Subscribe: ………Ζήσε τη στιγμή!………
http://samafoti.blogspot.com/feeds/posts/default
Added By: Feedage Forager Feedage Grade B rated
Language: Greek
Tags:
Rate this Feed
Rate this feedRate this feedRate this feedRate this feedRate this feed
Rate this feed 1 starRate this feed 2 starRate this feed 3 starRate this feed 4 starRate this feed 5 star

Comments (0)

Feed Details and Statistics Feed Statistics
Preview: ………Ζήσε τη στιγμή!………

………Ζήσε τη στιγμή!………





Updated: 2018-04-22T13:19:54.933+03:00

 



"Η αδελφότητα των στεναγμών" του Νίκου Ντακάκη από τις εκδόσεις Α.Α.Λιβάνη

2011-01-31T01:15:41.744+02:00

Πριν από ένα χρόνο ακριβώς έκανα την τελευταία μου ανάρτηση σε αυτόν εδώ τον χώρο. Στοίχειωσε αυτός ο "Επιθεωρητής" εδώ μέσα.
Τελικά το blogging είναι δύσκολη υπόθεση. Θέλει κόπο και χρόνο. Από τη στιγμή που δεν είμαι διατεθειμένη να βγάλω τα εσώψυχά μου στο διαδίκτυο, (δεν ενδιαφέρει κανέναν η καθημερινότητά μου), το άφησα. Κράτησα και κρατώ ό,τι είναι καλό, ό,τι συνάντησα όλον αυτό τον καιρό εδώ μέσα που αξίζει, (φίλους και επαφές), και οι εξομολογήσεις... προσωπικά μόνο.

Αφορμή για την ενεργοποίηση αυτή στάθηκε η έκδοση του βιβλίου του Νίκου Ντακάκη   "Η αδελφότητα των στεναγμών"    από τον εκδοτικό οίκο Α.Α.Λιβάνη.
Ένα βιβλίο που πέρασε από τα χέρια μου, από την πρώτη του σελίδα μέχρι την τελευταία, αφού το δαχτυλογράφησα από το χειρόγραφο του συγγραφέα. Το πονάω σαν δικό μου και χαίρομαι με την επιτυχία του.
Δικαιούμαι, νομίζω, να καμαρώνω και να πανηγυρίζω γι' αυτό.
Aυτό είναι! Δείτε το!

(image)




«Ο ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ ΕΡΧΕΤΑΙ» του JOHN B. PRIESTLEY από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης

2010-01-31T19:16:27.643+02:00

 Χθες βράδυ, στο Σπίτι του Πολιτισμού, παρακολούθησα από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.ΚΡΗΤΗΣ το έργο "Ο Επιθεωρητής έρχεται" του John B.Priestley ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ Μια ΜεγαλοΑστική Οικογένεια στην Επαρχιακή Αγγλία. Η Οικογένεια Μπέρλινγκ. Πατέρας αυθεντικός Άγγλος βιομήχανος, στυγνός πλουτοκράτης, κλασικός εργοδότης με πλήρη ταξική συνείδηση της ταξικής του αποστολής. Κοσμοπολίτης, φιλόδοξος και άνθρωπος του συμφέροντος και του Βρεταννικού Κατεστημένου. Η σύζυγός του Συμπιλ, μια ήπιων τόνων Αγγλίδα σύζυγος Αστικής οικογένειας, των σαλονιών, των συλλόγων εποχής, των "φιλανθρωπικών" συγκεντρώσεων. Η Κόρη τους Σήλα, μια γλυκύτατη νεαρή Αγγλίδα, κακομαθημένη μάλλον αλλά Όχι φθαρμένη, με ψηλό δείκτη Κοινωνικών αντανακλαστικών και ευαισθησιών, διατηρεί ανέπαφη την αγνότητά της και τον ανθρωπισμό της πνιγμένη στο βαρύ Αστικό περιβάλλον. Ο Αδελφός της Έρικ, ένα κλασικό πλουσιόπαιδο ρεμάλι του στυλ "τα έχω όλα και κάνω ότι γουστάρω...", με εμφανείς τάσεις αλκοολισμού και ο Αρραβωνιαστικός της Σήλα, ο Τζέραλντ Κροφτ, γνήσιο τέκνο και αυτό ΜεγαλοΑστικής οικογένειας.. Καταλύτης στη ζωής τους και στις απόψεις τους, ένας ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ, ο οποίος εισβάλλει στην κυριολεξία στην "ευτυχισμένη" τους θαλπωρή ένα απόγευμα αναγγέλοντάς τους την ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ μιας νεαρής κοπέλλας με την οποία θα αποδειχτεί με τραγικό τρόπο η άμεση ΣΧΕΣΗ ΟΛΩΝ με το πρόσωπό της και τη ζωή της όπως επίσης και το τραγικό της τέλος. Ένας ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ λοιπόν που ΑΝΑΤΡΕΠΕΙ το ΣΥΜΠΑΝ στη ζωή τους, ανασταίνει τις καλά κρυμμένες ΕΝΟΧΕΣ της οικογένειας και αναδεικνύοντας με ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΤΡΟΠΟ την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΧΗ πάνω από την ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ διαλύει τον ήδη σάπιο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΣΤΟ τους.Το ΤΕΛΟΣ του ΕΡΓΟΥ, δοσμένο με ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΜΑΕΣΤΡΙΑ, απρόοπτο, ανατρεπτικό, ανατρέπει τη ροή του λογικού χρόνου και αναδεικνύει το πρόσωπο του ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗ έξω και πάνω από τον Χωρόχρονο, μόνιμου Κοινωνικού Κριτή. Συντελεστές: Μετάφραση:  Ζωή ΡηγοπούλουΣκηνοθεσία:  Μανούσος ΜανουσάκηςΣκηνικά-Κοστούμια:  Βάλια ΜαργαρίτηΜουσική:  Μανώλης ΜανουσάκηςΦωτισμοί:  Παντελής ΠετράκηςΠαίρνουν μέρος οι ηθοποιοί: Αλέξης Σταυράκης (Άρθουρ) Αγάπη Μανουρά (Σύμπιλ Μπέρλινγκ)Δημήτρης Αγοράς (Επιθεωρητής Γκουλ)Δημήτρης Τσιλιφώνης (Τζέραλντ Κροφτ)Βλάσης Πασιούδης (Έρικ Μπέρλι[...]



