Subscribe: Κατάθεση..σκέψεων..
http://alks79.blogspot.com/feeds/posts/default
Added By: Feedage Forager Feedage Grade B rated
Language: Greek
Tags:
Rate this Feed
Rate this feedRate this feedRate this feedRate this feedRate this feed
Rate this feed 1 starRate this feed 2 starRate this feed 3 starRate this feed 4 starRate this feed 5 star

Comments (0)

Feed Details and Statistics Feed Statistics
Preview: Κατάθεση..σκέψεων..

thoughts life ...





Updated: 2018-04-24T13:54:26.991+03:00

 



Ας χαθείς..

2018-03-02T17:32:40.444+02:00

.. Ψιθυρίζω στίχους.. Στους ρυθμούς αυτούς μιλάω.... 

Μες στα σύννεφα ΖΩΗ μου
μακριά απ’ τη φυλακή μου να με πας
Να μ’ αγγίζει ο αέρας, 
σαν το ξύπνημα μιας μέρας να γελάς.


Να κουρνιάζω στο πλευρό σου, 
μες στο παραμιλητό σου να με βρεις.

Ν’ ακουστεί το όνομά μου
κι εσύ ράγισε, καρδιά μου
κι ας χαθείς, ας χαθείς.

Να με σήκωνε ένα κύμα
να με λύτρωνε απ’ το κρίμα της ψυχής.

Να ξεπλύνει το θυμό μου
να ξανάρθει τ’ όνειρό μου να το δεις.
Ας ερχόταν ένα βράδυ

να `χε φως κι όχι σκοτάδι να το ζεις.
Να μπορώ να σου γελάσω
κι ύστερα να προσπεράσω
κι ας χαθείς, ας χαθείς.

Του μυαλού μου οι εικόνες
να `σβηναν σαν να `ταν πόρνες της στιγμής.
Να μην έχω να θυμάμαι όλα αυτά που με πονάνε, ας χαθείς.

Να μην ξέρω πια τι κάνεις, 
άλλο να μη με πικράνεις, δεν μπορώ.
Δεν μπορώ να σε κοιτάζω και στα λόγια να μη βάζω σ’ αγαπώ...






 Του μυαλού μου οι εικόνες να'σβηναν σαν ναταν πόρνες της στιγμής...

Στίχοι: Βασίλης Χαραλαμπόπουλος
Μουσική: Χρήστος Θηβαίος
1η ερμηνεία: Χρήστος Θηβαίος

allowfullscreen="true" allowtransparency="true" frameborder="0" height="280" hspace="0" id="aswift_1" marginheight="0" marginwidth="0" name="aswift_1" scrolling="no" style="height: 280px; left: 0px; position: absolute; top: 0px; width: 964px;" vspace="0" width="964">
(image)



soul....

2018-02-27T00:35:08.035+02:00


Σήμερα, φεύγοντας απο την δουλειά σταμάτησα στον δρόμο να χαζεψω λίγο το χιόνι... Ήρθε χθες, ξαφνικά.. 



και έδωσε την δεουσα ομορφιά του χειμώνα!! 

Απέναντι λοιπόν και μια γιαγιούλα(τις δικές μου, γιαγιάδες, παππουδες τους έχασα πολύ νέους, οπότε καταλαβαίνετε πόσο μου λείπουν και γιατί έπεσε το βλέμμα μου λιγο πιο έντονα πάνω της) ..
 Είχε κατέβει και αυτη στον δρόμο και με αργό ρυθμό, πίστευα λογω ηλικίας,  τον διέσχιζε (να πω εδώ οτι είναι δρόμος που οδηγεί σε ένα σχετικά μεγάλο δασικό πάρκο).. 
Στην αρχή είπα να κοντεψω περισσότερο και να ρωτήσω εαν χρειάζεται βοήθεια, έπειτα σκέφτηκα να είμαι λιγο πιο διακριτική, να κρατήσω μια μικρή απόσταση για να βοηθήσω άμεσα αν χρειαστεί.. 

Περπατώντας λοιπόν και οι δυο μας(σαν κατάσκοπος εγώ) έβλεπα που έσκυβε κάθε τόσο, έκανε μια χιονόμπαλα και την πετούσε, πότε προς τα πάνω και πότε δεξιά και αριστερά.. 
Περιττό να σας πω τι σκέφτηκα γι αυτό.. 
Κάποια στιγμή λοιπόν σταμάτησε και έκατσε να παρατηρεί τα παγωμένα αλλά τρεχούμενα νερά του ποταμού δίπλα.. 
Αναγκαστικά έκανα το ίδιο πράμα.. 
Έπειτα γύρισε προς το μέρος μου, και άρχισε να με πλησιάζει, τα έχασα να σας πω απο τον τρόπο που με κοιτούσε.. 
Ήρθε κοντά μου και μου λέει.. 
Ξέρω οτι με ακολουθείς γιατι φοβάσαι μην πεσω, ξέρω πως σου φαίνεται τρελό  να πετάω χιονομπαλες σαν μικρό παιδί όμως να ξέρεις είμαι "μικρό" παιδί γιατί 
η ψυχή μου δεν μεγάλωσε ποτέ.. 
Κάνε και συ το ίδιο μου λέει, μην μεγαλώσεις ποτέ στην ψυχή σου.. 
Δεν είναι ωραίο πράγμα.. 
Δεν είναι.. 
Κάνε την βόλτα σου και μην φοβάσαι για μένα, 80 χρόνια το ίδιο πράμα κάνω.. 
Δακρυσα, δεν το κρύβω .. Όμως και θαυμασα το μεγαλείο της θέλησης της!! 

