Subscribe: Het leven zoals het is
http://cashproductions.blogspot.com/atom.xml
Added By: Feedage Forager Feedage Grade A rated
Language: Dutch
Tags:
alles  ben  bij  bookmarks  chrome bookmarks  die  geen  google  meer  met  moet  naar  tijd  tot  uit  veel  wat 
Rate this Feed
Rate this feedRate this feedRate this feedRate this feedRate this feed
Rate this feed 1 starRate this feed 2 starRate this feed 3 starRate this feed 4 starRate this feed 5 star

Comments (0)

Feed Details and Statistics Feed Statistics
Preview: Het leven zoals het is

Het leven zoals het is





Updated: 2017-09-18T17:17:43.088+02:00

 



Winona knows

2017-08-19T22:35:24.179+02:00





Pretend it isn't so

2017-05-13T13:19:25.921+02:00

Weekend en ik ben vóór​ 9u de deur uit. Met spierpijn in mijn linkerkuit waar ik geen enkele verklaring voor heb, maar soit. Ik breng de fiets weg en ga lopen met de groep. Alles gaat vlotjes. Dat is wat ik wil dat het doet. Maar op de terugweg overvalt het me. Te veel mensen, te veel gepraat en ook te veel nadenken over het voorgaande. Ik zit nog steeds op niveau "uitgewrongen". Ook al doe ik alsof dat een te minimaliseren detail is.



Stay afloat

2017-05-10T15:01:48.990+02:00

Een burnout? Ik? Hoe kom je erbij? Het is gewoon cyclisch!
Voortdoen tot voorbij alle limieten (die herken ik toch niet). Mezelf pushen tot ik fysiek aan alle kanten rammel. Alle energie die ik heb enkel in werk steken, en daarbuiten uitgeput & onaangenaam zijn. Geen puf om te koken. Te moe om te lopen. Geen zin om mee uit te gaan.
Burn the candle at both ends. Will yourself to keep going. Hard mijn best doen om in gang te raken (insert Ritalin) en bezig te blijven, met nutteloze "rustdagen" waarop stilvallen niet meer lukt tot gevolg. Wekenlang ademloos en  uitgewrongen, in het gezelschap van een niet te stoppen, hard aan de leiband sleurende "black dog". Tot er uitval volgt.
Mentale uitputting: alles is op. Weg (hyper)focus. Weg werkgeheugen. Ik ben een goudvis op speed. Een depressieve goudvis: recent merkte ik dat ook mijn langetermijngeheugen aangetast raakt. Er ligt niet alleen niks in het verschiet om naar uit te kijken (want ALLES is onoverkomelijk lastig), ik herinner me ook geen leuke dingen meer. Alright!

Uitval ging vroeger steevast gepaard met paniek. Maar dat is verleden tijd. Nu is uitval een (tijdelijke) verademing. Ik ben toch tot niks in staat. Enige carelessness is op zijn plaats.
Maar nooit voor lang. Dat ik niet kan denken, so be it. Dat ik vandaag ook fysiek te moe ben om de koer en de tuin op te ruimen (want dat MOET gebeuren), is minder leuk. Dat ik te uitgeput ben voor wat dan ook (yep, voor al die andere klussen die wegens "te veel werk" bleven staan), daar ben ik helemaal niet graag bij.
En dat ik misschien niet in staat zal zijn om - zoals gepland - alleen op reis te vertrekken: it sucks.
Ook al lig ik overduidelijk overboord, vastgeklampt aan een drijvende deur te spartelen, ik maak mezelf - en mijn shrink - graag wijs dat het water warm en helderblauw is. Want zie: ik ben toch nog niet verdronken?



Al 6 weken

2017-05-05T10:09:03.651+02:00

Zolang ben ik al bezig met het inpakken van winterkledij. En iedere keer dat ik verder doe staan er manden vol andere spullen te wachten. Op wassen, ophangen, drogen, plooien (en opnieuw plooien omdat ze een stuk uit de stapel trekken in plaats van hun stapel op de juiste plaats op te bergen), sorteren, wegleggen, verstellen en zo meer.

Ik heb er de energie niet meer voor. Ik ben de moed kwijt. Het raakt niet opgeruimd. Nooit.

Juist dat heb ik nodig. Ruimte zonder rommel. Een open blikveld. Niks wat ik nog aan de kant moet doen.

