Subscribe: De Digitale Archivaris / The Digital Archivist
http://digitalearchivaris.blogspot.com/feeds/posts/default?alt=rss
Added By: Feedage Forager Feedage Grade B rated
Language: Dutch
Tags:
als  andere  bij  deze  die  dit  door  dus  goed  hebben  hoe  meer  met  naar  nog  tot  veel  verhaal  wat  wordt 
Rate this Feed
Rate this feedRate this feedRate this feedRate this feedRate this feed
Rate this feed 1 starRate this feed 2 starRate this feed 3 starRate this feed 4 starRate this feed 5 star

Comments (0)

Feed Details and Statistics Feed Statistics
Preview: De Digitale Archivaris / The Digital Archivist

De Digitale Archivaris



Ontdekken is niet alleen het vinden, maar ook het zoeken



Updated: 2017-07-29T10:50:00.093+02:00

 



Gelezen: De papyrus van Caesar (Asterix in de informatiewereld)

2015-10-29T07:48:57.257+01:00

Een van de weinige stripseries die alle albums compleet in mijn kast prijkt is die van Asterix. Samen met Lucky Luke (ook al met René Goscinny als belangrijkste scenarist) en Van Nul tot Nu (de ideale manier om als jong manneke de geschiedenis in te worden gezogen) behoort Asterix in mijn ogen tot de beste strips ooit. En sinds een week is daar, na twee jaar wachten, het 36e album: De papyrus van CaesarPapyrusCaesar wist niet goed raad met het hoofdstuk over de onoverwinnelijke Galliërs in zijn aankomende bestseller ("al vijftig exemplaren verkocht!") over de Gallische oorlogen, spindoctor Promoplus stelt voor niet de geschiedenis te verdoezelen maar "met een discrete sluier te bedekken" en het hoofdstuk uit het boek weg te laten, de Numidische kopiist BigDatha gaat er echter met een papyrus en daarop de tekst van dit hoofdstuk vandoor en lekt ze aan de "persmuskiet zonder grenzen" en activist Polemix.Voor deze Polemix zouden de auteurs geïnspireerd zijn door de figuur van Julian Assange en behalve zijn blonde haar zijn er inderdaad een paar gelijkenissen. Zo laat Polemix het niet na anderen erop te wijzen dat de inhoud van de papyrus "het rijk op zijn grondvesten zal doen schudden" en moet ook hij in het bezit van deze explosieve informatie op zoek naar persoonlijke veiligheid. Caesar wil de papyrus immers koste wat kost terug, maar Polemix vlucht er precies dat ene dorpje mee in dat dapper weerstand blijft bieden aan de Romeinse overheersers. Daar bedenkt druïde Panoramix een plan om deze informatie voor altijd veilig te stellen.InformatiewereldZoals uit de plot al een beetje blijkt speelt het verhaal zich af in de informatiewereld. Informatie overdragen en opslaan, manipuleren en beveiligen, de waarde van informatie, volledigheid, selectie, duurzaamheid en informatiepiraterij, het passeert allemaal in meer of minder grapjes de revue. Van Panoramix die zijn dorpsgenoten erop wijst dat Galliërs van de mondelinge overlevering zijn en niet van het schrift ("wat geschreven is zal verdwijnen, maar de woorden blijven") tot een andere druïde, Naturalix, die omringd door kleine blauwe vogeltjes op zijn riet twiet om een eekhoorntje te roepen, het album barst van de leuke verwijzingen.Aan de andere kant, stel je er ook weer niet al te veel van voor. Het is immers geen handboek informatiewetenschap, maar een strip waarin twee Galliërs die rare Romeinen de lucht in meppen en waarin aan het eind onbeperkt everzwijn op tafel komt.OuderwetsSinds 1977, toen scenarioschrijver Goscinny veel te jong stierf, tekende en vanaf toen ook schreef Albert Uderzo nog een tiental extra albums vol. Maar goede verhalen schrijven is toch echt een vak apart gebleken en ik stel me voor dat die laatste albums door veel fans, net als in mijn geval, vooral zijn aangeschaft om de serie compleet te houden. Vanaf album 35 is het stokje echter overgenomen door Jean-Yves Ferri (tekst) en Didier Conrad (tekeningen) en vooralsnog krabbelt het niveau van de serie daarmee weer op. Dit 36e album is dan ook een bijna ouderwets goede Asterix te noemen, zo eentje die je meermaals wilt lezen: de eerste keer voor het verhaal - alhoewel Goscinny ongeëvenaard blijft - en vervolgens voor de enorm rijke en leuke tekeningen, de spitsvondige teksten (ook goede vertalingen!) en verwijzingen naar de actualiteit, woordgrapjes en dubbele bodems. Dat Asterix dit keer in de informatiewereld stapt, maakt het extra leuk, maar het is hoe dan ook een aanrader.Aanbevolen leesvoer- Gelezen: Brabant, daar brandt nog licht- Gelezen: De dans van de gezanten  [...]



Whatsappen met het BHIC

2015-06-25T14:35:05.592+02:00


Her en der wordt in archievenland nog nagedacht over (en een enkele keer voorzichtig geëxperimenteerd met) dienstverlening via chat. Het BHIC kreeg vorig jaar, samen met onze partner Regionaal Archief Tilburg, iets meer dan 1.600 chats, dit jaar tot dusver al meer dan 1.000. Maar denken jullie er gerust nog even over na hoor. ;-)

Ondertussen zetten wij een volgend stapje: WhatsApp!

Sinds gisteren is het mogelijk om met het BHIC te whatsappen via 06-12887717. Het gaat om een proef. We maken daarbij simpelweg gebruik van WhatsApp Web waarmee je heel eenvoudig via je desktop kunt appen.

De voordelen zijn duidelijk: WhatsApp heb je overal en altijd letterlijk bij de hand, je stuurt er gemakkelijk urls en afbeeldingen mee door, ook als we offline zijn kun je een berichtje achterlaten (anders dan bij chat) en er zijn nog een slordige 9,7 miljoen andere redenen om WhatsApp te gaan gebruiken. Dat is namelijk het aantal smartphones in Nederland waarop WhatsApp is geïnstalleerd. Ondanks dat het gebruik onder jongeren iets terugloopt is dat nog altijd gruwelijk veel. En het moet toch gek lopen, willen daar niet een paar gebruikers tussen zitten die een vraag hebben over de geschiedenis van Brabant of hun Brabantse wortels.

We gaan het merken (of niet natuurlijk). En na een tijdje ook eens zien of we WhatsApp misschien ook kunnen inzetten voor promotie en zo.

Gerelateerd leesvoer
- Voorsorteren op de toekomst, verslag van het "Hard/t voor de Zaak" congres van #TerSprake(image)



Een minuutje archieven

2015-06-03T17:33:17.731+02:00

allowfullscreen="" frameborder="0" height="281" mozallowfullscreen="" src="https://player.vimeo.com/video/129648386?title=0" webkitallowfullscreen="" width="500">

Een paar weken terug werd ik benaderd door een derdejaars student Geschiedenis aan de Universiteit van Utrecht. Momenteel werkt hij met een medestudent aan de onderzoeksgids van hun opleiding. Naast het herzien van teksten en de website nemen ze korte interviews af bij docenten en onderzoekers die iets vertellen over een aspect van het historisch wetenschappelijk onderzoek. Dit ter illustratie van de tekst.

Ze zochten ook iemand die iets kon vertellen over archieven en via via kwam mijn naam boven drijven. Leuk om aan mee te werken natuurlijk, vanmorgen het filmpje opgenomen en vanmiddag al het resultaat. Ben benieuwd naar hoe dit filmpje straks binnen de context van de nieuwe onderzoeksgids toont.

