Subscribe: Haris Home
http://harishome.blogspot.com/feeds/posts/default
Added By: Feedage Forager Feedage Grade C rated
Language: Greek
Tags:
για  δεν  είναι  και  με  να  οι  που  τα  την  της  το  τον  του  τους 
Rate this Feed
Rate this feedRate this feedRate this feedRate this feedRate this feed
Rate this feed 1 starRate this feed 2 starRate this feed 3 starRate this feed 4 starRate this feed 5 star

Comments (0)

Feed Details and Statistics Feed Statistics
Preview: Haris Home

Haris Home



Οι όρκοι μου Έκτορες στου Χρόνου τ΄ άρματα.



Updated: 2018-03-07T17:28:27.844+02:00

 



Η ΔΕΗ και η Εκκλησία.

2010-06-17T02:18:45.332+03:00

Αυτές τις φωτογραφίες τις έχω βγάλει εγώ από τον Ιερό Ναό Νεκταρίου στους Δελφούς. Ο λογαριασμός ήταν πάνω στο παγκάρι ανοιγμένος. Για την περίοδο 19/10/2008-15/12/2008 ο ναός έπρεπε να πληρώσει 10 ευρώ. Μάλλον σε αυτή την εκκλησία χρησιμοποιούν μόνο κεριά.

(image)


(image)


(image)

(image)



10

2010-07-09T02:03:12.592+03:00

Οι αριστεροί της εποχής του Ελύτη τον κατηγόρησαν ότι είναι «Κυριακάτικος ποιητής», ειρωνικά φυσικά, εννοώντας πως δεν είναι ποιητής της κοινωνίας (με την δικιά τους έννοια). Δηλαδή και κατά βάθος τον ειρωνεύτηκαν επειδή δεν ήταν σαν αυτούς. Αλίμονο, τότε οι αριστεροί ήταν αυτό που μπορεί να ονομαστεί ως «επαναστατικό κατεστημένο». Και, ευτυχώς, δόξα στην Μαρία Νεφέλη, δεν προσπάθησε καθόλου να τους φτάσει.

Κάπου το βρήκα πεταμένο στο διαδίκτυο, δεν ξέρω καν αν όντως το έχει πει ο Αϊνστάιν, αλλά στην πραγματικότητα δεν με νοιάζει καθόλου η προέλευσή του: «Τα προβλήματα δεν μπορούν να λυθούν από το ίδιο επίπεδο συνείδησης που τα δημιούργησε".
Πρέπει να το χαράξουμε στους τοίχους κάθε βουλής, κάθε τράπεζας, σε κάθε «οικονομική κρίση», σε κάθε ωραίο οικονομολόγο που μιλάει για συσσώρευση και αύξηση χρημάτων με τις λέξεις «ανάπτυξη», «βελτίωση» κτλ.

Μα δεν είναι ειρωνεία και κάλπικος πουριτανισμός το γεγονός ότι η ελληνική έκδοση της Microsoft Office Word 2007 δεν αναγνωρίζει την λέξη «μαλάκας»; Ούτε την λέξη «πουτάνα». Δεν δοκίμασα άλλες λέξεις αλλά σίγουρα θα υπάρχουν και άλλες. Απλά επιβεβαιώνει ότι οι απόψεις περί πορνογραφίας του Πετρόπουλου ήταν ορθές.



9

2010-07-09T02:03:56.285+03:00

Η άποψη ότι η υπευθυνότητα, η γνώση, η αξιότητα, η ικανότητα να αντιληφθεί και αισθανθεί την αλήθεια ένας άνθρωπος, σχετίζονται άμεσα με τα χρόνια ζωής του, είναι βλακεία σε βαθμό κακουργήματος.

Ο Ηλίας Πετρόπουλος είναι (ήταν, καλύτερα) η ομορφότερη μορφή πνευματικού ανθρώπου των τελευταίων χρόνων στην Ελλάδα: αυτοεξόριστος στο Παρίσι, πορνογράφος (δηλαδή βαθύτατα αναρχικός), λάτρευε τα ρεμπέτικα, δεν έκλεισε ποτέ το στόμα του, δεν λογόκρινε ποτέ τον εαυτό του, περιφρονούσε θρησκείες, πατρίδες και τα τοιαύτα, ρητά η κληρονομιά του ήταν όταν πεθάνει να τον κάψουν και να πετάξουν την στάχτη του στον υπόνομο. Όπως και έγινε. Σ’ αυτό προσθέστε πως στην κηδεία του αντί να υπάρχουν παπάδες, επικήδειοι λόγοι και άλλα βαρετά, ήταν μόνο ένας μάγκας με το μπουζούκι του να τραγουδάει το Ένας αλήτης πέθανε.

Λέγεται ότι όταν κάποια παιδιά άκουσαν τον Αναξίμανδρο να τραγουδάει, αρχίσανε να γελάνε γιατί προφανώς είχαν ένα κάποιο γούστο. Και αυτός είπε: «Πρέπει να τραγουδήσω καλύτερα για τα παιδιά». Για φαντάσου. Ολόκληρος Αναξίμανδρος.

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί μερικοί λένε πως το διαδίκτυο θα χαλάσει την γλώσσα μας επειδή γράφουμε με λατινικούς χαρακτήρες. Γίνεται ποτέ να φταίει ο δρόμος επειδή εσύ τρέχεις και υπάρχει περίπτωση να χάσεις την ζωή σου; Αν το διαδίκτυο θα έχει κάποιες επιπτώσεις στην γλώσσα μας, αυτό δεν θα γίνει επειδή είναι εκ φύσεως κακό και ο δημιουργός του το έφτιαξε για να μας καταστρέψει ως λαό (βλέπε Κίσιγκερ και άλλους ηλιθίους), αλλά λόγω της κακής του χρήσης –κάτι που ισχύει και για όλα τα θέματα της τεχνολογίας. Ακόμα δεν κατάλαβα πως γίνεται να συνδεθούν τόσο απόλυτα οι γλωσσικοί χαρακτήρες που χρησιμοποιείς, με την γνώση της γλώσσας. Αν ήταν έτσι, τότε όσοι έγραφαν στα ελληνικά θα γνώριζαν και ελληνικά. Οπότε αυτό το επιχείρημα είναι παιδαριώδες.

Οι οικονομολόγοι σήμερα στις ανεπτυγμένες κοινωνίες παίζουν τον αντίστοιχο ρόλο των φιλοσόφων τα ωραία χρόνια.

Ακόμα και αν δεχτούμε ότι η οικονομική κρίση των ημερών μας είναι πραγματική, τότε η λύση για να βγούμε από αυτή δεν μπορεί να είναι η σκληρότερη δουλειά: μάλλον φτάσαμε μέχρι εδώ επειδή ακριβώς δώσαμε στην εργασία και την παραγωγή πλούτου υπερβολική αξία. Άρα;

Μερικοί άνθρωποι –συνήθως οι δειλοί- όταν φοβούνται μιλάνε πολύ.



Τουριστική κατοχή.

