Subscribe: Krisi Taytotitas
http://krisitaytotitas.blogspot.com/feeds/posts/default
Added By: Feedage Forager Feedage Grade B rated
Language: Greek
Tags:
Rate this Feed
Rate this feedRate this feedRate this feedRate this feedRate this feed
Rate this feed 1 starRate this feed 2 starRate this feed 3 starRate this feed 4 starRate this feed 5 star

Comments (0)

Feed Details and Statistics Feed Statistics
Preview: Krisi Taytotitas

Krisi Taytotitas





Updated: 2018-03-06T17:52:05.722+00:00

 



The End (of Part I)

2008-12-04T13:29:18.350+00:00

Και του το 'λεγε μια φίλη 'Μια μέρα θα γίνεις και Παφίτης και Bristolian'

Και μου το λεγε ο αδερφός μου 'Κάνε σχέδια για Ευρώπες, στην Κύπρο θα καταλήξεις'



Σας αφήνω για να τελειώνω με το *γαμημένο* το PhD επιτέλους, να επιστρέψω Κύπρο και να είμαι μαζί του.

Εύχομαι δηλαδή. Με εκείνον δεν το συζήτησα. 

Αλλά ποτέ δεν ήμουνα ιδιαίτερα δημοκρατικός άνθρωπος.



'''Αγγελε μου, εγώ πότε θα γίνω μάνα;''





A drunken post

2008-11-26T22:21:13.880+00:00

Two glasses of wine while listening to rock and I am totally gone... 

Sorry I had disappeared, I had been away.
Finished teaching at 6pm last Thursday, jumped on a train Friday morning to visit my brother (4-hour journey), got another train on Sunday morning (another 4-hour journey) to visit my Angel for 24 hours and got back on Monday (that was just a 3-hour journey).
I had been teaching and marking essays all day yesterday and today.

And now I realise that its my ex's birthday. Well, happy birthday ex-Darling, here's 'a song to say goodbye.' 

But what I definately remembered as soon as I woke up was that tomorrow is my Angel and me are having our three months anniversary! (only three months? it feels so much more!)

This morning, Συγκατοικουλίνη's brother got engaged! That made my day! (και στα δικά μας οι ανύπαντρες).

Ok, I am off to be bed now. Whoever tries to wake me up early tomorrow is going to get killed. 



Mud Presents Άννα Γούλα

2008-11-19T21:31:45.669+00:00

(image)
Η μεγάλη της επιτυχία 'Τα πίνω όλα'

Στη συνέχεια το 'Είμαι άρρωστη'

Και το πατριωτικό 'Γαλάζιο και λευκό'


Μπόνους για το τέλος μία συνέντευξη.



Quiz: Από ποιά νομίζετε πως αντλεί την έμπνευσή της;


(Για να μην παρεξηγούμαστε, η 'Άννα Γούλα' είναι μια πτυχιακή εργασία. Ρίξτε μια ματιά εδώ.)





Αντοχές

2008-11-16T12:00:27.927+00:00

Ανύπαρκτες. 

Χθες η Συγκάτοικος Στην Τρέλλα είχε μεγάλη έξοδο. Πριν να φύγει από το σπίτι είπιε μισή μπουκάλα πορτ και επέστρεψε στις 5 το πρωί με τον γκόμενο και τον αδερφό του.

Η Συγκατοικουλίνη κι εγώ επίσης πήγαμε για ποτό. Πήγαμε στο πιο ήρεμο μπαράκι που βρήκαμε και γίναμε σκνίπα. Δηλαδή εγώ ήπια δύο ποτήρια λευκό κρασί (δεν τελείωσα το δεύτερο) και η Συγκατοικουλίνη one and half pint of lager. Είχαμε γίνει τελείως κουδούνι και ρίξαμε το γέλιο της αρκούδας. (Να θυμηθώ να πάρω αδιάβροχο eyeliner). Στην επιστροφή πήραμε ταξί και πήγαμε αμέσως για ύπνο.

Σήμερα το πρωί (στις 11) με ξύπνησε ο Άγγελος μου. Πάω στην κουζίνα να φτιάξω καφέ με κεφάλι βαρύ από το hangover. Πέφτω πάνω στην ΣΣΣ. Εκείνη μες την τρελλή χαρά (ειλικρινά δεν την έχω ξαναδεί πιο χαρούμενη), με απίστευτη ενέργεια. Μου είπε απλά να μην τρομάξω άμα δω δύο άντρες στο σπίτι, γιατί ο αδερφός του γκόμενου κοιμήθηκε στο spare room.

Καλά λένε πως μια 4οάρα ίσον δύο 20άρες.
Η ΣΣΣ έχει περισσότερες αντοχές από εμένα και την Σ. μαζί.



The Comeback of the Pathetic Ex

2008-11-15T13:55:37.344+00:00

(image)

Στην πουτάνα πουτανιές; Δεν γίνεται!


Τί θες δηλαδή; Να θυμηθώ τα γενέθλεια σου ή να σε καλέσω στον γάμο μου;


Είχαμε συμφωνήσει να μην ξαναμιλήσουμε, ποτέ!

Well, I guess its you and your hand tonight. 

(Facebook τζιαι μ@λ@κίες)

I got news for you: THERE YOU GO!



