Subscribe: Roula The Cat... knows everything!
http://roulathecat.blogspot.com/feeds/posts/default
Added By: Feedage Forager Feedage Grade A rated
Language: Greek
Tags:
Rate this Feed
Rate this feedRate this feedRate this feedRate this feedRate this feed
Rate this feed 1 starRate this feed 2 starRate this feed 3 starRate this feed 4 starRate this feed 5 star

Comments (0)

Feed Details and Statistics Feed Statistics
Preview: Roula The Cat... knows everything!

Roula The Cat... knows everything!



Αστεία και σοβαρά κείμενα, σκέψεις, τοποθετήσεις. Η Roula, όταν δεν blogάρει, ασχολείται με το web design.



Last Build Date: Mon, 19 Jul 2010 02:24:45 +0000

 



Aφιερώνεται στους απόγονους (;) του Περικλή και του Μακρυγιάννη...

Sat, 27 Mar 2010 07:08:00 +0000

Όταν, πριν από 35 χρόνια ο Νίκος Δήμου έγραφε τη "Δυστυχία του να είσαι Έλληνας"... ίσως δεν μπορούσε να φανταστεί πόσο τραγικά προφητικός ήταν ο τίτλος (και όχι μόνον...) του βιβλίου του.

Εν έτει 2010, ο (Νεο)Έλληνας (κατηγορία: Ελληνάρας) παραμένει ανιστόρητος -και μνημονεύει με ξένα κόλλυβα, ήτοι: μιαν Ιστορία στα γεγονότα της οποίας δεν συμμετείχε, κι έναν Πολιτισμό με τον οποίο ουδεμία σχέση φέρει (πέραν του Παρθενώνα που γειτνιάζει με το καλύβι του, ή των Δελφών που πέφτουν κοντά στο θέρετρο που πηγαίνει δήθεν για σκι, κατ' ουσίαν για να μοστράρει τον σούπερ - ντούπερ εξοπλισμό του και να επιστρέψει με σπασμένο ποδάρι!)

Εν έτει 2010, ο (Νεο)Έλληνας (κατηγορία: Ελληνάρας) είναι κοντόφθαλμος και κουτοπόνηρος -για τα χάλια του φταίνε οι "ξένοι", τα 400 χρόνια σκλαβιάς (εκεί, τα θυμάται... κομμένα και ραμμένα στα μέτρα του, ούτε πόντο, ούτε γαζί παραπέρα!), οι θεωρίες συνωμοσίας κάποιων γνωστών - άγνωστων "άλλων".

Εν έτει 2010, ο (Νεο)Έλληνας (κατηγορία: Ελληνάρας) διάγει φάση νάρκωσης και αποβλάκωσης. Δεν γνωρίζει τι σημαίνει ΔΝΤ, ούτε ποιος είναι ο Ζαν-Κλωντ Τρισέ, αλλά ξέρει πόσα botox έχει κάνει η Φούλη Παπαροπούλου. Αρνείται να κόψει αποδείξεις, να πληρώσει φόρους -αλλά παίρνει καταναλωτικό δάνειο για ν' αγοράσει Prada και Louboutin (διότι, ως γνωστόν, τα Louboutin αποτελούν την εξέλιξη του αρχαιοελληνικού σάνδαλου και του τσαρουχιού με φούντα).

Εν έτει 2010, ο (Νεο)Έλληνας (κατηγορία: Ελληνάρας) με τη χρόνια λήθη, βρίζει σα μαουνιέρης τους μετανάστες -αλλά η θεία απ' το Σικάγο, ή απ' την Αστόρια, ή από το Μόναχο... είχε φάει τα χέρια της στη λάντζα 40-50 χρόνια παραπίσω, τα παιδιά της και τα εγγόνια της δεν ξέρουν γρι Ελληνικά, δεν έχουν πατήσει πόδι στη "μητέρα πατρίδα"... Οι δικοί μας μετανάστες, ξέρουν the hard way, ότι η Ελλάδα τους έδιωξε).

Εν έτει 2010, ο (Νεο)Έλληνας (κατηγορία: Ελληνάρας) παρελαύνει περήφανα... τελικά, όχι για να τιμήσει κάποιους ανθρώπους με ιδανικά και παντιέρα (κι όχι σημαία - κουβέρτα για τα αίσχη), αλλά για να εκτονώσει την ποταπότητά του και να δείξει πόσο μικρός ανθρωπάκος είναι!
Αν δεν παρελαύνει περήφανα, τότε στήνεται γαλαρία με τα παιδιά του (μετά την παρέλαση θα πλακώσουν οικογενειακώς τις μασαμπούκες) και δεν ντρέπεται, ούτε αντιδρά όταν συμβαίνουν μπροστά στα μάτια του αυτά τα αίσχη:


(object) (embed)

Από τη γωνιά της Ιστορίας, ο Μακρυγιάννης σηκώνεται αηδιασμένος και γυρίζει την πλάτη...


(image)



Ούτε γι’ αυτό δεν είναι ικανοί, οι Ανίκανοι ραγιάδες*

Tue, 23 Mar 2010 07:35:00 +0000

* Αναδημοσίευση.  Του Κώστα Δ. Καββαθά Στη μακρινή Βενεζουέλα εδώ και 30-τόσα χρόνια ξεκίνησε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα, το El Sistema (Fundación del Estado para el Sistema Nacional de las Orquestas Juveniles e Infantiles de Venezuela). Ένας ντόπιος μουσικός, ο Χοσέ Αμπρέου (τον βλέπουμε στο 6:23 του δευτέρου video), βάλθηκε να μαζέψει παιδάκια στις πιο φτωχές, τις πιο απομακρυσμένες περιοχές, τις πιο βουτηγμένες στο έγκλημα και στο πάρε-δώσε των ναρκωτικών, και να τα κάνει μουσικούς. Το πράγμα προχώρησε σιγά-σιγά, χωρίς λεφτά και άρχισε να αποδίδει καρπούς. Πέρασαν τα χρόνια, 250.000 (!) παιδάκια έμαθαν μουσική, και άρχισαν να φτιάχνονται σχολικές ορχήστρες. Οι ορχήστρες σε όλη τη χώρα ξεπέρασαν τις 100 και από αυτές οι 90 είναι συμφωνικές (ξανα-!). Οι καλύτεροι από αυτούς τους νεαρούς μουσικούς μαζεύονται σε κεντρικές ορχήστρες, με κορυφή την Ορχήστρα Σιμόν Μπολιβάρ, που αυτή την εποχή διευθύνει άλλο ένα προϊόν del Sistema, ο 28χρονος (ξανα-!) μαέστρος Γουστάβο Ντουνταμέλ, που είναι επίσης εδώ και λίγους μήνες ο νέος μαέστρος της Φιλαρμονικής του Λος Άντζελες (ξανα-!). Έκαναν τουρνέ οι Βενεζουελάνοι πιτσιρικάδες με τον πιτσιρικά μαέστρο τους και παίξανε και στο Σάλτσμπουργκ. Μάλλον καλά θα έπαιξαν, γιατί οι απαιτητικοί Σαλτσμπουργκαίοι ζήτησαν και ανκόρ. Ξεκίνησε το ανκόρ με ένα ταρατατζούμ κάπως οικείο και με την πρώτη φράση των εγχόρδων οι Σαλτσμπουργκαίοι αναγνώρισαν το κομμάτι και χειροκρότησαν. Μάλλον δεν περίμεναν ότι οι Ινδιάνοι πιτσιρικάδες θα τολμούσαν να παίξουν Στράους και μάλιστα στην Αυστρία. Και κάνει zoom-out η κάμερα και θολώνει ο νους. Πρόκειται για ΜΕΓΑΛΗ ορχήστρα, διπλή, καμμιά διακοσαριά άτομα. Και παίζουν καλά οι άτιμοι!   Συνεπώς ενδιαφερόμεθα, διαβάζουμε, ψάχνουμε. Και βρίσκουμε ένα βιντεάκι από μία απονομή, με τους Ινδιάνους live από το Καράκας. Μόνο που δεν είναι οι ΣιμονΜπολιβάροι που είναι πιτσιρικάδες μεν, αλλά γύρω στα 20-25. Είναι οι από κάτω τους, αυτοί που πάνε ακόμα σχολείο. Η Ορχήστρα “Τερέσα Καρρένιο”, έτσι τους λένε. Παιδάκια μικρά, μερικά εμφανώς αμούστακα. Ξεκινούν με Σοστακόβιτς, από τη 10η Συμφωνία το 2ο μέρος, που οι ειδικοί λένε ότι είναι ένα αποτρόπαιο μουσικό πορτραίτο του Στάλιν. Είναι ένα κομμάτι πολύ γρήγορο, βίαιο, άγριο, με εξαιρετικά απαιτητικά περάσματα, ειδικά για τα πνευστά, και [...]



Για όσους είναι γεννημένοι μεταξύ 1940 έως 1960*

Tue, 23 Mar 2010 07:12:00 +0000

* Αναδημοσίευση. Κυκλοφορεί στο διαδίκτυο. "Αγνώστου" μέχρι στιγμής. Τον/Την ευχαριστούμε για το ταξίδι… H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή. Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά.. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένες από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες. Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση.. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους». Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα.. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε. Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζ[...]