Πφφφ.. 
Και τι να σας πω τώρα εγώ... 
Εγώ που μέχρι και πριν λίγη ωρα  ψιθυριζα μέσα μου, κάθε δύο λεπτά, ότι η ψυχούλα μου έχει κουραστεί... 
Ότι η ψυχούλα μου πονάει.. 
Και  πως περνάει ο πόνος και το κένο στην ψυχή μας... 
Και... και.. καιιι... 

Τι μυστικό είχε άραγε αυτή η γιαγιουλα??? 
Πως τα κατάφερε όλα αυτα τα χρόνια να κρατήσει την ψυχή της έτσι ? 

Τι στο καλό? 
Τι λάθος κάνουμε μερικοί και 
φθείρουμε τόσο μα τόσο γρήγορα την ψυχή μας???




(Νομιζω πως και η γιαγιά μου κάπως έτσι θα ήταν αν έφτανε τα 80 😢..) 

Καλό μας βράδυ... 

(image)



fairytale...

2018-02-24T13:55:27.972+02:00


Υποκλίνομαι και γονατίζω στα παραμύθια όλου του κόσμου όταν οι λύπες είναι πολλές..


Σε εκείνη την όμορφη έναρξη.. 
.. "μια φορά κι έναν καιρό" 
Μικρό παιδί και με μια απίστευτη λάμψη στα μάτια για ότι έγινε μια φορά εκείνον τον καιρό.. 

Ηταν οι κακοί, σε κάθε παραμύθι. Υποχθόνιοι, κατεργαρέοι και λαοπλάνοι.. 
Παραμονευαν σε μία "σελίδα" πάντα.. Και με μια φόρα τυφώνα έδιναν μια και όλα άνω κάτω.. 
Πωπωωω συμφορααά.. Τι κακό μας βρήκε.. Τι θα κάνουμε τώρα? Πως θα διορθώσουμε ότι χάθηκε και ότι έγινε σκόνη?? Ποιος θα μας φέρει πίσω ότι μας πήραν?? 

Την κατάλληλη στιγμή λοιπον έκαναν την εμφάνιση τους και οι καλές νεράιδες..
Ήταν μικροσκοπικές με φουσκωτα ροδαλά μάγουλα και πάντα μα πάντα χαμογελαστές.. 
Παρούσες πάντοτε να "φτιάξουν"  ότι το κακό είχε χαλάσει..
Να φέρουν πίσω ότι πήρε.. Να σκορπίσουν και πάλι χαρά και αισιοδοξία!! 
Ξαφνικά... 
 Καιιιιι.. μπίμπιντι, μπόμπιντι μπουυυυμ το ραβδάκι!!! 
Έτσι, απλά!!! 
Μαγικά!!!
 Οπως γίνεται εξάλλου σε κάθε παραμύθι!! Όπως θα ήθελε να ακούσει και το κάθε παιδί!! 
Ετσι τελειώνει το παραμύθι.. "Ζήσαν αυτοί καλά και μεις καλύτερα".. 

Μια φορά και έναν καιρό λοιπόν... Κάπου μακριά.. κάπου αλλού.. 

Περιμένοντας την "φορά" χάσαμε τον καιρό μας.... 


Καλή μας μέρα.. 

(image)



Σα μια λεξούλα....

2018-02-23T15:55:24.161+02:00


Πάνω στις λάμπες των ματιών σου
Σαν πεταλούδα θα καώ... 


Χαμήλωσε για να μπορώ
Να έρχομαι στον πυρετό σου
Μ’ ένα φιλί να στον ρουφώ
Να σβήνεις μια, ν’ ανάβω δυο

Μέσα στους δρόμους των χεριών σου
Σα μολυβάκι να γυρνώ
Ας τα ανοιχτά για να μπορώ
Να γράφω μες το ριζικό σου
Κάθε στιγμή πως σ’ αγαπώ
Κι αν γράφει μια, να γράφω δυο

Μέσα στους δρόμους των ματιών σου
Πάνω στην κόψη των χειλιών σου
Σα μια λεξούλα να κοπώ
Στο στήθος σου να γκρεμιστώ
Να ξαγρυπνάω στο σφυγμό σου
Να `μαι καρδούλα σου κι εγώ
Κι αν έχω μια, να έχεις δυο

Μέσα στους δρόμους των ματιών σου.... 



Στίχοι: Νίκος Ζούδιαρης
Μουσική: Νίκος Ζούδιαρης
1η ερμηνεία: Απόστολος Ρίζος
(image)



forgive or forgotten.. ...?

2018-02-21T21:18:56.011+02:00

Κάνοντας πριν λίγο μια "βολτα" εδώ  νετ,  έπεσε στα μάτια μου αυτή η εικόνα...


Τι να σας πω... 
Δεν ξέρω πραγματικά αν θέλω να σχολιάσω
κι αν αυτό που ένιωσα βλέποντας το,  μπορώ να το μεταφέρω με λέξεις.... 

Το μόνο που μπορώ απλά να γράψω είναι ότι τίποτα δεν θάναι όπως πριν.. 
Όσο δυνατά κι αν κολλήσεις κάποια "πράγματα" δεν παύουν να είναι "σπασμένα"... 


Αυτά... 


Καλό μας βράδυ... 


(image)



More than you know...??

2018-02-20T02:25:21.641+02:00

Ακούστε..  Μέρες τώρα,  θέλω να το πω??, θέλω να ρωτήσω???, 
δεν ξέρω ακριβώς... , 
.. αλλά για κάποιον λόγο δεν προλάβαινα..

