Subscribe: ΦAOS SATORI
http://ianisdo.blogspot.com/feeds/posts/default
Added By: Feedage Forager Feedage Grade B rated
Language: Greek
Tags:
Rate this Feed
Rate this feedRate this feedRate this feedRate this feedRate this feed
Rate this feed 1 starRate this feed 2 starRate this feed 3 starRate this feed 4 starRate this feed 5 star

Comments (0)

Feed Details and Statistics Feed Statistics
Preview: ΦAOS SATORI

ΦAOS SATORI



H TEXNH ΤΗΣ ΡΟΗΣ - H TEXNH ΤΗΣ ΠΝΟΗΣ - H TEXNH ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ.



Updated: 2018-03-06T10:08:41.736+02:00

 



Τι να θυμηθω...

2015-01-24T02:26:32.557+02:00




.
Ούτε που σαλεύει το νερό
Ούτε μου μιλούν οι γλάροι
Μου άργησες πολύ,
πες μου πως θα 'ρθεις
Πριν να σβήσουνε οι φάροι.


  allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="//www.youtube.com/embed/G-cO6O9SHmc" width="560">



Οι Δημιουργικοί άνθρωποι....

2014-06-02T02:14:21.991+03:00



Οι Δημιουργικοί άνθρωποι....

1. βαριούνται εύκολα
2. παίρνουν ρίσκα
3. χρωματίζουν "έξω από τις γραμμές"
4. σκέφτονται με την καρδιά τους
5. κάνουν πολλά λάθη
6. μισούν τους κανόνες
7. εργάζονται αυτόνομα
8. αλλάζουν γνώμη (το μυαλό τους) συχνά
9. φημίζονται για την εκκεντρικότητα τους
10. κάνουν μεγάλα όνειρα








.
 



Δακρυσμένα μάτια νυσταγμένοι κήποι...

2014-04-11T18:27:36.459+03:00



Δακρυσμένα μάτια νυσταγμένοι κήποι
όνειρα κομμάτια ας ήτανε να ζω 
στους μεγάλους δρόμους κάτω απ’ τις αφίσες
στα χιλιάδες χρώματα ας ήταν να βρεθώ 

Να `ταν η καρδιά μου λαμπερό αστέρι
να `ταν η ματιά μου δίκοπο μαχαίρι αστραφτερό σπαθί 
μες το μεσημέρι αστραφτερό σπαθί μες το μεσημέρι

Στίχοι: Γιάννης Θεοδωράκης 
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης 





allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="//www.youtube.com/embed/A-PN-IZUt8o" width="560"> .










allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="//www.youtube.com/embed/HZooSUBJ6rc" width="420"> .









.






Eνα πείραμα κινητικής σχεδίασης με καρβουνο σε χαρτι, από την περφόρμερ και χορευτρια Χέδερ Χάνσεν

2014-02-28T01:30:42.134+02:00





.
Το όνομά της είναι Χέδερ Χάνσεν και είναι χορεύτρια και περφόρμερ από τη Νέα Ορλεάνη. Αυτός είναι ο δημιουργικός τρόπος που συνέλαβε ώστε να αποτυπώσει τις κινήσεις του χορού σε χαρτί. Η περφόρμανς της γίνεται με ένα μεγάλο κομμάτι χαρτί και λίγο κάρβουνο . Χορεύει τελετουργικά και ένα διάγραμμα σχηματίζεται στο χαρτί. Τίτλος της δουλειάς της Emptying Gestures. Είναι στην ουσία ένα πείραμα κινητικής σχεδίασης. Με τον τρόπο της περνά από τη μια μορφή τέχνης στην άλλη μέσα από τη διαδικασία που γνωρίζει καλύτερα, το χορό.



  allowfullscreen="" frameborder="0" height="270" src="//www.youtube.com/embed/C4oBc-o1npg" width="480"> .

















.



Akira Kurosawa's Dreams - Van Gogh

2014-02-28T01:10:42.355+02:00





.

. allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="//www.youtube.com/embed/We8NpHPXzwI" width="459"> .



Oι αναμαρτητοι...

2014-02-26T20:51:14.464+02:00



















.
 










.




Δεν μπορώ να σου δώσω λύσεις, ομως...