Αντι - 8 Μάρτη: Η Γυναίκα κάθε μέρα

Sun, 07 Mar 2010 23:11:00 +0000

Μια φορά κι έναν καιρό...Σ' ένα ορεινό χωριό της Δυτικής Ελλάδας, ζούσε η Βασίλω... Καβάλα στο μουλάρι ο άντρας, ξωπίσω η Βασίλω με το μισογεμισμένο βαρέλι να μπαλανσάρει κι εκείνη να κλυδωνίζεται από το βάρος του σε κάθε συρτό της βήμα. Κι η Γιαννούλα... η Τασία... Κι η Λενιώ... Που, την κούρεψαν με το γιδοψάλιδο... γιατί ο γαμπρός "τη βρήκε τρύπια"... Ξωπίσω, σύσσωμο το χωριό να λοιδορεί. Ονόματα στην τύχη. Γυναίκες στην τύχη. Γεννήθηκαν με το "στίγμα" του... συμπάθειου! Επειδή δεν ήρθαν στην οικογένεια ως αρσενικά -παρά σα μια ακόμη ανεπιθύμητη γέννα. Όπως κι η Κανέλλα... κι η Παναγιούλα, στην Πελοπόννησο, η Βάσω στη Θεσσαλία, η Χρυσούλα στη Μακεδονία... Γυναίκες σπαρμένες από λάθος, ζωές χαμένες από το πρώτο κλάμα στον κόσμο, παράταιρες κουκίδες στο χάρτη, λησμονημένες ατάκες στο θέατρο του κόσμου. Με το γάμο, έπαυαν να 'χουν όνομα... Γίνονταν Δημήτραινες, Γιώργαινες, Θοδώραινες... Έπαιρνε ο γαμπρός τα γιδοπρόβατα, τα χωράφια τα ποτιστικά, τον μόσχον τον σιτευτόν... και μια γυναίκα. Να λιώνει στους αγρούς, να γεννά εκεί τα παιδιά της, να κρατάει και το σπίτι, να νοιάζεται τα πεθερικά, να βλαστημάει με κόμπους στην ψυχή της τη "μοίρα" της... που την έφερε στη γη, γυναίκα... Αλλά, γυναίκα δε γεννιέσαι. Γίνεσαι. Σε «φτιάχνουν». Σε πλάθουν. Σου φοράνε ενοχές, ευθύνες, σε στολίζουν αδυναμίες, σου φορτώνουν βάρη. Σε μαθαίνουν πριν καλά-καλά αρχίσεις να μιλάς τις λέξεις καθαρά, πώς να φροντίσεις ένα μωρό, πώς να βάλεις πλυντήριο, πώς να μαγειρέψεις, να σιδερώσεις... Πώς να μακιγιαριστείς, πώς να στολιστείς... για να γίνεις «μπάνικη» και να αρέσεις στους άντρες... Για να μη μείνεις «στο ράφι», δίπλα στα βάζα με το ρύζι και τις χυλοπίτες!... Από την οικογενειακή εστία, μέχρι τη βιομηχανία παιχνιδιών... όλοι πέφτουν με τα μούτρα, να σουλουπώσουν το καλούπι. Να το φέρουν στα «ίσα του». Να το μανουβράρουν και να πάει με τα νερά τους... Ακόμη και τις τελευταίες δεκαετίες, που οι περισσότερες γυναίκες (και όχι μόνον στα αστικά κέντρα) τουλάχιστον αποφοιτούν από το λύκειο, σε θέματα νοοτροπίας και συμπεριφοράς, τα πράγματα δεν μοιάζουν να έχουν κάνει άλματα. Οι παγίδες του παρελθόντος παραμένουν ανοικτές και, αν κάποιες κλείνουν... αντισταθμίζονται από κάποιες άλλες που, το κενό τους μεγαλώνει και γίνεται ρήγμα. Η, υψηλ[...]



Ο Billy και ο γάιδαρος...

Tue, 16 Feb 2010 11:24:00 +0000

Ο Billy πήγε στο Τέξας και αγόρασε από έναν αγρότη ένα γάιδαρο έναντι του ποσού των $100,00. Ο αγρότης συμφώνησε να του τον παραδώσει την επόμενη μέρα.

Την επόμενη μέρα ο αγρότης του είπε: "Συγνώμη αλλά έχω άσχημα νέα, ο γάιδαρος ψόφησε."
"Τότε δώσε μου τα λεφτά μου πίσω"
, απάντησε ο Billy.
Ο αγρότης είπε: "δεν μπορώ να το κάνω γιατί τα έχω ήδη ξοδέψει."
Ο Billy είπε: "Εντάξει, τότε δώσε μου τον νεκρό γάιδαρο."
Ο αγρότης ρώτησε,"Τι θα τον κάνεις;" και ο Billy απάντησε, "θα τον βγάλω σε λοτταρία."

Ο αγρότης του απάντησε με μια δόση ειρωνείας: "Αποκλείεται να βγάλεις σε λοταρία τον ψόφιο γάιδαρο" και ο Billy απάντησε "φυσικά και μπορώ, απλά δεν θα πω σε κανένα ότι είναι ψόφιος."

Ένα μήνα αργότερα ο αγρότης βρέθηκε ξανά με τον Billy και ρώτησε τι απέγινε με τον ψόφιο γάιδαρο.
Ο Billy είπε: "Τον έβγαλα σε λοταρία. Πούλησα 500 εισιτήρια προς δύο δολάρια το ένα και έτσι κέρδισα $998,00"
Ο αγρότης ρώτησε: "Καλά κανένας δεν παραπονέθηκε;" και ο Billy απάντησε: "Μόνο ο τύπος που τον κέρδισε, και για να μην φωνάζει του έδωσα πίσω τα δύο του δολάρια!"


Σήμερα, ο Billy δουλεύει για την Goldman Sachs.


Πηγή: άγνωστη! Μου το έστειλαν!...

(image)



Αναδημοσίευση*: Περιούσιος Λαός

Mon, 15 Feb 2010 12:45:00 +0000

* Άρθρο του Βασίλη Καρδάση
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ στις 11/02/2010

Τραγουδάω όλους εσάς που αντισταθήκατε
τραγουδάω τους άσπρους, τους μαύρους, τους κίτρινους
τραγουδάω την ελπίδα που δεν έχει χρώμα
τραγουδάω το αίμα που σ' όλα τα γεωγραφικά σημεία είναι κόκκινο.
Τάσος Λειβαδίτης, «Ο άνθρωπος με το ταμπούρλο», Ποίηση, Κέδρος

Η επιρροή της κυρίαρχης ιδεολογίας στη διαμόρφωση συλλογικών νοοτροπιών οφείλει πολλά στους προσανατολισμούς και στις κατευθύνσεις τής παρ' ημίν εκπαιδευτικής πολιτικής. Στο Γυμνάσιο και το Λύκειο ανατραφήκαμε με τις «αντεθνικές» θεωρίες του Φαλμεράιερ σε συνδυασμό με την απαραίτητη δόση Κ. Παπαρρηγόπουλου, ήτοι την απάντηση που έδωσε ο εθνικός μας ιστορικός περί της συνέχειας του Ελληνισμού και της φυλετικής ενότητας των κατοίκων του ελλαδικού χώρου στη διαδρομή της Ιστορίας. Η αμφισβήτηση του κυρίαρχου ιστοριογραφικού μοντέλου ταυτίστηκε με εθνική προδοσία ή στην επιεικέστερη εκδοχή της, ως προερχόμενη από ήσσονος αξίας ιστορικούς.

 Η πολιτική που υιοθετήθηκε από επίσημους και μη φορείς από το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα και εντεύθεν στα ζητήματα της ενίσχυσης της εθνικής ταυτότητας συνηγόρησε στη φυλετική καθαρότητα. Ελάσσονες εργασίες από κύκλο λογίων και υπό την άμεση επιρροή του Σπυρίδωνα Λάμπρου, δημοσιευμένες σε περιοδικά (Παρνασσός, Νέος Ελληνομνήμων, κ.ά.), αφιερώθηκαν σε μια αγωνιώδη προσπάθεια να αποδοθεί η προέλευση αρβανίτικων ή και σλαβικών τοπωνυμίων σε παραφθορές της αρχαίας ελληνικής γλώσσας. Προστέθηκε η πολιτική του κράτους, το οποίο σε όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα επιμελημένα συνέβαλε στην αποκάθαρση των τοπωνυμικών κατάλοιπων. Ως άνθη εφύτρωσαν τα διάφορα Νεοχώρια, οι Δροσιές, οι Ανοιξες σε όλη την ελληνική επικράτεια, υποκατάστατα ενός κόσμου που έπρεπε να περάσει στη λήθη, σύγχρονα σύμβολα του νεοελληνικού ευπρεπισμού της εθνικής μας οντότητας.

Φροντίσαμε λοιπόν να απεκδυθούμε την αρβανίτικη καταγωγή ορισμένων, να εκβάλουμε σλαβικές λέξεις από το λεξιλόγιο, να εξαφανίσουμε τους τουρκικούς μιναρέδες ακόμη και από γκραβούρες. Οι τρισχιλιετείς ακραιφνείς ρίζες με την άπλετη συνεισφορά αναπόδεικτων συναλληλιών της ορθόδοξης Εκκλησίας αναδύθηκαν για να αποκαθάρουν τις προσμίξεις, για να εμπεδωθεί η συνέχεια του περιούσιου λαού. Ετσι θητεύσαμε στον ελληνοχριστιανισμό, με συνέπειες την οίηση στα εθνικά ιδεώδη, τη ρητορική του ηθικού πλεονεκτήματος, την πλειοδοσία του φυλετικού ταλέντου, την αίσθηση του αδικημένου από ξένες συνωμοσίες.

Πώς να ανεχθούμε τον ξένο μετανάστη; Η αποτελεσματική εκπαίδευση μας υπέδειξε να ταυτίζουμε την εγκληματικότητα με τον ξένο, να αποδίδουμε τη ζοφερή ανεργία στον μετανάστη και την υποβάθμιση της καθημερινότητας στην παρουσία του.

