Subscribe: Islands Of Greece
Added By: bluegr Feedage Grade B rated
Language: Greek
Rate this Feed
Rate this feedRate this feedRate this feedRate this feedRate this feed
Rate this feed 1 starRate this feed 2 starRate this feed 3 starRate this feed 4 starRate this feed 5 star

Comments (0)

Feed Details and Statistics Feed Statistics
Preview: Islands Of Greece

Islands Of Greece

Ο Παράδεισος της Μεσογείου

Updated: 2017-10-25T11:31:47.735+03:00


About Stoiximan


The account opening procedure was . In five minutes since I determined to grow to be, I was already logged in. In the initial period I desired to see how the agency employees moved. Which is what it signifies if we're chatting about a critical agency which is really worth my income. So I sent them a mail with some trivial queries, to which I knew the solution, just to see if the agency has a skilled employees. The reply was prompt, inside two-three several hours of mailing, and concise. A massive plus from the commence. We ongoing with account verification. I realized all the knowledge was right and that there should be no troubles, but if I set cash into my account and then I was element of a shock?

More info can be found on Stoiximan website.

Preserve in thoughts that I sent the paperwork needed to check my account on a Monday morning and Wednesday afternoon we discover out what I previously knew that every thing is all proper. And so I switched to creating the initial deposit. I favored the reward one hundred% 1st deposit reward up to five hundred RON so I needed the reward. I truthfully had a huge shock when I observed that instantly after I deposited 150 lei I gained a reward of 150 lei. Typically, I was accustomed to depositing, playing when the amount deposited and getting the reward.

Bets followed. I played numerous bets in the course of that time since I opened my account when it was a rich soccer offer you. Live betting, pre-match bets, peculiar bets (which we have never observed just before at other bookmakers) have been appropriately validated. All validations were correct, and when it took place like a reside guess on my cars to validate my guess, I despatched a video clip that obviously saw that they ended up improper. Shock, inside of twenty minutes of sending the mail my wager was validated as it ought to, winner. They are improper, but it happens to a five-star operator when it arrives to dwell bets on automobiles.

We have arrived at the level of withdrawing some of the money acquired on Basically I took out the deposit and income of three-four extra beers. I did not desire so significantly the volume I earned as I was curious as to how to shift with the withdrawals, as I was looking through someplace that it took a retreat for even 10 times. I know that I made the withdrawal even throughout the closing of the England League Cup when we had been with pals to see the match on a terrace we wager at Stoiximan on the cellular. On Tuesday evening I checked my lender account with no significantly hope, but I experienced a massive surprise when I observed the quantity of 250 EUR in my account.

If you study this post then you could recognize that my view about Stoiximan is a quite great 1. Of training course there is area and far better, and here I particularly refer to the addition of Asian handicaps, but one particular on another I was happy with the encounter with Stoiximan.

I'm also ready for you to think about Stoiximan.

Πολύαιγος (Polyaigos)


ΠολύαιγοςΗμέρα Τετάρτη και είμαι πραγματικά κομμάτια από τη δουλειά, αφού μέχρι τώρα η βδομάδα είναι πολύ έντονη. Το άγχος να τα προλάβω όλα και κυρίως να γίνουν όλα σωστά χωρίς να έχει κανείς παράπονο είναι πολύ έντονο. Κάθομαι λοιπόν και χαλαρώνω με ένα ουισκάκι λίγο πριν παίξω κανένα poker προσπαθώντας να καθαρίσω το μυαλό μου και να ξεκουράσω το κορμί μου. Ένας τρόπος να το κάνω αυτό είναι με το να θυμάμαι και να καταγράφω εμπειρίες που έχω ζήσει κατά καιρούς σε διάφορα μέρη που έχω επισκεφτεί.Έτσι λοιπόν σήμερα θυμήθηκα μία καλοκαιρινή εκδρομή που είχαμε κάνει ένα καλοκαίρι που ήμουν στη Μήλο. Ξεκινήσαμε λοιπόν δύο ζευγάρια, εγώ με τη ξανθούλα και άλλο ένα φιλικό ζευγάρι που γνωρίζουμε από το νησί της Αφροδίτης με ένα φουσκωτό για ένα σ/κ στη Πολύαιγο.Η Πολύαιγος βρίσκεται ανατολικά της Μήλου και νοτιοανατολικά της Κιμώλου, μόνιμους κατοίκους δεν έχει εκτός από ένα ζευγάρι κτηνοτρόφων που μένουν μόνιμα πάνω στο νησί και φτιάχνουν ένα πολύ όμορφο τυρί από τα δικά τους ζώα.Το νησί χρησιμοποιείται κυρίως ως βοσκότοπος για ζώα και από εκεί έχει πάρει και το όνομα του από τις πολλές Αίγες (κατσίκες).Πρόκειται για ένα πανέμορφο νησί με τα πιο γαλανά νερά που έχω δει ποτέ στις Κυκλάδες και αυτό αποδεικνύεται από τις παρακάτω φωτογραφίες:Άλλο ένα χαρακτηριστικό που έχει η Πολύαιγος είναι ο φάρος που υπάρχει. Πρόκειται για ένα πανέμορφο φάρο από τους παλιούς πέτρινους που κατασκευάστηκε το 1898 με ύψος περίπου 9 μέτρα. Κάτω από τον φάρο υπάρχει μία όμορφη μικρή παραλία σε ένα μικρό κόλπο. Φάρος ΠολυαίγουΤο πως περάσαμε στη Πολύαιγο εκείνη το διήμερο δε περιγράφεται με απλά λόγια, εν ολίγοις πέσαμε για ψαροντούφεκο με το φιλαράκι για κανά δίωρο αφού η Πολύαιγος είναι ένα από τα καλύτερα μέρη για ψάρεμα. Στο φουσκωτό κουβαλάγαμε ψυγειάκι με μπύρες, νερά και διάφορα άλλα καλούδια ενώ η σχάρα είναι πάντα απαραίτητο αξεσουάρ για να πετάξουμε επάνω κανά συκιό ή σαργουδάκι. Όσο για τον ύπνο τα παιδιά κοιμήθηκαν στο σκάφος αφού έχουν τέντα, ενώ εμείς βγάλαμε τη σκηνή με τα sleeping bags και όλα μια χαρά. Το βράδυ πάντως επικρατούσε η απόλυτη ηρεμία, φωτιά στη παραλία, τσιπουράκι (όχι παγωμένο όμως) σε συνδυασμό με καρπούζι που είχαμε πάρει μαζί έκανε τον τέλειο συνδυασμό.....είναι να μην ηρεμεί κανείς άμα τα σκ[...]

Φαλάσαρνα - Χανιά (Falasarna - Chania)


Φαλάσαρνα Φαλάσαρνα μια παραλία απλά όνειρο, ένα μαγευτικό μέρος στη δυτική πλευρά της Κρήτης περίπου 60 χιλιόμετρα από τα Χανιά και 20 από το Καστέλι. Πρόκειται για μία από τις καλύτερες παράλιες όχι μόνο της Ελλάδας αλλά ολόκληρης της Ευρώπης αφού συμπεριλαμβάνεται ανάμεσα στις 10 καλύτερες. Στη Κρήτη ίσως είναι η καλύτερη, έχει πολύ ψιλή λευκή άμμο, πεντακάθαρα νερά και καταγάλανα. Ξέχωρα από το μήκος της παραλίας που είναι πολύ μεγάλο περίπου 3 χλμ έχει και πολύ μεγάλο πλάτος οπότε όσο κόσμο και να μαζέψει νιώθεις ότι είναι άδεια. Στα Φαλάσαρνα λοιπόν είχα βρεθεί το καλοκαίρι του 1997 επειδή με είχε φιλοξενήσει ένας φίλος από το φροντιστήριο. Το σπίτι τους ήταν πάνω στο βουνό αποκομμένο από τον πολιτισμό, δεν είχαν ακόμα ρεύμα και νερό οπότε τα βράδια είχαμε λάμπες πετρελαίου και κεριά, φαγητό ψήναμε είτε σε γκάζι είτε σε φούρνο με ξύλα ενώ νερό κουβαλάγαμε με βαρέλια και γεμίζοντας μια δεξαμενή που κράταγε για δύο μέρες. Ωραίες εποχές ομολογουμένως χωρίς computer, τηλεόραση αφού δεν είχαμε και ρεύμα παρά μόνο ένα μικρό ραδιοφωνάκι που ακούγαμε μουσική καμία φορά. Πολλά βράδια καθόμασταν στο κήπο παρέα με ρακί (είμασταν 17 και πια έτσι οπότε πίναμε) , και ακούγαμε ένα κοπέλι να τραγουδάει Κρητικά τραγούδια παρέα με το λαούτο του, που είχε έρθει στο σπίτι, φίλος της οικογενείας.Τα πρωινά χανόμασταν στη παραλία πότε με μάσκες και πέδιλα και ένα μικρό οπλάκι λαστιχοβόλο να μαζέψουμε κανένα χταπόδι, πότε  να προσπαθώ εγώ να μάθω windsurfing αφού ο φίλος μου εκεί είχε δικό του.Μάταια όμως δε μπορούσα ούτε καν να βγάλω το πανί από το νερό (η παραλία στα Φαλάσαρνα είναι πασίγνωστη σε όσους κάνουν surf και εκτός Ελλάδος)Φαλάσαρνα απέραντη παραλίαSurf στα Φαλάσαρνα Η καλύτερη μας διασκέδαση ήταν όταν μαζευόμασταν περίπου 10 άτομα και παίζαμε μπάλα στη παραλία βάζοντας για δοκάρια είτε τα σίδερα από τις ομπρέλες είτε καλάμια. Το μόνο κακό ήταν η άμμος που έκαιγε για αυτό και το ξεκινάγαμε μετά τις 4 το μεσημέρι..Γενικά μπορώ να πω ότι πέρασα υπέροχα αφού πήγαμε και στα Χανιά για ποτό, αλλά και σε κάποια χωριά στην  ευρύτερη περιοχή τα οποία δυστυχώς δε θυμάμαι. Όπως και να έχει όταν ξαναπάω Κρήτη στα Φαλάσαρνα θα ξαναπάω σίγουρα.Υ.Γ. Θα προσέξατε ότι ήταν η πρώτη μου αναφορά στη Κρήτη, ο λόγος είναι α[...]

