Subscribe: BrothersGrimmFarytalles
http://brothersgrimmfarytalles.blogspot.com/feeds/posts/default
Added By: Feedage Forager Feedage Grade B rated
Language: Greek
Tags:
Rate this Feed
Rate this feedRate this feedRate this feedRate this feedRate this feed
Rate this feed 1 starRate this feed 2 starRate this feed 3 starRate this feed 4 starRate this feed 5 star

Comments (0)

Feed Details and Statistics Feed Statistics
Preview: BrothersGrimmFarytalles

BrothersGrimmFarytalles





Updated: 2018-03-06T12:01:15.463+02:00

 



Αγροτικό

2010-01-27T16:23:50.990+02:00

Οι αγρότες και πάλι στους δρόμους, αυτή τη φορά μάλιστα διατεθειμένοι να μην φύγουν αν δεν επιλυθούν τα χρόνια προβλήματα τους. Και κατά τη γνώμη καλά θα κάνουν αν το εννοούν και το υλοποιήσουν κι ολας. Όσο για την υπόλοιπη κοινωνία, είναι απέναντι τους λες και οι αγρότες και το κλείσιμο των δρόμων θα καταστρέψουν τηνχώρα. Και καλά για την πλειοψηφία, ότι ακούν απ τους ρουφιάνους στα δελτία των οχτώ λένε, αλλά να παπαγαλίζει τα δελτία και εκείνο το προοδευτικό κομμάτι της κοινωνίας που αγωνίζεται για την διδαχή η όχι θρησκευτικώνστο σχολείο, και άλλα παρόμοια σημαντικά και φλέγοντα ζητήματα, δεν μπορώ να το καταλάβω... Ρε ουστδηθενάδες του κερατά!!! Εκβιαστές λέει τους αγρότες ο ρουφιάνος στο γυαλί, εκβιαστές τους λέει και το όρνιο που αγοράζει γάλα με τριπλάσια τιμή απ του παραγωγού... Το στάρι 10 λεπτά το κιλό το ψωμί 2 ευρώ... Το ένα κιλόκαπνό 3 ευρώ στο χωράφι, 3 ευρώ το πακέτο...Άκουσα από μερικούς ότι θα έρθουν να κλείσουν τους δρόμους στα χωράφια όταν οι αγρότες πάνε για σπορά... Μην μπείτε στον κόπο παιδιά, και αν δεν δοθούν τα λεφτά δεν θα παν ούτε οι αγρότες να καλλιεργήσουν, δεν θα έχουνλεφτά να ξεκινήσουν.Ας δούμε όμως γιατί βγήκαν οι αγρότες φέτος στους δρόμους και έπειτα ας κρίνει ο καθένας. Κανονικά τοΔεκέμβρη οι αγρότες έπαιρναν την επιδότηση, φέτος όμως λόγο μηχανοργάνωσης του συστήματος καταβολής των επιδοτήσεων στις περισσότερες περιοχές της χώρας δόθηκαν τα μισά λεφτά και τα υπόλοιπα θα δοθούν τον Μάρτη ή και τον Απρίλη, λες και καθυστέρησαν οι αγρότες την μηχανοργάνωση... Αν εσένα κύριε διαμαρτυρόμενε σου λέγανε “πάρε τώρα τον μισό μισθό σου και μετά από τρεις με πέντε μήνες τον άλλο μισό.” Τι θα έκανες; Και όχι γιατί δεν πήγε καλά η δουλειά ή γιατί δεν υπάρχουν λεφτά, αλλά καθυστέρησε ο λογιστής να βγάλει τηνμισθοδοσία...Επίσης θα ήθελα να κάνω μια ερώτηση; Τι είδους ανάπτυξη θέλουμε για την χώρα μας; Είναι καλύτερα δηλαδή να είμαστε το θέρετρο της Ευρώπης και να παριστάνουμε τα γκαρσόνια; Η μήπως με μια υγιή αγροτική βάση να μπορούσαμε να αναπτύξουμε ελαφρά μεταποιητική βιομηχανία, βασισμένη σε ποιοτικά ανταγωνιστικά αγροτικάπροιόντα;[...]



Και τώρα βουρ στα μαγαζιά!!!

2009-12-08T19:22:44.288+02:00



(image)

Μπράβο στον Υπουργό ΠΡΟΠΟ... Μπάτσοι – Διαδηλωτές σημειώσατε ένα!

Μπράβο λοιπόν, και σβέλτα τώρα που κρατήσαμε την ειρήνη της δημοκρατίας μας, ας τσακιστούμε όλοι στα μαγαζιά, χριστούγεννα έρχονται... Ας μπούμε λοιπόν στο κλίμα και ας ΑΓΟΡΑΣΟΥΜΕ... Να σωθει η οικονομία, να κινηθεί το χρήμα ρε αδερφέ...

Και μην αγχώνεστε το άδειο των ματιών μας δεν είναι η αφασία ενός χάνου, ηρεμία είναι... Α και μη δίνετε σημασία στον μπάτσο δίπλα στην βιτρίνα των παιχνιδιών που θα αγοράσετε για το παιδάκι σας, είναι εκεί για το καλό μας...





Η Ξένη

2009-11-19T12:42:25.062+02:00

Μια φορά και έναν καιρό στη χώρα του Ραγιά ήταν μια γυναίκα, η Ξένη. Αυτή η γυναίκα δεν είχε γεννηθεί στη χώρα των Ραγιάδων, αλλά είχε μεταναστεύσει εκεί ψάχνοντας ένα καλύτερο μέλλον για την ίδια και το παιδί της...Σαν ήρθε στη χώρα του Ραγιά έπιασε δουλειά σε μια αποθήκη ενός μεγάλου μαγαζιού. Εκεί η Ξένη άρχισε να παλεύει για την καινούργια της ζωή, μα τα αφεντικά άλλα είχαν συμφωνήσει με τους εργάτες για την πληρωμή και άλλα έκαναν... Με δόλο κατάφεραν τους εργάτες να υπογράψουν διαφορετική συμφωνία και τους κλέψανε κομμάτι του μισθού τους... Οι εργάτες θύμωσαν, πληγώθηκαν, αλλά μπροστά στην ανάγκη τους έσκυψαν τοκεφάλι και δεν είπαν τίποτα... Μονάχα η Ξένη μίλησε, ζήτησε τα λεφτά που είχε συμφωνήσει στην αρχή και όπωςήταν φυσικό τα αφεντικά της, την έδιωξαν.Μάλιστα τα αφεντικά της μιλήσανε και σε άλλα αφεντικά για τη συμπεριφορά της και το θράσος της, και η Ξένη δεν μπορούσε να βρει δουλειά και δυσκολεύοταν να τα βγάλει πέρα...Ψάχνοντας για δουλειά η Ξένη, αντίκρυζε μόνο κλειστές πόρτες και η αλήθεια είναι πως είχε άρχισει να απελπίζεται... Και τότε άκουσε για τον Εργολάβο.Ο Εργολάβος είχε μια εταιρεία και αναλάμβανε δουλειές για το Κράτος. Μάλιστα κάποιοι λένε πως ο Εργολάβος ήταν και φίλος των Αρχόντων ή τους δωροδοκούσε για να του δίνουν τα έργα που έπρεπε να φέρει εις πέρας. Έτσι λοιπόν η Ξένη χτύπησε και την πόρτα του Εργολάβου μπας και την πάρει για δουλειά, και ναι, αυτός την πήρε.Η νέα δουλειά της Ξένης ήταν να καθαρίζει μαζί με άλλες γυναίκες τους κοινόχρηστους χώρους των Ραγιάδων. Ο μισθός ήταν μικρός αλλά η Ξένη είχε ανάγκη και συμβιβάστηκε, έτσι συνέχισε να παλεύει για ένα καλύτερο μέλλον για την ίδια και το παιδί της.Ώσπου μια μέρα, ο Εργολάβος αποφάσισε ότι δεν έβγαζε αρκετά, και είπε να μειώσει κι άλλο τον ήδη μικρο μισθό των καθαριστριών. Αλλά για μην μειωθούν και τα χρήματα που έπαιρνε απ το Κράτος για να κάνει τη δουλειά, έπρεπε και οι καθαρίστριες να υπογράψουν σε χαρτί ότι παίρνουν τα ίδια και όχι πως μειώθηκε ο μισθός τους. Με τους Αρχόντους ο εργολάβος τα είχε βρει και ήξερε πως ενώ γνώριζαν την άπατη, δεν θα λέγανε τίποτα αφού κάποιοι ήταν φίλοι του και τους άλλους τους είχε πληρώσει, για το τι θα έλεγαν οι Ραγιάδες αν μαθαίνανε την άπατη του δεν φοβόταν, γιατί και δεν [...]



Ποια κολέγια ρε;

2009-10-22T11:21:52.411+03:00

(image)


Έχω εκνευριστεί αφάνταστα με όλη την συζήτηση για την αναγνώριση ή όχι των κολεγίων, και για ταεπαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων τους... Κάθε μέρα στην κρατική τηλεόραση (ΝΕΤ) αναφέρεται τοθέμα, γιατί η χώρα πληρώνει πρόστιμα για τη μη αναγνώριση τους.

