Subscribe: Εν ώρα βαρεμάρας
http://enwravaremaras.blogspot.com/feeds/posts/default
Added By: Feedage Forager Feedage Grade B rated
Language: Greek
Tags:
Rate this Feed
Rate this feedRate this feedRate this feedRate this feedRate this feed
Rate this feed 1 starRate this feed 2 starRate this feed 3 starRate this feed 4 starRate this feed 5 star

Comments (0)

Feed Details and Statistics Feed Statistics
Preview: Εν ώρα βαρεμάρας

Εν ώρα βαρεμάρας





Last Build Date: Wed, 18 Mar 2015 05:01:59 PDT

 



Πες μου ποιος είναι ο εχθρός - Φοίβος Δεληβοριάς

Tue, 10 Sep 2013 01:36:02 PDT

(object) (embed)

«Ο μεγαλύτερος εχθρός μας είναι ο εαυτός μας.»
[Charles Dickens]


Στίχοι: Σωτήρης Κακίσης, Γιώργος Τσεμπερόπουλος, Τάκης Συρέλλης
Μουσική: Άκης Δαούτης

Κλείνω τα μάτια
γιατί ο κόσμος με τυφλώνει
σκοτάδι από τα βλέφαρα
να φτάσει στην καρδιά μου
κλείνω τα μάτια
γιατί η μέρα με πληγώνει
τον ευατό μου το διπλό
δε θέλω πια κοντά μου

Ποιός να 'ναι αλήθεια ο εχθρός
που τις ψυχές παγώνει
είναι ο ίδιος μου ο εαυτός
κι ο χρόνος που τελειώνει

Ξένος στη γη ολόκληρη
άγνωστος και σε μένα
σ' αυτό το τούνελ το τυφλό
μ' όλα σταματημένα
από την άκρη των γκρεμών
κρατιέμαι απ' τον αέρα
απ' τον αέρα των ψυχών
τον πιο τρελό αέρα

*Για όσους δεν έχουν καταλάβει ακόμα πως οι εχθροί μας δεν είναι δίπλα μας, είναι μέσα μας.
(image)


Media Files:
http://www.youtube.com/v/KSj_TpyUh94?version=3&f=user_uploads&c=google-webdrive-0&app=youtube_gdata




Καρτ - ποστάλ του καλοκαιριού

Wed, 28 Aug 2013 10:37:15 PDT

Αυτό το καλοκαίρι μοιράστηκε ανάμεσα σε βυσσινάδα με θέα από ψηλά και ούζο - λεμονάδα μες στο καταμεσήμερο σε παραλίες απόμερεςκι άλλες πολυκοσμικές σε πρωινές βόλτες στις συνοικίες της καλοκαιρινής Αθήναςκαι στις βραδινές κάτω απ' την Ακρόπολησε "περιπάτους στις κρυφές πλευρές ενός δάσους"και στα βουνά της Ελλάδαςσε συνθήματα τοίχων για τη ζωή που έχουμε επιλέξεικαι σε βιβλία για τη ζωή που ίσως και να ζήσουμεσε κρυφοκοιτάγματα στην αθωότητα μέσα απ' τα παιχνίδια παιδιών και στις στιγμές που γίναμε κι οι ίδιοι παιδιάσε φωτογραφίες από φίλους "μόνο για 'μένα" και την ιδίαιτερη αγάπη μου στον "αμήχανο άνθρωπο"και σ' αυτές με παραλήπτη άλλους για τις χιλιομετρικές νύχτες που φωτίζονταν μόνο απ' τα φεγγάριαΚι έτσι το είδα να "μας γυρίζει την πλάτη του πάντα την ίδια στιγμή"και να φεύγει γράφοντας τον πιο όμορφο επίλογο.«Το καλοκαίρι θα 'ρθει και εγώ θα έρθω πάλι εκεί, τον ήλιο στην θάλασσα να δούμε μαζί. Θα είσαι πάντα εσύ στο κύμα ανατρίχιασμα και λάμψη χρυσή. Εγώ θα σου αγοράσω ένα πλοίο,θα χαστουκίσω το φεγγάρι και θα πληρώσω τον βαρκάρη. Πες μου μόνο από που να ξαναρθώ, σκοτεινιάζει στην χώρα του μεγάλου αγοριού. Αλλά τι έχει ο ήλιος που δεν έχω να σου δώσω; Αυτός την νύχτα κλείνει εγώ μένω ανοικτος. Κι αν καταφέρω και τον πάγο σου τον λιώσω κάθε Σεπτέμβρη θα γεμίζουν όλα φως.» [...]



Στιγμές αιωνιότητας

Tue, 13 Aug 2013 04:37:20 PDT


Να αντικρίζουμε τον ήλιο χωρίς γυαλιά
να περπατάμε στη βροχή χωρίς ομπρέλα
να πατάμε στα χορτάρια χωρίς παπούτσια
να βγαίνουμε στη μέρα χωρίς αντηλιακό
να βουτάμε στη θάλασσα χωρίς μαγιό
να κάνουμε σεξ χωρίς προφυλακτικό
να αγαπάμε χωρίς πριν
να ερωτευόμαστε χωρίς μετά
να "πεθαίνουμε" μία φορά
τότε μπορεί και να ζούμε αιώνια.



(image)



Της ζωής μας το φιλμ πήρε φως

Fri, 31 May 2013 11:09:47 PDT



Σε ταξίδια στα νησιά, χεράκι - χεράκι με τα κλισέ να μου κλείνουν το μάτι.
Σε μονά κρεβάτια στρώνοντας πάνω τους το σεντόνι των ανασφαλειών μου.
Σε αυτοκίνητα με τα παράθυρα ανοιχτά και τις σκέψεις να ανεμίζουν.
Σε πάρτυ με αλκόολ που δεν ήξερε πως να φανερώσει την αλήθεια του.
Σε υπεραστικά λεωφορεία με προορισμό πόλεις χωρισμών και επανασυνδέσεων.
Σε ανθρώπους πολυκαιρισμένους κι άλλους πολυχρησιμοποιημένους.
Σε συναυλίες χωρίς κοινό, μα με κοινό παρανομαστή την απουσία.
Σε βόλτες στα μέρη που υπήρξαν δικά μου μόνο για λίγο.
Σε χειμώνες που κραύγαζαν και καλοκαίρια που ξεκούραζαν.
Και κυρίως στις παράλληλες ζωές που δεν ήταν ποτέ τίποτε άλλο παρά παιχνίδια του μυαλού.

