Subscribe: Het leven zoals het is
http://cashproductions.blogspot.com/atom.xml
Added By: Feedage Forager Feedage Grade B rated
Language: Dutch
Tags:
als  ben  bij  die  door  dus  geen  goed  iets  kilo  meer  met  mij  moet  naar  nog  tijd  toen  uit  wat  worden  zit 
Rate this Feed
Rate this feedRate this feedRate this feedRate this feedRate this feed
Rate this feed 1 starRate this feed 2 starRate this feed 3 starRate this feed 4 starRate this feed 5 star

Comments (0)

Feed Details and Statistics Feed Statistics
Preview: Het leven zoals het is

Het leven zoals het is





Updated: 2016-09-23T14:12:33.275+02:00

 



Vastigheid

2016-09-16T14:30:02.217+02:00

Soms is het helder.

Een man (1989)
Een kind (1997)
Nog een kind (2000)
En huis met hypotheek (2001)

Jaarabonnement Mindfulness (2016)
Extra therapie (2016)
Doorgaan met die grote verbouwing met extra hypotheek (2016)



Why People with ADHD Act The Way They Do

2016-09-01T14:23:02.494+02:00

Vandaag zwierde iemand de link naar The ADHD Mind - Demystified for Neurotypicals! op de facebookgroep van ADDitude Magazine, en ik dacht: DIE moet ik eigenlijk eens door een paar mensen laten lezen. 

De link leidt naar een presentatie die je enkel slide per slide - met doorklikken - kan bekijken. Nu ziet dat er wel OK uit op een smartphonescherm, maar op mijn scherm hier geeft dat - aaaaarrrgghh - een hele drukke pagina vol ads en kleurkes.

Gelukkig vond ik snel een alternatieve versie op 1 pagina -  bedoeld om af te drukken maar even handig zo. Lees ze maar eens. Doen!  

Those of us with attention deficit have always known we're different — now here's an explanation, finally, of why we act the way we do.
by William Dodson, M.D.





Question: what is it you want to do most?

2016-08-25T09:38:33.414+02:00

Oh. I want to engage. To dive in. To grasp whatever there is to learn.

Right...

Let me Google that for you ...
Ok, it seems you may need a purified mind.

According to this guy Sivananda anyway.







Stand up for yourself or die trying

2016-08-20T21:18:23.012+02:00

Zoals bij vele grote werkgevers organiseren ze bij ons ook opleidingen voor personeel onder de hoofdingen "gedrag" en "loopbaan". Nu ben ik wel pro vaardigheden, maar tegelijkertijd vind ik het een beetje perfide dat personeelsleden geïndoctrineerd worden om interpersoonlijke toestanden op een uniforme, gescripte manier aan te pakken. Gaan ze ervan uit dat het hun hoogopgeleiden aan gezond verstand ontbreekt? Of zijn ze gewoon bang voor brokken en rechtzaken?

Toen ik een tijd geleden zag dat in het vormingsaanbod ook mindfulness was opgenomen, was voor mij de kous af. Hoeveel yada yada er ook over welbevinden wordt gespuid, uiteindelijk gaat het over productiviteit. You see, I don’t trust people much.

Sociale of interpersoonlijke vaardigheden aanleren via opleidingen-met-stappenplannen, bij mij werkt dat niet. Misschien heb ik baat bij een “Omgaan met moeilijke mensen”, moet ik nodig mijn EQ bijspijkeren of serieus wat meer voor mezelf opkomen. Maar of ik dat in een cursus met collega’s wil aanleren is iets anders.

Het werkt ook niet voor mij.

Om te beginnen onthou ik aan geen kanten wat ik verondersteld word op het cruciale moment toe te passen. Ik heb ADHD mensen. En verder valt het me moeilijk om de dingen die van mij verwacht worden uit te voeren. Het is niet toevallig dat ik in deze test in het kot "REBEL" eindig.

Ik heb ook geen problemen met autoriteit. Het is enkel zo dat ik andere belangen heb dan de autoriteit. Zoals "peace of mind".

