Subscribe: Wonen in Nederland, Bouwen in Suriname
http://moksimeti2.blogspot.com/feeds/posts/default
Added By: Feedage Forager Feedage Grade B rated
Language: Dutch
Tags:
als  ben  bij  deze  die  dit  door  dus  geen  goed  huis  met  naar  nog  suriname  uit  wat  weer  wordt  zou 
Rate this Feed
Rating: 3.4 starRating: 3.4 starRating: 3.4 starRate this feedRate this feed
Rate this feed 1 starRate this feed 2 starRate this feed 3 starRate this feed 4 starRate this feed 5 star

Comments (0)

Feed Details and Statistics Feed Statistics
Preview: Wonen in Nederland, Bouwen in Suriname

Wonen in Nederland, Bouwen in Suriname



Het vervolg op "EEN HALF JAAR VAKANTIE"



Last Build Date: Wed, 30 Aug 2017 12:39:14 +0000

 



Woninginrichting

Fri, 15 Jul 2011 20:00:00 +0000

Een van de punten waar ik me het meest op verkeken heb bij een eigen woning in Suriname is de inrichting.Bij aanvang was ik ervan overtuigd dat ik al m'n meubels ter plekke kon laten maken, want ja, ik kon me nog herinneren dat vooral onder de Javaanse bevolkingsgroep er zeer vakkundige timmermannen waren. Maar helaas, misschien zijn ze nog wel ergens verstopt, maar ik heb ze niet kunnen vinden. Er zijn genoeg mensen hoor, die zeggen dat ze van alles kunnen, maar als ik zie hoe vaak ik bij “vaklieden” moet komen aanlopen met mijn eigen waterpas, dan denk ik tjongetjonge, dat is toch een van de meest essentiële dingen om in je gereedschapskist te hebben?! M.a.w. de standaard voor perfectie en precisie ligt een stuk lager bij de gemiddelde inwoner van Suriname, en ja, een krom bed of een kromme bank, daar zit ik echt niet op te wachten.Dus wat doe je dan? Je laat je spullen zoveel mogelijk uit Nederland halen. Jammer, jammer! Want ik ben een voorstander van Surinaamse producten en zou mijn geld veel liever aan een Surinaamse vakman besteden. Inmiddels probeer ik een middenweg te vinden, bijvoorbeeld voor m'n eettafel. Ik weet dat Surinaams hout inmiddels best duur is, en bovendien is er in Suriname geen grote houtdrogerij. Dus, als ik meubels van hout laat maken, dan bestaat er een goeie kans dat ze zullen krom trekken. Men werkt inmiddels wel veel met MDF. Dus heb ik ervoor gekozen m'n tafelbladen in MDF te laten maken, ze zijn bespoten met autoverf, en die tafelpoten, die zijn van Ikea. Ik ben dol op flexibele systemen, daarom staat de tafel op poten met wieltjes en bestaat het uit twee delen. Zo kunnen de tafels in de toekomst ook als lestafels dienen, bijvoorbeeld voor computerlessen.Wat betreft de woninginrichting moet ik toch ook nog wat kwijt. Tijdens mijn laatste vakantie in Suriname (april/mei) zag ik deze muurschildering op een school vlak bij Colakreek.Tekna boekoe no wakti, tekna leri dati na joe makti. Ik was erg onder de indruk; ik wist niet dat er zo’n mooi gezegde in het Surinaams was voor Kennis is Macht.Ik herinner me nog heel helder een discussie met iemand in Suriname, die zei: Suriname heeft geen kenniscultuur. Mensen, ik weet niet hoe, maar ik zou zo graag zien dat dit een beetje ging veranderen. Want met lede ogen zie ik het elke vakantie weer aan. Er worden echt hoge bedragen gevraagd voor jaren oude meubels die worden geadverteerd als “de nieuwste trend uit Italië” of “zojuist uitgepakt!” Ik begrijp heel goed hoor, dat men in Suriname niet de duurste producten importeert, maar dat ouderwetse meubels even duur of soms zelfs duurder worden verkocht dan gelijkwaardige moderne meubels in Europa, dat vind ik pure afzetterij. Eigenlijk maakt het me best misselijk, omdat de eigenaren heel goed weten waar ze mee bezig zijn; immers zij hebben de kennis over de inkoopprijs, hun winstmarge, en dat de meeste kopers niet de moeite hebben genomen of zelfs niet de middelen hebben om een goeie prijsvergelijking te doen.Dus wat doe je dan, wat kan je doen? Ha!! Steeds meer mensen, familie, kennissen en timmerlui, vragen mij tijdens mijn vakantie om een Ikea gids. En aangezien er helaas nog steeds geen Ikea in Suriname is, doen de gidsen heel goed dienst als inspiratiebron!Wie weet, misschien kan ik in de toekomst nog een modern houten Made-in-Suriname bed kopen, in plaats van dat ene model dat je in alle winkels ziet. Het is een mooi model hoor, maar een beetje variatie mag wat mij betreft wel.Mijn dubbele Ikea wastafel is inmiddels ook geïnstalleerd.Helaas heb ik geen enkele timmerman in Suriname kunnen vinden die ik vertrouwde om mijn kruidenkast in Nederland na te maken. Dus, is het in Nederland nagemaakt door een top timmerman en met de zeepost verstuurd (nogmaals dank Peter, ik ben er erg blij mee!).Links m’n kruidenkast in Nederland (eigen ontwerp), rechts wordt de kopie opgehangen.Gelukkig kon ik in de stad bij CHM nog een aardige (uitklapbare) sofa vinden voor een redelijke prijs. En dankzij de alerte taxichauffeur die me daarnaartoe bracht kon ik de verkoper attenderen op de Moederdag ko[...]



Tijd is geen geld

Mon, 22 Nov 2010 17:01:00 +0000

Heel anders dan in Nederland drukken in Suriname tijd- en reiskosten nauwelijks op de kosten bij een klus.Dit lijkt op zich heel prettig, want dat scheelt weer in de portemonnee van de opdrachtgever, maar er zit ook een andere kant aan. Ik zal deze andere kant duidelijk maken aan de hand van diverse klussen tijdens mijn afgelopen vakantie, nl.:- Stenen schutting aan weerszijden van het huis- Installatie van airco’s- Aankoop van wasmachine- Op maat maken en installeren van groot aanrecht.Eerst wil ik voorop stellen dat ik over het algemeen en bij sommige klussen zeer tevreden ben over het resultaat. Dus dat is OK. Maar hoeveel afspraken en tijd heeft dit van de mensen en mijzelf in beslag genomen?De schuttingDe schutting was een typische “djab”, de opdracht en prijs zijn vantevoren afgesproken. Het tegenovergestelde van een djab is als je de werklui per uur betaalt voor een bepaalde klus. Dit doet men meestal niet omdat de kans groot is dat de werklui gaan tijdrekken.Dus met een djab hoop je of ga je ervan uit dat de klus relatief snel geklaard is. Fout gedacht!Ik ben zeer tevreden over mijn schutting. Het is rotsvast en kaarsrecht, het is precies geworden zoals ik had gewild.Maar de aannemer heeft met handlangers i.p.v. volwas arbeiders gewerkt. Dit kan twee redenen hebben: hij kon geen (geschikte) volwas arbeiders vinden of hij heeft het werk verdeeld over goedkope handlangers (20-30 SRD per dag) zodat hij zelf meer overhoudt. In ieder geval heeft de djab veel langer geduurd, want de jongens zijn dan in de leer en maken fouten die ook weer hersteld moeten worden. Resultaat voor mij: ik was langer aan het huis gekluisterd om de arbeiders elke dag toegang te verlenen en met werklui rondom m’n huis had ik wekenlang weinig privacy. De airco’sOok hier ben ik dik tevreden over, ik was zelfs verbaasd dat er een paar dagen na de installatie nog een kwaliteitscontrole kwam. Zo verbaasd, dat ik het bedrijf heb gebeld om te vragen of de heer van de kwaliteitscontrole wel bij hun bekend was. Hoe dan ook had ik niet verwacht dat er zoveel afspraken gepaard zouden gaan met de installatie van de airco’s:- bezoek aan bedrijf voor inventarisatie en prijsafspraak- opnamemonteur aan huis- betaling bij bedrijf- monteur aan huis voor montage- kwaliteitscontrole aan huis- verfijning montage aan huis n.a.v. kwaliteitscontrole.De wasmachineOok over de wasmachine ben ik inmiddels tevreden, maar sneller dan gewoonlijk (na 6 maanden),wist de monteur te vertellen, was een capacitor (condensator) doorgebrand. Dit was een zwak onderdeel van de wasmachine, maar door het te vervangen door een LG exemplaar zou ik er geen last meer van hebben. De afspraken:- bezoek en betaling in de winkel.- afleveren van de wasmachine door het bedrijf aan huis- de dag erna installatie door een erkende monteur (anders geen garantie!).- vaststellen doorgebrand onderdeel door monteur aan huis.- verloren middag thuis wachten op installateur voor vervangen van onderdeel. Monteur is niet verschenen.- Installatie nieuw onderdeel door monteur.Kosten van het onderdeel waren 15 SRD en voor mijn rekening, want dit probleem viel niet onder de garantie. Andere kosten (tijd en reis) voor rekening van het bedrijf.Het grote aanrechtOmdat ik voor de grote keuken geen standaard aanrecht wilde, heb ik hier in het verleden al de nodige tijd en energie aan verspild (zie een eerder verslag). Uiteindelijk moest het aanrecht weer verwijderd worden.Deze vakantie heb ik weer een poging gewaagd. En ja, mijn wensen zijn niet standaard, dus ik moest het weer ontgelden; het aantal afspraken en bezoekjes bij deze klus was echt teveel. Door verkeerd meten en miscommunicatie tussen onderlinge partijen moest er aardig wat hersteld worden.Het laten plaatsen van een waterkering heb ik (voor nu) opgegeven (teveel broko-ede). In plaats daarvan heb ik nu een recht afgewerkt kunststof aanrechtblad gekozen. Prijzen SSV Keukenplaat bij Huang an Trading, Jozef Israelstraat 39 (oktober 2010):Standaard kwaliteit (2,44x76cmx12mm), inclusief lijm: SRD 475Onderste 8 types:Bet[...]