Εσείς ξέρατε ότι στην ζωή μας υπάρχουν άνθρωποι που μας αγαπούν χωρίς καν να το ξέρουμε εμείς..??

Χωρίς να μας το έχουν πει έστω μία φορά..?


 Το ξέρατε????

(άλλο το "βλέπω", άλλο το ακούω" και άλλο
το "λέω"...)

Τσπ....
Αυτοοοό..




Καλό μας ξημέρωμα.... 
(image)



Rise up and take the power back, it's time that... Vol2

2018-02-16T01:38:48.040+02:00

Λοιποοοοόν.. 
Απόψε θυμήθηκα την γνωστή και μη εξαιρετέα ατάκα της γιαγιάς, της μαμάς, του μπαμπά, της φίλης, του φίλου.... 
"κούνια που σε κούναγε".. 

Και φυσικά δεν μιλάω για την γνωστή κούνια. 
Αυτή που τρέχαμε στην παιδική χαρά να πιάσουμε πρώτοι.. που κουνιόμασταν με τις ώρες προσπαθώντας να φτάσουμε οσο πιο ψηλά μπορούμε.. που άλλοτε παίρνοντας φόρα για ψηλά βρισκόμασταν κάτω με πόδια και χέρια χτυπημενα και ματωμένα..
 με έναν πόνο όμως που τον ξεχνούσαμε αμέσως μόλις ερχοταν η σειρά μας να ξανανεβούμε.. 
Οχι... Δεν μιλάω γι'αυτή.. 

Για την άλλη λέω.. 
Αυτή,  που είναι άνετη και απαλή σαν χάδι, που έχουμε βολευτεί καλά,που είναι κατά δική μας και θα μας κουνάει όσο θέλουμε.. Θα μας ανεβάζει ψηλά, σε έναν άλλον "αερα" σε έναν άλλο ήλιο και πάνω απ'ολα θα μας προστατεύει από τις πτώσεις... 
Αυτή λέω.. 

Κούνια που μας κούναγε λοιπόν.. 
Όχι μόνο δεν είναι δική μας, αλλά και ίσως να είναι και η πιο ανασφαλής.. 
Πέφτεις εν όσο κουνιέσαι ήρεμα, αναλαφρα και με ένα mood ανατολής ηλίου.. 
Πέφτεις και το χτύπημα που αποκομίζεις δεν στο σώζει κανένας και τίποτα.. 
Ετσι...  Ξαφνικά.. 

Και μαζεύεις τα γελάκια σου, στρώνεις τα ρουχαλακια σου, σηκώνεις κεφάλι και σκέφτεσαι τι έλειπε απο την "κατασκευή". . Που έγινε λαθος.. 

 Καιιιι.. 
Δεν είναι ότι έπεσες.. 
Δεν είναι ότι χτύπησες.. 
Δεν είναι ότι νιώθεις τον πόνο όλου του κόσμου... 
Είναι ότι χάνεις την "παιδική σου χαρά".. 
Αυτή που έκανες χρόνια να την βρεις και που ήταν η ομορφότερη.. ήταν η καλύτερη... 

  Βολευτηκες??? 
Ξεβολέψου τωρα και πρόσεχε.. 
Δεν είσαι πια παιδί.. 
Μεγάλωσες.. 

"Έπεσες", "χτύπησες" και θα πονάς πολύ ..  

Αυτό όμως που δεν πρέπει να κάνεις ποτέ, είναι να μην πάψεις  να ψάχνεις την ωραιότερη και πιο ασφαλή "κούνια".. 


Καλό μας βράδυ.... 



(image)



Rise up and take the power back, it's time that...

2018-01-24T20:43:44.399+02:00

Μερικές φορές οπου κ να πας οτι και να κανεις για να μην σκέφτεσαι, αυτα έρχονται πάλι.. Σου τσακιζουν την ψυχη μαμωτο.. Γιατι το εισπρατεις καθε ωρα κ στιγμή απο τα απλα κ καθημερινά που ειχες ως τώρα.. .

Που πηγαίνουν ο έρωτας και η αγάπη ρε συ όταν χάνονται??? 
Πως ειναι φυσιολογικό να σιγάσει για καποιον αυτό το ερωτικό πάθος που κ μόνο  μια φωτογραφία να αντικρυσεις, η ψυχή σου και το σωμα σου αναστωνεται ως τα βάθη της γης..?? 
Ο μόνος λογος που θα με έκανε να πιστέψω οτι επιτρέπουν οι ανθρωποι ν γινει αυτό, ειναι γιατι δεν ενιωσαν αληθινά..


Ξερεις κάτι Ναννη μου??
ο Μενέλαος Λουντεμης γράφει σε ενα βιβλίο του, για όσους εμαθαν να αγαπούν κ να μηδενιζουν εμποδια σε βάθος χρόνων,  κάτι, για να τους προστατέψει μαλλον? (δεν ξέρω..) 
 :"Η αγάπη είναι το φαρμάκι και το νέκταρ της ζωής μας. Αν θέλεις να πιεις, θα τα πιεις και τα ΔΥΟ μαζί. Ένα ένα δεν σ’ τα δίνουν."
Πίνεις λοιπόν το νεκταρ πρώτο και στο τέλος πινεις το φαρμάκι???
Μα αφού αγάπη και έρωτας είναι να νοιάζεσαι για τον άλλον όσο μακριά κι αν είναι, οσο εμπόδια κι αν εχεις..
Αγάπη και ερωτας είναι να θες τον άλλον
οχι για τα εξωτερικά του χαρίσματα
αλλά για τα εσωτερικά...
Αυτά τα οποία  ανακαλυψες με τον χρόνο, γελασες με αυτά, θυμωσες, ομως εφτασες στο σημείο να γίνουν το σημαντικότερο μέρος της ζωης σου,μέσα στην καθημερινότητα σου και εν μέσω μεγάλων προβλημάτων,να σου δινουν δυναμη κ ελπιδα για να πιστεψεις οτι θα ζεις και την επόμενη μέρα...
Αγαπη κ έρωτας ειναι αυτές οι μικρές χαιδευτικες λεξουλες που αντικαθιστουν το ονομα σου και οταν χάνονται νιώθεις την φυγή..
Ο ερωτας και η αγάπη απαιτουν χρόνο κ υπομονή.. .
ο έρωτας και η αγάπη πρέπει έρχονται για να σταματουν έναν πόνο κι όχι για να τον προκαλέσουν.. 😣
Οταν συμβαίνει ομως αυτό τοτε το φαρμακι που σου δόθηκε μπαίνει με τόση βια στο σωμα σου που σου κόβεται η ανασα.... 😣