(image)



5 σειρές που πρέπει να δεις (vol. 4)

Wed, 12 Jun 2013 19:07:44 PDT

Η ιστορία γνωστή. Παίρνω 5 σειρές που παίζονται αυτήν τη στιγμή στην Αμερική και προσπαθώ να σας πείσω να δείτε έστω και μία. Αν δείτε δε και τις 5, είναι πραγματική επιτυχία για 'μένα και καμμενιά απ' τη μεριά σας. Καθίστε αναπαυτικά, ξεκινάμε!House Of CardsΜόνο κι εφόσον λατρεύεις το αλαζονικό ύφος του Kevin Spacey θα σου πρότεινα να συνεχίσεις παρακάτω. Για όσους ανήκουν σ' αυτήν την κατηγορία λοιπόν, η συγκεκριμένη σειρά θα σας ανταμείψει δίχως άλλο. Το story έχει ως εξής: Ο πρωταγωνιστής μας είναι μέλος του Κογκρέσου σε μια χώρα που λέγεται Αμερική. Αλλά δεν είναι όποιος κι όποιος. Είναι πλάσμα που όταν δεν πετυχαίνει αυτά που θέλει, δεν το βάζει κάτω, δεν κλαίγεται, δεν κρύβεται στα σκέλια του. Εκδικείται. Και το κάνει με κάθε τρόπο και κάθε μέσο. Ύστερα λοιπόν από μια προδοσία απ' τα μέλη του Kογκρέσου και την απώλεια μιας αναμενόμενης υπουργικής θέσης, ο Frank Underwood (Kevin Spacey) δρα ύπουλα και εκ των έσω, προκειμένου να εκδικηθεί όσους τόλμησαν να του γυρίσουν την πλάτη. Σε αυτό το σχέδιο δεν είναι μόνος του, αλλά έχει βουτήξει βαθιά και τη γοητευτική σύζυγό του, με την οποία διατηρεί μια σχέση του τύπου "Σουηδία γίναμε!". Ο Spacey διδάσκει πολιτική δίνοντας έναν τόνο ελαφρώς σαρκαστικό για το πόσο εύκολα μπορεί κανείς να χειριστεί τους ανθρώπους. Σειρά που αν μη τι άλλο σου ανοίγει τα μάτια για τα πολιτικά παρασκήνια.ScandalΣτα ίδια πολιτικά πλαίσια κινείται και το Scandal μόνο που περιέχει το γνωστό σύνδρομο Clinton. Παράνομος έρωτας μεταξύ του ισχυρότερου άντρα στον πλανήτη Fitzgerald Grant και της δεσποινίδος με τ' όνομα Olivia Pope. Άλλα εδώ δε μιλάμε για μια απλή κοπέλα που έτυχε να εργάζεται στο γραφείο του πλανητάρχη . Η δουλειά της ερωτοχτυπημένης "Monica" έχει το μότο "I fix things." Βρέθηκες μ' ένα πτώμα στο κρεβάτι σου, απήγαγαν την κόρη σου, σκότωσαν τη σύντροφό σου και κατηγορούν εσένα; Μ' ένα κοίταγμα, με λίγη κουβεντούλα η Olivia Pope έχει μέσα της τον ανιχνευτή ψεύδους κι απ' τη στιγμή που θα κρίνει ότι είσαι αθώος, έχει αναλάβει να καθαρίσει για πάρτη σου. Μέσα σ' όλα αυτά όμως ποιος είπε ότι η ίδια δεν τις έχει κάνει τις αμαρτίες της; Ή οι συνεργάτες της; Η προσωπική ζωή της ίδιας και της ομάδας της, μπλέκεται σε ιστορίες πελατών της, ενώ βλέπεις πως και η ζωή του πλανητάρχη, με όλα τα μυστικά που τον περιβάλλο[...]



In Colors - Minor Project

Sun, 24 Mar 2013 17:12:01 PDT

allowfullscreen="" frameborder="0" height="300" src="http://www.youtube.com/embed/8R09dmLEU7M" width="400">

Cut me up in two or three or four dark clouds,
I won't bring you rain
I won't spend my time to prove you're good or bad
or tend to feel the ground.
That's not my fate.
That's not your land.

Rising up that kids can be destroying,
can be exhausting but a smile comes when they grow.
Restless thoughts and actions you'r so proud of,
when you know. Or if you don't they disappear and they feel wrong.

Right! You look up right again.
You broke your right to be the same like them.
I want them real I want them to live their life in peace.
Frost! He seem to hesitate, my thoughts are black,
your ones are reprimand . I want you cool,
I want you to live your life in colors.

Carve your name at benches walls or sheets.
The road you walked was just a street,
there are no clouds or hidden doors.

*Όταν στο "μαύρο βλέπεις χρώμα"...
(image)



Στην εποχή της εικόνας και του ήχου

Fri, 08 Mar 2013 08:13:09 PST


Κάτι οθόνες ψιθυρίζουν έναν πόθο που δε λέει να σβήσει.
Μια φωνή διαπερνά ένα ηχείο λέγοντας φράσεις που ξεπερνούν και σύνορα.
Τα πίξελ συνθέτουν τη μορφή ενός προσώπου χωρίς μυρωδιά.
Στο κατράν του κινητού σχηματίζονται λέξεις που δεν τολμάς να ξεστομίσεις.
Κι όλο αυτό προσπαθεί να πάρει τη μορφή της αγάπης, ενώ γύρω σου γυρίζει μια ζωή που δε θα ξαναζήσεις.

Και μαγνητοσκοπείς στιγμές, γιατί η μνήμη του μυαλού σου έχει γεμίσει από αναμνήσεις.
Και στέλνεις εικονικά χαμόγελα, ενώ το δικό σου χαρίζεται σε διπλανά.
Και μετά αναρωτιέσαι για τις σχέσεις του κάποτε, ενώ προσπαθείς να μαντέψεις το μέλλον.

*Σ' ένα παρόν που πολλά κρίνονται απ' τα πλήκτρα, πως επιβιώνουν οι αγάπες μιας άλλης εποχής;

(image)



"Πόσο αξίζουνε τα κρύσταλλα όταν σπάνε;"

Wed, 20 Feb 2013 07:01:06 PST


Ερωτεύτηκα ανθρώπους που είδα σε φωτογραφίες κι έκαψα τ' αρνητικά τους.
Περπάτησα δρόμους που φαντάστηκα και δεν ξαναγύρισα ποτέ.
Έζησα ιστορίες με κλειστά μάτια, τ' άνοιξα κι έπαψαν να ζουν.
Αγάπησα γονείς που γέννησαν μωρά κι έγιναν υπηρέτες στην αυλή του Ηρώδη.
Ένιωσα το σώμα μου να διαιρείται, να παίρνει δύο μορφές που πάλευαν για μια θέση στο θρόνο του μυαλού μου. Μα καμία δε νίκησε. Κι έτσι βρέθηκα σ' έναν άσπρο τόπο που βάφτηκε γρήγορα κόκκινος απ' τα αίματα της καρδιάς μου.

(image)