Werklui in en rondom je huis

Tue, 09 Nov 2010 20:03:00 +0000

Inmiddels zit ik alweer dik een maand in het herfstklimaat van Nederland. Dit verslag is echter nog van toen ik nog in Suriname zat. Ik ben eind september ermee begonnen, maar heb het wegens uitputting, stress, frustratie, boosheid, ziekte en wat al niet meer in de dagen daarna niet kunnen afronden. Nee, nee, dit wordt geen klaagzang, maar wel een puntje van aandacht; je hebt een goeie voorraad energie, doorzettingsvermogen, flexibiliteit en optimisme nodig om stand te houden bij de manier van werken zoals dat in Suriname geldt, zelfs in de laatste fase van je bouwproject. Hierover een volgende keer meer, maar zo begon het….Afgelopen zaterdag was een erg drukke dag. Ik had twee afspraken. De schilder zou beginnen met het schilderen van mijn schutting en de zonen van de aannemer zouden binnenshuis allerlei kluswerk voor mij doen. Dat zag ik zo wel zitten. Maar terwijl ik ’s ochtends vroeg verf aan het kopen was, kreeg ik een telefoontje van mijn aannemer dat een van zijn arbeiders bij mij voor de deur stond. Hmm… Dat was niet afgesproken, maar goed, nu had ik dus drie klussen op één dag lopen. De zonen van de aannemer zouden de laatste ontbrekende straatstenen meenemen, en die zouden dan door deze jongen, die voor een dichte deur stond, geplaatst worden. Dit zou de afrondingsfase van de schutting zijn en dat zinde me natuurlijk wel.Je kunt je voorstellen dat ik af en toe wel een beetje dol werd. Natuurlijk heb ik met de schilder, die als eerste was gearriveerd, afgestemd: “Heb je nu echt alles wat je nodig denkt te hebben? “ En natuurlijk moest ik diverse keren de instructie voor de binnenwerkers onderbreken om toch extra spullen voor hem te halen. Daarnaast creëerde het (niet voor die dag geplande) snijden van de straatstenen heel wat stof, wat uiteraard hinderlijk was voor de schilder en maakte de snijmachine soms zoveel lawaai dat binnenwerker 1 niet meer kon communiceren met binnenwerker 2 die op de vliering zat.Voor wie het nog niet weet, er zijn grote verschillen tussen een binnenwerker en een buitenwerker, uitzonderingen natuurlijk daar gelaten. Maar over het algemeen komt het er op neer, dat een buitenwerker tijdens zijn werk veel troep en vuil op je erf genereert en niet opruimt. Eerlijk gezegd, denk ik dat zelfs een 3-daagse training “netjes en hygiënisch werken” niets zou uitmaken. Een binnenwerker echter, vraagt heel netjes of ze dit of dat, bijvoorbeeld een ladder, mogen gebruiken om hun werk beter te kunnen doen. Doorgaans ruimen ze ook alle troep die ze hebben gemaakt weer netjes op.In ieder geval was ik die dag dus van de ene plek naar de andere aan het hollen om aanwijzingen te geven, materialen en soms gereedschappen te voorschijn te halen, het resultaat te controleren en natuurlijk de arbeiders van koud water te voorzien (mijn kleine koelkast kon amper de grote hoeveelheden water in dit tempo bij dit extreem warme weer aan). Tussendoor werd ik ook nog gebeld voor allerlei afspraken, er kwam visite en een monteur om een en ander op te nemen.Aangezien ik vooral over het kluswerk van de binnenwerkers wel tevreden was – ze pakten al die (voor hun) onbekende ophangsystemen heel goed op – liet ik deze niet gaan voordat m’n hele lijst van klusjes was afgewerkt. Het woord slavendrijver is later een keer gevallen, maar het komt erop neer dat de jongemannen van 10 uur in de ochtend tot bijna middernacht bezig zijn geweest. Het is er toen dus ook helemaal niet van gekomen om de opening van de zaak van de overburen die avond bij te wonen. Dit vond ik wel jammer, want het burencontact vind ik ook heel belangrijk.Maar goed, het resultaat mocht er zijn; m’n plafondventilator zat goed vast aan één van de houten latten op de vliering, mijn Dignitet staalkabels voor gordijnen hingen in de voorkamer nu ook tegen het plafond (in speciaal hiervoor aangebrachte stukken hout op de vliering), m’n LED muurlamp met bewegingssensor op zonneenergie was netjes geïnstalleerd en werkte voortreffelijk! Voor de andere klussen (vele ophangsystemen) hoe[...]



Lekker slapen bij 29 graden

Mon, 20 Sep 2010 12:36:00 +0000

Zeevracht en bloglezersAfgelopen woensdag was het een drukte van jewelste. Eindelijk kwamen m’n verscheepte spulletjes (via Transolution) aan. Het ging ietsje minder soepel dan de vorige keer. Ook moest ik deze keer achteraf de invoerrechten betalen, maar dat ging makkelijk; het bedrag gaf ik mee met de bezorgers en ik kreeg van hun ook de kwitantie. Ik schrok wel even heel erg toen de bezorger mijn dubbele wastafel even uit z’n handen liet glippen, maar gelukkig de verpakking van Ikea was daar tegen bestand. Alles was nog heel. Ook m’n wicker-setje is goed aangekomen, dus ik kan nu fatsoenlijk bezoek ontvangen. En dat is ook zeker gebeurd. Want in de tussentijd zijn al drie gezellige mensen die ik via deze blog heb leren kennen op bezoek geweest. Een van deze bloglezers heeft me eerder zo aardig geholpen met klussen, een andere heeft me gisteren opgehaald; we zijn haar bijna afgeronde huis gaan bezichtigen; ik was zeer onder de indruk omdat haar huis zo goed was opgezet, vooral wat betreft ventilatie en veiligheid. Een andere bloglezer heeft nog de wens om te bouwen en volgt mijn verhaal op de voet. Hij veraste mij met een zelfgemaakt presentje.AircoMaar goed, terug naar de titel van dit verslag. Kort nadat de heren mijn spulletjes hadden bezorgd kwam er een andere truck aanrijden. De airco installateurs van NewTech kwamen vragen of ze een dag eerder konden beginnen. Ha! Een nachtje eerder slapen met airco liet ik mij niet afnemen. En wat een genot. We hebben echt erg warme dagen gehad en van mij hoeft het echt niet erg koud, slapen bij 29 graden C vind ik heerlijk, dat is ongeveer 3-5 graden kouder dan mijn kamer ’s avonds is. Ik heb twee Westinghouse split unit airco’s, één van 12000 btu (fancoil buiten 92 USD, Cond unit binnen 233 USD, materiaal 54 USD, helft totale montage kosten 100 USD) en één van 9000 btu (fancoil buiten 79 USD, Cond unit binnen 196 USD, materiaal 54 USD, helft totale montage kosten 100 USD). De afstand tussen mijn 220V aansluiting buiten en de airco is erg klein waardoor de materiaal- en montagekosten meevallen. Deze kunnen dus behoorlijk oplopen bij lange leidingen. Bij een bedrijf waarvan de airco units zelf niet binnen mijn budget vielen waren de montagekosten: basisinstallatie met een max. van 3m: 475 SRD. Meerkosten p.m. 78 SRD, montagekosten p.m. 38 SRD. Hou er rekening mee dat de prijzen snel kunnen veranderen, want ik was eigenlijk van plan om met dit andere bedrijf in zee te gaan, maar hun 10% kortingsactie was voorbij en dat maakte toch teveel uit voor mij. Voor de koppeling tussen de binnen- en buitenunit wordt een behoorlijk groot gat geboord, daar komt erg veel stof bij vrij! De volgorde van werkzaamheden wat betreft de airco installatie.- Mijn bezoek aan de winkel met plattegrond van de kamers: btu wordt uitgerekend aan de hand van lengte, breedte en hoogte. Prijzen worden besproken en bij akkoord wordt een afspraak gemaakt voor opname. - Een opnamemonteur komt langs en doet de metingen met een infra-rood meter en de situatie wordt vastgelegd op de foto. - Een offerte wordt per mail gestuurd of je wordt hiervoor gebeld. - Betaling kan persoonlijk of door overmaken. Datum en tijd wordt doorgegeven waarop de monteurs langs komen. - En die komen met een document waar de foto’s op staan met aanwijzingen voor de montage. Ik ben tot nu toe dik tevreden. Op de rechterfoto kan je de loop van de condensbuis zien. Ik was zelf even vergeten dat die er ook bij hoorde.In de avonduren kwam een contact langs van een bloglezer die hopelijk mijn keuken kan maken. Ik heb goeie hoop, want hij begreep meteen waarom ik mijn (lade)kasten onder het aanrecht op wieltjes wilde.En wat nog meer?DouchekopVorig jaar heb ik tig winkels afgelopen op zoek naar een iets grote douchekop dan de reguliere. Men keek mij toen vreemd aan en ik kreeg allerlei uitleg over waarom een iets grotere douchekop onpraktisch was, waarop ik op mijn beurt de verkoper vreemd aankeek.En deze vakantie ligt het gewoon bij het assortiment v[...]



De schutting

Sat, 11 Sep 2010 18:01:00 +0000

Gisteren was de fundering voor de tweede schutting gestort en op dit moment worden de stenen opgetrokken.Hoewel ik in eerste instantie graag de schutting af had voordat mijn vakantie begon, vind ik het wel prettig om te zien hoe het wordt opgetrokken.Hieronder staan de materialen en prijzen en stap voor stap alvast een deel van de opbouw van de schutting.Het graven.De gevlochten schotelplaten.Het bevestigen van de gevlochten kolommen aan de schotelplaten.Vlechtwerk dat over de gehele lengte van de schutting wordt geplaatst.Bewapening ligt op zijn plaats.Zand, grind en cement worden (op straat?!) gemixt.Het cement wordt gestort.Het cement droogt op.Bij de Vaco liggen momenteel 3 interessante brochures met tips voor grondaanvraag, aanschaffen van een perceel en hypotheek. Ze kosten elk SRD 7,50.Na wat prijsvergelijkingen tussen Fernandes en Kirpalani heb ik enkele witgoed aankopen bij Kirpalani gedaan. Dezelfde artikelen waren wat duurder bij Fernandes. Of Kirpalani aan refurbishing doet weet ik niet; het werd er in ieder geval niet bij verteld en er zit garantie op. Wellicht vanwege de stille vakantieperiode had Kirpalani een actie en kreeg ik een behoorlijk aantal (zeer gewilde) waardebonnen die ik voor allerlei lekkernijen kon inwisselen bij o.a. Rituals waar ze overheerlijke manja-guave smoothies verkopen.Off topic++ deze rubriek die steeds langer wordt zal binnenkort verhuizen naar een nieuwe blog: Oost west, tweede thuis best ++Het is eigenlijk een beetje onvoorstelbaar hoe ik op het moment met volle teugen aan het genieten ben van het dagelijkse Surinaamse leven. De behoefte om allerlei tripjes te ondernemen is er nog helemaal niet.Het is veel spannender om mijn eigen woning te leren kennen en de directe omgeving.Wat betreft de ontdekkingstocht in mijn woning. Dat is bijvoorbeeld erachter komen dat de stoppen doorslaan als je net een massala maaltijd met de elektrische kookplaat aan het bereiden bent en ook nog tegelijkertijd de waterkoker aanzet.En tja, in een van mijn laatste reacties schreef ik dat er voor Surinaamse standaarden een middelgrote spin dood onder de bewegingssensor in mijn slaapkamer lag. Dat was waar. Een dag later echter, bleek een groter nog levend familielid ook de sensor ontdekt te hebben. Ik was doodmoe en wilde net gaan slapen toen ik die ontdekte. Ondanks mijn gepor met een stok en bezem en het piepen van de spin (had ik nooit eerder gehoord) kwam ik geen steek verder, want het beest verstopte zich steeds weer razendsnel achter de sensor. Ik wist het echt niet meer, maar wilde absoluut niet dat het beest in mijn slaapkamer zou rondlopen, dus heb ik hem maar met ducktape achter de sensor vastgeplakt.Twee dagen later kwam gelukkig Raoul, de beheerder, even langs. Hoewel ook hij even schrok van de grootte van de spin, heeft hij korte metten kunnen maken met het beest. Ik kijk nu elke avond voor ik ga slapen achter de sensor, maar ik ben nog geen andere spinnen tegengekomen.Dit soort schrikmomenten zijn wel erg gauw vergeten hoor als ik in de avonduren op het terras zit, de voeten en een djogo op tafel, gezellig klets met Heleen en de overbuurman die met zijn vrouw bij mij op het trottoir zit omdat de wind daar lekker waait. Dat is zelfs zeer aangenaam als de stroom ineens uitvalt. Buurman had gelukkig een doosje lucifers bij zich, dus doen wij het kaarsje aan en kletsen en drinken rustig verder. Dit is puur genot. Wie dit niet zo goed kan vatten, begrijpt het misschien beter bij het lezen van deze 1 min reading van Paolo Coelho. En dan de ontdekkingstochten in de directe omgeving. Een bloglezeres vroeg mij eens of er ook een trimsalon voor honden in Suriname was. Ze moest er zelf om lachen, en ik natuurlijk ook. Maar zowaar, vandaag kwam ik dit bordje tegen vlakbij de Roopram bij mij in de buurt.Overigens amusant, deze aktie voor kinderen en toeristen! De gevulde barra van Roopram is trouwens heel anders dan die je bij Kwakoe in Amsterdam kunt krijgen. Want deze lijkt een mengsel van ro[...]