Update Βραβείων συνέχεια

2010-01-24T10:45:03.060+02:00

Αρχικά είπα να κάνω σχόλιο στην προηγούμενη ανάρτηση, αλλά μετά βγήκε ανάρτηση.
Αγαπητοί μου φίλοι, έκανα "γλεντζιά", όπως λέγαμε παιδιά στα παιχνίδια μας. Αν δεν το καταλάβατε, σας τολέω εγώ, έστω και καθυστερημένα. Ωραία και καλή, πήρα το βραβείο μου και από δω παν' κι οι άλλοι.
Δεν το έδωσα σε κανέναν. Οι λόγοι....πολλοί. Βασικά γιατί, προσωπικά, δεν τα πιστεύω. Δεν βλέπω σε τι ωφελούν αυτά καθεαυτά τα βραβεία. Σε δουλειά να βρισκόμαστε μόνο.(Η αλήθεια είναι πως χάρηκα που με σκέφτηκαν οι φίλοι που μου το απένειμαν).
Όμως, κατόπιν e-παραπόνου της φίλης μου της Κατερίνας, (η οποία αλλάζει σπίτια σαν τα πουκάμισα, και αφού δήλωσε πως θα μείνει στην ανηφόρα), θα της το απονείμω μετά κατάλληλης μουσικής υπόκρουσης.  (Μη ψάχνετε να ακούσετε τη μουσική. Φανταστείτε και κάτι. Όλα έτοιμα τα θέλετε;)Στην πορεία σκέφτηκα και
Λοιπόν, απονέμω το βραβείο του "Ηλιόλουστου blog" σε:
1. στην Κατερίνα ΔεΣταΠα  με τα αμέτρητα blog,(τελευταία δείχνει να έχει σταθεροποιηθεί στην Ανηφόρα), που έχει γεμίσει το Υoutube με ήλιους, πουλιά και μουσικές
2. στην Κατερίνα -dollitsa που όταν χαμογελά λάμπει η blogο-γειτονιά και
3. στην Artanis, στη Νέα Ζηλανδία, με τα υπέροχα κόκκινα δειλινά, που δεν σταματά να κρατάει επαφή και να μας δείχνει τι γίνεται στην άλλη άκρη του κόσμου.




Βραβείων συνέχεια.

2010-01-23T21:28:24.934+02:00

Μα, βρε παιδιά, πώς μπορεί ένα blog που είναι "κλειστό" στην ουσία, να βραβεύεται?
Και τι βραβείο! Το βραβείο του "Ηλιόλουστου  blog", μέσα στο  καταχείμωνο.
Το δέχομαι ευχαρίστως όμως, γιατί εμείς, εδώ, στο Ρέθυμνο, δεν έχουμε χειμώνα.
Μας ξέχασε. Οι θερμοκρασίες μας είναι από 20 βαθμούς και πάνω, εδώ και πολύν καιρό.
Και επίσης, το 90% των φωτογραφιών μου είναι με ηλιοβασιλέματα και ανατολές ηλίου. Οπότε, κατά κάποιο τρόπο, το "αξίζω".
Ευχαριστώ πολύ την Στέλλα και τον Σωτήρη που μου το έδωσαν.


Και δυο λόγια για τη "σιωπή" του blog αυτού.
Έχω ξαναγράψει πως δεν είμαι του γραπτού λόγου. Με καταπιέζει.  Με αγχώνει. Ούτε και πολύ των εξομολογήσεων. (τα εν οίκω μη εν δήμω). Οπότε, θα μου πείτε, τι το άνοιξες το ρημάδι το blog;
Ηλεκτρονικό ημερολόγιο, λέει, είναι.
Ε, αφού δεν σου αρέσει να γράφεις, τι το θέλεις;
Εύλογη απορία. Είναι χρήσιμο όμως, γιατί εδώ μέσα γνώρισα πάρα πολύ κόσμο (πραγματικούς ανθρώπους) πίσω από την ανωνυμία του διαδικτύου και έχω κάνει πολλές φιλίες (πραγματικές φιλίες). Εξακολουθώ και παρακολουθώ τα γραπτά εκατοντάδων (κυριολεκτικά) bloggers, χωρίς να μένει χρόνος όμως για σχόλια και e-κοινωνικές τυπικότητες.
Tο κρατάω λοιπόν, "ανοικτό" γιατί είναι ένας ανοικτός δρόμος επικοινωνίας μαζί σας. Οποιαδήποτε στιγμή, με ένα άρθρο, που θα έχει κάτι ουσιαστικό να πει, είμαστε πάλι μαζί.