2014-02-17T20:45:39.798+02:00

Δεν μπορώ να σου δώσω λύσεις για όλα τα προβλήματα της ζωής σου. Ούτε έχω απαντήσεις για τις αμφιβολίες και τους φόβους σου. Όμως μπορώ να σ’ ακούσω και να τα μοιραστώ μαζί σου. Δεν μπορώ ν’ αλλάξω το παρελθόν ή το μέλλον σου. Όμως όταν με χρειάζεσαι θα είμαι εκεί μαζί σου. Δεν μπορώ να αποτρέψω τα παραπατήματα σου. Μόνο μπορώ να σου προσφέρω το χέρι μου να κρατηθείς και να μη πέσεις. Οι χαρές σου, οι θρίαμβοι και οι επιτυχίες σου δεν είναι δικές μου. Όμως ειλικρινά απολαμβάνω να σε βλέπω ευτυχισμένο. Δεν κρίνω τις αποφάσεις που παίρνεις στη ζωή σου. Αρκούμαι να σε στηρίξω να σου δώσω κουράγιο και να σε βοηθήσω αν μου το ζητήσεις. Δεν μπορώ να περιορίσω μέσα σε όρια αυτά που πρέπει να πραγματοποιήσεις, Όμως θα σου προσφέρω τον ελεύθερο χώρο που χρειάζεσαι για να μεγαλουργήσεις. Δεν μπορώ να αποτρέψω τις οδύνες σου όταν κάποιες θλίψεις σου σκίζουν την καρδιά, Όμως μπορώ να κλάψω μαζί σου Και να μαζέψω τα κομμάτια Για να τη φτιάξουμε ξανά πιο δυνατή. Δεν μπορώ να σου πω ποιος είσαι ούτε ποιος πρέπει να γίνεις. Μόνο μπορώ να σ΄ αγαπώ όπως είσαι Και να είμαι φίλος σου. Αυτές τις μέρες σκεφτόμουν τους φίλους μου και τις φίλες μου, δεν ήσουν πάνω ή κάτω ή στη μέση. Δεν ήσουν πρώτος ούτε τελευταίος στη λίστα. Δεν ήσουν το νούμερο ένα ούτε το τελευταίο. Να κοιμάσαι ευτυχισμένος. Να εκπέμπεις αγάπη. Να ξέρεις ότι είμαστε εδώ περαστικοί. Ας βελτιώσουμε τις σχέσεις μας. Να αρπάζουμε τις ευκαιρίες. Να ακούμε την καρδιά μας. Να εκτιμούμε τη ζωή. Πάντως δεν έχω την αξίωση να είμαι ο πρώτος ο δεύτερος ή ο τρίτος στη λίστα σου. Μου αρκεί που με θέλεις σαν φίλο. Ευχαριστώ που είμαι.J. L. Borges.[...]