Oost West, tweede thuis Best

Thu, 02 Sep 2010 15:30:00 +0000

Ja hoor, ik ben er weer, in m’n huisje in heerlijk warm Suriname!!Hoewel nog niet alles is afgerond in de woning, begint de verhouding werk-vakantie steeds meer de goeie kant uit te slaan.De bedoeling was dat bij mijn aankomst één zijschutting (ned: tuinmuur) af zou zijn, maar dat was helaas nog niet zo. Wel wordt er hard aan gewerkt, en ik kon in ieder geval goed zien dat de fundering dik in orde is.Want, zo heb ik me laten vertellen, er worden regelmatig in rap tempo stenen schuttingen opgetrokken, die dan even hard weer naar beneden komen.Ik heb voor drie rijen “regenstenen” in het midden gekozen zodat de wind er goed doorheen kan blijven waaien.Dit was vanochtend (aan mijn papaya ontbijt).En op dit moment wordt de laatste rij stenen van de eerste muur gemetseld.Tijdens mijn afwezigheid is de alarmering in orde gemaakt. Dus deze heb ik bij aankomst ook meteen geïnspecteerd. Hoewel de bedrading (op aangeven van mijn beheerder uiteindelijk) best netjes is aangebracht, kan ik een ieder aanraden om die, indien mogelijk, al vantevoren in de muur te laten doortrekken. Hier een foto van het alarmeringspaneel. En hier een van de magneetcontacten (van schuifdeur naar plafond).Vanochtend is er een ongelukje gebeurd bij een van de sensors. Het slachtoffer is een spin die blijkbaar zijn rag vanaf de sensor wilde opzetten.Voor de liefhebber een advertentie in De Ware Tijd van vandaag van PS.Off topicGisteren (woensdag) was het alweer genieten, samen met Heleen, op de kwattamarkt.We zijn samen uit Nederland vertrokken. Ik blijf hier voor de vakantie en zij veel langer, want ze heeft haar hart ook verloren aan Suriname en is voornemens online innovatieve toeristische producten te ontwikkelen (www.reisgidssuriname.nl).Ik ben mijn blog nu aan het bijwerken vanuit mijn woning met een mobiele internetverbinding (Yes!!). Heleen en ik hebben meteen op de 2e dag de Uniqa kiosk in de Van Sommeldijckstraat bezocht, alwaar techneut Sergio ons uitstekend heeft geholpen om de internetverbinding op te zetten. Heleen heeft een (simlock-vrije) dongel van de belcompany en ik bel in met een (simlock-vrije) smartphone. Op dit moment heeft Uniqa geen eigen dongels meer (Op de Uniqa website worden deze modems genoemd). Ik moet zeggen, de eerste dagen was de verbinding niet zo fantastisch, maar sinds vanochtend zijn we behoorlijk tevreden met de snelheid. De prijs was 75 SRD voor 1 maand (prepaid) mobiel internetten (EDGE netwerk), inclusief simkaart. Desgewenst kan je apart nog beltegoed opladen en middels de sms-dienst je verbinding met een dag, week of maand verlengen. Zie http://www.uniqa.sr/prive/mobiel+internet.[...]



Oranje huis in Suriname

Fri, 02 Jul 2010 10:01:00 +0000

Terwijl men hier in Nederland een bekeuring krijgt voor een oranje geverfde auto, kan je in Suriname gerust voor een paar weken je huis oranje verven.
(image) Klik HIER voor bijgaand artikel.



Ramen, deuren, sloten en sleutels

Wed, 10 Mar 2010 19:42:00 +0000

Ramen en deuren zijn duurSta je nog aan de vooravond van je bouwplannen in Suriname, overweeg het aantal ramen en deuren en de grootte daarvan nog eens goed, want een complete uitrusting voor je ramen en deuren in Suriname is best kostbaar.Het hangt er natuurlijk wel vanaf hoe zwaar je ze wilt uitrusten, maar als je ze van alle toeters en bellen wilt voorzien dan zit je al gauw aan kosten voor:- het raam/de deur zelf (kozijn, glas, hang en sluitwerk)- horramen/hordeuren- dievenijzer (incl. hang en sluitwerk)- elektronische beveiliging (magneetcontacten/schoksensoren).Vergeet daarbij niet: de mate van inbraakbeveiliging kan invloed hebben op de premie van je verzekering.Vorig jaar bezocht ik op de jaarbeurs de stand van Hurricane steel doors and gates.De producten zagen er zeer degelijk uit, misschien wel te degelijk, want toen ik deze schaardeur uitprobeerde kreeg ik het erg moeilijk in beweging. Ik vond de prijs ook wel pittig; 195,- euro p/m2. Voor zo’n deur van 80x180cm betaal je dan al gauw 315,- euro. Dus een stalen schaardeur voor een woonhuis, daar pas ik zelf wel voor. Maar deze firma heeft veel meer te bieden, ook rolluiken, dus zeker wel de moeite waard voor de liefhebber.Elektronische beveiligingM’n woning heb ik inmiddels elektronisch laten beveiligen. Hoewel ik in eerste instantie ervan uit ben gegaan dat ik al het denkwerk aan het beveiligingsbedrijf kon overlaten – ze kwamen heel professioneel over – bleek toch, nadat de offerte al was ondertekend, dat er twee onderdelen vergeten waren, met als resultaat: aanzienlijke meerkosten. Dat was dan toch niet zo professioneel als ik in eerste instantie dacht. Dus ook hier weer zag ik mij genoodzaakt me meer in elektronische beveiliging en alle onderdelen daarvan te verdiepen om de kwaliteit van de beveiliging en de prijs/kwaliteit verhouding goed in beeld te krijgen. Want klopte de factuur dan wel? Ik moet wel zeggen, inmiddels ben ik er best moe van om me in elk onderdeel van dit bouwproject verdiepen. Zo graag zou ik een onderdeel helemaal aan de "experts" overlaten. Maar helaas, dat zit er ook hier weer niet in, want wat denk je, vorige maand stond een groot waarschuwingsartikel in De Ware Tijd met namen van medewerkers die niet meer in dienst zijn bij deze firma, waaronder mijn contactpersoon. Voor de liefhebber is hier een link met een overzicht van beveiligingstechnieken.Bij de aanvang van de bouw was ik er trouwens nog niet zeker van dat ik het huis elektronisch zou laten beveiligen. Weet je nu al dat je dat gaat doen, dan is het handig om vóór de aanleg van de bekabeling iemand uit te nodigen voor de plaatsing van de contactpunten voor de beveiliging. Inbouw is toch altijd netter dan opbouw. En, als je besluit je aan te melden bij een meldkamer (mijn abonnement kost 27 USD per maand in Paramaribo Noord) bedenk dan goed dat je de alarmering via een reguliere bestaande telefoonlijn of middels gsm-zendapparatuur kan laten lopen. Voor zo’n gsm-zendmodule (TX690C) berekent men (in 2009) 530 USD.In de laatste Easy Living rubriek van De Ware Tijd (online) staat overigens een interessant stuk over dievenijzer en brandbeveiliging. Wat men niet in het artikel heeft vermeld zijn de laatste inbraaktechnieken in Paramaribo; het doorknippen van de bedrading voor de sirene en inbraak via de vliering. De dief klimt door de luchtroosters naar de vliering en trapt vervolgens gaten in het plafond totdat er iets kostbaars in zicht is. Uiteraard wordt hoe dan ook wel gealarmeerd, maar als de dieven ook nog wegkomen met de buit, dan is de schade aanzienlijk. Het antwoord van de beveiligingsbedrijven hierop is: vlieringbeveiliging (rondom unitkabels).SleutelsIk zou ook iedereen willen aanraden wat aandacht te besteden aan een goed sleutelplan.Want voor je het weet zit je met een grote bos sleutels voor je deuren, je diefijzer-deuren en talrijke hangsloten voor poorten en wat al [...]



