Subscribe: Αλεξανδρος Σουτσος
http://alexsoutsos.blogspot.com/feeds/posts/default
Added By: Feedage Forager Feedage Grade B rated
Language: Greek
Tags:
Rate this Feed
Rate this feedRate this feedRate this feedRate this feedRate this feed
Rate this feed 1 starRate this feed 2 starRate this feed 3 starRate this feed 4 starRate this feed 5 star

Comments (0)

Feed Details and Statistics Feed Statistics
Preview: Αλεξανδρος Σουτσος

Αλεξανδρος Σουτσος



Αντι-ποιητης, αντι-πολιτικος, αντι-zombie, λοβοτομη η αυταρέσκεια μας.



Updated: 2018-03-06T12:42:20.084+02:00

 



Ντοκιμαντέρ και Ρατσισμός.

2009-04-05T03:08:54.887+03:00

(image)
Εδώ και αρκετό καιρό (πάνω από χρόνο) σκέφτομαι να γυρίσω ένα ντοκιμαντέρ.

Πολλά τα θέματα με τα οποία θα ήθελα να ασχοληθώ αλλά αυτό που θεωρώ πιο αξιόλογο από όλα είναι το θέμα του ρατσισμού. Δυστηχώς στη Κύπρο ο ρατσισμός δεν είναι κάτι που μπορείς να το συζητήσεις δημοσίως πόσο μάλλον να έρθεις σε αντιπαράθεση. Πολλή απλά γιατί ο καθένας θεωρεί ότι "εγώ δεν είμαι ρατσιστής", αν και πιθανόν στο πίσω μέρος του μυαλού του να τελειώνει τα την φράση του με το απεχθές "οι άλλοι είναι μαύροι". Ένας αδαής ρατσιστής με λίγα λόγια... αν βέβαια υπάρχει "έξυπνος ρατσιστής".

Πιστεύω ότι μπορεί να βγει κάτι πολύ καλό από αυτή την προσπάθεια την οποία έχω λίγες μέρες τώρα που προσπαθώ να την σουλουπώσω. Και αυτό γιατί ο ρατσισμός ως θεματολογία είναι εκ των πραγμάτων γιγαντιαία. Κάποιος είναι ρατσιστής απέναντι στους μετανάστες, στους "κατώτερους", στους αλλόθρησκους, στα άτομα με διαφορετικό πολιτικό προσανατολισμό ή στους ανάπηρους. Συνήθως στους ψυχικά αρρώστους. Αλήθεια, είναι ρατσιστής αυτός που γελάει με τα "παιχνίδια-ανθρώπους" που φιλοξενούνται σε εκπομπές μόνο και μόνο για να γελάσει ο κόσμος και ίσως ενδόμυχα να συνειδητοποιήσει την "ανωτερότητα" της θέσης του και την καλή του τύχη ως τώρα αφού δεν νοσεί ο ίδιος;

Σκοπός σε αυτό το ποστ μου δεν είναι να αναλύσω τον ρατσισμό, αυτό θα γίνει στο ντοκιμαντέρ.

Αυτό που θα ήθελα να ζητήσω είναι ιδέες... από που να αρχίσω. Ερωτήσεις που θα έπρεπε να κάνω. σε ποια κοινωνική ομάδα να συγκεντρώσω το ενδιαφέρον της έρευνας που θα κάνω; Και ότι άλλο έχετε ευχαρίστηση.

Ευχαριστώ.



Ο Παππούς από την Αγλαντζιά...