2010-07-09T02:04:58.218+03:00

Μεταξύ σοβαρού και αστείου, οι γερμανοί πολίτες πρότειναν ως τρόπο να απαλλαγούμε από τα χρέη μας να πουλήσουμε ένα νησί μας. Τι να το κάνουν; Μήπως δεν έχουμε όλα μας τα νησιά "πουλημένα" στους γερμανούς και τους άλλους τουρίστες;

Πριν καιρό έβλεπα μιαν εκπομπή όπου μίλαγε για ένα παραθαλάσσιο χωριουδάκι, στο οποίο πήγαιναν οι γερμανοί τουρίστες για να κάνουν γυμνισμό (δεκαετία ‘70). Είχε τόσο πολύ τουρισμό που το χωριό αναπτύχθηκε ραγδαία, κτίστηκαν πολυτελή ξενοδοχεία, και όλοι σχεδόν οι κάτοικοί του έβγαζαν το ψωμί τους από τον τουρισμό. Όμως ένας παπάς δεν μπορούσε άλλο να αντέξει τις χυδαιότητες (το ανθρώπινο σώμα χυδαιότητα!) των γυμνιστών, έτσι διοργάνωσε διαμαρτυρίες και πορείες προκειμένου να σταματήσει αυτό το αίσχος στην περιοχή. Ως συνήθως σ αυτήν την χώρα, τα κατάφερε. Αλλά ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Το χωριό εγκαταλείφτηκε σχεδόν, και οι ελάχιστοι εναπομείναντες κάτοικοί του έμειναν χωρίς (μεγάλα) εισοδήματα. Αυτό είναι απλά ένα παράδειγμα. Δεν μπορώ να φανταστώ την Ρόδο, την Μύκονο, την Ύδρα και τόσα άλλα νησιά χωρίς τουρισμό. Όλοι οι κάτοικοι θα τρέξουν να φύγουν από κει.
Κάθε χρόνο ακούμε τα νησιά μας και τους εμπόρους τους να παραπονιούνται για την μείωση του τουρισμού, το πόσο δύσκολη πλέον είναι η ζωή τους χωρίς πολύ τουρισμό. Φανταστείτε πόσο πολύ εξαρτόμαστε από τους ξένους για την επιβίωσή μας. Πρέπει να το καταλάβουμε αυτό: έχουμε εναποθέσει το εισόδημά μας στους ξένους. Έχουμε πουλήσει τα νησιά μας και τους τουριστικούς προορισμούς της χώρας μας στους ξένους. Τα νησιά μας δεν είναι δικά μας: ανήκουν στον τουρισμό. Αυτός τα διοικεί, τα ελέγχει και τα προσαρμόζει ανάλογα με τις επιθυμίες του. Αυτές οι 3 λέξεις είναι αυτές που χρησιμοποιούμε για να καταλάβουμε ποιος ανήκει που. Το μόνο που τους λείπει για να είναι και επίσημα πλέον δικά τους είναι ένα χαρτί που να τους εξασφαλίζει την ιδιοκτησία τους. Βασικά δεν είμαστε απλά ιδιοκτησία τους: μας κυριαρχούν. Μας επιβάλλονται. Είμαστε δούλοι τους. Διατηρούμε γαϊδούρια, οι περισσότερες ταμπέλες μας είναι στα αγγλικά και πουλάμε greek souvlaki ή nice point of view γιατί χωρίς αυτά δεν είμαστε τίποτε απολύτως.

Η ανεξαρτησία αντιφάσκει προς την εξάρτηση. Κάποιος που είναι εξαρτημένος από κάτι έξω από τον εαυτό του δεν είναι ελεύθερος ούτε φυσικά ανεξάρτητος. Επομένως, όσον αφορά τα τουριστικά μας μέρη, δεν είναι δικά μας, αλλά υπάγονται στην δικαιοδοσία του τουρισμού.
Πως μπορείς να πουλήσεις κάτι που δεν σου "ανήκει"; Και γιατί κάποιος να θέλει να αγοράσει κάτι όταν μπορεί να το έχει όπως θέλει;
"Το Αιγαίο ανήκει στους τουρίστες του!"



Η Αφροδίτη και ο Μητσάρας.

2010-07-09T01:36:26.590+03:00

Βρήκαμε καινούρια πιπίλα.

Αλήθεια τώρα, υπάρχει νοήμων άνθρωπος που να πιστεύει πως το μοντάζ που έκαναν στο μεγαλειώδες αυτό άγαλμα, την Αφροδίτη της Μήλου, μειώνει καθόλου την αξία του; Ή μήπως παύει να είναι πλέον ένα εξαίσιο έργο τέχνης; Συμπεριφερόμαστε σαν τους μουσουλμάνους που όταν σκιτσογράφησαν τα ΜΜΕ τον θεό τους εξεγέρθηκαν αγρίως. Κατά τα άλλα θέλουμε να λεγόμαστε και Δυτικοί τρομάρα μας. Ταλιμπάν είμαστε.
Η «ιερότητα» ενός έργου τέχνης μετριέται μόνο με την αξία του. Δεν νοείται ιερό έργο τέχνης. Η τέχνη μορφώνει, ανυψώνει και εκπολιτίζει. Δεν αποβλακώνει: δεν παίρνει τον ρόλο της θρησκείας. Ο Αριστοφάνης είχε δικαίωμα να κοροϊδεύει τον Σωκράτη, ο Αρχίλοχος είχε το δικαίωμα να πετάει την ασπίδα του και να το φημίζεται στο ποίημά του, ο Καζαντζάκης να γράψει μια νέα Οδύσσεια, ο Βαμβακάρης να γίνεται Πάρης και να κλέβει την Ελένη. Η τέχνη είναι ζωντανή. Αλίμονο αν απαγορεύαμε την οποιαδήποτε διασκευή κάποιου έργου. Αλίμονο στην τέχνη που μπαίνει σε θαλάμους.
Πραγματικά πιστεύω πως το αληθινό πρόβλημα που μας ενόχλησε τόσο πολύ, δεν ήταν καθαυτό το μοντάζ που έκαναν στην Αφροδίτη, αλλά ότι το χρησιμοποίησαν για να μας κοροϊδέψουν ως λαό. Είμαι σίγουρος πως αν το εξώφυλλο του συγκεκριμένου τεύχους αντί να έχει την Αφροδίτη να κάνει ότι κάνει, αλλά ήταν ένα μοντάζ που αναπαριστούσε το πώς ήταν στην αρχαιότητα το άγαλμα, δεν θα μας ενοχλούσε καθόλου, ίσως να χαιρόμασταν κιόλας. Αλλά επειδή έχει την συγκεκριμένη χειρονομία, και επειδή η χειρονομία απευθύνεται σε μας, θιχτήκαμε. Δηλαδή προβάλουμε το έργο για να προστατέψουμε τον εγωισμό μας. Και αυτό είναι χειρότερη παραποίηση και εκμετάλλευση του αγάλματος απ’ ότι αυτή των γερμανών, γιατί πατάμε πάνω του για να ανυψωθούμε.
Το έργο τέχνης, όπως έλεγε ο Σιδηρόπουλος, έχει δικιά του αυτόνομη πορεία. Δεν είναι ιδιοκτησία κανενός, ούτε έχει κανείς τα αποκλειστικά δικαιώματα πάνω του, ούτε του απαγορεύεται να το χρησιμοποιήσει όπως θέλει. Όλη αυτή η κατάσταση μου θυμίζει αυτόν τον Παΐσιο, τον οποίο αν τον τραβάγαμε στο δικαστήριο της Χάγης πιθανόν θα τον καταδίκαζαν: όταν ο Τελευταίος Πειρασμός κινηματογραφήθηκε, έλεγε ότι έπρεπε να πράξουμε σαν τους εικονομάχους και να μην αφήσουμε αυτό το «βλάσφημο» έργο να προβληθεί. Τώρα που το σκέφτομαι, που αυτόν τον άνθρωπο μερικοί τον λένε άγιο κιόλας, δεν είναι και τόσο περίεργη η αντίδραση μας στο περιοδικό Focus. Με τέτοιους αγίους, τι περιμένεις από τον λαό;
Και στην τελική, μήπως δεν έχουν δίκιο οι γερμανοί; Κλέφτες είμαστε, ένας λαός κλεφτών. Κατάγομαι από ένα πολύ εμπορικό χωριό, και πάντα ντρεπόμουνα για την συμπεριφορά τους απέναντι στους ξένους. Πόσο μάλλον σε μεγέθη κρατών.



8

2010-02-02T02:45:04.011+02:00

Μαργαριτάρια από τα λέξεις-κλειδιά για το ιστολόγιό μου. Τώρα νιώθω ολοκληρωμένος (στις παρενθέσεις δικά μου).