Wonen in Suriname, deel 1

Tue, 29 Dec 2009 21:00:00 +0000

Haha… ze heeft twee weken in haar eigen huis in Suriname gewoond en dan al weten hoe het is om in Suriname te wonen? Nee, natuurlijk niet, maar de verschillen met wonen in Nederland springen er in zo’n eerste periode wel meteen uit. Hoe langer en vaker ik daar zal zijn, hoe meer deze verschillen zullen vervagen. Daarom lijkt het me handig om ze meteen maar neer te pennen.Ik zal niet dwepen over hoe geweldig het is om voor het eerst in je eigen huis in Suriname te wonen. Wel zal ik de opmerkelijke dingen beschrijven, waar ik in eerste instantie geen rekening mee had gehouden.Het dierenrijkDe natuur is overweldigend en zeer aanwezig, zelfs al woon je in de stad en heb je je hele erf met straatstenen bedekt. Want hoe vaak vliegt er hier in Nederland een vogel je ene raam binnen en de andere weer uit? Of komen vogels ongemerkt binnen om aan je bananen te pikken. Of proberen straathonden je woonkamer binnen te lopen? Of zie je s’avonds in je slaapkamer een vuurvliegje zachtjes oplichten?Dat zijn wonderlijke en grappige incidentele bezoekjes.De constante bezoekjes zijn minder leuk, want dat zijn de spinnen, gekko’s, dot oso’s, muskieten en mieren. Deze zorgen ervoor dat je huishoudelijke taken nimmer stil komen te staan. Hoe vaak maak je je muren schoon in Nederland? Wil je je muren aldoor netjes en schoon hebben in Suriname, dan heb je daar wel een wekelijkse taak aan.De plantenwereldEn dan het onkruid, dat overal naar boven schiet, zelfs al heb je bestraat. M’n buurman maakt zich vooral zorgen over dit onkruid op de voorgrond; daar zouden hele grote pollen onder zitten. Ik hoop dat ze met azijn vernietigd kunnen worden, want met kokend water ben ik geen meter opgeschoten. Zelf ben ik een tegenstander van gramoxone. Deze zeer giftige herbicide is in Nederland (inmiddels) verboden, maar in Suriname wordt het met regelmaat in de tuin toegepast. Het werkt op basis van paraquat-dichloride.Overigens heb ik van een bloglezer te horen gekregen dat bouwplastic de stenen vochtig houdt, waardoor ze donker en lelijk worden en in de botanische tuin in Boxel hoorde ik dat het onkruid gewoon door het bouwplastic heengroeit. Ik heb zelf geen ervaring met bouwplastic onder tuintegels in Suriname, dus kan ik er niets over zeggen.Als je een erf hebt, met bomen waarvan dagelijks de bladeren naar beneden komen, dan zal je ook dagelijks moeten harken. Onlangs zei mijn Surinaamse tante: In Suriname is goed te zien waar kinderen wonen, want daar wordt er dagelijks geharkt.Zelf zal ik alleen de bloembakken beplanten, maar ben er nog steeds niet uit wat het zal worden. Deze borstelbloem/monkey’s brush (geen bottle brush!) kwam ik in een tuin tegen en vond ik wel erg indrukwekkend.Het geloofOmdat mijn eigen familie en kennissen in Suriname niet streng gelovig zijn, was ik vergeten dat religie in Suriname wel heel sterk leeft. Dat merkte ik bij mijn buren. Mijn Hindoestaanse buurvrouw zag ik 's ochtends in de voortuin bij de vlaggenstokken bidden. Uit respect wachtte ik even voordat ik met stoelen ging slepen naar m’n terras. Twee van mijn buurmannen vertelden mij dat ze elke dag in de bijbel lezen en bleken zeer gedreven om mij daarin te laten delen. Als je in een grote stad in Nederland woont, ben je dat echt niet gewend. Ik was ook even van mijn stuk gebracht.De geurenGeuren lijken veel sterker te verspreiden in Suriname, misschien komt het door het klimaat. In ieder geval zijn rond 12 uur ’s middags in mijn buurt de etensgeuren moeilijk te weerstaan. Ik ben omringd door Javaanse, Hindoestaanse en Creoolse buren. Op een dag rook ik achter elkaar ketjapvlees, massala en pom. Dat was een zware dag, vooral omdat ik het huis niet uit kon vanwege de werklui en slechts een volkoren broodje met worst had.Maar ook de geur van gramoxone kwam mijn huiskamer binnen. En als de wind van achteren kwam, kreeg ik een heel onaangenam[...]



Koken in Suriname

Sat, 12 Dec 2009 13:13:00 +0000

Nee hoor, dit verslag gaat niet over alle heerlijke gerechten die je in Suriname kunt bereiden, maar wel over hoe je ze gaat bereiden, op gas of elektra.De meeste mensen in Suriname koken op gas en zodra de gasbom/cilinder leeg is laat men deze weer vullen. Het is raadzaam een extra "bom" te hebben zodat je eenvoudig kunt wisselen als er een opraakt. Sommige mensen hebben een elektrisch kookstelletje als backup i.p.v. een extra bom. Gasbommen mogen eigenlijk niet binnen staan, maar laat je ze onbeveiligd buiten staan, dan gaan de dieven ermee vandoor. Dus moet je er een kooi voor (laten) bouwen.Eerst wilde ik voor mijn grote woonunit een gasfornuis aanschaffen, maar ik ben nu aan het twijfelen. Ik weet niet of het raadzaam is dit te doen als ik zelf nog niet in Suriname woon. Het is zo'n gedoe. Bovendien vind ik de gasvlam in de huizen waar ik ben geweest niet erg sterk; ik weet niet of je dit zelf kunt aanpassen of dat dit standaard "zwak" wordt ingesteld. Dus dacht ik, ik kies voor elektrisch koken en ging op zoek. Maar al gauw strand je op die enorm grote (Amerikaanse) formaten. Dit is een elektrisch fornuis van Kasimex Makro, let op 220 volt. Bij MN International zag ik een aardige elektrische kookplaat, ook 220 volt. Het is dus raadzaam goed af te wegen of je op gas of elektrisch gaat koken en dat je daarvoor ook de nodige voorzieningen treft. Want, wil je bijvoorbeeld een gasfornuis op een kookeiland, dan zal je ervoor moeten zorgen dat je gasleiding op een of andere manier naar buiten gaat. Hou er ook rekening mee dat niet al je ramen open kunnen staan wanneer je op gas kookt, want de wind dooft je vlam zo uit. En reken maar dat het gauw warm wordt als je de wind buitensluit, helemaal als je staat te koken.Ik denk dat ik voor elektrisch koken kies met als backup een camping gas-stelletje, voor als de stroom uitvalt. Ik heb reeds een 220 Volt aansluiting dus dat gaat goed, ik moet alleen zien uit te vinden wat er gebeurt als ik aan het koken ben en er een fase uitvalt. Voorlopig bak ik m’n eitje in de kleine woonunit op een elektrisch kookplaatje, want ik heb nog steeds geen aanrechtblad gevonden voor de grote woonunit. Het lijkt erop dat ik ‘em in Nederland zal moeten aanschaffen.Off topic: Botanische TuinOnlangs heb ik met een aantal kennissen en familieleden de Botanische Tuin (in wording) in Boxel (Boxelparaweg 22a) opgezocht. We kregen een heel leuke en interessante rondleiding van de eigenaar, Erik Kuiper die al 15 jaar in Suriname woont en de Surinaamse taal volledig beheerst. Hij en zijn (Surinaamse) vrouw zijn een aantal jaren terug met dit project begonnen en hopen in februari de Botanische tuin officieel te openen.[...]



De eerste nacht

Sat, 05 Dec 2009 22:58:00 +0000

Zeer vermoeid van een zware werkdag viel ik gisteravond laat in slaap, maar..... deze keer wel in m'n eigen bed in de Apollostraat, voor de allereerste keer. Wat een genot; vooral het wakker worden en te realiseren waar je bent. De zon scheen flauwtjes door mijn effe bruine gordijnen en toen ik in de richting van het raam keek, viel het me op dat dievenijzer ook z'n charme kan hebben. (image) Door de combinatie van zon, shutters en dievenijzer had ik plotseling een prachtig dieprood patroon op de gordijnen. Even later liep ik door het huis en opende alle ramen en shutters, er kwam een klein vogeltje binnenvliegen, maar die vond z'n weg ook snel weer naar buiten. Zo'n ochtend is bijzonder, dat is zeker, ik moet later nog eens goed nadenken over de openbaringen die ik deze ochtend had.
Mijn grote badkamer heeft slechts één nadeel; ik wilde er niet meer uit. (image) Maar mijn telefoon ging af, dus ik moest wel. Mijn neef wilde nu langskomen i.p.v. later in de middag om de elektriciteitsaansluitingen af te ronden, waaronder een handige schakelaar voor de hydrofoor. Hij kwam met z'n vaste werkploeg en dit ging gelukkig heel anders dan met de "tegelzetter", nl. vlot en efficiënt!

Voltage hydrofoor
Ik vroeg hem hoe het nou zat, of je je hydrofoor beter op 220 of 110 volt kan draaien. Beide hebben hun voor en nadelen. De hydrofoor draait een stuk zuiniger op 220 volt en wanneer hij aanslaat zal je niets merken aan de verlichting, die bij 110 volt even flikkert. Maar mocht er eens één fase uitvallen, en de 220 volt wordt niet bereikt (komt zelden voor), dan zal je de hydrofoor uit moeten zetten. Doe je dat niet, dan zal het apparaat harder draaien en kunnen onderdelen doorbranden.

Kosten brombere
Tenslotte niet het leukste onderwerp, maar wel handig op te weten.
Mijn oom vertelde dat onlangs zijn toilet verstopt was. 25 jaar lang was zijn septictank niet geledigd, en misschien was het moment dan eindelijk gekomen dat dit zou moeten gebeuren, want het water van het toilet kwam na het doortrekken terug naar boven.
Hij moest de opruimingsdienst (A-kan-hari/A-kan-swari) erbij halen; het leegpompen van de septictank kostte SRD 175,- (in Wanica). Maar dit loste het probleem niet op, en eigenlijk was het zelfs na 25 jaar nog niet nodig om de septictank de ledigen. Het probleem zat in de toevoer naar de septictank. Het Brombere voertuig was ook uitgerust met een uitzuigsysteem voor deze buizen en dit bleek wel te helpen, kosten SRD 75,-. Het ging allemaal heel snel, in een half uur was alles gedaan.



Grappenmakers

Fri, 04 Dec 2009 23:48:00 +0000

Gistermorgen was ik nog maar net in m'n woning aangekomen of ik kreeg een telefoontje van mijn tante. Zij was door de schilder/wachter gebeld, die erg boos was: Hij wilde 50 SRD schadevergoeding van de "tegelzetter", want deze had zijn emmer met verfrollen leeggegooid, blijkbaar omdat hij de emmer nodig had. En nu waren de verfrollen uitgedroogd.Dit beloofde weer een vermoeiende dag te worden.Terwijl de sanitair installateur op de afgesproken tijd aanwezig was, liet de "tegelzetter" op zich wachten. Ik luisterde de telefoongesprekken af. De eerste keer: "Ie baisigri broko, ie moesoe mek ing?" En later nog eens: "Ie moes tjarie ie pa na Eerste Hulp?! Mang, ma mie sabie toch dat ie pa dede keba. Omenie pa ie abie dang? No lee gie me jere!"(Eerste smoes: hij moest zijn fiets repareren. Tweede smoes: hij moest zijn vader naar de eerste hulp brengen, maar blijkbaar was z'n vader al jaren terug overleden).Maar uiteindelijk kwam hij toch weer. En ondanks onze afspraak om de "tegelzetter" niet alleen achter te laten liet de sanitair installateur hem na wat instructies toch weer achter en vertrok zelf naar een eerder gemaakte afspraak. Nadat ik het tegelwerk had geïnspecteerd maakte ik het noodzakelijke telefoontje: "Ik neem aan dat jij nu voor de extra kosten gaat opdraaien, want het is weer prutswerk hoor”. Dat bleek te helpen; kort daarna kreeg de "tegelzetter" een spoedcursus tegelzetten, waarbij de sanitair installateur steeds bleef corrigeren. En ja hoor, uiteindelijk is het dan toch gelukt!Ik heb begrepen dat de vuilophaaldienst geen kartonnen dozen van de straat meeneemt in Paramaribo. Alles moet in kleine stukjes in een vuilniszak. Met al het inpakmateriaal had ik gisteren dus weer een behoorlijke zweetklus.Wie de schoen past trekke hem aan.Eergisteren kwam de sanitair installateur zwaar bezweet op z'n brommer aan, hij kwam net terug van een spoedklus. Hij vroeg de "tegelzetter" of er water was en deze wees hem de fles met ijskoud water aan. Daarop sloeg hij 4 kannen water achterover en zei: "Aaaaai! Wang sani jere, te je go na deng bakra oso, no wang dringie deng man e gie joe! Deng sma e njang deng sani, deng sma e dringi deng wing, ma deng ne aksi joe if joe wang dringie wang sani. Sranang mang altijd e gie joe tenminste wang kowroe watra."Vrij vertaald: In huis bij Nederlanders krijg je nooit iets te drinken aangeboden, terwijl zij zelf van alles zitten te knabbelen en wijn te drinken, maar bij Surinamers krijg je in ieder geval een koud glas water.Off topic: Oma op bezoekHet hoogtepunt van de dag was een bezoek van mijn oma van 90 jaar. Sinds het hoogtepunt van het dak was bereikt (pannenbier) was ze niet meer binnen geweest. Vandaag kreeg ze de complete rondleiding, met ondersteuning van mijn twee tantes. Oma keek haar ogen uit, ze vond het fantastisch; de tegels waren mooi, het plafond was zo mooi hoog, de grote badkamer GROOT en bij de deuren bleef ze even stilstaan: " Deng moi jere!!" Natuurlijk zijn ze mooi oma, zei ik, ik heb ze precies laten maken zoals ze bij jou thuis zijn.Ik was zeer vereerd met oma's bezoek, want ze maakt nog nauwelijks dit soort uitstapjes. Aan het eind zei ze dat ik blauwsel voor het huis moest zetten, want anders zou het ogri-ai krijgen.[...]