Daddy's girl

2008-11-13T10:31:34.667+00:00

Όταν τελείωνα το δημοτικό, στην τελική γιορτή, ήμουνα πρωταγωνίστρια σε ένα σκετσάκι που η δασκάλα είχε προσθέσει στο πρόγραμμα ειδικά για μένα. Γιατί το κυρίως σκετσάκι ήταν κυπριακό και εγώ η ανυπόθετη δεν μπορούσα να προφέρω τα κυπριακά σωστά. Ήμουνα ιδιαίτερα υπερήφανη γι' αυτό και ήθελα να έρθει όοολη η οικογένεια να με θαυμάσει. Ο πατέρας μου όμως είχε δουλειά και είχε πει πως θα έρθει μόλις τελειώσει. Στην γιορτή ο πατέρας μου δεν φάνηκε, λυπήθηκα πολύ, αλλά είπα πως δουλειά είναι αυτή, δεν είναι πως δεν ήθελε. Αλλά όταν πηγαίναμε σπίτι τον ποιάσαμε να είναι σε ταβέρνα και να τρώει σουβλάκια με τους φίλους του! Είχε τελειώσει την δουλειά κι αντί να τρέξει στο σχολείο πήγε για φαί. Μεγάλο ψυχικό τραύμα, ένιωθα προδομένη, πως ο πατέρας μου δεν ενδιαφερόταν για μένα που προσπαθούσα να τον κάνω υπερήφανο κτλ. Αυτό το συμβάν είναι το ορόσημο της αποξένωσης από τον πατέρα μου. Μέχρι πολύ πρόσφατα με τον πατέρα μου μιλούσαμε μόνο για να τσακωθούμε. Τα νέα μου (αν τα μάθαινε) ήταν μέσω της μητέρας μου. Δεν ήταν καν σίγουρος σε ποια τάξη πήγαινα, πόσον χρονών ήμουν, σε ποιά πόλη σπούδαζα. Επίσης του κρατούσα μανιάτικο το γεγονός πως ήταν όλη μέρα στην δουλειά και τα βράδυα ή έβγαινε (λόγω δουλειάς πάντα) ή καθόταν στην τηλεώραση σιωπηλά. Η όλη αδιαφορία με πλήγωνε αφάνταστα. Ζήλευα τις φίλες μου που είχαν καλές σχέσεις με τους πατεράδες τους. Υποσυνείδητα έψαχνα γκόμενους που να είναι το αντίθετο του πατέρα μου. Αυτά μέχρι το καλοκαίρι που μας πέρασε. Αφού ήρθαν τα πάνω κάτω και στην δικιά μου ζωή και στην οικογένεια μου, αφού έφτασε το μαχαίρι στο κόκκαλο, αναγκαστήκαμε να μιλήσουμε για πρώτη φορά έξω από τα δόντια. Η συζήτηση κράτησε 6 ώρες. Ευτυχώς ήμασταν μόνοι στο σπίτι. Άρχισε με φοβερή ένταση, έιπαμε τα παράπονα μιας ζωής, αναλύσαμε συγκεκριμένα γεγονότα, είμασταν όχι απλά ειλικρινείς αλλά ωμοί. Το συμπέρασμα ήταν πως η αποξένωση τόσων χρόνων ήταν το αποτέλεσμα μιας μεγάλης παρεξήγησης. Εγώ νόμιζα πως ο πατέρας μου με απορρίπτει, εκείνος νόμιζε πως τον απορρίπτω, και επειδή και οι δύο φοβόμασταν μια απόρριψη έξω από τα δόντια, αντί να κάτσουμε να μιλήσουμε, απομακρυνόμασταν ο ένας από τον άλλο. Κατάλαβα την δική του θέση, πόσο υπέφερε από αυτ[...]



Κατακλυσμός.

2008-11-10T19:32:04.293+00:00

Το 'παιδί' για όλες τις δουλειές (ελαιοχρωματιστής, ηλεκτρολόγος, υδραυλικός κτλ) μας έχει φτιάξει το σπίτι αρκετά καλά θα έλεγα. Το 'παιδί' πρέπει να 'ναι γύρω στα 50 και στα νιάτα του ήτανε χίππης με μακρύ μαλλί. Έμεινε στο σπίτι για αρκετό καιρό μέχρι να τα κάνει όλα αυτά. Στην αρχή ήταν ευχάριστος, μας έλεγε ιστορίες για τα περασμένα χρόνια, την ιστορία της πόλης, την εφηβεία του και τέτοια.Αλλά μετά όλες καταλάβαμε πως μου έχει μια ιδιαίτερη αδυναμία. Μου έδινε αναφορά για ό,τι έκανε στο σπίτι (με τις ώρες), με πείραζε ('I am sure you have a wild side), μου ζητούσε να του φτιάξω τσάι ('Tea from your fair hands please'), μου έκανε κομπλιμέντα ('I am sure you would make someone's lovely wife) και με ρωτούσε άσχετα ('Do you pluck your eyebrows? They always look the same'). Το πιο τρομακτικό ήτανε που ήξερε το πρόγραμμα μου καλύτερα από μένα!Πορνόγερε... Φαντάσου να μην ήξερε για τον Άγγελο ή να του έδινα και θάρρος να δούμε τί θα έκανε.Τη τελευταία φορά που ήρθε μου ζήτησε το μαίηλ μου, δήθεν στην πλάκα. Εννοείται δεν του το έδωσα. Και πριν να φύγει μου έποιασε την κουβέντα για ό,τι του κατέβαινε στο νου που πίστευε πως μπορεί να με ενδιαφέρει (τον Ομπάμα, το περιβάλλον, τους φόρους, τον Μπράουν κτλ- ναι, καλά με κατάλαβε) και τελικά έφυγε με ένα ύφος βρεγμένης γάτας. Είχα και εγώ χαρεί πως δεν θα τον ξαναβλέπαμε. Φτου ξελευθερία!-----Από χθες βρέχει ασταμάτητα. Μιλάμε για κατακλυσμό. Και χαιρόμουνα που το σπιτάκι μας είναι ζεστό και στεγνό. Αλλά ο νεροχύτης είχε άλλα σχέδια. Βούλωσε τελείως, παρ' όλες τις προσπάθειες μας (ο πορνόγερος φταίει, που έπλενε τα πινέλα του). Σήμερα πρωί πρωί είπα να τον ανοίξω να δούμε τί έχει κολλήσει μέσα. Πάω να τον ξεβιδώσω, χαλαρώνει η σύνδεση του σωλήνα, κι όλα τα νερά πλημμυρίζουν τα ντουλαπάκια μου. Με βοηθά η Συγκατοικουλίνι να αδειάσουμε τα ντουλαπάκια και να μαζέψουμε τα νερά από το πάτωμα (πισίνα είχε γίνει η κουζίνα). Παίρνω την σιδερένια κρεμμάστρα και προσπαθώ να 'ψαρέψω' αυτό που είχε κλείσει τις σωλήνες. Δεν βρήκα τίποτα, πρέπει να ναι βαθιά στις σωλήνες. Ώρα να φωνάξουμε τον πορνόγερο. Έβαλα την Σ. να τον πάρει τηλέφωνο και τώρα τον περιμένουμε. Γ@μώτο, πουτ@ν@ ζωή! Ούτε βδομάδα δεν πέρασε από τότε που έλεγα πως δεν θα ξαναπατήσει πόδι εδώ μεσα. UPDATE:Ήρθε με το ξεβουλωτικό υγρό. Genious! [...]