θετικα του φανατισμου

εφιμεριδεσ ελευθεροτιπια
(τελικά είναι καλύτερα τα greeklish)

î— î¶ï‰î®, îºî±ïï†ï‰î¼î¬î½î• ïƒï„î¿î½ î¼î±ïïî¿ ï„î¿î½ ï„î¿î¯ï‡î¿, ïƒî±î½ ï„�
(προφανώς αυτός δεν βρήκε αυτό που έψαχνε)

finos films tis kakomoiras free photos

άνθρωπος δεν σημαίνει άνω θρόσκω??
(μάλλον όχι φίλος)

αποφθεγματα για τους μαυρους

δεν θέλω πλούτη να μου κτίσεις και παλάτια-αλεξίου
(έτσι)

κκε
(θα θύμωσε μάλλον αυτός όταν μπήκε εδώ)

λόγια του νίτσε στα γερμανικά
(γιατί δεν το έγραψε στο γερμανικά;)

ξεβρακώσουν μωρο μου

πλακα κανεις
(θεσσαλονικιός θα 'ναι αυτός)

που γυριστηκε η ταινια τησ κακομοιρας

σε ποιά θεική δύναμη πιστεύουν οι χριστιανοί
(στον Βούδα)

στην πραγματικη δημοκρατια η αποχη ειναι πολιτικη θεση
(μαζί σου)

ταφοσ δειγμα
(ή δεν έχει ξαναδεί ο φίλος τάφο ή διαλέγει από τώρα)

χριστιανος ερωτευμενος με κομουνιστρια
(τι μπορεί να έψαχνε ο άνθρωπος;)

αποφθεγματα χιτλερ
(τελείωσε το σαπούνι)

''μην τρυπατε το μελλον ''
(ξεφουσκώνει)

photo me lefta mes sta louloudia

th thriskia exoun sto parisi

youtube χαρισ αλεξιου ολο ουζο ουζο το βαρεθηκα
(εγώ πάλι όχι)

ανθρωποι που εκαναν πολλα λαθη στη ζωη τους
(χάρης, μανώλης, κώστας, ελένη, μαρία)

ζήκοσ μπακάλικο πλατεία βάθης

καληνυκτα καληνυκτα καληνυκτα
(καληνύκτα)

κινηγι γινεκας

ολοι οι ανθρωποι είναι ίσιοι, κάποιοι όμως είναι ποιό ίσοι
(όλοι οι άνθρωποι είναι ίσιοι. Ο Σωκράτης είναι άνθρωπος. Άρα ο Σωκράτης ήταν ίσιος)

πωσ να μαθω το παπαγαλακι μου να καθετε στο χερι μου
(αν το κολλούσες;)

τι εγινε με τον διογμό τον τουρκων
(όλα καλά πατριώτη)



7

2010-07-09T01:38:40.787+03:00

Φιλανθρωπία σήμερα είναι: η οικονομική βοήθεια που δίνεται σε "επίσημα" ατυχή περιστατικά, όπως στην Αϊτή ή τα παιδιά με καρκίνο. Στα "ανεπίσημα", πχ στην περίπτωση χρεωκοπίας κάποιου, δεν δίνεται τίποτε, επειδή εκεί λειτουργεί ο νόμος της οικονομίας μας.
Έτσι στις ΗΠΑ όποιος είναι ανασφάλιστος και αρρωστήσει τον πετάνε στον δρόμο, αλλά στην Αϊτή είναι πρώτη. Και στην Ελλάδα, βοηθιούνται τα "επίσημα" άτομα που χρειάζονται βοήθεια, ενώ για τα “ανεπίσημα” δεν της καίγεται καρφί.
Θεωρώ την σημερινή φιλανθρωπία πολύ γελοίο πράγμα. Φυσικά τίθεται ηθικά το θέμα της Αϊτής. Και τι πρέπει να κάνουμε; Δεν λέω να μην βοηθήσουμε, αλλά δεν γίνεται να βοηθάμε οικονομικά μια χώρα που κανείς μας δεν ξέρει που βρίσκεται και την ίδια στιγμή να δέρνουμε πακιστανούς και αλβανούς στα λιμάνια και τις πλατείες μας, ή να έχουμε τόσους άστεγους και πολλά άλλα. Δεν γίνεται να στέλνουμε στρατεύματα στο Αφχανιστάν και γιατρούς χωρίς σύνορα στην Αϊτή. Ή είσαι ή δεν είσαι. Φιλάνθρωπος βάσει κριτηρίων είναι υποκριτής σε απόλυτο βαθμό.
Παρενθετικά: πως έφτασε η λέξη φιλανθρωπία, που ετυμολογικά σημαίνει την αγάπη για τον άνθρωπο, να σημαίνει ουσιαστικά να δίνεις ψιλά; Σίγουρα από κάτι μετριοπαθείς πλούσιους χριστιανούς το πράμα έφτασε μέχρι εδώ, για την καλή τους συνείδηση. Ίσως η απίστευτη υποκρισία της εποχής μας να εξηγείται κάπως βάσει αυτού, δεδομένου πως οι «ευϋπόληπτοι πολίτες» μας είναι και «καλοί» χριστιανοί.



6

2010-07-09T01:39:25.249+03:00

"ΝΕΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ

Περιοδική έκδοση μελών ΠΑΣΟΚ και ανένταχτων σοσιαλιστών

για την Κοινωνική Δημοκρατία
Με μεγάλη χαρά σας προσκαλούμε στην καθιερωμένη Χριστουγεννιάτικη εκδήλωσή μας στο ανακαινισμένο μπακάλικο του Μπακαλόγατου Ζήκου , όπου το 1963 γυρίστηκε η γνωστή κινηματογραφική ταινία «της κακομοίρας» και σήμερα έχει μεταμορφωθεί σε μουσικό μεζεδοπωλείο!

Επιλέξαμε την πάλαι ποτέ καλλιτεχνική γειτονιά του Αγίου Παύλου, στην πλατεία Βάθη, όπου πραγματοποιούνταν τα περισσότερα εξωτερικά γυρίσματα της ιστορικής Φίνος Φιλμ (FF), του Εθνικού Ωδείου, των θεάτρων Βέμπο, Περοκέ και πολλών άλλων χώρων πολιτισμού, για να τονίσουμε το ενδιαφέρον μας για την άλλη Αθήνα.

Μαζί μας η Μαρία Κανελοπούλου και ο Νίκος Καρακαλπάκης σε ένα μουσικό οδοιπορικό στο καλό λαϊκό και έντεχνο τραγούδι. Τους συνοδεύουν οι μουσικοί: Αναστάσης Χαμηλάκης (πιάνο), Αρετή Κόκκινου (κιθάρα) και ο Θεόδουλος Παρασκευαϊδης (μπουζούκι).

Και αφήστε τους διάφορους Τρισέ, Αλμούνια, Άκερμαν και λοιπούς λοχίες του νεοφιλελευθερισμού να γρυλίζουν...

Την Τρίτη 22 Δεκεμβρίου 2009, 9μ.μ.,

στον Aκροβάτη, Μαιζώνος και Ψαρρών 26, Άγιος Παύλος (1’ από το σταθμό ΜΕΤΡΟ «Μεταξουργείο»).

Θα χαρούμε πολύ να ανταμώσουμε!

PROSKLHSH_NEOY_AGWNISTH

ΝΕΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ

www.neosagonistis.gr

Επιμένουμε σοσιαλιστικά!"



5

2009-11-27T17:24:50.032+02:00

Παναγιώτη, κάτι βρήκα τελικά.

" ανάρτηση 27.11.09
η άσπρη λέξη της ημέρας - άνθρωπος < άνω + θρώσκω;
Θέμα της εβδομάδας: Παρετυμολογίες


Όλοι ίσως θυμόμαστε το/τη φιλόλογο των μαθητικών μας χρόνων που όταν έφτανε στο σημείο να ετυμολογήσει τη λέξη «άνθρωπος» έλεγε με καμάρι: «Η λέξη άνθρωπος είναι σύνθετη και προέρχεται από τα άνω + θρώσκω, γιατί ο άνθρωπος πάντα κοιτάει προς τα πάνω». Οι καιροί εκείνοι παρήλθαν ανεπιστρεπτί, η γλωσσολογία εξελίχθηκε ως επιστήμη και πλέον είναι στο ευχάριστο σημείο να καταρρίψει το μύθο: ο άνθρωπος δεν προέρχεται από τις λέξεις άνω + θρώσκω!