Επιβάτες στο τρένο της ζωής

Wed, 12 Jun 2013 19:11:48 PDT

"Τι έγινε εκείνο το τρένο που έβλεπε τα άλλα τρένα να περνούν."Υπάρχουν άνθρωποι που "κρίνουν το μέλλον σου με σκόνες για να αντέχουνε στα βίτσια". Που (κατά)κρίνουν τις πράξεις σου, μόνο και μόνο γιατί πίστεψαν πως βρίσκονται σε θέση που μπορούν να ορίσουν μια ζωή -πώς παίρνεις άραγε τέτοια εξουσία στα χέρια σου; Με διαδικασία εκλογών ή με δικτατορικό πραξικόπημα;-. Άνθρωποι που θεωρούν πως έχουν κάνει πράγματα στη ζωή τους που θα έπρεπε να τα 'χεις κάνει κι ο ίδιος. Πτυχίο, δουλειές, σχέσεις, παιδιά. Κι όλα αυτά σε ορισμένα πλαίσια. Πτυχίο στα 4 χρόνια, δουλειά απ' τα 18 σου, σχέση με την επιγραφή "σοβαρή" ή "μακροχρόνια", παιδιά στην "κατάλληλη" ηλικία. Κι αν εγώ δε θέλω να κρατήσω στα χέρια μου ένα χαρτί που θα ορίσει μια δουλειά που δεν αγαπώ, αλλά θέλω να επιλέξω και ν' ασχοληθώ με πράγματα που μ' αρέσουν πραγματικά;  Αν δεν έχω βρει τον κατάλληλο άνθρωπο για να δοθώ σε ουσιαστικό επίπεδο και να χτίσω μαζί του μια σχέση καθαρή και χρόνια; Αν δε θέλω να κάνω ακόμη παιδιά, αλλά όταν θα 'χω ολοκληρωθεί μέσα μου προκειμένου να τα γεννήσω με αγάπη και ελευθερία και όχι με απωθημένα κι εμμονές; Με ποιο δικαίωμα κρίνεις τις επιλογές του παρόντος και του μέλλοντός μου; Πόσα βίτσια κουβαλάς και πόσα απωθημένα βαραίνουν τη δική σου πλάτη που θες να την ξεκουράσεις δίνοντας τα σ' εμένα;Υπάρχουν άνθρωποι που "μιλάν για τέχνη, για ρεύματα και τάσεις" κι όταν "περνάει μια όμορφη οι ίδιοι λένε: κοίτα την καριόλα."Άνθρωποι που στο επιφανειακό στρώμα του εγκεφάλου τους έχουν απόψεις και ιδέες που τις θεωρούν σοφές, άνθρωποι που στο σπίτι τους έχουν τεράστιες βιβλιοθήκες με βιβλία που δεν έχουν αγγίξει ποτέ, αλλά έχουν ισχυρή γνώμη πάνω σ' αυτά. Που τους αφορά οτιδήποτε χωνεύεται δύσκολα από τον εγκέφαλο, αλλά οι ίδιοι δεν το βάζουν καν στο στόμα τους. Άνθρωποι που όταν βλέπουν να γίνεται κάτι όμορφο προσπαθούν να βρουν την αρνητική του πλευρά, επειδή τους φαίνεται επιφανειακό σε σχέση με τη γνώση που θεωρούν πως κατέχουν. Ή το "καταψηφίζουν", γιατί δεν μπορούν να το αγγίξουν, να το κατακτήσουν, να το κατανοήσουν, να το διαχειριστούν.Υπάρχουν κι άνθρωποι που "ζούνε καπνίζοντας και κρύβουν απ' τα τζάμια τους τα χιόνια."Που ξεχνά[...]



"Ποιος φόβος σε νίκησε πάλι;"

Tue, 15 Jan 2013 00:11:28 PST

(image)
"Το σκοτάδι δεν μπορεί να καταπολεμήσει το σκοτάδι.
Μόνο το φως μπορεί να το κάνει αυτό.
Το μίσος δεν μπορεί να καταπολεμήσει το μίσος.
Μόνο η αγάπη μπορεί να το κάνει αυτό."
[Martin Luther King]


Φοβάμαι τους ανθρώπους που μιλάνε με σιγουριά.
Είναι κάτι ανώτερο ή απλά έχει τελειώσει η ζωή τους;
Φοβάμαι τους ανθρώπους που λένε πως δεν είναι σαν τους άλλους.
Είναι αυτοί που γρήγορα γίνονται ακριβώς όπως οι άλλοι.
Φοβάμαι τους ανθρώπους που σταματούν να ψάχνουν την αλήθεια.
Τους φανερώθηκε τόσο εύκολα ή οι ίδιοι την κρύψανε βαθιά;
Φοβάμαι τους ανθρώπους που με κρίνουν θετικά ή αρνητικά.
Πότε έμαθα τον εαυτό μου για να με μάθουν κι αυτοί;
Φοβάμαι τους ανθρώπους που πατάνε γερά στα πόδια τους.
Όποιος δεν πετάει ψηλά πώς ξεχωρίζει τη γη απ' τα υπόγεια;
Φοβάμαι τους ανθρώπους που στην καρδιά τους κατοικεί το μίσος για άλλον άνθρωπο.
Τί σ' έκανε να μισήσεις την ίδια σου τη σάρκα;

Μα πιο πολύ φοβάμαι τους ανθρώπους που ζουν στη σκιά μου.
Τί καλύτερο έχω εγώ που δεν έχουν αυτοί;
Τί τους έχει λείψει στη ζωή τους και η δική μου τους κρατά ζωντανούς;
Μα πιο πολύ φοβάμαι πως κάθε μου κίνηση δεν πρέπει να τους απογοητεύει.

Πως κάθε μου κίνηση είναι σανίδα σωτηρίας γι' αυτούς, μηχανή υποστήριξης της αναπνοής τους.
Και πώς να σε κρατήσω στη ζωή αν εσύ έχεις πεθάνει από καιρό;

*"Δε θα γίνεις ποτέ εγώ", είπε. Μόνο που δεν είχε καταλάβει πως εγώ ήθελα πάντα να γίνω ο εαυτός μου.
(image)



5 γενικά και δοκιμασμένα tips

Wed, 12 Jun 2013 19:15:10 PDT

1) Πως να σώσετε το κινητό σας απ' το νερόΠόσο σύνηθες είναι να παίρνετε το κινητό σας στην τουαλέτα, να μηνυματίζεστε, ν' ακούτε μουσική, να σερφάρετε στο ίντερνετ; Πείτε λοιπόν ότι με μια απότομη κίνησή σας, αυτό βρίσκεται στον πάτο της λεκάνης. Μην πανικοβάλλεστε! Η λύση είναι απλή. Ανοίγετε το κινητό σας, αφαιρείτε όλα του τα εξαρτήματα, τα στεγνώνετε εξωτερικά μ' ένα πανί ή μια πετσέτα, ενώ μ' ένα σκουπάκι ή τη φυσούνα της σκούπας απορροφάτε την εσωτερική υγρασία. Καλό είναι να μην χρησιμοποιήσετε σεσουάρ μιας και μ' αυτό τα μόρια του νερού εισέρχονται περισσότερο στο εσωτερικό του κινητού. Η μαγεία όμως βρίσκεται στο παρακάτω τιπ. Παίρνετε ένα οποιοδήποτε δοχείο ή βάζο, το γεμίζετε με συσκευασμένο ρύζι, τοποθετείτε το κινητό με την υποδοχή της SIM προς τα κάτω και το σφραγίζετε. Μετά από 3 ημέρες κι αφού τοποθετήσετε και την μπαταρία στο κινητό θα δείτε πως δεν έχει ίχνος υγρασίας, ακόμη και στο πιο ευαίσθητο σημείο που είναι η οθόνη. Το ρύζι, όπως και το silica gel (αυτά τα διαφανή μπαλάκια σε κουτιά παπουτσιών και στο εσωτερικό τσαντών) έχουν απορροφητική ικανότητα της υγρασίας. ΠΡΟΣΟΧΗ! Η παραπάνω διαδικασία συνεπάγεται πως το κινητό θα είναι αφόρτιστο για 3 ημέρες. Απαγορεύεται ρητά να το διαπεράσει ρεύμα, γιατί θα βραχυκυκλώσει το σύστημά του και μετά θα το κλαίτε στα σίγουρα.2) Πως να φτάξετε κέικ του 5λεπτου Έχετε φούρνο μικροκυμάτων; Ωραίιια! Μόλις αποκτήσατε 2 παραπανίσια κιλά. Αν είστε σε φάση από Δευτέρα δίαιτα καλύτερα προχωρήστε στο επόμενο τιπ, διαφορετικά δώστε προσοχή. Πάρτε μια μεγάλη κούπα και αναμίξτε 4 κουταλιές της σούπας αλεύρι για όλες τις χρήσεις, 1/4 κουταλάκι του γλυκού μπέικιν πάουντερ, 3 - 4 κουταλιές της σούπας ζάχαρη και 2 κουταλιές της σούπας κακάο. Στη συνέχεια προσθέστε ένα αυγό και ανακατέψτε το καλά. Το μείγμα θα είναι κολλώδες, αλλά μην σας ανησυχήσει αυτό. Συνεχίστε προσθέτοντας 3 κουταλιές της σούπας γάλα και 3 κουταλιές της σούπας λάδι, καθώς και λίγη σκόνη βανίλιας. Μπορείτε να φανείτε δημιουργικοί ρίχνοντας μέσα όποιο άλλο υλικό της αρεσκείας σας, όπως τρούφα ή κομματάκια σοκολάτας, κανέλα, ακόμη και τριμμένο μπισκότο. Ανακατέψτε καλά [...]