(image)



Tα ΥστεRικά : περί Facebook -Νο.2-

Fri, 05 Feb 2010 18:22:00 +0000

Σύνδεση με το Νο.1 : Εάν βαριέστε να το διαβάσετε κάνοντας κλικ στο link, στο Νο.1 εξηγώ πώς βρέθηκα στο Facebook, περιγράφω το κοσμοϊστορικό γεγονός που συντάραξε την είσοδό μου σε αυτό, αλλά κυρίως, την αγωνιώδη προσπάθειά μου να αποκτήσω (Facebook-ικούς) φίλους, προκειμένου να κάνουν join στη σελίδα της εταιρείας της -πρώην- φίλης (εξαιτίας της οποίας απέκτησα λογαριασμό στο Facebook) ώστε... να κάνουμε μπούγιο! Απελπισμένη από τις άοκνες, πλην όμως άκαρπες προσπάθειές μου να μεγαλώσω τη Friends List μου... έλαβα ένα Karma. -Τελευταία Παράγραφος από Νο.1- (...) Ήταν ένα Good Karma, ένας μικρός Βούδας (μάλλον! Η εικόνα του Good Karma, ζήτημα είναι να ξεπερνάει τις διαστάσεις 40x40)... πεσκέσι από την ανηψοξαδέλφη, από τον Καναδά! Η -πρώην- φίλη δεν με είχε ενημερώσει για τις εφαρμογές που χρησιμοποιούνταν ευρέως από τους Facebook Users... οπότε, λαμβάνοντας το Karma, νόμισα προς στιγμήν ότι ο πόνος κι η αγωνία μου, είχαν κάνει υπερατλαντικό ταξίδι, είχαν φθάσει στο μακρινό Τορόντο, είχαν χτυπήσει συναγερμό στα σπίτια του σογιού και, όλοι μαζί, μου έστελναν τις ευλογίες τους για αίσιον και ευτυχές τέλος στην αναζήτησή μου! Αλλά, φευ! Πολύ γρήγορα γκρεμίστηκε το όνειρό μου και μαζί με αυτό οι ελπίδες μου (ok, το παρατράβηξα, ούτε στον " Μικρό Λουστράκο" τέτοια πίκρα!) Πολύ γρήγορα επίσης, έμαθα ότι το Send Good Karma, ήταν μια από τις πλέον δημοφιλείς, ίσως και η δημοφιλέστερη -τότε- εφαρμογή του Facebook! Εκεί, οι φίλοι έστελναν στους φίλους και τους συγγενείς Karma, τόσο για καλή τύχη, όσο και υγεία, ευτυχία, ειρήνη, ευλογία (μπλιαχ!) και ό,τι μπορεί να βάλει ο νους  του ανθρώπου (ή, έστω... του -όποιου- ανθρώπου έχει Facebook account). Mέχρι να συνειδητοποιήσω τη λειτουργία της εφαρμογής (των εφαρμογών του Facebook, γενικότερα) θα πρέπει να έστειλα δυο - τρία Karma στον εαυτό μου (με τη... χορηγεία και των bugs του application), πράγμα που ουδόλως με χάλασε, διότι μέσα στην άγνοιά μου, ήμουν κι ευτυχής ότι μου έστελναν ευχές τα ανηψοξαδέλφια και το μισό Τορόντο, τουλάχιστον! Την ίδια στιγμή που διεπίστωσα ότι... αποστολέας των ξώφαλτσων Karma, ήμουν εγώ, άρχισαν να καταφθάνουν αιτήματα (άνευ χαρτοσήμου!) με τον διακριτικό... τίτλο: "Add me as a friend"! Πλέον, επρόκειτο περί βεβαιότητος: τα Karma ήταν θαυματουργά και τι μου λέτε εσείς, εμένα! Μετά το νερ[...]



Αναδημοσίευση*: "Έφυγε" ο Κώστας Αξελός

Thu, 04 Feb 2010 10:40:00 +0000

Την τελευταία του πνοή άφησε, σε ηλικία 85 χρονών, ο μεγάλος Έλληνας στοχαστής και φιλόσοφος Κώστας Αξελός.

(image) Ο Κώστας Αξελός γεννήθηκε στην Αθήνα το 1924 από αστική οικογένεια, διδάχτηκε από παιδί γαλλικά και γερμανικά, ενώ η εφηβεία σημαδεύτηκε από τα κείμενα του Ηράκλειτου, του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, του Εμπεδοκλή, του Μαρξ, του Νίτσε, του Ντοστογιέφσκι και ποιητών όπως του Ρεμπώ, του Ρίλκε, του Χέλντερλιν και άλλων.

Όντας δεκαεπτάμιση μόλις χρονών, εντάσσεται στην κομμουνιστική νεολαία και παρά τις διαφωνίες του, πήρε ενεργό μέρος στην Αντίσταση υποστηρίζοντας ότι «ο πραγματικός κομμουνιστής πρέπει να κρατάει στο ένα χέρι το όπλο και στο άλλο τα βιβλία του Ρίλκε». Γεγονός που τον σημάδεψε ήταν η εικονική εκτέλεση που έζησε το 1944, στα Δεκεμβριανά, στα κρατητήρια της Ασφάλειας, όπου φυλακίστηκε σε στρατόπεδο και τελικά κατάφερε να αποδράσει.

Στα τέλη του 1945, με τη βοήθεια του Οκτάβιου Μερλιέ - διευθυντή τότε του Γαλλικού Ινστιτούτου στην Αθήνα – έφυγε μαζί με τον Κ. Καστοριάδη, τον Κ. Παπαϊωάννου, τον Κ. Βυζάντιο, την Μ. Κρανάκη, τον Κ. Κουλεντιανό, τον Ν. Σβορώνο και άλλους με προορισμό το Παρίσι. Λίγο διάστημα μετά την αναχώρησή του, καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο.

 Το 1946 εγκατέλειψε το ΚΚΕ.

Σπούδασε φιλοσοφία στη Σορβόννη όπου και δίδαξε (1962-1973). Υπήρξε αρχισυντάκτης του πρωτοποριακού τότε περιοδικού Arguments (Επιχειρήματα) από το 1956-1962, ίδρυσε και διηύθυνε την ομώνυμη φιλοσοφική σειρά στις «Εditions de Minuit» στην οποία εκδόθηκαν επίσης και τα περισσότερα από τα βιβλία του.

Στην ιστορία έμεινε η διένεξη του με τον Σαρτρ στον οποίο καταλόγιζε μη πρωτότυπη σκέψη και έκθεση παλαιότερων φιλοσοφικών ιδεών, με τον Σαρτρ από τη μεριά του να τον κατηγορεί επειδή είχε εγκαταλείψει τον κομουνισμό.

Ο Κώστας Αξελός εξέδωσε 24 βιβλία και πλήθος κειμένων (γαλλικά, ελληνικά και γερμανικά) που μεταφράστηκαν σε 16 γλώσσες.

Τον Μάρτιο του 2009 αναγορεύτηκε διδάκτωρ φιλοσοφίας από το Αριστοτέλειο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και αυτή ήταν η τελευταία του επίσκεψη στην Ελλάδα.

* Αναδημοσίευση από το tvxs.gr

(image)



ΙΚΕΑ: Στην Ελλάδα, οι τιμές χτυπάνε κόκκινο

Wed, 03 Feb 2010 17:59:00 +0000

Έλαβα το παρακάτω email και, δεδομένου ότι δεν πρόκειται για μια ακόμη αόριστη καταγγελία, αλλά αναφέρονται όλα τα απαραίτητα συγκριτικά στοιχεία, με αποδείξεις, το μεταφέρω as is. Sent: Wednesday, February 03, 2010 4:53 PM Subject: ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ ! ! ! ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΟΡΟΪΔΑ ? ? ? Είμαστε κορόιδα! Μέσα στη κρίση και στα σενάρια πτωχεύουμε δεν πτωχεύουμε, κάποιοι κερδοσκοπούν σε βάρος μας και κερδοσκοπούν αισχρά! Δεν μιλάω για μονάδες spread των ελληνικών 10ετών ομολόγων, αλλά για την καθημερινότητα μας! Πρόσφατα πήγα να αγοράσω ένα επιπλάκι από την πολυεθνική IKEA. Είχα αγοράσει ήδη ένα πριν κανα χρόνο και πήγα να αγοράσω και ένα δεύτερο. Θυμόμουν ότι το είχα αγοράσει 49 ευρώ. Όταν πήγα να πάρω το δεύτερο η τιμή του ήταν 79 ευρώ! Δηλαδή 61% ακριβότερα! Τρελάθηκα! Δεν ήταν τα 30 ευρώ που με τρέλαναν αλλά αυτό το 61%! Σκέφτηκα μεσα σε περίοδο παγκόσμιας κρίσης αυτοί ανεβάζουν τις τιμές τους; Περίεργο! Μπήκα λοιπόν στα sites της IKEA σε όλη την Eυρώπη και τι διαπίστωσα; Οι τιμές ναι μεν αυξήθηκαν... ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!Δεν φτάνει που έχουμε από τους πιο χαμηλούς μισθούς στην Ευρώπη, έχουμε και τις πολυεθνικές (και όχι μόνο) να μας δουλεύουν... Λοιπόν για να μην λέτε ότι σας λέω χαζομάρες, έκανα μια μικρή δειγματοληπτική έρευνα σε προιοντα μαζικής κατάνάλωσης της εν λόγω εταιρείας: Τα συμπεράσματα δικά σας... Τραπεζάκι LACK (200.114.13) Ελλάδα: Άσπρο: 9,95 Καρυδιά/Σημύδα: 15,00 (καταλογος 2010 σελ. 66)  Γαλλία : Όλα 4,95 (Σε μας από 200% - 300% ακριβότερα!)Ιταλία: 7.99 (Σε μας από 25% - 50% ακριβότερα!)Ιρλανδία: Άσπρο: 5,99 Καρυδιά/Σημύδα: 8,99 (Σε μας από 66% ακριβότερα!)Ισπανία: Όλα 4,99 (Σε μας από 200% - 300% ακριβότερα!)Πορτογαλία: Όλα 4,99 (Σε μας από 200% - 300% ακριβότερα!)Γερμανία: Άσπρο 7,99 Καρυδιά/Σημύδα: 9,99 (Σε μας από 25% - 50% ακριβότερα!) __________________ Καναπές διθέσιος KLIPPAN (180χ88) κάλυμμα Lappmon Ελλάδα : 235,00 (καταλογος 2010 σελ. 18) Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία : 199,00 (Σε μας 18% ακριβότερα)Ιρλανδία, Ισπανία, Πορτογαλία : 189,00 (Σε μας 24% ακριβότερα)__________________ Επιπλο Τηλεόρασης Mavas Eλλάδα : 79,00 (καταλογος 2010 σελ. 75) Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία, Ισπανία, Πορτογαλία : 69,00-69.90 (Σε μας 14% ακριβότερα)Ιρλανδία: 59,00 (Σε μας 33% ακριβότερα)_______________ Ραφιέρα EXPEDIT 59x39 Λευκή  Ελλάδα : 45,00 (καταλογος 2010 σελ. 81) Γαλλία, Πορτογαλία, Ισπανία: 19,95 (Σε μας 225% ακρι[...]