Ο άστατος καιρός του φθινοπώρου

2009-09-28T20:56:37.712+03:00

Το φθινόπωρο, με τον άστατο καιρό του, δημιουργεί τέτοιες εικόνες στο Ρέθυμνο. Μ' αυτές τις φωτογραφίες είπα να ξεκινήσω την καινούρια ζωή του παιδιού μου, αύριο, και να κλείσω έναν κύκλο της ζωής μου που ξεκίνησε πριν 18 χρόνιαμε τη γέννηση του πρώτου μου παιδιού.Όποιος το έχει ζήσει μπορεί να με καταλάβει, όποιος πάλι δεν ξέρει για τι μιλάω,όταν έρθει στη θέση μου θα με θυμηθεί.Είναι υπέροχο να έχεις την αίσθηση ότι ολοκλήρωσες σωστά ένα έργο ζωής.Μόνο έτσι μπορεί να χαρακτηριστεί η ανατροφή ενός παιδιού,"έργο ζωής"!Λάθη;       Πολλά!!!Αλλά λάθη κάνει κάποιος στην προσπάθειά του να παράγει έργο,όχι στην απραξία. Update 26-09-2009Ξεκίνησα να απαντήσω στα σχόλια και βγήκε σχόλιο-σεντόνι, οπότε το μετέφερα μπροτσά. ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΠΟΛΛΗ ΑΓΑΠΗΣας ευχαριστώ πολύ όλους για τις ευχές σας κι εδώ και στο προηγούμενο ποστ. Εύχομαι σε όσους έχουν τέτοιον αγώνα μέσα στον σπίτι τους, καλή και πολλή δύναμη ν' αντέξουν την πίεση κι αυτοί και τα παιδιά τους (για σένα Σοφία και Ελευθερία το λέω. Την Ελευθερία την είδα και από κοντά και με βοήθησε αφάνταστα. Δεν ξέρω πώς να την ευχαριστήσω)Για όσους έχουν μικρά παιδιά ακόμα, να χαρούν την παιδικότητα των παιδιών τους, πάντα με μια ανοιχτή αγκαλιά και να αξιωθούν να ζήσουν τέτοιες χαρές!Λοιπόν τα νέα μου! Οι μέρες πέρασαν και όλα έγιναν όπως θα έπρεπε να γίνουν. Όλο το άγχος για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα έφυγε γιατί τώρα υπάρχει ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα μπροστά μας. Μένει η συναρμολόγηση των ήδη αγορασμένων επίπλων που θα γίνει μετά τις εκλογές, οπότε θα κάνω πάλι ένα νέο ταξίδι για να ολοκληρωθεί η εγκατάσταση. Λείπουν κάτι ψιλά όπως μπρίκι, τηγάνι, κατσαρόλες κλπ. Αλλά αυτά είναι μικροπράγματα. Πολύ τη χάρηκα τη διαδικασία τελικά, παρόλο που ήμουν μέσα στο άγχος τις προηγούμενες μέρες.[...]



Επιτέλους βγήκαν τα αποτελέσματα

2009-09-02T17:45:00.821+03:00

Βγήκαν τα αποτελέσματα των Πανελληνίων εξετάσεων για την εισαγωγή των παιδιών μας στα ΑΕΙ και ΤΕΙ. Οι κόποι χρόνων παιδιών και γονέων ανταμοίφθηκαν και τώρα τα μεν παιδιά πανηγυρίζουν, οι δε γονείς τρέχουν και δεν φτάνουν.
(image) Χαρισμένο στο γιο μου που έκανε μια προσπάθεια όλο τον προηγούμενο χρόνο και τώρα περιμένει να ζήσει την ανεξαρτησία του σαν φοιτητής, στο σπίτι ΤΟΥ, με τον αποκλειστικό ΤΟΥ χώρο, τον υπολογιστή ΤΟΥ, την τηλεόραση ΤΟΥ κλπ.

Πέρασε στη σχολή που ήθελε και είναι πολύ ευχαριστημένος. Μαζί του κι εμείς οι γονείς του που στόχος μας πάντα είναι η ευτυχία των παιδιών μας.

Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά που πέρασαν σε κάποια σχολή και τους εύχομαι καλή φοιτητική ζωή μαζί με τη "συμβουλή" πάνω απ' όλα να προσέχουν τους εαυτούς τους γιατί είναι ΜΟΝΑΔΙΚΑ.

Όλα τα παιδιά που πέτυχαν βρίσκονται εδώ


Update: Ευχαριστώ όλους τους φίλους που άφησαν τις ευχές τους και την καλή τους κουβέντα.




Φάση είναι...θα περάσει!

2009-08-08T16:04:31.435+03:00

(image) Η φωτογραφία δεν είναι δική μου αλλά την πήρα από εδώ





Ψάχνοντας στο διαδίκτυο

2009-07-11T21:40:05.468+03:00

Στη βόλτα μου στο διαδίκτυο ανακαλύπτω συνέχεια νέα ενδιαφέροντα blogs που τα προσθέτω σ' αυτά που παρακολουθώ. Ενημερώνω τον Google Reader και κάθε μέρα η ασχολία μου είναι η ανάγνωση των νέων αναρτήσεων. Μ' αυτό τον τρόπο έχω φτάσει αισίως να παρακολουθώ κυριολεκτικά σχεδόν τρεις εκατοντάδες blogs.
Όταν ανακαλύψω κάποιο καινούριο blog βρίσκω χρόνο και γυρίζω πίσω, στις παλιές του αναρτήσεις, για να γνωρίσω καλύτερα τον νέο blogger. Σ' αυτή τη βόλτα αρκετές φορές βρίσκω διάφορα πράγματα που μ' ενδιαφέρουν ή που με διασκεδάζουν.
Όλος αυτός ο πρόλογος ήταν για να πω για μια παλιά blogger, που όμως εγώ ανακάλυψα τελευταία, τη DaNaH .
Εκεί βρήκα πολλές, πάρα πολλές αναρτήσεις, που με κράτησαν κοντά της αρκετές ώρες. Μου ξύπνησε υπέροχες αναμνήσεις με τα ταξίδια της, στη Βιέννη, τη Βαρκελώνη, την Πράγα, τη Σαντορίνη και την Ανδαλουσία.
Να είσαι πάντα καλά, κορίτσι μου, σ΄ευχαριστώ!

Τσίμπησα και και ένα πρωτότυπο βιντεάκι για το ταξίδι ενός e-mail σ' ένα διαγωνισμό που έκανε η Google To αποτέλεσμα του διαγωνισμού είναι το παρακάτω βίντεο.