Μια ερώτηση προς τους αγαπητούς δημοσιοκάφρους: Υπάρχουν σχολές ΤΕΙ οι οποίες δεν δίνουν επαγγελματικά δικαιώματα στους απόφοιτους τους εδώ και είκοσι χρόνια και το κάνετε γαργάρα; Γιατί;

Στη χώρα μας για παράδειγμα ένας πτυχιούχος του τμήματος Αυτοματισμού, δεν έχει δικαίωμα υπογραφής, ούτε να ασφαλιστεί καν σαν μηχανικός αυτοματισμού (ασφαλίζεται συνήθως σαν ηλεκτρολόγος...), στην Γερμανία ο ίδιος απόφοιτος ελληνικού ΤΕΙ, έχει τα ίδια δικαιώματα με τον εκεί πτυχιούχο και μάλιστα χωρίς να περάσει το εκεί ΔΟΑΤΑΠ (πρώην ΔΙΚΑΤΣΑ).

Αυτά τα ωραία λοιπόν, και οι πουλημένοι στο γυαλί μιλάνε μόνο για τα κολλέγια...




Εκλογες 2009 Συμπερασματα

2009-10-07T01:04:35.775+03:00

Πανε και οι εκλογες τελος, παει και η επαρατος δεξια ηρθαν οι σοσιαληστες στην εξουσια... το “παιντί” μεγαλωσε και απο Γιωργακης εγινε Γιωργος, απο εκει που δεν ηξερε ελληνικα εγινε κοσμοπολιτης... οι ιδιοι που τον χλευαζανε τωρα τον στηριζουν...Ενταξει ετσι κι αλλοιως η εξαρτηση των δυο μεγαλων κομματων απο συμφεροντα δεν ειναι κατι κρυφο, αλλα θελω να εχω την ελπιδα πως το “παιντί” εχει κοτσια, μνημη και φιλοδοξια... Αυτα τα χαρακτηριστικα θα ηθελα να δειξει ο Γ. Παπανδρεου, μνημη για να μην ξεχασει ποιοι θελανε να τον φανε το 2004, και δεν μιλω για τους πολιτικα υφισταμενους τους (βλεπε Βενιζελο), κοτσια για να τους ανταποδωσει τα ισα, και τελος φιλοδοξια, να θελει να συνδεσει το ονομα του με καλυτερες μερες για τη χωρα... Αν και βλεποντας στο σκοτεινο και προσοδοφορο απο μιζες Υπουργειο Αμυνας τον Βενιζελο αρχισα ηδη να αμφιβαλλω...Βλεποντας τους Πασοκους με το παλιο γνωστο υφακι στα καφενεια, το στυλακι “τωρα εγω ειμαι στα πραγματα” (παρεπιπτοντως θεωρω οτι η συγκεκριμμενη φραση, αποτελει την καλυτερη περιγραφη της πολιτικης αποψης του μεσου νεοελληνα), μου χει γυρισει τ' αντερα... Αει στο διαολο πια, δεν ειναι καμαρι να εισαι λαμογιο, ντροπη ειναι... Επισης αν ο Μαρξ ειχε δει το σοσιαλισμο του ΠΑΣΟΚ στην Ελλαδα για μια εικοσαετια θα ειχε φαει το μουσι του...Για τη ΝΔ, οτι και να πω λιγο ειναι... Τους ευχαριστουμε που ξεκουμπιστηκαν, ειδικα τον νεοφιλευθερο κυριο Αλογοσκουφη... Πραγματικα αφου δηλωνουν και “πατριωται”, ας διαλυσουν το μαγαζι και θα προσφερουν τη μεγιστη υπηρεσια στη χωρα... Λενε οτι πρεπει η παραταξη να επαναπροσδιορισει το ιδεολογικο της στιγμα... Κολοκυθια, η κονομα δεν εχει ιδεολογια...Ειδαμε και το αυγο του φιδιου να μεγαλωνει, ο Καρατζαφερης ισως και να ειναι ο μονος πραγματικα κερδισμενος αυτη τη φορα και αν διαλυθει και η ΝΔ ποιος τον πιανει... Τσαντιστηκα αφανταστα οταν ειδα μελη της χρυσης αυγης σε καφενειο στο χωριο μου να προπαγανδιζουν τα σκατα που κουβαλανε στο κεφαλι τους, τετιοι ποτε δεν ειχαν εμφανιστει στην επαρχια στην επαρχια. Αμα αθροισουμε τους ψηφους τους ειναι τετρακοσες χιλιαδες περιπου, δεν ειναι και ασχημα ετσι; Ας μην ξεχναμε οτι και ο Μουσολινι με τον Χιτλερ με εκλογες βγηκανε...Και τωρα παμε στην αριστερα, ολοι μιλανε [...]



Μια Σοσιαληστίκη Οικογένεια... Μέρος 2ο

2009-09-24T03:29:58.226+03:00

Ο Αντρεας Παπατζης, το δευτερο και σημαντικοτερο μελος, αυτης της μεγαλης οικογένειας που κυβέρνησε τη χωρα του Ραγια, ειναι ο ηρωας του παραμυθιου μας αυτη τη φορα. Ο Αντρεας αγαπηθηκε οσο λιγοι απο τους Ραγιαδες, τον λατρεψανε τον κανανε σχεδον μυθο... ηταν ο Αντρεας τους, ο Αρχοντας που του μιλουσες στον ενικο...Ο Αντρεας λοιπον σπουδασε δικηγορος σαν τον μπαμπα του το Γερο, αλλα συληφθηκε απο την δικτατορια του Λινατσα και επειτα, κατεφυγε στον Νεο Κοσμο... Εκει ο Αντρεας, οσο ο πατερας του συνεχιζε του εκδημοκρατισμου των Ραγιαδων, εξελιχθηκε σε αναγνωρισμενο πανεπιστημιακο δασκαλο με παγκοσμια φημη. Υπηρξε δασκαλος σε μερικα απο τα καλυτερα σχολεια ολης της οικουμενης.Ωσπου μια μερα τον καλεσε ο Εθναρχης, ναι ο Εθναρχης και οχι ο μπαμπας του ο Γερος, για συμβουλο στην Τραπεζα των Ραγιαδων, αφου ηταν αναγνωριμενος επιστημονας. Ετσι πηρε λοιπον τη φαμιλια του ο Αντρεας και να σου τον στους Ραγιαδες, εγινε βουλευτης, επειτα υπουργος, μεχρι που παραιτηθηκε, γιατι μπλεχτηκε το ονομα του σε ενα πολιτικο- στρατιωτικο σκανδαλο...Λιγο μετα ηταν που ο Γυψος κατελαβε την εξουσια, συνελαβε και τον Αντρεα μας, αλλα μετα απο πιεσεις του Νεου Κοσμου τον αφησε ελευθερο...Ετσι ο Αντρεας στα βηματα του μπαμπα του, αφησε τους Ραγιαδες, να τα βγαλουν περα με τον Γυψο, και λογο της καταρας της αυτοεξοριας των μεγαλων, πηγε και εκανε αντισταση στον βορα, οχι της χωρας αλλα της Ηπειρου... Τωρα τι αγωνας ειναι αυτος; Δεν ξερω, αλλα εγω ειμαι μικρος και αυτοι μεγαλοι, και για να γιναν τετιοι κατι παραπανω ξερανε απο “αγωνες”... Επισης τοτε το εσκασε και ο Εθναρχης με ψευτικο ονομα και αυτοεξοριστηκε και αυτος...Τον Αντρεα μας τον βρηκε στον παγωμενο βορα ενας απο τους πρωταγωνιστες του τριτου μερους της ιστοριας μας, ο Λαδεμπορας, και μαζι ιδρυσανε την αντιστασιακη οργανωση Π.Α.Κ (Πισω Απομειναν Κοροιδα). Στην ξενιτια λοιπον οι αγωνιστες μας γραφανε προκυρηξεις, καταγγελιες, πινανε τσαγια και τετοια αγωνιστικα... και αντισταθηκανε στον Γυψο...Οταν καποτε επεσε αυτος, γυρισανε στη χωρα του Ραγια να σωσουν τον τοπο (αν και μαλλον για τους Ραγιαδες ισως το να μενανε στην ξενιτια οι σωτηρες να ηταν η μονη σωτηρια...). Επρεπε ομως να νικησουν και τον Εθναρχη που τους εφαγε στη [...]