Kortom, over archieven als Lego of hoe ik mijn enthousiasme over archieven ook best in een minuut kan samenvatten.(image)



Voorsorteren op de toekomst, verslag van het "Hard/t voor de Zaak" congres van #TerSprake

2015-04-20T08:52:13.143+02:00

Op donderdag 16 april werd voor de tweede maal door de enthousiaste dames van TerSprake het Hard/t voor de Zaak congres georganiseerd. Dit keer stond de middag in het teken van de klant van de toekomst - of eigenlijk al die van nu. Doel was het leren van andere branches en de best practices te vertalen naar je eigen organisatie. Een verslag met veel tekst.AandachtFuturist Tony Bosma orakelde over dat wat is en wat zal zijn. Elke samenvatting doet zijn verhaal tekort, maar denk prachtige plaatjes en dito quotes. Volgens Tony moeten we ons niet afvragen waarom dingen gebeuren, maar waarom dingen nog niet gebeurd zijn. Proberen we niet te veel met oplossingen van vandaag de uitdagingen van morgen aan te gaan? Helpt onze mentale software ons nog wel om het verschil te maken of zijn we te geconditioneerd om echt goed bezig te kunnen zijn? Maken we het verleden gewoon steeds een beetje efficiënter of sorteren we daadwerkelijk voor op de toekomst?Kernwoorden zijn volgens Tony humanisering en verbinding. De betekenis daarvan kun je zelf wel invullen. In een wereld waarin het wegleggen van je iPhone het grootste compliment is wat je iemand kunt geven, is aandacht het meest schaarse goed. Geen gepersonaliseerde, maar persoonlijke aandacht. Niet lage kosten en hoge efficiency als doel, maar service en contact. Verantwoordelijkheden dicht bij de mensen leggen die het contact met de klant hebben. Focus op details in het klantcontact en excelleren in technologie. Wat is jouw belofte aan je klanten en doorleef je die met heel je organisatie?Aanvoelen. Inleven. Begrijpen.De zaal lachte om de plaatjes, knikte instemmend bij de quotes en genoot stiekem van de gedachte eigenlijk te vinden zelf al best toekomstgericht bezig te zijn. Maar trek dat in twijfel - trek immers alles in twijfel - en wees eerlijk tegenover jezelf en je klanten. We zitten heel diep in oud denken, geconditioneerd als we zijn. In ieder geval heb ik mijn broodnodige Tony voor dit jaar weer gehad. Dank!DataSchijnbaar haaks daarop stond de presentatie van Martin de Lusenet van ING, waar niet persoonlijke, maar juist gepersonaliseerde aandacht aan de klant wordt gegeven, nou ja, opgedrongen. In hun data driven (en prijswinnende) marketingprogramma Op Maat wordt alles wat men van de klant weet gebruikt om de juiste propositie (advertentie voor product of dienst, of servicebericht) op het juiste moment via het juiste kanaal aan de juiste klant te tonen. Waarbij 'juist' zo relevant mogelijk is, interessant genoeg om positief op te reageren.Alleen diensten en producten aanbieden als op basis van je data blijkt dat ze voor een klant op dat moment relevant zijn. En anders niet. Optimalisatie van het programma wordt gevoed door data, niet door denken: "assumption is the mother of all fuck ups". Effectief, efficiënt. Ik geloof dat het werkt, in cijfers, maar ik geloof niet dat het wezenlijk werkt, in het hart van de klant. Aandacht valt niet te automatiseren, roep ik altijd. Maar voor een bank tellen uiteraard de getallen.Goed verhaal, overtuigend gebracht, maar het voelde toch niet heel sympathiek. Iets te veel de klant het gevoel geven hem of haar te begrijpen, in plaats van de klant écht te begrijpen. Of zelfs maar te willen begrijpen? Misschien sta ik als archivaris wat te ver van de bankenwereld af.ZorgFrits van den Assem vertelde over de zorg. Aan de hand van het boek If Disney Ran Your Hospital, geschreven door Fred Lee, vergeleek hij de manier van werken van het pretpark met die binnen de zorg. Van Tony hadden we inmiddels geleerd dat 1 op de 20 zoekopdrachten in Google zorggerelateerd is, van Frits leerden we dat Nederland over all op nummer 1 staat als het op zorg aankomt. Maar dat we met name op één punt belabberd scoren: patiëntgerichtheid. Hoe zorg je voor individuele aandacht (!) in een wereld waarin wetenschappelijk bewijs en standaardisatie de norm is? Wat kunnen doktoren en tandartsen leren van Disney?Het gaat niet om jouw dienst aan de klant, het gaat om de emotie bij die kla[...]



Verder en weer weg: een eenvoudige oefening in Google Analytics

2015-01-23T08:40:16.390+01:00

Optimaliseren van websites is geen eenvoudige klus, maar met een beetje hulp kom je al een heel eind. Google Analytics is zo'n hulp waar ik regelmatig gebruik van maak, alhoewel nog te weinig echt doelgericht.Als vingeroefening nam ik een hele tijd geleden de uitstappagina's van de oude website van het BHIC onder de loep. Uitstappagina's zijn de (laatste) pagina's die een bezoeker op je site bezocht voordat hij of zij de site verliet. Dat hoeft helemaal geen punt te zijn - bijvoorbeeld als een bezoeker simpelweg gevonden heeft wat hij of zij zocht - maar het kan natuurlijk ook om vroegtijdige siteverlaters gaan. Denk aan bezoekers die halverwege een zoekproces afhaken omdat ze je resultatenpagina niet begrijpen of misschien zelfs al bij binnenkomst op de homepage omdat ze geen idee hebben waar ze zijn aanbeland.BedanktOm niet al te groots in te zetten bekeek ik de bevestigingspagina die bezoekers te zien krijgen nadat ze zich hebben aangemeld voor onze digitale nieuwsbrief. Dit soort pagina's (bedankt voor je inschrijving, bestelling, reactie enzovoort) staat erom bekend dat het aantal verlatingen hoog is en ook bij ons was dit het geval, want zo'n 90% van al het bezoek verliet na deze pagina direct de site. Je hebt je ingeschreven en je wordt bedankt, letterlijk dus.Om te voorkomen dat de site op dit punt als het ware doodloopt heb ik toen onder het bedankje een eenvoudige link toegevoegd naar het startscherm met historische verhalen over Brabant: "Surf snel door naar de nieuwste verhalen op onze site!" Ook logisch, want mensen hebben zich op zo'n punt juist aangemeld voor een nieuwsbrief waarin veel verhalen staan, dat is gelukt, ze zijn bedankt en hebben dus goede zin en vast ook zin in een goed verhaal. Kansen dus!GedragsstroomNiet dat ik al die tussentijd heb zitten slapen, maar gisteren heb ik pas het resultaat van deze specifieke actie(tje) bekeken in Google Analytics. Directe reminder voor mij vormde Wilma, die zich inschreef voor de nieuwsbrief en ik zag dat zij inderdaad doorklikte naar de verhalenpagina, wat me nieuwsgierig maakte. Om het wederom behapbaar te houden heb ik alleen naar de afgelopen maand gekeken, te weten 22 december 2014 t/m 21 januari 2015.Onder Gedrag > Gedragsstroom kun je zien hoe bezoekers zich door je site bewegen. Door het aanmaken van segmenten kun je dit bezoek als het ware filteren. In ons geval heb ik gefilterd op de pagina met id 10665, zijnde de bewuste bevestigingspagina, wat 43 sessies (bezoeken) opleverde. En hoera, geen 100% maar tegenwoordig nog slechts 30% van de bezoekers houdt het na deze pagina voor gezien! De meeste anderen (60%) klikken inderdaad door naar de verhalenpagina.Helaas zag ik toen al meteen een volgend probleem, want juist die verhalenpagina blijkt een enorm lek in onze website te zijn, terwijl dat nu juist een pagina was die we hadden ontwikkeld om altijd wel tot doorklikken te worden verleid. Stel dat al die uitstappers dus alsnog verleid kunnen worden tot het lezen van een historisch verhaal of twee en je hebt zo duizenden extra pageviews te pakken.BestemmingWas ik tot slot nog benieuwd waar bezoekers uiteindelijk uitstapten die niet al op de bevestigingspagina afhaakten en ook niet alsnog op de verhalenpagina. Het rapport onder Gedrag > Site-inhoud > Uitstappagina's geeft de uitkomst. Filteren (zoeken) op sessies met daarin ook de pagina waar je nieuwsgierig naar bent, als secundaire dimensie 'uitstappagina' instellen en het antwoord kreeg ik voorgeschoteld: 13 keer bleek dus de bevestigingspagina het eindstation en 11 keer de verhalenpagina, maar anderen stapten pas uit op een pagina met een historisch verhaal (10 keer) of een foto (3 keer), een genealogische pagina (6 keer) of de homepage (3 keer). Om hoeveel 'gewonnen' pageviews het hier in totaal gaat, inclusief tussenliggende pagina's, dat weet ik niet. Tips voor een rapport zijn welkom. :-)Hoe dan ook heeft deze kleine optimalisatie van onze site dus een positief effect op het bezo[...]



Kunst van kisten: dit zijn de Rijkswachters

2015-01-21T07:55:08.126+01:00

Het Rijksmuseum is alweer een hele tijd open na een lange verbouwing, maar ik ben er nog altijd niet geweest. Bepaald een gemis en een schande, ik weet het... Als goedmakertje blog ik daarom nu over de Rijkswachters naar aanleiding van een flyer daarover die al een tijdje op mijn bureau rondzwerft. Van de website:De Rijkswachters hebben jarenlang de kunstschatten van het Rijksmuseum beschermd en hebben met hen de hele wereld rondgereisd. Het Rijksmuseum is weer open en nu zijn de transportkisten waaruit deze Rijkswachters zijn gemaakt, niet meer nodig. De transportkisten krijgen zo een nieuw leven. Iedere Rijkswachter heeft een ander verhaal. En jij, de nieuwe eigenaar, kan uitzoeken welke kunstschat deze Rijkswachter heeft beschermd. Voer het nummer van jouw Rijkswachter in en ontdek welke kunstschat er door deze Rijkswachter veilig was opgeborgen toen het Rijksmuseum werd verbouwd.Je krijgt zo'n robot niet voor niks, maar voor een bedrag tussen de 35 en 325 euro. Voor dat laatste geld krijg je dan wel een flinke vriend van 90 cm hoog, met twee lampen als ogen, een schakelaar op zijn kop, een kastje als buik en armen die bij de schouder kunnen worden bewogen. In Den Bosch zijn ze ook te koop, maar ik sla even over.Geniaal idee om op deze slimme manier afval, erfgoed en een goed verhaal met elkaar te verbinden en zo je publiek betrokken te laten zijn bij je instelling. Een museale beleving verpakt als robot. Goed bedacht, goed uitgevoerd. Hebben wij nog oude archiefdozen staan? allowfullscreen="" frameborder="0" height="281" mozallowfullscreen="" src="//player.vimeo.com/video/84065814" webkitallowfullscreen="" width="500"> The Making of De Rijkswachters - Het houten leger van het RijksmuseumGerelateerd leesvoer- Mijn digitale foto in het fysieke Carnegie Museum of Art- Opengescheurde archiefdoos in Emmen- Een robot die werkt op koffie [...]