The Green Eyed Monster

2008-11-10T19:47:15.829+00:00

(image)
Ψες η Συγκατοικουλίνι κι εγώ πήγαμε να δούμε τον Κουρέα της Σεβίλλης. Αυτό το αναφέρω γιατί αφορούσε τον κόμη που ερωτευεται μια μεσοαστή και της παρουσιάζεται σαν φτωχός φοιτητής για να δει αν τον αγαπά πραγματικά.

Πριν κοιμηθώ διάβασα την εισαγωγή από το 1984 του Όργουελ και έμαθα πως στο βιβλίο παίζει και μια καταδικασμένη ιστορία αγάπης. 

Ο Άγγελος μου ψες είχε πάει σε ένα πάρτυ και μου είπε πως θέλουν να με γνωρίσουν. 

Σήμερα το πρωί ονειρευόμουν πως ο Άγγελος μου με πήρε σε ένα πάρτυ 'υψηλής κοινωνίας' για το 'ντεπούτο μου στον κύκλο του'. Ήταν πάρτυ μασκέ και πολύ stuck-up και η οικοδέσποινα μας έβαλε σε κάτι ελικόπτερα για να μας πάρουν στο ρετιρέ ενός ξενοδοχείου όπου θα ήταν το πάρτυ. Στο υπόγειο του ξενοδοχείου γινόταν ένα πιο 'λαϊκό' πάρτυ όπου ήταν και οι φίλες μου. Εγώ ξεγλίστρησα από το ρετιρέ και πήγα να βρω τις φίλες μου. Άργησα όμως να επιστρέψω και συνειδητοποιήσα πως είχα αφήσει τον Άγγελο μου μόνο του για πολύ ώρα.

Πάω να του μιλήσω και τον βλέπω στην παρέα κάτι γυναικών. Η μία από αυτές (ήταν και κάποιας ηλικείας) του την έπεφτε φανερά με το πρόσχημα πως θέλει την γνώμη του για ένα βιβλίο που είχε γράψει. Ο Άγγελος μου φαινόταν να είχε την φωλιά του λερωμένη.

Τα πήρα. Ζήλεψα.

Είπα στην κυρία να ξεκουμπιστεί γιατί ο Άγγελος μου είναι μαζί μου και πως το βιβλίο της είναι χάλια. 

Λάθος. Μου δώσανε κόκκινη κάρτα. Η οικοδέσποινα ενοχλήθηκε με την 'ανεπίτρεπτη, λαϊκιά' συμπεριφορά μου και όλοι στο πάρτυ με βλέπανε σαν χωριάτισσα. Κι ο 'Αγγελος μου βρέθηκε σε δύσκολη θέση. Περίμενα να φύγουμε για να το συζητήσουμε.

Κι εκεί με ξύπνησε η Συγκατοικουλίνι και δεν έμαθα την συνέχεια. 

Έβαλα το '12 παρά' και έπινα τον καφέ μου ενώ συλλογιζόμουνα το όνειρο. Τότε θυμήθηκα το πάρτυ που είχε πάει ψες ο Άγγελος μου. Γιατί θέλουν να με γνωρίσουν; Ποιοί (ποιές) θέλουν να με γνωρίσουν;  Είναι καμιά 'κυρία' που του την πέφτει και θέλει να κόψει την 'επίσημη'; 

Περιμένω να με πάρει τηλέφωνο (έμεινα από μονάδες) να μάθω τί ακριβώς έγινε ψες...

Όπως είπε η Συγκατοικουλίνι αποκλείεται να μου κάνει κάτι τέτοιο ποτέ. Αλλά εγώ ανησύχησα και ζήλεψα τελεία. 

 



Obama IS the president!