Χριστούγεννα και φέτος

Wed, 12 Dec 2012 03:41:07 PST

(image)
Βιτρίνα του καταστήματος Fokas στην Ερμού, Αθήνα 2012
"HUNGRY BUT CHIC"

Σε εποχές σαν αυτές, σε καιρούς αντιθέσεων, άλλοι μετράνε χρόνο αντίστροφα μέχρι τα Χριστούγεννα κι άλλοι μέχρι το "θάνατό" τους. Στις μέρες που η Ελλάδα βουλιάζει στη μιζέρια, πνίγεται στο βούρκο της κι ο κόσμος της αναρωτιέται για το τι "μέλλει γενέσθαι", υπάρχουν άνθρωποι που χαίρονται για την παγωνιά του χειμώνα, για την έλευση των εορτών - πότε άλλωστε η γη έπαψε να γυρίζει; - και άνθρωποι που τρέμουν απ' το φόβο κι απ' το κρύο. Πως μπορούν οι δεύτεροι να κατηγορήσουν τους πρώτους, πως μπορούν οι πρώτοι να συμπονέσουν τους δεύτερους; Πότε κάποιος φόρεσε το σώμα κάποιου άλλου κι ένιωσε ένα μ' αυτόν; Πότε ο κόσμος στάθηκε ευαίσθητος κοιτώντας ένα κερί που έλιωνε και βούρκωσε μπρος στη λάμψη της φλόγας του; Πότε κάποιος το είδε αυτό σαν θάνατο και πότε σαν όμορφο θέαμα για να γεμίσει τα μάτια του με εικόνες;
Αυτά τα Χριστούγεννα μπορεί να "μιλήσουν" διαφορετικά στον καθένα, όπως άλλωστε κάθε χρόνο, όμως φέτος η γαλοπούλα μπορεί να το σκάσει απ' το τραπέζι, ο άστεγος να κάψει τον εαυτό του για να ζεσταθεί, τα ψώνια του σούπερ - μάρκετ να κατρακυλήσουν στους δρόμους κάνοντας την επανάστασή τους. Ίσως μόνο έτσι οι γιορτές αποκτήσουν το νόημα τους. Αυτό που είχαν πάντοτε, αλλά άλλοτε ο κόσμος το κρατούσε σφιχτά στα χέρια του κι άλλοτε το άφηνε να πετάξει πάνω απ' τα κεφάλια του.

*Όλες οι μέρες είναι ίδιες, οι άνθρωποι τους δίνουν το νόημα τους.
(image)



"Συλλέκτης στιγμών"

Wed, 12 Jun 2013 19:19:26 PDT

Δε θα σταματήσω ν' αγαπώ: τη μυρωδιά των βιβλίωντα χουχουλιάρικα πουλόβερτο τσάι μήλο - κανέλατις σοκολάτεςτο κόκκινο ζεστό κρασίτο τραγούδι "Le Vent Nous Portera"τη Norah Jonesτο Παρίσιτην ταινία "Amelie"τα σκουφάκιατους ήχους απ' τα πατήματα των ηθοποιών στο θέατροτο άχνισμα του χειμωνιάτικου καφέτους διαλόγους της ταινίας "Φτηνά Τσιγάρα"τα Χριστούγεννατις χιονόμπαλεςτα γυαλιά ταρταρούγατα ρετρό αντικείμενατις γραφομηχανέςτα ταξίδια με τρένοτα cupcakesτο χειμώνατα χρυσόψαρατις βέσπεςτη βροχήτα θερινά σινεμάτα "παιδικά" ζαχαρωτάτη θάλασσατα τραγούδια της δεκαετίας του '60τα μικρά παιδιάκαι τους ανθρώπους με τους οποίους δημιουργώ και μοιράζομαι τις στιγμές μου.[...]



Η μόνη μου πατρίδα είναι ο χρόνος - Μιλτιάδης Πασχαλίδης

Mon, 03 Dec 2012 12:58:34 PST

(object) (embed)

Τα όνειρά μου σαν παιχνίδια κουρδισμένα
και το μυαλό μου μια παράξενη πατέντα
οι αναμνήσεις μου, μου πιάνουνε κουβέντα
απόψε λέω να παίξω απ΄ τα κερδισμένα

Κι έτσι τον δρόμο μου ανάποδα μαζεύω
θυμάμαι όλα της ζωής μου τα λημέρια
τάιζα λύκους και μου τρώγανε τα χέρια
κι έτσι παιδεύτηκα να μάθω να χαϊδεύω

Μόνος μου έφυγα και φτάνω μόνος
κι όλους τους δρόμους που με `βγάλαν εδώ πέρα
τους έχω πάλι περπατήσει σε μια μέρα
μόνη μου πατρίδα είναι ο χρόνος

Ύστερα ήρθαν οι χαρούμενες παρέες
όλο μου `λέγαν σε κανέναν δε χρωστάω
με πότιζαν οινόπνευμα να μάθω να γελάω
κι εγώ τις άφησα κι έψαξα για νέες

Η θάλασσα με μάζεψε απ΄ το δρόμο
μου χάρισε αλάτι να ξεχνάω
μου έμαθε το κύμα να αγαπάω
κι ένα κατάρτι έβγαλα στον ώμο

Μόνος μου έφυγα και φτάνω μόνος
κι όλους τους δρόμους που με `βγάλαν εδώ πέρα
τους έχω πάλι περπατήσει σε μια μέρα
μόνη μου πατρίδα είναι ο χρόνος

*Ένα τραγούδι και μια ιστορία που σε λίγο κλείνουν μια ολόκληρη δεκαετία.
(image)



Ερώτησεις (στα χρόνια) κρίσης

Sun, 18 Nov 2012 05:13:45 PST



Γιατί ο κόσμος γυρίζει γύρω απ' την τροχιά του;


Πώς αλλάζει το μυαλό του ανθρώπου;

Τί δε θα φορεθεί φέτος;

Ποιοι βρίσκονται πίσω απ' τους κυβερνώντες;


Τί ζητάς απ' τη ζωή σου;

Πώς χάνεται η ανθρωπιά από μέσα σου;

Τί απαντάς σ' ένα παιδί για τη βία;



Ποιοι είναι αυτοί που μας έφτασαν ως εδώ;


Γιατί κυριαρχεί το μυαλό κι όχι η καρδιά;

Πώς αγαπάς χωρίς τροφή;


Γιατί επιβιώνει η προσαρμοστικότητα κι όχι η εξυπνάδα;


Ποιοι είναι οι εχθροί και ποιοι οι σύμμαχοι σου;

και εν τέλει ...

Πού κρύβεται η αλήθεια;


*Ξέρεις όλες τις απαντήσεις στην ερώτηση κλειδί;
(image)



"Λίγη ανθρωπιά ζητάω!"