Drie geheimen van klantgericht ondernemen onthuld

2015-01-15T15:15:43.385+01:00

Als winnaar van de IVI Award was het BHIC gevraagd een verhaal te houden tijdens de Inspiration Winnende cases van klantgerichte awards op donderdag 14 januari 2015, een initiatief van het Platform voor Klantgericht Ondernemen. Dat klantgericht ondernemen is namelijk een kunst en doel van de avond was te leren van bedrijven die het afgelopen jaar hiervoor een prijs hebben gekregen.Tussen de ANWB, pensioenverzekeraar PGGM en de Belgische energiereus EDF Luminus was het BHIC in alle opzichten een vreemde eend in de bijt. Volgens velen misschien juist mede daarom een verfrissend verhaal, waarvoor ik veel complimenten in ontvangst mocht nemen. Ben ik blij mee. Ik vertelde over hoe we als BHIC veel aandacht geven aan community building en hoe belangrijk persoonlijke aandacht voor mensen is, vooral bij digitale dienstverlening. Maar genoeg over mij. ANWB: Helpen+Marion Muetstege vertelde hoe de ANWB (vooral bekend van de Wegenwacht) het Klantvriendelijkste Bedrijf van Nederland werd. Dat komt omdat de ANWB niet gewoon helpt, maar helpt met een dikke plus: Helpen+ noemen ze dat bij de ANWB, de kern van hun dienstverlening. De vraag achter de vraag zoeken en de klant verrassen met extra's. Niet vragen wat er mis is met je auto, maar vragen waar je naartoe moet. Mensen helpen in plaats van auto's. Omdat de ANWB een vereniging met leden is en geen bedrijf met winstoogmerk komen de klanten automatisch voorop te staan. Mooi voorbeeld is het zware assessment voor mensen van de Wegenwacht, zwaarder dan dat voor de mensen van het management. Via een gedegen opleiding is immers iedereen wel alles rond auto's uit te leggen, maar hebben mensen ook het helpen+ in zich?Tot slot vertelde Marion het volgens haar grote geheim van de NES, de Netto Enthousiasme Score, in plaats van de door veel organisaties gebruikte NPS, de Net Promoter Score. Met die laatste wordt gemeten in welke mate klanten een bedrijf aan zouden bevelen aan hun omgeving, maar de ANWB meet hoe enthousiast haar leden zijn over het contactmoment dat zij hebben (gehad) met de ANWB. En vervolgens waarom, wat natuurlijk geweldige input geeft. Beide geven uiteindelijk een cijfer als uitkomst en beide zie ik toch als enigszins vergelijkbaar met de Kwaliteitsmonitor Dienstverlening Archieven zoals we die in onze eigen branche kennen. Hoe dan ook, goed verhaal, inspirerende manier van denken en werken.EDF Luminus: One Call to MoveHet Belgische energiebedrijf EDF Luminus is winnaar van de Caviar Experience Award. Nele Aendekerk en Núria Van den Wyngaert vertelden en toonden welk ongelofelijk formulier (denk model landkaart) klanten toegestuurd kregen als ze aangaven te gaan verhuizen. Dit formulier kreeg je bovendien retour als je iets was vergeten in te vullen en werd onbegrijpelijk genoeg ook gebruikt na het overlijden van een klant, omdat men bij EDF Luminus dan toch grotendeels dezelfde gegevens nodig had. Als nieuw adres vulden sommige mensen dan maar het adres van de begraafplaats in, maar veel vaker leidde het simpelweg tot een klacht.Na diverse mislukte verbeteracties op dit formulier werd besloten dat het formulier op zich het probleem was. In de One Call to Move case werd duidelijk hoe EDF Luminus vervolgens de zaken omdraaide: het verhuisprobleem werd niet langer meer bij de klant gelegd, maar opgelost bij het energiebedrijf zelf. Voor de verhuizende klant is voortaan een telefoontje voldoende, maar voor het bedrijf zit er een nog altijd stevig werkproces achter. Voordelen zijn echter de aantoonbare groei in tevredenheid bij klanten en minder papierwerk en kosten bij het bedrijf. Klant centraal, iedereen blij. Maar dat ging beslist niet vanzelf en van de ene op de andere dag. Mooie case met heldere uitkomsten.PGGM: Klantreizen In de laatste presentatie was het woord aan Frank Rademakers van PGGM, die is uitgeroepen tot Customer Contact Manager van het Jaar 2014. Goed klantcontact maakt volgens hem goede ambassa[...]



Lees dit boek!

2014-12-05T09:00:12.445+01:00


Sinds boekengigant Polare ten onder ging lijken alle andere boekhandels en boekhandeltjes een weg te zijn ingeslagen die persoonlijker is en dichter bij de klant ligt. Ik merk dat zelf bij Adr. Heinen in Den Bosch waar het prettiger verblijven is sinds deze boekhandel weer zelfstandig werd.

Op de website vind je ook persoonlijke boekentips door medewerkers. Die hebben ze bij Derijks in Oss ook, maar wat ze daarnaast doen en wat ik bij Heinen nog niet heb gezien, is dat deze leestips ook voor de winkelbezoeker zichtbaar zijn gemaakt. Handgeschreven, persoonlijk, mooi.

Een prachtige vorm van expert content curation. Vind ik leuk! En maakt me nieuwsgierig naar het effect van dergelijke aanbevelingen op de boekenverkoop.

(Foto en attendering door collega Marilou.)

Leestips van Christian
- Benny Lindelauf - De hemel van Heivisj
- Suzanna Jansen - Het pauperparadijs
- Conny Braam - De woede van Abraham(image)



Snuffelen in boeken? Doe maar wat!

2014-11-14T11:07:47.148+01:00


In welke volgorde presenteer je zoekresultaten? Hoofdpijn kun je ervan krijgen. Oudste stukken eerst of juist nieuwe aanwinsten bovenaan, dat is nog makkelijk te bedenken en te bepalen. Maar sorteren op relevantie is alweer een stuk ingewikkelder, zeker binnen archiefbronnen.

Bibliotheken hebben een snuffelcatalogus (voorbeeld van Bibliotheek De Meierij) met een eenvoudiger optie: "doe maar wat" (voorbeeld in de categorie Geschiedenis verhalen). Geniaal.

Zinvol om jezelf te laten verrassen als je een boek zoekt maar niet weet wat je zoekt, minder zinvol bij specifieke zoekvragen aan archieven. Maar ach, je weet wel, serendipiteit en zo. Ook iets voor archieven dus. En dan denken we een andere keer wel weer na over relevantie.

(Tip van collega Louis door andere collega Marilou via Twitter)

Gerelateerd leesvoer
- Serendip: wie is de beste internetspeurder in 2009?
- Wie maakt hier nou de fouten?

(image)



Hoe historisch correct wil een computerspel zijn?