(object) (embed)






Έτσι κάνουν τα παληκάρια!

2009-07-01T18:40:25.128+03:00

(image)



.....Αυτός λοιπόν είχε όλα τα πάθη˙ μα τα’κοψε όλα, με το σπαθί. Κάπνιζε σα φουγάρο˙ ένα πρωί σηκώθηκε, πήγε στο χωράφι ν’αλετρίσει, έφτασε, ακούμπησε στο φράχτη, έχωσε, θεριακλής όπως ήταν, με λαχτάρα το χέρι του στη ζώνη, να βγάλει την καπνοσακούλα, να στρίψει ένα τσιγάρο πριν πιάσει δουλειά. Τραβάει την καπνοσακούλα, άδεια, πανί με πανί˙ είχε ξεχάσει να την γεμίσει στο σπίτι.»

Άφρισε από το κακό του, μούγκρισε˙ και μονομιάς, μ’ένα πήδο, στράφηκε πίσω κι άρχισε να τρέχει κατά το χωριό˙ τον είχε, βλέπεις, κυριέψει το πάθος.

Μα ξαφνικά, εκεί που’τρεχε – ο άνθρωπος σου λέω είναι μυστήριο – στάθηκε, ντράπηκε, έβγαλε την καπνοσακούλα, την έκανε με τα δόντια του χίλια κομάτια και την τσαλαπάτησε λυσσασμένος»-Άτιμη, άτιμη! μούγκριζε˙ πουτάνα!»Κι από την ώρα εκείνη, σε όλη του τη ζωή, δεν έβαλε τσιγάρο στο στόμα του.»

Έτσι κάνουν τα παλικάρια, αφεντικό˙ καληνύχτα!

Απόσπασμα από τον '΄Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά" του Νίκου Καζαντζάκη.

Σήμερα που αρχίζει η απαγόρευση του καπνίσματος στα μαγαζιά μπήκα στον πειρασμό και το αντέγραψα από την Κατερίνα με το Οικο-φυσικά οικεία






Bραβείο έλαβες, βραβείο θα δώσεις!

2009-06-25T23:43:18.768+03:00

Εδώ και πολύ καιρό κυκλοφορούν διάφορα βραβεία στις μπλογκογειτονιές. Έχω λάβει κι εγώ διάφορα αλλά δεν τα ανταπέδωσα, σπάζοντας έτσι την "αλυσίδα", γιατί δεν πολυπιστεύω στη χρησιμότητά τους κι αυτό γιατί και στην μπλογκόσφαιρα, όπως και στην πραγματική ζωή, υπάρχουν οι μπλογκοκοινωνικές υποχρεώσεις, οι παρέες, οι συμπάθειες και οι αντιπάθειες, οπότε αφού μπαίνουν και όροι του στυλ "δώσε το βραβείο σε .... τόσους bloggers", στο τέλος όλοι έχουν ένα βραβείο και είναι όλοι χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι.Μήπως, όμως, είναι αυτός ο σκοπός;Δηλαδή να δώσουμε χαρά στους μπλογκοφίλους;Νομίζω ότι αυτό είναι, οπότε αλλάζω πολιτική και ανταποδίδω πάραυτα το τελευταίο βραβείο!Έχουμε, λοιπόν, Ένα Αγαπημένο Βlog (Οne Lovely Blog Award). Μου το έδωσαν η Ελευθερία και ο Μικρός Αλήτηςκαι τους ευχαριστώ γι' αυτό.Οι κανόνες του βραβείου αυτού, είναι: α) Δεχτείτε αυτό το βραβείο, αναρτήστε το στο blog σας μαζί με το όνομα του ατόμου που σας βράβευσε (το link και το blog). β) Απονείμετε το βραβείο αυτό σε άλλα 15 αξιαγάπητα blogs.γ) Θυμηθείτε να επικοινωνήσετε με τους bloggers και ενημερώστε τους ότι τους επιλέξατε γι’ αυτό το βραβείο. Αφού στόχος είναι να δώσουμε χαρά στους φίλους μας, θα εξαιρέσω αυτούς που το έχουν πάρει ήδη (την πήραν τη χαρά τους) και τα ομαδικά blogs.και η απονομή αρχίζει:(Απαραίτητη διευκρίνηση: η σειρά απονομής είναι άσχετη με το μέγεθος των συναισθημάτων)Κατερίνα Δε.Στα ΄Πα οι πρώτες αγάπες δεν ξεχνιούνται ποτέFoteinisou είναι νεούλι στην μπλογκόσφαιρα, νησιώτισσα και συνονόματηΚatrine είναι σκέτη dollitsaΆννα (Άμπρα Κατάμπρα) είναι αξιαγάπητη δασκάλα.6ο Λύκειο Καλλιθέας έχω αδυναμία στα ΛύκειαΔέσποινα Capo d’ Istria με ταξιδεύει όμορφα σε μέρη που δεν έχω πάειΝίκος-ΑΑΤΟΝ είναι πρόθυμος να βοηθήσει όλους και τρέφω ιδιαίτερα συναισθήματα γι' αυτόνΙkor είναι μηχανικός από το ΡέθυμνοΆσπα και Vassilis είναι μια αξιαγάπητη οικογένεια (πιάνεται για δύο blog, ή για ένα οικογενειακό? Θέλουν διευκρίνιση οι όροι)Θαλασσινή ματιά μ’ αρέσει το όνομαMερόπη μ' αρέσει όπως τα γράφειΙουστίνη αγαπημένη συγγραφέαςΆστρια έχω αδυναμία στ' άστρα και το φεγγάριΑrtanis στην μακρινή ΝΖ έχει ανάγκη από αγάπη και στοργήRia skepseis την [...]