Τα "καμένα" group του Facebook...

Wed, 03 Feb 2010 08:58:00 +0000

...είναι χιλιάδες! Πέρα από τα γκρουπ αποφοίτων (όπου κι εκεί, οι περισσότεροι δεν πατάνε γιατί θα βγει η ηλικία τους στη φόρα) τα γκρουπ "διαμαρτυρίας" (όχι τα... γιαλαντζί - τύπου "σώσε τα παιδάκια στην Αϊτή  με ένα κλικ" -Ντροπή!...) ή τα γκρουπ με κάποιο κοινό ενδιαφέρον - στόχο... όλα τα άλλα, είναι πέρα για πέρα "καμένα"!!! Δεν ξέρω τι μας ποτίζουν με το login, πάντως δεν μπορώ να εξηγήσω πώς είναι δυνατόν, σοβαρά (;!) άτομα (σαν εμένα, π.χ.!!! -το γράφω και το διευκρινίζω, για να έχετε μέτρο!) να συμμετέχουν σε γκρουπάκια για φακές και κεσεδάκια!!! Έκανα μια (πρώτη)... συλλογή από τα πλέον "καμένα"... και πολύ φοβούμαι, βλέποντας την εξέλιξη των γκρουπακίων, ότι θα υπάρξει (μελλοντικά) και δεύτερη! "Τώρα που η Μενεγάκη χώρισε το Λάτσιο θα παντρευτεί τον... Γιουβέντους;" Οι πληροφορίες μου λένε κάτι για τον Ίντερ... αλλά και με Πιτσιλωτό Αστέρα Κάτω Καλπακίτσας να παντρευτεί, εμείς θα το συντρέξουμε το κορίτσι! "Πορωμένοι με το διαφανές περιτύλιγμα με τις φουσκάλες που κάνουν τσούκου" Το πλέον καμένο γκρουπ, στο οποίο συμμετέχω, το ομολογώ και  faute avouée est à moitié pardonnée! Ναι, και μέλος του γκρουπ είμαι, και άμα δεν έχω διαφανές περιτύλιγμα με φουσκάλες που κάνουν τσούκου, παίζω εδώ! Kαι εν πάση περιπτώσει, δεν θα κάνουμε θέμα τον παλιμπαιδισμό μου (εδώ! Αλλού..., ίσως!) "Τοτοϊσμός  - Ο Τοτός ήταν υπαρκτό πρόσωπο... περπάτησε και δίδαξε σε όλη τη γη... υπάρχουν αποδείξεις και στοιχεία, τα λέμε ανέκδοτα, αλλά είναι στην πραγματικότητα παραβολές. Η αλήθεια είναι εκεί έξω!" Εδώ, μιλάμε για νέο δόγμα - νέα θρησκεία (τον όβολό σας για την αποπεράτωση του πρώτου Τοτο-ναού, πάραυτα!)  Το άλλο, με τον Τοτό, το ξέρετε; "Πώς γίνεται όταν πίνω υποβρύχια να γίνομαι αεροπλάνο;" Τι να σου πω, πουλάκι μου; Θα σε γελάσω! Και στα 'λεγε η μάνα σου, δε στα 'λεγε; "Πρόσεχε, εκεί που θα πας, μη σου ρίξουν τίποτα στο ποτό σου και βρεθείς με το βρακί στον αστράγαλο!" Μπορεί να μη βρέθηκες με το βρακί στον αστράγαλο, αλλά κάπου βρέθηκες και σου ζήτησαν visa κι άρχισες να αναρωτιέσαι... "Σε όλες τις παρέες υπάρχει μόνο ένας τρελός, στη δικιά μου είναι όλοι!!!" Έεελα! Με τον τρελό στην Πανεπιστημίου που είχε αφρίσει επειδή... όλα τα υπόλοιπα αυτοκίνητα ήτ[...]



Μίλα μου για... Μήλο!

Mon, 01 Feb 2010 10:07:00 +0000

Αφορμή για το... breakfast post, αρθράκι που διάβασα πριν από κάνα δίωρο (αυτά είναι άμα έχεις εξαρτώμενο μέλος που πάει σχολείο! Ούτε να κοιμηθείς, ούτε να ξυπνήσεις σαν άνθρωπος!) Ο αρθρογράφος, προτείνει να... θανατώσουμε τη Flash (δεν είναι ο μόνος! Εκτός από τους "ορκισμένους εχθρούς" της -που συνήθως είναι Mac-άδες, πολλές φορές μου έχει τύχει να θέλω να στήσω στα πέντε μέτρα το flashάκι που, με περισσή προσοχή και φροντίδα έχω φτιάξει να "κάθεται" μέσα στο σχεδιαστικό και, είτε δεν παίζει, είτε ξεφεύγει ένα pixel πάνω - ένα κάτω... όμως στο τέλος το συμμαζεύω και το αγαπώ πολύ, γιατί είναι το δικό μου flashάκι -και ζούμε εμείς καλά κι αυτό καλύτερα!) Αν και μπορείτε να διαβάσετε όλο το άρθρο, από το σύνδεσμο... δεν άντεξα να μην μεταφέρω τις παρακάτω παραγράφους: (...) Ενώ λοιπόν η adobe φαίνονταν ότι κυριαρχεί στο internet, έρχεται η Apple με το iPhone. Καταρχήν δεν πρόσθεσε υποστήριξη flash, γιατί δεν άντεχε το iPhone. Στην συνέχεια το πράγμα φαίνεται ότι έγινε περισσότερα θέμα πολιτικής, παρά τεχνικό. Η Apple δείχνει ότι σήμερα ακόμη κι αν μπορεί τεχνικά να υποστηρίξει flash (ειδικά στο νέο iPad) δεν πρόκειται ποτέ να το κάνει. Θέλει να σκοτώσει την flash και να την βγάλει από το παιχνίδι.Και μέχρι τώρα φαίνεται ότι το καταφέρνει. Με τα εκατομμύρια iphones και ipods στον πλανήτη, μπορεί να επιβάλει τους όρους της.(...) 'Ντάξει ρε αρχηγέ! Κι εγώ iPhone έχω, αλλά επίσης έχω και pc, διότι η τσεπούλα μου δεν αντέχει Mac... Και δεν θ' αντέχει, όσο το "Μήλο" είναι "αυτοτελές" και ελιτίστικο και απευθύνεται (εάν θέλουμε να δούμε τα πράγματα με τα μάτια ανοιχτά και όχι απλά εκστασιασμένα) σε περιορισμένο κοινό (όχι μόνον όσον αφορά την οικονομική ευχέρεια, αλλά επίσης και τη λειτουργικότητά του). Κακά τα ψέματα, τον υπολογιστή στο σπίτι δεν τον έφερε η Apple. Ο υπολογιστής δεν έγινε οικείο -και απαραίτητο, πλέον- "εργαλείο" για κάθε ηλικία, χάρη στο MacOS... Από τους γνωστούς, τους φίλους τους συγγενείς και τον "κύκλο" αυτών, την τελευταία 15ετία, έχω  γνωρίσει τέσσερις ανθρώπους που διαθέτουν Mac (ενώ, μόνο δύο από αυτούς χρησιμοποιούν αποκλειστικά Mac). Θα ήθελα να δουλεύω τα γραφιστικά μου σε Mac -επίσης, θα ήθελα και οθόνη Eizo, αλλά και τα δύο μαζί κοστίζουν όσο μ[...]