Μια Σοσιαληστίκη Οικογένεια... Μέρος 1ο

2009-09-10T15:59:20.284+03:00

Μια φορά και έναν καιρό, στην χώρα του Ραγιά, ήταν μια οικογένεια, η οικογένεια Παπατζή... Την ιστορία αυτής της οικογένειας θα ξηστορήσουμε σ΄αυτό το παραμύθι, γιατί οι Παπατζήδες κυβέρνησαν για τρεις φορές τη χώρα του Ραγιά και μάλιστα την πήγανε μπροστά... Πολύ μπροστά...Ας πάρουμε καλύτερα τα πράγματα απ την αρχή, απ τον γενάρχη Γεώργιο Παπατζή... Ήτανε γιος παπά, παιδί προκομμένο διαβαστερό, τα παίρνε τα γραμματέα και σπούδασε δικηγόρος. Μέτα τις σπουδές του ανακατεύτηκε με την πολιτική, τάχθηκε στο πλευρό του μεγάλου Φιλελεύθερου, και μετά από περιπέτειες, εξορίες και αγώνες κατάφερε να γίνει και υπουργός. Πρέπει να πούμε όμως κάποια πράγματα και για την εποχή και για τον ίδιο τον Γεώργιο Παπατζή για να παρακολουθήσουμε καλύτερα την ιστορία μας... Τον καιρό εκείνο η Χώρα του Ραγιά ήτανε ως συνήθως διχασμένη σε δυο στρατόπεδα, το ένα του Βασιλιά και το άλλο του Φιλελεύθερου... υπήρχε και ένα τρίτο βέβαια, που είχε μαζέψει φτωχούς, αγρότες, πρόσφυγες και άλλους ψοφοδεείς, οι Κόκκινοι, αλλά προς το παρόν ήταν λίγοι, επιπλέον τους βαρούσανε αλύπητα και τα άλλα δυο στρατόπεδα... Επίσης εκείνο τον καιρό (και αργότερα...) οι στρατιωτικοί συνήθιζαν να “σώζουν” τους Ραγιάδες από τους πολιτικούς και τη χώρα από κινδύνους, απλά αυτοχρίζωντας τους εαυτούς τους σωτήρες και παίρνοντας την εξουσία με τα όπλα... Αυτά ίσχυαν την εποχή εκείνη και ο Γεώργιος, προοδευτικός όπως ήταν, πήγε με τους Φιλελεύθερους και έγινε εχθρός του βασιλιά... Μάλιστα οι Φιλελεύθεροι ήταν τόσο δημοκρατικοί, που έδιωξαν το βασιλιά... αλλά φτιάξανε και ένα καταπληκτικό νόμο, που τον είπανε ιδιώνυμο, και σταματήσανε τον πραγματικό εχθρό της Χώρας του Ραγιά, τους Κόκκινους. Σύμφωνα με αυτό αν κάποιος αντιδρούσε στην υπάρχουσα τάξη, (την τόσο δημοκρατική και φιλελεύθερη...), μπορούσε να φυλακιστεί για έξι μήνες, σαν αντίδραση οριζόταν ακόμα και η απεργία, ή ότι τέλος πάντων πλησίαζε στην απεχθή ιδεολογία των Κόκκινων... Αλλά να πούμε ότι δεν ήταν και τόσο σκληροί οι Φιλελεύθεροι, μάλιστα αρκετούς που έπεφταν στο ιδιώνυμο, αντί να τους βάλουν φυλακή, τους στέλνανε στα πανέμορφα νησιά της χώρας του Ραγιά, να ξανασκεφτούν καλύτερα, μάλιστα τους γυμνάζανε κι ολας δίνοντας το[...]



Ο Μπάσταρδος (Μέρος 2ο)

2009-09-01T01:59:09.145+03:00

Ο Μαραγκός στάθηκε έξω από την πόλη, σε μια βρύση που υπήρχε για τους διαβάτες, ήπιε λίγο νερό απ την πηγή και κάθισε στη σκιά ενός δέντρου ξαποστάσει... Γύρω του τα πουλιά κελαηδούσαν, η μέρα πήγαινε προς το απόγεμα, και ο ήλιος έπεφτε πίσω από τα βουνά και ο Μαραγκός συλογιζότανε πως έτσι πρέπει να είναι ο παράδεισος. Γύρισε το βλέμμα του κατά το χωριό και είδε μια ομάδα ανθρώπων δίπλα του, καθόταν και τον κοιτούσαν σαν να περίμεναν κάτι από αυτόν... Μαζί τους και ο στρατιώτης, χωρίς τα όπλα του, είχε πετάξει και την πανοπλία του, φορώντας μονάχα τον κόκκινο χιτώνα του στρατού, ο Μαραγκός μόλις τον πρόσεξε χαμογέλασε...“Τι θέλετε; Γιατί με ακολοθουθείτε;” ρώτησε.“Μίλησε μας” απάντησαν αυτοί “πες μας για τον δρόμο που οδηγεί στη σωτηρία.”“Σωτηρία από τι; Από ποιον;”“Από την αμαρτία δάσκαλε, απ το κακό, από το μίσος που κουβαλάμε στις ψυχές μας” απάντησε ο στρατιώτης.“Και τι είναι αμαρτία φίλε μου;” ρώτησε ο Μαραγκός.Όλοι σώπασαν, τι ερώτηση είναι αυτή, μα πριν προλάβουν να απαντήσουν ο Μαραγκός συνέχισε...“Δεν υπάρχει πια στον κόσμο αμαρτία, ούτε κακό, ούτε καλό, όλα τα ξεπερνά η αγάπη, αυτή είναι η σωτηρία που ψάχνετε, όχι για την ψυχή σας σε μια μελλοντική ζωή αλλά τώρα για τούτη τη ζωή που ζείτε... Αυτός είναι ο δρόμος, δεν είναι πάρε-δώσε, δεν υπάρχουν ούτε κανόνες, ούτε μαγικές συνταγές...”“Δείτε το δέντρο ζητάει αντάλλαγμα για τον ίσκιο που μας δίνει; 'Η το πουλί για το τραγούδι του; Τραγουδάει απλά γιατί έτσι νοιώθει, χαίρεται την ομορφιά του κόσμου και την κάνει τραγούδι, αυτό τον βρήκε τον παράδεισο του, εδώ, τώρα, έτσι απλά.”Οι άνθρωποι μαζεύτηκαν γύρω του και κρεμότανε από τα χείλη του, έτσι κουβέντιαζαν ως αργά μέχρι που κοιμήθηκαν εκεί, κάτω απ τα άστρα.Το πρωί της επόμενης μέρας ο Μαραγκός αφού ξύπνησε, και έφαγε με τους συντρόφους του, σηκώθηκε και τους είπε:“Εγώ αδέρφια μου, το πήρα απόφαση δεν μπορώ να μείνω άλλο εδώ, πρέπει να μιλήσω θα γυρίσω όλη τη χώρα να πω αυτά που νοιώθω στον κόσμο, όπως έκανα και με σας, δεν ξέρω αν θα με ακούσουν μα αξίζει θαρρώ τον κόπο να προσπαθήσω... Ποιος έχει καρδιά να με ακολουθήσει; Μα το λέω, όποιος ρθει να ξέρει πως δεν θα γυρίσουμε πίσω σύντομα, στην αρχή η χώρα μας μετά ολά[...]



Ο Μπάσταρδος (Μέρος 1ο)

2009-06-22T22:10:15.369+03:00

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας Άνθρωπος, ένας απλός μαραγκός σε μια μικρή γωνιά της μεγαλύτερης Αυτοκρατορίας που γνώρισε ποτέ ο κόσμος. Ο μαραγκός πονούσε μέσα του από την αδικία, τα βάσανα που έβλεπε να ταλαιπωρούν τους γύρω του. Δεν μπορούσε, δεν άντεχε την ανθρώπινη δυστυχία, ήθελε να τα αλλάξει όλα... Μα πως; Τι να πει στους ανθρώπους, πως να αλαφρώσει τις καρδιές τους, πως να τους κάνει να νοιάζονται ο ένας για τον άλλο; Κι όμως ήταν τόσο απλό, αρκεί να αγαπούσαν οι άνθρωποι ο ένας τον άλλο και όλα θα άλλαζαν, ο κόσμος θα γινόταν όμορφος, παράδεισος... Έτσι μια μέρα κίνησε να μοιραστεί την αλήθεια του αυτή με τους ανθρώπους, πήγε σε μια πλατεία ενός χωριού και μίλησε στον κόσμο που ήταν μαζεμένος στην αγορά, τους είπε: "Σας φέρνω τον παράδεισο, σας τον φέρνω εδώ, τώρα, σ'αυτή τη ζωή, σε τούτη τη γη, όχι μετά το θάνατο, ούτε στους ουρανούς ή αλλού, εδώ, τώρα!" Οι άνθρωποι απόρησαν, τι να τους λέει τάχα αυτός και ρώτησαν "Πως; Πως θα μας φέρεις τον παράδεισο εδώ; Ποιος είσαι; Με ποια δύναμη;" "-Αδέρφια μου ένας είναι ο δρόμος να κάνουμε τη ζωή μας παράδεισο, αν αγαπάμε ο ένας τον άλλο, μόνο αυτό και τίποτα περισσότερο, φτάνει αυτό, ο κόσμος μας θα αλλάξει, θα γίνει καινούριος, όμορφος" "Φτάνει αυτό;" ρώτησαν οι άνθρωποι. "Αν αγαπάς δεν αδικείς, αν αγαπάς δεν κλέβεις, αν αγαπάς δεν δέχεσαι να σαι συ χορτάτος και οι γύρω σου νηστικοί, αν αγαπάς πονάς όταν πονά ο άλλος, χαίρεσαι όταν χαίρεται, αν αγαπάς είσαι στο πλάι του, τον βοηθάς, αν αγαπάς συγχωρείς... Και όσο για ποιος είμαι, είμαι ένας από εσάς, κάποιοι με ξέρετε σας έχω φτιάξει τραπέζια για να τρώτε, αλέτρια να οργώνετε τα χωράφια σας, κούνιες να κοιμούνται τα μωρά σας... Είμαι ο μαραγκός του διπλανού χωριού, ο μπάσταρδος έτσι με φωνάζετε το ξέρω, γιατί ο πατέρας μου έμεινε παράλυτος πριν παντρευτεί τη μάνα μου, εγώ ο Μπάσταρδος, που πόνεσα από την περιφρόνηση σας, που δεν με καταδεχόσασταν για συντροφιά, δεν σας κρατώ κάκια, δεν έχω μίσος για σας, σας αγαπώ και έτσι δεν μπορώ παρά μονάχα να σας συγχωρήσω." Οι άνθρωποι τον άκουγαν μαγεμένοι, συγκινήθηκαν ο άνθρωπος αυτός μιλούσε στην καρδιά τους, αυτοί τον πόνεσαν κι αυτός τους αγαπά. Κάποιοι μάλιστα είπαν πως αυτό[...]