Ποιότητα ενημέρωσης

2009-06-24T18:01:56.280+03:00

Προβληματίστηκα αρκετά για το αν θα κάνω τέτοια ανάρτηση.
Δεν μπορώ να το χωνέψω, όμως, βρε παιδιά!
Αναφέρομαι στο γεγονός της δημοσιοποίησης του "ερχομού στην Αθήνα για τα εγκαίνια του Μουσείου της Ακρόπολης, του Πρωθυπουργού της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν" στις κυριακάτικες εκδόσεις των εφημερίδων ΕΘΝΟΣ, ΒΗΜΑ και ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ.
Πολύ νωρίς το απόγευμα του Σαββάτου ξέραμε πως δεν θα έλθει και υπήρχαν και ρεπορτάζ σχετικά στις βραδυνές ειδήσεις. Μόνο το ΒΗΜΑ βγήκε και ζήτησε συγγνώμη από τους αναγνώστες του την επόμενη μέρα.

Μα... ένα κανάλι να μην πει τίποτα;

Μήπως κάνουν κι αυτοί τα ίδια;

Κατασκευάζουν ειδήσεις και δημιουργούν κλίμα κατά τις επιθυμίες των αφεντικών τους;

Ποια ποιότητα ενημέρωσης έχουμε;

Μόνο τα blogs ανέφεραν το θέμα!

ΥΓ. Οι ερωτήσεις είναι ρητορικές. Τις απαντήσεις νομίζω πως τις ξέρουμε όλοι!



Χρήσιμο tip για τον υπολογιστή : Ctrl+ρόδα ποντικιού

2009-06-17T19:09:50.766+03:00

Πάρα πολλές φορές παραπονιέμαι για το μέγεθος των γραμμάτων στα διάφορα blogs. Αν έχεις πρόβλημα με τα μάτια σου είναι ένα πολύ ισχυρό κίνητρο για να μείνεις ή να φύγεις μακρυά από ένα blog. Kαι είναι τόσο απλό!
Το έμαθα μόλις τώρα από ένα blog που προσφέρει στους αναγνώστες του ένα σωρό χρήσιμα πράγματα.
Είναι το Tips για : PC, Windows XP, Internet, Ubuntu και Προγράμματα
και γράφει πως αν πατήσεις το CTRL, κινώντας τη ρόδα του ποντικιού σου αυξομειώνονται τα γράμματα. Το έκανα και δουλεύει. Το βρήκα πολύ χρήσιμο.
Ευχαριστώ, και από εδώ, τα παιδιά που επιμελούνται αυτό το blog!



O χορός των πεταλούδων

2009-06-14T22:13:36.053+03:00

Είναι αδύνατον να σας μεταφέρω αυτό που έζησα το μεσημέρι της Κυριακής.Η μέρα δεν ήταν για μπάνιο, τελικά. Πήγα το πρωί και γύρισα απλώς βρεγμένη. Είχε κύμα σχετικά λίγο, αλλά τα ρεύματα με τρομάζουν. Είναι η αιτία και έχουν χαθεί πολλοί άνθρωποι. Τέλος πάντων, το πρόγραμμα για σήμερα έλεγε φαγητό έξω οικογενειακώς, οπότε αργά το μεσημέρι πήγαμε ψηλά, στα Καστελάκια.Μ' αρέσει εκεί γιατί η θέα του είναι απίθανη. Εκεί, λοιπόν, βρέθηκα σ' ενα απίστευτο θέαμα. Μου ήρθε αμέσως στο νου ο χορός των πεταλούδων (εξ ου και ο τίτλος της ανάρτησης).Μέσα σ' αυτό το...πανδαιμόνιο χρωμάτων δεκάδες πεταλούδες πετούσαν από λουλούδι σε λουλούδι. Ναι, μέσα εδώ υπάρχουν πεταλούδες!Δεν προλάβαινα να τραβώ φωτογραφίες.Και κυριολεκτώ στο δεν προλάβαινα. Τραβούσα μακρινές...χανόταν οι πεταλούδες μέσα, έκανα ζουμ... έχανα τις πεταλούδες όπως πετούσαν. Απελπισία!Γυρίζω τη μηχανή στη βιντεοσκόπηση...τι να προλάβω... Κακή ποιότητα βίντεο.Δεν μπορώ με τίποτα να σας μεταδώσω ό,τι είδαγια να ζήσετε κι εσείς μαζί μου τη στιγμή αυτή! allowFullScreen='true' webkitallowfullscreen='true' mozallowfullscreen='true' width='400' height='326' src='https://www.blogger.com/video.g?token=AD6v5dx4W-q-_BdJjtFs8qkqfJVQUX9KTEQzt3QpC49d00TIpsdQPXgbog5NHgUq02uzUZvFZ91SLsVZ02vro9e8og' class='b-hbp-video b-uploaded' FRAMEBORDER='0' /> allowFullScreen='true' webkitallowfullscreen='true' mozallowfullscreen='true' width='400' height='326' src='https://www.blogger.com/video.g?token=AD6v5dwbyjkycuDHjw9MrsvPwzY1P1_GBGmqlU7R8yXo1dibYZc2LUWvc2iWZQIwySVuLkKjzp0tBq6L56aBasWrUw' class='b-hbp-video b-uploaded' FRAMEBORDER='0' />Κάποια στιγμή μού "έκανε τη χάρη" μια και στάθηκε ακίνητη για λίγα δευτερόλεπτα!Υπάρχουν κι άλλες φωτογραφίες εδώ[...]



Μια βραδυά με πολλή μουσική

2009-06-14T18:37:01.741+03:00

Κάποια πράγματα συμβαίνουν από το τίποτα. Ξαφνικά. Χωρίς πρόγραμμα.
Η χθεσινή βραδυά εξελίχθηκε σε ύμνο στην καλή παρέα. Φαγητό, κουβεντούλα και πολλή μουσική.
Πολυπολιτισμική η βραδυά μας, ή πώς αλλιώς να χαρακτηρίσω το ότι ακούσαμε μουσική από τον τόπο καταγωγής όλων των μελών της παρέας;
Ακούσαμε αράβικα αφού είχαμε Παλαιστίνιο οικοδεσπότη,
κρητικά για μένα και τον τόπο κατοικίας μας,
ποντιακά, κλαρίνο σε όλες τους τις παραλλαγές, και διάφορα άλλα, κατά το δοκούν, του εκάστοτε dj.
Έτσι έμειναν όλοι ευχαριστημένοι!