Drama!

Thu, 03 Dec 2009 11:56:00 +0000

Ik had nooit durven dromen dat zo tegen het eind van de bouw ik nog zo'n dramatische dag mee zou maken als gisteren. Inmiddels kan ik de omstandigheden beter relativeren en in een beter kader plaatsen, waardoor het ietsje makkelijker is om er mee om te gaan.Eigenlijk is het ook best te vergelijken met situaties die ik op het werk in Nederland tegenkom; door kostenbesparing wordt iemand zonder de juiste opleiding voor een functie aangenomen, vervolgens wordt van deze persoon verwacht boven zijn niveau te werken, maar deze levert voornamelijk prutswerk af, waardoor de medewerkers die van deze persoon zijn/haar werk afhankelijk zijn behoorlijk gefrustreerd raken richting deze persoon. Maar dat zou eigenlijk niet moeten. De fout ligt bij degene die deze persoon voor die bepaalde functie heeft aangesteld.Eigenlijk ben ik dik tevreden met mijn sanitair/hydrofoor installateur. Hij werk goed, redelijk netjes, niet perfect, maar als je hem aangeeft dat je het perfect wil hebben, dan gaat hij zonder problemen hierin mee. Hij heeft volkomen begrip voor de wens van de klant.Nu had hij mij laten weten dat hij ook kon betegelen. Ik had nl. nog een paar plekken, rondom de wastafels, waar betegeld moest worden. Op de dag van onze afspraak nam hij echter een handlanger mee, want hij had het eigenlijk veel te druk met sanitair werk (hij werd constant gebeld voor gesprongen leidingen, verstopte toiletten en ga zo maar door).Nadat hij zijn handlanger tot drie keer toe had uitgelegd wat er moest gebeuren; ze hebben samen een van de tegelklusjes afgemeten, gaf hij hem ook duidelijke instructies over het betegelen zelf:- no mik kron kron sani djie a mevrouw jerre. (alles moest recht!)- gebruik spijkerafstand (een spijkertje i.p.v. tegelkruisjes)- gebruik (tegel op steen tegellijm, geen tegel op tegellijm).Na deze uitgebreide instructie ging de sanitair installateur even weg voor wat noodsituaties, ervan uitgaande dat hij wanneer hij terug was, hij zelf kon beginnen met zijn werk.Nu weet ik dat de buitenlander er regelmatig intrapt wanneer Surinaamse werklui zeggen dat ze een bepaalde klus zonder problemen aankunnen en er vervolgens absoluut niets van bakken. Ik had echter nooit gedacht dat een ervaren Surinamer als mijn sanitair installateur zelf hierin zou trappen.Eigenlijk moest ik al argwaan hebben, want zijn handlanger wilde met tegellijm werken i.p.v. cement, maar wist niet van het bestaan van een lijmkam.Maar goed, ik ging dus verder met m'n werk; ik had zelf ook genoeg te doen, en na een tijdje wilde ik wel zien hoe het werk vorderde. Brrrr.... Eigenlijk was alles verkeerd, en had de man geen enkele instructie opgevolgd, of soms opgevolgd, maar duidelijk zonder het concept te begrijpen: zo zaten er inderdaad spijkertjes tussen de tegels, maar de voegen wisselden tussen de 1 mm en 5 mm. Bovendien bleek ook dat deze man geen binnenwerker was, maar een buitenwerker. Overal waar hij kwam liet hij vuil achter, hij nam alles wat hij zag en nodig had voor z'n werk, en zonder even te vragen. Het was een verschrikking. Deze man kostte veel meer dan hij opleverde. Foto: De hele tegels hadden tegen de streep geplaatst moeten worden.Nou goed, hij heeft er een hele dag over gedaan (volgens mij had het ook in 3 uurtjes gekund), waarbij hij 2 keer zijn fouten moest herstellen en vandaag weer moet terugkomen om z'n laatste fouten te herstellen. Ik heb in ieder geval duidelijk gemaakt, dat deze man niet hoeft te komen werken zonder supervisie van de sanitair installateur; we zullen zien hoe het gaat vandaag.Tussen de bedrijven door is gisteren PPS ook nog langs geweest om de situatie opnieuw op te nemen; ik heb kennis gemaakt met een mogelijke beheerder van mijn huis, en ik heb de buurvrouw geattendeerd op de papajaboom die tegen m[...]



Prefab bouwen in Suriname

Tue, 01 Dec 2009 11:57:00 +0000

Afgelopen zondag was ik op de Jaarbeurs in Paramaribo, waar ik drie stands voor Prefab bouwen in Suriname tegenkwam. Ik wist niet dat er zo'n diversiteit voor prefab bouwen werd aangeboden. Ik keek eerst rond bij Reno International nv. Daar zag ik het materiaal waarmee gebouwd wordt. Zowel de binnen als buitenmuren zijn opgevuld met polyurethaan. Ik vroeg naar de prijs per m2 voor sleutelklare woningen; 400,- euro per m2.Bij de stand van Structura nv hoorde ik dat hun voorbewerkt naaldhout (anti-termieten) uit België komt. Zij leveren prefab dakspanten en houten wandstructuren voor de aannemer en zelfbouwer, maar ook sleutelklare woningen. Zij werken met Fermacell panelen (vezelversterkt en gipsgebonden). Als ik prefab zou bouwen, dan zou ik zeker voor deze manier van bouwen gaan. Hun prijs per m2 ligt ook een stuk lager. Ze werken met drie partners; Xella, Jonckheere en Euro Panels. Structura NV heeft een prachtige informatieve folder op www.structura.sr. De stand van de laatste Prefab bouwmethode heb ik snel weer verlaten. Dat was op basis van opgevuld PVC.Wanneer ik door Paramaribo wandel zijn het toch de Bruynzeel woningen die mij het meeste aanspreken. Misschien is het een stukje nostalgie uit vroeger tijden, maar hoe dan ook vind ik ze erg oogstrelend. Maar houten woningen vergen veel onderhoud, ik weet niet of ik dat zou kunnen opbrengen.Ik ben inmiddels bezig de laatste kastjes in elkaar te zetten. Dat gaat toch een stuk langzamer in de tropen dan in een koud klimaat; ik ben wat lomer, zweet meer, drink meer en kan het niet laten me af te laten leiden door muskieten. Als ze erg vervelend zijn ga ik achter ze aan met de kruimeldief.De schilder is van vele markten thuis!Het gewicht van de tros bacoven hebben we geschat op 30 kilo.Ik geniet nog steeds vollop van de rijke natuur om me heen. Toen ik gisteren met de sanitair/hydrofoor installateur achter het huis liep sprong een kleine leguaan snel weg en dook meteen de trens in. Voor het eerst zag ik een leguaan zwemmen, hij schoot pijlsnel door het water heen. Soms is het ietsje minder, al die natuur, want eergisteravond landde pardoes een vliegende kakkerlak op m'n schouder, yikes![...]



Verschepen naar Suriname

Sat, 28 Nov 2009 01:13:00 +0000

Vandaag was het een erg warme dag. In de middag was er geen zuchtje wind. En laat ik nou precies deze dag hebben uitgekozen om de zomen van m'n gordijnen te strijken, en wel met een deadline om 17:00 uur, want ze zouden opgehaald worden door een kennis die bereid was de zomen te stikken. Maar ik had tijd zat, dacht ik, ik kon het rustig aan doen.
Niets was minder waar; ik werd erg prettig onderbroken door een telefoontje:"M'n schat", zei de dame aan de andere kant van de lijn, "de kist kan vandaag al afgeleverd worden" en dus niet pas maandag, zoals eerder afgesproken. De gordijnen liet ik links liggen en belde meteen mijn favoriete Taxi-lijn Taxi Tourtonne (vaste tarieven, geen oplichterij!), maar er waren geen wagens binnen. Blijkbaar vond iedereen het te heet om te lopen of de bus te pakken. Nou ja, pet op, en dan maar met de benenwagen in de hete zon naar de Apollostraat.

En ja hoor, mijn zeevracht is gearriveerd!! Wat een opluchting. Het is natuurlijk altijd even spannend of zoiets goed zal gaan. De colli's waren stevig bekist en geplastificeerd door de verscheepmaatschappij; ik verwacht daarom dat alles in goeie staat is. Aan het echte uitpakwerk moet ik nog beginnen.(image)
De tip om te verschepen met Transolution heb ik al een poos geleden van een bloglezer gekregen. Ik heb de tip ook aan anderen doorgegeven, terwijl ik er zelf nog geen gebruik van had gemaakt. Maar nu was ik zelf aan de beurt, en ook ik ben dik tevreden.
Omdat ik er erg tegenop zag om zelf het inklaren bij de douane te regelen heeft Transolution dit voor mij gedaan.
Ik heb bij twee verschillende firma's mijn waren gekocht, en daarom met beide afgesproken dat ze deze op dezelfde dag zouden aanleveren bij Transolution. Transolution heeft een bekisting voor de colli's gemaakt en na een paar dagen zou de boot vanuit Nederland vertrekken om 10 á 12 dagen later aan te komen in Suriname. In november 2009 was de prijs voor het verschepen 135,- euro per kuub. Heb je het inpakken niet zelf gedaan, dan komen er nog inpakkosten bij, vervolgens de kosten voor het inklaren en invoerrechten, en tenslotte, als je dit ook niet zelf doet, afgifte en transportkosten. Natuurlijk kost deze (bijna) door-to-door service wat, maar het scheelt heel veel gedoe! De kosten voor invoerrechten/inklaren zijn afhankelijk van de waarde van de koopwaren. Dit wordt in Suriname aan de hand van een tabel bepaald. Bijzonderheden weet ik niet, alleen dat het even pijn deed toen ik hoorde dat dit bedrag 1/3 van de waarde van mijn artikelen was. Maar... neem kopieën van je (b.t.w.) bonnen mee naar Transolution, zodat je later de b.t.w. kunt terugvragen!

Terug op mijn verblijfadres stond het strijkwerk nog te wachten. Yikes!
Maar omaatje lief had een portie tjauw-min voor me besteld, dus kon ik eerst nog even bijtanken. De deadline heb ik gehaald en ik had zelfs nog energie over om dit verslag te schrijven en up-te-loaden in "mijn" Chinese internetcafé.