2009-03-22T00:51:04.130+02:00

Οι άνθρωποι αλλάζουν;Είναι όλα δυνατά;Ξυπνάει ο “κοιμισμένος”;Και άλλα πολλά ερωτήματα που δεν είναι πλέον ρητορικά από μεριάς μου. Τα καινούρια ερωτήματα που θέτω πλέον είναι:Τι χρειάζεται κανείς για να αλλάξει;Τι χρειάζεται κανείς για να ξυπνήσει;Τι μπορούμε να κάνουμε και μέχρι που φτάνουν οι δυνάμεις μας;Για τον παππούλη από την Αγλαντζιά Λευκωσίας, για την φοιτήτρια από την Λεμεσό, για τον Δάσκαλο δημοτικού από την Πάφο χρειάστηκε μια απόφαση δικαστηρίου, που (το τονίζω αυτό) έπρεπε να πλήξει και να καταστρέψει όλο αυτό το οικοδόμημα που τους παραδόθηκε σαν αμάσητη τροφή από τους εξουσιαστές τους τόσο χρόνια, για να τους εξοργίσει. Το μεγάλο βήμα σαν άλλοι Άρμστρονγκ το έκαναν όταν μέσα στο κρύο και για 2 ώρες έξω από το Παρθεναγωγείο της Φανερωμένης (ένα κτήριο που σε αλλοτινές εποχές πρόσταζε την εθελούσια διάκριση των φύλων στη Κυπριακή κοινωνία) συζητούσαν με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες τις κινήσεις που πρέπει να κάνουν ώστε να φανεί προς τα έξω όλο το μίσος της κυπριακής κοινωνίας (αν όχι στο σύνολό της, ίσως σε ένα μεγάλο κομμάτι της) απέναντι στο δικαστικό σύστημα μετά τις τελευταίες εξελίξεις (βλ. Αθώωση αστυνομικών που καταγεγραμμένα βιαιοπραγούσαν απέναντι σε 2 φοιτητές το 2005). Ένα μίσος απέναντι σε αυτούς τους δικαστές και παράγοντες που διαφυλάττουν με νύχια και με δόντια τη σήψη του συστήματος. Σε αυτούς που αθώωσαν τα όργανα της κρατικής καταστολής που βάλθηκαν να “πλάσουν” τον χαρακτήρα των δύο νεαρών Κυπρίων το 2005 με τον τρόπο που γνωρίζουν καλύτερα...Ο κύβος όχι μόνο έπεσε, αλλά καταστράφηκε όταν αποφασίσαμε να κάνουμε ειρηνική πορεία μέχρι τον αστυνομικό σταθμό Λυκαβηττού ,η οποία μάλιστα χρειάστηκε να σταματήσει για να έρθουν οι κάμερες (αλλά μην τα ζητάμε και όλα, σιγά-σιγά θα αποκτήσουν την “κουλτούρα του διαδηλωτή”) και έπειτα πίσω στην περιοχή της φανερωμένης. Για πολλούς που δεν έχουν σχέση με την ζωή στη Κύπρο οφείλω να πληροφορήσω πως κάτι τέτοιο δεν είχε ξαναγίνει έως τώρα και η αποφασιστικότητα των όσων βρίσκονταν εκεί σήμερα με εκπλήσσει ακόμα και την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές. Στην συζήτηση και ακολούθως στην Πορεία είχαμε αναρχικούς, αριστερούς, δεξιούς, άτομα από οργανώσεις, παππούδες, γιαγιάδες, παιδάκια που ήρθαν για πλάκα κ. α. Ένα [...]



Αυτός είναι ο Εχθρός

2009-02-04T02:25:56.037+02:00

[...]



Τάδε κείται προσωπικότης...

2009-03-22T00:23:15.229+02:00

Παντού βλέπω πτώματα που ξέχασαν να κλειστούν στο τάφο τους.Νέοι άνθρωποι που δυσκολεύονται να ζήσουν. Είναι βουτηγμένοι στα επίπλαστα χρέη τους, που τους έχει φορτώσει η κυπριακή κοινωνία. Ή μήπως όχι; Μήπως είναι κάτι πιο διεθνές;Άνθρωποι από όλο τον κόσμο έσπευσαν να αγοράσουν το καινούριο iPhone, από σύγχρονους χώρους λατρείας. Άλλοι κατασκήνωσαν έξω από τα καταστήματα για να προμηθευτούν πρώτοι την νέα λέξη της αποχαύνωσης. Συμφοιτητές μου κρατάνε όσο πιο ψηλά μπορούνε το νέο τους απόκτημα. Οι γονείς τους είναι απόλυτα ευχαριστημένοι για την απόφαση των παιδιών τους. Σκέφτονται ότι μεγάλωσαν παιδιά με ευαισθησίες και κριτική σκέψη αφού το νέο τους κινητό είναι σαφέστατα ανώτερο από όλα τα υπόλοιπα την παρούσα στιγμή στην αγορά τηλεφώνων.Στο βραδινό γεύμα η οικογένεια συζητάει για το νέο μέλος της οικογένειας. Το iPhone.Ο Πάμπος βρήκε γκόμενα μετά από 2 ολόκληρα χρόνια αγαμίας. Τι έκανε αναρωτιέμαι;-Και που λες ρε φίλε έτσι όπως με κοιτάει και συζητάμε για τα καινούρια κλαμπ που άνοιξαν πρόσφατα, βγάζω ξαφνικά το iPhone από τη τσέπη και το αφήνω πάνω στο τραπέζι μπροστά σε όλους...-Και αυτή, τι έκανε;-Τι να κάνει η καημένη; Έπαθε πολλαπλό οργασμό και με φίλησε...Ο Πάμπος τα κατάφερε συλλογίζομαι. Με ένα κινητό που κοστίζει όσο ένας μισθός κατάφερε να απολαύσει μερικές ηδονικές στιγμές με το άλλο φύλο. Το μυαλό του είναι ένας συνδυασμός αποβλήτων και οχετού. Παρόλα αυτά κατάφερε με λίγες ώρες στο γυμναστήριο και ένα iPhone να ξεμοναχιάσει μια αρκετά αξιομνημόνευτη γυναίκα.Μετά από λίγο μου γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο. Αυτή η συνωμοσία που δύσκολα μπορεί να την καταλάβει κανείς. Ο Νίκος αγόρασε καινούριο αυτοκίνητο και ξαφνικά όλες του λένε να πάνε για καφέ μαζί, αφού πρώτα γυρίσουν την μισή πόλη. Ο Χαράλαμπος κατάφερε να αποκαταστήσει τις διαλυμένες σχέσεις με τους φίλους του όταν αγόρασε το καινούριο playstation 3. Πριν δεν είχαν τίποτα άλλο να συζητήσουν. Τώρα έρχονται κάθε μέρα στο σπίτι του και παίζουν. Είναι πλέον αχώριστοι φίλοι. Ο πατέρας του Σάκη του είπε ένα βράδυ ότι είναι ευχαριστημένος και ευτυχισμένος από τα όσα κατάφερε ο γιος του. Τι έκανε ο Σάκης; Απλά πήρε δάνειο και αγόρασε μια μερσεντές.Από την άλλη:Ο Βασίλης είπε στον πατέρα του ότι κατέβηκε σε διαδήλωση για τ[...]