Is dat te veel gevraagd?

Ja zeker?



En hoe is het met u?

2017-04-21T13:38:40.049+02:00

Ik werk. Veel en heel erg gefocust. Op het werk en thuis. Tijdens een werkuren en erna. Het stopt eigenlijk nooit. Neen: het moet vooruitgaan en het moet goed zijn. Mijn lat ligt altijd hoger.

Tot het moet, dat stoppen.

Want ik heb last. Van wakker blijven met een overactief brein. Van oververmoeidheid. Van chronische hyperventilatie. Van angstaanvallen en al die dingen waar niemand graag naar luistert, omdat het ondertussen oninteressant en een te vaak gehoord verhaal is.

Soms lanceer ik een poging om evenwichtiger te leven, en dan probeer ik weer om regelmatig te doen wat "helpt". Buiten komen, bewegen, sporten, ademhalingsoefeningen doen en mediteren.
Dan doe ik ook mijn best om meer interesse voor mijn huishouden en huisgenoten aan de dag te leggen en ga ik sociale dinges doen (die me per definitie nog meer uitwringen)

Maar meestal verdeel ik dus mijn tijd over werken en uitgeteld zijn. Niet meer en niet minder. 

Vandaag - op mijn vrije dag - ben ik uitgeteld lijstjes aan het maken. Van noodzakelijke klussen waar ik nooit zonder hulp aan toe kom.

De helft van mijn generatiegenoten zat (of zit) thuis met een burnout. En hoe is het met u?



Shake that money maker

2017-04-21T11:15:44.534+02:00

  • Een nieuwe bril, want het is gelijk niet veilig rijden in het donker
  • Acht weken Mindfulness of ACT training
  • Een trip naar de UK, alleen.
  • Hele dure en onzichtbare tandreparaties, preventief, "voor den ouwen dag"
  • Met de hele familie voor een paar weken naar Californië
  • Notarissen, architecten en aannemers (verbouwingen, met andere woorden)
  • Een kist met goudstukken en een kameel in een Shurgard box



Just signed my life away

2017-04-21T11:57:35.916+02:00

For the record: vandaag getekend, bij de notaris, de nieuwe hypotheek.



Beperkte aansprakelijkheid

2017-04-21T11:18:18.862+02:00

Er zijn van die mensen die zich pertinent weinig verantwoordelijk voelen.
Ik ben daar niet bij

Ik zou beter wat voortwerken.



Mijn type?

2017-04-21T13:25:53.750+02:00

Ben ik in aanwezig in de wereld of zit de wereld in mijn hoofd?
Ik zoek op, lees, beoordeel, klasseer. Ik deel in. Alles in hokjes. Alles krijgt structuur.
Interpretatie. Samenhang. Uitleg. 
It has to make sense.

Dat ik een "judger" ben, zegt men mij hier vaak. Het is niet sympathiek bedoeld, maar het is wel zo. Ik ben een INFJ, en die J staat voor "houdt van een geplande, geordende benadering tot het leven en geeft er de voorkeur aan dat dingen beslist zijn". Het is de manier waarop ik met de buitenwereld omga.

Het zegt ook dat je met een controlefreak te maken hebt. En nu het toch over types gaat: dat ik - met mijn werklust, niet realistisch gevoel van dringendheid, controledrang en onwil om iets uit handen te geven - gelijk in het hok "type A persoonlijkheid" vlieg. Gespannen! Verhoogde vijandigheid en al. Het soort dat doodvalt aan een hartaanval. Yep. 

Nu weet ik dat controle en angst één pot nat zijn en dat meer van het ene willen meer van het andere meebrengt. Maar het is niet omdat je iets weet dat je ernaar handelt, innit?

Mijn motto "alles is perceptie" is genoegzaam bekend bij de mijnen. Het typeert, naar het schijnt, mijn diepgeworteld cynisme.

"We zien enkel wat we willen zien, ook al weten we beter" & "Onze gedachten zijn grotendeels negatief" Niemand hoort die graag. Maar het zijn bevindingen die ik niet eens aan cynisme link.

Ben ik in aanwezig in de wereld of zit de wereld in mijn hoofd?




Only connect

2017-04-21T11:50:30.796+02:00

En toen lag ik in een deuk.

(fragment) Chasing Shadows (2014) Season 1 Episode 1 - "Only connect"

Has it never occurred to you that sometimes other people may have something valuable to offer?