Huishouding in de tropen

Wed, 25 Nov 2009 23:29:00 +0000

Muskieten, mieren, die akelige wurmpjes in hun ruitvormige huisjes, kamrawintje uitwerpselen; ze krijgen geen schijn van kans. Ik ga ze te lijf met mijn kruimeldief. Oorspronkelijk heb ik de kruimeldief uit Nederland meegenomen om het zand tussen de geleiders van de schuifdeuren makkelijk weg te zuigen – een akelig werkje om met een bezem te lijf te gaan -, maar inmiddels is de kruimeldief m'n grootste vriend geworden in het tropische huishouden.

Ik ben de woning gereed aan het maken om mijn intrek te nemen voor een paar weken. Het ene moment zit ik daar dan rustig een kastje in elkaar te zetten, het andere moment staat m'n Javaanse buurman bij de schutting met een lekkere zelfgemaakte saoto! Dat was een welkome verassing, want de kookgeuren uit de buurt deden m'n maag al rommelen.(image)

(image) Om de wind lekker door het huis te laten waaien wilde ik de achterdeur openzetten, maar uhum.. daarbuiten zag ik toch echt een leguaan net weglopen. Ik ben geen held als het om beesten gaat, en ik zou niet goed weten wat te doen als de leguaan binnen zou komen. En dat was dus iets waar ik in de planning geen rekening mee heb gehouden, maar er zijn tal van manieren om dit probleem achteraf op te lossen. Voor aankomende bouwers is het wel handig om hier alvast over na te denken. Ik denk dat ik zelf gaas aan de onderzijde van de diefijzerdeuren bevestig.

Trouwens, die grote tros bacove op de achtergrond, volgens mij ben ik niet sterk genoeg om die zelf te oogsten.



Waarom doe ik dit ook alweer?

Sun, 22 Nov 2009 12:36:00 +0000

Een warme middagzon en een zachte bries. Plop! Een manja valt uit de boom. Grietjebies dalen neer op de dakgoot en proberen elkaar te overstemmen. Een buurtzwerver roept: “Chinese buurvrouw! Heeft u een werk? Hindoestaanse buurvrouw...". De lucht pal boven me is helderblauw maar verderop is het donkergrijs en even later hoor ik zware klettergeluiden die steeds helderder en luider worden. Snel, sluit de shutters! Wang siebie boesie e kon'!Ik ben weer in Suriname en het is hier weer heerlijk! Gelukkig ben ik de voorbereidingsstress van deze (werk)vakantie al gauw na aankomst kwijt geraakt. Het verschil tussen het koude jachtige leven in Nederland en het warme natuurrijke swietie Sranang is deze keer overweldigend. Ik kan er gewoon niet bij waarom ik nog niet hier woon. Ach, later in de vakantie zal het me wel weer dagen, maar nu schuif ik het nog even opzij en geniet ik van m'n eerste weekje vrij. Ik zit nu in de afrondingsfase van het huis, maar dat wil niet zeggen dat ik deze vakantie alle wensen zal kunnen vervullen. De schuttingen aan weerszijden van het huis, airco's, en warm-water boiler zullen nog even op zich laten wachten. Beveiliging en basisinrichting hebben deze vakantie de hoogste prioriteit.Al begin deze maand is de hydrofoor geplaatst met de materialen volgens eerder genoemde boodschappenlijst. Totale kosten aan materiaal: SRD 1.840,-. Een grotere durotank paste helaas niet binnen het traliewerk. Op dit moment worden de poorten en het hekwerk aan de voorzijde geschilderd. Voor de liefhebber een advertentie uit de krant voor poorten van NV Graniet.En voor de liefhebber van architectuur in Suriname een artikel over het boek Architectuur en bouwcultuur in Suriname van Klooster en Bakker. In een interview op TV vertelden de auteurs dat twee hoofdstukken in het boek gewijd zijn aan de hedendaagse bouwmethoden. Gisteren was ik bij boekhandel Vaco in de stad, maar het boek ligt nog niet in de schappen. Eind deze maand wordt het verwacht. Enkele dagen terug sprak ik een bloglezer met veel bouwtechnische ervaring. Hij is nu ook bezig hier een huis te bouwen. Natuurlijk loopt hij tegen dezelfde dingen aan zoals ik die ook heb ervaren. Vooral het vasthouden aan de traditionele werkwijzen terwijl toch duidelijk iets anders is afgesproken is zijn grootste struikelblok. Daardoor wordt je genoodzaakt concessies te doen waar je eigenlijk geen trek in hebt. Dat lijkt toch iets typisch Surinaams te zijn, want hij heeft ook ervaring met bouwprojecten in andere landen, en daar werd alles wel volgens afspraak gebouwd, hoe ongewoon het ook mocht zijn. Ook zijn conclusie is: om precies te krijgen wat je wilt, zal je toch aldoor met je neus erbovenop moeten zitten. Off-topic.Elke vakantie breng ik een bezoek aan mijn favoriete markt, de Kwattamarkt, waar mijn zintuigen en de lekkere trek (in de kantine) meteen ontwaken. Ook deze keer ging ik met veel meer boodschappen huiswaarts dan gepland. Een van mijn twee culinaire doelen voor deze vakantie heb ik reeds vervuld: uitzoeken welke Surinaamse vis het dichtst in de buurt komt van zalm en deze bereiden in teriyaki saus.Bangbang met honing en teriyaki saus, heerlijk!Ook iedere vakantie weer breng ik een bezoek aan de Paramaribo Zoo. De agressieve Blasman is nog steeds actief. Hij heeft een nieuw waarschuwingsbord gekregen.De struisvogels hebben het blijkbaar naar hun zin in Suriname want ze hebben onlangs kindjes gekregen. Mijn tante zou graag een struisvogel bij haar in de savannah hebben. Ze vroeg of de kleintjes te koop zijn. Ja hoor, 300,- SRD per stuk.Net toen ze zich afvroeg wat struisvogels eten, was het voedertijd voor papa en mama struisvogel.J[...]



Verboden voor onbevoegden

Wed, 05 Aug 2009 20:27:00 +0000

Woon je al lange tijd in Nederland en ben je bezig met bouwplannen in Suriname, dan zijn zwervers en honden op je bouwterrein niet het eerste waar je aan zult denken. Maar toch ook belangrijk om daar rekening mee te houden. Zwervers komen maar wat graag inspecteren wat ze mee kunnen nemen, terwijl de honden een hoop voor je zullen achterlaten.Dat is bij mij nu zo goed als voorbij. Het hekwerk aan de voorzijde staat er nu en aan de achterzijde is een poort geplaatst. Het staalwerk staat nu nog in de menie, maar zal binnenkort geverfd worden.Heerlijk dat het werk nu tegen het einde loopt. Langzaamaan begin ik ook te evalueren. Wat is nou goed gegaan en wat had ik achteraf liever anders gedaan. Natuurlijk leerzame stof voor alle lezers van deze weblog.En ik moet zeggen, het aantal lezers is in de loop der tijd behoorlijk toegenomen. Ik had aan het begin nooit kunnen bedenken dat er mensen in de VS, Nederlandse Antillen, UK, Spanje, Frankrijk, of zelfs Noorwegen deze webblog zouden lezen. Maar gaandeweg heb ik begrepen dat Surinamers zich over de hele wereld hebben verspreid, ook al is de bevolking nog zo klein. En blijkbaar lopen er velen buiten Suriname met bouwplannen rond. De laatste tijd neemt het aantal bloglezers vanuit Suriname ook enorm toe. Dat doet me goed; dat men vanuit Suriname steeds meer internet als informatiemedium weet te vinden.Nu dan wat evaluatiepunten.Waar heb ik me op verkeken?Vaklui en perfectionismeToen mijn naar Suriname geremigreerde tante mij tijdens een vakantie eens zei: “men vindt mij hier te kritisch” had ik haar niet goed genoeg begrepen. Ik begreep wel dat haar standaarden voor afwerking hoger lagen dan van de gemiddelde Surinamer, maar ik had nog niet begrepen dat het streven naar perfectionisme niet echt leeft in Suriname. M.a.w. vakmensen zijn heel erg moeilijk te vinden, en men is gauw tevreden met een middelmatig resultaat. Nu kan ik dat heel goed begrijpen, in Suriname lig ik ook liever de halve dag in een hangmat torie te praten, maar een gedegen oplossing heeft toch ook mijn voorkeur boven een halfslachtige oplossing die je steeds maar moet oplappen om het werkend te krijgen en wat op den duur veel meer tijd, energie en geld kost. En daar heb ik me erg op verkeken, op die instelling die erg leeft in de gemeenschap en waar het soms erg moeilijk is om tegenin te gaan.Mode en Amerikaanse productenIk heb me ook verkeken op de manier waarop men met je meedenkt bij de bouw. Dit is vooral erg tricky. Want ook goeie vaklui zijn erg trendgevoelig en geven vaak de voorkeur aan Amerikaanse oplossingen. Wat nieuw is gearriveerd in de gemiddelde Surinaamse winkels loopt vaak jaren achter op de trend in Nederland, en dat “nieuwe betere” product probeert men je dan aan te praten. En wat werkt voor temperaturen en leefomstandigheden in Amerika (of Nederland natuurlijk) hoeft niet geschikt te zijn voor Suriname.Smaak en prijsBij het meedenken wordt de persoonlijke smaak van de opdrachtgever vaak ook genegeerd. Elke bouwvakker wil jou wel vertellen wat je beter kunt doen, bijvoorbeeld omdat het goedkoper of mooier is. Men kan niet zo goed begrijpen dat je een bepaald patroon wilt, en niets anders, zelfs al kost het 500 SRD meer.Onafhankelijk werkenIk had er ook niet goed bij stil gestaan dat men niet zo goed onafhankelijk kan werken. Ik had het moeten weten, want niet voor niets zijn er nog zoveel winkels in Suriname met personeel met een eigen deeltaak; het personeel dat advies geeft, het personeel dat inpakt, dat afstempelt, dat afrekent. En ik heb het keer op keer gezien, mensen met een pension moeten steeds naast de schoonmaakster[...]



