Subscribe: Vassilis Online
http://vassilisonline.blogspot.com/feeds/posts/default
Added By: Feedage Forager Feedage Grade B rated
Language: Greek
Tags:
Rate this Feed
Rate this feedRate this feedRate this feedRate this feedRate this feed
Rate this feed 1 starRate this feed 2 starRate this feed 3 starRate this feed 4 starRate this feed 5 star

Comments (0)

Feed Details and Statistics Feed Statistics
Preview: Vassilis Online

Vassilis Online





Last Build Date: Tue, 06 Mar 2018 09:29:15 +0000

 



Εντυπώσεις από το το TEDx Youth@Academy 2011

Mon, 21 Nov 2011 15:15:00 +0000

Ιδέες και σκέψεις, συναισθήματα, συμπεριφορές, συνήθειες, πραγματικότητα. Αν κάναμε έναν παραλληλισμό ότι αυτή η αλληλουχία είναι σαν μία βιομηχανική γραμμή παραγωγής, τότε και εδώ αναμφίβολα η ποιότητα της αρχικής πρώτης ύλης (ιδέες/σκέψεις) επηρεάζει το πόσο καλό είναι το τελικό προϊόν, που στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι άλλο από το είδος της ζωής που απολαμβάνει ή όχι ο καθένας μας.Αν λοιπόν θέλουμε να αλλάξουμε  προς το καλύτερο το επίπεδο ζωής που βιώνουμε, χρειάζεται να ξεκινήσουμε αλλάζοντας τον τρόπο σκέψης μας. Όμως εκτός από την εσωτερική αναζήτηση που μπορεί να κάνει ο καθένας μας για αυτό το σκοπό, είναι πολύ χρήσιμο να μπορούμε να έχουμε πρόσβαση σε νέες, φρέσκες, γιατί όχι ακόμα και προκλητικές ιδέες άλλων. Οι εκδηλώσεις TEDπου γίνονται σε όλο τον κόσμο και που ήδη διοργανώνονται και στην Ελλάδα, σίγουρα βοηθούν σε αυτό.Την Κυριακή 20 Νοεμβρίου, παρακολούθησα την εκδήλωση του TEDx Youth@Academy με θέμα τη “Ζωή πέρα από τα στερεότυπα“.  11 προσωπικότητες από την Ελλάδα και το εξωτερικό μοιράστηκαν με τους συμμετέχοντες τα οράματα και τις εμπειρίες από τη μέχρι τώρα διαδρομή τους. Παρά το διαφορετικό τους υπόβαθρο, όλοι πρόσφεραν συμβουλές, καθοδήγηση και άνοιξαν έστω και για λίγο ένα παράθυρο στο δικό τους τρόπο σκέψης, τις ιδέες τους και το τι έκαναν για να κυνηγήσουν το πάθος τους. Α ναι! το πάθος και η πίστη σε αυτό που κάνεις ήταν ένα από στοιχεία που χαρακτήρισαν τις περισσότερες ομιλίες.Αφού πρώτα εξασφάλισα τέτοια θέση ώστε το lap top που είχα στα γόνατά μου να έχει σταθερή πρόσβαση σε παροχή ενέργειας (tip!), προσπάθησα από την κάθε ομιλία να απομονώνω αυτά τα σημεία που μου έκαναν μεγαλύτερη εντύπωση και να τα κοινοποιώ στους followers του All in One Training στο twitter σε πραγματικό χρόνο. Η αλήθεια είναι ότι τα δάχτυλα έτρεχαν “κατοστάρι” ορισμένες φορές πάνω στα πλήκτρα.Παρακάτω λοιπόν θα δείτε επιλεγμένα σύντομα  αποσπάσματα που ελπίζω να σας μεταφέρουν λίγο από το άρωμα της κάθε ομιλίας. Αν θέλετε να δείτε όλες τις δημοσιεύσεις που έγιναν μέσω του twitter για τη  ”Ζωή πέρα από τα στερεότυπα” μπορείτε να επισκεφθείτε το σχετικό hashtag. Λίγο πρινΆφιξη στο TEDx Youth@Academy – ότι πρέπει μία crunch για welcome! http://pic.twitter.com/MiR0pnR8Όλα έτοιμα στο TEDxYouth, τόσο για την αρχή όσο κ για τέλος! http://pic.twitter.co[...]



Η ζωή σου σαν ταινία

Sun, 24 Jul 2011 13:11:00 +0000

Απορρίπτοντας την υπερβολή στο "κυνήγι" τους, δεν είναι όλα τα πράγματα που θα καταφέρουμε να αποκτήσουμε, αλλά οι ζωές που θα καταφέρουμε να αγγίξουμε που θα καθορίσουν την επιτυχία και το αντίκτυπό μας στη ζωή. Αυτό είναι και το νόημα του Dash, ενός από τα αγαπημένα μου video, το να μπορέσεις να κάνεις ή να μην κάνεις τη διαφορά στη ζωή των άλλων. Οι επιλογές που κάνουμε καθημερινά είναι αυτές που θα καθορίσουν το πόσο σημαντική θα είναι η ζωή μας. Είναι δική μας απόφαση να επιλέξουμε το θετικό αντί για το αρνητικό, το πως θα αντιδράσουμε όταν έρχονται τα σύννεφα, το χαμόγελο αντί για το μουρτζούφλικο ύφος, να ακούμε και να δίνουμε αντί να μιλάμε, την αγάπη αντί για το μίσος.  Η ζωή μας είναι σαν μία ταινία. Σαν μικρά παιδιά, στην αρχή της ζωή μας την παρακολουθούμε  παθητικά, καθώς οι γονείς μας μας έφεραν στον κινηματογράφο και μας έβαλαν μπροστά στην οθόνη. Έτσι στην αρχή είμαστε θεατές. Παρακολουθούμε ένα έργο στο οποίο τους κύριους ρόλους έχουν αναλάβει να τους παίζουν άλλοι μεγαλύτεροι από εμάς. Όμως καθώς μεγαλώνουμε, μετράμε τις δυνάμεις μας, αποκτάμε κρίση και αντίληψη, συνειδητοποιούμε ότι έχουμε επιλογές.Μπορούμε να παραμείνουμε απλοί θεατές σε αυτή την ταινία της ζωής μας χωρίς να επηρεάζουμε καθόλου την εξέλιξή της. Να κάτσουμε στη θέση μας, να γελάμε, να κλαίμε, να τρομάζουμε, να απορούμε με όσα βλέπουμε να γίνονται και να κάνουμε θόρυβο τρώγοντας τα πατατάκια μας και ρουφώντας το αναψυκτικό μας. Απλοί θεατές, τίποτα άλλο. Ή αντί για θεατές να κάνουμε την επιλογή να γίνουμε όχι μόνο πρωταγωνιστές, αλλά οι σεναριογράφοι και οι σκηνοθέτες της δική μας ταινίας, της δική μας ιστορίας. Γιατί στο τέλος όλοι έχουμε τη δική μας ιστορία είτε αυτή γίνεται αντιληπτή είτε όχι.Γινόμαστε οι κύριοι της μοίρας μας, μόνο τη στιγμή που αναλαμβάνουμε οι ίδιοι την ευθύνη για τα μονοπάτια και τους δρόμους που επιλέγουμε να βαδίσουμε. Αποδεχόμενοι αυτή την ευθύνη, τότε μπορούμε να αισθανθούμε ότι η ζωή μας αλλάζει προς το καλύτερο. Και για εμάς και για τους άλλους.Enjoy the movie.....and make or be the difference in the life of others!Καλή και μακάρι δροσερή εβδομάδα :)photo by RubyGoesVassilis Online[...]



45 και σωστά αυτή τη φορά!