Σε τρία κομμάτια συμφώνησαν όλοι, ανεξαρτήτου καταγωγής.

1) Ένα ήλιος Θεός-Βασίλης Σκουλάς
(object) (embed)

2) Του φεγγαριού -Παντελής Θαλασσινός
(object) (embed)

3) Δημοτικά και άλλα παλιά τραγούδια από τη Έφη Θώδη

(embed)



Όταν έχω εσένα από τον Βιοπαλαιστή στη στέγη

2009-06-10T18:32:35.516+03:00

(object) (embed)

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΡΑΟΥΝΑΚΗΣ & ΛΑΚΗΣ ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ

Όταν έχω εσένα μπορώ να ονειρεύομαι ξανά,
να ανοίγω μες στις θάλασσες πανιά,
να πιάνω με τα χέρια μου τον κόσμο να τον φτιάξω...

Όταν έχω εσένα μπορώ να μη βυθίζομαι αργά
τα βράδια που πληγώνεται η καρδιά
και πιάνω το μαχαίρι το σκοτάδι να χαράξω...

Κάνε ένα βήμα, να κάνω εγώ το επόμενο...
Αίμα μου και σχήμα, λόγος και ψυχή στο συμφραζόμενο!
Όταν έχω εσένα, κοιμάμαι σαν παιδί, έχω έναν άνθρωπο...
Δεν φοβού κανένα.
Εγώ κι εσύ στον κόσμο τον απάνθρωπο...

Εσύ κι εγώ...

Όταν έχω εσένα μπορώ να βάψω με ασήμι τη σκουριά,
μπορώ να κοιμηθώ με σιγουριά,
να πιάσω με τα χέρια μου τους δράκους να σκοτώσω...

Όταν έχω εσένα αντέχω πάω δίπλα στον γκρεμό!
Το ξέρω έχω ένα χέρι να πιαστώ,
κοντά μου έναν άνθρωπο τα χρόνια μου να ενώσω...

Κάνε ένα βήμα, να κάνω εγώ το επόμενο...
Αίμα μου και σχήμα, λόγος και ψυχή στο συμφραζόμενο!
Όταν έχω εσένα, κοιμάμαι σαν παιδί, έχω έναν άνθρωπο...
Δεν φοβού κανένα.
Εγώ κι εσύ στον κόσμο τον απάνθρωπο...

Εσύ κι εγώ...

Όταν έχω εσένα...



Ευρωεκλογές 2009

2009-08-07T11:36:12.188+03:00

Μια από τις τιμωρίες που δεν καταδέχεσαι να ασχοληθείς με την πολιτική είναι ότι καταλήγεις να σε κυβερνούν οι κατώτεροί σου.
Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος



Ευρωεκλογές 2009

2009-06-08T19:43:42.839+03:00


(image)
H αφισσούλα ΔΕΝ είναι δική μου. Ζητώ συγγνώμη απ' τον δημιουργό της, αλλά δεν θυμάμαι από πού την "ψάρεψα" στο διαδίκτυο. Αν κάποιος ξέρει τίνος είναι, ας το πει, για να αποδώσουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι!
update: η αφίσσα από τον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΔΙΚΤΥΟΓΡΑΦΟ
και το σύνθημα από το Κόκκινο μπαλόνι

Update: 08/06/2009
Αποτελέσματα εδώ





Bauhinia variegata για τον μικρό μου

2009-05-31T16:59:27.881+03:00

το γιο, που κλείνει σήμερα τα 16!


Συνήθως όταν έχω αγωνία για κάτι, καταπιάνομαι με κάτι άσχετο για να ξεχαστώ.
Όλες αυτές τις μέρες, λοιπόν, των Πανελλαδικών εξετάσεων του γιου μου, που η αγωνία μου έπρεπε να κρύβεται επιμελώς και να παρουσιάζεται μια αισιόδοξη και χαρούμενη μαμά στο σπίτι, εγώ βρήκα την "Bauhinia variegata" για να αχοληθώ.
Η ιστορία από την αρχή.
Εδώ και πολύ καιρό έβλεπα ένα δέντρο στην αυλή του Γενικού Νοσοκομείου Ρεθύμνου

Ερώτηση δική μου προς φίλους και γνωστούς : Έχεις δει το δέντρο που είναι στην αυλή του νοσοκομείου, δεξιά όπως μπαίνεις;
Και όλοι, ναι όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, έδιναν την ίδια αρνητική απάντηση.
Μα είναι δυνατόν, βρε παιδιά, είναι τεράστιο και πανέμορφο, περνάτε κάθε μέρα από κει και δεν το παρατηρήσατε; (Με αφορμή αυτό, διαπίστωσα για άλλη μια φορά, ότι δεν βλέπουμε γύρω μας. Κοιτάζουμε και δεν βλέπουμε)
Ρώτησα πολλούς, αλλά τη σωστή απάντηση την έδωσε πάλι ο Γιώργος που με βοήθησε και για τα κρινάκια της άμμου

Τι εστί, λοιπόν, Bauhinia variegata; Μετά από πολύ κόπο και ψάξιμο τη βρήκα και εδώ
και συγγνώμη που είναι ξενόγλωσσο, αλλά σε ελληνικά δεν βρήκα τίποτα.
Δεν χορταίνω να το φωτογραφίζω γιατί ήδη τα λουλούδια του έχουν πέσει και κάνει καρπούς(?) και προσπαθώ να περνώ απέξω για να κλέβω ματιές μέχρι να τελειώσει η ανθοφορία του.