Στην πραγματικότητα η λέξη άνθρωπος είναι αβέβαιης ετυμολογίας. Το πιθανότερο είναι να περιέχει τη λέξη ανήρ (γενική ανδρός) + ωπός (= όψη), δηλαδή αυτός που έχει όψη άντρα, όπου άντρας σήμαινε τον άνθρωπο. Το ίδιο συμβαίνει και σε άλλες γλώσσες (βλ. αγγλική man = άνθρωπος και γαλλική home = άνθρωπος). Αρχικά η λέξη χρησιμοποιήθηκε με μειωτική σημασία, αφού ήθελε να διαχωρίσει τους θνητούς από τους θεούς. "

Και ο Hofmann, στο περίφημο λεξικό του της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, αναφέρει πως η λέξη άνθρωπος έχει αβέβαιη ετυμολογία, ωστόσο «αν το θ αντικατασταθεί από δ, έχει ίσως την σημασία «ο έχων πρόσωπο ανδρός», συγγενικό του ανήρ + ωψ, άνθρωπος». Ο ίδιος δεν κάνει καν αναφορά για το σίγουρα λανθασμένο άνω θρώσκω, που αυτή η ετυμολογία έχει μάλλον σκοπό τον προσυλιτισμό περισσότερο, παρά την πραγματική γνώση.



4

2009-11-17T23:38:57.547+02:00

Σήμερα είναι η μέρα του ασύλου. Το άσυλο. Ωραία λέξη, αν έχει αντίκρυσμα. Και αν έχει σκοπό. Σήμερα όμως; Έλα μωρέ, μεταξύ μας είμαστε. Εδώ απ' τις σχολές διώχνουν τους παράνομους μικροπωλητές για να βάλουν την τι-στο-διάλο-ειναι, την ING. Νόμιμα φυσικά, με χώρο που είναι αποκλειστικά δικός της. Και οι φιλήσυχοι επαναστάτες μας -τους κομματοποιημένους εννοώ- λένε ότι το χρέος μας βρίσκεται στους δρόμους.
Έστω, να πούμε ότι μια εταιρεία δεν παίζει μεγάλο ρόλο. Οπότε το μελό "ελεύθερη διακίνηση των ιδεών" μπορεί να ισχύσει. Για να κυκλοφορούν όμως ελεύθερες οι ιδέες, πρέπει να τις εκφέρουν άτομα ελεύθερα. Και πως νοείται η ελευθερία δίχως γνώση; Πως νοείται η ελευθερία με τους δυνάστες κάθε σχολής, τα μπλε και τα πράσινα σκυλάκια, να καραδοκούν και να μονοπωλούν τα πάντα; Η γνώση και η ελευθερία, δεν έχουν κόκκινες επικεφαλίδες, ούτε πράσινες. Από που λοιπόν γνώση; Απ΄τα νοσοκομειακού τύπου κτίρια, ή από τους πανάθλιους βαριεστημένους καθηγητές; Και μην ελπίζετε στην καραμέλα των πολλών, και καλά για τον χαμηλό προϋπολογισμό. Στο ΤΕΙ Αθήνας, ένα τεράστιο οικοδόμημα, ικανό να φιλοξενήσει 40,000 φοιτητές, άλλαξαν φέτος τις πόρτες και τα πλακάκια. Ναι παρακαλώ, έβαλαν πόρτες ασφαλείας παντού, ακόμα και στις γραμματείες. Αυτό θεώρησαν ως αναγκαίο. Και να πούμε ότι έτσι φέρνει περισσότερο σε σχολή; Χειρότερο έγινε. Απλά είναι καινούριο. (ενδεικτικά, η φθηνότερη πόρτα ασφαλείας αξίζει 800 ευρώ. Οι απλοί καθηγητές αμείβονται με 1800 ευρώ...) Από τα μέσα βρομάνε όλα, ακόμα και το ψάρι.
Προσωπικά, χέστηκα για το άσυλό σας. Δεν έχει νόημα να είμαι ελεύθερος σε ένα μέρος όπου το μόνο που μου προσφέρει είναι δωρεάν φαγητό. Κοροϊδία είναι, όχι άσυλο.



3

2009-09-13T22:48:49.088+03:00

"Εκλογές, παγίδα για μαλάκες" Σαρτρ.



2

2009-09-06T20:26:23.148+03:00

Να κάτι ενδιαφέρον για όσους ασχολούνται με την φιλοσοφία: http://anoiktofilosofikosxoleio.blogspot.com/
Στις 8 Σεπτεμβρίου αρχίζει το νέο "μάθημα" το οποίο είναι αφιερωμένο στον Επίκουρο, και αν κρίνω από την βιβλιογραφία που αναφέρεται, θα είναι μια εξαιρετική εκδήλωση.



1

2009-06-28T20:59:40.850+03:00

Όλοι οι ηλίθιοι έχουν ίδιο τρόπο σκέψης. Σίγουρα κάπως συνεννοούνται υπογείως. Επικοινωνία μεταξύ τους δεν έχουν –η ουσία της βλακείας είναι ότι δεν μπορεί να επικοινωνήσει: είτε με τον εαυτό της, είτε με τους άλλους. Αλλά δεν μπορεί, δεν εξηγείται διαφορετικά: κάποια πηγή έχουν, γιατί τέτοια συμφωνία απόψεων δεν την βρίσκεις ούτε στα πιο δογματικά κόμματα, πχ στο ΚΚΕ. Ασπούμε, οι πιο άχρηστοι Έλληνες, είναι ταυτόχρονα οι πιο φανατικοί ελληνάρες, αυτοί που κυριολεκτικά θεοποίησαν ότι πέρασε από τούτη την έρμη χώρα. Οι πιο άχρηστοι δημόσιοι υπάλληλοι και οι πλέον διεφθαρμένοι πολίτες, είναι οι πρώτοι και καλύτεροι στην καταδίκη του ελληνικού κράτους. Η μόνη δικαίωση που μπορούν να έχουν, είναι ότι τα μυαλά τους καθοδηγούνται απ’ τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης. Αλλά η δικαίωσή τους είναι η καταδίκη τους: το ότι πιστεύουν ότι τους πουν (είναι γραμμένο! σου λένε), είναι πρώτη ένδειξη διανοητικής αποβλάκωσης. Το επόμενο στάδιο, είναι ο φανατισμός πάνω σε αυτό που τους είπαν. Και εδώ κλείνουν τις πόρτες: δεν μπορούν να μιλήσουν πάνω από 2-3 λεπτά χωρίς πέσουν σε αντιφάσεις. Αλλά δεν δέχονται επικρίσεις. Τον βλάκα πρώτα τον διαμορφώνουν κατά πως θέλουν και μετά τον φανατίζουν. Αλλά υπάρχουν και βλάκες αυτοδίδαχτοι. Αυτοί είναι συνήθως μεγάλοι σε ηλικία. Στην καλύτερη των περιπτώσεων, δεν έχουν παιδιά. Αν έχουν όμως, αυτά γίνονται συνήθως το είδος του δασκαλεμένου βλάκα. Ο αυτοδίδαχτος βλάκας είναι περήφανος: το χει καμάρι που τα μαθε όλα μόνος του. Εν προκειμένω, τα όλα που ξέρει, δεν είναι περισσότερα απ΄όσα βλέπει μια μύγα. Αλλά το μυαλό του βλάκα είναι σαν ψύλλος: μπορεί να πεταχτεί απ’ το έδαφος σε μεγάλο ύψος χωρίς μεγάλη δυσκολία. Έτσι ο ψύλλος συναγωνίζεται την μύγα. Φυσικά η μύγα δεν το ξέρει αυτό, αλλά το ξέρει πολύ καλά ο ψύλλος. Η μύγα βλέπει τα πάντα, χωρίς να φτάνει στο βάθος των πραγμάτων. Γι’ αυτό πάντα νικάει ο ψύλλος: αυτός καταφέρνει όχι μόνο να τα δει όλα, αλλά και να συνδέσει τα ασύνδετα. Οι αυτοδίδαχτοι βλάκες, επειδή διαβάζουν, όταν δεν βαριούνται, μόνο αθλητικές εφημερίδες, δεν μπορούν φυσικά να σε παραπέμψουν για αποδείξεις σε κάποιο βιβλίο ή κάτι τελοσπάντων. Γι’ αυτούς, το κυριότερο επιχείρημα είναι η πείρα. Μεγάλο πράγμα η πείρα. Δικαιούται να λέει ότι θέλει. Ο πεπειραμένος βλάκας, αυτοδιαμορφώνεται και αυτο-αποβλακώνεται. Μόνο η πείρα δικαιούται να το κάνει αυτό, γι’ αυτό οι νέοι, βλάκες και μη, οφείλουν να κάτσουν να ακούσουν την πείρα και να μην φέρουν αντιρρήσεις. Και φυσικά, η πείρα είναι το μεγαλύτερο σχολείο του ανθρώπου. Δεν διαφωνώ, αλλά απορώ γιατί μας βάζουν να σπουδάζουμε σε κατώτερα σχολεία, αντί να μας αφήσουν στον ήλιο να ωριμάσουμε ώστε να γίνουμε και μεις πεπειραμένοι απόλυτοι γνώστες. «Πήγαινε παιδί μου να μορφωθείς», αλλά κανείς δεν ρωτάει τον «μορφωμένο». «Εγώ θα σου πω πως γίνεται». Ή, «εσύ είσαι μορφωμένος, θα με καταλάβεις». Αυτή είναι η ουσία του ψύλλου: μπορεί να πει ξύλινο σίδηρο.