Wed, 01 Jun 2011 15:46:00 +0000

Όλα κι όλα, η περσινή πλάκα δεν θα επαναληφθεί φέτος. That's a fact! Φέτος το νούμερο είναι σίγουρα 45 (τσεκαρισμένο) και έτσι ο φίλος μου ο Γιώργος δεν θα χρειαστεί να με διορθώσει όπως πέρσι! Λοιπόν, πέρασε ακόμα ένας χρόνος και γράφω στο τσακ μπαμ (!) δυο αράδες εντελώς αυθόρμητα, περισσότερο για να ευχαριστήσω όλους τους διαδικτυακούς φίλους, συγγενείς και γνωστούς που αφιέρωσαν ένα δύο λεπτά από το χρόνο τους για να ευχηθούν τα Χρόνια Πολλά. Είτε στέλνοντας ένα μήνυμα, είτε με μία σύντομη συζήτηση, είτε αφήνοντας ένα σχόλιο στις σελίδες όπου υπάρχει το profile μου: στο Facebook, στο LinkedIn, στο Twitter. Δεν νομίζω να υπάρχει κάπου αλλού, αλλά αν κάποιος με έχει εντοπίσει και αλλού ας με ενημερώσει :) Αν άφηνα τη σκέψη μου να ταξιδέψει μερικά χρόνια πριν όταν δεν υπήρχαν τα κοινωνικά δίκτυα, η έκφραση "έσπασαν τα τηλέφωνα" για τα Χρόνια Πολλά, άραγε σε πόσα τηλέφωνα θα μεταφραζόταν; Σε 15, σε 20, σε 30; Δεν νομίζω σε παραπάνω στη δική μου περίπτωση (στη δική σου;) Ενώ τώρα έχοντας profile στα social networks, τα νούμερα αυτά μετατρέπονται σε μερικές δεκάδες ίσως και εκατοντάδες για άλλους. Μάλιστα κάποια στιγμή οι ειδοποιήσεις στο μαύρο smart phone ερχόντουσαν με τέτοιο ρυθμό (μα καλά, την ίδια ώρα μπαίνουν όλοι στο Facebook;) που το γύρισα στο αθόρυβο και αποφάσισα να τις βλέπω από το gmail. Πάντως ακόμα και τώρα συνεχίζουν να έρχονται... και έρχονται ... και έρχονται ....Πολύ θα ήθελα κάποια στιγμή να έρθει ένα mail από τον admin ενός social network που να λέει, "Έχετε υπερβεί το όριο των μηνυμάτων που μπορείτε να λάβετε μέσα σε μία μέρα, τα υπόλοιπα θα σας τα στείλουμε αύριο".....και μετά ξύπνησα -:) Λοιπόν αυτά για σήμερα, τελειώνω εδώ αυτή την ανάρτηση για να ετοιμαστώ για την τελετή κοψίματος της τούρτας παγωτού (από ένα Max Perry την αγοράσαμε φέτος). Ανυπομονώ να ακούσω και την ειδική μετατροπή του τραγουδιού γενεθλίων που μου έχουν ετοιμάσει οι πιτσιρίκες. Η Εβίτα  με ενημέρωσε ότι θα είναι κάπως έτσι :  Να ζήσεις Βασίλη να δίνεις χαρά ... (πολύ μου αρέσει αυτό και ας μην έχουν σκεφτεί άλλη αλλαγή στους άλλους στίχους)Σας Ευχαριστώ όλους - Obrigado! (όπως μου αρέσει να λέω στα πορτογαλικά). Εύχομαι και σε εσάς ότι καλύτερο και ελπίζω να χαρήκατε τη σημερινή 1η μέρα του καλοκαιριού!45 λοιπόν και προχωράμε ακάθεκτοι βλέποντας το μέλλον με αισιοδοξ[...]



Αν μεγάλωνα πάλι το παιδί μου...

Mon, 09 May 2011 23:39:00 +0000


Πέρασε λοιπόν η γιορτή της Μητέρας και οσονούπω καταφθάνει και αυτή του Πατέρα (την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου από ότι με πληροφόρησε η Ειρήνη εχθές το πρωί). Τελικά αυτές τις γιορτές, αν το σκεφτείς λιγάκι διαφορετικά, συνειδητοποιείς ότι αν δεν είχες παιδιά δεν θα τις γιόρταζες καθόλου. Η ύπαρξη των παιδιών είναι αυτή που δίνει σημασία σε αυτές και όποια χαρά παίρνεις σαν μητέρα ή πατέρας (σε λίγες μέρες μην το ξεχνάτε πατεράδες) σε αυτά το οφείλεις.  

Και ενώ, σε μία από τις λίγες στιγμές ηρεμίας με τον απογευματινό ήλιο να με ζεσταίνει, έκανα αυτές τις βαθιές φιλοσοφικές σκέψεις, λες και ο Doug από το Life Secrets διάβασε τη σκέψη μου και μου στέλνει e-mail στο smart phone: 
If you're a Parent, you've got to Watch this, αν είσαι γονιός πρέπει να το δεις αυτό.

Ότι πεις Doug, ξέρω ότι τα περισσότερα αν όχι όλα τα video που μου στέλνεις είναι πολύ καλά, οπότε τι να κάνω, το είδα...και το είδα πάλι....και ξανά....και ξανά....6 φορές σίγουρα. Το video αυτό έχει τίτλο If I had my child to raise all over again, με άλλα λόγια "Αν μεγάλωνα πάλι το παιδί μου" και στην ουσία πρόκειται για ένα σύντομο ποίημα της Diane Loomans, συγγραφέα, ομιλήτριας και coach. 

Η Diane μέσα σε μερικές αράδες έχει καταφέρει να αποτυπώσει όλες εκείνες τις σκέψεις που κάνουμε εμείς οι γονείς για τον τρόπο που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, πως τους συμπεριφερόμαστε, για τις ημέρες και το χρόνο που χάνουμε όταν δεν παίζουμε μαζί τους....

Σκέφθηκα λοιπόν να το ανεβάσω και να το μοιραστώ μαζί σου.Δες το, σκέψου και απόλαυσε το If I had my child to raise all over again ή κάνε click στην παρακάτω εικόνα για να μεταβείς στο video.


(image)
 If I had my child to raise all over again
 Σου άρεσε; Γιατί δεν το μοιράζεσαι και με άλλους Μαμάδες και Μπαμπάδες;





Quakebook: Ιστορίες από το σεισμό στην Ιαπωνία

Sun, 17 Apr 2011 01:17:00 +0000

Στο χθεσινό newsletter που έλαβα από το Domino Project του Seth Godin υπήρχε αναφορά στο 2:46: Aftershocks: Stories from the Japan Earthquake. To Quakebook, όπως φαίνεται να γίνεται η πιο δημοφιλής ονομασία του, είναι ένα e-book που δημιουργήθηκε σε χρόνο ρεκόρ από μια ομάδα δημοσιογράφων και απλών πολιτών, οι οποίοι αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους με σκοπό να συγκεντρώσουν χρήματα για να βοηθήσουν τους πληγέντες από το σεισμό που χτύπησε την Ιαπωνία τον περασμένο μήνα. Η ομάδα αξιοποίησε  τη δεδομένη πλέον δυναμική των Social Media (Twitter στην αρχή, Facebook και blog στη συνέχεια) για να προωθήσει το Quakebook. Όλα τα  έσοδα από τις πωλήσεις θα προσφερθούν στον Ερυθρό Σταυρό της Ιαπωνίας.Το έψαξα λοιπόν λίγο περισσότερο στο internet. Θες λίγο η συννεφιασμένη μέρα, θες το δέος μπροστά στην καταστροφή αλλά και το πώς αυτή αντιμετωπίζεται από τους Ιάπωνες, θες το απωθημένο  κάποια στιγμή να κάνω το ταξίδι στη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου, ίσως και όλα αυτά μαζί, τέλος πάντων αποφάσισα να το αγοράσω και με αυτό τον τρόπο να συνεισφέρω τα ελάχιστα αλλά (αν το κάνουν πολλοί) σημαντικά 9,99 $ σε αυτή την φιλανθρωπική προσπάθεια. Έτσι λοιπόν πριν από λίγο άδειασα το καλάθι της .... ψηφιακής αμαζόνας και κατέβασα το quakebook στο pc.Στο quakebook υπάρχουν 87 σύντομες ιστορίες από ανθρώπους που βίωσαν το σεισμό, το τσουνάμι που ακολούθησε και τη ραδιενέργεια που ήρθε για να συμπληρώσει το καταστροφικό τρίο. Ορισμένες από αυτές τις ιστορίες μπορείτε να τις διαβάσετε στην ειδική σελίδα του quakeblog. Μέσα από αυτές τις αληθινές ιστορίες οι άνθρωποι μοιράζονται τις εμπειρίες, τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους. Στέκονται απέναντι στο σοκαριστικό γεγονός, που για άλλους απότομα τερμάτισε και για άλλους άλλαξε τη ζωή, και εκφράζουν απλά και ανθρώπινα την αγωνία, τη λύπη, τον αγώνα για επιβίωση, την προσπάθεια να σταθούν πάλι στα πόδια τους, το φόβο αλλά και την ελπίδα που αισθάνονται ή προσπαθούν να αισθάνονται για το αύριο.Ορισμένοι ενδεικτικοί τίτλοι ιστοριών: Shaken – Dark – Debris - Disappeared – Escape – Neighbors – OK – Alive - Forget -Encouragement – Changed  - Decisions– Determination – Recovery - Values - RebuildingΑκολουθεί μια δική μου ελεύθερη μετάφραση ορισμένων παραγράφων από την εισαγωγή του quakebook και ορισμένες φωτογραφίες που βρήκα στο internet.«Η ι[...]



Ο καθένας με την ιστορία του

Wed, 30 Mar 2011 22:48:00 +0000

O κάθε άνθρωπος που συναντάμε καθημερινά ή γνωρίζουμε περιστασιακά
έχει τη δική του προσωπική ιστορία.
Πίσω από κάθε χαμογελαστό, χαρούμενο, σοβαρό ή λυπημένο πρόσωπο που αντικρίζουμε μέσα στη μέρα μας κρύβεται μια ιστορία.
Πίσω από κάθε ευγενική, εγκάρδια, αγενή ή ψυχρή συμπεριφορά κρύβεται μια ιστορία.

Αν μόνο βρίσκαμε το χρόνο, αν είχαμε τη διάθεση να την καταλάβουμε, να την ακούσουμε...
Όπως ίσως θα θέλαμε κάποιοι να ακούσουν τη δική μας....

frameborder="0" height="281" src="http://player.vimeo.com/video/13509635?byline=0&portrait=0" width="500">
                       αν για κάποιο λόγο δεν παίζει το βίντεο μπορείς να το δεις και εδώ 

Πριν από λίγο βρήκα αυτό το βίντεο στο vimeo και σκέφθηκα να το μοιραστώ
μαζί σου, διακόπτοντας ταυτόχρονα και την απουσία μου για κάποιο μεγάλο
χρονικό διάστημα από το προσωπικό blogging.