Πόσες αναπνοες αραγε χρειάζονται ακομα για παψει να κυλάει αυτο το φαρμακι...???
ΆΞΙΟΙ και πάλι ΑΞΙΟΙ ΟΣΟΙ μπόρεσαν να αφήσουν τον "ερωτα" τους χωρις να νιωσουν πόνο, χωρίς
να πιουν φαρμακι κ να χαραμισουν αναπνοες..


(Εν αναμονή λοιπον, με ελπίδα, μιας καινούριας μέρας χωρις πόνο.. 😔)







Καλό σας βράδυ... 

(image)



Με αγάπη...

2016-10-19T17:02:57.296+03:00

Να   κλείνεις τα μάτια και μέσα από την ψυχή σου
να βγάζεις αυτούς τους απίστευτους στίχους...

allowfullscreen="" class="YOUTUBE-iframe-video" data-thumbnail-src="https://i.ytimg.com/vi/bqIxCtEveG8/0.jpg" frameborder="0" height="266" src="https://www.youtube.com/embed/bqIxCtEveG8?feature=player_embedded" width="320">

Όλη η μαγεία στην έκφραση...

   "..  you've built your wall so high
                            That no one could climb it,
                                      But I'm gonna try....."

Προσπάθεια...
Να προσπαθείς,μια ζωή..
Και κάθε που θα λές ,ως εδώ ήταν,εγκαταλείπω, να έρχεται η θέληση
για μια νέα,μια πιό "μεγάλη" προσπάθεια..!!

Και θα είναι αυτή η προσπάθεια...  αυτή που θα σου επιτρέψει να δεις
το όμορφο,το ιδανικό και προπαντώς να δεις το "μέσα" ....


"....Would you let me see beneath your beautiful?
Would you let me see beneath your perfect?
Take it off now, boy,
take it off now, boy
I wanna see inside...
Would you let me see beneath your beautiful tonight...??
     
                      "...tell me now.. do want to try..? "




Τα φιλιά μου και...
καλή μας ακρόαση!!


  
(image)



Φθινοπωρινές "μπόρες" ...

2016-10-19T16:58:05.050+03:00

Τόλμησε και αυτό το κακόμοιρο Φθινοπωράκι και άνοιξε τους ουρανούς του..!
Ο φόβος και ο τρόμος δεκάδων,εκατοντάδων ,μη σας πω και χιλιάδων, ανθρώπων.
Και να'σου το θλιμένο,στενάχωρο και κακομούτσουνο mood...
Γιατί βρε παιδιά??

Μια βροχούλα Του Θεού είναι..
Λίγο νεράκι καθάριο.. να ξεπλύνει κάτι ξεχασμένες παλιές "σκόνες"..
Και τα σύννεφα... Εεε, γίναν λιγάκι γκρίζα... Χρώμα είναι και αυτό!!
Λίγο πιο σκούρο,ντάξει, αλλά δεν θα κρατήσει μια ζωή..





Αλλάζουμε σκηνικά..

..όπως αλλάξαμε την Άνοιξη,όπως και το Καλοκαίρι...που τρέξαμε στην αμμουδιά και ήρθε επισκέπτης η βροχή!!
Είναι που μερικοί,ξέρετε,πάνε πακέτο με τον  βροχερό καιρό. Όπου αυτοί και η βροχή ένα πράμα..!
Δεν χαθήκαμε όμως..

Όπως δεν θα χαθούμε και τώρα..
Δεν πειράζει αν το χαμόγελο έχει άλλο σχήμα,κάπως σαν ανάποδο,ξέρετε τι..!
Θα στρώσει!!
Ούτε και πειράζει αν τα μάτια μας είναι σαν κρυολογημένου βραδύποδα..!
Θα ανοίξουν και αυτά!
Τις ψυχές μας να προσέχουμε.. Με μέτρο το γκρίζο χρώμα εδώ..
Γιατί αν κοιταχτούν στον καθρέφτη και τους αρέσει??
τότε φοβάμαι πως το χρώμα αυτό κινδυνεύει να μείνει για πολύ...
Δεν είναι κακό το γκρίζο,όχι,καθόλου, το είπαμε εξάλλου, απλά δεν είναι για πολύ..

Και εδώ που τα λέμε ,πολλά δεν είναι για πολύ,εκτός του καιρού..
..αλλά ποιός νοιάζεται?? 
Όλα για λίγο και όλα ..."ΑΛΛΟΥ"
   




        Καλησπερούδια!




My baby..
if ever hate me ..
 remember .. together we loved the rain...


(image)



Ευτυχία ή όχι?