2014-11-03T08:08:27.339+01:00

Screenshot uit Assassin's Creed UnityYou're running through the streets of Paris. The year is 1789 and you've just killed a guy with your bare hands. The question is, do you care if the graffiti you just sprinted past is historically accurate? Ubisoft does.Ubisoft is maker van de populaire serie computerspellen Assassin's Creed waarvan het nieuwste deel Assassin's Creed Unity zich afspeelt tegen de achtergrond van de Franse Revolutie. In het spel neem je als een soort sluipmoordenaar deel aan de volksopstand in de straten van Parijs, daarbij niet gehinderd door de vrees voor bloed aan je handen. Niet echt mijn soort spel, maar historische decors in computerspellen lagen wel mede ten grondslag aan mijn ontluikende belangstelling voor geschiedenis. Dus het trekt me.Op Co.Create een lezenswaardig artikel over waarom de makers van het spel zich een realistische historische setting aantrekken: The (Fun, Violent) History Lesson Inside "Assassin's Creed Unity"Laurent Turcot, een Canadese professeur geschiedenis, adviseerde het ontwikkelteam van Ubisoft en ziet het grote potentieel van computerspellen bij het door studenten laten ervaren van hoe het was om in een andere tijd te leven. Hij wordt in het artikel geciteerd:"Games like Assassin's Creed are sparking interest in different eras of history. (...) I think it's useful and we have to do something in universities to integrate these things into our teaching. We've done so much work with Ubisoft, recreating 18th Century Paris, I hope to create environments to use in lectures and research, for college and high school students to get a better sense of what Paris was like. Like a historical Google Streetview."Elders in het artikel nog een mooie quote over de rol van archieven:"It's a complex political and historical setting, so a lot of it is doing as much reading as possible to take in the different viewpoints and perspectives. (...) If you look at an archive, you need to be able to interpret that archive before using what's there, you can't just assume it's fine as is. One example is the Bastille. There are no records of what happened from the time that interpret the events in the same way. You need to know who wrote it and what their goal was. A lot of information around the Bastille was meant to convince people the Revolution was good and everyone was against the monarchy."Mooi hoor. Ondanks de zogezegd nog altijd slechte reputatie van computerspellen worden ze al in ieder geval zo lang ik ze speel ook gebruikt binnen het onderwijs. Prachtig dat dit ook kan gelden voor precies het soort spellen, zoals Assassin's Creed, dat mede die slechte reputatie met zich meedraagt! allowfullscreen="" frameborder="0" height="253" src="//www.youtube.com/embed/hkliyBSGGXE?rel=0" width="450">Aanbevolen leesvoer- Archiefonderzoek vermommen als computerspel- Spelen met het archief [...]



Over criminaliteit, DNA en ras (en ook een beetje over archief)

2014-10-29T12:59:06.652+01:00

Fragment uit The Trouble with HarryGroepjes studenten van de Radboud Universiteit in Nijmegen deden afgelopen weken op het BHIC onderzoek naar 19e- en 20e-eeuwse technieken om mensen te leren kennen. Denk aan technieken in brede zin, dus van het noteren van iemands kleur ogen tot het onderzoeken van DNA. Ze deden dit onderzoek onder andere in patiëntendossiers van psychiatrische inrichtingen, vonnissen van rechtbanken, inschrijvingsregisters van gevangenissen en persoonsdossiers in het reclasseringsarchief. Het BHIC heeft wat dat betreft een prachtige collectie en aan studenten de luxe om te ervaren wat daar zoal mee mogelijk is.Onderdeel van dit onderzoekscollege was een gastcollege door Amade M'charek (Universiteit van Amsterdam) die gevraagd was een presentatie te verzorgen over onderzoek naar criminaliteit door DNA in relatie tot ras. En nu let op, want dit onderwerp behoort bepaald niet tot mijn domein van expertise. Met het onderstaande verslag heb ik de inhoud van dit gastcollege zo goed mogelijk proberen weer te geven, vooral als geheugensteun voor mijzelf. Maar heb je vragen en/of wil je meer weten, grijp dan eerst terug op publicaties over dit onderwerp door Amade zelf. Ik kan namelijk niet uitsluiten dat ik haar her en der verkeerd heb begrepen of in mijn weergave van haar verhaal zaken simpeler voorstel dan ze in werkelijkheid zijn.Het probleem met rasAmade begint met te stellen hoe moeizaam onze relatie met het begrip ras is. Ze illustreert dit aan de hand van Hitchcocks filmklassieker The Trouble with Harry (een aanrader!) waarin een lijk, Harry, steeds weer wordt begraven, maar ook steeds weer opduikt. Trouwens meer een komedie dan een thriller. Maar zo is het ook in onze omgang met 'ras': we stoppen het steeds weg, het komt ook steeds terug. Hiermee bezig zijn krijgt ook al snel een politieke lading.Het bestaan van een onderscheid tussen mensen in rassen wordt door velen als voldongen feit gezien, alleen hebben we dit volgens hen nog niet aan de hand van het lichaam weten aan te tonen. Het is er dus wel, we hebben het alleen nog niet gevonden. Maar voor bijvoorbeeld sociale wetenschappers is ras een fictie, die enkel bestaat in ons denken. Voor onderzoekers als Amade is het lastig om ras te onderzoeken en te concluderen dat het niet bestaat, zonder het daarmee niet als het ware te laten ontstaan.DNAAmade vervolgt met een korte uitleg over forensisch DNA, een van haar onderzoeksgebieden. Ze licht de evolutie toe van de rol voor DNA in de identificatie van een dader naar steeds vaker ook het onderzoek naar en zelfs het aanwijzen van een mogelijke dader. Vroeger waren de regels rond DNA ook strikter dan nu en was het onderzoek bijvoorbeeld gebonden aan de aanwezigheid van een arts in verband met de integriteit van het lichaam. Tegenwoordig doet ook de politie al DNA-onderzoek, waarin je dus dezelfde verschuiving ziet in de omgang met DNA: van inzet bij identificatie nu ook al bij opsporing.Terug naar ras: opvallend was de introductie van het begrip in het Wetboek van Strafvordering, artikel 151d, lid 2: "Het DNA-onderzoek kan slechts gericht zijn op het vaststellen van het geslacht, het ras of andere bij algemene maatregel van bestuur aangewezen uiterlijk waarneembare persoonskenmerken." Opvallend maar ook controversieel, want in de genetische wetenschap wordt het begrip níet gehanteerd. Maar de minister legde het veel breder uit in de betekenis van 'populatie', waartoe persoonskenmerken als huidskleur en afkomst behoorden. Dit eigenlijk vooral gericht op criminaliteit met als motief discriminatie.Het bestaan van rassen is ook nog nooit overtuigend aangetoond. Illustrerend daarvoor is het voorbeeld wat William Ripley geeft in zijn boek The Races of Europe: A Sociological Study. Daarin verhaalt hij over hoe hij aan zijn vriend Dr. Ammon ([...]



BHIC op shortlist voor IVI Award

2014-10-20T18:57:43.471+02:00

Vandaag leerde ik toch wel een beetje tot mijn verrassing dat het BHIC het alvast heeft geschopt tot de shortlist van de IVI Award. Deze award 'is een nieuwe prijs die ieder jaar wordt uitgereikt aan de bibliotheek, mediatheek, archief, museum of soortgelijke organisatie in Nederland die het meest innovatieve product, concept of innovatieve dienst gericht op informatieverschaffing aan het publiek heeft ontwikkeld. IVI staat voor Innovatie voor Informatie', aldus de website.De nominatie geldt voor onze nieuwe website:De nieuwe website van BHIC www.bhic.nl (‘Geheugen van Brabant’) biedt niet alleen toegang tot digitaal bronnenmateriaal en zoekmachines, maar biedt een interactieve, digitale (samen)werk- en onderzoeksruimte aan de bezoeker/onderzoeker én archivaris rond lokale geschiedenis, genealogie en historisch onderzoek. Een website met een community, geen project maar een duurzame sociale ontwikkeling online. Bezoekers kunnen hun eigen historische verhalen schrijven en foto’s toevoegen aan de ‘lokale geschiedenisboekjes’. Geen aparte geheugenbank maar de verhalen van mensen geïntegreerd op één website naast de historische bronnen in archieven. Door een uitgekiende communitystrategie is een sterke community rond het BHIC ontstaan van mensen (onderzoekers én archivarissen) die elkaar helpen, tips geven, bronbewerkingen via de database van het BHIC delen met andere onderzoekers en meer. Bovendien biedt de website een live chatfunctie, de digitale informatiedesk, overdag maar ook tijdens de avonduurtjes.Dus niet zozeer voor wat we zelf presenteren op die nieuwe website, maar vooral voor wat wij en onze gebruikers daar doen, voor de samenwerking, de communitybuilding en de dienstverlening. Spreekt voor zich dat wij als BHIC zwaar vereerd zijn met deze nominatie. En voor mij persoonlijk geldt dat niet minder, aangezien ik een flinke slinger heb mogen geven aan de motor achter deze ontwikkelingen op het BHIC. En nog altijd stevig meetrap op de pedalen.Stemmen!Wie uiteindelijk de prijs (veel aandacht en een geldbedrag voor innovatiesupport) wint wordt niet alleen door de juryleden bepaald. Zij nemen in hun eindoordeel namelijk de gemotiveerde stem van het publiek mee. Check dus meteen de twee andere genomineerde projecten: Frysklab van Bibliotheekservice Fryslân en de Kennismakerij van Bibliotheek Midden-Brabant. Tussen deze bibliotheekprojecten is ons archief alvast een vreemde eend in de bijt. Des te beter!Alvast bedankt voor deze prachtige nominatie. En als jij ook vindt dat het BHIC innovatief bezig is, dan help de jury een handje met het geven van een eindoordeel. En breng je stem uit op ons! [...]



Huis te koop in Den Bosch: mooi, ruim, licht

2014-09-05T07:23:52.245+02:00

(image)
De woonkamer gezien richting het balkon

Lezers van mijn blog die ook wel eens bij mij thuis zijn geweest weten het: mijn 3-kamerappartement (ca. 90 m2) is mooi en modern, ruim en licht, met een woonkeuken, een groot balkon op het zuiden en veel bergruimte. Bovendien vlakbij het centrum van Den Bosch, zonder parkeerproblemen en toch goed betaalbaar.