Πρότεινε τίτλο.

2009-06-16T23:19:51.514+03:00

Δεν είχα σκοπό να σχολιάσω τίποτε για τις εκλογές, αλλά όλες αυτές οι παπαρολογίες των μικρόνοων αρθρογράφων, δεν μ’ αφήνουνε σε ησυχία. Ο Παναγιώτης με ξέρει, θα πάω απ’ τον δύσκολο δρόμο.
Στην φιλοσοφία, το Ον, είναι αυτό που υπάρχει. Δηλαδή, λέει ο φιλόσοφος: η πραγματική ουσία του κόσμου, αυτό που πραγματικά υπάρχει, είναι είτε η ύλη, είτε ο θεός, είτε το άτομα κοκ. Τα αισθητά φαινόμενα δεν είναι κατ’ αυτούς παρά οι εκφάνσεις αυτής της ουσίας, τα οποία αναλόγως, είτε απορρίπτονται από τον φιλόσοφο ως παντελώς ψευδή (Παρμενίδης) είτε, παρόλο που τα αποδέχονται, ωστόσο τα θεωρούν μικροπρεπείς απομιμήσεις της πραγματικής Ουσίας (Πλάτωνας).
Ο Παρμενίδης, μην μπορώντας να αντιληφθεί ότι αυτή η πρωταρχική, βασική Ουσία, το Είναι, αλλοιώνεται, αρνήθηκε στην ύπαρξη το κενό. Αρνούμενος το κενό, αρνούνταν την κίνηση, και συνεπώς, την μεταβολή και την αλλοίωση της Ουσίας: ότι πραγματικά υπάρχει, είναι όπως είναι τώρα και για πάντα, και δεν υπάρχει τίποτε άλλο. Ο Παρμενίδης αρνήθηκε το κενό, το μη-ον, την μη-ουσία. Μόνο το αμετάβλητο Ον υπάρχει.
Ο Δημόκριτος, λίγο αργότερα, αποδέχτηκε εν μέρει την άποψη του Παρμενίδη ως προς την φύση των ατόμων του, αλλά δεν ήθελε να αρνηθεί την κίνηση. Έτσι, είπε ότι η πραγματική ουσία που απαρτίζει τον κόσμο, δεν είναι μόνο τα ά-τομα (Ον), αλλά και το κενό (το μη-Ον): και τα δύο μετέχουν εξίσου στην ύπαρξη.
Αιώνες αργότερα, εμφανίζεται ο Hegel, ο οποίος «νομιμοποίησε» την θέση του Δημόκριτου, περί της ίσης συμμετοχής του Οντος και του μη-Οντος στην ύπαρξη: η μη-ύπαρξη, το κενό, η ανυπαρξία, γίνεται πλέον μέρος της Λογικής.
Τώρα τι σχέση έχουν όλα αυτά με τις εκλογές.
Αν οι ψήφοι, που είναι θετική ποιότητα και προσδιορίζει την ύπαρξη, είναι η θέση, η αποχή, δηλαδή οι μη-ψήφοι, είναι η αντί-θέση. Ο Hegel έλεγε ότι μέσω της αλληλεπίδρασης ανάμεσα στην θέση (ψήφοι) και στην αντίθεση (αποχή), δημιουργείται μια (καινούρια) σύνθεση.
Σ’ αυτές τις εκλογές, σ’ όλη την Ευρώπη, ψήφισε το 43,09%. Δηλαδή λίγοτεροι από ένας στους δύο. Και εδώ όλα τα προλεχθέντα καταλήγουν: όπως δεν νοείται κίνηση χωρίς κενό, χωρίς μη-ον, έτσι γίνεται και με τις εκλογές. Τόσα χρόνια θέσης, δεν άλλαξαν τίποτε, επειδή οι ίδιοι ψήφιζαν τα ίδια, για τους ίδιους λόγους και όλα έμεναν αμετάβλητα.
Με το κενό που δημιούργησε η αποχή, δίνει τη δυνατότητα (καλύτερα το χαστούκι) στο Ον (τους πολιτικούς) να κινηθεί ώστε να μεταβληθεί. Το πολιτικό σύστημα θέλει δεν θέλει θα αλλάξει. Και αυτήν την μεγαλειώδη αποχή μπορούμε να τη θεωρήσουμε, όσοι τουλάχιστο είναι κοντά στην ηλικία μου, την μεγαλύτερη πολιτική θέση που ζήσαμε μέχρι τώρα.
Η «δημοκρατία» μας βρωμάει, επειδή στηρίζεται στην ηλίθια διαρπαγή ψήφων, όχι με σκοπό την Πολιτική, με την αρχική έννοια, αλλά για την μικρο-πολιτική. Και αυτή η αποχή, δεν σημαίνει μονάχα την άρνησή μας ως προς τους πολιτικούς και τα κόμματα, αλλά διευρύνεται και αρνείται τον ίδιο τον θεσμό που αυθαίρετα ονομάσαμε αντιπροσωπευτική δημοκρατία: προκειμένου η ανυπαρξία να μην παραμερίσει την ύπαρξη, θα αναγκαστεί η τελευταία να αλλάξει πορεία και πρόσωπο. ‘Η, καλύτερα, στην διαλεκτική μάχη ανάμεσα στην πολιτική και την αποχή, την θέση και την αντίθεση, προκειμένου να μην εξαφανιστεί η θέση (κάτι που δεν θα γίνει), θα δημιουργηθεί μια καινούρια σύνθεση, δηλαδή θα μεταβληθεί και θα συμπορευθεί η πολιτική σύμφωνα με το αίτημα της αποχής.



Περιβάλλον και παρατάξεις.