2008-11-05T09:22:16.414+00:00

(image)
Ομπάμα, σου έχω ατζέντα:

-Περιβαλλοντικά θέματα. Μην δω άλλο φιάσκο τύπου Κυότο!
-Ιράκ. Give a true meaning to self-determination
-Guantanamo Bay. Εξαφάνισέ το
-Ιράν, Πακιστάν, Κίνα, Ρωσσία και λοιπή συνομοταξία. Μην το παίξεις καουμπόης, κάνε κάτι!
-Ισραήλ. Κόψε τους λίγο την φόρα
-Οικονομική κρίση. Save the planet!

...Time for change...

(άντε, γιατί βαρέθηκα να συζητώ μαζί σου στα όνειρα μου)



7 αλήθειες θα σας πω

2008-11-03T14:17:59.686+00:00

Γράφω γρήγορα γιατί βιάζομαι... Έ-ε-έρχεται! Σε μισή ώρα θα συναντήσω στον σταθμό τον Άγγελο μου! Χθές τελειώσα το κομμάτι (ήδη είχα χάσει την προθεσμία) και μεταφέρθηκα στην δεκαετία του 50: πήγα σούπερμαρκετ, έφτιαξα σπανακόπιττα και παστίτσιο, καθάρισα το σπίτι και έβαψα τα νύχια μου ενώ πίναμε καφέ με τις φίλες μου. Σήμερα έκανα και το home spa.Ευχαριστώ Queen Elisabeth για την πρόσκληση, αλλά πρέπει να ομολογήσω πως με δυσκόλεψε... Επτά αλήθειες λοιπόν:1) Το καλύτερο πράγμα που μου έχει συμβεί ήταν κατάθλιψη σοβαρής μορφής. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ήμουνα χάλια και είχα τάσεις αυτοκτονίας. Αλλά με βοήθησε να αλλάξω κοσμοθεωρία και ζωή, να αποδεκτώ τον εαυτό μου, να μάθω να λέω 'όχι' και να κάνω ό,τι γουστάρω. Χάρη στην κατάθλιψη τώρα περνώ την καλύτερη φάση της ζωής μου!2) Τσαρτελλούι, για ένα διάστημα κι εγώ φορούσα χρωματιστούς φακούς επαφής... Έδιναν μια σκούρα πράσινη απόχρωση στα (μαύρα) μάτια μου και για να πούμε την αλήθεια φαίνονταν πιο φυσικοί πάνω μου από το πραγματικό μου χρώμα. Μετά κατάλαβα οτι η αντίθεση μαύρα μάτια-άσπρο δέρμα είναι εντυπωσιακή. Nature knows best.3) Αν είχα εκατομμύρια θα ψώνιζα μια τσάντα, ένα βραδυνό φόρεμα κι ένα ταγιέρ από Chanel. Θα ταξίδευα σε όλο τον κόσμο για να γνωρίσω όλες τις κουλτούρες. Θα έκανε δωρεές σε διάφορους φιλανθρωπικούς οργανισμούς. Όλα τα άλλα θα ήταν τα ίδια: τις ίδιες σπουδές θα έκανα, τις ίδιες δουλειές, στο ίδιο σπίτι θα έμενα, ίδιες παρέες, πάλι θα ψώνιζα από το Asda και τα ίδια καταστήματα. (τελικά διέκοψα το ποστ για να πάω στο σταθμό και μέχρι να το συνεχίσω ο Άγγελος μου ήρθε κι έφυγε)4) Για να ξεκινήσει καλά η μέρα μου θέλω δύο καφέδες φίλτρου φτιαγμένους από μένα, τσιγάρα και χαλαρό διάβασμα εφημερίδων. Λατρεύω τις (αγγλικές) εφημερίδες, είμαι τελείως news junkie. Αλλά δεν μου αρέσει να βλέπω τις ειδήσεις στην τηλεώραση. 5) Θέλω κάποια στιγμή να ασχοληθώ με την πολιτική. Ειδικά με εξωτερική πολιτική.6) Δίνω την εντύπωση μιας γλυκιάς κοπέλλας με καλούς τρόπους, ευαισθησίες και θυληκότητα. Τα φαινόμενα απατούν. Οι φίλες μου ξέρουν οτι είμαι Ταλιμπάν, αγοροκόριτσο και ό,τι βρίζω σαν λιμενεργάτης (ποτέ δημόσια!). Δεν σηκώνω πολλά-πολλά. Όπως λένε οι φίλες μο[...]



Πότε θα με πάνε για απόσυρση;

2008-10-28T21:28:53.445+00:00

(image)
Έπρεπε να με είχαν ήδη πάρει. Γιατί με αφήνουν να κυκλοφορώ ακόμη;

Περιττό να πω πως αφού έγραψα το προηγούμενο ποστ μου ήρθε περίοδος. Η οποία εδώ και δύο βδομάδες παίζει με τις ορμόνες μου, καλόμαθε, κι ακόμη παίζει. Πονάει και περισσότερο από το κανονικό. 

Το κρυολόγημα επίσης καλά κρατεί. Αντί να φεύγει σιγά σιγά, ανανεώνεται και επιστρέφει δυναμικά. Δεν υπάρχει σημείο του σώματος μου που να μην πονά.

Ο όγκος δουλειάς που πρέπει να βγει δεν λέγεται. 