Βλέπεις τον τελευταίο καιρό η δική μου ιστορία έχει να κάνει με μία μεγάλη
αλλαγή στον επαγγελματικό τομέα και οι προτεραιότητες έπρεπε να αλλάξουν.
Για αυτά όμως καθώς αυτό το project έχει μπει στην τελική ευθεία θα σου πω
σε μία άλλη ανάρτηση.

Για την ώρα σταματώ εδώ (τι δεν θα γράψεις κάτι άλλο; αλλιώς σε είχαμε συνηθίσει), αλλά για να μην αθετήσω την υπόσχεση που είχα δώσει σε ένα
σχόλιο στην προηγούμενη ανάρτηση, το σημερινό σύντομο post το αφιερώνω στη Μαρία Τζιρίτα. Mαρία πάρε τη γόμα και σβήσε τις απουσίες -:)



Οι κανόνες της τάξης

Fri, 17 Sep 2010 00:04:00 +0000


Σίγουρα γνωρίζεις και εσύ κάποιον/α που όταν σε μια παρέα οι υπόλοιποι συζητούν, και αυτός/ή θελήσει να πει κάτι, αντί να πει ένα συγνώμη και να ζητήσει ευγενικά το λόγο, απλά πετάγεται σαν βατραχάκι (για να μην πω κάτι άλλο) και αρχίζει να μιλάει.

Δεν ξέρω για σένα αλλά αυτό εμένα με ενοχλεί.
Μου τη δίνουν οι ... διακόπτες!
Βέβαια και εγώ έχω κάνει μερικές φορές το ...βατραχάκι πάνω στον ενθουσιασμό μου, αλλά αναφέρομαι σε όσους/ες το κάνουν συνέχεια.

Σίγουρα γνωρίζεις και εσύ κάποιον/α που ενώ σε μια παρέα μιλάει κάποιος άλλος, αυτός/ή χωρίς να έχει δώσει καμία σημασία ή προσοχή σε ότι λέει ο ομιλητής τον διακόπτει για να πει τα δικά του ευφυήματα.

Δεν ξέρω για σένα αλλά αυτό εμένα με ενοχλεί.
Μου τη δίνουν οι ... σφήνες! (όπως και οι σφίγγες το καλοκαίρι)
Και σε μένα συμβαίνει αυτό μερικές φορές όταν είναι αδύνατο να σταματήσω μια ιδέα, αλλά αναφέρομαι σε όσους/ες το κάνουν συνέχεια.

Σίγουρα έχεις γνωρίσει και εσύ κάποιον/α που δεν του αρκεί απλά να κάνει τη δουλειά του, αλλά  την κάνει με τόση φασαρία αδιαφορώντας αν ενοχλεί όσους βρίσκονται γύρω του. Για αυτόν/ή είναι προτιμότερο όλοι να ξέρουν τι κάνει αυτός, άσχετα αν αυτοί μπορούν να κάνουν τις δικές τους δουλειές.

Δεν ξέρω για σένα αλλά αυτό εμένα με ενοχλεί.
Μου τη δίνουν οι τύποι ... ζαμανφού! (είναι από το γαλλικό jamain fou "je m' en fous" όπως σωστά επισήμανε η Στέλλα στα σχόλια)
Και εγώ φωνάζω μερικές φορές στον ενθουσιασμό όταν ένα έργο πηγαίνει καλά, αλλά αναφέρομαι σε όσους/ες το κάνουν συνέχεια.

Σίγουρα έχεις γνωρίσει και εσύ κάποιον/α που η τάξη και η καθαριότητα γύρω του αρχίζει να γίνεται ορατή από το σημείο εκείνο που φτάνουν τα χέρια του σε πλήρη έκταση!

Δεν ξέρω για σένα αλλά αυτό εμένα με ενοχλεί.
Μου τη δίνουν οι ... ατακτοποίητοι!
Και μένα μου συμβαίνει αυτό μερικές φορές αυτό όταν βιάζομαι, αλλά αναφέρομαι σε όσους/ες το κάνουν συνέχεια.

Έχεις αναρωτηθεί και εσύ πως μπορεί να συμβαίνει αυτό στους ανθρώπους;
Τι συνέβηκε και σταμάτησαν να καλλιεργούν το χωράφι της ευγένειας;
Γιατί σταμάτησαν να ποτίζουν το δέντρο της συμπεριφοράς;
Τι έγινε στη διαδρομή και έχασαν το μέτρο;
Γιατί ξέχασαν τους καλούς τους τρόπους;

Λέω "έχασαν και ξέχασαν" γιατί κάποια στιγμή τους είχαν αυτούς τους τρόπους.
Κάποιος θα τους είχε μιλήσει για αυτούς, θα τους είχε υποδείξει.

Μήπως λοιπόν ήρθε ο καιρός να επιστρέψουν πάλι στο σχολείο;
Μήπως αντί για μεταπτυχιακό να κάνουν ένα ....προπτυχιακό MBA (Manners Before Anything);


Η φωτογραφία είναι από την τάξη της Εβελίνας.
Με το βατραχάκι συναντηθήκαμε φέτος ένα καλοκαιρινό βράδυ. Μπορείς να το δεις εδώ και σε άλλη στάση.



Και επισήμως ... επιστρέψαμε! Back to ...life (??)

Tue, 31 Aug 2010 23:00:00 +0000

Μέχρι πριν λίγες μέρες ...βούταγα σε καταγάλανα νερά, περπατούσα σε χρυσές αμμουδιές  αν κάποια πιτσιρίκια δεν είχαν αφήσει τα ίχνη τους στην άμμο θα νόμιζες ότι δεν τις έχει ανακαλύψει κανείς  ... Μέχρι πριν λίγες ημέρες ... μέχρι σήμερα που βρέθηκα στο πρώτο μποτιλιάρισμα.....(AX .... όπως στην πινακίδα κυκλοφορίας...)Όπως κατάλαβες, επέστρεψα και από αύριο ο freddo cappuccinoθα πίνεται ... al officio αντί να πίνεται .... al mare!Εύχομαι και εσύ να ξεκουράστηκες και να απόλαυσες τις διακοπές σου.Καλό φθινόπωρο λοιπόν και καλή δύναμη, που είτε με τον ένα είτε με τον άλλο τρόπο κάτι μου λέει πως θα τη χρειαστούμε.Back to life (??) ... back to reality  ...το θυμάσαι, το χόρευες;Vassilis Online[...]



Internet 3G και ...παραμύθια!

Thu, 19 Aug 2010 21:56:00 +0000

photo by dana~2Δυστυχώς … να το διορθώσω καλύτερα γιατί δεν είναι όμορφο να ξεκινάς με αρνητική λέξη… Πάμε πάλι.Αφού γυρίσαμε από τον παραθερισμό μας στη Βόρεια Εύβοια, και πριν φύγω πάλι για μερικές ημέρες για μια προγραμματισμένη …. «ειδική αποστολή» στην κεντρική Ελλάδα, αντέγραψα σε ένα USB Flash Drive μερικές φωτογραφίες για να τις πάρω μαζί μου ώστε με την πρώτη ευκαιρία που θα μου δινόταν να τις ανέβαζα σε μία ανάρτηση που σκεφτόμουν να κάνω σχετική με τις διακοπές. Όμως λόγω κακής έως κάκιστης σύνδεσης internet 3G που υπάρχει στην περιοχή, όχι φωτογραφία δεν μπορεί να ανέβει αλλά ακόμα και για ένα απλό e-mail (χωρίς συνημμένα βέβαια) για να φύγει χρειάζεται να έχεις την ομότιμη υπομονή …3G, δηλαδή … 3Gaidaron! Να φανταστείς ότι μόλις συνδέομαι η ένδειξη που βγαίνει στην κάρτα της σύνδεσης για το σήμα του 3G είναι μόλις 1 στις 5 μπάρες και το μήνυμα που εμφανίζεται είναι «Σήμα Πολύ Κακό», λες και δεν το βλέπαμε. Λοιπόν, μετά από λίγο το δίκτυο επιλέγει ως καλύτερη επιλογή τη σύνδεση μέσω ... GPRS και με το που  βλέπεις το φωτάκι από μπλε να αλλάζει σε πράσινο, πιάνεις το κεφάλι και είσαι έτοιμος να πάρεις φόρα και να το καρφώσεις στον τοίχο. Όχι το κεφάλι, για το φαντεζί στικάκι λέω. Τη θέλεις όμως την όποια διαθέσιμη ρημάδα σύνδεση υπάρχει, τη χρειάζεσαι την άτιμη, γιατί έχεις το σαράκι σου να δεις τα e-mail σου, δεν μπορείς να κρατηθείς. "Θα σφάϊ αυτό το τζμέλι" που θα λέγανε με προφορά εδώ στην περιοχή... και όποιος κτάλαβ...κατάλαβε :) Τι κάνεις λοιπόν; Γράφεις τη διεύθυνση της σελίδας που θέλεις, πατάς το Enter και … Go, φεύγεις δηλαδή στην κυριολεξία. Πας να κάνεις κάτι άλλο.Φτιάχνεις καφέ, ρωτάς αν θέλει και κανένας άλλος (έχεις χρόνο βλέπεις), παίρνεις κανένα τηλέφωνο, λύνεις ένα σταυρόλεξο, πας μια βόλτα (έχεις επιλογές βρε παιδί μου, πως να το κάνουμε) και όταν με το καλό γυρίζεις, κοιτάς την οθόνη και βλέπεις ότι επιτέλους έχει φορτώσει η … μισή σελίδα… Η κλεψύδρα της αναμονής βέβαια εκεί – σταθερή παρουσία! Συμπέρασμα: καλό το marketing, ωραίες οι διαφημίσεις, οι συσκευασίες και τα στικάκια, αλλά τι νόημα έχουν όλα αυτά όταν μόλις 200 χιλιόμετρα (και ούτε) από την Αθήνα ο ταχυδρόμος πάει πιο γρήγορα το γρά[...]