Η Γη της Γριάς

2009-06-14T02:11:03.332+03:00

Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια Γριά, ήταν τόσο μεγάλη που τον περισσότερο καιρό δεν μπορούσε να φέρει στη θύμηση της τα νιάτα της, κάποιες φορές πίστευε πως δεν υπήρξε νέα και όμορφη ποτέ, θαρρούσε πως γεννήθηκε έτσι, με άσπρα μαλλιά, με ρυτίδες… Πλούσια και με μια μεγάλη έκταση γης δικιά της, τόσο μεγάλη που οι γιοι της έχανε φτιάξει χωριά ολάκερα μέσα σ΄ αυτή, χωριά και πόλεις πλούσιες, όμορφες, και ερχόταν κόσμος πολύς να ζήσει σ΄ αυτές και ευημερούσε. Είχε μια εγγονή που της έλεγε κάθε μέρα, τα παραμύθια που άκουγε για τη γιαγιά της. Η Γριά δεν ήξερε αν πράγματι όλα αυτά ήταν αλήθεια, αλλά δεν την ένοιαζε, άλλωστε δεν μπορούσε να θυμηθεί τίποτα, καθόταν και άλλαζε ρόλο με την εγγονή μπροστά στο τζάκι. Εκεί το μικρό κορίτσι της έλεγε για τη ζωή της, πως ήρθε η Γριά σε τούτη την γη, πως τη μοίρασε στα παιδιά της σαν αυτά μεγάλωσαν. Της στόρισε πως οι γιοι της μάλωναν για τα σύνορα που τους χώρισε η ίδια, πως πολλοί σκοτώθηκαν αναμεταξύ τους… Της είπε για τη μαυροφορούσα θυγατέρα της που στο όνομα της Αγάπης, σκότωνε, έκαιγε, βασάνιζε και κατακτούσε κι άλλη γης. Έμαθε η Γριά πως αυτή η κόρη της έκανε ένα γιο, τον Σκοτεινό, και μάνα και γιος δυνάστευαν τους πάντες. Με την πληρωμή του Χρόνου όμως, πήρε τέλος η βασιλεία τους, και άλλη κόρη, από τη γενιά της πάλι, έδειξε στον κόσμο πως όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, λεύτεροι και αδέρφια μεταξύ τους. Μάλιστα οι γιοι της Γριάς σκεφτότανε μετά από χρόνια να καταργήσουν τα σύνορα που τους χώριζαν, να γίνουν ένα και να δώσουν στην κοινή τους πλέον γη το όνομα της τιμημένης μάνας… Μα οι γιοι της πονηροί, ενώ προσπαθούσαν να ρίξουν ο ένας τον άλλο, για να μεγαλώσουν τη γη της Γριάς, στις πολιτείες γύρω από αυτή, προκαλούσαν ένα σωρό προβλήματα, άλλοτε δημιουργώντας έριδες, πόλεμους, δολιοφθορές, έβαζαν γειτονικούς και μακρινούς λαούς να σκοτώνονται… Να διαλύονται όσοι είναι έξω από τη Γη της Γριάς, πρώτα οι κοντινοί τους μα σιγά σιγά ολάκερη η οικουμένη γονάτισε κάτω από τη δύναμη των τρομερών παιδιών της Γριάς. Μα οι πόλεμοι και οι καταστροφές έκαναν τον κόσμο, να φεύγει από τα σπίτια του, να αφήνει πίσω ρημαγμένες πατρίδες και να[...]



Εϊ αδιάφορε

2009-06-10T01:21:37.957+03:00

Ναι ρε, σε σένα μιλάω, που όλους τους βαρέθηκες, που τους σιχάθηκες όλους, εσένα που καμάρωνες στην παραλία με τη φραπεδιά στην ξαπλώστρα... Σε σένα που τους βλέπεις όλους ίδιους, μα στον καθρέφτη σου κοιτάς μόνο για χτένισμα μη και δεν πετύχουν τα τσουλούφια στο τρέντυ σου το μαλλί... Μιλάμε για πολύ μεγάλη μαγκιά, τους έδειξες τώρα... Εκλογές και μαλακίες, τι σε νοιάζουν εσένα αυτά, εσύ δεν γουστάρεις να ασχολείσαι με τέτοια, το ότι δεν τα καταλαβαίνεις νομίζεις δεν είναι δικιά σου ευθύνη... Εσύ είσαι "απολιτίκ", χαλλλαρά, καλά να περνάμε και άλλα τέτοια κιμπάρικα, έτσι; Η ζωή είναι μικρή, γιατί να σκας; Κοίτα να περνάς καλά εσύ, εσύ να γουστάρεις κι όλα τα αλλά στα αποτέτοια σου... Η ομαδάρα σου μονάχα να κερδάει την Κυριακή, το Σάββατα να πίνεις τα μπυρόνια σου, να γαμάς και κάνα καλό μουνάκι, κι ο κόσμος ας πάει στο διάολο... Βέβαια δεν πηγές να ψηφίσεις αλλά άμα παιχτεί καμιά θεσούλα στις εθνικές θα πας, έτσι; Άμα παίξει βολεψιματάκι, σε καμιά αργομισθία, αποκτάς πολιτική άποψη τότε, έτσι; Και αγώνα κάνεις για τον μπάρμπα που θα σε βολέψει, ή μήπως κάνω λάθος; Λοιπόν άκου αυτό που θα σου πω, και βάλτο καλά μέσα στα άχυρα που έχεις στο κεφάλι σου, την επόμενη φορά που θα έρθει το νοίκι σου και κόβεσαι να το πληρώσεις, την επόμενη φορά που θα σε κράξει το αφεντικό σου στη δουλειά, την επόμενη φορά που θα δώσεις φακελάκι σε γιατρό, που θα πληρώσεις το φροντιστήριο των παιδιών σου, μη χαλιέσαι τράβα παραλία...και ο καφές δικός μου. Ξέρεις κάτι; Η αδιαφορία σου με πληγώνει και με θυμώνει, με πληγώνει γιατί πάμε πίσω, πριν από τριάντα χρόνια μιλάγανε για εφτάωρο και τώρα δεν βρίσκεις ούτε ένσημα, ο κόσμος πισωγύρισε και δεν φταίνε οι Αρχοντάδες μας για αυτό, στο κάτω κάτω αυτούς τους συμφέρει, μεγαλύτερα κέρδη θα χουνε, μόνοι τους όμως δεν μπορούσαν να γυρίσουν πίσω τον κόσμο, εσύ με την αδιαφορία σου τους βοήθησες… Με την τεμπελιά σου να ανοίξεις ένα βιβλίο, να ανοίξεις τα στραβά σου λιγάκι, να είσαι ικανός να αναλάβεις μια ευθύνη. Ότι είσαι ανίκανος δεν χρειάζεται να στο πω εγώ, μόνος σου λες πως τα βαριέσαι και δεν τα καταλαβαίνεις… Το ότι πιστεύεις πως με την απαξίωση σου φεύγ[...]