Σαμοθράκη ( Samothrace ) Part II


Σαμοθράκη, ένα νησί σπάνιας και άγριας ομορφιάς, ένα νησί που νομίζεις ότι ανήκει σε έναν άλλο κόσμο, σε μία άλλη εποχή. Όπως είχα γράψει και στο μέρος I σου βγάζει την αίσθηση ενός μυστηρίου, όπως στη σειρά lost. Το βουνό λοιπόν της Σαμοθράκης με κορυφή το φεγγάρι ( 1600 μ. περίπου) περιστοιχίζεται από άγρια βλάστηση, ποτάμια, καταρράκτες ενώ σήμα κατατεθέν είναι το φαράγγι του Φονιά και οι βάθρες. Το φαράγγι του Φονιά είναι ένα από τα γνωστότερα και ομορφότερα στην Ελλάδα αφού ένας χείμαρος το διασχίζει δημιουργώντας στη διαδρομή του καταράκτες και πισίνες (βάθρες). Ακόμα θυμάμαι βόλτα με την καναδέζα χειμώνα που έβλεπα τον καταρράκτη παγωμένο με τα νερά να κρέμονται από το βουνό. Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν πολλές φωτογραφίες από τις βάθρες και το φαράγγι οπότε ψάχνοντας βρήκα δύο που μου αρέσουν....Βάθρες  Όσο για τις παραλίες του νησιού, τη περίοδο που ήμουν στη Σαμοθράκη δε μπόρεσα να τις απολαύσω κάνοντας μπάνιο παρά μόνο από τη στεριά. Αυτές πάντως που θυμάμαι να μου είχαν κάνει εντύπωση ήταν ο Κήπος μια μεγάλη παραλία με βότσαλο από την οποία έβλεπες απέναντι την Ίμβρο, και η παχιά Άμμος η οποία όπως μου είχαν πει οι κάτοικοι είναι η πιο κοσμοπολίτικη παραλία του νησιού. Υπάρχουν ακόμα πολλά μέρη να επισκεφτεί κανείς, τα οποία όμως δεν είναι προσβάσιμα από στεριά, αλλά μόνο με καραβάκι. Μερικά από αυτά είναι ο Βάτος , το Κρεμαστό , το Κατάρτι, τα οποία απλώνονται μεταξύ Παχιάς άμμου και Κήπων. Όπως έχω ξαναπεί ένα laptop και μία σύνδεση στο internet κάνουν παπάδες, έτσι λοιπόν βρήκα μια φωτογραφία για μια περιοχή που τη λένε τα Πανιά της Γριάς. Οι ντόπιοι έδωσαν αυτή την ονομασία επειδή ο μύθος έλεγε ότι μια γριά άπλωσε κάποτε τα πανιά της εκεί και αυτά έγιναν ένα με τον βράχο.Κρεμαστό νερόΠανιά της ΓριάςΌπως και να έχει η Σαμοθράκη είναι ένα νησί για όσους είναι φυσιολάτρες και λάτρεις διακοπών που βασίζεται στο camping, στις εκδρομές με σκάφος και στις πεζοπορίες. Κοινώς δεν είναι για κοσμικούς στυλ Μυκόνου, Σαντορίνης κλπ αλλά για λίγο πιο tough κόσμο.Σίγουρα θα την ξαναεπισκεφτώ αλλά για διακοπές αυτή τη φορά.[...]

Σαμοθράκη ( Samothrace ) Part I


Καλησπέρα μετά από αρκετό καιρό.....Σαμοθράκη λοιπόν, το νησί του Αιόλου αφού άμα αρχίσει και φυσάει πρέπει να βρεις να κρατηθείς από κάπου μη σε παρασύρει ο άνεμος. Το νησί λοιπόν το επισκέφτηκα στα τέλη του 2008, όχι όμως για διακοπές ούτε για ταξίδι αναψυχής, αλλά για να υπηρετήσω τη μαμά πατρίδα, ευτυχώς όχι σα πεζικάριος.Πρόσβαση η Σαμοθράκη έχει  με καράβι από Καβάλα, Λαύριο και Αλεξανδρούπολη. Εγώ λοιπόν μαζι με τα άλλα φαντάρια πήραμε το τρένο από Αθήνα φτάσαμε Αλεξανδρούπολη, και με το καράβι περάσαμε απέναντι διανύοντας 25 μίλια μέχρι το λιμάνι του νησιού τη ΚαμαριώτισσαΣάοςΌταν φτάσαμε σε μία απόσταση από το νησί και έβλεπες τα σύννεφα και την ομίχλη γύρω από το νησί σου βίωνες ένα αίσθημα ότι πλησιάζεις το νησί του Lost. Στη κορυφή του βουνού ( Σάος) που ονομάζεται Φεγγάρι υπήρχαν ήδη χιόνια ενώ διέκρινε κανείς αμυδρά τις καταπράσινες πλαγιές λόγω της ομίχλης. Το πως ήταν τα πρώτα μου βράδια και οι πρώτες μου εμπειρίες ως φαντάρος στο νησί δεν έχει νόημα να το αναπτύξω.....Η Σαμοθράκη έγινε γνωστή παγκοσμίως λόγω του αγάλματος της Νίκης της Σαμοθράκης. που κοσμεί δυστυχώς το μουσείο του Λούβρου αλλά και πολλά φεστιβάλ μουσικής (dance festivals, music festivals etc) που γινόντουσαν στο νησί κάθε καλοκαίρι μαζεύοντας χιλιάδες κόσμο. Άλλο ένα χαρακτηριστικό που θυμάμαι έντονα από το νησί ήταν τα χιλιάδες κατσίκια που είχε και τα οποία συναντούσες παντού στο δρόμο.Ο κόσμος στο νησί είναι λίγο περίεργος αλλά όχι με τη κακή έννοια και το λέω επειδή τον έζησα αρκετό καιρό. Όπως και να έχει όσα παιδιά γνώρισα από το νησί μπορώ να πω ότι ήταν εξαιρετικά παιδιά ενώ και οι μαγαζάτορες ως επί το πλείστων ήταν όλοι τους πολύ καλοί.Όπως διαπιστώσατε δεν έγραψα τίποτα για την άγρια ομορφιά του νησιού, τις παραλίες του, τους καταρράκτες, τις βάθρες και άλλα, οπότε στο επόμενο άρθρο θα αναφερθώ εκτενώς.P.S Samothrace Dance Festival allowfullscreen="" frameborder="0" height="403" src="" width="550">[...]

Λευκάδα (Lefkada)


Καλησπέρα....Όπως έχω πει σε προηγούμενα post το μόνο νησί που έχω πάει από το Ιόνιο είναι η Κέρκυρα, αλλά τα δύο νησιά που θέλω οπωσδήποτε να πάω είναι η Κεφαλλονιά και η Λευκάδα. Πλωτή ΓέφυραΗ Λευκάδα λοιπόν πρόκειται για το τέταρτο σε μέγεθος νησί του Ιονίου, και σε έκταση αλλά και σε πληθυσμό. Είναι πολύ κοντά στη Ηπειρωτική Ελλάδα αφού απέχει μόλις μερικά μέτρα, με αποτέλεσμα να υπάρχει η σύνδεση της οδικά, με πλωτή γέφυρα.Ίσως μετά από χρόνια γίνει και εδώ υποθαλάσσια σύνδεση, όπως στη Πρέβεζα με το Άκτιο. Οπότε αξίζει να πάρετε το αυτοκινητάκι σας,ειδικά άμα είναι και κανένα γκαζιάρικο π.χ mini cooper (να προσέχετε όμως ) και είστε από την Αθήνα που απέχει 385 χιλιόμετρα σε 3 ώρες παρά κάτι. Έχει περίπου 23.000 μόνιμους κατοίκους ενώ είναι από τα νησιά που μαζεύει κόσμο και τον χειμώνα λόγω της σχεδόν οδικής της συνδέσεως με την υπόλοιπη Ελλάδα.ΣφακιώταΤώρα τι να πρωτοπεί κανείς για τη Λευκάδα παρά μόνο ότι είναι ένα τεράστιο αξιοθέατο όπως και να το δει κανείς. Από τα ορεινά χωριά έως τα παραθαλάσσια επικρατεί μια γραφικότητα, η παράδοση έχει διατηρηθεί μέσω των εθίμων ενώ υπάρχουν και μέρη όπως π.χ στη περιοχή της Καρυάς όπου οι γυναίκες φτιάχνουν εκπληκτικά υφαντά και κεντήματα ή βλέπεις ακόμα αλώνια να χρησιμοποιούνται από τους αγρότες.Πόρτο ΚατσίκιΑλλά η Λευκάδα είναι πιο γνωστή για τις εκπληκτικές της παραλίες όπως άλλωστε όλα τα νησιά του Ιονίου. Ξεκινάω λοιπόν με μία από τις παραλίες που έχει κάνει πασίγνωστη όχι μόνο τη Λευκάδα, αλλά και την Ελλάδα στο εξωτερικό και δεν είναι άλλη από το Πόρτο Κατσίκι. Δυστυχώς την έχω δει μόνο από φωτογραφίες στο internet αλλά και από φίλους. Πρέπει να πάω κάποτε :/Όπως καταλαβαίνεται εγώ ήξερα μόνο το Πόρτο Κατσίκι,  οπότε για να γράψω για τις υπόλοιπες έπρεπε κλασικά να ανατρέξω στο φίλο μου γούγλη , όπως μου αρέσει να τον λέω. Έχουμε και λέμε λοιπόν, το Νυδρί που σαν όνομα κάτι μου θυμίζει (μάλλον μου την έχουν πει γνωστοί μου), η παραλία των Eγκρεμνών που από ότι διάβασα είναι μια εντυπωσιακή και τεράστια παραλία, όπως και η παραλία στο Γιαλό με τα κρυστάλλινα νερά. Υπάρχουν και άλλες πολλές οι οποίες μας, σας περιμένουν να τις ανακαλύψουμε/τε όχι μόνο μέσω internet αλλά από κοντά. Οπότε ξεκινάμε ταξίδι .....([...]