Από την άλλη βρε!

Tue, 13 Jul 2010 21:24:00 +0000

photo by king nikochanΤελικά δεν ξέρω πόσο "χτύπησε" το θερμόμετρο σήμερα, αλλά όπως και πέρσι, έτσι και φέτος ο Ιούλιος τις τελευταίες ημέρες αποδεικνύεται ιδιαίτερα ζεστός. Μετά από μία και παραπάνω ώρα στις συγκοινωνίες (έχεις και εσύ την εντύπωση ότι έχουν αραιώσει λίγο τα δρομολόγια;) φτάνω σπίτι λίγο πριν τις 8.Το ίδιο περίπου νούμερο έδειχναν οι δείχτες και το πρωί, άρα το 12ωρο είχε την τιμητική του σήμερα.photo by PinkMooseΟι δύο μικρές πιτσιρίκες είναι με τη γιαγιά και τον παππού και η …μεγάλη πιτσιρίκα  έχει συνάντηση με την υπόλοιπη ομάδα των μαμάδων μπαμπάδων. Οπότε για λίγες ώρες μόνος στο σπίτι: yes, it’s party time! Λέμε τώρα ….γιατί με τη ζέστη να έχει γίνει σχεδόν αυτοκόλλητο πάνω στο θαλασσί πουκάμισο αυτό που σκέφτομαι είναι να πάω για μια βουτιά…. στη μπανιέρα!Όμως ρίχνοντας μια ματιά προς τα δυτικά βλέπω ότι σε λίγο θα ξεκινήσει ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα. Δεν ξέρω ποια είναι η δική σου, αλλά αυτή είναι η αγαπημένη μου ώρα της ημέρας, οπότε αποφασίζω να ….αφήσω την Audrey να περιμένει για λίγο και αρχίζω τη διαδικασία:Τέντες σηκώνονταιΜπουκάλι από ...Τορίνο ανοίγει Ποτήρι γυάλινο βγαίνειΠαγάκια πέφτουν Λεμόνι φέτα κόβεται καιΈτοιμο το drink.Ωραία, πάμε μπαλκόνι … 005? (Ο ...007 αν έχεις προσέξει στο δικό του βάζει vodka και ελιά, εγώ όμως δεν είχα, οπότε 007 μείον 2 υλικά = 005!)Ααα κάθεσαι στον καναπέ και απολαμβάνεις τον ήλιο να κατεβαίνει νωχελικά και να χρωματίζει κόκκινο τον ουρανό. Μερικά χρόνια πριν έβλεπες όλη τη διαδρομή του ήλιου μέχρι που αυτός κρυβόταν πίσω από το βουνό. Τώρα αυτό στο κόβει η στέγη του ορόφου που ανέβασε ο γείτονας πριν ένα χρόνο... Τον τυχερό λες, τώρα όλο αυτό το θέαμα είναι δικό του.Μετά από ένα τέταρτο, ο κόκκινος δίσκος κρύβεται πίσω από τη στέγη του γείτονα Σηκώνεσαι λοιπόν και πας στην άλλη άκρη της βεράντας όπου από ένα κενό ανάμεσα στα δύο απέναντι σπίτια μπορείς να απολαύσεις λίγο ακόμα τα χρώματα. Και τότε τον βλέπεις….ο γείτονας είναι εκεί…στο μπαλκόνι…στο πίσω όμως, όχι αυτό που βλέπει τη δύση, το άλλο…αυτό που βλέπει στο δρόμο και το δικό σου σπίτι! Και σου έρχεται να βάλεις τις φωνές: Από την άλλη βρε, από την άλλη!  Έχεις το ηλιοβασίλεμα πιάτο μπρ[...]



Χάθηκα ... βρέθηκα! Lost and found!

Mon, 05 Jul 2010 12:17:00 +0000

photo by Tostie14Αν είχες απορία, όχι δεν χάθηκα :) Εδώ γύρω είμαι και ας έχω να ανεβάσω ανάρτηση για λίγο καιρό. Ευτυχώς πάντως που το ιστολόγιο αυτό δεν είναι επαγγελματικό, γιατί τελευταία με τη συχνότητα των αναρτήσεων οι ..."πελάτες" θα είχαν πάει αλλού.Βλέπεις τον τελευταίο καιρό υπάρχει αρκετό τρέξιμο αλλά και ψάξιμο για το πως θα εξελιχθούν τα πράγματα από το Σεπτέμβριο (για business μιλάμε, μην πάει το μυαλό σου αλλού) και αυτό τρώει αρκετό χρόνο μαζί με φαιά ουσία.Από την άλλη εκεί που όλο λέω να ξεκλέψω λίγο χρόνο για να ανεβάσω ένα από τα περίπου ...για περίμενε να τα υπολογίσω ένα λεπτό .... 20 θέματα που έχω σκόρπια σε σημειώσεις στο γραφείο μου και στον υπολογιστή, όλο και κάποια απρόοπτη αναποδιά συμβαίνει και με βγάζει εκτός πορείας ....πληκτρολογίου.Να για παράδειγμα, τις προάλλες με αυτή την καταιγίδα που ξεκίνησε ως βροχούλα και κατέληξε να θυμίζει μουσώνα στον Ινδικό ωκεανό είχα καθίσει μπροστά στον υπολογιστή και επεξεργαζόμουν μια ανάρτηση, όταν ξαφνικά Τσαφ! πέφτει o ... ηλεκτρονόμος, δηλαδή το ρελέ στον πίνακα. Μετά από λίγο  έγινε και διακοπή ρεύματος οπότε πάπαλα! Όταν τελικά επανήλθε το ρεύμα, είχε χαθεί η σύνδεση στο internet οπότε...πάπαλα Χ 2 !! Τελικά η σύνδεση αποκαταστάθηκε μετά από ...6 ώρες και όπως εύστοχα μου επισήμανε η Άσπα σε μια συζήτηση που είχαμε για το internet, εδώ είναι Ελλάδα και όχι ... Φινλανδία  όπου η σύνδεση στο διαδίκτυο πλέον θεωρείται νόμιμο δικαίωμα των πολιτών!Την επομένη το πρωί είπα να βγω για περπάτημα και τελικά κατέληξα να βγάζω φωτογραφίες τα πεσμένα δέντρα που λύγισαν από τον άνεμο. Photowalking με άλλα λόγια. Γυρίζω σπίτι φορτωμένος με εικόνες για να τις ανεβάσω και λέω να κάνω ένα μπάνιο πρώτα. Μετά από λίγο διαπιστώνω ότι δεν υπάρχει καθόλου ζεστό νερό. Πρόβλημα στον καυστήρα του αερίου (F.33 η ένδειξη) και άντε να ψάχνεις το εγχειρίδιο να δεις τι σημαίνει. Το F βέβαια εκτός από το fault θα ταίριαζε με την περίπτωση και σε άλλη αγγλική λέξη που αρχίζει από F..., αλλά για να μην στα πολυλογώ αυτή τη στιγμή που γράφω μάλλον πρέπει να είναι ο Θανάσης στο σπίτι και να τον φτιάχνει. Τώρα όταν θα τελειώσει, αναλόγως τι κοστούμι θα μας κ[...]



Τρίχες!