Δεν συζητώ την επίδραση που έχουν όλα αυτά στην διδασκαλία που κάνω. Η φωνή να βγαίνει μετά δυσκολίας, η μύτη μου να είναι κλειστή, να βήχω, να πονώ, να ζαλίζομαι, να έχει σβήσει ο εγκέφαλος, αλλά να πρέπει με το χαμόγελο να εξηγώ ξανά και ξανά τα δύσκολα σημεία. Σήμερα ευχαρίστως θα πλάκωνα μερικά παιδιά στο ξύλο. Και να παλεύω με όλες μου τις δυνάμεις να συνεχίσω να χαμογελώ, να κάνω υπομονή και να δείξω κατανόηση. Γενικώς τα νεύρα μου δεν είναι στα καλύτερα τους. Με λόγο ή χωρίς, θέλω να πλακώσω όλο τον κόσμο στο ξύλο. 

Δεν έχω μπορέσει να ρίξω μια ματιά στην μπλογκόσφαιρα εδώ και μέρες. Και τώρα πρέπει να αξιοποιήσω τις ελάχιστες δυνάμεις που μου μείνανε για να τελειώσω ένα κομμάτι που παλεύω. Θέλω απλά να πάω για ύπνο, ούτε για μπάνιο δεν έχω κουράγιο.

Σόρρυ για την γκρίνια. Αλλά είμαι πολύ κουρασμένη για να γκρινιάξω προφορικά.



Δεν μπορώ...

2008-10-25T21:54:21.265+01:00

Σπάζουν τα νεύρα μου άμα κάποιος με ποιάνει συνέχεια τηλέφωνο ενώ δεν το απαντώ. Μπορεί να μεν το απαντώ γιατί εν το άκουσα, γιατί εν μπορώ τζείνην την στιγμή, γιατί βαρκούμαι να μιλήσω, γιατί δεν θέλω να μιλήσω σε κανέναν εκείνην την στιγμή, γιατί γιατί γιατί...

Που εν να μπορώ εν να πάρω πίσω. 

Άμαν συνεχίζουν να με ποιάννουν εν το απαντώ που πείσμα. 

Όπως τωρά. Τρεις αναπάντητες μου έκαμε ο παπάς μου. Δεν το είχα σηκώσει γιατί δεν το είχα ακούσει. Δεν τον πήρα πίσω γιατί δεν είμαι σε φάση, είπα πως θα τον πάρω αύριο.

Έσσιει ένα τέταρτο που μου κτυπά συνέχεια. Έχωσα το τηλέφωνο κάτω που το μαξιλάρι τζι έβαλα δυνατά μουσική να με το ακούω. Είκοσι λεπτά τωρά τζιαι κόμα κτυπά. 

Εικοσιπέντε λεπτά τζιαι κόμα κτυπά. Μα εν έσσιει τίποτα άλλο να κάμει; 

Εν το σηκώνω γιατί επέρασεν το boiling point μου. 

Έκλεισα του το τζιαι έκλεισα τζιαι το τηλέφωνο. Εσπάσαν τα νεύρα μου! (τζαι τα δικά του είμαι σίγουρη). Αλλά αφού ξέρει πως άμαν γίνεται τούτον το πράμα εν το απαντώ γιατί νευριάζω.

Ναι, ξέρω, ένεν σωστό. Έχω τζιαι γω μιαν ιδιοτροπία, σαν κάθε εκκεντρική που σέβεται τον εαυτό της. Του το έχω εξηγήσει τούτο. Τζι είπα του τζιαι τους λόγους που με νευριάζει τούτη η κατάσταση.

Ε αμάν πια!!!!!



The One Million Dollar Questions

2008-10-24T12:20:27.366+01:00

(image)
Έλα ντε, τί δουλειά κάνω;


Από που ξεκίνησα και πού κατέληξα;


Ποιός θα είναι ο τελικός σταθμός της καριέρας μου;





Work Aid

2008-10-23T11:57:41.527+01:00

(image)
Έχει πέσει πολύ δουλειά τελευταία. Και το απολαμβάνω! Έχω περιορίσει και το procrastination (productive or not). Είμαι στο στοιχείο μου. 

Πολλές ευχαριστίες στις φαρμακευτικές εταιρίες για τις βιταμίνες και στα σούπερμαρκετ που πολούν καφέ.

Συν τοις άλλοις, ετοιμάζομαι να γράψω το αριστούργημά μου (λέμε τώρα). Για να γράψω όμως πρέπει να μπω στην κατάλληλη ψυχολογία.

Δίπλα μου ο καφές, τα τσιγάρα, οι σημειώσεις. Μουσική που με ανεβάζει

Και post-its στον τοίχο πάνω από το γραφείο:

-Scripto ergo sum
-Dum scripto spero
-Write writer, write!
-Crack this!
-Άντε δημιούργα --> μεγαλούργα!
-Remember: 1) you love this 2) you are passionate about this 3) you are obsessed with this 4) you are the best.

Εν ολίγοις: ψάχνω αφορμές για prorastination...



Update: Pervez

2008-10-22T12:23:13.234+01:00


(είχε καταδικαστεί σε θάνατο γιατί κατέβασε από το ίντερνετ ένα άρθρο για τις γυναίκες στο Ισλάμ)

Τελικά δεν θα τον σκοτώσουνε, θα τον κλείσουνε φυλακή για 20 χρόνια. 


Υποθέτω πως αυτό είναι 'προόδος'...