Θεοφάνεια στην Αίγινα!


Καλησπέραααα και Καλή Χρονιάαα

(image) Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά και να σας ευχηθώ τα καλύτερα που είχατε το 2011 να είναι τα χειρότερα του 2012, κοινώς να έχετε μία ακόμα καλύτερη χρονιά με υγεία και αγάπη. Όλα τα άλλα θα τα βρείτε στη πορεία (αν και να έχει πια κανείς και δουλειά είναι ισάξια ευχή).

Ξέρω θα σας πω πάλι για Αίγινα αλλά τι να κάνω αφού εκεί είναι το εξοχικό, οπότε τα έξοδα για το ταξίδι για τη διαμονή, το φαγητό και τη διασκέδαση είναι ελάχιστα. Αυτή τη φορά έχω και άδεια οπότε είμαι στο νησί από τη Δευτέρα. Τώρα όμως δεν είμαι με τη Ξανθούλα αλλά με το φιλαράκι μου για ψαροντούφεκο. Μη φανταστείτε δεν είμαστε τίποτα κομάντο ψαρεύουμε στα 13 μέτρα αλλά άμα χρειαστεί πάμε και πιο βαθιά για μία βολή και μόνο. Δυστυχώς το νησί είναι πολυψαρεμένο, με αποτέλεσμα τα κλασικά μέρη που πάμε χρόνια τώρα και μας φύλαγαν πάντα εκπλήξεις να μη μας έχουν χαρίσει ακόμα στιγμές χαράς. Όπως και να έχει πάντως έχουμε μαζέψει μερικά χταποδάκια και τρεις πολύ καλούς σαργούς. Το ένα από αυτά μαζί με τους σαργούς ψήθηκαν και φαγώθηκαν χτες.

Ένα μυστικό για το χταπόδι είναι να γδάρθεί δηλ να αφαιρεθεί αυτή τη γλοιώδη πέτσα που έχει στην οποία οφείλεται η σκληράδα του. Οπότε το πιάνετε, το χτυπάτε, το παραγουλιάζετε, το κρεμάτε και μετά το γδέρνετε ενώ το ψήνεται για 10 λεπτά στα κάρβουνα. Κόψτε το κομμάτια και βάλτε το σε μπολ με λάδι/βαλσάμικο 3/1 περίπου και ρίγανη. Περιμένω εντυπώσεις.....

Όσο για τα Θεοφάνεια μη περιμένετε να βουτήξω αύριο στο λιμάνι να πιάσω το Σταυρό, αφού λογικά θα είμαστε στα βόρεια (έχει νοτιάδες αύριο) για το τελευταίο ψάρεμα., αφού το Σάββατο έρχεται η ξανθούλα οπότε τα κεφάλια μέσα ;).

Αυτό που με στεναχωρεί πάντως είναι ότι στο νησί υπάρχουν πια πολλά κλειστά μαγαζιά, κόσμος δε κυκλοφορεί,  ενώ η προσέλευση του κόσμου από Αθήνα δεν έχει καμία σχέση με το πρόσφατο παρελθόν. Το βλέπω και από μένα πια αφού  παλαιότερα ερχόμουν πολύ συχνότερα, ενώ τώρα διαλέγω και τον Αγ. Νεκτάριο (πλοίο της γραμμής)  για να έρθω, επειδή είναι ο πιο φτηνός.

Θα μας κόψουν και τα χόμπι έτσι όπως πάει.....

Άσχετο με το blog και το θέμα του αλλά ένα τραγουδάκι που μου αρέσει πολύ τώρα τελευταία.....

allowfullscreen="" frameborder="0" height="309" src="" width="550">

Χριστούγεννα στην Αίγινα ( Christmas in Aegina)


Χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν και όχι μόνο, αλλά σε όλο το κόσμο κυρίως με υγεία. Ας είναι τα τελευταία δύσκολα Χριστούγεννα που περνάμε και από του χρόνου να κυλάνε όλα καλύτερα.Τα φετινά μου Χριστούγεννα αποφάσισα να τα περάσω στην Αίγινα μετά από πολλά χρόνια μαζί με τη κοπέλα μου (τη ξανθούλα μη ξεχνιόμαστε) Καΐκι στολισμένο στο ΛιμάνιΟ λόγος ήταν ότι με τις δουλειές  μας δε βλέπαμε ο ένας τον άλλον όσο θα θέλαμε το τελευταίο καιρό, παρόλο που μένουμε μαζί. Έτσι  πήραμε και οι δύο άδεια τη Παρασκευή και την κάναμε για Αίγινα από τη Πέμπτη το απόγευμα για να περάσουμε τα καλύτερα Χριστούγεννα των τελευταίων ετών.Το λιμάνι όπως κάθε χρόνο ήταν στολισμένο, όπως και μερικά καΐκια με φωτάκια ενώ είχαν έρθει και αρκετοί παραθεριστές όχι όμως όσοι και τα παλαιότερα χρόνια κυρίως λόγω κρίσης. Οι καφετέριες ήταν στο ίδιο κλίμα και η ατμόσφαιρα που επικρατούσε ήταν ότι τώρα έχουμε Χριστούγεννα και δε κοιτάμε κρίση.Αφού λοιπόν πήγαμε super market και πήραμε τα απαραίτητα πήγαμε σπίτι όπου η πρώτη κίνηση ήταν να ανάψουμε το τζάκι να ζεσταθεί το κοκαλάκι μας. Όταν επιτέλους ζεσταθήκαμε και  τακτοποιηθήκαμε Τζάκιμαζί με τη ξανθούλα φτιάξαμε μελομακάρονα τα οποία απλά ήταν εκπληκτικά....(εγώ απλά ζύμωσα).Χαζέψαμε τηλεόραση και μετά πέσαμε σαν ξεροί για ύπνο. Παρασκευή, μέρα για ψώνια στα μαγαζιά και καφέ στη Πέρδικα, αν και ο καιρός δε μας έκανε τη χάρη λόγω βροχής και κρύου. Ίσως να ήταν και καλύτερα έτσι αφού μας βοήθησε να μπούμε στο πνεύμα των ημερών. Το ίδιο βράδυ ένα ποτάκι στα Περδικιώτικα ήταν αρκετό για να μας ξεγελάσει ότι βγήκαμε.Η καλύτερη μέρα όμως ήταν η παραμονή των Χριστουγέννων επειδή περιμέναμε και δύο φιλικά ζευγάρια το βράδυ να περάσουμε μαζί. Είχαμε εφοδιαστεί με μπριζόλες, λουκάνικα, και όλα τα σχετικά για να μπούνε στο τζάκι και μετά είχαμε και κάστανα από το χωριό της ξανθούλας. Το αποτέλεσμα φαίνεται στις παρακάτω φωτογραφίες...ΜπριζόλεςΚάσταναΌπως καταλαβαίνεται σκάσαμε στο φαΐ ενώ τα παιδιά μας είχαν φέρει και παγωτό από το Μελένιο. Το βράδυ ολοκληρώθηκε με αρκετές παρτίδες poker και όχι τα παραδοσιακά 21 ή 31 αφού η παρέα είναι fan του συγκεκριμένου παιχνιδιού.Κυριακή γαλοπούλα δεν είχαμε αφ[...]

Κέρκυρα (Corfu) Part III


Αφού λοιπόν έγραψα για μερικά μέρη που είχα πάει αλλά και περιόδους που θα ήθελα να επισκεφτώ το νησί ήρθε η ώρα να γράψω και για παραλίες του νησιού που είχα πάει. Όποιος πάει στη Κέρκυρα θα πρέπει οπωσδήποτε να έχει μεταφορικό μέσο, αλλά δε χρειάζεται κανένα τζιπ αφού το οδικό δίκτυο του νησιού είναι μια χαρά. Εμείς λοιπόν είχαμε μια παλιά μπέμπα bmw που την είχε αφήσει μόνιμα στο νησί ο πατέρας του παιδιού που μας φιλοξενούσε,  και η οποία τράβηξε τα πάνδεινα από εμάς. 

Πρώτη μας στάση σαν τώρα το θυμάμαι ήταν η Παλαιοκαστρίτσα στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού μία περιοχή με γαλαζόπράσινα κρυστάλλινα νερά, πολλές σπηλιές από τα βράχια , αμμουδιές, αλλα αυτό που δε θα ξεχάσω ποτέ είναι τα παγωμένα νερά που συνάντησα. Έχω βουτήξει σε πολλά μέρη και τον χειμώνα λόγω ψαρέματος, τα νερά της Παλαιοκαστρίτσας τα  ακόμα τα θυμάμαι. Στη περιοχή υπάρχουν μικροί κολπίσκοι με αμμουδιά, κατάπευκες πλαγιές ενώ μπορεί ο καθένας να βρει σύγχρονα ξενοδοχεία που να καλύπτουν όλες του τις ανάγκες για να μείνει. Ξέχασα να αναφέρω ότι η Παλαιοκαστρίτσα απέχει από τη πόλη της Κέρκυρας 25 χλμ περίπου, για όσους επιλέξουν τη διαμονή τους εκεί.

Νοτιοδυτικά του νησιού είχαμε πάει στη παραλία Γλυφάδα  με κύριο χαρακτηριστικό της το πολύ μεγάλο πλάτος της ενώ ήταν και οργανωμένη, τη παραλία του Άγιου Γόρδη ίσως τη μεγαλύτερη στη περιοχή εκεί. Πρέπει να είχαμε παέι και σε μια άλλη αλλά δε θυμάμαι το όνομα της με τίποτα.