Wed, 09 Jun 2010 06:58:00 +0000

photo by citykaneΔεν ξέρω για τη δική σου, αλλά η δική μου περιποίηση για ευνόητους λόγους (δες photo 15μοίρες ΒΑ επάνω δεξιά στο blog) μου κοστίζει 10 € και διαρκεί το πολύ 10 λεπτά!Και αυτά χωρίς .... μασάζ, χωρίς σιάτσου, χωρίς αιθέρια έλαια, χωρίς ποτό, χωρίς snacks.  Όχι ότι τα ήθελα όλα αυτά μέχρι τώρα, αλλά κοίτα που εχθές το βράδυ, ήρθε στο e-mail η παρακάτω προσφορά από τα Golden Deals και με έβαλε σε σκέψεις:Με μόνο με 19,50€ αντί για 65€ (έκπτωση 70%) κάνεις ένα 45λεπτο Hair Spa σε VIP χώρο στο κομμωτήριο Ikonomakis στο Χαλάνδρι.Όροι και Στοιχεία της Προσφοράς Η προσφορά ισχύει από 15/06/2010 έως και 31/12/2010.Αφορά ένα 45λεπτο Hair Spa σε VIP χώρο, που αποτελείται από:30 λεπτά μασάζ / σιάτσου με αιθέρια έλαια και 15 λεπτά χαλάρωμα. Κατά τη διάρκεια του μασάζ χωρίς extra χρέωση απολαμβάνετε:(εδώ θα βάλω σχόλια, δεν κρατιέμαι)- Χαλάρωμα σε prive χώρο με πολυθρόνα μασάζ, liquid spa οθόνη και relax μουσική.(αν πάω δηλαδή μετά το γραφείο, μπορεί να πάρω και κανένα υπνάκο μέχρι να έρθει η σειρά μου!)- Επιλογή από το αγαπημένο σας ποτό(ευκαιρία να ανοίξω τους οδηγούς για κανένα ιδιαίτερο drink)- Πούρο / τσιγάρα(ώπα δεν απαγορεύεται το κάπνισμα σε κλειστούς χώρους; Έτσι κι αλλιώς δεν φουμάρω αλλά αφού το προσφέρουν θα πάρω ένα πούρο για τον κουμπάρο μου, μην πάνε άδικα τόσες ...τρίχες!)- Snacks(τι εννοείτε; κρύα, ζεστά εδώ διαπιστώνω κενό στην ενημέρωση!)- Πρόσβαση σε H/Y, TV, Internet.(μην ξεχάσω να πάρω και το λαπιτόπι να στείλω φωτο με το σκαλπ καλυμμένο με τα έλαια!)•Ισχύει από Τρίτη έως και Παρασκευή(α κατάλαβα, 11 λεπτά την ημέρα * 4 ημέρες = πάνω κάτω όσο μου παίρνει και στην ... Ωραία Μυτιλήνη: μη γελάς, έτσι λέγεται το κομμωτήριο που πηγαίνω!)  •Περιλαμβάνει στέγνωμα αλλά όχι χτένισμα.(καλά το χτένισμα το κάνω και μόνος μου, σιγά το δύσκολο!)•Απαιτείται τηλεφωνικό ραντεβού 3 ημέρες πριν στο 210 60 90 712(λογικό)•Ισχύει για έως και 4 κουπόνια ανά χρήστη (δηλαδή μπορεί να πάρω και άλλους 3 άρρενες φίλους μαζί και να πάμε για ποτό, μασάζ, relax - σαν να κάνουμε bachelor party :) ... )Πως σου φαίνεται η προσφορά;Για κάτσε ένα λεπτό να δω τι γίνεται. Μάλιστα, ήδη έχουν κλειστεί 4 ραντεβού για τα 30 που χρειάζονται για να ενεργοποιηθεί η προσφορά και να γίνει το deal. [...]



Τελικά ήταν ... 44!

Sun, 06 Jun 2010 22:55:00 +0000

photo by Jorge FranganilloΧμ άντε τώρα να το εξηγήσεις. Λοιπόν στην προηγούμενη ανάρτηση, αυτή με τον τίτλο 43 και προχωράμε!, υπήρχε ένα αμελητέο λαθάκι 31.536.000 ... δευτερολέπτων. Ευτυχώς δεν ήταν έλλειμμα σε Euro! Το κατάλαβα όταν εκτός από το blog άρχισαν να έρχονται οι ευχές και στο facebook. Μία από αυτές ήταν του φίλου μου του Γιώργου, ο οποίος πήρε μπογιά και σπρέι και έγραψε στον τοίχο ή στη μάντρα μου, όπως θες πες το:ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΚΑΛΑ ΝΑ ΧΑΙΡΕΣΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ (όλα καλά μέχρι εδώ αλλά μετά συνέχισε …) ΑΠΑΤΕΩΝΑ 44 ΕΙΣΑΙ ΟΧΙ 43 ΜΗΝ ΚΡΥΒΕΙΣ ΧΡΟΝΙΑ!!!Στην αρχή λέω δεν μπορεί λάθος κάνει θα κάνει ο Γιώργος, μετά όμως το σκέφθηκα : Ίδια χρονιά έχουμε γεννηθεί με το Γιώργο, μαζί τελειώσαμε το Λύκειο, μαζί παίζαμε μπιλιάρδο και πηγαίναμε στο γήπεδο (αυτό δεν έχει σχέση αλλά δεν πειράζει), έχει δίκιο. Vassili online έκανες γκάφα, είσαι 44!Απάντησα λοιπόν στο Γιώργο:«Γιώργο ευχαριστώ! τώρα που το σκέφτομαι ρε συ έχεις δίκιο :) άστο τώρα έτσι που να αλλάζω τώρα τα νούμερα στις αναρτήσεις και τα faceμπούκια:) Του χρόνου θα βάλω 45 και θα είναι το σωστό!»Και έτσι σκόπευα να κάνω, αλλά όταν γύρισα σπίτι και το είπα στην Άσπα, μου είπε "Δεν σε πιστεύω, αυτό είναι για ανάρτηση!" Αυτό κάνω λοιπόν τώρα.Που λες αυτό το "δεν σε πιστεύω βρε Βασίλη" συνοδευόμενο από ένα πειραχτικό "μα για όνομα!" ούτε που θυμάμαι πόσες φορές το άκουσα εκείνη την ημέρα. Όντως γελάσαμε πολύ. Τελικά φαίνεται ότι αυτό που σκέφθηκα να γράψω στη σελίδα Ποιοι Είμαστε στο νέο μας blog, τo mamades mpampades για να περιγράψω το προφίλ μου, δεν πρέπει να απέχει πολύ από την πραγματικότητα.Στην ουσία επιβεβαίωσα ένα από τα χαρακτηριστικά που προσδίδει η συγγραφέας και ομιλήτρια Florence Littauer στην προσωπικότητα του Δημοφιλούς Αιματικού, ότι έχει μνήμη χρωμάτων. Να και η απόδειξη από το βιβλίο...  Με την ευκαιρία, το βιβλίο Προσωπικότητα Συν  της Florence Littauer είναι ένα από τα αγαπημένα μου και στο προτείνω ανεπιφύλακτα να το διαβάσεις με την πρώτη ευκαιρία.Είμαι σίγουρος ότι θα διασκεδάσεις αρκετά με το γλαφυρό τρόπο που περιγράφονται οι τέσσερις προσωπικότητες και τα χαρακτηριστικά τους, τα «θεόπεμπτα προτερήματα» όπως τα αναφέρει η [...]



43 και προχωράμε!

Tue, 01 Jun 2010 09:57:00 +0000

photo by jontintinjordanΜέρα που είναι σήμερα και γιορτάζω τα 43, είπα να κάνω ένα γλυκό για κέρασμα για σένα και τους άλλους φίλους που διαβάζουν το blog. Σκέφθηκα όμως να είναι κάτι ξεχωριστό. Έτσι απευθύνθηκα σε ένα διάσημο Σουηδό chef που τον γνώριζα από παλιά και του ζήτησα να αναλάβει τα γλυκά εδέσματα. Όμως όπως θα δεις παρακάτω τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως τα περίμενα, καθώς αποδείχθηκε ότι υπήρχε σοβαρό πρόβλημα στην επικοινωνία με την αγγλική γλώσσα...Στην αρχή τον ρώτησα αν μπορεί να φτιάξει ένα κέϊκ με μπανάνα. Κανένα πρόβλημα μου λέει, αλλά γιατί να μην κάνουμε καλύτερα ένα δροσιστικό banana split; Ωραία ιδέα είπα, ξέρεις να το φτιάχνεις καλό; Η ειδικότητά μου είπε, αλλά από ότι φάνηκε δεν είχε ιδέα πως γίνεται. Ευτυχώς που δεν πήγε στο Σπλιτ για να αγοράσει μπανάνες. Άσε που το ...split πήγε να το κάνει με ....καλύτερα δες το video.Μετά σκέφθηκα να του πω να φτιάξει donuts και συμφώνησε αλλά όταν είδα με ποιο τρόπο έκανε τις τρύπες, είπα άσε καλύτερα μην μας έρθει καμιά αντιτρομοκρατική και βγούμε μπαρουτοκαπνισμένοι. Δες το video και θα καταλάβεις...Μετά σκέφθηκα ότι ίσως τα καταφέρνει καλύτερα με τη σοκολάτα και τον ρώτησα αν ξέρει να φτιάχνει  Μους Σοκολάτας. Κανένα πρόβλημα είπε. Μόνο και μόνο αυτή η απάντηση έπρεπε να με βάλει σε σκέψεις, αλλά είπα ας του δώσω μια ευκαιρία. Δυστυχώς αποδείχθηκε ότι το chocolate στα αγγλικά  το κατάλαβε αλλά μπερδεύτηκε στο mousse και αντί για αυτό στο μυαλό του πρέπει να είχε την πανίδα της χώρας του και  .... αλλά καλύτερα δες το video.Μετά από όλα αυτά, είπα να ξεχάσω τα γλυκά και τουλάχιστον να του πω να ρωτήσει το Markus να μας προτείνει ένα καλό κρασί. Αντί να ρωτήσει το Markus όμως που είναι ειδικός, μου πρότεινε να ανοίξουμε σαμπάνια. Γιατί όχι σκέφτομαι, let's crack open the bubbly darling (που λένε και οι Άγγλοι), άντε να να κάνουμε κάτι επιτέλους, να τσουγκρίσουμε ένα ποτήρι βρε αδερφέ. Που να μου περάσει όμως από το μυαλό ότι ακόμα και σε αυτό θα είχε δυσκολία.....Μετά από όλα αυτά, είπα καλύτερα να ξεχάσω το chef και να φτιάξω τα γλυκά μόνος μου. Βέβαια αυτό προϋποθέτει ότι θα περιμένεις μέχρι του χρόνου για να τα ετοιμάσω, αλ[...]