Wanneer het moment aanbreekt dat ik voor mezelf moet opkomen, als het er dus op aankomt, dan heb ik daar geen training voor gevolgd.



Learn about yourself

2016-08-20T23:47:41.807+02:00

How come I am NOT surprised?

(image)

allowfullscreen="" class="YOUTUBE-iframe-video" data-thumbnail-src="https://i.ytimg.com/vi/jli-sW5LP-Q/0.jpg" frameborder="0" height="266" src="https://www.youtube.com/embed/jli-sW5LP-Q?feature=player_embedded" style="clear: left; float: left;" width="320">










Right-ho

2016-08-24T10:11:14.000+02:00







Shame on you

2016-08-20T23:54:51.342+02:00





Vasten én (Gentse) feesten.

2016-07-22T15:51:56.397+02:00

Een schouderklopje voor mezelf: ik hou vol en het gaat vooruit! Vandaag is het de derde vastendag sinds het begin van de Gentse Feesten en zelfs dat lukt. Op de andere dagen deed ik mijn goesting, mét friet en cocktails en bier. Het verwondert me dat het niet misloopt, want ik had op zijn minst een kilo (of twee) terugval verwacht.

Maar zie: ik stress er niet over. Ik vind het ook fijn om de groep te volgen op Facebook (zoek naar "Het 5:2 dieet. Vasten én feesten"). Let wel: de groep is een "gesloten groep", waar je lid van moet worden. 

Ondertussen heb ik mijn grafiek terug "publiek" gezet en die ziet er schitterend uit, al zeg ik het zelf. Ik gebruik de Valtaf site al héél lang en hou nu in het dieetdagboek bij wat ik op vastendagen eet. Op die manier tel ik dus calorieën. Valtaf.nl is geen app en de interface kan echt beter, maar soit, als ik ingelogd ben en hun server mee wil, lukt het allemaal wel.




Voor de nieuwsgierigen: katirl.valtaf.nl bekijken lukt niet goed op een telefoontoestel, waar ze je blijkbaar verplicht willen doen inloggen, maar wel op een laptop of op een vaste computer.

Update: daarnet zag ik dat er naast de gesloten groep ook een "Het 5:2 dieet. Vasten én feesten" Facebook pagina bestaat. Allen daarheen dus! 



Fourth of July - Fifty in a Fortnight

2016-07-05T09:48:08.649+02:00

Blijkbaar moet ik er wat mee ...

As if



De eerste weken

2016-07-08T10:21:29.631+02:00














OK, het werkt. Zelfs al eet ik op de dagen tussenin als voorheen - te veel dus - mijn gewicht gaat omlaag.



Inzicht

2016-06-29T16:49:45.540+02:00

Met ouder worden apprecieer ik ze meer, momenten van inzicht.

Wanneer de rammelende legoblokjes in mijn kop elkaar vinden en er met een klik iets *nieuws* ontstaat. Iets wat me blij maakt.

Spijts mijn solitaire neigingen, weet ik ondertussen dat inzichten er eerder komen door - yikes - praten dan door lezen.

Goed dus dat er af en toe nog mensen zijn waar ik een gesprek mee kan hebben.

Goed dat er Mindfulness lessen zijn. En Boeddhisten. En therapeuten. Yep.