Tel tot tien

2017-03-02T17:57:42.441+01:00





Crash course

2017-03-04T22:49:08.173+01:00

Ik kan dat - ononderbroken geconcentreerd doorwerken van 9u tot 17u. Of van 9u tot 18u30. Zonder prutsen, zonder Facebook, zonder Pinterest, zonder Gmail (want die is niet werkgerelateerd).

Koffie, een paar wc-breaks en een appel of 2 zijn genoeg.

En 's avonds doe ik voort, thuis. Tot alles af is. Van 20u30 tot 2u30 of 3u. (hoe lang is dat? zes uur? zeseneenhalf uur?)

En dan sta ik op om 7u en geef ik de volgende dag de hele dag les.

Niet 1 keer, maar twee keer op 1 week tijd. Wel met een weekend tussen. Gelukkig maar.

Ik ben een held. Of de domste trees van het westelijk halfrond. Veeleer dat tweede.



Relativity

2017-03-04T22:49:47.745+01:00

From the second after the Big Bang to the Large Hadron Collider
WE ARE FUTILE AND THINGS WILL END

I honestly believe that the collapse of society is imminent.
That those with a bug-out bag in the garage will have better chances at survival.
And that death may be preferable to surviving at any cost. 



Just lose it

2017-03-02T18:31:17.513+01:00

people don't lose touch with reality
people lose touch with themselves
people lose touch with people

first it is solitude
then it is loneliness

half of the population has a burnout
everyone is tired or depressed
it's all going nowhere
and there's nothing you can do

width="320" height="266" class="YOUTUBE-iframe-video" data-thumbnail-src="https://i.ytimg.com/vi/9dcVOmEQzKA/0.jpg" src="https://www.youtube.com/embed/9dcVOmEQzKA?feature=player_embedded" frameborder="0" allowfullscreen>




The case of the Crappy Chrome Bookmarks

2016-12-29T16:03:50.830+01:00

Al jaren gebruik ik Chrome Bookmarks, op een georganiseerde manier, met mappen. 
Maaar …
  • Het synchroniseren over verschillende toestellen (Windows PC, Chromebook & Android phone) draait geregeld in de soep.
  • Ik heb blijkbaar te veel bookmarks verzameld, waardoor het spul traag wordt en crasht wanneer ik in de Bookmark Manager wat herorganiseer.
  • De bookmarks zijn al “aangetast”. In een poging om een foutgelopen sync (met immens veel dubbels tot gevolg) recht te zetten, vertrouwde ik op de “Bookmark Checker” en raakte ik een hoop bookmarks kwijt. Die “Bookmark Checker” extensie gebruikte ik al een paar jaar om dubbels en dooie links te detecteren en dat werkte perfect. Tot die ene keer, in juni 2016. Na de “Total duplicates bookmarks found - 63742” message slaagde ik er nog wel in om de lijst van ineens verwijderde bookmarks op te slaan. Maar dat bestand valt niet zomaar terug te importeren. En zelf mocht dat lukken, dan moet ik alsnog opnieuw op jacht naar dubbels. Zucht. 
Het is dus tijd om de zaak te overdenken, want zo kan het niet meer. 
(image)
(chrome://bookmarks/)

Dat Google naast de Chrome Bookmarks een hele reeks andere “save for later” tools levert, weet ik. Maar ik heb geen idee wat ik nu het best doe.
  1. Is er een truuk om die Chrome Bookmarks proper en vlot bruikbaar te maken? 
  2. Of ga ik voor een andere optie binnen het Google gamma? 
  • Google Bookmarks is een dead end. 
  • Google Keep heb ik ooit bij wijze van test - samen met Evernote en OneNote - geïnstalleerd en gelijk achtergelaten. Als het enigszins op OneNote lijkt loop ik gillend weg.
  • Google Save, is de grote onbekende. Maar eerlijk gezegd ben ik niet op zoek naar een Pinterest kloon.
Dit voelt als RSS na Google Reader. Dammit. 






Terminologisch consistent

2016-12-29T14:50:45.333+01:00

Omdat ik van (terminologische) consistentie hou, gebruik ik overal online zoveel mogelijk dezelfde indeling, met dezelfde benamingen.