Δικαίωμα στο όνειρο - Dream On

Mon, 24 May 2010 00:17:00 +0000

"Τα όνειρα είναι τα ψιθυρίσματα της ψυχής" Αυτή είναι η πρώτη φράση στο πολύ όμορφο video που παρακολούθησα πριν λίγες ημέρες και τελικά σήμερα βρήκα το χρόνο να το μοιραστώ μέσω του blog μαζί με ορισμένες σκέψεις. Ναι, η εποχή που διανύουμε είναι σίγουρα δύσκολη. Το πιο πιθανό είναι ότι όπως και οι περισσότεροι, ούτε και εσύ ευθύνεσαι προσωπικά για τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας. Όμως επηρεάζεσαι από αυτή και από τα χρόνια λάθη, τις παραλήψεις και τις λοβιτούρες άλλων. Όπως επηρεάζεσαι και από τα τόσα αρνητικά μηνύματα που εκπέμπονται από παντού για τα δύσκολα χρόνια που έρχονται ή έχουν ήδη έρθει. Μηνύματα που σου λένε, κάτσε στα αυγά σου, να είσαι καλύτερα ευχαριστημένος με αυτά που έχεις ή όσα θα σου μείνουν. Μηνύματα που έμμεσα σου λένε μην κάνεις όνειρα ή τουλάχιστον για την ώρα βάλε τα στην κατάψυξη, κρύψε τα, θάψε τα.Όμως αυτό είναι το χειρότερο που μπορείς να κάνεις. Ίσα ίσα, τώρα είναι που πρέπει να σκεφτείς για ένα καλύτερο αύριο και το πως οραματίζεσαι αυτό να είναι για σένα, και για αυτούς που αγαπάς και νοιάζεσαι. Η κρίση μπορεί να είναι σοβαρή και επώδυνη, αλλά δεν παύει να κρύβει και ευκαιρίες. Ευκαιρίες που ίσως δεν τις είχες σκεφτεί ή είναι είναι διαφορετικές από ότι είχες στο μυαλό σου. Αν όμως τώρα σταματήσεις να κάνεις όνειρα, θα σταματήσεις και να ψάχνεις και αν δεν ψάχνεις δεν θα τις βρεις ή μπορεί να τις βρουν άλλοι πριν από σένα.Ελπίζω, αυτό το σύντομο video να σε κάνει να ακούσεις πιο έντονα τα ψιθυρίσματα της ψυχής σου και  ίσως να σου δώσει το έναυσμα από ψιθυρίσματα να γίνουν ήχοι δυνατοί, φωνές και κραυγές. Μπορεί σήμερα να είναι αργία (Αγίου Πνεύματος), αλλά αυτό δε σημαίνει ότι το ...πνεύμα σου πρέπει να κάνει αργία, οπότε με αυτό το video ας το τροφοδοτήσουμε με ωραίες σκέψεις. Στο αφιερώνω λοιπόν και μην αφήσεις κανέναν με τίποτα να σου στερήσει το όνειρο! Έτσι δεν λένε άλλωστε και οι στίχοι από το υπέροχο τραγούδι του Λάκη Δικαίωμα στο Όνειρο;Δες παρακάτω ένα μικρό δείγμα από τις εικόνες με τα εμψυχωτικά λόγια (μικρά αλλά αληθινά μυστικά, σε ελεύθερη μετάφραση) που τις συνοδε[...]



Μαμάδες Μπαμπάδες, new blog!

Wed, 19 May 2010 21:12:00 +0000

Θυμάσαι όταν ήσουν παιδί και τραγούδαγες το "Ήταν ένα μικρό καράβι;"Έ! σε αυτό το ρυθμό προσπάθησε να διαβάσεις (ή και να τραγουδήσεις) τους παρακάτω στίχουςΠάμε ....μαέστρο;Ήτανε δυό γλυκές μαμάδες (x 2)και άλλοι δυό χαζομπαμπάδες (x 2)ω-ε, ω-ε, ω-ε, ω-ε Τη μια μαμά τη λένε Άσπα (x 2)και online είναι είναι πάντα (x 2)ω-ε, ω-ε, ω-ε, ω-ε Η άλλη μαμά είναι τσαχπίνα (x 2) βρε και τη λένε Κατερίνα (x 2) ω-ε, ω-ε, ω-ε, ω-ε Χρήστος ο ένας ο μπαμπάς (x 2)για ότι θε-θε-θέλεις τον ρωτάς (x 2) ω-ε, ω-ε, ω-ε, ω-ε Bασίλης λέγεται ο άλλος (x 2)και είναι πλακατζής μεγάλος (x 2) ω-ε, ω-ε, ω-ε, ω-ε Και όλοι τους φτιάξαν νέο blog (x 2)θες να το δεις; Ε! κλικ εδώ (x 2) ω-ε, ω-ε, ω-ε, ω-ε Αν σου αρέσει πες το σ’άλλους (x 2) σε φίλους σου μικρούς μεγάλους (x 2) ω-ε, ω-ε, ω-ε, ω-ε Να ‘ρθουν να ρίξουν ένα look (x 2) και fan να μπουν στο Facebook (x 2) ω-ε, ω-ε, ω-ε, ω-ε ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~και για "του ...blog το ασφαλές" ή αν βαρέθηκες να διαβάσεις το τραγούδι, το link για το νέο blog είναι http://mamadesmpampades.gr/Vassilis Online[...]



Συνέχισε να προσπαθείς! - Keep trying!

Sun, 09 May 2010 23:06:00 +0000

Ξέχασε πόσες φορές έχεις αποτύχει....


Συνέχισε την προσπάθεια 
και αργά ή γρήγορα θα πετύχεις το στόχο σου!

(image)



Αγαπώ όσους μου λείπουν

Sun, 25 Apr 2010 23:13:00 +0000

Προχθές γύρω στις 10 το βράδυ, σε ένα δωμάτιο στον 7ο όροφο παιδιατρικής κλινικής. Η ξαφνική περιπέτεια που μας αναστάτωσε και μας ταλαιπώρησε, είναι πλέον γνωστή. Εδώ και μισή ώρα που η μικρή μου κόρη έχει αποκοιμηθεί, προσπαθώ να συνδεθώ σε ένα από τα 5 απροστάτευτα ασύρματα δίκτυο που έχει εντοπίσει το laptop. Μάταια. Η εναλλακτική είναι μία κάρτα σύνδεσης που για μία μέρα κοστίζει 14 €!!. Δεν σφάξανε που λένε. Να σκόπευα να την χρησιμοποιήσω για όλη την ημέρα, έστω τη μισή, κομμάτια να γίνει - ίσως και να το σκεφτόμουν. Αλλά για 2-3 ώρες μόνο.... η οικονομική λογική με αποτρέπει από την ιδέα αγοράς της. Πάντως είναι απορίας άξιο με τις τιμές που έχουν τα δωμάτια αυτού του ξενοδοχείου.... εεε της κλινικής εννοούσα, να χρειάζεται να πληρώσεις επιπλέον για να συνδεθείς στο internet. Ίσως θα έπρεπε να το ξανασκεφτούν, ίσως και να τους γράψω μία επιστολή για το ... μαρούλι μόλις φύγουμε με το καλό.Αφού λοιπόν εγκαταλείπω την ιδέα της σύνδεσης, λέω να αφοσιωθώ σε μια ανάρτηση.Σκέφτομαι αυτό που μου είπε η Εβίτα λίγο πριν κοιμηθεί, αφού πρώτα διαβάσαμε 2 παραμύθια και είπαμε και 3 τραγούδια: 2 γνωστά και ένα δικό μου αυτοσχέδιο. Τη Σαρανταποδαρούσα ή ΣαΛανταποδαΛούσα όπως την έλεγε μέχρι πριν λίγο καιρό.(Οι στίχοι σε άλλη ανάρτηση και κατόπιν request J, τουλάχιστον 7 απαιτούνται!) Εβίτα: Μπαμπά να σου πω τι σκέφτομαι;Μπαμπάς: Ναι, τι σκέφτεσαι;Εβίτα: Να εχθές που δεν είχες έρθει και μου έλειπες σκέφθηκα πόσο σ’αγαπώ.Όμως σήμερα που είσαι μαζί μου και δεν μου λείπεις δεν το σκέφτομαι.Πριν προλάβω να απαντήσω, με ρωτάει αν μπορεί να μου πει κάτι ακόμα.Εβίτα: Όμως τώρα που η μαμά και η Εβελίνα πήγαν στο σπίτι και μου λείπουν, σκέφτομαι πόσο πολύ τις αγαπώ. Και τη γιαγιά και τον παππού και τη Στέλλα τη νονά μου που δεν είναι τώρα εδώ. Όλους τους αγαπώ τώρα που μου λείπουν.Μπαμπάς (λάτρης των ερωτήσεων, αχ αυτές οι πωλήσεις): Όταν τους δεις δηλαδή, δεν θα τους αγαπάς;Εβίτα: Όχι μπαμπά, δεν είπα αυτό. Απλά (το λέει συχνά και με έμφαση το απλά) σου είπα ότι σκέφτομαι ότι τους αγαπώ τώρα που δεν είν[...]



Πάσχα στο γιαλό!

Sun, 04 Apr 2010 10:58:00 +0000

Δίπλα στο κύμα στο γιαλό
κάτω απ' τον ήλιο το ζεστό
για αυτούς που τόσο εκτιμώ
ένα κρασί θέλω να πιω
Πάσχα Καλό να ευχηθώ!