... εδώ η γενική κατάσταση στο Αφγανιστάν 

...κι εδώ για τη δύναμη που έχει η Βρεττανική κυβέρνηση



Dress code envy

2008-10-20T13:30:15.616+01:00

(image)

Ζηλεύω τους άνδρες γιατί σε ημι-επίσημες καταστάσεις φοράνε τζην με πουκάμισο, ξυρίζονται/φτιάχνουν το γενάκι, βάζουν λίγο νερό/τζελ/σπρέι στο μαλλι και τέλειωσε η υπόθεση.

Ενώ μια γυναίκα πρέπει:
-να διαλέξει 'στολή' που να μην είναι πολύ επίσημη, αλλά ούτε πολύ ανεπίσημη,
-να διαλέξει τα κατάλληλα αξεσουάρ,
-να διαλέξει το κατάλληλο παπούτσι,
-να φτιάξει το μαλλί,
-να κάνει αποτρίχωση,
-να βάψει τα νύχια της,
-να βαφτεί κατάλληλα με την περίσταση.

I mean, yes, its fun, but -bless- does it take a lot of thought and time!

(το ποστ γράφτηκε ενώ περιμένω να στεγνώσει το (κερασί) νύχι, μπας και βγάλω λίγη δουλειά)

ΥΓ. 
Ψάχνοντας για μια σχετική εικόνα, έπεσα σ' αυτό το άρθρο. Intriguing 



Cold vs Man Cold

2008-10-18T15:54:49.116+01:00

(image)
Ευχαριστώ Διάσπορε και Χουλκ για τα σχόλια στο προηγούμενο ποστ, με βοηθήσανε πολύ.

Ίσως όλα αυτά μου βγήκανε γιατί έχω αρπάξει ένα τρομερό κρυολόγημα. 

Το οποίο χειρίστηκα με τον εξής τρόπο:

Ξύπνησα στις 6.30 από το κρύο και καταλάβα πως οι αδένες του λαιμού μου είχαν πρηστεί, από τον πόνο δεν μπορούσα να καταπιώ και η μύτη μου ήταν τελείως βουλωμένη. Δεν μπορούσα να αναπνεύσω. Οπόταν πήρα δύο panadol for cold and flu, έτριψα βιξ στο στήθος και στον λαιμό, έκλεισα το ξυπνητήρι και κουκουλώθηκα με το πάπλωμα. 

Σήμερα το πρωί ξαναέβαλα βιξ, φόρεσα μια χοντρή ζακέτα και κασκόλ, έκανα ένα καφέ, έκατσα στο σαλόνι να τον πιω και τυλίχθηκα με μια κουβερτούλα. Μετά έκανα ένα τσάι με μέλι, έφαγα, πήρα βιταμίνες και panadol και ξάπλωσα για λίγο γιατί με πόνεσε το στομάχι μου. Όταν μου πέρασε έκανα ένα ζεστό αρωματικό μπάνιο, ντύθηκα ζεστα και έκατσα να βγάλω τη δουλειά μου. 

Τί θα έκανα αν ήμουν άντρας; Μάλλον αυτό

Γυναίκες, εδώ θα βρείτε οδηγίες αντιμετώπισης του man flu.



Ο Εφιάλτης

2008-10-16T17:47:23.772+01:00

Ψες είδα ένα πολύ περίεργο εφιάλτη.

Ονειρεύτηκα πως με πήρε τηλέφωνο ο πρώην από το κινητό μιας κοινής φίλης (ούτε στον ύπνο δεν θα σήκωνα τηλέφωνο από τον πρώην). Δεν ξέρω γιατί τον θυμήθηκα, έχει πολύ καιρό να τον σκεφτώ. 

Μου είπε πως παντρεύεται. 

Η πρώτη μου σκέψη ήταν πότε πρόλαβε. Οπότε τον ρωτάω χύμα αν με απατούσε. Ναι, με απατούσε. Από πότε; Από την πρώτη κιόλας μέρα, με μια κοπελιά από Σιγκαπούρη (!!!). 

Πρακτική εγώ, η επόμενη ερώτηση ήταν το 'πώς'. Όταν έφευγε από τη δουλειά, πριν να έρθει σπίτι. 

Έθιξε την γυναικεία μου αξιοπρέπεια. Δηλαδή εγώ δεν του αρκούσα, ήθελε και δεύτερη; Δεν μπορώ εγώ να ικανοποιήσω έναν άντρα; (Αυτό μόνο με είχε πειράξει, όχι οτι παντρεύεται.)

Κι εκεί που ήμουν έτοιμη να τον βρίσω, κόπηκε η γραμμή... 

...Και μετά κτύπησε το ξυπνητήρι και ξύπνησα.

Κι έτσι θυμήθηκα το γνωστό άσμα 'bye bye', που καθρεφτίζει απόλυτα (μα απόλυτα) την τελευταία πράξη του χωρισμού μας. 



The funny side of the financial crisis.

2008-10-14T22:58:17.356+01:00

(image)
(image)
(image)
(image)
Εντάξει, η οικονομική κρίση έχει κτυπήσει τον πλανήτη.

Τουλάχιστον υπάρχει ακόμη χιούμορ.



Random thoughts

2008-10-09T23:14:09.036+01:00

(image)
Τελικά είναι δύσκολη η διδασκαλία στα πανεπιστήμια. Μακάρι να είχα δείξει περισσότερο σεβασμό στους καθηγητές μου (πίσω τους, γιατί μπροστά τους έδειχνα. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, καλό κωλόπαιδο ήμουν). 