2009-03-17T00:44:13.153+02:00

Αυτοί που έκατσαν αριστερά στην Γαλλική Εθνοσυνέλευση, δεν είπαν είμαστε προοδευτικοί επειδή υποστηρίζουμε τα συμφέροντα του κοσμάκη (και οι δικτάτορες ανέκαθεν αυτό έκαναν), αλλά είμαστε προοδευτικοί γιατί αντιλαμβανόμαστε τις ιστορικές συνθήκες της εποχής μας, οι οποίες απαιτούν ανανέωση. Και έτσι έκαναν. Οι κομματοποιημένοι αριστεροί μας αυτό δεν πρέπει να το καταλάβουν. Και, κανείς δεν φοβάται, δεν το κάνουν.
Αλήθεια, ποιο επείγει περισσότερο; Η καταστροφή του περιβάλλοντος ή ο κατώτερος μισθός; Με "μειωμένο" τον δεύτερο ζεις τουλάχιστο. Στα πανεπιστήμια κάθε βδομάδα σπαταλώνται τόνοι χαρτιού απλά για να πρασινίσουν (τραγική ειρωνεία άραγε;) ή να κοκκινίσουν τους τοίχους. Για να κάνουν δηλαδή διαφήμιση. Οι αριστερές παρατάξεις δεν αναφέρουν τίποτε για το περιβαλλοντικό ζήτημα. Και φυσικά ούτε κάνουν: όταν μια φορά ζήτησα από μια φοιτητική παράταξη να εφαρμόσει σύστημα ανακύκλωσης υλικών στην μπουάτ της, με βγάλανε τρελό. Και όταν μιλούσα με μια κοπέλα απ' αυτήν την παράταξη γι' αυτό ακριβώς το θέμα, η απάντησή της ήταν τόσο ηλίθια όσο και αποστομωτική: ας προσέχουν το περιβάλλον αυτοί που το καταστρέφουν περισσότερο, εννοώντας φυσικά, όντας η ίδια "αριστερή" (με πολλά εισαγωγικά), τους κακούς άλλους. Αυτή η απάντηση είναι ένας διπλός ορισμός: α) της βλακείας και β)της κομματοποίησης.
Επέρχονται φοιτητικές εκλογές. Δεν θα ψηφίσω γιατί θα λείπω. Αλλά και αν ήμουν εδώ, το άκυρο θα ήταν δεδομένο. Και ξέρετε γιατί; Γιατί είσαστε ανεδαφικοί, εκτός πραγματικότητας. Είσαστε κόμμα, όχι κίνημα. Και μόνο τα κινήματα είναι προοδευτικά, γιατί τα κινεί η φωνή -το μοναδικό χρέος- της εποχής τους. Τα κόμματα είναι ακριβώς αποκρυσταλλωμένα κινήματα. Γι' αυτό είσαστε μόνο για το θέατρο.
Φυσικά θα μου πεις με ποιο δικαίωμα μιλάς εσύ; Θα σου πω: με το δικαίωμα του ανορθόδοξου, που μπορεί να βλέπει εξωτερικά και χωρίς κανένα συμφέρον το ορθόδοξο.
Θα το διαβάσουν αυτό το κείμενο εκείνοι που πρέπει, αλλά θα γελάσουν. Ή θα με πουν διπλοπρόσωπο. Αλλά η δημοσίευση κειμένων μπορεί να βγει και έξω απ΄το διαδίκτυο.

Η πτυχιακή μου εργασία, η οποία έχει τον φιλόδοξο στόχο να γίνει πανεπιστημιακό βοήθημα (κατά ομολογία του υπεύθυνου καθηγητή), έχει ως θέμα την ηθική και την ενσωμάτωσή της στην περιβαλλοντική διαχείριση ενός οικονομικού οργανισμού, κάτι που αποτελεί ένα από τα πλέον φλέγοντα θέματα αυτή τη στιγμή παγκοσμίως και που αφορά τους πάντες. Αυτή η εργασία είναι και το τελευταίο γεφυράκι που μπορώ να κτίσω για την επικοινωνία μου μαζί σας. Αλλιώς, υπάρχουν χιλιάδες άλλοι τρόποι, που μου ταιριάζουν και καλύτερα και είναι και πιο αποτελεσματικοί.



;;;;

2009-03-08T02:14:28.681+02:00

Κοιτάξτε email που μου ήρθε σήμερα (δεν άλλαξα τίποτε). Μα δεν είναι συγκινητικό;

ti ginete re?mpika sto blog sou.ante gia re!!!!!!!!!!

(image)



Τέχνη.

2009-03-04T03:53:18.387+02:00

"Η τέχνη πρέπει να παρηγορεί τον άνθρωπο και να του μαλακώνει την ψυχή" έλεγε ο σκηνοθέτης Γιάννης Σμαραγδής στην Καθημερινή της Κυριακής.
Μα που ξανακούστηκε κάτι τέτοιο; Η Τέχνη είναι το σχολείο του ανθρώπου, είναι το φως στο σκοτάδι του, είναι ο δρόμος μες το χάος του. Δεν είναι τυχαίο ότι μέχρι και τον Μεσαίωνα η τέχνη ήταν σχεδόν αποκλειστικά θρησκευτική.
Μόνο ένας μεταγενέστερος Αχιλλέας μπορεί να διαβάσει την Ιλιάδα για να παρηγορηθεί και να μαλακώσει η ψυχή του. Αλλιώς του γίνεται μαστίγιο και σκοπός: ο Μέγας Αλέξανδρος είχε τα έργα του Ομήρου μαζί του όπου και αν πήγαινε.
Για να σταθείς απέναντι σε ένα πραγματικό έργο τέχνης και να νιώσεις αυτά που λέει ο Σμαραγδής, πρέπει να είσαι και ο ίδιος ένα έργο τέχνης. Αλλιώς νιώθεις λειψός. Και ποιος μες την συνείδηση της έλλειψής του νιώθει την ψυχή του να μαλακώνει ή να παρηγοριέται;
Αλίμονο, η τέχνη είναι το σκληρότερο στρατόπεδο. Και όσοι θητεύουν κοντά της δεν μπορούν παρά να γίνονται σκληρότεροι. Όχι να πηγαίνουν εκεί για παρηγοριά και ξεκούραση!
Το περίεργο της υπόθεσης είναι ότι αυτός ο σκηνοθέτης, μεταξύ άλλων, έκανε και το Ελ Γκρέκο. Το οποίο είναι εξαιρετικό. Αλλά το ζήτημα έγκειται στο ότι αυτό το έργο δείχνει με το δάκτυλο το χρέος, και όχι τη χαζοχαρούμενη ανεμελιά μιας παρηγορημένης και μαλακωμένης ψυχής. Έτσι, το έργο και τα λόγια του Σμαραγδή γίνονται οι πρωταγωνιστές μιας τραγικής αντίφασης.
Ένας χριστιανός όταν έβλεπε την ψηλόλιγνη κουρελιασμένη εικόνα ενός αγίου, και έχει μέσα του τον σπόρο -το σκουλίκι- της υπέρβασης του εαυτού του, της ταύτισης του με το ιδανικό του, δεν νιώθει παρηγοριά. Νιώθει τα σφυριά του Αγώνα να του σφυρηλατούν την ψυχή του. Και αυτό ισχύει, αναλογικά, για την κάθε εποχή, με τα ξεχωριστά ιδανικά της. Γι' αυτό η τέχνη είναι στρατόπεδο, και όχι ναός.
Αλλά τι καλύτερο παράδειγμα από την δική μας τέχνη: δεν λέει απολύτως τίποτε, εκτός μερικών εξαιρέσεων. Αλλά ποιος το κατάλαβε αυτό και ένιωσε παρηγοριά;

Πραγματικά, όλα αυτά μου φαίνονταν αυτονόητα και με βάζει σε σκέψεις που ένας τόσο διάσημος καλλιτέχνης είπε ακριβώς το αντίθετο. Και μάλιστα δημόσια. Δεν είμαι ηθικολόγος, δεν λέω τι πρέπει να κάνει ο άλλος. Αλλά λέω ότι ο άνθρωπος πρέπει να κάνει κάτι. Όλα αυτά περί ανάπαυσης, μαλθακότητας και παρηγοριάς είναι καλό να λέγονται στα γηροκομεία. Όχι σε μια Ελλάδα που πάσχει ακριβώς από αυτά.



Ταξιδάκι.

2008-12-19T04:29:39.729+02:00

Πρόσωπα: Ερωτηματικός (?), μένει Αγγλία.
Θαυμαστικός.
Περιέργεια, η μάνα τους. Δεν παρουσιάζεται.