En vooral dat laatste is fijn, want ons paleisje staat sinds deze week te koop!

Ken je iemand die op zoek is naar een woning in Den Bosch? Dan breng ze gerust mijn appartement onder de aandacht: hier is de link naar Funda

Voor mijn vrienden op Facebook: je kunt dit bericht ook gemakkelijk delen

Misschien zit onze koper wel in jouw vriendenkring? Daarom alvast bedankt voor jullie hulp!

Christian (en Wilma)
  (image)



Verandering van spijs

2014-07-30T11:32:07.029+02:00

Een enkele blogpost in drie maanden tijd, slechts een handjevol tweets en ook nauwelijks andere online aanwezigheid. Je zou gaan denken dat ik er genoeg van heb of dat anders mijn internetverbinding er grandioos uit heeft gelegen. Maar niets van dit alles. Een tussentijdse update dus maar.Gelauwerd en gepresenteerdDat laatste blogbericht betrof mijn keuze om me na zeven jaar ook weer eens op andere dingen dan Archief 2.0 te richten. Daar is al genoeg over gezegd, tijdens de KVAN-dagen in juni heeft het me zelfs de heuse Hendrik van Wijnpenning opgeleverd. Ik glunder er nog steeds van na. Ondertussen staat de praktische overname van Archief 2.0 door de KVAN op stapel.In tegenstelling tot voorgaande edities was ik ditmaal trouwens alleen op de tweede dag van ons jaarlijkse archiefcongres aanwezig en dan nog vooral omdat ik samen met een collega uit het Eindhovense een sessie leidde rond archiefwebsites. Naar aanleiding daarvan zal als concreet resultaat binnenkort in breder verband nog een brainstorm worden georganiseerd rond websites en digitale dienstverlening. Heb ik zin in.Wat congressen betreft was ik al in mei op pad en wel richting de historische stad Konstanz in Duitsland. Daar was ik gevraagd te spreken voor de vele Duitse (en wat Zwitserse) collega's die op de Südwestdeutscher Archivtag afkwamen. Mijn verhaal ging over het daadwerkelijk leren kennen van je digitale klanten en welke mogelijkheden dit biedt tot effectieve samenwerking met hen. Erg goed ontvangen en iedere keer ook weer bijzonder om voor een Duits archiefpubliek te mogen praten.Samen met Wilma heb ik er meteen een paar dagen Konstanz aan vastgeplakt. Die stad is werkelijk de moeite van een weekendje weg waard. Een mooi behouden middeleeuws stadscentrum, enkele leuke musea (vooral het Rosgartenmuseum is een echte aanrader), lekker wandelen door de haven en langs de Bodensee, natuurlijk goed eten en in ons geval ook prachtig weer.Vernieuwen en verhuizen De meeste tijd is de afgelopen tijd echter gaan zitten in de nu bijna afgeronde verkoop van de woning van Wilma in Haarlem, de voorbereidingen voor de verkoop van mijn (ons) appartement in Den Bosch en de koop van onze nog te bouwen woning in Vught. Overigens op dezelfde afstand van het Bossche stadscentrum als we nu wonen. Veel papierwerk en daarnaast plattegronden en keukens kijken en zo, je weet wel. Erg spannend, omdat het voor ons ook de volgende grote stap samen betekent. We zijn er bepaald vol van!Op het BHIC stonden de laatste maanden voor mij met name in het teken van het opstarten van nieuwe projecten en natuurlijk onze nieuwe website. De lancering van die laatste verliep soepel, de reacties van gebruikers zijn positief. Niet alleen vanwege de site zelf - die er beslist wezen mag - maar ook door de geleidelijke manier waarop we de website hebben geïntroduceerd en erover hebben gecommuniceerd. En natuurlijk vooral omdat we iedereen daarbij hebben betrokken. Misschien een eigen blogpost waard?Buiten mijn werk op het BHIC ben ik sinds een paar maanden ook vrijwilliger geworden bij Museum Slager in Den Bosch. Dit is een klein maar fijn kunstmuseum rond acht schilders uit drie generaties van de Bossche familie Slager. Klein, dus volop mogelijkheden voor eigen initiatief en meedenken. Ik werd vooral geprikkeld door de oproep voor rondleiders, maar wil me daarnaast ook nuttig maken op het gebied van online zichtbaarheid, presentatie/communicatie en sociale media. Zo schreef ik al over het museum en de schilders in Wikipedia en onderhoud ik voorlopig de pagina op Facebook.Mij persoonlijk biedt dit nieuwe vrijwilligerswerk de kans om het museumbedrijf wat beter te leren kennen en erfgoedervaring op te doen buiten het archiefwezen, die me in het dageli[...]



Archief 2.0, het is mooi geweest

2014-06-07T08:30:29.096+02:00

Vandaag is het precies zeven jaar geleden dat de communitywebsite Archief 2.0 werd gelanceerd. Sinds die 7e juni in 2007 is er vermeldenswaardig veel gebeurd en bereikt. Archief 2.0 heeft in de afgelopen jaren een flinke bijdrage geleverd aan de voortdurende noodzaak tot verandering en vernieuwing in ons vakgebied. Via Archief 2.0 heb ook ik daar mijn steentje aan bij willen dragen.

En wat dat laatste betreft: ik vind het voor mezelf na deze zeven jaar mooi geweest. Daarom is het voor mij tijd voor iets nieuws. En voor Archief 2.0 is het tijd voor iemand anders en misschien ook wel voor iets anders.

Het bestuur van de KVAN heeft besloten het beheer van de communitywebsite over te nemen. Met de huidige functie van Archief 2.0 is het platform bij de KVAN in goede handen.

Lees het volledige verhaal op Archief 2.0

Christian(image)



"...trekken de geoefende recruten blijmoedig den vijand tegemoet"

2014-04-24T10:10:00.073+02:00

Met die woorden eindigt een propagandablaadje getiteld Van het Werfkantoor naar de Loopgraven. De vorming van den Britschen soldaat. Samen met 17 afleveringen van De Oorlog in Beeld, de Hollandsche uitgave van The War Pictorial, heb ik de pagina's daarvan gescand en op Flickr gezet.Tijdens de Eerste Wereldoorlog deden de oorlogvoerende landen op veel manieren hun best om in de neutrale wereld begrip te krijgen voor hun zaak. Maar omdat het lastig was om in de geschreven pers duidelijke standpunten in te nemen kwam er veel oorlogsnieuws in geïllustreerde bladen zoals De Oorlog in Beeld, dat veel gratis fotomateriaal ontving. Het kwam wel voor dat die foto's bewerkt en geretoucheerd waren.Over propaganda in Nederland tijdens de Eerste Wereldoorlog kun je dit korte artikel, geschreven door Vincent Kremers, eens lezen.Een uitgebreide studie heb ik van de door mij online gezette afleveringen niet gemaakt, maar bladerend door de meer dan 1.000 foto's zie je veel kanten aan de oorlog voorbij flitsen. Door een Britse bril natuurlijk, dus vooral Britse successen of van hun bondgenoten. Ook informatie over hoe goed het Britse leger was getraind en uitgerust, met het modernste wapentuig, primitieve tanks, vliegtuigen en slagschepen, hoe goed er voor de gewonden werd gezorgd, gezichtsreconstructies en meer van dat fraais.Mooi materiaal dat al jaren bij me in de kast lag, maar waarvan het toepasselijk is om het dit jaar breder beschikbaar te maken. Online vind je her en der vermeldingen en ook wel gescande afleveringen van deze publicatie, ook in andere talen, maar geen complete series. Wat de mijne trouwens ook niet is. De scans zijn nu bovendien nog zonder beschrijving en slechts met minimale tags. Ik zal ze nog eens toevoegen aan enkele relevante groepen voor de liefhebbers en het zou mooi zijn als anderen willen helpen met het taggen van foto's.Maar binnenkort eerst eens kijken hoe ik dit aan de zoekmachine van Europeana 1914-1918 kan aanbieden.Gerelateerd- Laat een ander het werk maar doen - Gezien: Diederik van Vleuten - Buiten Schot- Gelezen: Conny Braam - De onweerstaanbare bastaard [...]