2016-10-09T23:54:04.495+03:00

Όταν βλέπεις ,λένε ,την ευτυχία απεναντί σου,την αρπάζεις,δεν
 την αφήνεις να φύγει.
Την κλείνεις καλά μέσα σου και την ασφαλίζεις ..



Εγώ τώρα θα ρωτήσω...

Και πως είναι αυτή η ευτυχία ρε παιδιά?
Πως θα καταλάβεις ποιά είναι?
Εχει κανένα χαρακτηριστικό που κάνει μπαααμ?
Κυκλοφορεί μόνη ή συνοδεύεται?

Είναι κατ'αποκλειστικά για έναν ή αντιστοιχεί σε πολλούς?
Κι αν είναι για πολλούς πως μοιράζεται?
Γιατί αν είναι να την μοιραστείς πρέπει να ξέρεις να "ζυγίζεις"..

Είναι ορατή στο μάτι ή θα πρέπει να χρησιμοποιήσεις φακό?
Γιατί εαν χρειάζεται φακός ,να ξέρουμε να κυκλοφορούμε με έναν παραμάσχαλα...

Κι αν φοράει μάσκα??
Τι γίνεται τότε?
Όχι, σκέψου δλδ να την βρεις και να είναι η αυγή ντυμένη στα ροζ και όταν την κλείσεις στην καρδιά σου να σου βγει η έκλειψη ηλίου και σελήνης μαζί...
Άιντες και μετά να εξηγήσεις ότι δεν έψαχνες την δυστυχία ...να την προσβάλεις και να γυρίσουν όλες οι κατάρες πάνω σου....!
 Αγχώθηκα...
Τρομερό...

Εεε και τώρα να σας πω κάτι?
..μια χαρά είμαστε και έτσι!
Ούτε φακούς να ψάχνουμε,ουτε ροζουλή αυγούλες, ούτε ζυγίσματα ούτε και καμιά μάσκα.

Ευτυχισμένοι είμαστε από μόνοι μας!!..
..και η ευτυχία είμαστε εμείς για μας!!
Είμαστε μοναδικοί, ορατοί,"ζυγισμένοι" και μάσκα φοράμε μόνο τις απόκριες!!

Εμμ,αυτή είναι η ΕΥΤΥΧΙΑ!!







              Καλό μας βράδυ!
                 





(image)



Come back....!!??!

2016-10-09T05:41:43.256+03:00




Είναι ωραίο να "χάνεσαι"..
Είναι ωραίο να "φεύγεις"..
Ωραιότερο όμως είναι να επιστρέφεις... να επιστρέφεις εκεί όπου οι αισθήσεις σου έχουν ένα
Όμορφο και παράξενο χρώμα...

... αυτο το χρώμα δεν χάνεται, δεν φεύγει, δεν ξεθωριάζει... είναι το ίδιο όμορφο και ζωηρό όπως στην αρχή..
Γι'αυτο και μόνο λοιπόν αξίζει να πάρεις την "παλέτα"σου και να ξαναζωγραφήσεις όνειρα...

I wanna save that light.....


Καλό μας ξημέρωμα λοιπόν 
Και πάμε ξανά..... 

(image)



Κι αν είν’ για λίγο....

2018-02-23T16:13:13.052+02:00

..... ας μοιάζει πολύ...Λίγο ή πολύ??..πως άραγε θα ήταν ο κόσμος χωρίς το "πολύ λίγο"και το "λίγο πολύ"?? χμμμ...επιστροφή σε έναν πολύ γνώριμο χώρο..  περίεργο να βρίσκομαι εδώ μετά από τόσο καιρό αλλά πολύ  όμορφο!!!τόσο  μα τόσο οικείος... Δεν είχα μπει ποτέ όλο αυτό το διάστημα. Δεν άλλαξε τίποτα, πραγματικά είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα..!!..και σε κάθε τέτοια περίπτωση,που λείπουμε από κάπου ή από κάτι με το χρόνο  τα βάζουμε, ο συνήθης ύποπτος, κι ας είναι μόνο ένα μέγεθος ο φουκαράς. Σαν να τα βάζεις με τη βαρύτητα που πήρες κιλά ένα πράμα..και... η συνήθης ερώτηση... μα πού πάει ο χρόνος που περνάει???και κάθεσαι με τις ώρες να αναρωτιέσαι...που πάει άραγε??Πάει… στα τσακίδια???     Όχι, πολύ μηδενιστικό.Πάει… στο σάκο με τις εμπειρίες????  Μπαααααα, πολύ γλυκανάλατο και καλά ροκ.Πάει… στο σάκο με τη γνώση???? Πολύ σπασίκλικο μωρέ..Πάει… στο σάκο με τη σοφία???   Εεεε μα πολύ γκουρού...εμμμ... γκουρού ή ξέ-γκουρού,σπασίκλικο ή όχι ,γλυκανάλατο και ροκ και μηδενιστικό ή όχι, περνάει... ..ευτυχώς όμως ότι περνάει δεν χάνεται.. έτσι λέω εγώ και αυτό βλέπω όλο χαρά..γυρίζω και γυρίζω και γυρίζω ανάποδα την κλεψύδρα...αυτό είναι καλέ μου Κωστή ΖΩΗ!!!! ...και όταν λέμε ΖΩΗ, εννοούμε πως πρέπει να χοροπηδάμε, τουλάχιστον 30 εκατοστά πάνω απ' το έδαφος, αν είναι εφικτό βεβαίως βεβαίως!!!!!!οπότε...... κι αν είν' για πάντα...ας είναι για τώρα... allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="https://www.youtube.com/embed/XzZj_I2b4Sk" width="459">Με δίχως σημαίες και δίχως ιδέεςδίχως καβάντζα καμιάντύθηκε η μέρα τα γούστα της νύχταςκαι η ψυχή μου πηδάστου απέραντου την ψύχρα...Για τον αγαπημένο μου Κωστή!!!Kαλό βράδυ!!![...]