 Στα νότια είναι και η περιοχή που έμενα ο Κάβος με μία τεράστια παραλία  περίπου 3 χλμ αλλά με πολλούς Άγγλους που τη γεμίζουν μέρα νύχτα. Όλα τα γύρω χωριά εκεί μαζεύονται για τα μπάνια τους αλλά λόγω του μεγάλου μεγέθους της δεν υπάρχει συνωστισμός από κόσμο.

Είχαμε επισκεφτεί και άλλες παραλίες αλλά πάνε χρόνια από τότε που είχα πάει οπότε δε θυμάμαι και πολλά. Στο νησί της Κέρκυρας θα έμενα άνετα αφού συνδυάζει τα πάντα από ομορφιά, ποιότητα ζωής, διασκέδαση και θα σας πρότεινα να την επισκεφτείτε για να το νιώσετε και εσείς.

Κέρκυρα (Corfu) Part II


(image) Σιγά μην έφτανε μόνο ένα άρθρο για το πανέμορφο νησί της Κέρκυρας, στο οποίο έπρεπε να γίνει περιγραφή των πιο αξιόλογων σημείων της με βάση τα δικά μου κριτήρια. Στο προηγούμενο άρθρο λοιπόν είχα μείνει στο Αχίλλειον και το Μον Ρεπό με κοινό χαρακτηριστικό και για τα δύο ότι αποτέλεσαν στο παρελθόν οίκους για βασιλείς. Θυμάμαι στο Αχίλλειον απ' έξω είχα αγοράσει ένα βάζο με γλυκό του κουταλιού κουμ κουάτ καθώς και το αντίστοιχο λικέρ του. Ο λόγος προφανής, δε πιστεύω να υπάρχει άνθρωπος που να πηγαίνει κάπου και να μη παίρνει κάτι για τη μάνα του και κυρίως γλυκό του κουταλιού. Ενώ είχα πιει και ένα αναψυκτικό με περίεργο όνομα, τσιτσιμπύρα λεγόταν (ας είναι καλά τα laptop το ιντερνετ και η google). 

(image) Συνεχίζοντας τη περιγραφή για τη πόλη της Κέρκυρας σε και με βάση των όσων είπα στο προηγούμενο άρθρο, ο επισκέπτης μπορεί να πάει στο αρχαιολογικό μουσείο καθώς και το μουσείο Καποδίστρια για να δει από κοντά το σπίτι της οικογένειας του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδος. 

Αυτό που σίγουρα πρέπει κάποτε να ζήσει κανείς στη Κέρκυρα είναι το Πάσχα όπου επικρατεί χαμός. Όλη τη μεγάλη βδομάδα υπάρχουν εκδηλώσεις με κύριο χαρακτηριστικό τους τη διατήρηση των εθίμων. Αποκορύφωμα των εκδηλώσεων είναι το ρίξιμο μπότιδων από τα μπαλκόνια το Μ.Σάββατο στις 11:00 το πρωί ακριβώς όταν έχουμε τη πρώτη ανάσταση. Παρόλο που δεν το έχω δει από κοντά, παρά μόνο στη τηλεόραση πρόκειται για ένα θέαμα εκπληκτικό που συγκεντρώνει δικαίως τα φώτα της δημοσιότητας στο νησί αλλά και στην Ελλάδα.

Τέλος στη παράδοση του νησιού μεγάλο μερίδιο έχει και το Κερκυραϊκό Καρναβάλι με βάθος ιστορίας 450 ετών και στοιχεία που κρατάνε από την αρχαία Διονυσιακή λατρεία μαζί με Βενετσιάνικες επιρροές. Υπάρχει κλασικά παρέλαση αρμάτων, παρέλαση από γκρουπ και στο τέλος υπάρχει το κλασικό κάψιμο του καρνάβαλου...
to be continued για το ΙΙΙ και τελευταίο μέρος.

Κερκυρα (Corfu) Part I


Κέρκυρα λοιπόν, το πασίγνωστο νησί του Ιονίου για το οποίο δε φτάνει μόνο ένα άρθρο για να το καλύψεις μη πω ούτε καν δύο. Οπότε θα ξεκινήσω από το γεγονός ότι την έχω επισκεφτεί το καλοκαίρι του 2002 για μία βδομάδα και κατάφερα να μη δω σχεδόν τίποτα. Ναι το έκανα και αυτό και όπως έχω ξαναγράψει στο παρελθόν όταν είσαι πιο πιτσιρικάς δεν σκέφτεσαι όπως όταν έχεις μεγαλώσει, αλλά αυτή είναι η ομορφιά της ζωής να μη ξέρεις ....
Στη Κέρκυρα λοιπόν είχα μείνει στον Κάβο, ίσως το πιο άσχημο μέρος στο νησί :) Για πολλούς λόγους , πρώτον γιατί σκάνε μύτη οι Άγγλοι και καταλαβαίνετε τι γίνεται,  δεύτερον το ίδιο το μέρος δεν είναι τίποτα αξιόλογο αφού το μόνο που έχει είναι μαγαζιά για τους τουρίστες.

Η πόλη της Κέρκυρας από την άλλη πλευρά είναι ένα αρχιτεκτονικό αριστούργημα με πολλές Βενετσιάνικες  επιρροές. Τα πασίγνωστα καντούνια αποτελούν ιδανικό τόπο για περπάτημα και χαλάρωση, ενώ τα μαγαζιά έχουν ένα ιδιαίτερο "χρώμα".  Υπάρχουν δύο καλοδιατηρημένα Βενετικά φρούρια η Φορτέτσα ή παλιό φρούριο και το νέο φρούριο στο λόφο του Αγίου Μάρκου ενώ υπάρχει και πλήθος από εκκλησίες.

Το παλάτι στο Αχίλλειον είναι αλλο ένα πασίγνωστο μέρος που υπήρξε κατά καιρούς θέρετρο για βασιλείς αλλά και καζίνο . Άλλο ένα πανέμορφο μέρος είναι το κανόνι με την εκπλήκτική θέα προς το νησάκι που βρίσκεται το μοναστήρι της Βλαχέρνας, ενώ φαίνεται πεντακάθαρα και το Ποντικονήσι με το Μοναστήρι του Παντοκράτορα. Το Μον Ρεπό απέχει 3 χλμ από τη πόλη της Κέρκυρας και προκειται για άλλο ένα παλάτι που έζησαν βασιλείς με πιο γνωστή από όλες τη πριγκίπισσα Σίσσυ πριν χτιστεί το Αχίλλειον και αποτελεί ένα κόσμημα για το νησί.
To be Continued.....

Αμοργός (Amorgos)


Χώρα ΑμοργούΤο κυκλαδίτικο νησί του απέραντου γαλάζιου το οποίο ακόμα δεν έχω επισκεφτεί αλλά είναι στα πλάνα μου να το επισκεφτώ άμεσα. Πρόκειται για ένα νησί που έχει γίνει πασίγνωστο και στο κόσμο, από τη ταινία Απέραντο Γαλάζιο που περιγράφει την ιστορία δύο παιδικών φίλων και τη πορεία τους στην ελεύθερη κατάδυση. Άνετα θα έγραφα σε όλο το άρθρο μόνο για αυτή τη ταινία, ειδικά όσοι αγαπάτε τη θάλασσα δείτε τη χτες .Η Αμοργός διαθέτει δύο φυσικά λιμάνια τα Κατάπολα και την Αιγιάλη με κυριότερο το πρώτο.Ψάχνοντας λοιπόν πληροφορίες στο internet διάβασα ότι το οδικό της δίκτυο είναι σχετικά καινούριο αφού ολοκληρώθηκε τη δεκαετία του 90 με αποτέλεσμα να διαθέτει ένα από τα καλύτερα στην Ελλάδα. Οπότε και χωρίς τζιπ να πάτε αλλά με ένα mini cooper ή κάτι αντίστοιχο μη φοβηθείτε ότι θα το σπάσετε. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι έχουν χαθεί τα μονοπάτια που υπήρχαν, έτσι αποτελεί ένα ιδανικό προορισμό για όσους είναι λάτρεις της πεζοπορίας. Οι διαδρομές στο νησί με αμάξι ή μηχανή κινούνται στα όρια του γκρεμού και της θάλασσας δημιουργώντας μια αίσθηση φόβου αλλά και θαυμασμού του τοπίου. Η Αμοργός δεν είναι διάσημη όσο οι υπόλοιπες Κυκλάδες για τις παραλίες της αφού οι ακτές τις είναι αρκετά βραχώδεις, αποτελεί όμως ιδανικό προορισμό για τους λάτρεις του ψαροντούφεκου (έρχομαι.....) Παναγία της ΧοζοβιώτισσαςΑπό ότι διάβασα όποιος πάει στο νησί πρέπει να επισκεφτεί το Βυζαντινό Μοναστήρι της Παναγιάς της Χοζοβιώτισσας που βρίσκεται πάνω στη πλαγιά του βράχου στα 300 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας αποτελώντας ένα αρχιτεκτονικό αριστούργημα.Άλλος ένας λόγος που θέλω να πάω είναι το πασίγνωστο ρακόμελο που σερβίρουν στο νησί αλλά και η ψημένη ρακί. Υπάρχει έστω και ένας που δεν έχει συνδυάσει διακοπές με ρακί και μεζέδες...;Εν κατακλείδι η Αμοργός είναι ένα κλασικό νησί των Κυκλάδων με τη κλασική τους αρχιτεκτονική των λευκών κτισμάτων, τους αρχαιολογικούς χώρους που διατηρούνται τμήματα τους ακόμα, τις παραλίες της, και το καλό φαγητό. Όπως και να έχει αποτελεί ένα ιδανικό προορισμό στους λάτρεις της ησυχίας , και της περιπέτειας. Καλό μας ταξίδι όταν πάμε κ[...]