De bevrijding van 's-Hertogenbosch en 85.000 andere filmpjes online

2014-04-22T10:10:00.477+02:00

allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="//www.youtube.com/embed/BuiP2D0uopU" width="480">Het Britse Pathé heeft vorige week 85.000 historische beeldfragmenten op YouTube gezet. Het gaat om filmpjes die vroeger in de bioscoopjournaals werden gebruikt, zoals het Polygoon-journaal in Nederland deed.Daaronder ook veel filmpjes over Nederland. En over 's-Hertogenbosch, zoals bovenstaande beelden van de bevrijding van onze stad eind oktober 1944 door de 53e (Welshe) Infanteriedivisie. Beelden die nog nooit eerder werden uitgezonden, uniek dus.Met wat dramatische muziek eronder kun je het nog spannender maken dan het al was. Al herken ik in onderstaand filmpje Den Bosch dan weer niet zo snel. allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="//www.youtube.com/embed/RO9NDbmc9Y0" width="480">Aanmerkelijk minder spannend, maar wel herkenbaar als Den Bosch, laat het volgende filmpje zien hoe troepen paraderen, een plaquette wordt aangeboden aan de bevrijders en enkele oorlogsgraven bezocht. Helaas geluidloos, dus de toespraken en muziek gaan aan je voorbij. allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="//www.youtube.com/embed/p-2DWS1QRuQ" width="480">Tot slot een filmpje waarin te zien is hoe in 1952 een gedenknaald wordt opgericht, ter nagedachtenis aan de bij de bevrijding gesneuvelde militairen: allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="//www.youtube.com/embed/q6hItkIEq-g" width="480">Het moge duidelijk zijn dat Pathé een ware schat online heeft gezet. Prachtig! En dan zien we maar door de vingers dat Den Bosch wordt omschreven als a little town in Holland...Gerelateerd- Bezocht: Het Noordbrabants Museum - Het Verhaal van Brabant - Oorlogsverhalen in Mill- Meer met minder: benader mensen die je kunnen helpen  [...]



Bezocht: Het Noordbrabants Museum - Het Verhaal van Brabant

2014-02-25T20:10:54.674+01:00

De geschiedenis van Brabant wordt in de eerste plaats bewaard in de Citadel, door de archivarissen van het Brabants Historisch Informatie Centrum, maar wordt in de tweede plaats vooral verteld in het Gouvernementspaleis, dat wil zeggen Het Noordbrabants Museum, op wandelafstand van elkaar te vinden in hartje 's-Hertogenbosch.Laatstgenoemd museum is kortgeleden na een grondige verbouwing heropend met speciale aandacht voor Het Verhaal van Brabant, voorwerpen en schilderijen vanaf de middeleeuwen, schatten waarachter bijzondere verhalen schuilen die samen zogezegd het verhaal van Brabant vertellen.LakenmarktVerfrissende momentenDat verhaal is natuurlijk niet het volledige verhaal, maar wordt verteld aan de hand van belangrijke momenten uit de geschiedenis van Brabant. Dat het hoe dan ook lastig is om zoveel geschiedenis in een enkele zaal te persen blijkt maar weer, terwijl de curatoren van Het Noordbrabants Museum hier toch een dappere poging toe hebben gewaagd.Nadeel hiervan is nu dat de presentatie daardoor her en der behoorlijk krap is geworden. Het prachtige schilderij van de Lakenmarkt hangt bijvoorbeeld op slechts een armlengte afstand van een vitrine met allerlei andere bezienswaardige objecten. Bovendien midden in een doorgang tussen twee ruimten, waardoor ik eigenlijk nauwelijks de kans had om even rustig naar de vele details op het schilderij te kijken zonder steeds aan de kant te hoeven stappen. Krapte helaas ook bij het Vincent Van Gogh paviljoen. Het woord paviljoen doet dan wel een grote zaal vermoeden, maar de bedoelde ruimte is zo groot als mijn woonkamer en je mocht er maar met een man of tien tegelijk naar binnen. Jammer.Ze kunnen bij Van Gogh alvast wat ruimte besparen door het bijbehorende verdiepingsscherm niet binnen maar búiten het paviljoen te plaatsen, zodat de wachtenden daar alvast hun voordeel mee kunnen doen. Die zogenoemde verdiepingsschermen zijn namelijk echte aanraders. Niet alleen voor verdieping, maar vooral voor het verhaal zelf. Via deze schermen volg je namelijk een stuk sneller de rode draad van het verhaal dwars door alle momenten heen, zonder dat het je veel tijd kost. In het begin is de navigatie even wennen - qua usability zie ik wel enkele kleine verbetermogelijkheden - maar naderhand kun je niet meer zonder de korte introductietekstjes en achtergrondfilmpjes die deze schermen je bieden. Bovendien vind ik het zelf als verdieping inderdaad leuk om niet alleen iets te leren over een oud huis aan de Bossche Markt of een schilderij van Jeroen Bosch, maar ook over het onderzoek dat daar allemaal naar wordt verricht.Vincent van Gogh paviljoen, met rechts een verdiepingsschermZoals gezegd dus een verhaal dat bestaat uit momenten, met de nadruk op de wat oudere geschiedenis van Brabant en de geschiedenis van de stad 's-Hertogenbosch zelf. Die keuze lijkt me logisch en ook gebaseerd op de collectie die het museum al in huis had. De Tweede Wereldoorlog komt er dan ook bekaaid vanaf, terwijl de Slag van Lekkerbeetje ruim aandacht krijgt. Ook wel eens verfrissend trouwens, dat soort keuzes.Waar zijn de archieven?Juist omdat de twee erfgoedtempels waar de Brabantse geschiedenis vooral wordt bewaard, onderzocht en verteld op zo'n korte afstand van elkaar liggen, zou je verwachten dat er wat meer samenwerking was gezocht tussen die twee. Ik weet dat er op enig moment ook wel is gesproken over enige samenwerking op enige manier, maar aan Het Verhaal van Brabant is dat helaas (nog) niet af te zien.Rood privilegeboekIn het algemeen spelen archiefstukken in dat verhaal nauwelijks een rol. Recht tegenover het schilderij van de Lakenmark[...]



Gezien: Diederik van Vleuten - Buiten Schot

2014-02-08T15:46:51.157+01:00

Diederik van Vleuten laat je geschiedenis herbeleven zoals geen ander. Zoveel was me al duidelijk nadat ik zijn veelgeprezen voorstelling Daar Werd Wat Groots Verricht had gezien. En zoveel is me nog eens extra duidelijk geworden na het zien van zijn nieuwe voorstelling Buiten Schot.Wat in België de Grote Oorlog is, in Frankrijk la Grande Guerre, in Duitsland der Grosse Krieg en in Engeland the Great War, heet bij ons simpelweg de Eerste Wereldoorlog. Een oorlog die niet groots was, slechts is aangeduid met een nummer.Niet in ons collectieve geheugen gegrift, ook niet in onze geschiedenisboeken vermeld.Verhalenverteller Onterecht, want daarmee verliezen we uit het oog dat deze oorlog ook voor het neutrale Nederland grote gevolgen had. Duizenden 'jongens' werden gemobiliseerd, duizenden Belgische vluchtelingen opgevangen, buitenlandse militairen geïnterneerd en onze koopvaardijschepen getorpedeerd.Net als in zijn vorige voorstelling, stort Van Vleuten ook nu niet alle grote gebeurtenissen en - in het geval van een oorlog - ellende zomaar over je heen. En net als in zijn vorige voorstelling, en in tegenspraak met zijn feitenfetisjisme, openbaart Van Vleuten zich als een meesterverteller. Een verhalenverteller pur sang, die met de hulp van enkele documenten en objecten kleine familieverhalen als vergrootglas gebruikt om de grote wereldgeschiedenis in de juiste omvang te kunnen zien.The Timbertown Follies in 1917Verhaal verteld Centraal in die familiegeschiedenis staan zijn opa Sam en oudoom Jan, die in een lange serie kinderbrieven aan hun ouders in toenmalig Nederlands-Indië verslag doen van al wat een kind bezig kan houden en al wat ze van de oorlog meekrijgen. Van het gedonder van kanonnen aan het Vlaamse westfront in de verte tot het bijwonen van hun eerste theatervoorstelling dichtbij. Een voorstelling van The Timbertown Follies, een cabaretgezelschap bestaande uit in Groningen geïnterneerde Engelse soldaten, die bij wijze van hoge uitzondering op tournee mochten door het land.Diederik met 'IJzeren Oogst' aan deSomme, 'slagveldvakantie' in 1982Prachtig zijn de schakels die Van Vleuten legt tussen beide werelden en de onze. Zo valt hij na de pauze bij je binnen met hetzelfde liedje als waarmee The Timbertown Follies op datzelfde moment Sam en Jan vermaakten, het programmaboekje en de partituur gevonden via een beurs en internet.Verhalen te vertellen En introduceert hij Hielke Goedemoed, zijn opa van moederskant, die op de dag van de mobilisatie op het tuinpad voor zijn ouderlijk huis in Zwolle in 'afwachtende houding' werd gefotografeerd en die houding eigenlijk gedurende de hele oorlog heeft aangehouden.Duncan Martin, de kapitein die al vroeg zijn superieuren waarschuwde voor de slachting die de Somme zou worden, maar nu samen met zijn mannen begraven ligt op een Frans dorpskerkhof bij Mametz, waar Van Vleuten hem en een Britse schoolklas ontmoet. Paul Wittgenstein, de eenarmige pianist die Ravel opdracht gaf voor hem een concert voor de linkerhand te schrijven, welk stuk het slotakkoord inluidt van Van Vleutens verhaal. En hoewel humor een onmiskenbaar belangrijk deel van de voorstelling uitmaakt, leent deze oorlog zich natuurlijk niet voor een theaterverhaal met uitsluitend vrolijkheid. Ronduit onwerkelijk en ontroerend zijn bijvoorbeeld de dagboekgetuigenissen van een Engelse soldaat tijdens en na het zogenoemde Kerstbestand.Fragment van een brief van Sam naar Java, november 1918Conclusie De taal van de grote getallen waarin oorlogen vaak verteld worden, doet onrecht aan de stemmen en verhalen van iedere persoon achter ieder ge[...]