Thu, 08 Nov 2012 10:10:56 PST

Θέλω να χαμογελάς όταν σου στέλνω όσα γράφω για 'σένα, για 'μας, για τους γύρω μας, να λες πως δεν τα 'χουν ξανασυναντήσει πουθενά τα μάτια σου κι ας τα 'χεις νιώσει, να λες τύχη τ' ότι με γνώρισες, να λες λογικό ότι μ' αγάπησες.Θέλω να χαμογελάς όταν γίνομαι σα μικρό παιδί, όταν τρώω σοκολάτα και χοροπηδάω στο δρόμο, όταν βλέπω μωρά και γεμίζω χαμόγελα, όταν κάνω όνειρα πως θα ζήσουμε στο Παρίσι, όταν πιστεύω ακόμα στους ανθρώπους και δίνομαι σ' αυτούς.Θέλω να κλαις μαζί μου όταν βλέπω τη χώρα μας να είναι τόπος συγκέντρωσης νεκρών, όταν βλέπω ανθρώπους να τσαλαπατούν τις ψυχές τους, όταν ακούω να μιλάνε για το μέλλον λες και δεν υπάρχει στο μέλλον, όταν βλέπω τους γονείς μας να μετράνε αριθμούς και να ζουν στα σκοτάδια.Θέλω να κλαις μαζί μου όταν βλέπω μετανάστες να 'χουν χαραγμένο δέρμα και πρόσωπο, όταν συναντάμε στο δρόμο μας ανθρώπους χωρίς σπίτι κι οικογένεια μ' ένα χέρι απλωμένο και μια κουβέρτα αγκαλιά, όταν σκουπίδια γίνονται ψώνια από σούπερ - μάρκετ, όταν κάποιοι σκοτώνουν χρώματα και πατρίδες.Θέλω να μ' αγκαλιάζεις όταν λέω πως κουράστηκα απ' τα πάντα, πως δεν έχω κουράγιο να πάω ούτε μέχρι το περίπτερο, όταν λέω πως βαρέθηκα τη μιζέρια και την κακία που κουβαλάνε οι άνθρωποι σαν μπάσταρδα παιδιά, σαν παιδιά που δεν τα νιώθουν δικά τους, αλλά τα 'χουν κάνει για να ξεφορτωθούν τις ανασφάλειες τους.Θέλω να μ' αγκαλιάζεις όταν θυμάμαι κάτι που με πόνεσε, κάτι που μου 'χει αφήσει βαθύ σημάδι, όταν χάνομαι στις σκέψεις που ζωγραφίζονται μόνο από νερό που τρέχει απ' τα μάτια μου, όταν νιώθω την ανθρώπινη φύση μου να με κυριεύει, όταν αποχαιρετάω ανθρώπινες μορφές.Θέλω να τσουγκράς το ποτήρι μου όταν πίνω για τη χαρά του έρωτα, για τα μελλοντικά μου σχέδια, για την ελπίδα μου σε 'μας, για τις στιγμές που περάσαμε, γελάσαμε και δεν ξεχάσαμε ακόμα, γι' αυτά που δεν ζήσαμε και θα 'ρθουν.Θέλω να τσουγκράς το ποτήρι μου όταν θέλω να κατεβάσω και να πιω όλες τις δηλητηριασμένες αναμνήσεις του χθες, όταν ζαλίζομαι για ν' αντέξω τη φράση "Η ζωή θα μοιάζει με ζωή", όταν ξερνάω παραπληγικές σκέψεις και συμπιεσμένα συ[...]



Η ιστορία θα είναι πάντα η ίδια

Sun, 30 Jun 2013 22:48:22 PDT

Οι ανασφάλειες μεταδίδονται χέρι με χέρι,ο ιός του φιλιού μεταδίδεται με το σάλιοκι η αγάπη εισβάλλει στην καρδιά.Η ιστορία θα είναι πάντα η ίδια, τίποτα δε θα την απογοητεύει. Ο ήλιος θα είναι ψηλά, το φεγγάρι θα ξεμυτάει κάθε σούρουπο, ο ουρανός θα μένει πάντα αξεδίψαστος, τ’ αγόρια θα χωρίζουν τα κορίτσια και τα κορίτσια θα χωρίζουν τ’ αγόρια. Οι άντρες θα ερωτεύονται τις πονεμένες γυναίκες και οι γυναίκες θα ερωτεύονται τους όμορφους άντρες. Ένα σπίτι δε θα είναι ποτέ η χώρα μας, μια πόλη ποτέ η μάνα μας. Θα μοιράζουμε τα πάντα και πάντα θα κλέβουμε, θα υποσχόμαστε να γίνουμε καλύτεροι και θ’ αποστρέφουμε το κεφάλι. Θα ξενυχτάμε τα βράδια πίσω από μια πλάτη που θα μας ταΐζει όνειρα τα ξημερώματα. Θ’ ακούμε Tom Waits κάθε στιγμή που θα βρέχει και θα υποσχόμαστε την άλλη μέρα το πρωί πως θα κόψουμε το πιοτό. Θα λέμε πως θα γίνουμε καλύτεροι και πως θ’ αλλάξουμε για χάρη της. Θα φεύγουμε από κάθε δουλειά που μας σιχαίνεται και θα διαλέγουμε ένα ακατανόητο ταξίδι. Δε θα βάζουμε ποτέ τη ζωή μας σε τάξη και θα προδίδουμε το σκυλί που μας ακολουθεί μέχρι την εξώπορτα. Κάθε καλοκαίρι θα πληρώνουμε κάποιον για λίγη ελευθερία και κάθε χειμώνα θα μας παίρνει πίσω οτιδήποτε μας είχε χαρίσει απλόχερα. Θα διώχνουμε τα φαντάσματα μα εκείνα θα μας υπενθυμίζουν το ναυάγιο της ενηλικίωσης και τους καθοριστικούς έρωτες. Θα κλαίμε και θα γελάμε. Θα γελάμε με αυτά που κλαίμε και θα κλαίμε με αυτά που γελάμε. Οι συγγενείς μας θα είναι δυο στοίβες ρούχα και οι δρόμοι θα ξαποστέλνουν τους υπάλληλους της ψευτιάς. Θα χορεύουμε στα μέρη που μας ανέχονται και με ανθρώπους που μας αγαπούν μόνο για να θυμόμαστε τι πάει να πει φιλία. Θα μοιραζόμαστε μια βραδιά σ’ ένα καπηλειό όλα τα μυστικά μας με κάποιον άγνωστο και ύστερα δε θα τον ξαναβλέπουμε ποτέ. Θα ζηλεύουμε και θ’ αγαπούμε τα κατορθώματα του διπλανού μας, μα θα τον αγκαλιάζουμε με περίσσια στοργή και θαυμασμό. Δε θα φοβόμαστε τη μοναξιά και θα τρώμε παγωτό όταν όλα είναι εναντίον μας. Θα σου ανακατεύω το καφέ και θα με βρίζεις γιατί κοίταξα εκείνο το κορ[...]