Σπέτσες - Αρμάτα ( Spetses - Armata) Part IΙ


Συνέχεια στο άρθρο για τις Σπέτσες με αναφορά στην Αρμάτα. Η Αρμάτα λοιπόν είναι μια γιορτή που γίνεται μία φορά το χρόνο κάθε δεύτερο Σάββατο του Σεπτεμβρίου. Πρόκειται λοιπόν για μία εντυπωσιακή γιορτή που λαμβάνει χώρα στο λιμάνι των Σπετσών και στην οποία υπάρχουν πολιτιστικές και θρησκευτικές εκδηλώσεις. Στο τέλος της γιορτής υπάρχει η αναπαράσταση της πυρπόλησης της τουρκικής ναυαρχίδας με το κάψιμο ενός ομοιώματος. Η αρμάτα γίνεται προς τιμήν των κατοίκων των Σπετσών που κατάφεραν με τον Μπαρμπάτση (πυρπολητής) να καταστρέψουν την τουρκική ναυαρχίδα αναγκάζοντας το τούρκικο στόλο σε άτακτη φυγή. 

Έχω παραβρεθεί  σε αυτή τη φανταστική γιορτή στην οποία υπάρχει εξιστόρηση των γεγονότων , ενώ επικρατεί έντονο το συναίσθημα της Εθνικής περηφάνειας  και της συγκίνησης. Αποκορύφωμα της γιορτής και γεγονός που αναμένουν όλοι το κάψιμο της ναυαρχίδας το οποίο συνοδεύεται από χιλιάδες βεγγαλικά. 
Όπως καταλαβαίνει κανείς το νησί το σαββατοκύριακο εκείνο βουλιάζει στο κόσμο οπότε όσοι επιθυμείτε να να το επισκεφτείτε πρέπει να έχετε φροντίσει να κλείσετε δωμάτιο. Αν δε τα καταφέρετε μπορείτε να μείνετε και στο Πόρτο Χέλι και από εκεί εύκολα να πάτε στη Κόστα από την οποία με καραβάκι πάτε πανεύκολα στις Σπέτσες μέσα σε δέκα λεπτά. Όπως και να έχει κάντε αυτό το ταξίδι γιατί αξίζει πραγματικά πολύ και είναι μια εμπειρία απίστευτη.

Επίσης μετά την Αρμάτα μπορείτε να πάτε για ποτό στο παλιό λιμάνι και τη Ντάπια όπου υπάρχουν πολλά μπαράκια για όλα τα γούστα. Αυτό που θυμάμαι να είχα πάει εγώ ήταν στο τέλος του λιμανιού στο δρόμο προς το φάρο σε ένα μπαράκι πάνω στη θάλασσα. Θυμάμαι μάλιστα ότι ερχόντουσαν και θαλάσσια ταξί με κόσμο σε μια μικρή προβλήτα του μαγαζιού (όνομα δε θυμάμαι). Καλή διασκέδαση σε ότι και να διαλέξετε να κάνετε στο νησί αλλά να ξέρετε ότι δε θα πλήξετε καθόλου.

Σπέτσες ( Spetses) Part I


ΣπέτσεςΜόλις γύρισα από Αίγινα και έκατσα στο computer για να γράψω για ένα άλλο νησί  του Σαρωνικού το κοσμοπολίτικο νησί των Σπετσών. Πάνε πολλά χρόνια που έχω να πάω, αλλά θυμάμαι αρκετά και κλασικά με τη βοήθεια του internet θα θυμηθώ περισσότερα. Καταρχήν μιλάμε για ένα νησί με μεγάλη ιστορία κυρίως στην επανάσταση του 21΄με ηρωίδα κυρίως τη Μπουμπουλίνα. Ιστορικά γεγονότα δε χρειάζεται να αναφέρω αφού μπορεί ο καθένας εύκολα με μία αναζήτηση στο διαδίκτυο να τα βρει. Στο νησί λοιπόν έχω βρεθεί αρκετές φορές στο παρελθόν και όλες σχεδόν τις εποχές του χρόνου , καλοκαίρι, Πάσχα, χειμώνα αλλά και στη γιορτή της Αρμάτας. Το καλοκαίρι το νησί σφύζει από ζωή, γεμάτο από προσωπικότητες του καλλιτεχνικού χώρου αλλά κυρίως της υψηλής κοινωνίας κυρίως σε θέμα πορτοφολιού. Το καλοκαίρι, η κυκλοφορία των αμαξιών περιορίζεται στα περίχωρα του οικισμού, και οι μετακινήσεις μέσα σε αυτόν γίνονται με άμαξες. Έτσι περπατώντας μπορεί κάποιος πολύ πιο εύκολα να παρατηρήσει την αρχιτεκτονική του νησιού, να δει τα κλασικά αρχοντικά,να επισκεφτεί έναν από τους παλαιότερους φάρους της Ελλάδος, το μουσείο των Σπετσών και το μουσείο της Μπουμπουλίνας. Η βόλτα στη παραλία του νησιού από το παλιό λιμάνι έως την άλλη πλευρά περνώντας το ξενοδοχείο Ποσειδώνιον στο οποίο απ' έξω στέκεται και το άγαλμα της Μπουμπουλίνας είναι κάτι που πρέπει να κάνει όποιος επισκεφτεί το νησί. Και μόλις τελειώσει τη βόλτα αυτή να πάει για τα πασίγνωστα αμυγδαλωτά Σπετσών στη πλατεία (δε θυμάμαι το όνομα :P) που είναι κοντά στο λιμάνι. ΠοσειδώνιοΦάροςΓια φαγητό αξίζει να πάει κανείς (αν υπάρχει ακόμα) στη ψαροταβέρνα του Ταρσανά που είναι στο δρόμο προς το παλιό λιμάνι, εκεί είχα φάει τη καλύτερη σφυρίδα ever, ενώ στη πλατεία στο ρολόι έχει μια πολύ καλή πιτσαρία αν θυμάμαι και ένα εξίσου καλό σουβλατζίδικο. Στο επόμενο μέρος έχουμε αρμάτα, παραλίες και διασκέδαση.[...]

Σκιάθος (Skiathos)


Σκιάθος Καταρχήν θα ξεκινήσω με πολύ ευχάριστη διάθεση γιατί σήμερα η κοπελιά μου τέλειωσε το μεταπτυχιακό στο digital marketing και επιτέλους θα μπορούμε να ξεφύγουμε τα σαββατοκύριακα είτε στα Ελληνικά νησιά είτε να πάρουμε το αμάξι και όπου μας βγάλει. Μία εκδρομή είτε κοντινή, είτε λίγο πιο μακρινή εμένα προσωπικά μου βγάζει όλη την ένταση της βδομάδας από τη δουλειά και από τη καθημερινότητα της πόλης.Μετά λοιπόν τη πανέμορφη αυτή διαδρομή από τη Μήλο έως τη Σκιάθο με σκάφος θα μιλήσω για αυτό το καταπράσινο και πανέμορφο νησί. Εκεί έκατσα μόνο κάτι ώρες αφού το σκάφος το πήγαμε εκεί γιατί το είχε νοικιάσει μια παρέα για να γυρίσει τις Σποράδες. Οπότε μετά από κάτι ώρες πήρα το καράβι για Αγ. Κωνσταντίνο. Αυτό που με εντυπωσίασε ήταν το πράσινο που είχε το νησί, δεν είναι και λίγο μετά τις ξερές Κυκλάδες να πας στις Σποράδες. Η πόλη της Σκιάθου αποτελεί το μοναδικό οικισμό του νησιού και είναι κτισμένη σε απάνεμο κόλπο, ενώ η απόσταση του νησιού από τη στεριά είναι 41 μίλια από το Βόλο και 2,5 από τις ακτές του Πηλίου. Μόνιμοι κάτοικοι είναι περίπου 4.000 ενώ το καλοκαίρι μπορεί να φτάσουν και τους 65 με 70 χιλιάδες χωρίς όμως να αλλοιώνεται η εικόνα του νησιού.Στην είσοδο του λιμανιού και αριστερά διακρίνονται τα παλιά ναυπηγεία,ενώ κοντά είναι και μια λίμνη που αποτελεί σημαντικό βιότοπο κυρίως για πουλιά. Τα σπίτια του νησιού διακρίνονται από τη παραδοσιακή τους αρχιτεκτονική είναι χτισμένα αμφιθεατρικά, ενώ η βόλτα στα δρομάκια του νησιού και κυρίως στη παλιά πόλη είναι πανέμορφη.ΜπούρτζιΤο μπούρτζι δε το επισκέφτηκα αλλά το είδα μόνο από μακριά. Πρόκειται για μια μικρή χερσόνησο που είναι στη μέση του λιμανιού και το χωρίζει στη μέση. Κάποτε υπήρχε φρούριο από το οποίο σώζονται ελάχιστα μέρη του, ενώ τώρα λειτουργεί πολιτιστικό κέντρο (στο παλιό δημοτικό) και ένα καφενείο.Στο νησί μου είπαν ότι υπάρχει και το μοναστήρι της Ευαγγελιστρίας το οποίο είναι σε ένα πανέμορφο μέρος δημιουργώντας ένα ανεπανάληπτο τοπίο και στο οποίο υπάρχουν πολλά σκυλιά και γάτες. Στο νησί υπάρχει και το σπίτι που μεγάλωσε ο Παπ[...]