De geschiedenis reist met je mee

2014-01-29T09:39:05.281+01:00

allowfullscreen="" frameborder="0" height="281" mozallowfullscreen="" src="//player.vimeo.com/video/76938552?color=ffffff" webkitallowfullscreen="" width="500"> Ilse Heesterbeek - History Travels With You from Design Academy Eindhoven on Vimeo.Tientallen apps op m'n smartphone om op allerlei plekken in de wereld locatiegebonden oude kranten te lezen en historische foto's te bekijken, verhalen van vroeger te horen en archieffilmpjes te zien. De een via m'n beeldscherm nog mooier geïntegreerd in de omgeving dan de ander. En toch gebruik ik ze nooit - wie wel? - want als ik op pad ben, dan loop ik simpelweg niet steeds met m'n mobiel voor m'n neus te zoeken naar de juiste app, om te hopen dat er op die plek iets van augmented reality te beleven valt.Bovenstaand filmpje werd gespot door mijn collega Marilou. Ik had het in eerste instantie compleet gemist, maar collega Mariët was zo attent mij er nog eens extra op te wijzen. En ik vind het prachtig!!!Het betreft het afstudeerproject van Ilse Heesterbeek aan de Design Academy Eindhoven: History Travels With YouDit project is erop gebaseerd om busreizigers de kans te geven via historische informatie meer kennis op te doen over hun omgeving. Mensen, en vooral reizigers die elke dag met de bus dezelfde route (routine) nemen naar het werk, zijn vaak gewend geraakt aan hun eigen omgeving en hebben daardoor een gesloten blik ontwikkeld ten opzichte van deze omgeving, wat een busreis saai kan maken. Het doel van mijn eindproduct is om deze blik te openen door bij de mensen vaak onbekende informatie over de historie van hun eigen omgeving aan te bieden op locatie.Gerelateerd kijkvoer- Aai eens een dino- Street Museum NL: wandelen door historisch Noord-Holland [...]



Mijn beste berichten van 2013

2013-12-31T10:25:39.533+01:00

Tja, het valt niet te ontkennen: ik blog lang niet meer zo veel als voorheen. Dit jaar zo'n 50 % minder blogposts dan vorig jaar, wat ook resulteerde in zo'n 30 % minder bezoeken aan m'n blog. En als ik blog, is het vaak een korte attendering in plaats van een doorwrocht verhaal. Of een verslag van een theaterbezoek of bespreking van een boek.Steeds minder online dus, steeds meer offline. Steeds minder archief dus, steeds meer andere dingen. Mijn blog weerspiegelt wat dat betreft mooi de trends in mijn persoonlijke leven.Prima zo.Laat onverlet dat ik aan het schrijven van een aantal blogposts wel een goed gevoel heb overgehouden. Een top 3:Mensen die googelen moeten geholpen worden (5 februari)Het valt me nog steeds op hoe te veel archiefcollega's klakkeloos cijfers uit hun webstatistieken voor waar aannemen en zich te weinig afvragen wat er de achtergrond van is, hoe je ze kunt interpreteren en wat je er vervolgens mee kunt doen. Deze blogpost verkent in de categorie usability het fenomeen bouncing.Waarom taggers taggen en of hun tags altijd bruikbaar zijn (8 april)Tagging is zo'n ander fenomeen wat me blijft intrigeren. Deze blogpost vat een artikel samen waarin onderzocht wordt hoe de motivatie van taggers is te meten, in hoeverre die motivatie verschilt tussen en binnen verschillende tagging systemen en hoe dit invloed heeft op de bruikbaarheid van de tags.Kiezen of transcriberen? Over de vraag hoeveel ontsluitingstijd je moet nemen (6 mei)In april werd in Leuven een colloquium georganiseerd naar aanleiding van het toegankelijk maken van de Leuvense schepenbankregisters via crowdsourcing. Deze blogpost vormt het sluitstuk van een serie posts over dit inspirerende symposium, waarin ik de keuze overpeins om in rap tempo heel veel bronnen op een beperkte manier toegankelijk te krijgen, of om in een veel lager tempo een beperkt aantal bronnen toegankelijk te krijgen, maar dan wel op een uitgebreide manier.Wat is de juiste keuze? En waar ligt daarin de balans? Het betere is immers als zo vaak de vijand van het goede, zeker bij archivarissen. Een gedachte die als een onderstroom dit jaar enkele malen aan de oppervlakte het water deed rimpelen. Waarbij mijn voorlopige conclusie is: goed genoeg is ruim voldoendeTot slotHet maken van keuzes, het vinden van een goede balans. Het zal ook in 2014 weer de kunst blijken te zijn. In het algemeen en in het bijzonder. Het zoeken ernaar is net zo belangrijk als het vinden ervan. Gelukkig maar.Tot slot wil ik iedereen bedanken die dit jaar mijn blog heeft gevolgd en misschien ook heeft gereageerd op blogposts. Ik wens je een fijne jaarwisseling toe. En bovenal een gezond en gelukkig 2014.ChristianFoto: Londen, december 2013 [...]



Gelezen: De dans van de gezanten

2013-12-11T10:18:13.181+01:00

Als bedankje voor het organiseren van een werkbezoek voor ze aan het BHIC, kreeg ik van mijn Utrechtse collega's het stripalbum De dans van de gezanten cadeau:In 1713 maakte de Vrede van Utrecht een eind aan een lange oorlog waarin vrijwel alle West-Europese landen betrokken waren. De vredesverdragen kwamen tot stand na ruim een jaar van diplomatieke onderhandelingen, waarvoor de stad Utrecht als locatie was gekozen. (...)Verschillende Utrechtse tekenaars verbeelden de kleine en de grote verhalen rond de vredesonderhandelingen in 1713. Een kleine stad die overspoeld wordt door buitenlandse delegaties van allerlei pluimage, die ruim een jaar een stempel drukken op het leven in de stad; de ontruiming van het stadhuis voor de onderhandelingen, festiviteiten en culturele evenementen die door de delegaties worden aangericht, het contact tussen Utrechters en "vreemde" buitenlanders, de verhoudingen tussen de onderhandelaars, de legale en illegale economie in de stad. (...)Om de historische werkelijkheid zo veel mogelijk recht te doen zijn de strips gemaakt in samenwerking met Het Utrechts Archief.Verschillende tekenaars van stripgenootschap De Inktpot, dus ook een bonte afwisseling aan verschillende stijlen van tekenen en humor, van echte strips tot cartoons en beeldverhalen. Erg leuk om doorheen te bladeren en te lezen.De strips werden in aanloop naar het jubileumjaar al afzonderlijk online gepubliceerd en vertellen samen dan wel een groot verhaal, maar anders dan bij andere stripalbums is dit geen doorlopend verhaal. Het is eerder thematisch van opzet, een samenspel aan kleine verhaaltjes.Dat wil echter niet zeggen dat de strips als los zand in het album hangen. Tussen de verhaaltjes onderling vind je namelijk veel verwijzingen en ze volgen elkaar inhoudelijk in volgorde logisch op.Over de historische juistheid van de strips kan ik niet goed oordelen. Hier en daar zie je duidelijk dat de tekenaars zichzelf enige vrijheden hebben toegestaan - een mooi plaatje wordt soms bijvoorbeeld belangrijker gevonden dan getrouwe feiten - maar die doen de historische werkelijkheid geen noemenswaardig geweld aan. Ze zullen nodig zijn om het verhaal toegankelijk te houden voor een breed publiek, wat immers het doel is van het album. Een enkele keer zijn die vrijheden trouwens door de tekenaars zelf toegelichtEen van mijn favoriete strips, historisch niet helemaal correct,maar wel keurig verantwoordDat toegankelijk houden, dat lukt de ene keer wel iets beter dan de andere keer. Dat ligt ongetwijfeld ook aan het thema waarmee iedere tekenaar is opgezadeld. Een strip over één concreet incident tussen twee onderhandelaars is nu eenmaal makkelijker in strip te verbeelden, dan een strip waarin de ingewikkelde politieke en diplomatieke verhoudingen tussen de verschillende mogendheden uit de doeken moeten worden gedaan. Maar door de snelle afwisseling in strips is geen enkele hobbel groot genoeg om je te doen stoppen met lezen en kijken.Een echt geschiedenisverhaal is het daarmee niet geworden, wel een mooi sfeerverslag vol feitjes en grapjes. En aan het eind heb je toch een goed beeld van wat die vredesonderhandelingen inhielden, wat het belang ervan was en wat ze voor de stad Utrecht betekende. Een ding wordt dan wel helder: Utrecht vaarde er wel bij, maar 'Holland' had de vrede duidelijk verloren.Gerelateerd leesvoer- Gelezen: Brabant, daar brandt nog licht- Archiefcartoons [...]