Fat

2016-07-22T14:48:57.344+02:00

Met een werkgeheugen als het mijne is het noodzakelijk om zaken neer te schrijven. Ik hou dan ook veel bij. Al lang. En als ik iets bijhou, gebeurt dat meestal op een georganiseerde/gestructureerde manier. Zo heb ik sinds 2007 geregeld mijn gewicht ingegeven op valtaf.nl en dat resulteert in deze grafiek. In 2007, in de nasleep van een zware burnout-met-opname kwam de 75 kilo in zicht. Ik sportte wel heel geregeld in die tijd, maar kon ook elk beetje troost gebruiken. En dat is eten absoluut.Eten maakt mij rustig. Het is altijd mijn "drug of choice" geweest. Voornamelijk omdat ik een schijtlaars/controlefreak ben en "verstandig" omga met roken, drinken, medicijnen & minder legale stuff. Er zijn ook genoeg statistieken over ADHD en verslaving die me schrik aanjagen.Nu ja, indertijd was ik dus vrij actief maar moddervet. Toen ik begin 2008 besloot om het roer om te gooien, deed ik dat gelijk grondig, met een combinatie van een streng (poederkes & ketose) dieet en veel lopen. En voor ik het wist zat ik aan de magische grens van 60 kilo. De volgende vijfenenhalf jaar schommelde mijn gewicht. Bijtijds poogde ik om terug naar 62 kilo te zakken (dan kan ik in AL mijn kleren), wat niet vaak lukte, maar zwaar ontsporen deed ik ook niet. Tegen het einde van 2013 had ik voor een volle marathon getraind en in het voorjaar van 2014 liep ik de stadsloop en een paar andere evenementen. En toen - in de zomer van 2014 - viel ik stil. Mijn linker voet deed pijn en dat bleef maar duren. Het bleek "plantaire fasciitis” te zijn. Ik voelde me ook niet echt goed, wat achteraf een complete giller bleek. Door mijn absolute onwetendheid over de (peri)menopauze, had ik alle ongemakken die ik ervoer aan mijn extensieve loopschema toegeschreven. Tot iemand me een boek uitleende en ik plots doorhad dat het wel es hormonaal kon zijn. Ik had geen flauw idee. Bijna een jaar later, in juni 2015, toen de linkervoet net genoeg hersteld was na een aantal kine sessies, knalde ik van mijn fiets. In loopoutfit. The irony. De zomer, dat was 8 weken rolstoel en dan krukken en een driewieler.  Achter mijn enkelgewricht zit nu een groot litteken: daar hebben ze van huid tot bot, spieren en ligamenten - gewoon alle lagen - aan elkaar vastgenaaid. Samen met het stuk titanium dat er blijft zitten, vormt dat toch een belemmering. Revalideren doe ik nog steeds. Zelfs vandaag had ik een icepack nodig.Soit, sinds augustus 2014 zijn de kilo's er gestadig bijgekomen, zodat ik recent - 1 jaar na de valpartij - een whopping 73 kilo op de weegschaal aflas. Tijd om er iets aan te doen, nam ik me voor. Tijd om de draad op te pakken en weer actiever, sportiever en dunner te worden.Dat ik *echt* in geen enkel kledingstuk meer raakte (thuis werd dit op ongeloof onthaald) en genoodzaakt was om opnieuw "dikke kleren" te kopen, was doorslaggevend. Acht jaar eerder had ik de grote maten rucksigtlos naar de kringloop gebracht. Want ik zou niet meer dik worden. Ik zou altijd spul uit de Zara aan kunnen. Pfft.Een beetje visualisatie helpt. Want ik snap het nog altijd niet helemaal. Ik grijp nog steeds een 38 uit het rek om dan te moeten concluderen dat ik er mijn kont niet ingewurmd krijg. Ik kijk naar broeken in maat 42 en vraag me af of die van mij zijn. Dat kan gelijk niet. In mijn kop klopt het niet. Op onderstaand prentje wel.Zo dik als die linkse ben ik nu - op net geen 70 kilo. Zo normaal als die rechtse ben ik als ik 60 kilo weeg. Op 60 kilo is mijn BMI nog 22.9 - verre van graatmager dus. Enter de 5:2 methode. Als ik 2 keer per week 500 kcal eet in plaats van onbeperkt alles waar ik zin in heb - wat vermoedelijk rond de 2300 kcal per dag was - dan zou het als volgt kunnen gaan.Stel dat ik op weekbasis 2940 kcal (dus 420 kcal per dag)[...]