Ο Πύργος

2009-06-11T01:57:50.792+03:00

Ο Πύργος Μια φορά και έναν καιρό στη Χωρα του Ραγιά ήταν ένας Πύργος. Ένας Πύργος που χτιζότανε χρόνια πολλά, τόσα πολλά που οι Ραγιάδες δεν θυμόταν, κάποιοι έλεγαν μάλιστα πως ξεκίνησε το σήκωμα του μόλις φύγαν οι Αγαρηνοί, και οι Ραγιάδες γίνηκαν από δούλοι λεύτεροι κατά πως συνήθιζαν να αποκαλούν τον εαυτό τους. Τον Πύργο αυτό τον έχτιζαν δυο ομάδες από Μαστόρους παλιούς, οι Βενετοί και οι Πράσινοι, πότε η μια ομάδα πότε η άλλη. Την εναλλαγή τους στο χτίσιμο την αποφάσιζαν οι Ραγιάδες ρίχνοντας σε κάλπες πράσινα ή γαλάζια σφαιρίδια κάθε που έβλεπαν πως καθυστερούσε το χτίσιμο. Και κάτεχαν οι μαστόροι πολλά μυστικά της πέτρας, πίστευε ο κόσμος πως μόνο αυτοί ήξεραν από χτίσιμο καλό και πώς να φτιάσουνε μια οικοδομή αντάξια ολονών τους. Μάζευαν λοιπόν οι Φορατζήδες των Διοικητών λεφτά από τους Ραγιάδες για να συνεχίζεται ο Πύργος και τους έλεγαν κι ολας πως σαν τελειώσει θα είναι δικός τους, κτήμα τους και θα μπορούν να μπαίνουν μέσα όλοι οι Ραγιάδες να τον χαίρονται. Έπειτα έπαιρναν οι Διοικητές τα λεφτά τα ΄διναν στους Μαστόρους και αυτοί πηγαίνανε στους Αρχόντους και αγόραζαν τα υλικά να φτιάξουν τον Πύργο. Μα οι Αρχόντοι θέλοντας να κερδίσουν περισσότερα άρχισαν από την αρχή να κάνουν ρεμούλες στα υλικά, να βάζουν σκάρτο πράγμα και να το πουλάνε για καλό, έδιναν και ένα διάφορο στους Μαστόρους να κάνουν τα στραβά μάτια και δεν το μαρτυράγανε αυτοί στους Ραγιάδες, έτσι και ο Πύργος καθυστερούσε και οι παραγγελίες συνεχίζονταν. Όλα καλά και άγια λοιπόν για τους Άρχοντες και τους Μαστόρους, τόσο καλά που με τα χρόνια θέριεψαν κι άλλο οι Άρχοντες γινήκανε τρανοί, και οι Μαστόροι αφού είδαν πως σύμφερε η ρεμούλα έκαναν με τον καιρό ανθρώπους δικούς τους και τους διοικητές, μάλιστα από κάποια στιγμή και μετά δεν μπορούσες να ξεχωρίσεις τον μάστορα από το διοικητή και οι Ραγιάδες είχαν πια μπερδευτεί μα συνέχιζαν να πληρώνουν και να κοιτάζουν με ελπίδα τον Πύργο. Οι Άρχοντες μια και θελαν να βγάλουν πιο πολλά φώναξαν τους Μαστόρους και στήσαμε ένα κόλπο, να βγάζουν λέει κομμάτια από τα χαμηλά του πύργου και μ΄αυτά να τον ψηλώνουν προς τα πάν[...]



Ο τρελός και ο κρεμασμένος

2009-06-11T02:33:34.046+03:00

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα μικρό χωριό σε κάποιον κάμπο στη χώρα του Ραγιά. Το χωριό αυτό, Υπομονή το λέγανε, σαν κάθε σωστό χωριό, έχει και τον τρελό του... Ο τρελός αυτός λοιπόν είναι στην πλατεία δυο μέρες τώρα, κάθεται σε ένα παγκάκι γελάει ασταμάτητα, και φωνάζει σε κάθε ραγιά που περνάει βιαστικός και αγχωμένος, με στεντόρεια φωνή: "Τρέχα Κοροϊδοοοοο!!!", και έπειτα σαν κάθε τρελός που σέβεται τον εαυτό του ξεκαρδίζεται στα γέλια... Γιατί όμως ξεκίνησε ο τρελός αυτό το καινούριο βιολί; Ίσως να φταίνε τα τελευταία γεγονότα, που τάραξαν το χωριό της Υπομονής. Ίσως πάλι να φταίνε και οι καταστάσεις πριν τα γεγονότα, που οδήγησαν σε αυτά, αλλά για να μην σας μπερδεύω άλλο ας τα πάρουμε με τη σειρά... Στην Υπομονή λοιπόν, κάποιοι άνθρωποι δούλευαν στα χωράφια για να βγάλουν το σιτάρι, κάποιοι στο μύλο που έκανε το σιτάρι αλεύρι και κάποιοι άλλοι στο φούρνο που έκανε το αλεύρι πίτες, υπήρχε ένας παπάς, ένας δάσκαλος, δυο χωροφύλακες και ο Πρόεδρος του χωριού, αυτοί μαζί με το Μυλωνά ήταν οι κάτοικοι του χωριού. Δούλευαν λοιπόν οι Ραγιάδες για το Μυλωνά, μα τα μεροκάματα ήταν μικρά, δύσκολα τα έβγαζαν πέρα, ανέχεια μεγάλη τους ταλαιπωρούσε. Μέσα στους Ραγιάδες λοιπόν ήτανε και ένας νέος που τον λέγανε Μαρίνο. Ο Μαρίνος ήταν από τους πιο αγαπητούς ανθρώπους στο χωριό, κακό λόγο δεν είχε να πει κανείς για δαύτον, τίμιος, εργατικός, φιλότιμος. Αλλά δυστυχώς για τον ίδιο ήταν πολύ περήφανος και υπερβολικά ξεροκέφαλος.. Μια μέρα λοιπόν ο Μαρίνος καθώς γύριζε από τα χωράφια, βρήκε πολλούς από τους συγχωριανούς κάτω από τα πλατάνια στην πλατεία να συζητάνε που θα πάει η κατάσταση με τη φτώχεια τους. Ακούγοντας τους έτσι, κακομοίρηδες και μίζερους, θύμωσε μπήκε λοιπόν στο κέντρο και τους μίλησε "Τι κλαίγεστε μωρέ; Άντρες είστε εσείς; Αφού μας αδικεί ας πάμε να ζητήσουμε αυτά που μας αξίζουν, να μας πληρώσει δίκαια αλλιώς θα σταματήσουμε να δουλεύουμε για αυτόν" Οι Ραγιάδες σάστισαν, ξαφνιάστηκαν και θίχτηκαν λιγάκι από τον τρόπο του Μαρίνου, είχε δίκιο, αλλά αυτοί φοβότανε "Να πάμε είπε κάποιος, μα ποιος θα μπει μπροστά; Ποιος θα μιλήσει;" Ησυχία, κουβ[...]



Ο ΄Αρχοντας και οι μαριονετες με τα ματωμενα χερια

2009-01-28T02:57:53.136+02:00

(image) Μια φορά και ένα καιρό ήταν ένας Άρχοντας, που είχε μια παράξενη συνήθεια, κινούνταν πάντα στις σκιές. Ήταν βλέπετε, τέτοια η φύση της δουλειάς του, που δεν μπορούσε να την κάνει φανερά... αυτός ο άνθρωπος πουλούσε όπλα στις χώρες όλες σχεδόν της Οικουμένης.
Ο "φίλος" μας λοιπόν συχνά πυκνά πουλούσε την πραμάτεια του και στη Χώρα του Ραγιά, μάλιστα ήταν από τους καλύτερους του πελάτες. Αυτό το κατάφερνε γιατί στη Χώρα του Ραγιά αυτοί που κυβερνούσαν είχαν πείσει τους Ραγιάδες πως όλοι οι ξένοι θέλανε το κακό τους. Πράγματι τους κυβερνήτες τους οι Ραγιάδες τους πιστεύανε, και θεωρούσαν φυσικό να θέλουνε όλοι να τους βλάψουν. Βλέπεις οι Ραγιάδες είχαν στα πολύ παλιά τα χρόνια κάτι ένδοξους προγόνους, και πιστεύανε πως είναι και αυτοί το ίδιο σπουδαίοι, άρα όλοι έπρεπε να τους ζηλεύουν και να θέλουν να τους βλάψουν. Τέλος πάντων, οι Ραγιάδες είναι αυτοί που είναι και χρειάζονται πολλά παραμύθια να τους περιγράψουν.
Τον καιρό εκείνο λοιπόν τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα για τη χώρα, οι άνθρωποι έχαναν τις δουλειές τους, δεν είχαν λεφτά και το πράγμα χειροτέρευε συνέχεια. Ναι αλλά ο Άρχοντας μας είναι έμπορος και σαν τέτοιος έπρεπε να πουλήσει. Έτσι λοιπόν κίνησε για τη Χώρα του Ραγιά...
Όταν πήγε εκεί βρήκε τους κυβερνήτες και τους πρότεινε να τους πουλήσει τα όπλα του, μα αυτοί του είπανε πως είναι δύσκολο να πάρουν κι άλλα όπλα, ειδικά σε τέτοιους καιρούς, "δεν περισσεύουν λεφτά για όπλα αν τα πάρουμε θα ξεσηκωθούν οι Ραγιάδες." Και τότε ο Άρχοντας τους πρότεινε να βάλουν στο παιχνίδι τις μαριονέτες. Τις μαριονέτες τις είχανε οι ραγιάδες στα σπίτια τους σε κάτι μαγικά κουτιά για να τους λένε τι γίνεται στη χώρα τους και στον κόσμο. Έτσι ξεκίνησαν από τα μαγικά κουτιά οι μαριονέτες να λένε στους Ραγιάδες πως οι γείτονες τους θέλουν να τους αφανίσουν, να τους πάρουν τη χώρα και μάλιστα τώρα τελευταία φάνηκε ο στρατός των γειτόνων τους στα σύνορα. Ο κόσμος ανησυχούσε, φοβόταν, άρα ο Άρχοντας μπορούσε πλέον να κάνει τη δουλειά του. Έτσι πούλησε τα όπλα στους Ραγιάδες, αλλά καλού κακού τα πούλησε νύχτα, σε μυστική συμφωνία με τους κυβερνήτες, μάλιστα τους έδωσε και ένα ποσοστό που τον βοήθησαν, πάντα το έκανε αυτό με όποιον τον βοηθούσε.
Ο Άρχοντας γύρισε στον πύργο του και μέσα του γελούσε, γελούσε με τις μαριονέτες, όχι αυτές στο γυαλί, τις άλλες που παρίσταναν και τους κυβερνήτες. Και οι "κυβερνήτες" πάλι ήταν ήσυχοι γιατί κατάφεραν να κερδίσουν από τη συμφωνία χωρίς να τους καταλάβουν οι Ραγιάδες. Οι κυβερνήτες που δεν καταλάβαιναν η έκαναν ότι δεν καταλάβαιναν,πως κάποια στιγμή, τα όπλα που τους πούλησε ο Άρχοντας θα τους κατάφερνε να τα χρησιμοποιήσουν...
Όλες οι μικρές και μεγάλες μαριονέτες δεν αισθανόταν καμιά ντροπή που ματωνόταν τα χέρια τους με αίμα προκαταβολικά, πριν αυτό χυθεί ακόμα, για να μπορούν οι Αρχοντάδες αυτού του κόσμου να πουλάνε το θάνατο...