bLoGόΤσΑρΚα 30 και 31 Γενάρη 2010

Sun, 31 Jan 2010 23:37:00 +0000

Να ένα ωραιότατο, καινούριο κοσκινάκι που μπορείτε άφοβα να συνδυάσετε με τσάντα και παπούτσι, ή με το σεμεδάκι με το φραμπαλά, στο σύνθετο (εάν υποθέσουμε ότι κρατάτε τσάντα ή, ότι έχετε ακόμη και σήμερα, εν έτει 2010, σύνθετο στο σπίτι σας!)Το κοσκινάκι μου, είναι που αποφάσισα κάθε Σ/Κ να γράφω τι μου άρεσε και τι δεν μου άρεσε στη Blogότσαρκά μου! Το τι μου άρεσε, είναι προφανές: τα blogs που "παρακολουθώ"! Για να τα μαρκάρω, σημαίνει ότι κάτι έχουν να μου πουν και θέλω να τα ξαναεπισκεφτώ! Ειδικότερα θέλω να αναφερθώ: - στο φρεσκο-γεννημένο blog του Aeolianfire, επειδή είναι δικός μου άνθρωπος (κι άμα δεν παινέψεις το σπίτι σου, άρχισε να ψάχνεις για Μεταφορική) και επειδή -ο αθεόφοβος!- άλλαξε το theme του δυο φορές μέσα σε μια βδομάδα κι έφερε τα πάνω κάτω στο blog του. - Ακόμη, σε μια φίλη απ' τα παλιά (παρακολουθώ, έστω και σιωπηλά τον αγώνα της για τους ανθρώπους με ειδικές ανάγκες), τη Λυγερή. - Ειδική μνεία, επίσης, στον καινούριο συν-blog-οδοιπόρο Negentropist - Σταύρο (που, εκτός από τα εξαιρετικά γραπτά του, επισκέπτεται το shoutbox του blog, πάντα με το κατιτίς του (το οποίον κατιτίς, μεταφράζεται σε θαυμάσιες, μουσικές επιλογές!) :) - Τέλος, στην άκρως ενδιαφέρουσα Stavrovelonia ("χώρος" κάποιου άλλου Σταύρου) αλλά και στην ξεκαρδιστική Tsaousa (αγνώστων λοιπών στοιχείων) και το... σόι της Κούλα και Μέλπω!!! Δεν μου άρεσαν τα "ειδησεογραφικά - ενημερωτικά" blogs που τροφοδοτούνται με τη μέθοδο copy - paste - όλα - τα - σφάζω - όλα - τα - μαχαιρώνω! 'Ντάξει ρε παιδιά, 40 ειδήσεις (= 40 δημοσιεύσεις) το λεπτό και ό,τι κάτσει, μου πέφτει λίγο βαρύ στο πεπτικό -ομοίως και οι μελιτζάνες! Εξίσου βαρύ μού πέφτει το τσουβάλιασμα των ειδήσεων (Αϊτή, Αλεξανδράτου, Νταβός, Μενεγάκη, Ματς Εθνικής, Απεργία Αγροτών, Σάσα Μπάστα -όλες μαζί, μια παρέα, μια συντροφιά... λες κι έχουν το ίδιο βάρος!) Ακόμη πιο δύσπεπτα, τα "οργισμένα" (έως υστερικά) εθνικο-φασιστο-προπαγανδιστικά blogs... με τα άκρως ακαλαίσθητα themes (τσολιαδάκια, σημαιούλες, τον Καρατζαφέρη με το περιστέρι που -δεν- τον κουτσούλησε, το Μεγαλέξανδρο, τ' άστρο της Βεργίνας -είτε όλα τουρλού, είτε καθένα ξεχωριστά... η ίδια -αισθητική- καμτσικιά με... έτσουζε, που τα 'βλεπα!...), το "θέλουμε δημ[...]



Αντίο σε μία Κυρία

Sun, 31 Jan 2010 21:01:00 +0000

Γνώρισα την Αντωνία Πέτα τον Αύγουστο του 2007, στα πλαίσια κοινής μας συνεργασίας σε ιστοχώρο, από τον οποίο και οι δύο αποχωρήσαμε σύντομα. Θυμάμαι πως ήταν μια πολύ ζεστή και τραγική, για την Αττική, ημέρα: 16 Αυγούστου, από το πρωί καίγονταν η Πεντέλη και τα προάστια. Είχαμε ήδη μιλήσει στο τηλέφωνο -η φωνή της ζεστή, "αγκαλιαστή", με είχε κιόλας  προδιαθέσει θετικά για τον άνθρωπο που θ' αντίκρυζα. Πέρασα και την πήρα από το σπίτι της. Tο πρώτο "αμήχανο" για εμένα δεκάλεπτο, κύλησε απροσδόκητα χαλαρά, η Αντωνία  δίπλα μου, να μοσχομυρίζει σαπούνι -κι η μυρωδιά της να 'ναι πιο δυνατή απ' του καρβουνιασμένου αέρα που σκέπαζε σα φτερούγα αρπαχτικού την Αθήνα. Ήταν ό,τι φύλαξα από 'κείνη, την πρώτη συνάντηση, μαζί με άλλες, μικροασήμαντες -ίσως- λεπτομέρεις... όπως ότι έπινε τον φραπέ της "φοιτητικό" (ανακάτεμα με το κουταλάκι, όχι σέικερ, όχι μιξεράκι) ή ότι ακόμη κι αν της πρόσφερες τσιγάρο, εκείνη αρνιόταν ευγενικά και προτιμούσε τα δικά της... Αρνούμενη δε, να δεχτεί την κακογουστιά  των "προειδοποιήσεων" του Υπουργείου Υγείας, στο πακέτο... πάντα έπαιρνε  τσιγάρο από την ταμπακέρα της. Στη συνέχεια, μιλούσαμε συχνά και αρκετά, κάποιες φορές πολύ. Δεν προσπάθησε ποτέ να με κάνει να αναθεωρήσω τις απόψεις μου για την Αστρολογία και ποτέ οι συζητήσεις μας δεν ήταν αστρολογικού περιεχομένου -άσχετα αν από εκείνη άκουσα αυτό που, αργότερα, χρησιμοποιήσα σ' ένα χιουμοριστικό αστρο-σατιρικό μου κείμενο: "(...) ακόμη κι αν δεν υπήρχε ο Κριός, θα έπρεπε να τον εφεύρουμε! Είναι η γένεση, είναι η αρχή του Κύκλου, η αρχή της ζωής... Σκέψου το αστρολογικό σου σύμβολο: μοιάζει με το σπόρο που σκάει από το χώμα, γίνεται σιγά σιγά λουλούδι(...)" και δώστου καμάρι, η Roula το Κριάρι! καθώς την άκουγα κι έβλεπα τα χέρια της να κάνουν τη χαρακτηριστική κίνηση του φυτού που, σιγά σιγά ορθώνει το μπόι του από το χώμα για να χαμογελάσει στην Άνοιξη... Η Αντωνία... Με τη βαθιά γνώση των αριθμών, των συμβόλων και την ενδελεχή μελέτη τους -μελέτη σοβαρή, ατέλειωτη... Να σου μιλάει ακούραστα για το μεγαλείο των "ενεργειακών τόπων", των μυστικών που κρύβονταν στη γη τους... αλλά και για[...]



Στο στόμα του Roubini... και άλλοι "ασκοί" για σκέψη

Sat, 30 Jan 2010 08:32:00 +0000

Πριν από δύο χρόνια, αμέσως μετά την εκλογή του Barrack Obama, ο Nouriel Roubini* είχε δηλώσει, απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων για την Οικονομική Κρίση: ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είσαστε από τους πρώτους που μιλήσατε για την οικονομική κρίση. Είσαστε αισιόδοξος; N. ROUBINI: Βραχυπρόθεσμα ανησυχώ για το ενδεχόμενο μιας σοβαρής ύφεσης στις ΗΠΑ, στην Ευρώπη και στην παγκόσμια οικονομία, αλλά τώρα πολλές χώρες εφαρμόζουν πολύ επιθετικά πολιτικά μέτρα. Θα βγούμε από αυτή την κρίση τελικά. Δεν θα κρατήσει για πολύ, αλλά βέβαια, αυτός ο χρόνος και ο επόμενος θα είναι δύσκολα χρόνια για την παγκόσμια οικονομία. ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τι προτείνετε; N. ROUBINI: Χρειάζονται πολλά πράγματα. Αυτή τη στιγμή, πιστεύω ότι χρειαζόμαστε συντονισμένα ενισχυτικά μέτρα παγκοσμίως, αφού μειώνεται η ιδιωτική ζήτηση αναγκάζοντας τις κυβερνήσεις να προχωρούν σε δαπάνες. Υπάρχει πιστεύω ανάγκη για χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής στην Ευρώπη. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει μειώσει τα επιτόκια, αλλά πρέπει να γίνουν κι άλλα πράγματα. Πρέπει επίσης, να εξυγιάνουμε το χρηματοπιστωτικό σύστημα, για να είμαστε βέβαιοι ότι δεν υπάρχουν προβλήματα. Στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, πρέπει να αλλάξουμε το σύστημα ρυθμίσεων για τα περιφερειακά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.Έτσι έχουν παρθεί και πρέπει να παρθούν στο μέλλον πολλά διαφορετικά πολιτικά μέτρα, όχι μόνο από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, αλλά και από πολλές άλλες χώρες. ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Όλοι έχουμε πολλές προσδοκίες, μετά από τη νίκη του Ομπάμα. Τι πιστεύετε; Τι περιμένετε; N. ROUBINI: Είναι μεγάλος ηγέτης, με μεγάλο όραμα και μεγάλη ευφυΐα, και θα επιλέξει μια ομάδα υψηλής ποιότητας για τα οικονομικά ζητήματα και επίσης, τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Είναι άνθρωπος που ακούει, έχει επίγνωση των προβλημάτων και θέλει να έχει πιο εποικοδομητική συνεργασία με τον υπόλοιπο κόσμο. Περιμένω, λοιπόν, ότι θα είναι ισχυρός ηγέτης και ότι θα υπάρξει μια θετική αλλαγή για τις ΗΠΑ και για τον υπόλοιπο κόσμο, επίσης.(...) Αισθάνθηκα την ανάγκη να ξεθάψω τις παλιές μου σημειώσεις - δημοσιεύσεις, μετά την πρόσφατη δήλωσή του στα πλαίσια του Παγκ[...]