Ερωτηματικός
Γιατί είμαι έτσι καμπυλωτός; Γιατί κοιτάω κάτω;
Και τι είναι επιτέλους αυτή η κουκκίδα;
Ο Θαυμαστικός μπαίνει κορδωτός.
Είσαι γελοίος!
Ερ.
Who me?
Θα.
Ναι ρε! εσύ.
Ερ.
Και γιατί παρακαλώ το λες αυτό;
Θα.
Ρωτάει κιόλας! Αν δεις το πώς είσαι, θα καταλάβεις.
Ερ.
Έγινες περισσότερο υπερόπτης ή μου φαίνεται;
Θα.
Απλά αναγνωρίζω την αξία μου. Και είμαι περήφανος γι’ αυτό!
Ερ.
Ναι το βλέπω. Αλλά γιατί δεν με αναγνωρίζεις επιτέλους ως δίδυμο αδερφό σου;
Θα.
Μπα!
Ερ.
Ε πώς; Δεν άκουσες ποτέ την μάνα μας, την Περιέργεια, να το λέει;
Θα.
Δεν σε ξέρω. Κάπου σε ξανάδα, αλλά αδερφός μου, δεν είσαι, σίγουρα!
Ερ.
Κι όμως, εγώ γεννήθηκα πρώτος. Η μάνα μας ίσως δεν σου μίλησε για μένα. Όμως γιατί να σου πω ψέματα;
Θα.
Εγώ, φίλε, είμαι το μόνο που υπάρχει. Είμαι η πίστη!
Ερ.
Ε και ‘γω η αμφιβολία. Αφού δεν με λογαριάζεις, θα σου κάνω κακό. Δεν με φοβάσαι;
Θα.
(Γελάει δυνατά). Θα αστειεύεσαι.
Ερ.
Καθόλου. Μάλιστα μπορώ να σου δείξω ότι μπορώ να σε αφανίσω. Είσαι;
Θα.
Εγώ είμαι ισχυρός σαν ατσάλι. Εγώ τυφλώνω!
Ερ.
Και δεν φοβάσαι που μπορεί να σου διώξω τους οπαδούς σου;
Θα.
(ξεκαρδίζεται) Αιώνες με κυνηγάς, αιώνια σου ξεφεύγω και συνεχώς μεταφυτεύομαι αλλού. Είμαι αήττητος!
Ερ.
Θυμήθηκες τώρα, ε; Και πως είσαι τόσο σίγουρος ότι αυτό θα συνεχίζεται για πάντα;
Θα.
Ωραία λοιπόν, ας συνεχίσουμε!


Η παράδοση λέει πως οι 7 σοφοί της αρχαιότητας αφιέρωσαν την ουσία της σοφίας τους στον θεό Απόλλωνα. Έτσι, πάνω στο μαντείο των Δελφών χάραξαν τα «Γνώθι σαυτόν» (γνώρισε τον εαυτό σου/έχε επίγνωση της κατάστασής σου) και «Μηδέν άγαν» (μην υπερβάλλετε). Θα έχω την τύχη να σταθώ στο μέρος όπου ο θεός του μέτρου, της μουσικής και της μαντικής, έγινε δελφίνι (εξού και το δελφικός) προκειμένου να φέρει τους άντρες ενός μινωικού καραβιού που περνούσε από κάτω, για να τους κάνει τους πρώτους ιερείς του μαντείου του.



Ευλογία.

2008-12-09T23:52:01.172+02:00

Ξέρετε, οι ειδικοί λένε ότι τα πεύκα αυτοπυρπολούνται. Παρόλο που προκαλούν την ίδια τη καταστροφή τους, ωστόσο έτσι ανανεώνουν και το είδος τους αλλά και το δάσος συνολικά. Έτσι και με μας, αυτά που γίνονται, μπορούμε να τα δούμε με δυο τρόπους. Αν τα κοιτάξουμε συμβατικά, θα δούμε την ανάγκη που εξώθησε και τις δύο πλευρές στα άκρα. Εμείς οι ίδιοι προκαλέσαμε την καταστροφή μας (είτε με την σφαίρα, είτε με τις φωτιές και τις καταστροφές), αλλά απ' την άλλη αυτό τράνταξε συνειδήσεις, και ελπίζω, μας μπόλιασε με περισσότερη θέληση και επίγνωση της πραγματικής κατάστασης της κοινωνίας μας. Του αδιεξόδου στο οποίο βαδίζουμε δηλαδή. Αν το κοιτάξουμε υπερβατικά, δεν μπορούμε παρά να δούμε ότι όλο αυτό είναι η έκφραση μιας βάρβαρης θέλησης για αλλαγή, ένα ισχυρότατο όχι προς την υπάρχουσα κατάσταση. Σίγουρα όλοι μας κρύβουμε μια άρνηση προς την κοινωνία (που παρατραβηγμένη είναι οι κουκουλοφόροι) και μια θέληση για ασφάλεια και ήρεμη ζωή (που υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύουν οι μπάτσοι). Απλά μερικοί γέρνουν περισσότερο στην μια ή στην άλλη κατάσταση. Αυτό είναι όλο, αυτή είναι η αιώνια φύση της κοινωνίας, αυτός είναι ο νόμος της, αυτόν τον τρόπο γνωρίζει για να αλλάζει τον εαυτό της. Εν τέλει όλο αυτό θα επιφέρει την συνολική αλλαγή.



Μαθητοδιδάσκαλος.

2008-12-04T14:44:24.003+02:00

Εφόσον δεν μπορώ να έχω δασκάλους, οφείλω να γίνω ο διδάσκαλος του εαυτού μου: πρέπει να αποκτήσω γνώση, να την μεταδώσω στον μαθητή μου, ώστε αυτός να καταλάβει, να βρει την ουσία. Είναι σαν να είσαι διατεθειμένος να τρέξεις μαραθώνιο απλά και μόνο για να μελετήσεις την στιγμή του τερματισμού. Γιατί όμως; Δεν ξέρω. Κανείς δεν ρώτησε τους σολομούς γιατί παίρνουν έναν τόσο μακρύ και δύσκολο δρόμο απλά για να αναπαραχθούν και να πεθάνουν.



Συνέχεια.

2008-11-22T04:42:44.046+02:00

Εφόσον ο Παναγιώτης δεν σχολίασε την προηγούμενη ανάρτησή μου, συνεχίζω απτόητος με την μουρμούρα μου.
Δεδομένου ότι το Κράτος είναι η υλική υπόσταση της σύγχρονης πολιτικής, βλέπουμε ότι βασικός του σκοπός είναι η συντήρηση και η διαφύλαξη των ήδη υφιστάμενων πραγμάτων, κάτι που φαίνεται διαμέσου του νομοθετικού και προστατευτικού του χαρακτήρα. Το ελληνικό Κράτος έχει σαν κύριο στόχο την προστασία ενός οικείου τρόπου ζωής, των συνηθειών, της ασφάλειας κτλ. Στα δικά μου μάτια, αυτό είναι αποτέλεσμα παρακμής, καθότι παρακμή σημαίνει γεροντίστικες συνήθειες, δηλαδή αδυναμία και ανικανότητα αλλαγής. Υπερ αυτής της άποψης έχουμε την ίδια την ιστορία. Αρκεί κανείς να συγκρίνει το ελληνικό Κράτος με τα «κράτη» της ελληνικής αρχαιότητας: όλοι οι μεγάλοι ηγέτες (στρατιωτικοί και πολιτικοί, όπου αυτοί δεν ταυτίζονται) αναθεωρούσαν νόμους, ανανέωναν τα πράγματα, είχαν περισσότερο σαν ιδανικό το μπόλιασμα της κοινωνικής ζωής παρά την διατήρηση των πραγμάτων. Αλλά η παρακμή του δικού μας Κράτους μπορεί να διακριθεί και από πιο σύγχρονα παραδείγματα, όπως αυτό των σκανδιναβικών χωρών. Εκεί σημαίνει ηγέτης, εδώ αστυνομία. Εκεί το Κράτος ανακυκλώνει ακόμα και τα οργανικά απόβλητα, εδώ παντού υπάρχουν σκουπίδια. Εκεί παρόλο που έχουν πολλές πηγές ενέργειας, εκμεταλλεύονται την αιολική και ηλιακή ενέργεια στο μέγιστο βαθμό. Εδώ βγαίνει η ΔΕΗ και σου λέει εγώ ακριβαίνω το ρεύμα μου παρόλο που παράνομα μολύνω το περιβάλλον και σένα άμα σ’ αρέσει.
Πρέπει να δώσουμε νέα ώθηση στο Κράτος. Να του δέιξουμε ότι δεν το θέλουμε για τον σημερινό του ρόλο. Το πρώτο βήμα γι’ αυτό είναι να του μειώσουμε τις δικαιολογίες του, να μειώσουμε δηλαδή το έγκλημα. Έτσι θα το αναγκάσουμε να σταματήσει να συμπεριφέρεται σαν μπάτσος. Τότε η δημιουργικότητα, οι νέες ιδέες, η λειτουργικότητα, ο σεβασμός προς την κοινωνία, θα ανθίσουν. Γιατί στις φυλακές τέτοιες αξίες είναι αδιανόητες.