Να το πιώ; 





Taxi & Δώρο Πάσχα: Να το εισπράξουν ή όχι;

Sat, 27 Mar 2010 15:07:00 +0000

Πριν από λίγο στο tvxs διάβασα :

"Την πρόθεση τους να μην εισπράξουν από το επιβατικό κοινό δώρο Πάσχα, γνωστοποίησαν τα μέλη της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ταξί-Αγοραίων με επιστολή τους, στον γενικό γραμματέα του υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Θεοχάρη Τσιόκα.
Στην επιστολή επισημαίνεται ότι η απόφαση αυτή ελήφθη για την εξυπηρέτηση του κοινού, λόγω της δύσκολης οικονομικής κατάστασης που αντιμετωπίζουν τα περισσότερα νοικοκυριά..."


Αυθόρμητα άφησα το παρακάτω σχόλιο.

Mήπως θα ήταν καλύτερα να εισπράξουν το δώρο και αφού δεν θέλουν να το πάρουν να το αποδώσουν κάπου που θα μπορεί να είναι πιο αξιοποιήσιμο για το κοινό όφελος;

Κάνοντας έναν πρόχειρο ελάχιστο υπολογισμό:
Αν δεν κάνω λάθος πρέπει να υπάρχουν περισσότερα από 20000 ταξί στην Ελλάδα, αλλά ας πούμε ότι είναι μόνο τόσα (όποιος γνωρίζει τον ακριβή αριθμό μπορεί να διορθώσει τα νούμερα).

Έστω ότι το δώρο ισχύει για 10 ημέρες (κανονικά είναι 14: Μ.Δευτέρα-Κυριακή του Θωμά) και το κάθε ταξί κάνει συνολικά μόνο 100 κούρσες (δηλαδή μόνο 10 την ημέρα). Συνολικά θα γίνουν 2.000.000 κούρσες (αριθμός ταξί * κούρσες). Με ένα 1 Ευρώ από την κάθε κούρσα μαζεύονται 2 εκατομμύρια Ευρώ! Και μισές κούρσες να γίνουν πάλι μαζεύεται 1 εκατομμύριο Ευρώ. Αν γίνουν παραπάνω κούρσες;

Το που θα τα δώσουν;

Η λίστα των επιλογών είναι αστείρευτη: από σχολεία, από νοσοκομεία, από κοινωφελή ιδρύματα μέχρι και στο ειδικό ταμείο για την ελληνική οικονομία μπορούν να τα δώσουν.

Η δική σου άποψη;

Να το εισπράξουν και να το αποδώσουν κάπου για κοινό όφελος ή να μην το εισπράξουν;
Αν το αποδώσουν κάπου που θα ήθελες να το αποδώσουν;



Η καλύτερη σπεσιαλιτέ!

Tue, 16 Mar 2010 23:32:00 +0000

Ο θείος Νικήτας (μιλάμε για το θείο του μικρού Θανασάκη αν θυμάστε) μέχρι να ηρεμήσουν τα πνεύματα μετά τις ... αποκαλύψεις, αποφασίζει να "εξαφανιστεί" για λίγο. Πάει λοιπόν ένα 15ήμερο ταξίδι στην Ισπανία και τη δεύτερη κιόλας μέρα βρίσκεται στην αρένα για να παρακολουθήσει ταυρομαχίες.Αφού τελειώνει το "θέαμα" πηγαίνει για φαγητό στο Plaza de Τoros, ένα gourmet εστιατόριο ακριβώς δίπλα από την αρένα. Από το ξενοδοχείο τον είχαν ενημερώσει ότι όλα τα εδέσματα του συγκεκριμένου εστιατορίου είναι πάντα της ώρας και εξαιρετικά ...φρέσκα!Ζητάει λοιπόν την σπεσιαλιτέ του μαγαζιού και μετά από λίγη ώρα ο σερβιτόρος του φέρνει ένα βαθύ πιάτο μέσα στο οποίο υπάρχουν δύο μεγάλα στρογγυλά πράγματα....photo by adactio- Τι είναι αυτά, ρωτάει με απορία ο θείος Νικήτας.- Senior, αυτή είναι η καλύτερη σπεσιαλιτέ του Plaza de toros! απαντάει με στόμφο ο σερβιτόρος.- Ναι αλλά τι είναι;- Φρέσκα αμελέτητα ταύρου με μια μυστική πατροπαράδοτη σάλτσα!Ο θείος Νικήτας διστάζει, αλλά τελικά τα δοκιμάζει και ενθουσιάζεται από τη γεύση! Μάλιστα του αρέσουν τόσο πολύ που από την επόμενη ημέρα πηγαίνει κάθε μεσημέρι στο εστιατόριο και παραγγέλνει το ίδιο φαγητό. Όμως μετά από μια εβδομάδα, ο σερβιτόρος του φέρνει ένα πιάτο με δύο μικροσκοπικά στρογγυλά πραγματάκια!- Τι είναι αυτά; ρωτά κοιτώντας με απορία τον σερβιτόρο.- Τι να κάνουμε senior. Βλέπετε, δεν κερδίζει πάντα ο ταυρομάχος...painting by Miki, Queen of Planet GoodaboomΗθικό δίδαγμα: Το "φρέσκο" να σε βάζει σε υποψίες:)Μπορεί να προέρχεται από τύπους που πήγαν να το παίξουν ψύχραιμοι με τους ταύρους αλλά ατύχησαν. Ακολουθούν ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα:Δες έναν που o ταύρος όχι μόνο τον "πήρε και τον σήκωσε αλλά και τον ..." Να και άλλος ένας που ακόμα ψάχνει τα ...παντελόνια του! Να και άλλοι δύο πολύ σίγουροι! Don't play cool against a bull!ΥΓ: Το ότι το ανέκδοτο έχει σχέση με ταυρομαχίες, μη σε κάνει να πιστεύεις ότι ο Vassilis Online τις υποστηρίζει, το αντίθετο. Αν θες μπορείς να δηλώσεις και εσύ την αντίθεσή σου εδώ Αν δεν έχεις πειστεί ακόμα για τη βαρβ[...]



Όταν έρχονται τα σύννεφα – When the clouds come

Sun, 14 Mar 2010 08:59:00 +0000

Οι φωτογραφίες που θα δεις παρακάτω τραβήχτηκαν στην αρχή της εβδομάδας καθοδόν προς το γραφείο, στο ίδιο περίπου σημείο αλλά με 24 ώρες διαφορά. Ακριβώς 24 ώρες. Ακόμα και εγώ που τις τράβηξα το αγνοούσα μέχρι που είδα την ώρα της λήψης στα στοιχεία των φωτογραφιών. 9/3/2010 στις 9:21 πμ ακριβώς η 1η.8/3/2010 στις 9:21 πμ ακριβώς η 2η.Μπορεί να πεις, εντάξει και τι έγινε; Μάθαμε τι ώρα περίπου πηγαίνει στο γραφείο του ο Vassilis Online. Σλόου δη έγκς! Γκρέϊτ δη κάμπατζις! (I guess no translation is required)Kαι δεν μου λες Mr. Bill, γιατί τις παρουσιάζεις αντίστροφα; Υπομονή, διάβασε παρακάτω.Και τις δύο τις τράβηξα σκόπιμα. Την δεύτερη επειδή μου έκανε εντύπωση το σκούρο χρώμα (σχεδόν μωβ) του ουρανού που αντίκρισα μόλις βγήκα από το ΜΕΤΡΟ. Tα σύννεφα ήταν πολύ πυκνά και πολύ μαύρα. Και η μαυρίλα αυτή φαινόταν ότι θα έμενε για πολύ.Αισθανόσουν τόσο έντονα ότι από λεπτό σε λεπτό θα αρχίσουν να πέφτουν όχι απλά καρεκλοπόδαρα αλλά ντιβανοκασέλες ολόκληρες, μπουφέδες, τραπέζια και όποια άλλη επιπλοκατασκευή μπορείς να σκεφθείς. Ευτυχώς με το συνάδελφο που συναντηθήκαμε τυχαία, προλάβαμε να φθάσουμε στεγνοί στο γραφείο. Όμως μετά από λίγο όταν άρχισε το «γλέντι», όσοι ήταν έξω …Όλα αυτά όμως μέχρι το άλλο πρωί που τράβηξα την πρώτη φωτογραφία.Ίδια ώρα λοιπόν, κοιτάς επάνω και όλα είναι διαφορετικά. Ένας πεντακάθαρος ουρανός. Πες τον Αττικό ή όπως αλλιώς θέλεις, ο ουρανός ήταν πανέμορφος. Οι τελευταίες υποψίες από σύννεφα στο βάθος έτρεχαν να φύγουν μακριά από τον καταγάλανο καμβά. Μια φωτογραφία είναι σαν χίλιες λέξεις, λέει μια κινέζικη παροιμία. Τώρα που έχουμε δύο; Εδώ είναι που αρχίζουν οι σκέψεις και οι στοχασμοί.Κάπως έτσι δεν συμβαίνει και με εμάς; Με τη διάθεσή μας;Τη μία μπορεί να είσαι στα πάνω σου, να έχεις τις χαρές σου και ξαφνικά κάτι αναπάντεχο συμβαίνει και βυθίζεσαι απότομα στις μαύρες σου.Από την άλλη, ενώ ορισμένες δύσκολες καταστάσεις φαίνεται ότι θα σε ταλαιπωρήσουν για πολύ καιρό, απροσδόκητα τα πράγματα αρχίζουν και αλλ[...]