2012... έτσι, απλά!

Fri, 29 Jan 2010 17:20:00 +0000

Το Roulo-γατάκι επέστρεψε από το σχολείο σε μαύρες πλερέζες! - "Εγώ, δεν ξαναπάω σχολείο!" - "Γιατί, πουλάκι μου;" - "Γιατί πήρα κακό βαθμό στην Έκθεση!" - "Το 95% των μαθητών πατώνει στην Έκθεση, καμάρι μου! Τους λες να γράψουν Έκθεση και γράφουν -στην καλύτερη περίπτωση- λεζάντα!" - "Εγώ δεν έγραψα λεζάντα! Έγραψα τι δεν θα γίνω όταν δεν μεγαλώσω!" Έφριξα! Το παιδί μου έχει τάσεις αυτοκτονίας! Τι έχω κάνει...; Ή, μάλλον... τι δεν έχω κάνει, η μάνα;! Το Roulo-γατάκι, μου πέταξε το... πόνημά του στα μούτρα κι έτρεξε στην κουζίνα. - "Θα μου ξεκουμπώσεις το δωράκι;" Το δωράκι που ξεκουμπώνει, είναι ένα... εφτασφράγιστο κατασκεύασμα που εμφυτεύεται στο Kinder-αβγό και για να... ξεκουμπώσει, πρέπει, είτε να 'χεις κάνει λοκατζής, είτε να προσφύγεις στον Uri Geller! (Do it, Uri!) Έχοντας σπάσει δυο ποτήρια (στην προσπάθειά μου να... αποκαλύψω το δωράκι) κι έχοντας αναποδογυρίσει το καλάθι με τα φρούτα (στην ίδια πάντα προσπάθεια), κάθομαι εξουθενωμένη να διαβάσω την Έκθεση - εφιάλτη... Θέμα: Τι θα γίνω όταν μεγαλώσω Της μαθήτριας της Ε' Δημοτικού: Roulo-γατάκιΕγώ, δεν θα μεγαλώσω! Όχι ότι δε θέλω, αλλά δε θα προλάβω! Διότι, έχουμε 2010 και το 2012 θα γίνει η καταστροφή και θα έρθει το τέλος του Κόσμου. Οπότε, τζάμπα μαθαίνουμε ό,τι μαθαίνουμε και μας βασανίζουν, εμάς τα παιδάκια, με άχρηστες πληροφορίες. Για παράδειγμα, Γεωγραφία, που τη μισώ όπως η μαμά τις αμαρτίες της! Από τη μια, σε λίγο θα έχουμε "Καλλικράτη" και θα αλλάξει -λέει- ο χάρτης του τόπου (που, όπως καταλαβαίνω εγώ που είμαι παιδί, θα λέμε "πάμε Θεσσαλονίκη" και μπορεί να εννοούμε ότι πάμε για φουλάρια στο Σουφλί) και από την άλλη, θα αλλάξει ο χάρτης της Γης, γενικώς! Kι αυτό, το είδα στην ταινία 2012, που το έφερε ο μπαμπάς σε dvd που το πήρε από έναν Μπαμπάτσα! Η μαμά λιποθυμάει μόλις ακούει "Μπαμπάτσα", διότι είναι -λέει- ρατσισμός του κερατά να λέμε έτσι τα μαύρα αδέλφια μας, αλλά εγώ δεν έχω αδέλφια και δεν ξέρω πώς θα μπορούσα να έχω μαύρα αδελφάκια, αφού είμαι άσπρο παιδάκι! Μετά, η μαμά λέει πως στις φλέβες όλων των ανθρώπων τρέχει το ίδιο αίμα -και τότε, άμα τρέχει το ίδιο αίμα, γιατί κάτι αίματα δεν ταιριάζουν με αυτων[...]



2012... και σύνθετα!

Fri, 29 Jan 2010 17:17:00 +0000

Στο -τεράστιο- κομμάτι που ακολουθεί, τίποτα (εκτός από τη συλλογή του υλικού και, κάποιες σημειώσεις / παρατηρήσεις) δεν είναι δικό μου. Τα κείμενα παρατίθενται as is -στα αγγλικά- προς αποφυγήν οποιασδήποτε αλλοίωσής τους. Αρνούμενη να δεχτώ την καταστροφολογία (με προεκτάσεις κορδονιού ράδιο-αρβύλας), επιθυμώ να δέχομαι πληροφορίες που, τουλάχιστον, τεκμηριώνονται επιστημονικά. _____________________________ Οι Mayas, λέγεται ότι είχαν κάνει πλήρη χαρτογράφηση των άστρων, σύμφωνα με την οποία δημιούργησαν το ημερολόγιό* τους, το οποίο δεικνύει το 2012, ως το τέλος του 5ου και τελευταίου "ήλιου". * Το ημερολόγιο των Mayas, δεν έχει βρεθεί σε καμία έρευνα! Καταστράφηκε (προφανώς) και αυτό, το 16ο αιώνα, από τους Ισπανούς... Πάμε να δούμε πώς θα είναι το "πλανητικό σκηνικό" στις 21/12/2012, 13:13 (ώρα Ελλάδας). -Εικόνα 1- Στις 20-12-2012 τελειώνει το 13ο Μπακτούμ και στις 21-12-2012 αρχίζει το 14ο. Όσον αφορά την 21η/12/2012, υπάρχουν μεν συζυγίες πλανητών (αλλά όχι όλων, όπως φαίνεται από τον παραπάνω πίνακα που εμφανίζει τη θέση τους σε μοίρες και απόσταση). Να σημειώσω ότι, οι συζυγίες είναι σύνηθες φαινόμενο!... Ο υπολογισμός δε, της μεταβολής της τροχιάς του Ήλιου σε πλήρη κύκλο στο Γαλαξία και η επιστροφή του στην εαρινή ισημερία, περίπου... 26,000 χρόνια μετά (!) ήταν αδύνατον να έχει υπολογιστεί με ακρίβεια από τους Mayas. Παρόλο, λοιπόν, που στις 21/12/2012 ο Ήλιος θα βρίσκεται κοντά στο κέντρο του γαλαξία με τον Πλούτωνα πολύ κοντά του και, άλλους τέσσερις πλανήτες σχεδόν σε ευθυγράμμιση, δεν είναι η ώρα 0.0.0.0.0 και άρα "δεν παίζει" κανένα καταστροφικό σενάριο (ακόμη και στην περίπτωση που θα είχαμε σύνοδο όλων των πλανητών).   ASTRONOMY AND MATHEMATICS ©MAYAN ARCHAEOLOGY, all rights reserved, 2000 MATHEMATICS Although systems of mathematics have been around since man learned to count on his fingers and toes, the Mayans took the science two steps further. First, they understood and put into practice the concept of the number zero. Secondly, they calculated where in the positive and negative numbering system that the zero should go. It is actually unknown if the Mayas originated the concept of the number zero, or if they borrowed it, or even developed it further from the earlier Olmecs. Much of the culture of the Mayans was passed down from the Olmec civilization of Mexico. The Mayas were a specific group that “came out” of that culture and continued to advance in every area known at that time. Altho[...]



Τα ΥστεRικά: Εξομολόγηση... 0-12

Wed, 27 Jan 2010 08:20:00 +0000

Πόσα ν' αντέξω, η γάτα; Κάθε μέρα είναι ένα θαύμα (επειδή έχω κατορθώσει να βγάλω καθαρή την προηγούμενη) και μια πρόκληση (επειδή δεν ξέρω αν είναι one of those days... όπου θα χρειαστεί ν' αποχωριστώ μια από τις εφτά ζωές μου -για τις εφτά ψυχές δεν κάνω λόγο, τις έχω απωλέσει προ πολλού!) Σήμερα... μάλλον ήταν one of those days, μετά από το γραπτό ντοκουμέντο που έφτασε στα νύχια μου και σας το παρουσιάζω ευθύς αμέσως: Η πρώτη μου σκέψη, ήταν να κάνω μια, πρώτης τάξεως Photoshoυπιά και τριγύρω από την κοκκινοτριανταφυλλί μπορντούρα του εγγράφου, να προσθέσω καλλικαντζαράκια και παγανά, σκαρφαλωμένα σε ξερόκλαδα, ή γατζωμένα με τα γαμψά νυχάκια τους στις γωνίες. Η αμέσως επόμενη σκέψη μου, είναι περισσότερο υλοποιήσιμη: θα αναλύσω διεξοδικά το τι διάβασα (και μετά, θα σβήσω ήσυχη!...) Λέει, λοιπόν, ο έντυπος:  Παιδικός Οδηγός Εξομολογήσεως Απευθύνεται σε ηλικίες μεταξύ 0-12 (κάτι σαν τα... United Colors of Benetton 0-12). Δεν ξέρω αν έχουν κυκλοφορήσει τα άλλα... τεύχη (π.χ. "Εφηβικός Οδηγός Εξομολογήσεως ~ από 12 έως 18" κά.) Εάν ναι, παρακαλώ να με ενημερώσει όποιος γνωρίζει κάτι επ' αυτού, καθώς και πώς ή και από πού μπορώ να τα προμηθευτώ. Εάν όχι, παρακαλώ -και πάλι! Μ' έφαγε η ευγένεια, τη γάτα...- όποιον γνωρίζει πώς μπορώ να λαμβάνω σχετικά newsletters, να με ξεστραβώσει πάραυτα, προκειμένου να προμηθευτώ το... sequel on time (sic) και, πριν εξαντληθεί! (Φαντάζομαι πως θα συρρέουν ουρές, όπως συνέβαινε με τα βιβλία του Harry Potter). Τώρα που πρόκειται να πας για να εξομολογηθείς, σκέψου πριν πας στον εξομολόγο, μήπως έχεις κάνει κάποιο αμάρτημα από αυτά που σου γράφουμε παρακάτω, και υπογράμμισέ το ή βάλε ένα μικρό σημάδι για να τα προσέξεις και να τα πεις στον εξομολόγο. Ακόμα, προσευχήσεου ο καλός Θεός να σε φωτίσει να θυμηθείς όλα σου τα αμαρτήματα και να τα εξομολογηθείς με ειλικρίνεια. Επειδή έχω την ευχέρεια να μπορώ να μάθω από πρώτο χέρι τι μπορεί να σημαίνει αμαρτία για ένα άτομο 0-12, σκέφτηκα να αποτανθώ, χαζά κι ανέμελα, τόσο στο Roulo-γατάκι (το... πρώτο χέρι, που λέγαμε!) όσο και την παρατρεχάμενη... gang! Πρώτος σκόπελος, το ακανθώδες ερώτημα: "[...]