Het huis op de heuvel

Mon, 08 Jun 2009 20:30:00 +0000

Onlangs kreeg ik een paar foto's uit Suriname, waarop ik de nieuwe oprit kon bewonderen. Ik had al begrepen dat de uitvoering zeer geslaagd was en de foto's laten dat ook zien.De aangepaste helling voor de twee inritten (bedankt voor de foto's Heleen!).Dit soort glooiende hellingen kom je nauwelijks tegen in Suriname, men geeft doorgaans de voorkeur aan drempels, waarom weet ik niet.Maar ik ben blij toe dat ik vorig jaar m'n aannemer tijdens zijn vakantie in Nederland een dag op sleeptouw heb genomen door Amsterdam.Want door het plaveisel dat hij op De Dam heeft bekeken, waagde hij het om mijn inrit op deze manier aan te passen.Nu maar hopen dat deze constructie de zware regens van Suriname zal doorstaan.Als het goed is zijn de laswerkzaamheden voor het hekwerk aan de voorzijde van het huis in volle gang.Ik heb deze keer met de lasser afgesproken dat hij niet begint, voordat ik zijn aanpassing van mijn tekening heb goedgekeurd. Ik heb er vertrouwen in dat het nu goed zal gaan.Ik kan dat trouwens iedereen aanraden, want ook hier zie je dat het toch anders wordt dan ik heb aangegeven. Maar deze aanpassing vind ik wel ok.Afgelopen vakantie (in februari) heb ik met de buren afgesproken dat zij op zoek zouden gaan naar iemand die voor een schappelijke prijs aan beide zijden van het huis tuinmuren kan optrekken, maar ik heb daar nog niets over gehoord.En dan mijn aanrecht. Hoe is dat nou verlopen?Ik had zoveel te regelen tijdens de laatste vakantie, ik kwam tijd en energie tekort, en dan had ik ook nog een klacht in te dienen.Onderhandelen is niet mijn sterkste eigenschap, en ik kreeg al visioenen van een uitputtingslag waarbij ik allerlei kunsten moest uithalen om mijn recht te kunnen halen. Maar geheel buiten verwachting kwam er kort na het indienen van mijn klacht iemand van de firma BEM langs, die de zaak heel professioneel oppakte. Ik heb m'n verslag over de gang van zaken naar deze heer toegemaild en binnen een paar dagen waren we tot een overeenkomst gekomen.Het aanrecht zou vakkundig verwijderd worden, mijn spoelbak zou gereinigd worden en het betaalde bedrag zou ik terug krijgen. En ja hoor, zo is het ook gegaan.Het heeft nog even wat tijd genomen, maar dat komt doordat mijn inrit werd verbouwd. Wat een opluchting!Maar... nu heb ik dus nog steeds geen aanrecht. Yikes! En ik blijf koppig, ik wil er een met een waterkering die niet is opgeplakt.Vakanties in Suriname, Pendelen of Wonen in Suriname?Regelmatig krijg ik de vraag van bloglezers wat ik van plan ben als m'n huis eenmaal af is.In plaats van iedere keer weer het zelfde verhaal te mailen, laat ik het maar via deze weg weten.Op dit moment, dit jaar en wellicht de eerstkomende jaren wil ik er nog niet wonen. Dat betekent dat ik er geen werk van ga maken.Maar ik bijt me niet vast in m'n levenspad. Mocht er een vreselijk aantrekkelijk aanbod mijn richting opkomen om goed te kunnen werken en leven in Suriname, dan is het geen onmogelijkheid.Wat ik het liefst zou willen is pendelen. Dit kunnen doorgaans alleen gepensioneerden zich permitteren, maar zodra m'n huis af is ga ik me daarop concentreren; met wat voor een baan dit het beste te realiseren is.Om een idee te krijgen van het aanbod en de werkomstandigheden in Suriname ben ik tijdens een van mijn vakanties op sollicitatiegesprek geweest. Dat was voor mij een heel nuttige ervaring.Tijdens de vele vakanties in Suriname die ik voor de komende tijd voor ogen heb, zal ik dit wel vaker doen. Een eigen onderneming is overigens ook een optie, maar dat is voor nu nog teveel koffiedik kijken.[...]



Het huis op de berg

Sat, 21 Mar 2009 01:41:00 +0000

Zo noemen de buurtbewoners m'n huis. Niets mis mee op zich, ware het niet dat deze berg veel te steil is aangelegd.
Dit is een van de dingen die al communicerend vanuit Nederland niet goed is gegaan tussen mij en de aannemer.
Ik zei toen: "als de helling op het trottoir te steil is, laat de inrit dan doorlopen tot aan gevelhoogte van het huis".
Maar ja, ik heb de maximale hellingsgraad niet doorgegeven, en hoewel diverse mensen de aannemer hebben gezegd dat het te steil was, had hij daar een ander idee over.
En daarin staat hij ook niet alleen, want afgelopen vakantie hoorde ik regelmatig: "het is hooooooog..... maar het is goed", natuurlijk duidend op tijden van wateroverlast.

Foto's van februari 2008: Mijn berg en ik.
(image) Gedurende mijn vakantie in 2008 had ik deze steile helling al uitvoerig en kritisch bekeken, maar ik moest het nog laten bezinken, ik had geen idee hoe ik dit probleem enigszins esthetisch kon oplossen.
Nu het hoog tijd is om het hekwerk aan te leggen - alle honden uit de buurt hebben vrij spel om bij mij hun behoefte te doen - , wist ik dat het ook tijd was voor roekeloze maatregelen richting de Berg.
Nog duidelijker werd het toen ik zag dat een plaatselijke motorrijder mijn berg als attractie gebruikte, ene inrit op en de andere er weer af. Ik moest hier wel erg om lachen.

Samen met de aannemer heb ik een plan gemaakt en de uitvoering is nu in volle gang.
Foto's gistermiddag (met dank aan Rene!).
(image)
(image)
(image)



Voorbereidingen; hydrofoor en airco

Wed, 18 Mar 2009 21:01:00 +0000

Zoals ik al eerder vermeldde heb ik nog geen hydrofoor geïnstalleerd.Samen met de sanitair installateur heb ik wel reeds een boodschappenlijstje samengesteld en de plaatsing afgesproken.Ik heb begrepen dat we alles van de lijst bij Lao's Bouwmaterialen (Gompertstraat 108) kunnen aanschaffen voor een goeie prijs.- Meyers Hydrofoor 1/2 PK, 5 gallon druktank, incl. drukmeter, pressure-switch, 4 way.(prijs Kersten SRD 1104,50, foto boven)- 3 stopkranen- 1 terugslagklep- 1 flotter- 3 3-delige koppelingen (3/4 duim buitendraads)- 1 3-delige koppeling (3/4 duim binnendraads)- 1 verloopring 3/4 duim naar 5/4 duim- 2 m. kabel, incl. stekker met aarde (110V)- 1 adapter stekker of stekker ombouwen- 1 à 2 meter koperbuis 3/4 duim- teflon tape- 6 stenen van 4 duim om hydrofoor op te plaatsen- geribbelde durotank van 200 gallon (eigenlijk zou een grotere beter zijn, maar daar heb ik wellicht geen ruimte voor).Ik was blij te horen dat ik een terugslagklep heb. Deze is bij de waterinstallatie reeds geplaatst.De terugslagklep zit in het middenstuk op dit plaatje van de bypass; als de stroom uitvalt zal (door de drukverandering) deze klep terugslaan waardoor ik weer SWM waterdruk krijg.De installateur geeft zelf de voorkeur aan een stopkraan, die handmatig wordt bediend bij stroomuitval. Dit omdat na een tijdje de terugslagklep defect raakt.Toen ik dit aan Rene vertelde adviseerde hij om de stroomuitval met enige regelmaat te simuleren. Want een terugslagklep kan heel lang meegaan, maar kan door onbruik vervuild raken door kalk en wat al niet meer, waardoor het eerder stuk gaat. Natuurlijk wilde ik weten hoe je merkt als de terugslagklep defect is. De pomp blijft dan doorwerken, zelfs wanneer alle kranen dicht zijn.Wat betreft de hydrofoor. In Suriname is het gangbaar een pomp en druktank van staal aan te schaffen.Ik kreeg echter de tip om voor RVS te kiezen. Toen ik dit voorstelde aan de installateur liet hij me weten dat in Suriname daarvoor de onderdelen niet voorradig zijn, je hebt dus een groot probleem wanneer er iets stuk gaat. Wie een RVS hydrofoor pomp en druktank wil aanschaffen zou kunnen kijken op de site: http://www.terpstratotaaltechniek.com/. Zodra de hydrofoor is geïnstalleerd kan ik ook een boiler van 40 gallon van het merk Titan of Premium aanschaffen (220V). De boiler zal zonder hydrofoor niet werken.Lees hier meer over de werking van hydrofoor en boiler (alleen met account bij DWTonline).Voor de airco's heb ik bij Procool (Gompertstraat 48) wat gegevens opgevraagd. De service was professioneel.In de winkel wordt ook netjes voor je uitgerekend hoe groot de airco moet zijn die je voor de kamer nodig hebt. Daarvoor laat je de lengte, breedte en hoogte van de kamer weten.Klik hier voor meer informatie over de rekenformule. Ik weet niet hoeveel koelwatt er in Suriname nodig is per m3. Op deze site kan je extreem invullen, en daar wordt dan 50 Watt ingevuld, maar misschien is 100 meer op z'n plaats in Suriname. Wie het weet mag het zeggen.Voor mijn kleine slaapkamers zou een airco van 6000 BTU genoeg zijn, maar die levert Procool helaas niet. Zij beginnen met airco's van het merk TGM type Highwall split unit (220V) van 9000 BTU. De prijs hiervan tijdens mijn bezoek (maart 2009) was met een 10% korting: SRD 1148,40. Basis installatie bij 3m afstand tussen units: SRD 474,76. Meerkosten p.m. SRD 78,30. Montagekosten p.m. SRD 37,58. Als je dit netjes in speciale kabelgoten wil laten wegwerken komen er nog wat meerkosten bij.Dat wordt een kostbare aangelegenheid. Voorlopig laat ik de geld-[...]



Sanitair

Sat, 14 Mar 2009 22:16:00 +0000

Mijn zoektocht in Suriname naar sanitair was al een jaar geleden begonnen. Net als bij alle andere zoektochten (naar lampen, keukens, bankstellen enz.) verbaas ik me steeds weer over de vaak inferieure of onbruikbare spullen die er verkocht worden. Hoe is het mogelijk dat er minitoiletpotten tussen de grote staan, zonder een melding "kindertoiletpot" of dat je n.a.v. een mooie foto in de krant in de winkel checkt of het bed ook wel stevig is en vervolgens sta je daar met twee bedstukken in je hand. Of dat je een stevige ladder koopt en thuis merk je ineens dat de treden, op het gevaarlijke af, veel te ver uit elkaar staan.Wat ik hiermee wil zeggen is, mensen, als je gaat winkelen in Suriname, weet van tevoren goed wat je zoekt, welke kwaliteit, welke afmetingen, anders kom je misschien bedrogen uit. We zijn in Nederland zo gewend dat de koopwaar aan een bepaalde (ARBO) norm voldoet, dat je even moet wennen wanneer dat niet zo is. Mijn sanitair installateur liet mij zijn Chinese Bosch boormachine zien. Er staat werkelijk Bosch op, maar heus, het is niet de echte!Wil je wat zekerder van je zaak zijn, dan ga je naar de winkels met naam. Ik heb na heel wat zoektochten besloten mijn wasbakken in Nederland en bij Fernandes te kopen en mijn toiletpotten en kranen bij Kersten. Wastafel van Praxis, kraan van Kersten. De straalbreker is er hier even af om het vuil uit de leiding weg te spoelen.De sanitair installateur zei: Kersten is duur hoor, alles wat ze daar verkopen kan je ook bij Lau's Bouwmaterialen kopen, maar goed, onderaan het bonnetje van Lao's staat wel heel duidelijk: * Geen garantie op gekochte goederen. * Gekochte goederen worden NIET INGERUILD. Maar er staat ook: Bonnen Zorgvuldig Bewaren. Waarom dan?Nou goed, we hebben wel onderdelen bij Lau's gekocht, maar dit heb ik samen met de sanitair installateur gedaan, erop vertrouwend dat hij weet wat hij daar koopt. Hij had ook de nodige trucjes om de spullen te controleren. Deze kennis heb ik uiteraard niet.Toen ik eenmaal alles bij elkaar had kon de sanitair installateur aan het werk. Ik was ervan overtuigd dat ik standaard toiletpotten had aangeschaft met onder afvoer. Echter, nu bleek dat de aannemer de afstand tussen muur en afvoer niet standaard had gemaakt, de afstand was te klein. Groot probleem! Want nu zou de toiletbril niet tegen de cistern blijven staan. Afstand tussen pot en cistern te krap! Gelukkig was de sanitair installateur wel creatief en ik ging akkoord om de cisternpijp te verlengen en de cistern hoger te plaatsen. Mooi was het niet en comfortabel ook niet, maar de toiletbril bleef zo tenminste staan. Toen ik het aan Rene (zie vorige blog) uitlegde kwam hij met het idee om een andere mof/manchet te gebruiken. Op internet zag ik dat dit een excentrische manchet heet. Daardoor kan je de afvoer ietwat verschuiven. De installateur was hier niet een groot voorstander van, omdat dit het afvoergat kleiner maakt, maar hij heeft de manchet toch (bij Lao's) kunnen omruilen en zo komt het dat het tweede toilet toch wat comfortabeler was, maar nog steeds met een verhoogde cistern. Ik had geen zin om dit zelfde trucje ook in de luxere woonunit toe te passen, en daar had ik sowieso meer speelruimte, dus ben ik naar Sewnath (Jozef Israelstraat) gesneld om daar een toiletpot met een onderafvoer die veel meer naar achteren liep aan te schaffen. Ik had geluk, het was de laatste die ze nog hadden en daardoor ook nog in de aanbieding.Een dergelijk situatie had ik ook bij de afvoerpijpen van de wastafels. De[...]