Η φαμίλια του και η γη του

2009-01-21T03:49:47.122+02:00

Στη Χώρα του Ραγιά, σε μια πεδιάδα περιτριγυρισμένη από ψηλά βουνά, ζούσε ο Βασίλης. Αυτός ο Βασίλης λοιπόν δυο πράγματα αγαπούσε στον κόσμο, την φαμίλια του και τη γη του, και σ΄όλη του τη ζωή πάλευε με τη γη του για να ζήσει την φαμίλια του.Αυτά τα δυο συλλογιότανε κάτω απ΄τη λεύκα που είχαν φυτέψει οι παππούδες του και το μυαλό του κόντευε να φύγει...Είχε τρεις γιους, οι δυο μεγάλοι φύγανε για σπουδές στην αρχή, αλλά από τότε κατάλαβε ότι δεν θα γυρνούσαν ξανά στα χωράφια. Και τι να κάνουν να γυρίσουν εδώ που τα λέμε, ο τόπος δεν είχε πια μέλλον... Σκέφτηκε πως και από τη φαμίλια του πατέρα του μόνο αυτός έμεινε στον τόπο του, τα αδέρφια του φύγανε σε πόλεις, η οικογένεια χωρίστηκε. Η ζωή εδώ είναι δύσκολη, η δουλειά έχει μεγάλο ρίσκο και το μαγαζί είναι ξεσκέπαστο, ένα χαλάζι μια ξηρασία είναι αρκετά για να σε καταστρέψουν και να σε χώσουν στα χρέη ως το λαιμό. Και πως να μη φύγουν τα αδέρφια του; Από παιδί θυμάται την μάνα του να τους λέει συνέχεια "Μάθε παιδί μου γράμματα, έχε τα μάτια σου ανοιχτά, να φύγεις από δω να μην παλεύεις μια ζωή με τις λάσπες...", τάχα τα ίδια δεν έλεγε και αυτός στους γιους του; Έτσι οι δυο μεγάλοι φύγανε και έμεινε ο μικρός, να παλεύει μαζί του με τη γη και προκοπή να μη βλέπει.Γιατί όμως; Αφού αυτός ήταν που όργωνε τη γη, που αναμετριόνταν μαζί της και έβγαζε όλα αυτά που χρειάζονται οι άνθρωποι για να ζούνε. Αυτός έδινε σιτάρι για να υπάρχει ψωμί, δικό του ήταν το βαμβάκι που το κάναν ρούχα, αφού από τον ιδρώτα του έβγαιναν τα λαχανικά, τα φρούτα, η ζάχαρη... Αφού αυτός έδινε όλα αυτά στην κοινωνία, γιατί σε αντάλλαγμα του δινόταν ψίχουλα;Μα δεν είναι μόνο αυτό που τον πονάει, είναι που βλέπει τα γεννήματα της γης του να πουλιούνται ακριβά, αυτός να πουλάει δέκα κιλά στάρι όσο αγοράζουν οι γιοι του στην πόλη ένα κιλό ψωμί. Και όλο τον κόπο τον δικό του και την ανάγκη του κόσμου για τροφή, για ντύσιμο να την εκμεταλλεύονται οι έμποροι. Να παίρνει ο έμπορος το στάρι από αυτόν, και να το μεταπουλάει σε άλλον έμπορο που έχει μύλους, και αυτός να το κάνει αλεύρι και ζωοτροφές και να τα δίνει σ΄άλλον έμπορ[...]



Προσπάθησε να καταλάβεις

2009-01-20T23:19:38.470+02:00

(image)
Οι αγρότες της χώρας μας ξαναβγαίνουν στο δρόμο, θα χωρίσουν τη χώρα στα δυο, στα τρία, σε όσα κομμάτια μπορούνε.. Και ο "μέσος"άνθρωπος, ο φιλήσυχος αυτός πολίτης θα αγανακτήσει και πάλι, που τον εμποδίζουν να πηγαίνει στη δουλειά του, που δεν υπάρχουν συγκοινωνίες Σ΄αυτόν έχω να πω μόνο αυτό: Προσπάθησε να καταλάβεις..
Προσπάθησε, δοκίμασε να σκεφτείς τι θα έκανες αν εσύ πουλούσες το στάρι 25 λεπτά και αγοράζεις το ψωμί 2 ευρώ το κιλό;
Τι θα έκανες εσύ αν για να συνεχίσεις τη δουλειά σου σε υποχρέωναν να χρεωθείς με μερικές δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, και κάνεις δεν σταματούσε αυτούς που σε κλέβουν κάθε μέρα, με αποτέλεσμα να κινδυνεύεις να χάσεις τα πάντα;
Τι θα έκανες αν ο τόπος που μεγάλωσες απαξιώνονταν;
Τι θα έκανες;
Μπείτε για λίγο όλοι στη θέση των αγροτών, και αν δεν θέλετε να τους στηρίξετε τουλάχιστον μην τους κρίνετε έτσι αβασάνιστα..





Το πισωγυρίσμα

2009-01-13T16:56:55.768+02:00

Στα πολύ παλιά χρόνια, στη φύση ανάμεσα στα άλλα ζώα, ζούσανε κι οι πίθηκοι και λειτουργούσαν κι αυτοί σαν τα άλλα ζώα. Όπως τα όλα τα ζώα ανταγωνιζόταν το ένα με το άλλο για την επιβίωση, έτσι κι αυτοί σε μια ανελέητη αρένα όπου όλοι ενάντια σε όλους πολεμούν για την επιβίωση... Και στην αρένα αυτή μόνο οι πιο ικανοί τα καταφέρνουν, οι αδύναμοι χάνονται σύμφωνα με έναν αρχαίο Νόμο. Σύμφωνα μ΄αυτόν το Νόμο συνεχιζόταν η ζωή τότε , σύμφωνα μ΄αυτόν συνεχίζεται και τώρα, και νικητές ως τώρα είναι οι πίθηκοι. Πως φτάσαμε ως εδώ; Οι πίθηκοι αρχικά ζούσαν σε μικρές οικογένειες, μα κατάλαβαν πως δεν είναι αρκετά δυνατοί να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους απέναντι σε ζώα, που σε αντίθεση μ΄αυτούς που τρώγανε χόρτα, τρώγανε τους πιο ανίσχυρους της αρένας. Έτσι σχημάτισαν μεγαλύτερες αγέλες, πάντα όμως ακολουθώντας το Νόμο και ο πιο Ισχυρός της αγέλης έτρωγε πρώτος και πάντα την καλύτερη τροφή, αυτός διάλεγε τα θηλυκά που θα ζευγαρώσει. Παρόλα αυτά οι πίθηκοι είχαν δρόμο να γίνουν αυτό που έγιναν, έφυγαν από τα δάση και ταξίδευαν πολύ γιατί δεν ήταν προικισμένοι με μεγάλα δόντια και νύχια σαν τα άλλα θηρία, ήταν αδύναμοι, πολύ αδύναμοι και από τη μάχη προτίμησαν τη φυγή. Σιγά σιγά σηκώθηκαν στα δυο τους πόδια για να βλέπουν τα θηρία μέσα στις στέπες. Κάποια στιγμή ένας πίθηκος πήρε μια πέτρα να σπάσει το καύκαλο ενός καρπού για να τον φάει, αφού δεν μπορούσε με τα δόντια του, οι άλλοι πίθηκοι τον είδαν και άρχισαν να τον μιμούνται. Ένας άλλος πήρε άλλη μια πέτρα και την πέταξε σε έναν μακρυδόντη τίγρη για να γλυτώσει, ο τίγρης τρόμαξε από το χτύπημα της πέτρας δεν μπορούσε να καταλάβει πως τον χτύπησε ο πίθηκος από μακριά κι απορημένος έφυγε. Ο Ήρωας πίθηκος γύριζε με την πέτρα στα χέρια μέσα στην αγέλη και καμάρωνε, μάλιστα, ο Ισχυρός της αγέλης τον φοβήθηκε για την επιδεξιότητα του με τις πέτρες και σταδιακά άλλαξε αρχηγό η αγέλη. Μια μέρα η αγέλη μας συναντήθηκε με μια άλλη ομάδα, τα μελή της οποίας περίμεναν τον Ισχυρό τους να τελειώσει το φαγητό του από τους βολβούς που μαζέψανε και μετά να φ[...]