Θυμάμαι μιαν εποχή που έπρεπε να είχα μαγειρέψει μέχρι να επιστρέψει ο πρώην από τη δουλειά και να τον περιμένω με το χαμόγελο στα χείλη, σαν οικοκυρά του 50. Κι άμαν αργούσα, γινόταν το έλα να δεις. Και τα βράδια που δεν άντεχα πολλά-πολλά, τον ρωτούσα γιατί δεν μαγειρεύει ο ίδιος αντί να γκρινιάζει. Και μου απαντούσε πως ήταν κουρασμένος από τη δουλειά. Κι εγώ του έριχνα την ατάκα 'well, its not that I have been sitting on my ass all day!'. Κι εκεί ξεκινούσε ο τρίτος παγκόσμιος (all time classic καυγάς, νομίζω πως περισσότερο τον πείραζε το λεξιλόγιο παρά το νόημα της ατάκας). Κι αφού βγάζαμε και οι δύο τα νεύρα μας, διαγράφαμε το σκηνικό από τη μνήμη μας.

Τώρα, όταν αργώ να επιστρέψω/είμαι κουρασμένη/έχω πολλές δουλειές μου μαγειρεύει η Συγκατοικουλίνι. Κι εγώ κάνω το ίδιο για εκείνην.

Γιατί δεν έχω την πολυτέλεια να αρρωστήσω με την  ησυχία μου; 

Πρέπει να χάσω δύο κιλά. Καλά, ένα. Καλά, να μην βάλω ακόμη ένα.

Γιατί τα local authorities ανεβάζουν συνεχώς τους φόρους και δεν κάνουν αρκετά έργα 'γιατί δεν έχουν λεφτά', ενώ έχουν (είχαν;) εκατομμύρια στις Ισλανδικές τράπεζες; Και τί θέλει να πει ο Μπράουν με τις νομικές αγωγές;

Τώρα που όλοι ασχολούνται με την οικονομική κρίση, το θέμα του περιβάλλοντος δεν είναι πλέον στη μόδα;

Διψώ και βαριέμαι να πάω στην κουζίνα να πιω νερό...





Affairs between teachers and pupils

2008-10-06T12:58:40.018+01:00

Σήμερα διάβασα αυτό

Ώστε θέλουν να χαλαρώσουν τους νόμους;

Συγγνώμη, αλλά διαφωνώ. Όσο consensual και να είναι η σχέση, it is a violation of trust.

Πείτε με Χίτλερ, αλλά θα ήθελα να σοβαρέψουν και οι κανονισμοί για σχέσεις university students- academic staff. 

Συνήθως τα πανεπιστήμια κάνουν τα στραβά μάτια και οι καθηγητές/τριες έχουν απλά ένα χαλαρό καθήκον να αναφέρουν τις σεξουαλικές τους σχέσεις με φοιτητές/τριες στον  head of the department. Αρκετές τέτοιες σχέσεις μάλιστα καταλήγουν σε γάμο. 

Συγγνώμη, αλλά δεν μπορούν να περιμένουν να πάρουν το πτυχίο και μετά να τα φτιάξουν; 



Out of the ordinary

2008-10-04T16:13:54.100+01:00

Αρχίζω το ποστ με background information.1) Η τελευταία 'κανονική' έξοδος με γυναικοπαρέα ήταν πριν δύο χρόνια. Γενικά η τελευταία 'κανονική' έξοδος ήταν πριν κάτι αιώνες. Η τελευταία φορά που είχα βγει για χορό ήταν την Πρωτοχρονιά, που με είχε κουβαλήσει μαζί του ο αδερφός μου μετά από παρακλήσεις της μαμάς μου. 2) Όπως έχω ήδη αναφέρει, πίστευα πως είχα γεννηθεί χωρίς το μητρικό ένστικτο. Η Συγκατοικουλίνη, που είναι μεγαλύτερη από μένα, υποστηρίζει πως το θέμα είναι καθαρά βιολογικό και πως το ρολόι αρχίζει να κτυπάει μετά από μία συγκεκριμένη ηλικεία. Χθες η Συγκατοικουλίνη κι εγώ πήραμε την μεγάλη απόφαση να πάμε σινεμά και μετά για ένα χαλαρό ποτό με την Συγκάτοικο Στην Τρέλλα. Τελικά μετά το σινεμά η Σ. πρότεινε να πάμε στο (πρώην ελληνικό) μπαρ/κλαμπ που συχνάζαμε όταν πρωτοήρθαμε σ' αυτή την πόλη. Η ΣΣΣ είχε ήδη πάει σ' ένα παμπ, οπότε πήγαμε μόνες μας.Πιο ντεκαντάνς φάση δύσκολο να βρεθεί! Κάτσαμε στην γωνιά μας σαν παρατηρητές και σπάγαμε πλάκα. Το πιο αστείο γεγονός της βραδιάς έγινε στην αρχή - αρχή. Μπροστά μας ήτανε μια ανδροπαρέα και κανονίζανε μεταξύ τους ποιος θα την πέσει σε ποιά από τις δύο μας. Μου λέει η Σ. 'Σου 'ρχεται η ατάκα'. 'Ποιά ατάκα;' 'Το 'where do you come from?' (κλασσικό opening line εδώ) Να πούμε πως είμαστε από το Αφγανιστάν;' Γελάμε και μετά γυρίζει ο κοντός και με ρωτάει 'Where do come from?' Τελικά είπα από Ελλάδα κι έκανα πως κάτι έψαχνα στην τσάντα, ενώ εκείνος μιλούσε μόνος του. Το παίρνει απόφαση ο κοντός οτι δεν γίνεται τίποτα και λέει στον φίλο του πως μάλλον δεν μιλάω αγγλικά (γιατί αυτό ήτανε το πρόβλημα φυσικά). Μετά από λίγο επιστρέφει ο κοντός κι ετοιμάζεται να την πέσει στην Σ. Όταν επιτέλους βρήκε το θάρρος να ανοίξει το στόμα του, η Σ. κοιτάει αλλού και πίνει μια γουλιά από το ποτό της. Μετά κι από αυτή τη χυλόπιττα πήρε την παρέα του και φύγανε. Σε κάποια φάση λέω στην Σ. πως έχουμε πολύ καιρό να δούμε ένα φίλο από τα παλιά. Βγαίνουμε έξω για τσιγάρο και πέφτουμε πάνω του! Χαρήκαμε, είπαμε τα νέα μας, ήπιαμε έν[...]