Ταξίδι με Ιστιοπλοικό στη Σκιάθο από τη Μήλο ( Sailing to Skiathos from Milos)


Ώρα για άλλο ένα ταξίδι με ιστϊοπλοικό, το οποίο έκανα τέλη Αυγούστου του 2006 και είχε αφετηρία τη Μήλο με τελικό προορισμό το πανέμορφρο νησί της Σκιάθου. Το ταξίδι θα κράταγε τρεiς μέρες αφού δεν είχαμε χρονικό περιορισμό για το πότε θα φτάναμε. Έτσι λοιπόν ξεκινήσαμε χαράματα γύρω στις 5 (μόνο δύο άτομα είμασταν), με έναν καιρό που στην αρχή ήταν πενταράκι αλλά μέσα στη μέρα γέμισε μέρχι τα οχτώ στο ύψος της Σερίφου και μέχρι το Σούνιο. Παρόλο λοιπόν που έχω σχέση με ιστιοπλοικά, χρόνια τώρα και έχω κάνει πολλά μικρά ή μεγάλα ταξίδια, ήταν μια απο τις φορές που ζαλίστηκα αρκετά. Βέβαια ίσως φταίει και το γεγονός ότι το βράδυ είχα βγει αφού ήταν και το τελευταίο βράδυ στο νησί και ήπια λίγο παραπάνω.Ακρωτήρι ΣουνίουΗ πορεία λοιπόν που χαράξαμε είχε σα πρώτο στόχο το Ακρωτηρι του Σουνίου και μόλις φτάναμε εκεί θα αποφασίζαμε, αν θα περνάγαμε μέσα από την Εύβοια ή από έξω με προορισμό τη Σκιάθο. Έτσι και έγινε, φτάσαμε στο Σούνιο και αφού είδαμε και τον καιρό στο internet που δε θα έπεφτε καθόλου ειδικά από έξω από την Εύβοια, είπαμε να πάμε από μέσα ίσως γιατί θα ήταν και πιο ωραιά διαδρομή. Στη διαδρομή ανάμεσα Εύβοια και Στερεά κάναμε μία στάση σε ένα μικρό κόλπο με ένα μικρό λιμανάκι του οποίου το όνομα δε το θυμάμαι (λογικό έτσι;)Αφού λοιπόν διανυκτερεύσαμε το βράδυ εκεί στην απόλυτη ησυχία ξεκινήσαμε την άλλη μέρα με προορισμό τη γέφυρα της Χαλκίδας. Στη διαδρομή περάσαμε το εργοστάσιο με τα τσιμέντα ΗρακληςΦτάσαμε λοιπόν στη Χαλκίδα αλλά όπως είναι γνωστό έπρεπε να περιμένουμε να αλλάξει η φορά των νερών για να ανοίξει η γέφυρα και να περάσουμε. Οπότε δέσαμε το σκάφος και πήγαμε για καφεδάκι στη παραλία. Μετά από αρκετές ώρες λοιπόν μας ειδοποίησαν από το λιμεναρχείο ότι θα ανοίξει η γέφυρα και ξεκινήσαμε.Το πέρασμα τη νύχτα δεν ήταν πολύ εύκολο γιατί έπρεπε να προσέξουμε πολύ τους φάρους, εγώ κοιμήθηκα και το πρωί αλλάξαμε βάρδια και ανέλαβα εγώ τη συνέχεια μέχρι σχεδόν έξω από το παγασητικο. Η διαδρομή ήταν πραγματικά πανέμορφη  όπως φαίνεται και στις παρακάτω φωτογραφίες.Μακριά μας ξεπρό[...]

Σαντορίνη (Santorini) Part II


Μετά τη μικρή περιγραφή των παραλιών αφού για οτιδήποτε παραπάνω και ειδικά για τόσο μεγάλο νησί οι πληροφορίες στο internet είναι άπειρες θα περιγράψω μερικές στιγμές που έζησα στις δύο μου επισκέψεις στο νησί που αφορούσαν κυρίως τη καλοπέραση.Μουσείο ΟίνουΞεκινάω με την επίσκεψη σε ένα μουσείο οίνου στο οποίο κατέβαινες αρκετά σκαλιά για να φτάσεις στα κελάρια του. Είχε τα πάντα μέσα από εργαλεία που χρησιμοποιούσαν παλαιότερα, κούκλες που αναπαριστούσαν εργάτες, ενώ μπορούσες να δεις και τη διαδικασία παραγωγής του κρασιού σε όλα της τα στάδια. Η μυρωδιά του παλιού, το περιβάλλον που αναπαριστούσε τέλεια τις συνθήκες που δούλευαν, μαζί με την υγρασία του χώρου σε έκαναν να νιώθεις έστω και για λίγο ότι υπήρξες και εσύ μέρος της παράδοσης της περιοχής (μετά από ένα γρήγορο ψάξιμο στο internet ξαναθυμήθηκα ότι είναι το οινοποιείο Κουτσογιαννοπούλου).Παρόλο που τη Σαντορίνη την είχα επισκεφτεί σε μικρή ηλικία, ως fan του καλού φαγητού δεν είχα χάσει την ευκαιρία να δοκιμάσω τα τοπικά προϊόντα.Δεν υπάρχει φαντάζομαι άνθρωπος που να μην έχει ακούσει για το κρασί τη Σαντορίνης, που το κάνει εξαιρετικό το κλίμα του νησιού σε συνδυασμό με το ηφαιστειογενές πέτρωμα του. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για τη φάβα που από το 2010 αποτελεί προϊόν προστατευόμενης ονομασίας, ενώ πασίγνωστα είναι τα άνυδρα ντοματάκια και η λευκή μελιτζάνα της. Όπως καταλαβαίνεται τα δοκίμασα όλα μαζί με τοπικούς μεζέδες όπως είναι οι ντοματοκεφτέδες, κολοκυθοκεφτέδες, φάβα και τηγανητή μελιτζάνα η μελιτζανοσαλάτα και μπορώ να ομολογήσω ότι ήταν όλα εκπληκτικάΛευκή ΜελιτζάναΝτοματίνιαΦάβαΤη δεύτερη φορά που πήγα ήταν και η εποχή που μόλις είχε ξεκινήσει το στοίχημα και στην Ελλάδα οπότε σαν κλασικός κ...φαρδος τη πρώτη φορά που έπαιξα κέρδισα με αποτέλεσμα να παρατείνω τις δικές μου διακοπές στο νησί και της "παρέας" μου. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να προλάβουμε επισκεφτούμε και τον αρχαιολογικό χώρο του Ακρωτηρίου (ναι! δε ξενυχτάγαμε μόνο) που έγινε γνωστός από τα ευρήματα που θυμίζουν αντίστοιχα της Πομπηί[...]

Σαντορίνη (Santorini) Part I


Ήρθε η ώρα να γράψω για ένα νησί που είναι πασίγνωστο και εκτός Ελλάδος αποτελώντας μια διαφήμιση για το τόπο μας. Τη Σαντορίνη την είχα επισκεφτεί στα δεκαεφτά μου και άλλη μια φορά στα δεκαεννιά μου. Και στις δύο περιπτώσεις είχα πάει ευτυχώς σε περίοδο που δεν είχε πολύ κόσμοαφού ακόμα και σε εκείνη την ηλικία δεν ήθελα να είμαι με τη μάζα. Θα μου πείτε τώρα, ρε μεγάλε στη Σαντορίνη πήγες και μάλιστα δύο φορές και δεν ήθελες να είσαι με τη μάζα; Θα το αφήσω ασχολίαστο....Η Σαντορίνη είναι πασίγνωστη για το Ηφαίστειο της το οποίο είναι ακόμα ενεργό και αποτελεί το σήμα κατατεθέν του νησιού. Η ομορφιά που εκπέμπει η καλδέρα αντανακλά στα απόκρημνα βράχια των Φηρών αποτελώντας ένα εκπλήκτικό θέαμα οποιαδήποτε ώρα της ημέρας και της νύχτας. Το ηφαίστειο το είχα επισκεφτεί με τα κλασικά καραβάκια που κάνουν ημερήσιες εκδρομές και ακόμα θυμάμαι τη μυρωδιά του θειαφιού και τους καπνούς που έβγαιναν.Στο νησί τη δεύτερη φορά που πήγα ήταν με τη σχολή στο δεύτερο έτος, μήνα Μάιο αν θυμάμαι καλά. Όλα τα αλάνια είχαμε νοικιάσει μια bmw για να κάνουμε το κομμάτι μας, και θα μου ξαναπείτε τώρα εσείς, ότι εσύ δεν είσαι που τα κράζεις αυτά; Θα το ξανα αφήσω ασχολίαστο....Κόκκινη ΠαραλίαΜε το αμαξι λοιπόν είχαμε οργώσει το νησί εξερευνώντας τις πιο γνωστές παραλίες. Η Κόκκινη παραλία ίσως η πιο γνωστή παραλία του νησιού, αποτελείται από κόκκινα ηφαιστειακά βράχια που στη συνέχεια γίνονται άσπρα, δημιουργώντας την Άσπρη παραλία. Η Περίσσα με τη μαύρη άμμο βρίσκεται στο ομώνυμο χωριό του νησιού, αποτελώντας μια από τις πιο δημοφιλείς παραλίες του νησιού. Το Καμάρι έχει και αυτό μαύρη άμμο ενώ το βράδυ ξεχωρίζει ο φωτισμένος βράχος στη μέση της παραλίας. Τέλος ο Περίβολος αποτελεί μια από τις ήσυχες παραλίες του νησιού με παραδοσιακά ταβερνάκια, ιδανική για όσους δεν αναζητούν πολυκοσμία και φασαρία. Αξίζει το κόπο να γυρίσετε το νησί και να ανακαλύψετε παραλίες που δεν είναι γνωστές στο περισσότερο κόσμο, αλλά ίσως είναι πολύ πιο όμορφες από όσες είναι πολυδιαφημισμένες. Μια συμβο[...]