Κούνια - Swing

Sun, 07 Mar 2010 10:59:00 +0000

Σήμερα βρήκα την ευκαιρία να κοιτάξω τις φωτογραφίες από μία βόλτα που είχαμε πάει πρόσφατα με τις πιτσιρίκες στο βουνό. Όπως και σήμερα, έτσι και εκείνη την ημέρα τα σύννεφα έφταναν χαμηλά ακουμπώντας σχεδόν τα δέντρα ενώ μια δροσούλα πλημμύριζε την ατμόσφαιρα. Αρκετά ελαφριά για να μας κάνει να αισθανόμαστε ευχάριστα, χωρίς όμως να μας ξεγελάσει για να μη φορέσουμε τα μπουφάν και τα σκουφιά μας. Πάνω στο βουνό, υπάρχει μία ξεχασμένη παιδική χαρά.Ένας παλιός ξύλινος φράχτης περικυκλωμένος από αδάμαστα αγριόχορτα, προσπαθεί να σταθεί σαν εμπόδιο ανάμεσα σ'αυτήν και το βουνό. Όπως κάποια παλιά αυτοκίνητα αλλά και κάποια καράβια έχουν αφεθεί στο χρόνο και τη σκουριά, κάπως έτσι και τα παιχνίδια σε αυτή τη μικρή παιδική χαρά έχουν αφεθεί στη μοίρα τους που τα συνοδεύει στο ταξίδι της φθοράς τους.Μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού είναι τα παιχνίδια που βρίσκεις εκεί: ένας μεταλλικός πολύχρωμο μύλος, μια 4θέσια κατασκευή με κούνιες, μία ξύλινη σύνθεση με σκαλάκια και ένα κυλινδρικό τούνελ και άλλη μία παιχνιδοκατασκευή για σκαρφάλωμα. Στην τελευταία βέβαια για λόγους ασφαλείας (δες φωτο παρακάτω) το σκαρφάλωμα είναι απαγορευτικό. Τώρα αν στην εικόνα προσθέσεις και τα αγριόχορτα που μεγαλώνουν ανεμπόδιστα, τα όργανα αυτής της μικρής παιδικής χαράς μοιάζουν σαν να ξεφυτρώνουν μέσα από ένα  πράσινο χαλί. Πάνω σ' αυτό το χαλί, τώρα που έχει φθάσει η άνοιξη, τα αγριολούλουδα και ειδικά οι ατίθασες μαργαρίτες κάνουν το δικό τους πάρτυ και δημιουργούν μία ωραία αντίθεση έτσι όμορφα που ξεφυτρώνουν όπου θέλουν.Αν προσέξεις καλά κάπου μέσα στις μαργαρίτες υπάρχει και ένα σαλιγκάρι (λες να είναι η μοίρα μου να συναντάω παντού τη Γκαροφαμίλια;), το είδες;Πάντως παρόλο που η μικρή αυτή παιδική χαρά βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση, οι πιτσιρίκες πάντα το διασκεδάζουν όταν πηγαίνουμε εκεί. Βλέπεις, στα μυαλό των περισσότερων παιδιών η χαρά του παιχνιδιού πάντα είναι πιο δυνατή από[...]



Upside down - Τα πάνω κάτω!

Fri, 26 Feb 2010 23:29:00 +0000

Μιας και ο καιρός φαίνεται ότι ανοίγει, σκέψου το εξής:Πες ότι βρίσκεσαι λίγο πριν τις καλοκαιρινές διακοπές και κάνεις μια βόλτα στην αγορά για να δεις πώς θα ντύσεις πιο όμορφα από ποτέ το μπόντι που έχτιζες επιμελώς όλο το χειμώνα.Κοιτάς λοιπόν τα πάντα.Από χαβανέζικες πουκαμίσες με ιβίσκους ή άλλα πολύχρωμα σχήματα, από βερδούμες, από μπλουζάκια με στενή ή πιο άνετη γραμμή, από πέδιλα και σαγιονάρες πισίνας, μέχρι και καπελάκια για να αντιμετωπίσεις τον ήλιο για να μην κάψει το ... γήπεδο στην κορυφή του βουνού...Εξηγούμαι: αν ο … "τριχοκεφαλότυπός" σου είναι σαν τον δικό μου και διαθέτεις και εσύ εγκαταστάσεις όπου το χορτάρι υπάρχει παντού εκτός από το κέντρο του γηπέδου, καταλαβαίνεις ότι το καπελάκι είναι απαραίτητο.Κοιτάς τα πάντα λοιπόν. Κοιτάς τα πάντα. Κοιτάς.Και σκέφτεσαι:Τώρα δεν είναι κρίμα, να «χάσω» τόσα ... "λεφτά ευρωσφαίρια"; (…νέος οικονομικός όρος που προέρχεται από τον ιατρικό … λευκά αιμοσφαίρια).Δεν είναι λίγο αδικία να κάνω τόσες αγορές και όταν θα γυρίσω από τις διακοπές, να δω τα ίδια πράγματα να πωλούνται στη μισή τιμή; Γιατί να μην κάνουν τις εκπτώσεις πριν τις διακοπές; Αλήθεια γιατί δεν τις κάνουν;Όποιος δεν το έχει σκεφτεί ποτέ αυτό, να κάνει κλικ με το ποντίκι σε άλλη σελίδα! Είσαι ακόμα εδώ; Εκεί που συνεχίζεις να κοιτάς, ξαφνικά βλέπεις κάτι διαφορετικό. Στην αρχή μπερδεύεσαι λίγο. Λες τι έγινε, περπατάω στο πάτωμα ή στο ταβάνι τόση ώρα; Τι σόι βιτρίνα είναι αυτή; Κοιτάς λίγο καλύτερα και διαπιστώνεις ότι όλα είναι … ανάποδα. Από το σήμα του καταστήματος, από τις κρεμάστρες, τους πάγκους-τραπέζια, τα ρούχα, μέχρι και τις κούκλες που αντί να στέκονται στο πάτωμα κρέμονται από το ταβάνι! Εκτός από αυτά βλέπεις και μεγάλες διαφημιστικές πινακίδες που με απλά λόγια σου εξηγούν ότι δεν χρειάζεται να περιμένεις τις εκπτώσεις για να αγοράσεις, αγόρασε τώρα και ότι πάρεις είναι εγγυημένο ότι θα το πάρεις στην καλύτερη τιμή!Τι θα έκανες, θα έμενες έξω ή θα[...]



Customer Service - Nokia

Sat, 20 Feb 2010 13:16:00 +0000

Ήταν 5 Ιανουαρίου του τρέχοντος σωτηρίου έτους, όταν μόλις 13 μήνες μετά την αγορά του κινητού μου χρειάστηκε αλλάξω την μπαταρία του. Κατά ένα περίεργο λόγο όχι μόνο είχε εξαντλήσει το όριο ζωής της αλλά είχε φουσκώσει κιόλας με αποτέλεσμα να μην επιτρέπει στο καπάκι στο πίσω μέρος της συσκευής να κλείνει καλά.Την επόμενη μέρα το πρωί με τη νέα μπαταρία εντελώς φορτισμένη, πάω να ανοίξω το κινητό αλλά δεν γινόταν τίποτα. Καμία ανταπόκριση. «Βρε καλό μου άνοιξε, να σου χαϊδέψω τα πλήκτρα να χαρείς", να του λέω – τίποτα αυτό.Λόγω αργίας το κατάστημα Nokia Service ήταν κλειστό, οπότε αναγκαστικά πήγα την επόμενη το πρωί.  «Τι έγινε, πως και πάλι από εδώ;» ρώτησε ο Χρήστος, ένας από τους υπεύθυνους του καταστήματος.Αφού εξήγησα τι συνέβαινε, ο Χρήστος πήρε τη συσκευή μέσα στο εργαστήριο. Μετά από λίγο μου εξήγησε ότι χρειάζεται να αφήσω τον ασθενή για μερικές ημέρες για γίνουν πρόσθετες διαγνωστικές εξετάσεις ώστε να διαπιστωθεί το πρόβλημα.Έτσι και έγινε. Αφού αντιγράψαμε επαφές και αρχεία (αυτό είναι σκόπιμο να γίνεται πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις) αφήνω τη συσκευή στο … Νοσο-Nokio.  Πέρασε έτσι μία εβδομάδα, πέρασε και άλλη μία.Στο ενδιάμεσο χρησιμοποιούσα ένα παλιό κινητό της Άσπας, το Nokia 6111.  Τελικά είναι χρήσιμο να διατηρείς ένα εφεδρικό κινητό, ειδικά για τέτοιες περιπτώσεις.Όμως επειδή οι φωτογραφικές του δυνατότητες δεν συγκρίνονταν με τίποτα με αυτές του 6500 slide, μαζί μου έπαιρνα και μία παλιά Sony Cybershot DSC-P9 για τις καθημερινές μου φωτογραφήσεις. Αυτή ήταν η πρώτη μας ψηφιακή μηχανή, η οποία πλέον χρησιμοποιείται εφεδρικά καθώς έχει φάει τα ψωμιά της έχοντας αγγίξει τις 20 χιλιάδες φωτογραφίες.Πέρασε και 3η εβδομάδα χωρίς να υπάρχει κάποια ειδοποίηση. Οπότε αποφασίζω να πάρω τηλέφωνο για να δω τι γίνεται.Μαθαίνω λοιπόν ότι για κάποιο λόγο η πλακέτα της οθόνης δημιουργούσε ένα βραχυκύκλωμα το οποίο δεν άφηνε το κινητό να ανοίξει (ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων) κα[...]