Gezocht: Archive Team Warriors om Hyves te redden

2013-11-19T07:59:07.726+01:00

Ruim anderhalf jaar geleden werd de stekker uit Weblog.nl getrokken. Duizenden Nederlandse weblogs zouden van het web verdwijnen en die moesten gered. Archive Team Warriors werden opgeroepen om bij te springen en blogs te downloaden.Nu is onze hulp opnieuw nodig!Wat valt er te redden?Hyves, ooit in Nederland met wel tien miljoen profielen groter dan Facebook, verdwijnt als sociaal netwerk en wordt omgevormd tot spelletjesplatform. Jaren aan Nederlandse sociale media geschiedenis dreigen zomaar te verdwijnen. Van de kortste krabbel tot de langste blog, de mooiste foto en je meest dierbare video. Zelf zeggen ze daarover: "met je informatie gaat Hyves om, zoals je van je vrienden mag verwachten" en "wanneer Hyves als sociaal netwerk offline gaat, zullen al jouw gegevens compleet verwijderd worden. Deze gegevens zijn dan niet meer terug te halen".Nog tot eind november kun je via www.hyves.nl/bedankt (ja echt!) delen van je account downloaden. Maar goed, deze 'vriend' is blijkbaar niet te meer vertrouwen. En trouwens, bij voorheen Weblog.nl ging het nu juist bij dat downloaden van je gegevens ernstig mis...Warriors wantedDus... Omdat het downloaden van miljoenen Hyves-accounts voor één persoon niet te doen is, is er het Archive Team:Archive Team is a loose collective of rogue archivists, programmers, writers and loudmouths dedicated to saving our digital heritage. Since 2009 this variant force of nature has caught wind of shutdowns, shutoffs, mergers, and plain old deletions - and done our best to save the history before it's lost forever.Het Archive Team zoekt strijdmakkers en ook jij kunt ze helpen, met de Archive Team Warrior:The ArchiveTeam Warrior is a virtual archiving appliance. You can run it to help with the ArchiveTeam archiving efforts. It will download sites and upload them to our archive.Je draagt dus bij met je bandbreedte en (tijdelijk) met schijfruimte. Uiteindelijk komt de geredde informatie dan terecht in het welbekende Internet Archive.Een soort crowdcrawling dus. Kleine moeite, veel webgeschiedenis.De reddingsactie is live te volgen via de tracker (tevens leaderboard).Doen! Webarchivering in de praktijk.Gerelateerd leesvoer- Gezocht: Archive Team Warriors om weblogs te redden [...]



Een zin over vervanging op de nationale televisie

2013-11-12T12:31:45.487+01:00

Eind 2010 werd door het Rijk een machtiging afgegeven tot digitale vervanging van archiefmateriaal van het Kadaster, waaronder hulpkaarten en veldwerken. Dit houdt in, dat de kaarten gescand worden (inmiddels zijn) en de originelen daarna vernietigd, conform de procedure. Daar zijn echter een heleboel mensen niet blij mee.De Raad van State moet zich nog uitspreken over enkele ingediende bezwaren, maar veel kans wordt de tegenstanders niet gegeven. RTL Nieuws besteedde gisteren aandacht aan de kwestie en ook ik was gevraagd - ben immers de 'digitale archivaris' - een korte toelichting te geven, die uiteraard op de montagetafel nog veel korter werd.Het item laat vooral de bekende kaartenverzamelaar Henk Deys aan het woord, die met name het historisch belang van de kadasterkaarten benadrukt - een belang dat overigens door niemand wordt bestreden - en regelmatig valt het woord 'zonde'. Het is eveneens zonde, dat in het item onderbelicht is gebleven hoeveel twijfels, geïllustreerd met voorbeelden, veel onderzoekers hebben bij de kwaliteit van de gemaakte scans. De informatie waar het eigenlijk om gaat (wijzigingen in percelen en zo) zou daardoor niet meer duidelijk zichtbaar zijn. Maar goed, voor het volk is de situatie helder: bewaren van het papier kost te veel, daarom gaan we scannen en dan kan het papier weg. Even googelen en je bent van alle details op de hoogte.Leukste voor mij zijn ouders die enthousiast door vrienden gebeld worden, een broertje die je een trots whatsappje stuurt en een vriendin die blij is omdat ik een goeie trui aan had... En al die andere berichtjes van vrienden en collega's natuurlijk.Je kunt het item hier nog eens bekijken (vanaf 15.55m).UpdateWie zich wil verdiepen in de argumenten van de tegenstanders van vernietiging, lees dan het artikel Hulpbehoevende hulpkaarten, geschreven door René van der Schans.Eerdere televisie-optredens- Verborgen Verleden (met marc-Marie Huijbregts)- Altijd Wat (over misbruik in internaten)- Boschtion nieuws (over Maritiem 's-Hertogenbosch)Foto met dank aan collega Piet. [...]



Onder Wikipedianen in 2013 - Verslag Wikimedia Conferentie Nederland 2013 #WCN13

2013-11-11T10:10:00.526+01:00

Op zaterdag 2 november was ik in Utrecht te vinden en wel om de Wikimedia Conferentie Nederland 2013 bij te wonen, kortweg de Wikipediadag. Daar zou ik samen met Ernest Verhees archieven onder de aandacht proberen te brengen en tegelijkertijd de rest van het programma meepikken. Dat programma, beschrijvingen van alle sessies en de beschikbare slides vind je hier.IndrukwekkendDe keynote kwam van Jan-Bart de Vreede. Waar ik gewoon ben, dat een keynote een flitsende en inspirerende opening van een dag vormt, was dat hier niet het geval. Jan-Bart hield een nuttig, overzichtelijk maar tegelijkertijd nogal droog verhaal over de wereldwijde Wikimedia-beweging nu en straks.Die beweging heeft overigens wel veel bereikt. Zo leerde ik naast indrukwekkende cijfers ook van het project Wikipedia Zero, dat voorziet in gratis mobiele toegang tot Wikipedia in ontwikkelingslanden. Maar de beweging - Jan-Bart legde omstandig uit waarom hij steeds over een 'beweging' sprak, maar dat ben ik alweer vergeten - kampt ook met problemen. Zoals daar zijn de algemene problemen op internet (steeds meer commercie, steeds minder privacy) en het probleem van paid advocacy (recent nog in het nieuws). De community focust nu nog enorm op het bewerken van de encyclopedie, het editen. Hoe meer edits, hoe beter.Terwijl de community zich beter druk zou maken om het vriendelijk verwelkomen en goed begeleiden van nieuwkomers. Er is een attitude van inclusion nodig in plaats van exclusion, volgens Jan-Bart. En volgens de hele zaal. En dat al gedurende enkele jaren. Een paar jaar geleden schreef ik daar zelf immers ook al over. Nou goed, daarmee was de rode draad gespannen voor de dag: de omgang met nieuwkomers moet anders en beter, vooral vriendelijker. Helaas waren we aan het eind van de dag nog niet veel verder daarmee. Jammer, want lees dit artikel nog maar eens.SfeerZo volgde ik later die dag een sessie van Sandra Rientjes over de werksfeer op Wikipedia en de onderlinge communicatie onder Wikipedianen. Maar allereerst, wie zijn die Wikipedianen eigenlijk? Welnu, dat zijn overwegend gebruikers jonger dan 24 of ouder dan 55. Bijna 70% van hen is hoogopgeleid en bijna 90% is man. Voor een encyclopedie die als doel heeft alle kennis zo neutraal mogelijk voor iedereen beschikbaar te maken, is dat een tamelijk onevenwichte samenstelling van de community die daarvoor moet zorgen, wat ook nog zou blijken. Hoopvolle noot was wel, de grote bereidheid onder de bevolking om bij te dragen aan Wikipedia (maar da's vast net zo'n conclusie als dat miljoenen Nederlanders hun stamboom willen uitzoeken; zoutvaatje, waar ben je?).De sessie van Sandra was gebaseerd op de resultaten van een door Motivaction uitgevoerd onderzoek met als conslusie: de werksfeer en onderlinge communicatie moeten beter. Het zaaltje gevraagd naar negatieve ervaringen van nieuwkomers waren er direct wel een paar concrete reacties, zoals van Eric. Nieuwe gebruikers die hun eerste acties in Wikipedia direct 'beloond' zagen met teruggedraaide bewerkingen, discussies en verwijderingsnominaties, aldus gedesillusioneerd achterbleven en het bewerken van Wikipedia voorlopig achterwege lieten.Eveneens vanuit de zaal kwam daarop direct reactie, die reactie was defensief. Men moet ook begrip hebben voor de long time Wikipedianen die dit zogezegd op hun geweten hebben. Zij staan dagelijks voor een enorme berg te controleren bewerkingen waarvan velen in de categorie van v[...]