Great day #worriedsick

2016-02-03T13:32:08.226+01:00





State of mind don't look behind

2016-02-03T13:33:21.507+01:00




Hands on the Wheel, Eyes on the Road

2016-02-02T21:42:35.312+01:00

Mooi zo. Ik blijf erin geloven dat ik stilval voor ik van de weg afraak.



I love Carrie

2016-02-02T21:37:19.068+01:00

allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="https://www.youtube.com/embed/4P9BTOb2Y_4" width="640"> IS GREEN ELUSIVE?



Overwhelm

2016-02-01T22:29:32.160+01:00

Voornemens voor het nieuwe jaar? Daar doe ik niet aan. Bah neen. Ik kies voor actie!
Dus schreef ik me gelijk in voor
  • een jaar vol Mindfulness bij Breathworks (zo blijf ik op zaterdag tenminste niet in bed liggen)
  • 3 super boeiende online cursussen bij FutureLearn (want wat is dat nu, 2-3 uur werk per week/per cursus?) 
    • INTRODUCTION TO CYBER SECURITY - THE OPEN UNIVERSITY (8 weken)
    • LEARNING ONLINE: LEARNING AND COLLABORATING - UNIVERSITY OF LEEDS (2 weken)
    • GET STARTED WITH ONLINE LEARNING - THE OPEN UNIVERSITY (2 weken)
  • en het online event "ADHD Women's Palooza", een hele week vol video sessies over ADHD bij vrouwen (want hey, ik kan gerust 's avonds de opnames bekijken en achteraf al fietsend/wandelend de audio herbeluisteren)
Het effect? Euhm, dat ik in overdrive ga. Heel hard ga werken ook. Elke vraag probeer te beantwoorden. Me alles persoonlijk aantrek. Iedereen van extensief advies voorzie. Elk probleem wil oplossen en liefst ook alle komende obstakels probeer in te calculeren.

Dat ik daarbij chronisch kortademig was en mijn bloeddruk de foute kant opging. Tja. Dat was niet verwonderlijk. Die ongemakken gingen ook over naarmate ik meer focus kreeg. Want - zonder verstikken - werd ik zo immens helder dat ik bergen kon verzetten. Van websites heel goed opkuisen tot uren aan een stuk brol opruimen, ik deed het in de voorbije weken. En ik schreef ook. Alleen mijn (kranten) lezen vlotte niet als anders. Maar soit, dat is ook niet productief. En output zal er zijn dezer dagen.

Goh ja. Ik zit nog in de hyper. Maar het wordt lastig. 's Ochtends word ik wakker met duidelijke herinneringen aan allerhande heftige dromen. De onrust is niet meer te dempen. Ik begin humeurig te worden. Van stil te zitten - op het werk. En stil te zitten thuis. Films kijken in plaats van naar buiten te gaan is dom, maar compleet logisch. Wanneer ik mijn dagelijkse meditatie oefening doe, kan ik alleen vaststellen dat de maalstroom niet te stoppen is. Ik begin ambetant te worden. Minder vriendelijk, om het eufemistisch te stellen. Hoewel dat ook iets heeft, zo eens mijn mond opentrekken op een vergadering. 

Maar het zal niet blijven duren en ik kijk niet uit naar wat komt. Waar is de voorbije maand heen? Hoe hard ga ik crashen? En: is er eigenlijk wel iemand die dit ziet gebeuren?

"Het wordt tijd dat het Krokusvakantie is", hoor ik thuis. Wat me toch doet vermoeden dat ze iets doorhebben.

Jaja, ik had het beter bij wat simpele voornemens gehouden, zoals treffelijk eten en genoeg slapen, en opnieuw een sportroutine opbouwen. (Waar is de tijd dat ik 3 keer in de week een spinning les deed? Of wekelijks meer dan 30 km liep? Nu moet ik mezelf al forceren om genoeg van die door de kine voorgetoonde oefeningen te doen.)

"Op mijn gezond letten" ware een schoon en simpel doel geweest.

But I don't roll that way

Aw heck. In 2016 heb ik al IMMENS veel geleerd.