Bij mijn Chrome Bookmarks, op mijn Google Drive, Google Photos en Pinterest zitten bijgevolg mappen, albums en boards met dezelfde namen. In Gmail, waar ik van mappen naar labels overstapte, wordt ook alles - met filters - netjes op die manier ingedeeld.

Ook op de gedeelde schijven op het werk, de SharePoint aldaar en de vers in gebruik genomen OneDrive for Business hanteer ik een vergelijkbare indeling. Sinds ik vanuit mijn job meewerk aan het verspreiden van goede gewoontes op het gebied van digitale hygiëne, heb ik daar ook extra mijn best gedaan om (historische) benamingen en indelingen aan de vereisten aan te passen.

Structuur, dat werkt voor mij. Maar het is geen dwang. Met Google ben ik al jaren verzekerd van een goede indexering en een uitstekende zoekfunctie.

Nu zijn er in die context twee dingen die me dwars zitten:
  1. Wat ik moet aanvangen met mijn Chrome Bookmarks?
  2. Moet ik ingaan op de vraag om helemaal van mappen (folders) af te stappen in het voordeel van tags?



Long hair, don't care

2016-12-21T14:22:01.346+01:00

Kappers, ik ga er in een wijde boog omheen. Zeker sinds juni 2013. Toen was ik zo slim om met henna te stoppen (want dat is en blijft een vuile bedoening) en bij de bio kapper langs te gaan. Omdat ik domweg dacht dat die er de henna uit zou krijgen. Yep. Ik was namelijk bang voor groen haar; iets wat wel es voorvalt als je henna en chemisch mengt.  "biologisch balayage blond"Achteraf bleek de "biologisch balayage" zo chemisch als wat. Mijn haar was om zeep geholpen. Kapot. Zo erg dat ik er in december 2013 serieus de schaar liet in zetten eindigde met een Anna Wintour bob. Mijn ambitie om van de henna te blijven hield ik vol. Af een toe uit een pakske bijkleuren ging gewoon makkelijk. Rossekoppen - gelijk ik - worden niet grijs maar vervagen, over zandkleurig blond naar wit. En rosse haarverf vervaagt ook snel. Bijgevolg had ik al die tijd geen last van "uitgroei". Maar de chemische brol begon me tegen te steken. Na een hele tijd eSalon (waar ze je een kleur op maat mixen, bij mij  was dat "Dark Blonde - Copper Ash 7.41-l") stapte ik af van den ammoniak en bracht ik "Warm Koperblond" mee uit de Kruidvat. De kleur was best goed. Maar ik miste de glans en de "dikte" van henna haar. Dus ben ik herbegonnen. Met de henna. En ging ik laagskes leggen. Voor "build-up" zorgen, zoals dat heet. Want henna op licht haar, dat geeft knaloranje. En die fase ben ik voorbij. In oktober legde ik een eerste laag met Sante Haarverf. In november gooide ik er Henna Kastanje Bruin op (met een hele week erg donker haar tot gevolg) en ondertussen is er - eindelijk - weer rood op gezet. Mission accomplished dus. Al blijft die henna een smerige bedoening.Na het kastanjebruinNext on: er mag een stukje af. Ja, ik ga er wat aan laten knippen. Niet bij de kapper. Mijn angst voor de kortpittige kapsel brigade - een soort samenzwering omtrent kapsels voor vrouwen boven de 50 - is al te groot. Maar de kapotte punten recht laten afknippen, zal een proper effect geven. En dat mag wel. Voor de Kerst en zo.[...]



Vakantie is gezonder

2016-11-06T23:20:51.488+01:00









Zie nu: een hele week meer dan 10 000 stappen per dag, terwijl ik voorheen - op werkdagen - vaak onder de helft strandde.









En al die nachten dat ik  in de voorbije week (veel) meer dan 8 uur sliep.
Vakantie is duidelijk gezonder.

Misschien moet ik die FitBit nog wat beter afstellen en ook mijn (fiets, yoga en zwem) activiteiten loggen. Dat motiveert.



Chronotopic displacement (2)

2016-11-02T17:13:52.990+01:00

En toen ging ik de deur uit in de regen, te voet, om boodschappen te doen. Met een koptelefoon op. Om naar een boek te luisteren. Niet weer hetzelfde, dacht ik: ik heb tijd (en memspace!) voor iets nieuws. The Time Traveler's Wife bijvoorbeeld. Die staat al lang te wachten. Dus zette ik de audio in gang. En had ik een deja vu van jewelste.