Αρκοί - Arkoi


ΑρκοίΤελευταία στάση του ταξιδιού πριν την επιστροφή κατά την οποία ξανακάναμε κάποιες στάσεις στα προηγούμενα νησιά. Τελευταίο νησί λοιπόν οι Αρκοί, ένα μικρό νησί με έκταση περίπου 6,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα ενώ έχει περίπου 80 μόνιμους κατοίκους. Είναι από τα ελάχιστα νησιά στην Ελλάδα όπου τα το 75% της επιφάνειας του δεν κατοικείται ούτε υπάρχουν ανθρώπινες δραστηριότητες.Πρόκειται για ένα πολύ ήσυχο νησί περιστοιχισμένο από άλλα μικρά νησάκια (κυρίως βραχονησίδες) τα οποία προστατεύουν το λιμάνι και το νησί  από ισχυρούς ανέμους. Ο μοναδικός οικισμός του νησιού βρίσκεται στο λιμάνι στο βάθος ενός πολύ όμορφου κόλπου. Εμείς όταν φτάσαμε με το σκάφος εκεί δεν υπήρχε τίποτα δεμένο στο μικρό λιμανάκι ούτε καν μικρές ψαρόβαρκες ενώ η χωρητικότητα του είναι για 20 ιστιοπλοϊκά περίπου.Από αξιοθέατα υπάρχει στη κορυφή Παντανάσα ο αρχαίος οικισμός των Αχαιών ενώ στο ίδιο σημείο υπάρχει και ο ναός της Παναγίας Παντανούσα. Στο νησί ακόμα υπάρχει και ένα σπήλαιο που είναι ανεξερεύνητο γεμάτο σταλαγμίτες και σταλακτίτες.Γενικά από το ταξίδι αυτό βίωσα από κοντά τα πολλά μειονεκτήματα που έχουν όλα αυτά τα νησιά όπως η ιατρική περίλθαψη, η δυσκολία με τις ακτοπλοϊκές γραμμές αφού μπορεί να περάσουν και μέρες μέχρι να έρθει καράβι και τέλος πως μπορεί κάποιος να γεμίσει τις ώρες του (με βάση τα δικά μας κριτήρια). Θα μου πει κανείς ότι οι κάτοικοι το τελευταίο πράμα που τους απασχολεί είναι αν θα έχουν cinema, θέατρα, club, bar, καζίνο όπως έχει π.χ η Ρόδος, Κύριο μέλημα τους είναι να βγάζουν τα προς το ζείν να είναι υγιείς και να αποκτήσουν ζωή τα νησιά τους με περισσότερα παιδιά. Ίσως τώρα με τη κρίση ο κόσμος στραφεί ξανά στα νησιά και στα χωριά όπως νομίζω ότι ήδη κάνει και γνωρίσουν μια περαιτέρω άνθηση.Αρκοι ΛιμάνιΕγώ το μόνο που μπορώ να πω είναι μακάρι ο θεός να τους έχει καλά ώστε να τιμάνε την Ελλάδα όπως κανείς από εμάς δε μπορεί....[...]

Λειψοί (Leipsoi)


ΛειψοίΕπόμενη στάση και προτελευταία οι Λειψοί. Βρίσκονται βορειότερα της Λέρου και αποτελούνται από πολλές νησίδες όπως τα Ασπρονήσια, Καλαπόδια, Φράγκο, Πλάβι. Το κεντρικό νησί είναι μικρό και ήσυχο με 700 κατοίκους περίπου, ενώ η έκταση του δε ξεπερνάει τα 15 τετραγωνικά χιλιόμετρα αποτελώντας ιδανικό προορισμό για πεζοπόρους αφού εύκολα μπορούν να το γυρίσουν όλο με τα πόδια (περιμετρικά 35 χλμ περίπου)Το νησί γνώρισε μεγάλη δημοσιότητα το 2002 όταν έγινε γνωστό ότι ο Γιωτόπουλος (17Ν) ήταν κάτοικος του νησιού για δεκαέξι ολόκληρα καλοκαίρια. Γέμισαν με δημοσιογράφους (σιγά μηνέχαναν την ευκαιρία) και διαταράχθηκε η ηρεμία και γαλήνη του νησιού για αρκετό καιρό. Όταν εξαφανίστηκαν το νησί επανήλθε στους παλιούς του ρυθμούς αφέθηκε στην ησυχία του.Όπως προείπα είναι ιδανικό νησί για όποιον προσπαθεί να ηρεμήσει χωρίς να αναζητεί νυχτερινή ζωή και βαβούρα. Ακόμα και laptop να έχει κανείς, είναι υπερβολή αφού αποτελεί ιδανικό προορισμό για όσους προσπαθούν να ξεφύγουν από τη τεχνολογία και τους ρυθμούς μιας πόλης απολαμβάνοντας τον ήλιο και τη θάλασσα. Στους Λειψούς δε κάτσαμε πολύ και φύγαμε να συνεχίσουμε για τη νήσο Αρκοί (επόμενο άρθρο),  οπότε ούτε εδώ μπορώ να βοηθήσω με προσωπικές απόψεις για το νησί. Η  χώρα που είδα λίγο πάντως, έχει κλασικά ασβεστωμένα λευκά σπίτια, πολλά μικρά διάσπαρτα εκκλησάκια και ένα όμορφο ταβερνάκι (χειμώνας μη το ξεχνάμε τα άλλα κλειστά) ενώ είδα και σε αυτό το νησί ψαράδες να φτιάχνουν τα δίχτυα τους παρέα με το κρασάκι τους (είναι πολύ γνωστό και καλό το ντόπιο κρασί με εξαγωγές) μια εικόνα που θυμίζει Ελλάδα και δε πρέπει για κανένα λόγο να χαθεί. [...]

Λέρος ( Leros)


ΛέροςΚαι το ταξίδι συνεχίζεται, επόμενος σταθμός το πανέμορφο νησί της Λέρου βορειότερα της Καλύμνου με έκταση περίπου 53 τμ και κατοίκους λογικά κοντά στις εννία χιλιάδες πια. Μεγαλύτερο χωριό είναι η Αγία Μαρίνα μετά είναι το Λακκί ενώ οι υπηρεσίες είναι στο Πλάτανο. Όπως και τα υπόλοιπα νησιά από το ταξίδι αυτό  έτσι και σε αυτό δεν έχω πολύ καθαρή εικόνα του νησιού αφού κάτσαμε μόνο μία νύχτα και λίγο το επόμενο πρωινό. Βέβαια αυτό δε σημαίνει ότι στο πολύ λίγο χρόνο που έκατσα δεν ανακάλυψα και μικρούς θησαυρούς. Ένας από αυτούς ήταν τα πασίγνωστα παστά της Λέρου. Τυχαία (δε θυμάμαι πού, να πω την αλήθεια) ανακάλυψα ένα μικρό εργοστάσιο κονσερβοποιείας και πρέπει να αγόρασα άνετα δέκα κονσέρβες με γαύρο, σαρδέλα, κολλιό. Η Λέρος είναι πασίγνωστη για τα παστά της σε κονσέρβα.Δεύτερη ανακάλυψη μια εκπληκτική ψαροταβέρνα στην Αγ. Μαρίνα που ήταν και το λιμάνι στο οποίο δέσαμε το σκάφος. Ακόμα θυμάμαι το γαύρο που φάγαμε ενώ εκεί δοκίμασα για πρώτη φορά και σαλάχι. Δυστυχώς όνομα δε θυμάμαι να το αναφέρω αλλά φαντάζομαι ότι επειδή και εμείς ρωτήσαμε και μας την είπαν, το ίδιο μπορείτε να κάνετε και εσείς. Όπως ανέφερα και πιο πάνω στο νησί δεν έκατσα πολύ οπότε δε μπορώ να σας βοηθήσω όσο ήθελα αλλά αυτό που μπορώ να μοιραστώ ευχάριστα μαζί σας είναι το πιο όμορφο πράμα που μου συνέβει στο ταξίδι. Το πρωινό που φύγαμε κάναμε μια στάση έξω από τη Λέρο σε κάτι ξέρες για ψαροντούφεκο. Ότι βγάλαμε τα ψήσαμε στο σκάφος αλλά αυτό που δε θα ξεχάσω ποτέ ήταν η συνάντηση μας με δύο μικρές φώκιες. Μαγικές εικόνες και στιγμές.[...]

Κάλυμνος (Kalymnos)


ΚάλυμνοςΤο ταξίδι συνεχίστηκε στο νησί των σφουγγαράδων τη Κάλυμνο. Η Κάλυμνος έχει περίπου 20.000 κατοίκους, αποτελώντας ένα από τα πιο πυκνοκατοικημένα νησιά νησιά των δωδεκανήσων και όχι μόνο. Είναι πασίγνωστη παγκοσμίως λόγω της αλιείας σφουγγαριών και για αυτό το λόγο υπάρχουν στο νησί, τρία μουσεία αφιερωμένα στη σπογγαλιεία.Οι κάτοικοι της  εκτός από την αλιεία σφουγγαριών είναι και δεινοί ψαράδες, τα καίκια τους έχουν ταξιδέψει για ψάρεμα σε όλο το Αιγαίο, αφού έχω δει καίκι τους από τη Μήλο έως τη Κρήτη και τη Σκιάθο. Το νησί φημίζεται ακόμα για τα απόκρημνα βράχια του αποτελώντας ένα ιδανικό τόπο για αναρριχητές.Στο νησί φτάσαμε γύρω στις πέντε το απόγευμα και με το που δέσαμε στη προβλήτα κατέβηκα για τσάρκα στο λιμάνι. Είναι από τα λίγα νησιά που έχω επισκεφτεί  χειμώνα και είναι γεμάτο ζωή. Η Πόθια (λιμάνι) δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει άλλα μέρη της Ελλάδος αφού διαθέτει τα πάντα. Αφού λοιπον περιγιήθηκα στο σοκάκια του νησιού γύρισα στο σκάφος, όπου ένας ντόπιος γνωστός της παρέας, μας περίμενε με το αμάξι του για να μας κάνει ένα μικρό tour στο νησί. Η αλήθεια είναι ότι δε θυμάμαι και πολλά αφού είχε αρχίσει να νυχτώνει αλλά αυτό που θυμάμαι πολύ καλά είναι μία ψαροταβέρνα στη Πόθια όπου μας πήγε ο Καλύμνιος. Παραγγείλαμε καραβίδες, χταπόδια, και μία τεράστια συναγρίδα που τη βάλαμε στη μέση και τη τσακίσαμε. Πρέπει να ήρθαν οχτώ καραφάκια τσίπουρο, με αποτέλεσμα όλοι μας μετά να βλέπουμε τη πασαρελα στο σκάφος σαν δοκό ισορροπίας.ΒαθύΜετά λοιπόν το ωραίο ξενύχτι και μεθύσι ήρθε η ώρα για αναχώρηση, αλλά πριν φύγουμε από το νησί για άλλο προορισμό έπρεπε να πάμε στο Βαθύ. Ένας φυσικός κόλπος με απέραντη ομορφιά και εντός και εκτός νερού. Στον ίδιο κόλπο μπορεί να κάνει κανείς και αναρρίχηση αφού είδα σχοινιά και εξοπλισμό επάνω στα βράχια.Ψάχνοντας στο computer για φωτογραφίες του νησιού βρήκα μερικές  (δε χρειάζεται να αναφέρω ότι δε θα με δείτε μέσα , προσέχω) για να τις μοιραστώ μαζί σας.[...]

