Subscribe: Χρώματα
http://xrwmata.blogspot.com/feeds/posts/default
Added By: Feedage Forager Feedage Grade B rated
Language: Greek
Tags:
έχει  είναι  και  να  που  σου  τα  τι χρώμα  τι  το χρώμα  το  του  χρώμα έχει  χρώμα 
Rate this Feed
Rate this feedRate this feedRate this feedRate this feedRate this feed
Rate this feed 1 starRate this feed 2 starRate this feed 3 starRate this feed 4 starRate this feed 5 star

Comments (0)

Feed Details and Statistics Feed Statistics
Preview: Χρώματα

Χρώματα



Χρωματα... Σαν την ψυχη μας που αλλαζει... σαν τη ζωη μας που γεμιζει... σαν τα ονειρα μας... αυτα που δεν ειδαμε ποτε... Ομορφα χρωματα, μαγικα... Μ



Updated: 2018-03-06T10:14:27.098+02:00

 



Αυτό Είμαι!!!

2012-06-29T21:54:11.494+03:00

Στην Διαπασών Παρακαλώ!!!!!
Πέρασαν Χρόνια για να καταλήξω ακριβώς εκεί που ξεκίνησα! Εγώ!

allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/iKuZbaWhMws" width="420">



Άξιον Εστί

2006-11-13T21:07:28.901+02:00

Παροδικοί είναι οι έρωτες, αιώνια η συνείδηση της αγάπης.
Παροδικός είναι ο θάνατος, αθάνατη η αρχή της ζωής.
Παροδική η κίνηση των πλασμάτων των εφήμερων. Αιώνιο το μυστήριο της υπάρξεως.
Παροδικά τα έργα και η εξουσία του ανθρώπου. Αιώνια τροφή της ψυχής ο ουρανός. Παροδικό το φως της σελήνης. Αιώνιο το φως του σύμπαντος.
Παροδικός ο αριθμός των ανθρώπων. Αιώνιος ο θεός.
Παροδικά τα δόγματα και η καθ’ έκαστον ζωή. Αιώνιος ο κόσμος ο μικρός, που είναι μέγας.
Όλα όσα ύμνησε, ιδέες τοπία, αγώνες, καταστάσεις, έρωτες, όλα, το καθένα τους μικρά και παροδικά, κι όλα μαζί αθάνατα.
Μέσα σε κάθε τι που είναι «νυν» υπάρχει το «αιέν», που το ενώνει με το παν.
Άρα ο κόσμος ο μικρός είναι ένας κόσμος μέγας.
Άξιον Εστί λοιπόν να τον δοξολογεί η ψυχή του ανθρώπου!

Δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια ανάλυση του «Άξιον Εστί» που ξέθαψα όταν το κάναμε στο σχολείο! (Τι θυμήθηκα τώρα ε;;;)
Ένα από τα λίγα αποσπάσματα που μ’αρέσει να διαβάζω στον εαυτό μου... Δεν ξέρω ... Είναι απλά ένας χείμαρος... από φως, ζωή.... χαμόγελα.... Ένας ύμνος... για το κόσμο μας:)

Άξιον Εστί!



Χρώματα...

2006-11-13T21:07:28.596+02:00

-Τι χρώμα έχει η λύπη; Ρώτησε το αστέρι την κερασιά και παραπάτησε στο ξέφτι κάποιου σύννεφου που περνούσε βιαστικά. Δεν άκουσες;Σε ρώτησα, τι χρώμα έχει η λύπη;-Έχει το χρώμα που παίρνει η θάλασσα την ώρα που γέρνει ο ήλιος στη αγκαλιά της. Ένα βαθύ άγριο μπλε.-Τι χρώμα έχουν τα όνειρα;-Τα όνειρα; Τα όνειρα έχουν το χρώμα του δειλινού.-Τι χρώμα έχει η χαρά;-Το χρώμα του μεσημεριού αστεράκι μου.-Και η μοναξιά;-Η μοναξιά έχει χρώμα μενεξελί.-Τι όμορφα που είναι τα χρώματα! Θα σου χαρίσω ένα ουράνιο τόξο, να το ρίχνεις επάνω σου όταν κρυώνεις.-Το αστέρι έκλεισε τα μάτια του και ακούμπησε στο φράκτη. Έμεινε κάμποσο εκεί και ξεκουράστηκε.-Και η αγάπη; Ξέχασα να σε ρωτήσω, τι χρώμα έχει η αγάπη;-...Το χρώμα που έχουν τα μάτια του Θεού,απάντησε το δέντρο.-Τι χρώμα έχει ο έρωτας;-Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, όταν είναι πανσέληνος.-Έτσι ε; Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, είπε τ' αστέρι...Κοίταξε μακριά στο κενό... Και δάκρυσε ... Ζω...-Δε φοβάσαι που θα πεθάνεις;-Σήμερα πάντως ζω! Σου σφίγγω τα χέρια, σε κοιτάζω στα μάτια. Μην αφήνεις ποτέ σου το σήμερα να μαραίνεται. Μην αφήνεις τη ζωή να χάνεται σαν την άμμο μέσα απ' τα δάκτυλά σου. Ζήσε. Κατάλαβες; Ζήσε! Μη βάζεις το σήμερα ενέχυρο σ' αυτό που εννοούνε μερικοί μουχλιασμένο Αύριο. Το Σήμερα είναι δικό σου, φίλε. Αγάπησέ το! Συγχωρώ-Δίνε το χέρι σου στον άλλο χωρίς να κρίνεις. Κάνε του λίγο χώρο μέσα σου να ξαποστάσει. Να πιει μια γουλιά νερό. Σ' αυτό τον κόσμο, παλικάρι, όλοι έχουμε μερίδιο σε όλα. Μερίδιο στη χαρά, στα λάθη στην απόγνωση. Κι εσύ, θα' ρθουν φορές που θα τα κάνεις θάλασσα στη ζωή σου. Ε! Δε θα σημάνει ποτέ γι' αυτό το τέλος του κόσμου! Εγώ είμαι γέρος, κι ακόμα κάποιες φορές τα κάνω θάλασσα. Δε βγαίνει με συνταγές η ζωή. Άντε στην υγειά σου! Ελπίζω-Μην πικραίνεσαι, είπε. Και βούρκωσε. Είναι όμορφη η ζωή. Πίστεψέ με. Αξίζει να τη ζει κανείς, έστω κι αν κάποτε γεμίζει πληγές. Σε νιώθω. Λες να μην τα ξέρω όλ' αυτά; Μα να θυμάσαι πάντα, φιλαράκο, πως αύριο ξημερώνει μια καινούρια μέρα. Δε σταματάει πουθενά η ζωή. Μη σε μπερδέψουνε κάτι κακομοίρηδες, που σφίγγουν σαν το παραδοσάκουλο της ψυχής τους. Κι ο άνθρωπος σαν τα δέντρα είναι. Ανθίζει, κάνει καρπούς, μαδάει, και πάλι από την αρχή. Τώρα έχεις φουρτούνα εσύ, και δεν καταλαβαίνεις τίποτα. Φ[...]