Προπόνηση;

2009-01-12T03:09:29.976+02:00

(image)
Ο ελληνικός στρατός σε ανοικτό διαγωνισμό αναζητά προμηθευτή κλομπ, ασπίδων, δακρυγόνων, κτλ. δηλαδή όπλα καταστολής πλήθους Μετά από σχετική ερώτηση του Αλαβάνου στη βουλή διευκρινίστηκε απο την κυβέρνηση πως θα χρησιμοποιηθούν από Έλληνες στρατιώτες που θα συμμετέχουν στη διεθνή αστυνομία στο Κόσοβο.. Πριν από λίγο καιρό είχαν έρθει στην επιφάνεια δημοσιεύματα για προετοιμασία του στρατού στις ΗΠΑ για αντιμετώπιση εσωτερικών κινδύνων.. Σαν να παραχοντραίνει το παιχνίδι τελευταία, μου φαίνεται
Οι στρατοί της Ευρώπης ξεκινάνε "προπόνηση" στο Κόσοβο, για "αγώνες" που θα έρθουν στο μέλλον Και δεν μπορώ να αναρωτηθώ ένα πράγμα οι φαντάροι που θα πάνε να στελεχώσουν την διεθνή αστυνομία στο Κόσοβο δεν έχουν ιδέα ποιος είναι ο σκοπός της "μεταπτυχιακής" τους εκπαίδευσης;
Δεν θέλω να κινδυνολογήσω, σκέψεις κάνω απλά με τρομάζει η ιδέα στο μέλλον εκτός από τους φυλακές της τάξης, να κληθούν να και οι ταλαίπωροι φύλακες των συνόρων να καταστείλουν τον κόσμο



Το κράτος δίπλα στον πολίτη

2008-12-18T18:43:34.427+02:00

(image)
Επιτέλους οι αστυνομικοί προστατεύουν τον πολίτη-ψηφοφόρο, σε μια χώρα που έχει αυξημένη δημοκρατική και οικολογική συνείδηση. Ναι ναι δεν κάνω πλάκα, γιατί στη χώρα μας, να μην το ξεχνάμε αυτό, κάποτε δημοκρατικά ψηφίσαν και τα δέντρα. Άρα καλά κάνουν και το και το φυλάνε, τα δέντρα είναι πολίτες όπως όλοι μας, το κράτος επιτέλους είναι δίπλα στον πολίτη. Χώρια που όπως πάει η ΝΔ ίσως να ξαναχρειαστεί να ψηφίσουν.



Ο εμπορακος και το αυγο

2008-12-10T02:48:11.665+02:00

Μια φορά και έναν καιρό στη Χώρα του Ραγιά...ήταν ένας εμποράκος, σαν αυτούς που υπάρχουν και στις άλλες χώρες. Αυτού του εμποράκου, του κυρ Παντελή την ιστορία, θα αφηγηθούμε σήμερα.Ο κυρ Παντελής είχε ένα μαγαζάκι, ένα μικρο παντοπωλείο. Παιδί ακόμα μπήκε στο μαγαζί, να βοηθήσει τον πατέρα του. Πέρασε τα νιάτα του μέσα στο μαγαζί, αλλά πρόκοψε, έκανε λεφτά, πήρε σπίτι, παντρεύτηκε, απόκτησε μια όμορφη γυναίκα και δυο παιδιά, μια κόρη και ένα γιο καμάρι και συνεχιστή του.Τα χρόνια πέρναγαν κι ο Παντελής εκεί, ήσυχος να κοιτάει τη δουλίτσα του, το στόχο του, να πάει καλά το μαγαζί να μαζέψει λεφτά, λεφτά για την προίκα της θυγατέρας, λεφτά για τις σπουδές του γιου. Σ΄όλη την οικουμένη πόλεμοι, αγώνες, άνθρωποι σκοτώνονται για το δίκιο, για την αλήθεια, για ψωμί κι ο Παντελής εκεί στο μαγαζί, όπως όλοι οι Παντελήδες αυτοί του κόσμου μέσα και έξω από τα παραμύθια...Ο Παντελής δεν νοιαζόταν για αυτά, μόνο στην εκκλησία πήγαινε κάπου-κάπου, για τ΄αλισβερίσι του με το θεό, τόσες λαμπάδες, και ένα καλό παιδί στο Μαρακι μου, τόσες και δώσε γεια στο Γιάννη μου, τόσες να πάει καλά το μαγαζί...Αλλά γύρισε ο τρόχος, ήρθαν δύσκολα χρόνια, στη γειτονιά πιο κάτω άνοιξε κι άλλο μαγαζί, μεγάλο, σουπερμάρκετ το λένε και το΄χει μέγας και τρανός μαγαζατορας, κι έχει κι άλλα πολλά ίδια μαγαζιά, σ' όλη τη Χώρα του Ραγιά...Κι έπειτα κι άλλα σουπερμάρκετ που τα χουν πολλοί, και τους λένε πολυεθνικές που έχουνε τέτοια πολλά σ' όλη την οικουμένη ...Ο Παντελής δυσκολευόταν, τα βγάζε δύσκολα. Κι ο φορατζής των Αρχοντάδων να ζητάει όλο και περισσότερα. Κι ο Παντελής ξεκίνησε να σκέφτεται, να αναρωτιέται γιατί να γίνονται όλα αυτά; Και άκουσε κι άλλους Παντελήδες σαν κι αυτόν, νοικοκύρηδες να κλαίνε για το χάλι το δικό τους, και της Πατρίδας τους μαζί.Μα οι καιροί δυσκόλεψαν και για άλλους, και για τους εργάτες, και για τους ξένους, που από καιρό τους είχανε φέρει οι Αρχόντοι και τους πήραν στη δουλεψή τους οι Παντελήδες, και για τους νέους που δεν έβρισκαν δουλειά.Και ο Παντελής άκου[...]



Με τα μάτια τους και τα δικά μας

2008-12-09T12:16:40.888+02:00

Μια φορά και έναν καιρό, σαν χτες μου φαίνεται... Σε μια δυστυχισμένη χωρά, την Πατρίδα του Ραγιά, όλα πήγαιναν κατά διαβόλου. Στο δικό μας παραμύθι ο λαός πνίγεται μέρα με τη μέρα, τα 700 ευρώ δεν φτάνουν, η Παιδεία ξεπουλιέται, το Κράτος Πρόνοιας μας άφησε και πήγε διακοπές από καιρό...Η ανθρωπινή αξία και αξιοπρέπεια ξεφτιλίστηκε και εκφυλίστηκε. "Υπηρέτες" του θεού γίνονται μανατζαραίοι, υποψήφιες δημόσιες υπάλληλοι δίνουν τα κορμιά τους σε πιθήκους για μια μονιμότητα, μια σιγουριά. Εξήντα οκτώ άνθρωποι καίγονται ζωντανοί, σύγχρονα στοιχειά να θεμελειώσουν το όραμα του εργολάβου. Μαγεμένες ζαρντινιέρες σηκώνονται και σακατεύουν κόσμο, πιστόλια εκπυρσοκροτούν από μόνα τους...και σκοτώνουν...σκοτώνουν αγγέλους και φτωχοδιάβολους μαζί. Το δικό μας παραμύθι είναι βίαιο, Το δικό μας παραμύθι δεν είναι νανούρισμα, Το δικό μας παραμύθι το ακούς για να ξυπνήσεις, Το δικό μας παραμύθι δεν έχει χάπι εντ Στο δικό μας παραμύθι ο Ραγιάς θυμώνει... Το χρονικό της Θεσσαλονίκης. Οι δυο από μας κατέβηκαν στην πορεία φτάσαμε στην καμάρα κατά τις 19:30, αφού χρειάστηκε να περπατήσουμε από τη Μπότσαρη ως το κέντρο, πλήθος κόσμου βάδιζε μαζί μας, και δεν ξέρω αν έτσι μου φάνηκε μα σχεδόν όλοι είχαμε αυθόρμητα κοινό προορισμό. Προλάβαμε την πορεία στο τέλος της και κολλήσαμε στην ουρά. Στην συμβολή Εγνατίας-Αγίας Σοφίας τα MacDonalds καίγονταν για μια ακόμη φορά... Όλοι οι κάδοι στους δρόμους είχαν πάρει φωτιά. Η πορεία κατέβηκε την Αγ. Σοφίας και βγήκε Τσιμισκη. Καμία τράπεζα ανέγγιχτη. Σιγά σιγά βγήκαμε στη μέση της πορείας. Στην κεφαλή της πορείας αλλά και περιμετρικά της διαδήλωσης υπήρχαν κουκουλοφόροι. Θα αναφέρω κάποια περιστατικά συγκεχυμένα και εικονες ίσως χωρίς συνοχή, αλλά τις εντυπώσεις : Πίσω απ την πορεία υπήρχε πυροσβεστική, αστυνομία πουθενά Όλες οι τράπεζες καίγονται. Διαδηλωτές μάταια να προσπαθούν φωνάξουν άλλα συνθήματα πέρα από το γνωστό και ηλίθιο "Μπάτσοι-Γουρούνια-Δολοφόνοι". Ανθρώπους να προσπαθούν να περιφρ[...]



Οι φωτιές που ΄κάψαν τα Χριστούγεννα!!!!