Incidentally

2016-02-01T18:04:12.301+01:00

En toen lag ik wakker
een incident op het werk en ik lig trillend in bed
de "train of thoughts" die ik deze week mindful dien te te observeren, dendert door mijn hoofd

oh neen, ik spring er niet op
ik laat de wagons passeren
of niet?

in plaats van een body scan wordt het een fsck

ik volg een File System Check Course course in Milton Keynes
aan tafel zit een man die Costelloe heet
hij heeft een vet accent
hij vraagt me waar ik die glottisslag vandaan heb

mail sturen op een mainframe sucks

ik geef Unix Sysadmin lessen
soms zitten er burgies in de klas
ik ben taalkundige gedomme

ik installeer systemen voor "Unix Starter Plans"
ik zit in de gang tussen de cubicles naast een nieuw uitgepakt systeem
ik partitioneer, maak en mount file systems
zet er System V en Oracle op
check de Read Me's en hoop dat ik alle versies en updates juist heb

vrijdagavond na vijven
ik zit naast een verse machine
vergis me, tik 1 device name verkeerd in en het OS is weg
dom dom dom
helemaal herbeginnen dus
het zal laat worden

ik ken het root wachtwoord van een hoop systemen
en die zijn niet allemaal voor training

ik zit naast de Sequent in het aquarium
ik worstel me door een knoert van een Volume Manager handleiding
de manuals zitten in zwarte A5 ringmappen - stapels ervan - als bakstenen

RAID - ik denk blauwe zwaailichten
striping en mirroring
device names van het /dev/ikweetnietmeerwat/c2t7d9s2 soort

ik lees en herlees en maak aantekeningen - het gaat traag
ik snap het
maar of ik het beheers?
ik hoop maar dat ik dit begot niet te snel moet gaan doceren
of gaan doen

stel je voor dat ik live moet switchen
dat durf ik niet

ik spendeer heel veel tijd aan mijn job
aan bijleren
het is niet makkelijk, zonder IT achtergrond
ik heb geen context
er is nog geen google

de wagons blijven komen
angst-angst-angst-angst-angst

nu is het anders, denk ik
ik begreep al die dingen maar was er zo onzeker over

is het nu anders?



Share your calendars! Invite me with an .ics!

2016-01-14T23:00:04.694+01:00

Oh man, wat ben ik keer op keer blij met mensen die een bruikbare, importeerbare agenda delen.

Niks zo tenenkrullend als afspraken en uitnodigingen overtypen van mails en sites. Geloof me: dat doe ik op het werk al vaak genoeg.

Calendar exports! Dáárom hield ik van Gent Rugby Football Club. En van Breathworks nu. Al was het effe lachen vorige week toen ik een abonnement nam op hun Google Calendars. Want dit stond erin:


Tja. Alsof ik nu ook stress op afspraak wil.

Maar zie, met een beetje knip en plakwerk heb ik er dit van gemaakt. Het staat in de agenda. Met reminders en al. Strak plan!





Ge moogt het officieel ook ondersteboven hangen

2016-01-04T20:34:30.870+01:00

Het werkte een beetje op mij, dat behangpapier in restaurant Lof. Enerzijds omdat ik het - wegens een lichte Chinoiserie en behangpapier obsessie - herkende, maar niet op de naam kwam. Anderzijds omdat behangpapier mét rapport naar mijn gevoel bij voorkeur met aansluiting wordt geplakt, wat hier duidelijk niet het geval is.

(image)

Ergens vreesde ik dat er nog meer fout zat, nadat ik volgende foto's zag.

(image)
© www.etoffe.com

(image)
© Designers Guild

Gelijk dacht ik aan het verhaal van mijn tafelgenoot over ondersteboven gehangen bamboe behang, tot ik op deze laatste site volgende verduidelijking vond:

"This superb digitally printed panel design can be used either way up. Exquisite flowers and foliage cascade down or reach for the turquoise sky, which gradients subtly from dark to light."