Το Κυπριακό Ολοκαύτωμα

2009-01-23T14:32:17.180+02:00

“Να γίνεις η αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο”, Γκάντι. Όταν ήρθα εδώ πριν από 4 χρόνια σχεδόν, μου δόθηκε μια ανήκουστη ευκαιρία να αλλάξω. Εδώ, σκέφτηκα, δεν με γνώριζε κανείς. Οι σχέσεις μου με τους συμφοιτητές μου θα ήταν ένα “κενό ερμάριο” και οι τωρινές μου πράξεις και τα λεγόμενα μου θα καθόριζαν το ποιος θα είμαι για το υπόλοιπο της τετραετίας (;) που θα σπαταλούσα στο Νησί. Αρκετοί πιστεύουν ότι δεν μπορείς να αλλάξεις το παρελθόν. Μπορεί να είναι αλήθεια, αλλά στην περίπτωση μου/μας είχαμε την ευκαιρία να ξεχάσουμε το παρελθόν. Και φυσικά αυτό ισχύει για κάθε πρωτοετή ελλαδίτη φοιτητή. Άλλοι αποφάσισαν να μείνουν οι ίδιοι, άλλοι άλλαξαν ραγδαία, ποικιλοτρόπως ο καθένας τους και άλλοι αποκόπηκαν από το σύνολο και την μικροκοινωνία μας αναλώνοντας το χρόνο τους βλαστημώντας την ώρα και την στιγμή που ήρθαν στην Κύπρο. Για εμένα, οι τελευταίοι, απέτυχαν να καταλάβουν την αξία της ευκαιρίας που τους δόθηκε ουρανοκατέβατα, ή ακόμα και την ίδια την ύπαρξη της. Παρόλα αυτά όλες οι αποφάσεις είναι σεβαστές. Μπήκαμε σε ένα πανεπιστήμιο/σχολείο όπου οι καθηγητές μας απειλούσαν να μας κόψουν με τον όρο των τριών απουσιών και οι γονείς μας τρέμαν με την ιδέα να διαγραφούμε από το πανεπιστήμιο και να πάνε στράφι όλος ο χρόνος και τα χρήματα που ξόδεψαν. Βρήκα μια διαφορετική αντίληψη του πανεπιστημιακού χώρου από αυτήν που είχα συνηθίσει. Οι παρατάξεις τρώγονταν για το ποιος θα κάνει πρώτος το πάρκινγκ στο πανεπιστήμιο για να μπορούν να παρκάρουν το αυτοκίνητο του μπαμπά, αντί να αγωνίζονται για την δημιουργία των ανύπαρκτων μέσων μεταφοράς. Οι αστυνομικοί και οι στρατιωτικοί περιπολούσαν ανοιχτά στους χώρους της ανωτάτης εκπαίδευσης. Δεν θέλω να δικαιολογήσω τα λεγόμενα μου, αλλά θα έπρεπε να ξέρουν οι φοιτητές ότι η Δημοκρατία φτιάχτηκε για να προστατεύει αυτούς που διαφωνούν με την καθεστηκυία τάξη και τα τετριμμένα συστήματα και όχι για αυτούς που συμφωνούν μαζί της. Άλλωστε οι τελευταίοι δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν. Δεν μιλάω για βόμβες μολότοφ, απλώς για την πιο υγιή αντίδραση που φέρνει ένα δημοκρατικό πολίτευμα δηλαδή, την πρόοδο μέσα από την ανατροπή των καρεκλοκένταυρων και την εκκαθάριση της σήψης όπως αυτή παρουσιάζεται μέσα σ[...]