7 σχόλια

2012-12-27T00:39:34.650+02:00

Aπό το ένα όνειρο μέσα
σε ένα άλλο..και κάτι σαν εφιάλτης..
και από 'κει??... στο τέλος ενός ακόμα
Δεκέμβρη..
Όλα φαίνονταν σαν δωρεάν αλλά τελικά
όλα πληρώθηκαν,όλα πληρώνονται..ακριβά..
δοκιμασίες...
    αλλά μπορεί και όχι..

ταλαιπωρίες..
    μπορεί και ναι..


ίσως να κάναμε λίγα.. ίσως να μπορούσαμε πιο
πολλά,αλλά και  αν όλα μπερδεύτηκαν 
εμείς μπορέσαμε και μπορούμε ακόμα
να "ακούμε"...
ζωή  στην φαντασία να δώσουμε..
και με ένα Εκατομμύριο φωνές αυτό
θα ψιθυρίζουμε και μέσα από αυτό θα ελπίζουμε..



Did the stars come out to play? ??
..or is it my imagination????

Αιώνιες "φλόγες" ξανά....




allowfullscreen="allowfullscreen" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/rNcfYDM3kQA" width="420">




Το τραγούδι για τον αγαπημένο μου Κώστα..
Να είσαι καλά και να περνάς καλά όπου κι αν είσαι καλέ μου..!!



                                                           Καληνύχτες σε όλους σας.....






(image)



2 σχόλια

2012-10-20T01:07:33.552+03:00

Ο ένοχος ενός εγκλήματος πληροί τρεις προϋποθέσεις:
 είχε κίνητρο, 
είχε τα μέσα
 και είχε και την ΕΥΚΑΙΡΙΑ......





Καλό βράδυ...





(image)



2 σχόλια

2012-08-25T21:16:03.045+03:00

ΑΣ ΧΑΘΕΙΣ.....

Μες στα σύννεφα, ΖΩΗ ΜΟΥ
μακριά απ' τη φυλακή μου να με πας
Να μ' αγγίζει ο αέρας,
σαν το ξύπνημα μιας μέρας να γελάς.
Να κουρνιάζω στο πλευρό σου,
μες στο παραμιλητό σου να με βρεις.
Ν' ακουστεί το όνομά μου
κι εσύ ράγισε, καρδιά μου
κι ας χαθείς, ας χαθείς.

Να με σήκωνε ένα κύμα
να με λύτρωνε απ' το κρίμα της ψυχής.
Να ξεπλύνει το θυμό μου
να ξανάρθει τ' όνειρό μου να το δεις.
Ας ερχόταν ένα βράδυ
να 'χε φως κι όχι σκοτάδι να το ζεις.
Να μπορώ να σου γελάσω
κι ύστερα να προσπεράσω
κι ας χαθείς, ας χαθείς.

Του μυαλού μου οι εικόνες
να 'σβηναν σαν να 'ταν πόρνες της στιγμής.
Να μην έχω να θυμάμαι όλα αυτά που με πονάνε, ας χαθείς.
Να μην ξέρω πια τι κάνεις,
άλλο να μη με πικράνεις, δεν μπορώ.
Δεν μπορώ να σε κοιτάζω και στα λόγια να μη βάζω σ' αγαπώ....





...λίγη δύναμη ακόμα Θεέ μου σου ζητάω...
(image)



10 σχόλια

2012-08-01T01:02:16.035+03:00

Ό,τι και να λέμε...τίποτα δεν αλλάζει..Ακόμα και αν ο πίνακας σου έχει τα ομορφότερα χρώματα,τα ωραιότερα σχήματακαι έχει όλες τις λεπτομέρειες πολύ σωστάσχεδιασμένες.....και....δεν φτάνει  να τον βλέπεις μόνο εσύ όμορφο............I want to live where soul meets body... allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/uizQVriWp8M" width="420">but....... I cannot guess what we'll discoverwhen we turn the dirt with our palms..... είναι απίστευτα ωραία να θυμάσαι την "αρχή" και πονάει αβάσταχτα πολύ να βλέπεις το "τέλος"...Καληνύχτα σας....[...]



Να λες...και πάλι

2012-06-20T18:37:28.898+03:00

Να λες..μια ζωή δεν μου φτάνει για να ζήσω..και μετά να αναιρείς.. να σταματάς εκείπου μόλις είχες αρχίσει..και..δεν είναι ότι βρίσκεσαι μισό κόσμο μακριά..δεν είναι ότι βαρέθηκες να ακούς τους ήχους του χαρτιού με μισή ανάσαγια το το τελευταίο..και δεν είναι ότι ο χρόνος περνά τόσο μα τόσογρήγορα που ούτε την αύρα του δεν νιώθουμε..αλλά..είναι γιατί αντιλαμβάνεσαι πως εκείνο το μικρό,το πολύτιμο δευτερόλεπτο της ζωής σουτο χαράμισες για κάτι που δεν είχε αξία..και γίνονται τόσα πολλά τα δευτερόλεπταπου σχεδόν σε τρομάζουν..Σε τι κόσμο ζούμε Θεέ μου... allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/UgDWRYUwaPg" width="420">Καλό απόγευμα..!![...]



Η μυρωδιά της λέξης...