Heb ik de film gezien? Ik weet het niet. Maar ik herken ze, Clare & Henry. En de "chrono-impairment" afwijking die hem door de tijd stuurt. Heb ik het boek gelezen? Geen idee. Ik kan me niet voor de geest halen hoe Henry terugkeert naar het heden. Ik twijfel dus.

Strange all this.

Zekere al omdat je al jaren hier terechtkomt als je "chronotopic displacement" googelt.





Always Dream Huge Dreams

2016-10-19T17:09:22.615+02:00

October is ADHD Awareness Month. Tijd om eens iets te schrijven dus, ware het niet dat ik al weken volcontinu verzuip en ik nauwelijks tot schrijven in staat ben.Want ik ben in de periode van half augustus tot eind september HARD doorgegaan. Veel werk verzet. Massa's! Me van alles aangetrokken. Oplossingen uitgedacht. Vooruitgang geboekt op allerlei vlakken. En ook: niet te veel bewogen. Meer yoga/lopen/zwemmen geskipt dan gedaan. Zodat het kopke te vol raakte en ik nu - ondanks een paar vrije dagen - met een hoofd vol watte kamp. Vandaag zit ik alweer uren over te werken. Gewoon omdat ik de dingen die ik binnen mijn werktijd moet doen niet rond krijg. Alles is angstwekkend onoverzichtelijk of ingewikkeld. Ik snap het niet, of kom er niet toe. Met als gevolg dat ik (weer) geen vier vijfden maar 100 procent (of meer) werk en niet genoeg werk maak van die activiteiten (yoga/lopen/zwemmen) die mijn hoofd leeg kunnen maken. Ik voel de afgrond naderen. Ik loop er al 2 weken langs te slenteren - die regen maakt het extra gevaarlijk - en tel af naar de herfstvakantie. Daarnet opende ik een mail die er al 2 weken stond - ik vermeed hem bewust  - en die eigenlijk zeer toepasselijk is. Het is de jaarkalender van gespreksavonden rond AD(H)D bij Aandacht vzw.De gespreksavonden staan ondertussen in mijn agenda. Ik heb ze er 1 voor 1 in geplakt en hartsgrondig gevloekt op de ontbrekende "Voeg toe aan uw agenda" links. De eerste is vanavond al, merkte ik op. Niet dat ik er heen ga. Als ik IETS doe buiten lessen voorbereiden zal het veeleer wat "beweging" zijn. Me nog een paar uur op een stoel houden, maakt me potentieel moorddadig. Hier zijn ze dus: het lezen waard.Woensdag 19 oktober 2016 (Brugge)EMOTIES en ADHDMensen met AD(H)D leven intensief. We willen meer weten. Wij haten meer. We rouwen meer. Maar we hebben ook meer lief. Niet alleen allerlei zintuiglijke indrukken worden vrij dwingend en afleidend ervaren, maar ook emoties komen zeer intens binnen. Het is lastig om in die draaikolk van indrukken en emoties de kalmte te bewaren. Dat brengt ons soms in moeilijkheden. We praten deze avond over het herkennen en benoemen van de verschillende soorten emoties. Ook over te heftige, gemengde, tegenstrijdige en andere moeilijke emoties.Woensdag 23 november 2016 (Gent)SLAAP en ADHDOver hoe slaap en AD(H)D elkaar beïnvloeden ... meer bepaald: over het doorbreken van de vicieuze cirkel: slecht slapen geeft meer ADHD-symptomen --> daardoor slapen we slechter --> daardoor meer last van ADHD --> enz. Deze avond gaat over hoe we AD(H)D tactisch kunnen bekampen door onze slaap te verbeteren.Woensdag 18 januari 2017 (Brugge)Hoe Zet Ik Mezelf In Gang bij ADHDOver de begindrempel geraken. In gang blijven. Dit is een steeds terugkerende problematiek bij AD(H)D-ers.Deze avond bouwen we in Brugge verder op deze boeiende maar te korte avond van vorig jaar in Gent.Dit thema "in gang zetten" wordt de maand erna vervolgd in: "Tot afwerking komen" wat behandeld wordt in groep Gent op 15 februari 2017.Woensdag 15 februari 2017 (Gent)AFWERKEN van dingen en ADHDEén van de redenen waarom alle AD(H)D-ers lange TODO-lijsten hebben, is omdat ze sneller nieuwe projecten bedenken, dan dat ze de lopende projecten afwerken. We gaan het er over hebben hoe we daar iets kunnen aan verbeteren...Deze avond is een logisch vervolg op de avond "Hoe Zet Ik Mezelf In Gang bij ADHD" op woensdag 18 januari 2017 in Brugge.Woensdag 19 april 2017 (Brugge)THERAPEUTISCHE GAMES en ADHDEen avond over welke mogeli[...]