5 + 1 τρόποι ενάντια στην κρίση

Sun, 04 Nov 2012 15:48:32 PST

Η εποχή που ζούμε προστάζει λιτότητα στις οικονομικές μας συναλλαγές, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν υπάρχουν τρόποι να γεμίσουμε το χρόνο μας δημιουργικά. Παρακάτω λοιπόν, θα βρείτε 6 ιδέες για να περάσετε τη μέρα σας ευχάριστα και σχεδόν ανέξοδα.Οργανώστε σε κάποιο φιλικό σπίτι βραδιές ταινιών. Ονομάστε κάθε βραδιά με το θέμα των ταινιών που θέλετε να δείτε (π.χ. βραδιά Woody Allen, βραδιά χαζοαμερικανιάς, βραδιά film noir) και αφήστε τον καθένα να επιλέξει τις ταινίες της αρεσκείας του. Επίσης το κάθε μέλος της παρέας μπορεί να φέρει από κάποιο υλικό που έχει στο σπίτι του προκειμένου να μαγειρέψετε. Έτσι όχι μόνο θα συμβάλλουν όλοι, αλλά και θα επιβαρυνθείτε οικονομικά με το λιγότερο δυνατό τρόπο. Το παραπάνω ισχύει και για βραδιά επιτραπέζιων παιχνιδιών. Κάντε μια βόλτα στην πόλη μόνοι σας, με τους φίλους σας ή με τον σύντροφό σας. Περπατήστε νωρίς το πρωί πριν την δουλειά σας ή την σχολή σας, το μεσημέρι ή αργά το βράδυ όταν υπάρχει απόλυτη ησυχία. Δείτε την πόλη με άλλο μάτι τις ώρες που επικρατεί ηρεμία και αφήστε το μυαλό σας να πετάξει μακριά απ' την βουή και την κίνηση.Βρείτε μαγαζιά που η τιμή του ποτού και του κοκτέιλ είναι στα 5 ευρώ, ενώ του καφέ και της μπύρας στα 3.Δε χρειάζεται να πληρώνετε το ποτό σας 7 και 10 ευρώ σ' ένα μαγαζί που πάτε για να κλειδώσετε τον εαυτό σας και ν' αφουγκραστείτε τις σιωπές σας. Μποϊκοτάρετε όσα μαγαζιά σερβίρουν το ποτό σε αυτή την τιμή και ανακαλύψτε πιο φθηνές επιλογές.Περάστε μια βόλτα απ' την τοπική βιβλιοθήκη και δανειστείτε βιβλία. Μπορείτε να βρείτε από μυθιστορήματα και ποιητικές συλλογές μέχρι ιστορικά και πολιτικά βιβλία  ανάλογα το προσωπικό σας γούστο και την διάθεση της στιγμής.Γυμναστείτε σε κάποιο πάρκο ή κάποια πλαζ με παρέα ή και μόνος. Κάποιοι δήμοι έχουν φροντίσει να τοποθετήσουν όργανα γυμναστικής στα πάρκα κι έτσι πέρα απ' το τρέξιμο ή το περπάτημα, μπορείτε να ασκηθείτε όπως σ' ένα γυμναστήριο και μάλιστα εντελώς δωρεάν.Επισκεφθείτε εικαστικές εκθέσεις που γίνονται στην πόλη σας με ελεύθερη είσοδο. Μιλ[...]



Χαρούμενη στην πόλη των τρελών

Wed, 12 Jun 2013 19:22:29 PDT

Η Αθήνα είναι μια πόλη που πρέπει να την περπατήσεις, να τη μάθεις, να την εξερευνήσεις. Η σχέση μαζί της είναι μια σχέση αλήτικη, επικίνδυνη, αλλά συνάμα γοητευτική. Θέλεις να λύσεις το μυστήριό της κι ας ξέρεις πως θα σου μείνουν απωθημένα. Πρωτίστως όμως, πρέπει να δημιουργήσεις στιγμές μαζί της, όπως:-τα βράδια στο σπίτι με τον Δίεση, αλλά και τον Εν λευκώ στο αυτοκίνητο, ενώ ταξιδεύεις στους δρόμους της-τα σημεία που χάνεσαι μέσα σε βιβλία, από τον Ιανό στη Σταδίου και τον Οίκο Ανοχής Σκέψης στο Κολωνάκι μέχρι τα παζάρια βιβλίων στο Αιγάλεω-τα πρωινά στο Paul με θέα το επιβλητικό Zonar's στην Πανεπιστημίου και τα κρουασάν του Ciao στο αθώο Παγκράτι-τις μυρωδιές από σοκολάτες παραδείσου στο Max Perry και τις κραιπάλες στο Zio Peppe μετά από ξενύχτι-την στάση Ακαδημίας που σε κάνει να τραγουδάς από μέσα σου ένα πολύ αγαπημένο σου ρεφρέν-τις βόλτες στο συνεχώς κινούμενο Γκάζι και το Θησείο που μυρίζουν πάντα καλοκαίρι -τις νύχτες που η Πλατεία Αγίας Ειρήνης κι η Πλατεία Καρύτση παίζουν με τα φώτα και τις σκιές-τις Παρασκευές ανάμεσα σε καπνούς, αλκόολ και μουσικές νότες στο Σταυρό του Νότου-τα ούζα στο Γκαζοχώρι και τη συνέχεια στο Socialista κάτι βράδια Σαββάτου-τις μη μελαγχολικές Κυριακές στα Petite Fleur στο Κολωνάκι και το Χαλάνδρι με τα πικάπ και τους δίσκους τους-τα ιδιαίτερα κοκτέιλ σε όμορφα περίεργα μέρη όπως το Κλουβί στα Άνω Πετράλωνα και το Baba Αu Rum στην Κλειτίου-τα στενά και τις στοές που φωτίζονται από μπαράκια σαν το Bartessera και συνοδεύονται από ένα γοητευτικό τραγούδι που ηχεί στ' αυτιά σου-την αγορά στο Μοναστηράκι με τις αντίκες που αναδύουν παρελθοντικές μυρωδιές-το χάος στην Ερμού που διακόπτεται από μουσικούς του δρόμου που σου θυμίζουν συναυλίες, εποχές και πρόσωπα-το βρώμικο στην Πλατεία Μαβίλη και τη Μιχαλακοπούλου-τους ηλιόλουστους καφέδες με μυρωδιά θάλασσας στη Μαρίνα Φλοίσβου και τα βροχερά απογεύματα στο Βig Αpple στη Σκουφά -και τον αριθμό ενός αστικού λεωφορείου για μια διαδρομή που έμαθες να κάνεις με κλειστά μάτια και σε οδηγεί άλλοτε στον παρ[...]



Κυριακή - Κωνσταντίνος Βήτα

Sun, 04 Nov 2012 15:50:39 PST

allowfullscreen="allowfullscreen" frameborder="0" height="300" src="http://www.youtube.com/embed/A4vsWLi1Eko" width="400">Όταν σε κοιτάζω δεν ξέρω τι θέλω,μοιάζει με εικόνα παγωμένη από έργο,όλα σταματούν κι όλα τρέχουν συγχρόνως,ποιος μπορεί να πει τι είναι ο χρόνος;Όσο σε μαθαίνω χάνω τις λέξεις,γίνομαι ένα σώμα με χίλιες ορέξεις,τόσα ραντεβού σε μια καφετέρια,τόση αμηχανία για τέσσερα χέρια.Από την γωνία μέχρι το σταθμόέγινα από άνθρωπος, παιδί χαζό,μια Κυριακή από χίλια κομμάτια,έπεσε πάνω μου και έγινε δάκρυα.Πες μου ποιόν μπορεί η αγάπη να σώσει,όταν παίρνει λίγα απ' αυτά που έχει δώσει;Πάντα ήθελα κάποιον να 'μαστε μαζί,κι είμαι πάλι μόνος μέσα στην βροχή."Είν' αυτό το τέλος, ή είναι η αρχή"λέει ένα τραγούδι μέσα στο ταξί.Με άδεια χέρια γυρίζω στον κόσμο,με τ' όνειρό μου που έσβησε η ζωή,μα αν με αγαπούσες λίγο,θα 'ταν πιο μικρή καταστροφή.Στο καντράν του κινητού έχω κολλήσει,ένα μήνυμά σου μόνο θα δείξεικι όλο μασάω την τσίχλα που μας αρέσει,ένα βράδυ στο χορτάρι είχαμε πέσει.Δεν είμαι παιδί μα εσύ με κάνεις,το 'βαλες σκοπό να με τρελάνεις,μα μ' αρέσει τόσο όταν κάνεις αστεία,θέλω να σε πιάσω.Από την γωνία μέχρι τον σταθμό,έγινα από άνθρωπος, παιδί χαζό.Μια Κυριακή από χίλια κομμάτια,έπεσε πάνω μας και μού 'ρθαν δάκρυα.*Γι' αυτές τις Κυριακές που το "νόημα αλλάζει".[...]