Όσο για φωτογραφίες....κλασσικά εδώ





Ξυλάγγουρα και αγκινάρες με τ' αγκάθια

2009-05-24T08:00:00.468+03:00

Στην Κρήτη υπάρχουν κάποια φυτά που δεν υπάρχουν στην υπόλοιπη Ελλάδα (αυτή την εντύπωση έχω, τουλάχιστον, αλλά μπορεί να κάνω και λάθος).Ένα απ' αυτά είναι το ξυλάγγουρο. Όσο κι αν έψαξα στο Google δεν βρήκα ούτε μία φωτογραφία. Φωτογράφησα εγώ, λοιπόν, τις σημερινές αγορές μου από το μανάβη. Το ξυλάγγουρο, κοινώς ατζούρι ή κλωσάκι, είναι λαχανικό θερμής εποχής. Παρόλο που ο καρπός και το κοινό όνομα θυμίζουν αγγούρι, βοτανικά ανήκει στο πεπόνι. Καταναλώνουμε τον άγουρο καρπό του συνήθως τον Αύγουστο, σαν σαλάτα αντί του αγγουριού που είναι ούτως ή άλλως εκτός εποχής. Ευδοκιμεί σε πολλά νησιά του Αιγαίου και είναι πολύ διαδεδομένος καρπός στην Κρήτη. Καλλιεργείται συνήθως υπαίθρια αν και σε μερικές περιοχές υπάρχουν και θερμοκηπιακές καλλιέργειες. Ενώ υπάρχουν πολλοί παραδοσιακοί πληθυσμοί στα διάφορα νησιά του Αιγαίου δεν υπάρχει πιστοποιημένος σπόρος στο εμπόριο. Ο πολλαπλασιασμός και η διάσωση των πληθυσμών αυτών είναι ευθύνη των παραγωγών. Ο κάθε παραγωγός μαζεύει κάποια ποσότητα σπόρου, από καρπούς φυτών που ο ίδιος άφησε να σποροποιήσουν για να τα σπείρει την επόμενη χρονιά.Στη Βικιπαίδεια γράφει : Στην Κρήτη μια ποικιλία αγγουριού, που σπάνια βρίσκεται στις αγορές, ονομάζεται ξυλάγγουρο. Έχει σχήμα μικρού πεπονιού, ελαφριού πράσινου χρώματος, εξωτερικά καλυμμένου με ελαφρύ χνούδι. Η σάρκα του είναι πιο σκληρή από του κοινού αγγουριού και είναι εξαιρετικά εύγευστη. Είναι το μόνο φαγητό που δεν μπορούν να φάνε οι κατσαρίδες.Ομολογώ πως αυτό το τελευταίο δεν το ήξερα! Και εδώ κομμένο, ακαθάριστο (με το εξωτερικό φλούδι εννοώ), με λίγο αλάτι,έτοιμο προς βρώσιν, σκέτο ή με συνοδεία ρακής!Αν δεν δοκιμάσεις δεν μπορείς να καταλάβεις για τι πράγμα μιλάμε.Οποιαδήποτε αναφορά του στυλ "αυτός είναι σαν ξυλάγγουρο" δεν έχει καμία σχέση με τη γευστική απόλαυση που προσφέρει αυτό το "φρούτο"!Κι ερχόμαστε στις αγκινάρες με τ' αγκάθια!Εδώ δεν δυσκολεύτηκα να βρω υλικό. Υπάρχει άφθονο στο internet, αλλά αναφέρεται στην ήμερη αγκινάρα, αυτήν χωρ[...]



Για να θυμηθούμε τον Κώστα Ηλιάκη

2009-05-24T00:04:16.508+03:00

Η Φωτεινή από την Κάρπαθο γράφει για τα Ηλιάκεια 2009

Εγώ απλώς θέλω να ξανακούσω
τον 'Ηλιο Θεό από τον Βασίλη Σκουλά

(object) (embed)



ΓΕΛΑΣΤΕ ΓΙΑΤΙ...ΧΑΘΗΚΑΜΕ!!!

2009-06-07T14:34:30.885+03:00

Μια πρωτότυπη εκδήλωση στο Ρέθυμνο Παρασκευή, 22 Μαΐου 2009 Γιατί έχουμε ξεχάσει να γελάμε στην καθημερινή μας ζωή; Πώς το άγχος, το «τρέξιμο» και οι υποχρεώσεις, μας μετέτρεψαν σε στρατιωτάκια «κινούμενα» κι αγέλαστα;Η λύση είναι εδώ. Tο γέλιο είναι το καλύτερο φάρμακο! Η ιδέα ξεκίνησε από την Ινδία κι έχει διαδοθεί σε ολόκληρο τον κόσμο με 300.000 μέλη. Τα οφέλη του Γέλιου: ● Το γέλιο σαν αεροβική άσκηση είναι μια διασκεδαστική και απλή μορφή άσκησης, που σε κάνει να νιώθεις καλά. Μια καλή προπόνηση χωρίς κόπο και ιδρώτα. Ενδείκνυται για άτομα που κάνουν καθιστική ζωή, ή είναι καθηλωμένοι στο κρεβάτι, σε αναπηρικό καροτσάκι, καθώς και για ηλικιωμένους. Με 20’ λεπτά γέλιου, γεμίζουμε ενέργεια για όλη τη μέρα. ● Το γέλιο ενεργοποιεί πάνω από τους μισούς μας μυς και γυμνάζει στομάχι, κοιλιακούς, μέση και μυς της λεκάνης. ● Παρέχει εσωτερικό μασάζ της πεπτικής οδού και των εσωτερικών οργάνων, όπως το συκώτι, η σπλήνα, το πάγκρεας, τα νεφρά και τα επινεφρίδια. ● Τονώνει την κυκλοφορία του λεμφικού συστήματος, προϋπόθεση για ένα υγιές ανοσοποιητικό σύστημα. Νοητικά, συνθηματικά, πνευματικά οφέλη ― Το γέλιο κάνει ευκολότερη την αντιμετώπιση της ζωής και των προκλήσεών της. ―Μας τοποθετεί στην παρούσα στιγμή, και βοηθάει να ζούμε το «τώρα». ―Το γέλιο εξουδετερώνει επώδυνα συναισθήματα όπως: φόβο, θυμό, ανία, απελευθερώνοντάς τα. Δημιουργώντας θετική ενέργεια Όταν οι άνθρωποι γελούν μαζί σε μια ομάδα, αναπτύσσεται θετική ενέργεια σε όλη την ομάδα, η οποία πηγάζει από θετικές σκέψεις, αισθήματα και συναισθήματα, εξουδετερώνοντας κυριολεκτικά αρνητικά συναισθήματα και σκέψεις. Καλλιέργεια αυτοπεποίθησης ― Το γέλιο μετουσιώνει τη συστολή μας, κάνοντάς μας να νιώθουμε πιο ασφαλείς και με περισσότερη αυτοπεποίθηση. ― Όταν κάνουμε κάποιον να γελάσει, εκείνος με τη σειρά του ανταποκρίνεται. Βελτίωση επικοινωνίας Είναι δύσκολο να παραμένεις σε σύγκρουση με κάποιον ενώ γελάς. Το[...]