είναι αδύνατο να παράγω τίτλους.

2008-11-19T03:16:48.070+02:00

Το πρώτο πράγμα που προσέχουμε σε μια γυναίκα είναι η φιγούρα της: ελκυστική γυναίκα είναι αυτή που ξέρει να ντύνεται, που ξέρει πως να περπατά, που έχει ωραία μαλλιά. Όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα και άχρηστα για κείνες με ψυχολογία πόρνης ή μοντέλου, δηλαδή εκείνες που σκοπός τους είναι το κέρδος μέσω του πόθου που δημιουργούν. (Επειδή η λέξη πόρνη δεν εννοείται κυριολεκτικά εδώ αλλά μεταφορικά, διατηρόντας ωστόσο το βασικό της νόημα, έτσι και το κέρδος δεν σημαίνει αποκλειστικά το χρηματικό.)

Το Κράτος τρέφεται από το έγκλημα, και το έγκλημα από το Κράτος. Κανείς ποτέ δεν δάγκωσε το χέρι που τον ταΐζει. Πάντα θα συλλαμβάνονται τα βαποράκια αντί οι μεγαλοέμποροι ναρκωτικών, όχι (μόνο) γιατί υπάρχουν ατομικά συμφέροντα από τους ιθύνοντες της πολιτικής ζωής (πχ με φακελάκια από τους έμπορους στους πολιτικούς για να τους συγκαλύπτουν), αλλά γιατί πρέπει να υπάρχει το έγκλημα καθαυτό: πως αλλιώς θα δικαιολογηθεί η ύπαρξη τόσης αστυνομίας; Και κατ΄επέκταση, το ίδιο ισχύει με όλα τα παραπλήσια επαγγέλματα: εφοριακοί, τελωνιακοί, δικαστές, φύλακες, ακόμα και οι κλειδαράδες (ποια η χρησιμότητά τους αν δεν υπάρχει έγκλημα;). Επειδή ακριβώς το Κράτος (όπως και οι τράπεζες) επιβιώνει οικονομικά χάρην στον φαύλο κύκλο φόρος-μισθός (συνεχής διακίνηση χρημάτων). Όμως και τα δύο για να υπάρχουν, πρέπει να δικαιολογηθούν: έτσι οι φόροι απαιτούνται για να διατηρήσουν την αστυνομία και τα άλλα παραπλήσια επαγγέλματα, και η αστυνομία από την ύπαρξη του εγκλήματος. (Το ποσοστό του προϋπολογισμού της Ελλάδας που πάει για την αστυνομία, τον στρατό, τους εφοριακούς κτλ, είναι κατεξοχήν το μεγαλύτερο).
Για να υπάρξει Κράτος Πρόνοιας, πρέπει να καταργηθεί το έγκλημα, ακόμα και το πιο μικρό: ακόμα και τα 20 λεπτά που σε κλέβει ο ταξιτζής, απ’ αυτήν την άποψη, θεωρείται έγκλημα και δικαιολογεί τα πάντα. Μόνο έτσι θα αλλάξει πορεία το Κράτος, και από επιβαλλόμενο και εξουσιαστικό, γίνει στήριγμα για τους ανθρώπους (όπως του αρμόζει: για τον άνθρωπο). Όσο σπαταλά τη δύναμη και τις δυνατότητές του στο έγκλημα, θα δίνει στην Παιδεία (ή στην Υγεία) μόνο το 3% του προϋπολογισμού.
Ανάληψη ευθύνης, εξάλειψη εγκλήματος, αλλαγή πορείας του Κράτους (=ουτοπία).

Παρόλα αυτά, πολλά τρεχάματα στην σχολή -βάλθηκα να την τελειώσω επιτέλους. Έμεινα και χωρίς υπολογιστή και έτσι γράφω και μπαίνω όποτε μπορέσω. Άλλαξα και χρώμα –πολύ μαυρίλα το άλλο.



Φυλακή.

2008-09-06T05:19:19.196+03:00

Τα ξέρω όλα αυτά
τα 'χω ξαναζήσει
(σε αυτή τη ζωή
ή μήπως σε καμιά παράλληλη;)
οι λέξεις σου
να χάνονται στο άπειρο
και τα λόγια τους
λόγια του αέρα
να αποδεικνύουν έτσι την προέλευση των ιδίων
με τον εγωισμό τους περιτύλιγμα
και τον μολυσμένο τους αέρα περιεχόμενο
ολοένα να ρίχνουν άγριες μαχαιριές
και συ να ξεραίνεις
τον λαιμό και την καρδιά
την ευαισθησία και την αγάπη σου
για ένα τίποτα
που θέλει να παραμείνει τίποτα.

Κάθε μου γνωστός
κι ένα κάγκελο της μοναξιάς μου.
Κάθε μου αγάπη
κι ένα αγκάθι.

Κάθε νύχτα όλο και πιο μόνος.



Συναυλία της Καραΐνδρου.

2008-09-01T23:00:28.800+03:00

Στην προηγούμενη ανάρτηση, αν σκεφτείς τον στίχο του Σεφέρη, “για ένα πουκάμισο αδειανό/ για μιαν Ελένη”, και γνωρίζεις τι εννοούσε ο Ποιητής με αυτόν τον στίχο, ίσως να βγει κάποιο νόημα. Διαφορετικά ούτε 'γω δεν βγαίνω από μέσα.

Το καλοκαίρι τυπικά τελείωσε σήμερα, εμείς έχουμε εξεταστική, κάνει πολύ ζέστη και στις 12 και 13 του μήνα έχει συναυλία η Καραΐνδρου. Στην διαφημιστική αφίσα γράφει “πρώτη παγκόσμια παρουσίαση του καινούριου της δίσκου” και καταλαβαίνεις πόσο μεγάλη συνθέτρια είναι. Το πρόβλημα είναι ότι για την συναυλία εγώ σήμερα το έμαθα και αυτό τυχαία καθώς το μάτι μου έπεσε στην αφίσα της, που ήταν καλά κρυμμένη στην βιτρίνα κάποιου καταστήματος (την συναυλία της Μαντόνας αντίθετα, την γνώριζα από τον Μάϊο σχεδόν, παρόλο που ούτε ενδιαφέρθηκα να μάθω). Κάπως έτσι είναι γενικά τα πράματα στην Ελλάδα. Κάπου ενδόμυχα γνωρίζουμε πως έχουμε μερικούς από τους σπουδαιότερους ανθρώπους στο θέμα της μουσικής, και σχεδόν είμαστε περήφανοι γι αυτούς, όμως δεν πάμε να τους δούμε (γι αυτό δεν διαφημίζονται -άδικος κόπος και σπατάλη χρημάτων θα είναι η διαφήμισή τους).
Για όσους δεν γνωρίζουν, η Καραΐνδρου έγραψε την μουσική για “το 10” που παίχτηκε στην τηλεόραση και που είναι βιβλίο του Καραγάτση, και είναι αυτή που γράφει την μουσική για τις ταινίες του Θέο(δωρου) Αγγελόπουλου.

Καλώς ξαναβρεθήκαμε.



Και πάλι με βλακείες, και πάλι, και πάλι.

2008-08-31T02:57:00.906+03:00

Αδειανά πουκάμισα είναι αυτά
που ποτέ δεν φορεθήκαν.
Εγώ όμως αγαπώ τα πουκάμισα
τα λευκά, τα γαλάζια, τα λινά
παρόλο που και 'γω και κείνα γνωρίζουμε
πως πριν τα φορέσω
και μόλις τα βαρεθώ
θα ξαναβγούν στην ανεργία
όπως και πριν
θα ξαναγίνουν αδειανά
όπως και πριν.
Όμως τι αξία έχει ένας άνθρωπος γυμνός;
Τι αξία έχουν τα διπλωμένα πουκάμισα;
Είτε για προστασία από το κρύο
είτε από αγάπη για το ρούχο
όπως και να 'χει
είναι ντροπή να σαι γυμνός.

(Γιατί ο Οδυσσέας έφυγε από την Καλυψώ;)

Εμείς εδώ έχουμε πάντα καλοκαίρι.