2012-06-20T18:35:03.620+03:00

Διαφορετικόάρωμα άγριου κύμινουΕνοχήσαν τα καπέλα των μανιταριών, κάτι σαν μούχλα από μπαγιάτικο ψωμίΈρωταςάρωμα ροδακινιούΛάθος άρωμα κόκκινου σταφυλιούΝοσταλγίασαν μανουσάκι στο λόφο, την ώρα του δειλινούΌνειροάρωμα δυνατό, μεθυστικό, άρωμα νάρκισσουΠάθοςαφρισμένη θάλασσα και σάπια φίκια, μια βαριά μυρωδιά ιωδίουΦιλί μυρωδιά άγριου τριαντάφυλλουΦόβοςμυρωδιά καμένου ρούχουΧάδιμυρωδιά κανέλαςΧαμόγελοάρωμα μανιταριού, όταν του πατάς τη φλούδα με το νύχι σου....Α.ΠΞεχαστήκαμε στις ώρες και μαςέφυγαν οι στιγμές...χωρίς χαμόγελα..πέρασαν και χάθηκαν..φεύγουν μακριά.. διαφορετικά..και ζαλίζεσαι,χάνεις το μέτρο και στο αμέσως επόμενο σουβήμα έχεις χάσει και την ουσία...φόβος..αυτή, πουκαιρό κάνεις να την βρεις αλλά μια στιγμούλαγια να πετάξει..νοσταλγία...και μετά δεν πα να κλείνεις χαραμάδες..δεν θα την βρεις..το ταξίδι της ξεκίνησε και είναι μακρινό.. φιλί..μια "λάμψη" μοιάζουν να είναι όλα...έρωτας..που έρχεται ξαφνικά και πριν προλάβεις να δειςτο χρώμα φεύγει...πάθος..................η μυρωδιά σου όμως μένει..σαν εκείνη την όμορφη σου "κίνηση" του πρωινού...χάδι..χωρίς "φωνή"... εσύ μέσα μου "μιλάς"... καμιά ενοχή..Καληνύχτα..            ....και Καλημέρα.....λάθος..?..στο repeat.. allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/YHHYgYEy-0M" width="420">If you're still aliveMy regrets are fewIf my life is mineWhat shouldn't I do???[...]



half of something else...

2012-05-19T09:05:29.152+03:00

So I think of all the years spent alone
It's like you're searching for something
To make you feel whole.....

allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/baUx1yjbGR0" width="560">

                              Like you're half of something else
                                                      Just a fraction of your self........



Μόνο ένα μέρος του εαυτού μας...
...και ας μην το παίρνουμε τόσο σκληρά..
κάνουμε ότι μπορούμε..
..εξάλλου δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις
και αυτό είναι κατανοητό..
                
                      I'm only half of something else......



Αυτός είναι ο τρόπος που θα ακούσουμε ένα τραγούδι....
αυτός ίσως να είναι
και ο τρόπος που θα πούμε  καλημέρα...



....there's so much more i never knew...





(image)



Πόσος κόπος κ αγωνία...

2012-06-20T18:36:36.039+03:00

Μέρα-νύχτα να παίζεις με τις λέξεις,πώς, πρέπει, μεταξύ των, να τις πλέξεις και πώς, μαζί, να σμίξεις κάποιους ήχους,ώστε να κλείσεις τ’ Όνειρο σε στίχους!Πόσος κόπος και πόνος κι αγωνία,να πλάσεις απ’ τη θλίψη σου αρμονία,–και να την πλάσεις μ’ όλους σου τους τρόπους,για να την ξαναδώσεις στους ανθρώπους!                                         Πόσο βαθύ κι ασήμαντο, συνάμα,                                                              της Ζωής σου και της Τέχνης σου το δράμα..Ν.Λ(μετά από πολλές σκέψεις για πολλάκαι με αφορμή την ανάρτηση τουκαλού μου Ιππότη )καλό μας βράδυ....[...]



Έργο ζωής..??

2012-04-22T23:42:36.762+03:00

"Σ' έχω ψάξει στη γη των αγγέλωνεκεί που τ' όνειρο ζειαπ' το ποτέ ως το μέλλονστην αιώνια στιγμή..."Μερικές φορές το τι ζητάμε από την ζωή μαςγίνεται τρομερά σημαντικό..και έτσι μέσα από τηνκαθημερινότητα και την απλότητα μας έρχεται μια στιγμήπου γουρλώνουμε τα μάτια  και λέμε ναι,τώρα μαθαίνω και την ζω..Έργο "ζωής" βλέπεις η ζωή!!Ότι καταλαβαίνεις την μια στιγμή την άλληδεν το γνωρίζεις καν..Είναι βλέπετε αυτό που όλοι μας ξέρουμε,πως τηνζωή την καταλαβαίνουμε αναδρομικά..δηλαδήκατόπιν εορτής,δηλαδή πάει,έφυγε...Την στιγμή όμως που συμβαίνει να νιώθεις  ότιακόμα και το πιο ασήμαντο είναι απίστευτα σημαντικό,εκείνη η στιγμήλοιπόν, είναι η γεμάτη με νόημα...Απίστευτο..Πολύ απλό,πολύ όμορφο και τα λέει όλα..Θα σε ψάχνω στο τέλος του χρόνουκαι στην αρχή τ' ουρανούμ' ένα τραγούδι του δρόμουΘα σε ψάχνω παντού.. allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/bYmX-cO_Z_k" width="560">Ακόμα και στην άλλη άκρη του κόσμουνα είσαι.....ακόμα και από  'κει μπορείς να βρείς την "τρέλα" σουνα την αγγίξεις και να διαπιστώσειςότι τίποτα δεν σε σταματά..!!Καλό βράδυ σε μας..!!αλλά και Καλή μέρα στην άλλη πλευρά του πλανήτη!![...]