Πρώτη μέρα Πανελλαδικών εξετάσεων

2009-05-15T18:57:37.496+03:00

Σηκώθηκα στις 6,30 πμ. Φως πολύ έμπαινε απ' έξω. Βγήκα στο μπαλκόνι.
Ανατολικά ο ήλιος είχε ήδη σηκωθεί ψηλά.

Δυτικά, αυτό το χρώμα τού ορίζοντα με ηρέμησε.

Θα τους σκίσουμε; Θα του σκίσουμε!!!

Ελπίζω και εύχομαι




Μια μέρα μετά τη γιορτή της μητέρας

2009-05-11T22:23:07.930+03:00

Eχθές, Κυριακή, ήταν η παγκόσμια γιορτή της μητέρας. Είμαι κόρη, οπότε όφειλα Χρόνια Πολλά στη μαμά μου, αλλά και μάνα, οπότε περίμενα από τα παιδιά μου ευχές.Αυτό, για να κάνω μια αναφορά στη χθεσινή γιορτή, που αμφιβάλω αν υπάρχουν blogs, έστω ένα 5%, που δεν έκαναν σχετική ανάρτηση.Όλες αυτές τις παγκόσμιες ημέρες εγώ δεν τις πολυπιστεύω.Κάτι σε υπερκαταναλωτισμό μου φέρνουν. Τέλος πάντων. Άλλο θέμα.Με την αναμονή των πανελληνίων εξετάσεων είμαστε κάπως περίεργα στο σπίτι μας. Δεν παύει όμως να είναι Κυριακή, που σημαίνει μια πιο χαλαρή μέρα για μένα, αφού δεν πάω στη δουλειά. Δεν είμαι από τις γυναίκες που μόλις βρουν λίγο ελεύθερο χρόνο πέφτουν με τα μούτρα στην εξόντωση κάθε είδους μικροοργανισμού ή ακάρεως που κυκλοφορεί μέσα στο σπίτι, άρα η χθεσινή μέρα ήταν μια πάρα πολύ ωραία μέρα για να την χαραμίσω κλεισμένη μέσα.Κάποιοι τολμηροί, μαζί και ο μικρός μου γιος, άρχισαν κιόλας τα μπάνια, αλλά εμένα αν δεν μπει Ιούλιος..., το κυματάκι δεν με βρέχει!Πήρα λοιπόν τον ανατολικό δρόμο να πάω σ' ένα κοντινό χωριό να βρω μια φίλη. Δεν ήταν η πρώτη φορά που έκανα τη διαδρομή, αλλά με τέτοιο καιρό και με μηδενική κίνηση, την απόλαυσα κυριολεκτικά. Χάζευα δεξιά και αριστερά το ανοιξιάτικο Ρέθυμνο, με το ραδιόφωνο στο Δεύτερο πάντα. Κάποια στιγμή πέρασα από έναν τριανταφυλλόκηπο. Μέχρι να συνειδητοποιήσω τι ήταν, είχα φύγει μακριά, αλλά στην επιστροφή...σταμάτησα.Η είσοδος ενός εργοστασίου ήταν που φτιάχνει ζωοτροφές. Οι εγκαταστάσεις κλειστές λόγω Κυριακής κι εγώ βρήκα χώρο και χρόνο και πήρα τη φωτογραφική μηχανή. Πραγματικά δεν ήξερα τι να πρωτοφωτογραφήσω.Άμα είναι μερακλής ο άνθρωπος... είναι παντού και πάντα! Φωτογραφίες εδώ! Ε, λόγω της ημέρας, αφιερώνω αυτά τα τριαντάφυλλα στη μητέρα μου. Πρόσφατα διάβασα και το παρακάτω ποίημα, που δεν το ήξερα, και το κράτησα εδώ.ΔΑΚΡΥΑ -Ν.ΛαπαθιώτηςΔεν είναι τίποτα στο σπίτι, Μάνα μουνα μη Σε φέρνει ολάκερη στη σκέψη,- και μήτε τίποτα στη ζωή μου,[...]



Πάει κι αυτός!

2009-05-10T10:13:20.926+03:00

Άλλος ένας μεγάλος Έλληνας έφυγε!
Από την πρώτη στιγμή που είδα αυτή τη διαφήμιση ήθελα να την κρατήσω.
Δυστυχώς η αφορμή δεν είναι ευχάριστη.
Καλό ταξίδι, Καραγκιόζη!
(object) (embed)