....κι έχω ανάγκη να με βλέπεις σαν μωρό παιδί

2014-02-16T01:23:24.720+02:00

allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="//www.youtube.com/embed/dj_bywRwvw8" width="459">  Μουσική: Απόστολος Μπουλασίκης Στίχοι: Απόστολος Μπουλασίκης Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου CD: Πες μου ένα ψέμα ν' αποκοιμηθώ (1997) Τίποτα στο κόσμο δεν τον νοιάζειπαρά μόνο το μυαλό του ανοικτό να μένει μέσα στην αδράνεια τρομάζειξαναβλέπει στη φορμόλη την ψυχή σβησμένηκόβει το κορμί του και το θάβει σε νερό και σε φωτιά να χωριστεί  Στους δεκάξι παγωμένους εφιάλτες κάτι απρόσωπα λαμπάκια της νυκτός δανείζει σ' άνυδρους ανέραστους αντάρτες στοιχειωμένος σε μια εθνική οδό που πήζει βρίσκει την αχτίδα π' απομένει και μαζί της τη φυγή θα μοιραστεί Οι ψυχές και οι αγάπες σιαμαίες αυταπάτες όμοιες σαν άσπρα πλήκτρα σαν φωτάκια μες τη νύκτα βρίσκουν σώματα παρθένα στη συνήθεια πουλημένα με φιλιά τα εξαγνίζουν τους χαρίζονται Τούτος ο αρχέγονος ρυθμός των Αφρικάνων κάτι από μπάλο Συριανό θυμίζει ανθρωποθυσία στους θεούς των ηφαιστείων σαν αναπαραγωγής βωμό γυαλίζει κράτησε αγάπη μου για λίγο την πνοή σου κλείσε όλη τούτη τη στιγμή σ' ένα φιλί Κοίταξε τριγύρω τα Μετέωρα πως πέφτουν μπάλες από χιόνι μείνε ζωντανή ακόμη κρίνε με σαν άνθρωπο που ψάχνει την ψυχή του κι άμα τον γουστάρεις θα σου πω συγγνώμη είναι κάτι μήνες που φιλοξενώ τον τρόμο κι έχω ανάγκη να με βλέπεις σαν μωρό παιδί Αχ μωράκι σαστισμένο μέσα στο μυαλό σου ξένο τι να πρωτοτραγουδήσεις και ποια πόρτα να κτυπήσεις να σου πω για να σε πείσουν στα μετάξια να σε ντύσουν να φανούν λευκά δοντάκια μες το γέλιο σου Χίλιες και μια νύχτες ανοιχτά της οικουμένης αλυσοδεμένος πολικός αστέρας άφηνα τους άλλους να μιλούν για μένα και φοβόμουν μη με δει το φως της μέρας τα χαμένα χρόνια θα τα πάρω πίσω φτάνει που και που να λες ακόμα σ' αγαπώ  Κόκκινος ορίζοντας τα χρόνια π' απομένουν κάνε το σινιάλο να σε βρει ψυχή μου πρόσωπα λιμάνια κράτησε τα "φεύγουν" πάρε με αγκαλιά και κράτα με μαζί σου βιντεοταινίες η ζωή που είδα του άστεγου του νου μου η πατρίδα είσαι εσύ Αχ αγάπη μου αγάπη διαμαντάκι μες στη στάχτη και νησάκι που `χει φάρο ένα μεθυσμένο γλάρο γύρω σου που φτερουγίζει τ' όνομά σου συ[...]



ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΟΦΙΑ ΤΩΝ ΤΟΛΤΕΚΩΝ

2014-02-15T18:55:56.559+02:00

 1.ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΑΜΕΜΠΤΟΙ ΣΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΣΑΣΝα μιλάτε με ευθύτητα. Να λέτε μόνο ό,τι εννοείτε. Αποφύγετε να χρησιμοποιείτε το λόγο εναντίον του εαυτού σας ή ως μέσο για να σχολιάζετε άλλους. Χρησιμοποιήστε την δύναμη του λόγου σας προς την κατεύθυνση της Αλήθειας και της Αγάπης. 2.ΜΗΝ ΠΑΙΡΝΕΤΕ ΤΙΠΟΤΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑΚαμιά πράξη των άλλων δεν γίνεται εξαιτίας σας. Ότι λένε και κάνουν οι άλλοι, αποτελεί μια προβολή της δικής τους πραγματικότητας, του δικού τους ονείρου. Όταν είστε απρόσβλητοι στις γνώμες και πράξεις των άλλων, δεν θα υποφέρετε από αναίτιο πόνο. 3. ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣΒρείτε το θάρρος να ρωτάτε και να εκφράζετε τις αληθινές επιθυμίες σας. Επικοινωνήστε με τους άλλους όσο πιο ξεκάθαρα γίνεται, ώστε να αποφεύγετε παρεξηγήσεις, θλίψη, δράματα. Με αυτήν και μόνον την συμφωνία, μπορείτε να μεταμορφώσετε εντελώς την ζωή σας.  4. ΔΙΝΕΤΕ ΠΑΝΤΑ ΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣΤο καλύτερο που μπορείτε να δώσετε αλλάζει από λεπτό σε λεπτό: θα είναι διαφορετικό όταν είστε υγιείς, διαφορετικό όταν είστε άρρωστοι. Κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες να δίνετε πάντα τον καλύτερο εαυτό σας και θ’ αποφύγετε έτσι την αυτοκριτική, την αυτοτιμωρία και την απογοήτευση.. [...]