Ψέριμος (Pserimos)


Ήρθε η ώρα να σας γράψω για μία εκδρομή που είχα κάνει με ιστιοπλοϊκό catamaran το Νοέμβριο του 2008 στα Δωδεκάνησα. Ήταν μια εμπειρία αξέχαστη για μένα παρόλο που με ιστιοπλοϊκά έχω πολύ καλή σχέση. Αφετηρία μας ήταν η Κως και στο διάστημα της εκδρομής περάσαμε κατά σειρά από Ψέριμο, Κάλυμνο, Λέρο, Αρκοί, Λειψοί και κάποιες ξέρες για ψάρεμα (θα δείτε στο μέλλον υλικο από εδώ).
Σε αυτό το άρθρο λοιπόν θα προσπαθήσω να περιγράψω λίγα πράματα από αυτά που θυμάμαι για τη Ψέριμο μαζί με τη βοήθεια του διαδικτύου και της Google.
Η Ψέριμος είναι ένα μικρό νησάκι που σχεδόν ισαπέχει από Κώ και Κάλυμνο περίπου 6 ναυτικά μίλια. Αριθμεί το χειμώνα το τεράστιο νούμερο των 150 κατοίκων περίπου ενώ δεν κυκλοφορούν αμάξια. Συνδέεται καθημερινά με τη Κάλυμνο με μικρό ferry και το ταξίδι διαρκεί 50 λεπτά.

Όταν φτάσαμε στη Ψέριμο αρχές Νοέμβρη το νησί ήταν άδειο από τουρίστες αλλά θυμάμαι σαν τώρα ότι είχε μια φοβερή λιακάδα και την απόλυτη ησυχία. Η παραλία του νησιού παρόλο που ήταν στο λιμάνι ήταν πεντακάθαρη όπως και τα νερά της. Κατεβήκαμε από το σκάφος και περιπλανηθήκαμε λίγο στο λιμάνι (Αυλάκια)  που είναι και ο μοναδικός οικισμός του νησιού.Ξενοδοχεία φυσικά δεν υπάρχουν αλλά είδα πινακίδες για ενοικιαζόμενα δωμάτια όπως και ταβερνάκια τα οποία μάλλον λόγω χειμώνα ήταν κλειστά.

Δε θα ξεχάσω πάντως έναν ψαρά με το κλασικό σκούφο του ναυτικού, να έχει μπροστά του δύο μεγάλες λεκάνες όπου έφτιαχνε το παραγάδι του σε ταχύτατους ρυθμούς ενώ από πίσω του ένας σκύλος ξαπλωμένος ακολούθαγε κάθε κίνηση μας με το βλέμμα του. 

Δυστυχώς παραλίες από τη στεριά δεν είδα παρά μόνο μετά με το σκάφος αλλά από αυτές που διάβασα στο internet αξίζει να πάει κανείς στα Τρεβάθια , Βαθύ, Ρούσσα, Τάφο, Μαραθώντα, Κοράκια, Γλίστρα. Μη ξεχνάτε ότι το νησί είναι μόνο 14 τ.χιλ αρά ότι πρέπει για περπάτημα. 
Δε θα ξεχάσω ποτέ το ουζάκι πάνω στο σκάφος την ώρα που φεύγαμε μαζί με χταποδάκι ψημένο που μας έδωσε ένας κάτοικος του νησιού. Να είναι καλά ότι και αν κάνει.....

Αίγινα (Aegina) Part 3


Ήρθε η ώρα να τελειώσω με την αναφορά μου στο νησί της Αίγινα, αν και επιφυλάσσομαι να γράψω κανένα αρθράκι το χειμώνα, σε καμία επίσκεψη μου κάποιο σ/κ. Σε αυτό το άρθρο λοιπόν θα αναφερθώ στη διασκέδαση του νησιού, βλέποντας την από τη δική μου οπτική γωνία. Καταρχήν ο καθένας μπορεί να βρει, ειδικά το καλοκαίρι, να διασκεδάσει όπως επιθυμεί αφού το νησί καλύπτει όλα τα γούστα από ροκάδικα έως μπουζούκια και club. ΒατζούλιαςΠριν αναφερθώ στα club  πρέπει να σας πω που πρέπει να πάτε οπωσδήποτε για καλό φαγητό. Πρώτος και καλύτερος ο Βατζούλιας, μια παραδοσιακή παλιά ταβέρνα που ανοίγει μόνο τρεις φορές την εβδομάδα και φτιάχνει εκπληκτικό μουσακά, κόκκορα κρασάτο με χοντρό μακαρόνι, ή μπιφτέκια με μακαρόνια. Συνεχίζω με τον Βάκχο, που βρίσκεται κοντά στη Βαγία με τα φοβερά σαλιγκάρια του, τη πατατοσαλάτα και τη τονοσαλάτα του, ενώ απέναντι από τη ταβέρνα του έχει και το μποστάνι του. Για ψάρι επιλέγω τη ψαροταβέρνα Αιγινήτισσα, που είναι στη διαδρομή προς Πέρδικα, τον Σκοτάδη στη παραλία της Αίγινας και τον Νόντα στη Πέρδικα. Τέλος πολύ αξιόλογα μαγαζιά επίσης είναι ο Ιππόκαμπος, το Μαριδάκι και το Δρομάκι. Από σουβλάκια συνιστώ ανεπιφύλακτα το κεντρικό σουβλατζίδικο της Κυψέλης όπως και ένα που είναι στη πόλη της Αίγινας στο τέλος της Αφαίας πάνω στη στροφή που οδηγεί στις φυλακές (όπως καταλάβατε δε θυμάμαι όνομα).Στο θέμα νυχτερινή διασκέδαση, υπάρχει το club Cafe Ελληνικόν Seaside στο οποίο κάθε σ/κ γίνεται πανικός και από κόσμο αλλά και από ακριβά αυτοκίνητα παρκαρισμένα απο έξω όπως BMW X5, Porsche Cayenne, Mercedes και πολλά άλλα. Τα τελευταία χρόνια έχει ανοίξει από τον ίδιο ιδιοκτήτη και η Ρέμβη, που μαζεύει επίσης πολύ κόσμο. Στο ίδιο στυλ είναι και το inn on the beach, το οποίο προσφέρει στιγμές χαλάρωσης στους καναπέδες του σχεδόν πάνω στη θάλασσα αλλά και φοβερά πρωινά για να ξεκινήσεις τη μέρα σου.Για τους πιο ροκ τύπους υπάρχουν τα Περδικιώτικα, ενώ για τους πιο μπαρμπάδες η επιλογή τους[...]

Αίγινα (Aegina) Part 2


Συνεχίζω τη περιγραφή μου για την Αίγινα με αναφορά σε αυτό το άρθρο στις παραλίες του νησιού. Μη περιμένει κανείς να βρει στην Αίγινα παραλίες όπως στις Κυκλάδες ή στο Ιόνιο. Ζήτημα να συμπληρώνουν μια δεκάδα οι παραλίες με άμμο αφού το μεγαλύτερο μέρος του νησιού καλύπτεται από βράχια. Γενικά τα νερά είναι πολύ καθαρά ειδικά μετά από τη δημιουργία του βιολογικού καθαρισμού στη Ψυτάλλεια. 

Αρχίζοντας την αναφορά μου στις αμμώδεις παραλίες θα ξεκινήσω από το Μαραθώνα Α και Β που απέχουν μεταξύ τους μερικά μέτρα και είναι δύο κλασικές παραλίες στις οποίες πάνε συνήθως οικογένειες με παιδάκια γιατί είναι και πολύ ρηχά τα νερά. Συνεχίζοντας τη διαδρομή από το Μαραθώνα προς τη Πέρδικα ο επισκέπτης περνάει από τη ποιο "in" παραλία του νησιού την Αιγινήτισσα όπου σκάνε μύτη όπως έχω ξαναγράψει σε παλαιότερο άρθρο οι κλασικοί σφίχτες με τα mini cooper , τα κοκτέιλ στο χέρι υπό τον ήχο της μουσικής, τις ρακέτες παραμάσχαλα, και τα γκομενάκια που δεν ακουμπάνε τα χέρια στην άμμο για να μη χαλάσουν τα νύχια τους. 

Φτάνοντας στη Πέρδικα υπάρχουν δύο επιλογές Πρώτη επιλογή είναι η παραλία του Σαρπά με πολύ όμορφη αμμουδιά παρόλο που υπάρχει και ένας υποσταθμός της Δεη εκεί. Δεύτερη επιλογή είναι το Κλειδί ένας πανέμορφος μικρός κόλπος στον οποίο πάνε πολλά σκάφη με νερά που ψιλοπρασινίζουν και βυθό για ψάρεμα. Τέλος υπάρχουν αμμουδιές στη διαδρομή προς τη Σουβάλα όπως οι Καμάρες που έχουν και παιχνίδια μέσα στο νερό (π.χ τραμπολίνο), ή διπλά στο λιμάνι της Αίγινας η Κολώνα.