Vastigheid

2016-09-16T14:30:02.217+02:00

Soms is het helder.

Een man (1989)
Een kind (1997)
Nog een kind (2000)
En huis met hypotheek (2001)

Jaarabonnement Mindfulness (2016)
Extra therapie (2016)
Doorgaan met die grote verbouwing met extra hypotheek (2016)



Why People with ADHD Act The Way They Do

2016-09-01T14:23:02.494+02:00

Vandaag zwierde iemand de link naar The ADHD Mind - Demystified for Neurotypicals! op de facebookgroep van ADDitude Magazine, en ik dacht: DIE moet ik eigenlijk eens door een paar mensen laten lezen. 

De link leidt naar een presentatie die je enkel slide per slide - met doorklikken - kan bekijken. Nu ziet dat er wel OK uit op een smartphonescherm, maar op mijn scherm hier geeft dat - aaaaarrrgghh - een hele drukke pagina vol ads en kleurkes.

Gelukkig vond ik snel een alternatieve versie op 1 pagina -  bedoeld om af te drukken maar even handig zo. Lees ze maar eens. Doen!  

Those of us with attention deficit have always known we're different — now here's an explanation, finally, of why we act the way we do.
by William Dodson, M.D.





Question: what is it you want to do most?

2016-08-25T09:38:33.414+02:00

Oh. I want to engage. To dive in. To grasp whatever there is to learn.

Right...

Let me Google that for you ...
Ok, it seems you may need a purified mind.

According to this guy Sivananda anyway.







Stand up for yourself or die trying

2016-08-20T21:18:23.012+02:00

Zoals bij vele grote werkgevers organiseren ze bij ons ook opleidingen voor personeel onder de hoofdingen "gedrag" en "loopbaan". Nu ben ik wel pro vaardigheden, maar tegelijkertijd vind ik het een beetje perfide dat personeelsleden geïndoctrineerd worden om interpersoonlijke toestanden op een uniforme, gescripte manier aan te pakken. Gaan ze ervan uit dat het hun hoogopgeleiden aan gezond verstand ontbreekt? Of zijn ze gewoon bang voor brokken en rechtzaken?

Toen ik een tijd geleden zag dat in het vormingsaanbod ook mindfulness was opgenomen, was voor mij de kous af. Hoeveel yada yada er ook over welbevinden wordt gespuid, uiteindelijk gaat het over productiviteit. You see, I don’t trust people much.

Sociale of interpersoonlijke vaardigheden aanleren via opleidingen-met-stappenplannen, bij mij werkt dat niet. Misschien heb ik baat bij een “Omgaan met moeilijke mensen”, moet ik nodig mijn EQ bijspijkeren of serieus wat meer voor mezelf opkomen. Maar of ik dat in een cursus met collega’s wil aanleren is iets anders.

Het werkt ook niet voor mij.

Om te beginnen onthou ik aan geen kanten wat ik verondersteld word op het cruciale moment toe te passen. Ik heb ADHD mensen. En verder valt het me moeilijk om de dingen die van mij verwacht worden uit te voeren. Het is niet toevallig dat ik in deze test in het kot "REBEL" eindig.

Ik heb ook geen problemen met autoriteit. Het is enkel zo dat ik andere belangen heb dan de autoriteit. Zoals "peace of mind".

Wanneer het moment aanbreekt dat ik voor mezelf moet opkomen, als het er dus op aankomt, dan heb ik daar geen training voor gevolgd.



Learn about yourself

2016-08-20T23:47:41.807+02:00

How come I am NOT surprised?

(image)

allowfullscreen="" class="YOUTUBE-iframe-video" data-thumbnail-src="https://i.ytimg.com/vi/jli-sW5LP-Q/0.jpg" frameborder="0" height="266" src="https://www.youtube.com/embed/jli-sW5LP-Q?feature=player_embedded" style="clear: left; float: left;" width="320">