Η χώρα της αχρωματοψίας

Sun, 04 Nov 2012 15:53:50 PST

Οι αλλοδαποί, οι ομοφυλόφιλοι, οι αλλόθρησκοι, οι άθεοι ανήκουν σε μια κατηγορία. Σ' αυτή των ανθρώπων.Εσύ που ανήκεις;Ζούμε σε μια χώρα που θέλει τον ουρανό μπλε και τον ήλιο κίτρινο. Τα κοριτσάκια να φοράνε ροζ και τ' αγοράκια γαλάζιο. Μόνο που τα πράγματα ποτέ δεν ήταν έτσι. Ο ουρανός μπορεί να είναι και ροζ, τ' αγοράκια μπορούν να φοράνε και φούξια, ο ήλιος μπορεί και να 'χει το χρώμα του σκοταδιού. Ως πότε θα βλέπουμε τα πράγματα με πρέπει κι όχι με θέλω; Τί σε νοιάζει αν είμαι κοριτσάκι και παίζω με αυτοκινητάκια;  Τι σε νοιάζει αν είμαι άντρας και φοράω γόβα; Όχι, δεν το παρατραβάω. Η γόβα αποτελεί γυναικείο υπόδημα, γιατί έτσι θέλησαν κάποιοι. Κι αν κάποιοι άντρες θέλουν να την φορέσουν; Θα εμποδίσουν το περπάτημά σου; Θα ενοχλήσουν την όρασή σου, την μόρφωσή σου, τα δικαιώματά σου;Δεν μπορώ επ' ουδενί να σταθώ αντικειμενική, να μιλήσω για μέλη της Χ.Α. με τον χαρακτηρισμό "άνθρωποι". Λυπάμαι, μα δεν είναι τίποτα. Ούτε καν ζώα όπως έχουν χαρακτηριστεί πολλάκις. Αυτοί και οι περισσότεροι ΜΑΤάτζήδες που στέκονταν κουφοί και τυφλοί απέναντι στον ξυλοδαρμό ανθρώπων είναι ανδρείκελα που θα πρέπει να εξαφανιστούν απ' την κοινωνία. Πλέον έχει γίνει ή εμείς ή αυτοί. Δεν υπάρχει αντικειμενικότητα, δεν υπάρχει λύπηση, δεν υπάρχει έλεος. Μας σκοτώνουν καθημερινά. Σκοτώνουν τους διπλανούς μας, τους απελπισμένους, τους πνευματικά ανήμπορους, με το να τους δείχνουν άμεσα υποτιθέμενες λύσεις στα προβλήματά τους και να τους τραβούν κοντά τους σαν υπνωτισμένα ζόμπι. Χαρακτηρισμοί όπως "πουστράκια, κωλομπήχτες, γαμημένες αλβανικές κωλοτρυπίδες" και άλλοι τέτοιοι που ειπώθηκαν έξω απ' το θέατρο "ΧΥΤΗΡΙΟ" στην πρεμιέρα της παράστασης "Corpus Christi" δεν είναι όχι μόνο για να βγαίνουν απ' το στόμα, αλλά ούτε καν να υπάρχουν στα κεφάλια ανθρώπων. Όσοι χρησιμοποιούν αυτές τις λέξεις σε αυτό το ύφος όπως αυτό το πράμα στο video, θα έπρεπε τουλάχιστον να διώκονται νομικά για καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Γιατί είναι ανθρώπινο δικαίωμα ο έρωτας. [...]



*Μιούζικ στόρ(ιζ)

Wed, 12 Jun 2013 19:24:49 PDT


Μια παλιά ιδέα κι ένα παλιό blog δημιουργήθηκαν απ' την αρχή σε μια καινούρια σελίδα.

Αγαπημένοι τραγουδιστές και τραγουδοποιοί,
ποιητές που συγχρονίζονται με την τέχνη της μουσικής,
καινούρια ακούσματα που φτάνουν στ' αυτιά μου,
ταινιακές μελωδίες,
ίδια λόγια ερμηνευμένα από διαφορετικές φωνές,
τραγούδια που πατάς και ξαναπατάς το repeat
είναι αυτά που συνθέτουν ένα blog με κοινό παράγοντα την μουσική.

Όσοι πιστοί της μουσικής προσέλθετε και απολαύστε υπεύθυνα στην παρακάτω διεύθυνση:
http://vazoula.blogspot.gr/
(image)



Σχέσεις στα χρόνια της κοροϊδίας

Thu, 08 Nov 2012 10:13:43 PST

"Shine like the morning light make the night seem insignificant."Υπήρχαν χρόνια στη ζωή μου που βρώμαγαν κοροϊδία. Μα τώρα έχουν αρχίσει ν' ανθίζουν και να μυρίζουν αγνότητα. Τότε όμως: Είχα μια φίλη που δεν υπήρχε άνθρωπος που να μην έχει κάτι κακό να πει γι' αυτόν. Απ' τον πιο άσχετο μέχρι τον πιο κοντινό της. Ακόμη και για έναν κοινό μας φίλο ανέφερε διάφορα και μόλις κόπηκαν οι δεσμοί τους, τα λόγια έγιναν χειρότερα. Ώσπου η φιλία μας ήρθε στο τέλος της κι άρχισε ξανά η φιλία της με τον κοινό μας φίλο. Θα πρέπει να 'μουν πολύ χαζή αν πίστευα πως και κατά τη διάρκεια της φιλίας μας και αργότερα δε θα είχαν ειπωθεί πράγματα για εμένα αντίστοιχα με αυτά που άκουγα για τους υπόλοιπους.Είχα έναν πρώην που η σχέση μας ξεκίνησε, ενώ ήταν με άλλη κοπέλα, εν γνώσει μου. (Ναι, έχω κάνει σοβαρά λάθη κι εγώ στη ζωή μου.) Κι είχε φορτώσει τόσο την άλλη κοπέλα όσο κι εμένα με ψέματα, ψέματα, ψέματα. Προς το τέλος της σχέσης μας βρέθηκα κι εγώ στη θέση της απατημένης κοπέλας με την ίδια ιστορία να επαναλαμβάνεται, απιστία δηλαδή κι έπειτα δεσμός με την επόμενη κοπέλα (καθώς η ζωή κάνει κύκλους κι όλα εδώ πληρώνονται). Κι ύστερα ξανά ένα τρίγωνο επικοινωνίας, καλοπέρασης και κοροϊδίας ανάμεσα στις πρώην του. Θα πρέπει να 'μουν πολύ χαζή αν πίστευα πως και κατά τη διάρκεια της σχέσης μας και αργότερα αυτός ο άνθρωπος θ' άλλαζε ή θα με θεωρούσε κάτι μοναδικό στη ζωή του.Είχα έναν εαυτό που έβλεπε τα παραπάνω, στεναχωριόταν, αλλά πίστευε πως οι άνθρωποι κατά βάθος είναι καλοί και δεν θέλουν να φάνε ο ένας τον άλλον. Είχε την εντύπωση πως πρέπει να συγχωρούμε για να προχωράμε στη ζωή μας. Θεωρούσε πως δεν πρέπει να κρίνουμε έναν άνθρωπο απ' το πρώτο του σφάλμα, αλλά να δίνουμε και να δίνουμε και να δίνουμε ευκαιρίες. Θα πρέπει να 'μουν πολύ χαζή αν συνέχιζα να πιστεύω ακόμη όσα πίστευα κι αν δεν άλλαζα τις αντιλήψεις μου. Αν δεν όρθωνα το ανάστημά μου απέναντι στον εαυτό μου κι αν δεν έλεγα πως οι περισσότεροι - αν όχι όλοι οι - άνθρωποι θα παραμείνουν ίδι[...]