Tα ΥστεRικά : περί Facebook -Νο.1-

Mon, 25 Jan 2010 06:27:00 +0000

Το Facebook είναι μια ανοησία -στην οποία συμμετέχω!... Ως ανοησία δε, δεν χαρακτηρίζω την ευφυή (κατά την προσωπική και ταπεινή μου άποψη) ιδέα του Mark Zuckerberg, αλλά όλα (ίσως) τα υπόλοιπα, κυρίως δε, αυτό το... panic show με τις φάρμες, τα γελάδια και τις κότες που ξεφυτρώνουν σα μανιτάρια και δεν υπάρχει κοταρείο να συμμαζευτούν! (Ξέρω πως όλο αυτό ακούγεται και διαβάζεται σαν παραλήρημα υπό την επήρεια σκληρών ουσιών, όμως για τους αμύητους (αμφιβάλλω, βεβαίως, αν υπάρχουν!) θα ακολουθήσει... manual!!! σε κάποια από τις "συνέχειες" του sequel. Η σχέση μου με το Facebook είναι αμφιλεγόμενη. Με παρότρυνε να αποκτήσω λογαριασμό μια -πρώην- φίλη με την οποία, στο πρόσφατο παρελθόν, φάγαμε τα κοτσίδια μας! Ο σκοπός άγγιζε τα όρια της... ιεροσύνης: η -πρώην-φίλη επιθυμούσε να  "ενισχύσω" με τη συμμετοχή μου τη σελίδα που δημιούργησε για την -νεοσύστατη, τότε- εταιρεία της, ώστε να μαζευόμαστε σιγά σιγά οι δικοί της άνθρωποι και να κάνουμε μπούγιο! Όλα μια χαρά ως εδώ, τίποτα το politically incorrect, στο κάτω κάτω της γραφής, κι η κουτσή γουρούνα έχει Facebook -σκέφτηκα, η αφελής. Με το που μπήκα (άσχετη, έως εκείνη τη στιγμή, για τη λειτουργία της εν λόγω ιστοσελίδας κοινωνικής δικτύωσης), ανακάλυψα την Αμερική (ο Κολόμβος κι εγώ!), τα μυστήρια του Σύμπαντος και κάτι ξεχασμένα ανηψοξαδέρφια στον Καναδά! Συγκινηθήκαμε οικογενειακώς, βουρκώσαμε, θυμηθήκαμε τότε που είμασταν όλα παιδάκια και αυτά τα σκασμένα, στη μία και μοναδική επίσκεψή τους στην Ελλάδα, μού πέταξαν το κοκκαλάκι - πασχαλίτσα από το μπαλκόνι και κατέβηκε σύσσωμο το σόι  (σε τρεις δόσεις, με το ασανσέρ!) να μου το φέρουν επάνω, διότι έκλαιγα και τσίριζα -κι είχαμε και Χούντα τότε, ασχέτως αν εγώ δεν το είχα αντιληφθεί διότι ήμουν ένα βήμα μετά το "ούγκα - ούγκα - γκου!" και ένα βήμα πριν το νηπιαγωγείο, και με το να κλαίω και να τσιρίζω γινόμασταν εύκολος στόχος, εφόσον το σόι ήταν πάνω από τρεις και, πάνω από τρεις μπορούσαν εύκολα να ενοχοποιηθούν για σύσταση (αναρχοκομμουνιστο)συμμορίας! Ξέρω, ξέρω... και πάλι δε βγάζει νόημα το παραπάνω, αλλά για σκεφτείτε [...]



Τα "εύκολα"

Sun, 24 Jan 2010 13:51:00 +0000

Αυτό που με έχει ενοχλήσει αφάνταστα την τελευταία 3ετία, είναι οι "αεριτζήδες του διαδικτύου"! Και γιατί έχω κακά προηγούμενα (και όχι, δεν είναι απωθημένο! Απλώς, έμαθα τα πράγματα the hard way!) και γιατί δεν μου αρέσει να δοκιμάζεται (ή μήπως ο σκοπός είναι να... δαμάζεται) η νοημοσύνη μας! Αναφέρομαι στα (πανομοιότυπα) "ειδησεογραφικά" portals και blogs που έχουν κατακλύσει το ελληνικό διαδίκτυο! Σε αυτά που, η είδηση περνιέται με τη μέθοδο copy - paste... ολόιδια, απαράλλαχτη (μέχρι και τα ορθογραφικά και συντακτικά λάθη της αρχικής δημοσίευσης), στο 90% των περιπτώσεων με τις ίδιες ακριβώς φωτογραφίες (και στο ίδιο μέγεθος -κολλάνε δεν κολλάνε με το layout)  της original -στο υπόλοιπο 10%, είτε δεν υπάρχει φωτογραφία, είτε υπάρχει μια άλλη, συνήθως άσχετη, από το Google images! Το χειρότερο δεν είναι ότι διαβάζουμε τα ίδια και τα ίδια... Άλλωστε, όπως έλεγε και ένας από τους πρώτους... διδάξαντες του copy-paste, "η είδηση δεν έχει copyright"!!! Εν μέρει, υπάρχει αλήθεια σε αυτό: κάθε πολιτικό, πολιτισμικό γεγονός, τεχνολογικό επίτευγμα, φυσική καταστροφή, ό,τι ενδιαφέρον ή σημαντικό συνέβη και συμβαίνει ή πρόκειται να συμβεί (ανάλογα με την περίσταση) και ανακοινώνεται ή γνωστοποιείται, αποτελεί είδηση... Μέχρι εδώ όμως.Από εκεί και μετά, μεσολαβούν ένας ή περισσότεροι άνθρωποι, είτε για να "ντύσουν" με οπτικοακουστικό υλικό το γεγονός, είτε για να κάνουν τη σχετική έρευνα, είτε για να το αναλύσουν και να το σχολιάσουν. Και εδώ, αναμφισβήτητα τίθεται θέμα "copyright" και ό,τι συνεπάγεται ο όρος και ό,τι αντιλαμβάνεται κάθε νοήμων άνθρωπος που, ανάλογα με τα πιστεύω και τις αντιλήψεις του, αποδέχεται, δεν αποδέχεται, κρίνει... όχι αυτή καθεαυτή την είδηση, το γεγονός, αλλά την παρουσίαση, το "σερβίρισμα"... Αυτό, είναι κάτι που απουσιάζει σε... θριαμβευτική πλειοψηφία, από τα "ειδησεογραφικά blogs" του διαδικτύου. Δεν μπορώ να καταλάβω λοιπόν, γιατί υπάρχουν εκατοντάδες (ή χιλιάδες) blogs, όπου υπάρχει πανομοιότυπη η είδηση που θα διαβάσω και στα "επίσημα" ειδησεογραφικά portals! Αυτό που μου λείπει -και δεν είμαι η μόνη,[...]



Αναδημοσίευση*: Να μην επιτρέπουμε στους «Ελληναράδες» δύο μέτρα και δύο σταθμά

Sat, 23 Jan 2010 10:54:00 +0000

* Άρθρο του Διονύση Συκιώτη (Χημικού Περιβαλλοντολόγου) Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα: ΑΥΓΗ, 22.01.2010 Πιο παλιά τους λέγαμε «φασιστόμουτρα» και έκλεινε το θέμα. Ακόμα πιο παλιά, στο διάστημα της κατοχής, τους λέγαμε «ταγματασφαλίτες» (ή «ταγματαλήτες»). Ο ευφημισμός «Ελληναράδες» (εμείς οι νεοέλληνες τα πάμε καλά με τους «ευφημισμούς») εφευρέθηκε για να δώσουμε ευκαιρία στη λήθη να σκεπάσει πολλά από τα συμβάντα εκείνων των δίσεκτων χρόνων. Ο φασίστας, μεταξύ άλλων, είναι και ρατσιστής. Ο ρατσισμός του νεοέλληνα φασίστα είναι για γέλια και για κλάματα. Επηρεασμένος από την πλύση εγκεφάλου, που την ονομάζουν μάθημα Ιστορίας στα ελληνικά σχολεία και τις ανοησίες του κάθε χουντοχριστόδουλου, δηλώνει απόλυτα σίγουρος για το «όμαιμον» όλων των κατοίκων της ελληνικής επικράτειας και βέβαιος ότι όλοι εμείς οι νεοέλληνες έχουμε ένα μερίδιο από τα γονίδια των ενδόξων προγόνων μας αρκετά μεγάλο ώστε να εγγυάται την… ανωτερότητα της «φυλής» μας. Αγνοεί το ότι για αιώνες δεν υπήρχε ελληνικό έθνος και ότι στη ρωμαιοκρατούμενη Ελλάδα οι κάτοικοι αποτελούνταν από μια πανσπερμία εισβολέων και ντόπιων (ουσιαστικά παλαιότερων εισβολέων), κι ότι σχεδόν κανένας δεν δήλωνε Έλληνας. Πάνω απ’ όλα ο «Ελληναράς» αγνοεί ή δεν θέλει να παραδεχτεί ότι ο μόνος ορισμός του σημερινού Έλληνα που ευσταθεί ιστορικά και λογικά είναι ο βενιζέλειος ορισμός: Έλληνας είναι όποιος δηλώνει Έλληνας, δηλαδή ένα άτομο με ελληνική εθνική συνείδηση. Ο βενιζέλειος ορισμός του Έλληνα δίνει και τη λύση σε ένα πρόβλημα που έχει προκύψει στην οικογένειά μας στη μακρινή Αυστραλία. Όταν λένε στη μικρή μου εγγονή (μοναχοπαίδι του δεύτερου γιου μου, εφτάμισι χρονών) ότι μόνο ένας από τους γονείς των γονιών της (ο υπογράφων) είναι Έλληνας, βάζει τις φωνές και δηλώνει Ελληνίδα. Επιπλέον κατσαδιάζει τον πατέρα της που δεν της μιλάει ελληνικά και υποχρέωσε τους γονείς της να της πάρουν δασκάλα για ιδιαίτερα μαθήματα στην ελληνική γλώσσα. Αν αυτός ο αυτοπροσδιορισμός παραμείνει ο ίδ[...]