Bruce Almighty

2008-09-30T18:28:02.627+01:00

(image)
Σήμερα πήγα στον Bruce (τον θυμάστε;) για να μου κόψει τα μαλλιά. 

Και μου τα έκοψε.

Πριν τέσσερις μήνες, πριν με αναλάβει ο Bruce, τα μαλλιά μου έφταναν μέχρι τη μέση.

Αυτή τη φορά ήξερα, είχα πάει βαμμένη και με γόβα. 



The Dilemma of the Week.

2008-09-29T12:14:24.618+01:00

To bitch or not to bitch?

Να σφάξω με το γάντι, ή να δείξω λίγη 'greek love';

'Η να παίξω την ξανθιά να περάσουμε;

'Ο,τι θυμηθεί ο καθένας χαίρεται. 
Δουλειά δεν έχετε κύριοι και κύριες; 

'Η επειδή έπεσε πολλή δουλειά απότομα πρέπει να βγάζετε τα νεύρα σας πάνω μου;

Say NO to collateral damage!


Η απάντηση: Γέλιο μέχρι δακρύων (πάει η μάσκαρα) και μετά ακουστικά, ένταση στο φουλ για Linkin Park- Given up



Independent women my bum

2008-09-29T00:07:36.718+01:00

Σ΄αυτό το σπίτι είμαστε τρεις έξυπνες κι ανεξάρτητες γυναίκες. Μεταξύ μας, έχουμε 7.5 πτυχία. Ζούμε μόνες μας εδώ και πολλά χρόνια. We all are domestic goddesses. We are DIY queens. Δεν υπάρχει τίποτα σχετικό με το σπίτι που δεν μπορούμε να κάνουμε μόνες μας.Νομίζαμε...Χθες ήταν η μεγάλη μέρα. Θα μας έβαζαν το ίντερνετ! Επειδή είμαστε μοντέρνες γυναίκες, είχαμε κανονίσει για installation, μην χάνουμε χρόνο άδικα, καταλαβαίνετε... Κι έρχονται δύο τύποι με το πακέττο, μας το αφήνουν στο σαλόνι, μας λένε πως να το ενώσουμε και μας αποχαιρετούν. Τα παίρνει η Συγκάτοικος Στην Τρέλλα (ΣΣΤ) και τους λέει να μας το βάλουν οι ίδιοι -γι αυτό τους πληρώσαμε. Λυπήθηκαν αλλά δεν μπορούσαν, κανονισμοί είναι αυτοί. Τότε εγώ με υφάκι 'woman-in-need' (no comment) τους ρωτώ αν μπορούν να 'επιβλέψουν' αν το κάνουμε σωστά. Αυτό μπορούσαν να το κάνουν. Παίρνουμε τα δύο 'τέτοια', περνάμε σύρματα, μας δίνουν οδηγίες πως να τα ενώσουμε. Και μετά μας λένε να πάρουμε το CD για το wireless και να το βάλουμε σε κάθε υπολογιστή. Οι οδηγίες είναι πανεύκολες, δεν θα έχουμε πρόβλημα. Μάλιστα... Τους ρωτώ αν μπορούν να 'επιβλέψουν' κι αυτή τη διαδικασία. Αλλά δεν είχαν χρόνο τα παιδιά, έπρεπε να φύγουν. Μας έδωσαν κι οδηγίες πού να τηλεφωνήσουμε αν κάτι πάει στραβά και φύγανε.Ενθουσιασμένες εμείς, σίγουρα μπορούμε να κάνουμε μια τέτοια απλή διαδικασία, σωστά; Παίρνουμε το σιντί και πάμε να το βάλουμε στο Μωράκι μου (το MacBook μου). Αλλά το Μωράκι μου δεν το αναγνώριζε. Κοιτάζω, δεν κάνει για Μακ. Φ@κ. Στην ιστοσελίδα τους έλεγαν πως το σύστημα υποστηρίζει Μακ. Φ@κ. Βαθιές αναπνοές, άντε να δοκιμάσουμε με τον υπολογιστή της Συγκατοικουλίνης. Αναγνωρίζει το σιντί, ακολουθούμε τα βήματα, βάζουμε κωδικούς και τα σχετικά, φτάνουμε στο τελευταίο βήμα. 'No wireless connection detected'. Φτου κι απ' την αρχή. Δεν γίνεται τίποτα.Κι αρχίζει το θέατρο του παραλόγου. Παίρνει η ΣΣΤ τηλέφωνο, της λένε πως λόγω περιοχής δεν παρέχουν wireless internet για Μακ (και δεν φτάνει το σύρμα στο δωμάτιο μου) [...]