Hollen en stilstaan

Thu, 12 Mar 2009 22:07:00 +0000

Hoe blog je 3 weken vakantie in Suriname in 1 keer?In principe mogelijk, maar door de enorme lengte niet bijzonder prettig om te lezen, dus zal ik mijn verhaal opsplitsen in stukjes.Ik heb het te druk gehad om te bloggen terwijl ik er was, waardoor er ook veel te vertellen is; veel leuks, maar ook minder minder leuke dingen.Doel van de werk-vakantie was sanitair en hydrofoor installeren. Maar het is ietsje anders gelopen. Aangezien ik toch wat waterdruk had (vooral in ochtend en middag), heb ik de aanschaf en installatie van hydrofoor vooruit geschoven, maar wel voorbereid met de installateur.Wat anders was dan de vorige vakanties is dat ik veel afspraken had met verschillende installateurs. Daardoor viel het me op hoe ontzettend adhoc er in Suriname wordt gewerkt.Eerst kan je een installateur niet bereiken, je weet niet eens of hij wel in de stad verblijft, het duurt dagen voordat je wat hoort, vervolgens heb je hem dan eindelijk aan de lijn en komt hij morgenochtend meteen al langs voor de opname.Of toch niet, hij belt even later dat hij nu al kan komen. Je kunt begrijpen dat er van een strakke planning zo niets terecht komt. Ik was natuurlijk wel blij dat alles zo snel werd opgepakt, maar de voorbereiding kwam er daardoor wel onder te lijden, waardoor hier en daar wel wat foutjes zijn ingeslopen.In een notendop alvast wat foto's met uitleg.Mijn granito aanrecht: uit de verte ziet het er niet slecht uit. Sta je ervoor dan is het 6 cm te hoog, op verschillende plekken gebroken en gerepareerd, slecht gevoegd, de waterkering duidelijk uit losse hand gefreesd, en het heeft een vreemde hoekruimte.Toen ik aan het eind van de vakantie mijn moed bij elkaar had geschraapt om de firma BEM met mijn ontevredenheid te confronteren - ik zag er als een huis tegenop - hebben zij gelukkig hier naar volle tevredenheid gehoor aan gegeven. Inmiddels (mei 2009) is het aanrecht vakkundig weer verwijderd, mijn spoelbak is meegenomen, volledig gereinigd geretourneerd en ik heb mijn geld terug. Dit is klantenservice!De 3 toiletten. Klusprofessional Rene die mij met verschillende klussen in het huis heeft geholpen is net als ik gecharmeerd van multifunctionele toepassingen.De 3 badkamers (in Suriname heet een doucheruimte een badkamer). Alle douche mengkranen zijn verschillend. In de verschillende winkels (inclusief Kersten) die ik heb bezocht, hadden ze steeds maar 1 douche mengkraan van het type dat ik wilde.Voor de grote doucheruimte zal ik een luxere doucheset in Nederland aanschaffen. Ik ben geen geschikte middenklasse douchesets in Suriname tegengekomen. Of ze waren te simpel of te luxe en te duur.4 dezelfde wasbakken (wastafels) zijn geïnstalleerd. In elke slaapkamer één en deze in een hoekje van de keuken. Bij alle 4 moet er nog betegeld en geschilderd worden.Wandlamp uit Nederland, Hanglamp uit Suriname voor 70 SRD (Huang An Trading Co. Ltd. Jozef Israelstraat 39).Mijn eerste kopje thee in de woning, en m'n favoriete bezigheid (kuch!) shutters schoonmaken.Wederom kreeg ik opmerkingen dat het huis veel mooier zou zijn met schuiframen i.p.v. shutters, omdat dat moderner en mooier is.Het feit dat je ramen dan voor ongeveer 50% dicht zijn schijnt niet erg mee te tellen bij de gemiddelde burger.Rene boort grotere gaten in het dievenijzer zodat de discussloten uit Nederland passen.Rene plaatst de Ikea Dignitet staalkabels voor gordijnen. De werking was nog wel een puzzeltje vanwege het rechts- en linksdraaiend systeem.Maar uiteindelijk zag het er we[...]


Media Files:
http://www.blogger.com/video-play.mp4?contentId=c822c4879aa71b19&type=video%2Fmp4




Stroom

Thu, 12 Feb 2009 19:12:00 +0000

Eind januari kreeg ik bericht uit Suriname dat het huis nu stroom heeft. En dan gaat er weer een nieuwe wereld open. Niet alleen een wereld van licht, maar ook een wereld van waterdruk. De juiste waterdruk, met een goeie hydrofoorinstallatie verhoogt het leefgenot. Ik heb begrepen dat ik, vanwege de laagbouw geen grote durotank of expansievat nodig heb. Dat scheelt weer, want de complete waterdrukinstallatie verdient geen schoonheidsprijs. Ik zal ook nog goed met de installateur moeten overleggen, want eigenlijk heb ik me pas na de waterinstallatie gerealiseerd dat ik ook een kraan wil op een punt vóór de aansluiting van de hydrofoor.
Waarom? Als je enige aanvoer van water regelrecht naar de hydrofoor loopt, dan heb je bij stroomuitval nergens in huis meer water, tenzij je de omleiding naar de hydrofoor (handmatig) er tussenuit haalt. Het leek me wel handig om altijd, zonder veel gedoe, een werkende kraan, zij het met zwakke straal, te hebben. Dus aankomende bouwers, denk hier al in een vroeg stadium over na.
(image)
Wie zich afvraagt waarom het toch zo lang duurt met de stroomaansluiting in Suriname zou Een open brief aan de Energie Bedrijven Suriname in De West Online kunnen lezen.

Hoe dan ook, ik heb nu stroom in het huis, dus snelde ik meteen naar Praxis om daar wat leuke lampjes op de kop te tikken. Ik ben benieuwd hoe ze straks in het huis zullen staan.



Hier hebben wij de klok, in Suriname heeft men de tijd

Sun, 02 Nov 2008 17:50:00 +0000

Een zeer tevreden geremigreerde oom zei dit onlangs toen we ons beklag deden dat het allemaal zo lang duurt in Suriname. Een mooie gedachte “de tijd hebben, het gevoel van vrijheid, nergens druk over maken… no spang!” Wat dat betreft ben ik ook erg blij dat ik geen bijzondere haast heb om mijn huis af te maken. Want tot nu toe heb ik relatief de meeste vertraging gehad met mijn aanrecht. Het was een zware bevalling. Vanaf bestelling tot installatie heeft het granito aanrecht 9 maanden in beslag genomen. Er zijn wel 20 telefoontjes over en weer gegaan, veel afspraken gemaakt die niet zijn nagekomen en zelfs leugens aangevoerd om ons af te wimpelen. Uiteindelijk heb ik de directeur gebeld. Een week later werd het aanrecht geleverd, weliswaar zonder de nodige materialen want een buurman is nog te hulp gesneld. Weer een week later is het aanrecht geïnstalleerd, echter onaangekondigd. Gelukkig kwam die dag mijn tante toevallig langs, ze zag de installateurs rustig zitten in het huis; ze hadden geen montagekit meegenomen, het was de bedoeling dat wij daarvoor zouden zorgen, maar daar was dus niet over gecommuniceerd, zelfs niet over de dag dat de installatie zou plaatsvinden. Mijn tante is toen de montagekit gaan kopen en zo kon de installatie plaatsvinden.Dergelijke acties doen m’n oren klapperen. En hoewel ik het erg jammer vind dat ik niet aldoor in Suriname ben tijdens de bouw, is het soms ook wel een zegen. “No spang” zou voor mij op dat moment geen optie zijn.Ik kreeg onlangs wat foto’s van het laatste stuk traliewerk van een bloglezeres op vakantie in Suriname (nogmaals dank Claudia!). Ik was erg blij te zien dat het aan de achterkant van het huis wel volgens wens is gemaakt. Achter dit traliewerk komt overigens de durotank, misschien ook de hydrofoor als deze hier genoeg beschermd staat, de buitenkraan zit er al en er kunnen fietsen staan.Hoewel het traliewerk van de schuifdeuren niet in het juiste patroon is gemaakt, ziet het er gelukkig wel netjes uit.Prijzen dievenijzerTotaal heeft al het dievenijzer mij 3000,- euro gekost.Voor de liefhebber het totale kostenplaatje van het dievenijzer van de 11 ramen, groot en klein, met het complexere patroon:Inbegrepen: lassen, met menie(anti-roest) behandeld en installeren.- 18 staven van 12 meter, rond 10 (=10 mm doorsnede) = SRD 1600- vrachtkosten: SRD 200- lassen: 250 SRD- boren: SRD 200- arbeidskosten: SRD 2250Gemiddeld dus ongeveer SRD 420 per raam.(prijzen februari 2008)Ongetwijfeld had het goedkoper gekund. Ik had echter heel veel moeite om de prijzen voor dievenijzer te achterhalen. Dus ben ik maar in het diepe gesprongen. Met mijn informatie kon een bloglezeres wel wat vergelijkingen doen: Voor 8 ramen inclusief de kleine ramen van de badkamers/wc inclusief een paar vluchtroutes heeft zij een aanbieding van 3200 srd ontvangen. Zij vond de werkwijze echter onprofessioneel; meten met een stuk karton, geen tekening met patroon en geen specificatie.Voor 11 ramen kreeg zij een aanbieding van 3275 srd met een professionele instelling. (prijzen oktober 2008)Resultaat is dus nog onbekend, maar het is in ieder geval wel een richtlijn.Prijzen verschepenEen bloglezer heeft 10 m3 inboedel van deur tot deur verscheept via transolution.net shipping. Totale kosten incl. douane heffingen kwamen op ongeveer € 2500 (prijzen juni 2008).Vorige maand heb ik zelf ook de prijzen opgevraagd bij transolution voor het verschepen al[...]