6 σχόλια

2012-04-20T01:33:04.177+03:00


"..νύχτα μαγική μην αργείς,
χρόνε τρέξε και φτάσε στο απόψε
εκεί όμως την ταχύτητα σου κόψε
λίγα βράδια στην ζωή είναι μαγικά,
θέλω το αποψινό να κυλήσει αργά.."


allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/9KmqZQvhST8" width="420">














Ότι και να λέμε.
                 ..τίποτα δεν είναι και ποτέ το ίδιο..






               ..απλά καληνύχτα...
(image)



7 σχόλια

2012-04-17T02:07:56.131+03:00

Δε θα 'θελα εδώ Θεός να επέμβεικαι ας ξέρω, φως μου, πως τυφλά τον υπακούςΣκυφτός εγώ, γονατιστός, θα του ζητούσανα μην επέμβει στους θολούς σου δισταγμούςΜη σε φέρει, μη σε στείλειμη σ' αγγίξει τόσο δακαι επιτέλους αν σε στείλεινα σε στείλει εδώ ξανάΧέρια μου αδειανά, Χριστέ !άδεια μου αγκαλιά, Χριστέ μου !Χέρια μου αδειανά, Χριστέ !άδεια μου αγκαλιάΑν και για μένα αγγελούδια δεν υπάρχουνμόλις σε ιδώ κοντεύουν να επαληθευτούνΑχ θα τα εσύναζα και θα τα εκλιπαρούσαμε τις φλογίτσες τους στο πλάι σου να σταθούνΝα σου φέγγουν να βαδίζειςεν χάριτι ομορφιάςσαν Χριστός πάνω απ' τη λίμνηκαι σε μένα να γυρνάςΒαμμένος είμαι στην αγάπηέτσι ήσουν πάντοτε κι εσύΠιστεύω σ' ένα μονοπάτιπου θα 'μαστε μαζίΚι έτσι ας καίνε οι λαμπάδεςστα μονοπάτια στα βουνάκι εκείνη πάντα θα επιστρέφεικάθε στιγμή παντοτινά...... allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/I-KY0IB9VrY" width="420">πάντα θα υπάρχουν οι στιγμές μας..πάντοτε θα είναι μέσα μας..ότι κι αν γίνει..όπου κι αν πάμε..είναι μόνο δικές μας..[...]



Αν....

2012-08-05T22:49:50.858+03:00

I survived against the will of my twisted folkBut in the deafness of my world the silence brokeAnd said"Follow me down to the valley below You knowMoonlight is bleeding from out of your soul" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/nPUTj4lbdWY" width="560">Γιατί,αν..Αν η ψυχή μας φορούσε πάντα τα καλά της και καλωσόριζε τα όνειρά μας....Αν το καράβι μας έφτανε φωταγωγημένο στο λιμάνι που είχαμε διαλέξει....Αν στην προβλήτα μας περίμεναν, με ανθοδέσμες και χειροκροτήματα ,όλοι αυτοί που αγαπήσαμε....Αν τόσες φορές ,παρασυρμένοι από το τραγούδι των σειρήνων,δεν είχαμε χάσει τη ρότα μας....Αν δεν είχαμε κρυφτεί λαθραία σε λάθος όνειρα....Αν όλα αυτά που γυάλιζαν και τα μαζέψαμε με τόση αφοσίωση και στοργήξέραμε από την αρχή πως δεν ήταν χρυσάφι.....Μπορεί και να το ξέραμε ,αλλά μας έφαγε η ουτοπία.Αν δεν είχαμε ξεπουλήσει σε γαλίφηδες εμπόρους τα τιμαλφή μας,για λίγες γουλιές παρηγοριάς....Αν δεν είχαμε αφήσει την πόρτα της ψυχής μας ανοιχτή,για να βρουν άσυλο οι κατατρεγμένοι....Τι απερισκεψία κι αυτή!Πάντα τους ληστές τους περνούσαμε για κατατρεγμένους.Αν ξέραμε να διαβάζουμε εγκαίρως τα σημάδια των καιρών και να προβλέπουμε καταιγίδες.......Αν φορούσαμε στολές παραλλαγής....Αυτό είναι σίγουρο μέσον για να πετύχεις.Μα εντελώς το αψηφήσαμε!Εμείς ακόμα και τη νιτσεράδα για τις βροχές που κάποιος προνοητικός-δεν μπορεί πάντα υπάρχει ένας τέτοιος στο περιβάλλον μας-έχωσε στις αποσκευές μας,τη χαρίσαμε στον πρώτο τεμπέλη ψαρά.Έτσι.....Γιατί μας άρεσε το χαμόγελό του.....Αχ,αυτή η λάθος εκτίμηση....Ο υπερβάλλων ζήλος...Η περιττή γεναιοδωρία!Αν είχαμε υψώσει έναν τοίχο για να προστατέψουμε τη ζωή μας...Ένα ανάχωμα έστω.Μια ξερολιθιά.Αν δεν είχαμε μπερδέψει τα σημεία του ορίζοντα και περιμέναμε να βγει ο ήλιος από τη δύση...Πόσος χαμένος χρόνος ,αλήθεια!Αν δεν χαμογελούσαμε ,με κείνο το ηλίθιο χαμόγελο,σ'αυτόν που ερχόταν καταπάνω μας μ'ενα σουγιά....Λέγαμε αποκλείεται!Άλλη θα είναι η πρόθεσή του.Αν δεν δίναμε ραντεβού με την ψυχή μας ,πέρα από τα όριά της....Αν δεν κάναμε τον κ[...]