2008-12-09T02:05:03.899+02:00

(image)
Κάηκαν τα Χριστούγεννα.
Αυτή ακριβώς ήταν η φράση που χρησιμοποίησε η παρουσιάστρια του έκτακτου δελτίου του Σκαϊ συγκλονισμένη από την εικόνα του φλεγόμενου δέντρου που είχε τοποθετήσει ο δήμος Αθηναίων για τους εορτασμούς των Χριστουγέννων.
Κάηκαν τα Χριστούγεννα;
Φοβερός συμβολισμός να καίγεται το Χριστουγεννιάτικο δέντρο, στενοχωρήθηκε η δημοσιογράφος η καημένη... Μα να καούνε τα Χριστούγεννα; Δεν ντρέπονται οι αχρείοι οι διαδηλωτές; Και με ποιο δικαίωμα ρε δουλικό της εξουσίας χρίζεις διαδηλωτές τους μπαχαλάκηδες; Άρχισαν οι αφέντες μας να σπαράσσονται για την περιουσία του μικρομεσαίου, και βάλανε τα σκυλιά τους να γαβγίζουν. Θα χαραχτεί για πάντα στο μυαλό μας η τραγική εικόνα του δέντρου λένε...Θα χαραχτεί για πάντα στο μυαλό μας το βομβαρδισμένο τοπίο στις πόλεις λένε...Η φωτιά θα αποτελειώσει τους ήδη κλονισμένους νοικοκύρηδες λένε... Θ΄αφήσει ανέργους πίσω της λένε... Για αυτή τη φωτιά ας λένε αυτοί.

Η φωτιά που μένει στα δικά μας μάτια είναι άλλη...

Η φωτιά που βάζουν οι αφεντάδες μας και καίει το μυαλό μας στο χαζοκούτι με τα τηλεσκουπίδια και τα σαχλοτράγουδα, και καταντά τους Ανθρώπους δίποδα...
Η φωτιά που βαλαν οι αφεντάδες μας και έκαψε τη μισή χώρα πέρσι το καλοκαίρι και άφησε νεκρούς και απόγνωση...
Η φωτιά που βαλαν οι αφεντάδες μας και κάνανε την Εργασία απασχόληση...
Η φωτιά που βαλαν οι αφεντάδες μας και έκαναν την Παιδεία κατάρτιση...
Η φωτιά που βαλαν οι αφεντάδες μας και έκαναν την Ισότητα και την Κοινωνική Αλληλεγγύη ανταγωνισμό...
Η φωτιά που βαλαν οι αφεντάδες μας στα ασφαλιστικά ταμεία και τα ΄κάναν ομόλογα...
Η φωτιά που βαλαν οι αφεντάδες μας στις λίμνες που γίνανε οικόπεδα...
Η φωτιά που βαλαν οι αφεντάδες μας στην Ηθική και την ταυτίζουν με τη νομοτυπία...
Η φωτιά που βαλαν οι αφεντάδες μας με επιδοτήσεις σε επιχειρήσεις για να φύγουν, να πάνε να βρουν αλλού φτηνότερους δούλους...
Η φωτιά που βαλαν οι αφεντάδες μας στην Ομορφιά της χώρας μας και στη Φιλοξενία της και την έκαναν τουρισμό...
Η φωτιά που βαλαν οι αφεντάδες μας στην Δημοκρατία και την έκαναν άρτο και θεάματα...

Αυτή η Φωτιά μας καίει εμάς να πεις στ΄αφεντικά σου δούλε.



Η βία γεννά μονο βία

2008-12-08T04:30:07.650+02:00

Η βία γεννά την βία και μόνο. Σε μια πατρίδα που σκοτώνει τα παιδιά της, ηθικά αλλά και κυριολεκτικά, όλες οι αξίες έχουν πάρει την κάτω βόλτα. Έχουμε δυστυχώς αναγάγει την ταξική πάλη σε τραμπουκισμό της γειτονιάς. Ναι οι μπάτσοι είναι τραμπούκοι δεν διαφωνώ, είναι όμως λύση να τους απαντάμε το ίδιο; Δεν είμαστε καλύτεροι άραγε από αυτούς; Σε μια κοινωνία όπου η αδικία ταυτίζεται με τη νομοτέλεια, ένας άνθρωπος όχι απαραίτητα νέος είναι φυσικό να οργίζεται και το μίσος να γεμίζει όλο του το είναι...Έχουμε λοιπόν ανθρώπους που αντί για τη συλλογικότητα και την κριτική άποψη του κοινωνικού γίγνεσθαι, καταλήγουν στον τυφλό οπαδισμό με τα μυαλά καμένα. Άλλο το να κάψεις μια τράπεζα (όχι ότι θα αλλάξει κάτι αλλά καψτην την πουτάνα), και άλλο να κάψεις το μαγαζί του κάθε κρετίνου που την έχει δει αφεντικό. Και δεν διαχωρίζω μικρά και μεγάλα αφεντικά όλα τα γουρούνια την ίδια μύτη έχουν.Ένας είναι ο τρόπος και είναι ο μόνος που τους πονάει. Όσο και αν ακούγεται γραφικό και ξεπερασμένο ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΑΝΤΟΥ, καταλήψεις σε όλους τους δημόσιους και χώρους επιχειρήσεων, μόνο αυτό τους πονάει, ο μπάτσος για μας είναι γουρούνι για αυτούς απλώς αναλώσιμος άρα δεν υπάρχει λόγος ούτε να ασχοληθώ μαζί του ούτε να του κάψω το τμήμα και να του δώσω την αξία που δεν έχει.Ανοργάνωτα και τυφλά χτυπάει μόνο ο όχλος, και τέτοιους μας θέλουνε όχλο, κοπάδια παραζαλισμένων, οργισμένων καταναλωτών, ανίκανα να δώσουν ένα ισχυρό χτύπημα στο σάπιο κατεστημένο. Όσες βιτρίνες και να σπάσεις ούτε το σχολείο θα ξαναγίνει δημόσιο ούτε το νοσοκομείο ούτε το λιμάνι και οι δρόμοι. Η εξουσία απ΄την άλλη έχει ολόκληρο μηχανισμό που δρα εναντίον σου κάθε μέρα. Είναι καιρός να αντικατασταθεί το γελοίο και εύκολο προς τη χώνεψη σύνθημα "Μπάτσοι-Γουρούνια-Δολοφόνοι" με το "Τρεις και εξήντα παίρνεται και τον κόσμο δέρνεται"."Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο. Θα βγεις σ[...]



Οι καπνοπαραγωγοί στην Ελλάδα

2008-11-21T02:01:39.752+02:00

Πολλα ακουγονται για τους καπνοπαραγωγους, τις περικοπες στην επιδοτηση τους απο την ΕΕ και τις επιδοτησεις τους... Νομιζω πως ολοι πριν κρινουμε θα πρεπει να γνωριζουμε καλυτερα τα γεγονοτα, γι΄αυτο ας τα παρουμε απο την αρχη.Κατ' αρχας πρεπει να επιδοτειται ο καπνος ή οχι; Σαν αγροτικο προιον ναι, σαν δηλητηριο ομως οχι. Η ΕΕ στην προσπαθεια περιορισμου του καπνισματος αποφασισε πως πρεπει να μην τον επιδοτει πλεον, ετσι εχουμε την περικοπη της επιδοτησης κατα 50%. Δηλαδη κατι παραπανω απο το 1/4 των εσοδων (εσοδων οχι κερδων) του παραγωγου. Ετσι οδηγειται μεγαλο μερος του αγροτικου πληθυσμου σε ασχημη οικονομικη κατασταση.Ας δουμε ομως και τον καπνο σαν καλλιεργεια και τις ιδοτητες του που εκαναν μεγαλο μερος του αγροτικου πλυθησμου να ασχοληθει μ΄αυτον. Ο καπνος ειναι μια καλλιεργεια η οποια εχει πολυ καλη αποδοση σαν εισοδημα ανα στρεμμα γης που εχει καποιος, αλλα απαιτει εντατικη δουλεια απο ολη την οικογενεια, ιδιως κατα την περιοδο της συγκομιδης. Οι περισσοτεροι 'Ελληνες αγροτες εχουν μικρο κληρο γης, κυριως στις ορεινες-ημιορεινες περιοχες, οποτε αφου δεν ειχαν κεφαλαιο (γη) επιλεγανε το καπνο σαν καλλιεργεια, για παραδειγμα στη Λαρισα που ο μεσος κληρος γης ειναι μεγαλυτερος θα βρουμε ελαχιστους καπνοπαραγωγους σε αντιθεση με την Ελασσονα που ειναι ημιορεινη περιοχη και τα καπνα ηταν μεχρι πριν λιγα χρονια η βασικη καλλιεργεια. Αυτος ειναι και ο βασικος λογος διαμαρτυριας των καπνοπαραγωγων, οντας μικροκτηματιες δεν υπαρχει εναλλακτικη λυση, με την ιδια αποδοση που να παρεχει ενα εισοδημα για τα προς το ζην. Οι καπνοπαραγωγοι δεν λενε πως δεν θελουν να αλλαξουν καλλιεργεια γιατι το καπνο τους αρεσει τοσο αλλα με τη γη που εχουν συνηθως με αλλη καλλιεργεια δεν μπορουν να ζησουν. Ας πουμε οτι μια τετραμελης οικογενεια εχει 20 στρεμματα γης μπορει να εχει ενα εισοδημα της ταξης των 17-23 χιλ ευρω ετησιως καλλιεργώντας καπνο, ενω με σιταρι για παραδειγμα μπορει να βγ[...]