5 σειρές που πρέπει να δεις (vol.3)

Wed, 12 Jun 2013 19:26:53 PDT

1η Οκτωβρίου σήμερα και ο μήνας αυτός είναι ο μήνας που ξεκινάνε οι περισσότερες σειρές στην Αμερική. Παλιές με νέες σεζόν ή καινούριες - ολοκαίνουριες εδώ θα βρείτε τις 5 που θα πρέπει να κατεβάσετε στον υπολογιστή σας. Βέβαια αν δεν έχετε δει έστω μια απ' το πρώτο και δεύτερο μέρος που σας έχω συστήσει, μη βιαστείτε γι' αυτές, γιατί έχουν ακόμη μέλλον. Κατεβάστε πρώτα τις προηγούμενες και κρατήστε στους σελιδοδείκτες σας τις ακόλουθες.Game of ThronesΕίναι απ' τις σειρές που αν δεν έχεις δει ΠΡΕΠΕΙ κι αν έχεις δει προχώρα στην επόμενη μιας και οι συστάσεις είναι περιττές. 7 βασίλεια μάχονται για την κυριαρχία. Οι  Lannisters, οι Targaryens, οι Arryn, οι Tyrell, οι Stark, οι Greyjoy και οι Baratheon βρίσκονται κάθε τόσο αντιμέτωποι για την κατοχή του θρόνου των βασιλείων. Πισώπλατες μαχαιριές,οικογενειακά σκάνδαλα, αιμομιξίες, οικονομικά συμφέροντα και άλλα τέτοια που θα ζήλευαν μέχρι και οι συντελεστές του Τόλμη και Γοητεία, έρχονται να δώσουν το 9,4 στο IMDb και όχι αδίκως, θα έλεγα. Μια ώρα μιας σειράς με υπέρογκο budget και απίστευτα καλά δομημένο σενάριο που θα ενθουσιάσει ακόμη και τους anti - fans των σειρών και ταινιών εποχής. Το αρνητικό της υπόθεσης είναι ότι η νέα σεζόν ξεκινάει τον Απρίλιο του '13. Μέχρι τότε υπομονή!Προβολή κάθε Κυριακή απ΄ το HBO.RevengeΗ εκδίκηση, λένε είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο. Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά η "Emily", η πρωταγωνίστρια της σειράς, καθώς επιστρέφει μετά από πολλά χρόνια στο μέρος που μεγάλωσε για να εκδικηθεί όσους έβαλαν το χεράκι τους για τη φυλάκιση και το θάνατο του πατέρα της. Τα πράγματα ενώ δείχνουν να πηγαίνουν ακριβώς με βάση το σχέδιο της, τελικά δεν παίρνουν την τροπή που έχει στο μυαλό της. Γιατί όταν μπαίνεις στο παιχνίδι της εκδίκησης ένα είναι σίγουρο· κάποια στιγμή τα πράγματα θα γυρίσουν μπούμερανγκ. Το θέμα όμως, είναι πόσα διατίθεσαι να θυσιάσεις για χάρη μιας εκδίκησης κι αυτό μας το δείχνει σε κάθε επεισόδιο η δυναμική αν μη τι άλλο "Emily".Προβολή κάθε Κυριακή απ'[...]



Ακυκλοφόρητα τραγούδια δυο δεσποινίδων

Sun, 23 Sep 2012 07:47:52 PDT

Σταχτοπούτα Ράκος - Μαρίζα ΡίζουΠολύ νωρίς ήρθες απόψεαγαπημένε μου Ρωμαίοδεν έχω βρει τι θα φορέσωσε ποια τακούνια θα σταθώδεν έχω φτιάξει τα μαλλιά μουφοβάμαι μη δε σου αρέσω"Αααα!" , θα βάλω ίσια παπουτσάκιαδε θέλω να ρεζιλευτώ."Γιατί δε μου άνοιξες την πόρτα;"αφού αυτό είδα στ' ονειρό μουούτε το χέρι να φιλήσειςούτε γι' αστείο λόγο καλόδε μοιάζεις πρίγκηπας καλέ μου έχεις ξεχάσει να μετρήσειςτα τριαντάφυλλα που θα 'φερνες  Και καταφθάνω μες στο μπαρ μα εγώ περίμενα ρομάντζαδείπνο και κεριά πάνω σε πλοίοκαι συνοδεία μουσικήνύχτα ιδανική για δύοκι όπως η Άριελ να δείχνω φανερά μοναδικήεδώ που μ' έφερε μπορώμόνο τα χείλη να διαβάσωούτε εμένα δεν ακούω κουβέντα πως να ανοιχτείκαι ξάφνου χέρια μου επιτίθονταιδεν προλαβαίνω να αποκρούωκι ο πρίγκηπάς μου έγινε βάτραχος μέσα σε μια στιγμήκι όταν σε κλάμματα ξεσπώκαι τρέχω γρήγορα να φύγωτου μαγαζιού οι φουσκωτοί ρωτάνε"Τι έχει η κοπέλα;" άμαξα δε με περιμένεικι έτσι θα πάρω ένα ταξί θα πάω όλα να τα πω στην ξαδερφή μου τη Μαρκέλλαστη μέση πια της διαδρομής βλέπω μου λείπει η μπαρετούλαδεν είναι και τίποτα φτηνά, θυμάσαιγυρίζω πίσω να τη βρωόταν λοιπόν φτάνω στην πόρταμου μοιάζουν όλα πιθανάκάποιος χαϊδεύει τα μαλλιά μουο φουσκωτός είναι θαρρώ.[Πες ποιος σε πλήγωσεκαι ξέχασες το ένα σου παπούτσιδιώξε τα δάκρυα μακριάκάτσε κοντά μου να χαρείςσαν οπτασία στο κενόη ταπεινή σου ομορφιάκοίτα καλά μήπως μπορέσειςότι έχω μέσα μου να δεις.]  Λοιπόν ο φουσκωτός ο ερωτάς μουάλογο άσπρο δεν ιππεύειμε ευγένεια και τρόπουςμου έκανε τα μαγικά πρίγκηπες σίγουρα υπάρχουνχωρίς τέτοιους φόβους δεν έχουν αυτοί ανάγκημάγισσες, ξόρκια, ξωτικάγιατί είναι πρίγκηπας αυτός που θα σε σέβεται βαθιάκαι θα σε κάνει να του λεςτα πάντα δίχως μυστικάδε θα 'ναι μόνο εραστήςμα φίλος όταν θα τον θεςσύντροφος, άνθρωπος ζωήςνα σε προσέχει σιωπηλάναι, κι εσύ σ' εκείνον θα δειςτο δούλο ή τ' αφεντικόούτε έναν κλέφτη που τα βράδιαψάχνε[...]