Τα Διαχρονικά 2 : Κακοποιημένες Γυναίκες: Ποτέ δεν είναι νωρίς

Sat, 23 Jan 2010 10:38:00 +0000

Κάποιες γυναίκες, γεννήθηκαν με το δάκρυ γι’ αστέρι τους. Μερικές, έμαθαν με τα χρόνια να το καμουφλάρουν πίσω από μάσκες έκφρασης (καλοδουλεμένες, μέσα στις ατέλειωτες «λευκές νύχτες» τους) και κάποιες άλλες, δεν προσπάθησαν για τίποτα, άφησαν τον εαυτό τους να ξεφτίζει σαν το πολυφορεμένο ρούχο... και κάθε τόσο σκορπάνε τις κλωστές τους σε κάθε βήμα τους στο δρόμο του προσωπικού τους εφιάλτη. Τις ξεχωρίζω αυτές τις γυναίκες... Και τις μεν, και τις δε. Γιατί, γνώρισα κάποιες. Γιατί στην αρχή, δεν το πίστευα –τίποτα από ό,τι μας φοβίζει, μας τρομάζει, μας ξενίζει, μας πληγώνει, μας ταράζει, μας ενοχλεί... δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι ίσως συμβεί σ’ εμάς, στον «κύκλο» μας, στη ζωή μας. Ευτυχώς... έπαψα πολύ νωρίς να σοκάρομαι από ο,τιδήποτε... Εάν κάτι δεν μας σοκάρει, δεν σημαίνει ότι δεν μας αγγίζει, ωστόσο... Κάθε φορά που «ξεχωρίζω» μια κακοποιημένη γυναίκα, είναι γιατί μυρίζω το φόβο της. Είναι γιατί «βλέπω» τα σημάδια που κρύβει κάτω από τα μακριά μανίκια το κατακαλόκαιρο, πίσω από τα μαύρα γυαλιά το καταχείμωνο την ώρα που πιάνει να νυχτώνει... και, πάνω απ’ όλα γιατί η ντροπή, η αυτολύπηση, η οργή κι η εγκατάλειψη, συνθέτουν ένα μίγμα που τις στεφανώνει σαν αύρα. Τα ονόματα θα είναι τυχαία και βέβαια, ψεύτικα. Οι γυναίκες, πρόσωπα υπαρκτά. Γυναίκες που γνώρισα. Η Μαρία, η Ελένη, η Γεωργία... Θέλησα να κουβαλήσω τρεις ζωές σ' ετούτο το γραπτό και, το βάρος είναι μεγάλο. Τις ιστορίες τις μεταφέρω περισσότερο όπως τις έζησα, παρά όπως μου τις είπαν (όσα δεν ήξερα, όσα δε μπορούσα να ξέρω και, τα έμαθα στην πορεία της φιλίας). Επειδή λοιπόν τις έζησα έτσι, χωρίς ωραία λόγια κι όμορφες εικόνες... έτσι σκέφτηκα πως πρέπει να τις περάσω. Από σεβασμό σ’ εκείνες που τις βίωσαν. Κι από χρέος, σε όσους τις διαβάσουν. Και για έναν ακόμη λόγο: επειδή έτσι συμβαίνει και θα συμβαίνει πάντα, στην «αληθινή ζωή». :: Μαρία Στα 17, με έναν έρωτα. Από αυτόν που βιώνουν οι έφηβες με καρδούλες στα σχολικά τετράδια, με τραγούδια στους «πειρατικούς» ραδιοφωνι[...]



Τα Διαχρονικά 1 : Μας... άλλαξαν τα φώτα!...

Fri, 22 Jan 2010 22:35:00 +0000

Στο παρακάτω κείμενο, που γράφτηκε το Νοέμβρη του 2007, έχω κρατήσει τα αποσπάσματα από τις "τότε" δημοσιεύσεις... ακόμη και αν αυτά, μπήκαν στο χρονοντούλαπο (της ιστορίας, της εν λόγω ΔΕΚΟ ή της... μνήμης μας!) η υπόλοιπη ιστορία επαναλαμβάνεται περιοδικά (συχνότητα: ανησυχητική!) και θα μπορούσε κάλλιστα να έχει γραφτεί λίγες μέρες πριν!... ... Φίλη μου γάτα που κατοικεί στα πολύ βόρεια προάστια της πρωτεύουσας, μου έστειλε με email αποσπάσματα από το Ημερολόγιό της (εκείνο το... άχρηστο πράγμα που αναφέραμε σε άλλο δημοσίευμά μου, της Roula!) Στην αρχή, πολλά πράγματα δεν κατάλαβα. Το απέδωσα στο ότι η φίλη μου είναι λιγάκι κουνημένη (πυροβολημένη, ούτως ειπείν) και στο ότι γενικώς, μπορεί να την απασχολήσουν ανά πάσα στιγμή, τα πιο απίθανα πράγματα! Προχωρώντας στην ανάγνωση του... πονήματός της, συνειδητοποίησα ότι κάτι ήθελε να πει το γατί, και δεν ήξερε πώς ακριβώς να το εκφράσει. Σας μεταφέρω ό,τι έλαβα και βγάλτε εσείς, τα δικά σας συμπεράσματα... (Από το Ημερολόγιο μιας υστερικής γάτας!) Εμένα, οι βροχές και οι καταιγίδες μου αρέσουν πολύ! Κάθε φορά που ακούω στο Mega τον κο. Διαμανταρίδη (είναι και ωραίο παιδί!!!) να μας λέει ότι θα μας βρέξει τον κακό μας τον καιρό, φέρνω τουλάχιστον  τρεις φούρλες και εκτελώ πολλαπλές πιρου(ν)έτες! Τι κι αν γειτονικό μας προάστιο (ο λόγος κι η καλή μου η καρδιά το λένε προάστιο! Το τι ακριβώς είναι, δεν θα το γράψω να μην κακοχαρακτηριστώ!), μετατρέπεται σε Βενετία (χαρά το... προάστιο!), τι κι αν κυλούν ποτάμια τα δάκρυα του Θεού (είμαι και λυρική, η ρουφιάνα!)... για εμένα, είναι η καλύτερή μου! Η καρακαλυτερότερή μου! (Εάν έχετε πρόβλημα άρθρωσης, μην επιχειρήσετε να το προφέρετε -είδατε πώς σας προσέχω, η γάτα, μην γίνετε ρεζίλι των... σκυλιών;!)Ο γείτων κύων, ελαφρώς ηλίθιος, καίτοι δεν πάσχει από κροτοφοβία, εντούτοις, εξαφανίζεται στο σπιτάκι του (τον άχαρο! Ολόκληρη... μεζονέτα του διαθέτουν -αλλά τόσο μυαλό έχουν κι εκείνοι που ζουν μαζί του!) και εν τέλει, για να μην σας τα πολυλογώ, είμαι η[...]



Και να που γύρισα!...

Fri, 22 Jan 2010 22:19:00 +0000

(image) ...κι αυτό, δεν είναι απειλή (επί του παρόντος και γι' αυτή την παράγραφο μόνο!)

Μετά από δύο χρόνια απουσίας από την blog-ο-κοινότητα (στην οποία, ουδόλως νομίζω ότι έλειψα -και γιατί, άλλωστε;!) κι αφού περιπλανήθηκα στο Λαβύρινθο του Διαδικτύου (sic) όπως οφείλει να πράττει κάθε γάτα που σέβεται τον εαυτό της, επέστρεψα δριμύτερη και με απειλητικές διαθέσεις (αλλάξαμε παράγραφο, σας είχα προειδοποιήσει!)

Γερνώντας (ε, καλά... ας μην τα δραματοποιούμε τα πράγματα!), ανακάλυψα ότι με ενοχλούν ακόμη περισσότερα απ' όσα όταν ήμουν στην ηλικία που μου επέτρεπε να εκνευρίζομαι, να αγανακτώ και να επαναστατώ... οπότε κι εγώ θα τα γράφω (που είναι και αγχολυτικό).

Τα Διαχρονικά
Μέχρι να συντονιστώ, ξέθαψα παλιά μου κειμενάκια, που θα έρθουν να "κάτσουν" με τον... διακριτικό τίτλο "Τα Διαχρονικά" (διότι, κάποια πράγματα... είναι σταθερές αξίες!) και έτσι θα εμφανίζεται στο εξής, ό,τι δεν είναι... της ώρας!

(image)