Tja:  des goûts et des couleurs on ne discute pas.



Life's a Bitch and Then You Die

2016-01-03T11:55:54.434+01:00


In 2013 somebody I knew was murdered by somebody I know.
In 2014 I learned that some people just cannot be saved.
In 2015 I found out that some people leave us on a Sunday as that means less hindrance for commuters.

So there’s one piece of advice for 2016 that I’d like to give:
never commit suicide when you feel suicidal. It’s really not the right thing to do.



All I want for Xmas

2016-01-03T12:07:09.356+01:00


I don’t really want stuff.

This year I only want to get better.



Britney in de Lidl

2016-01-04T20:40:53.144+01:00

Tussen al het kerstgekweel door hadden ze in de Lidl tent-container een of ander aftel programma opstaan, van Radio Nostalgie denk ik. Nu ja, plots weerklonk Britney's Born To Make You Happy. In gedachten was ik hier ergens op de Watersportbaan - ja, ik heb dat met veel songs - en dat maakte mijn dag goed.

En toen dacht ik ook aan iets wat ik geleerd heb

"You can change your own thoughts and your behaviour and see what happens, but you cannot change anyone else."

Dat laatste was ik geheel niet van plan. Dat eerste wel.



Home for the holidays

2015-12-24T13:04:20.694+01:00

"Doe je grote kuis?", vraag ze. Omdat ik een gore kabel met suikertje en lamp zonder kap ontdoe van vettige stofpluizen. 

Thuis zijn en weer mobiel zijn heeft zo zijn charmes. Er is weer tijd om dingen aan te pakken. 

Zoals die smerige kat die sinds kort geregeld binnenshuis pist. De spaarlampen die flikkeren als de lichtschakelaar uit staat. Het afstellen van de chauffage in een huis waar "ventileren" en "verluchten" op de lijst van taboewoorden voor tieners staan. En nog wat dingen die afgewerkt of gerepareerd moet worden sinds de verbouwingen eind 2013.




Mindless munching

2015-12-24T12:49:53.731+01:00

Ik eet graag. Echt wel, ja. Uit het vuistje. Al wandelend. Al lezend. Alleen. Aan tafel met mensen lukt tegenwoordig minder goed. Thuis nog wel, maar ook daar ben ik onrustig.

Een constante is dat ik altijd en overal “houvast” nodig heb om te blijven (stil)zitten. Een krant. Een papierke en een stylo om wat op te schrijven. Een smartphone. Een laptop.

Geen houvast staat gelijk aan: WEGWEZEN HIER. NU!

Het is nu van de vroege jaren 90 geleden dat ik met een spijsverteringsstop kamp. Een indigestie*. Het eten gaat erin, maar het schuift niet. Hoogst oncomfortabel. 

Met een volle maag kan ik niet slapen. Het moet er dus uit. Niet leuk. Gag me with a spoon, yep. 

Dus ga ik minder eten. En alleen die dingen die me geen last bezorgen als yoghurt, bananen, cakejes met melk, gekookte groenten, havermout. En ben ik me zeer bewust van het feit dat alle feestdagen met enig getafel - ook zonder uitbundige alcoholconsumptie - waarschijnlijk ‘s nachts geknield naast de wc zullen eindigen. En daar kijk ik echt niet naar uit.

Maar wacht es: wetende dat alcohol me ALTIJD de das omdoet (alcohol drinken = braken), is er bijgevolg geheel geen reden om weinig tot niet te drinken. Ik zit met die indigestie. Ziek word ik toch. Tja.

Het wordt een warme Kerst. Ik voel het.

---------
*Aan het woord indigestie zit een verhaal vast. Als klein kind hoorde ik dat vreemde woord geregeld over mijn oom die “ziek” werd van het eten op (familie)feesten. Ik begreep aan geen kanten wat “in-di-ges-tie” was. Pas jaren later maakte ik de link naar “eten verteren”. Dat de man ook systematisch dronk tot ie niet meer wist waar ie was, had ik sneller door.