Η επιλογή ειναι που κατευθυνει την διάθεση.... Η διάθεση ειναι που δημιουργει καινούργια πραγματικότητα....

2013-11-04T23:15:33.158+02:00

                                                  «Ήταν κάποτε μια γριούλα που αφού γέρασε αρκετά αποφάσισε πως καλύτερα θα ήταν για την ίδια, να μπει σε κέντρο φροντίδας ηλικιωμένων ατόμων. Έτσι ετοίμασε μια μικρή βαλίτσα και με ένα ταξί πήγε. Η νοσοκόμα που γνώριζε για την άφιξη της, την πλησίασε και της είπε.                 -Ελάτε παρακαλώ να σας δείξω το δωμάτιο σας πριν το ετοιμάσουμε.                 -Μα δεν χρειάζεται να το δω. Ετοιμάστε το, απάντησε η γριούλα.                 -Μα έχετε επιλογή ανάμεσα σε 3 είδη αν θέλετε να τα δείτε και να διαλέξετε πιο από όλα σας αρέσει πιο πολύ.                 -Δεν χρειάζεται καλή μου, επανάλαβε η γριούλα. Δεν χρειάζεται να το δω, μου αρέσει ήδη.                 -Μα πως? Ξαναρώτησε η νοσοκόμα. Αφού δεν το είδατε.                 -Δεν χρειάζεται να το δω. Έχω ήδη αποφασίσει ότι μου αρέσει, απάντησε με ένα ζεστό χαμόγελο ζωγραφισμένο στο γλυκό αλλά γερασμένο προσωπάκι της.                 Τότε η νοσοκόμα της έδειξε το ένα απ τα 3 δωμάτια και την συνόδεψε μέχρι εκεί. Η γριούλα την ευχαρίστησε και η νοσοκόμα την ρώτησε ξανά με κάποιο δισταγμό.                 -Είστε σίγουρα εντάξει? Τώρα που το είδατε συνεχίζετε να πιστεύετε ότι αυτό σας αρέσει? Χωρίς να δείτε και τις άλλες δύο επιλογές?                 -Μα φυσικά. Πολλά πράγματα στη ζωή κορίτσι μου, της απάντησε η γριούλα, δεν θέλουν πολύ σκέψη. Είναι θέμα απόφασης και αγάπης. Αποφάσισα ότι θα το αγαπώ χωρίς να μπω στην διαδικασία να διαλέξω ανάμεσα σε άλλα. Σάμπως μια γυναίκα άμα γεννήσει το παιδί της, όσο άσχημο και αν είναι δεν θα το αγαπάει? Άσε που δεν θα το δει ποτέ άσχημο. Είναι θέμα απόφασης και αγάπης.                 Κάπως έτσι ήταν η ι[...]



Περι Προσευχης.

2013-10-25T19:00:43.373+03:00

Κάποτε στο Μεξικό είχε πέσει μεγάλη ανομβρία. Δεν είχε βρέξει για πολύ καιρό και η γη είχε αρχίσει να σκίζεται. Ο πάστορας ενός χωριού, αποφάσισε να κάνει λειτουργία με το ποίμνιό του, για να κάνει δέηση για βροχή. Όντως, όπως είχαν κανονίσει, όλο το εκκλησίασμα μαζεύτηκε το πρωί για τη δέηση. Ο πάστορας τούς κοίταξε όλους και αφού τούς ευχαρίστησε που μαζεύτηκαν, τούς είπε να πάνε σπίτια τους. Οι χωρικοί αναστατώθηκαν και ρώταγαν να μάθουν γιατί. Ο πάστορας, αφού τούς κοίταξε με αγάπη τούς είπε: «Καλοί μου συμπολίτες. Δεν αμφιβάλω για την πίστη σας σήμερα, αλλά η πίστη αποτελείται από τρεις συνιστώσες. Την επιθυμία για το αποτέλεσμα, την οποία σίγουρα την έχετε αφού δεχτήκατε να γίνει το σημερινό. Την πεποίθηση για το αποτέλεσμα, και είμαι σίγουρος ότι όλοι προσμένετε να αποδώσει η προσευχή. Και την προσδοκία για το αποτέλεσμα, την οποία όμως δεν την έχει κανένας σας, αφού ούτε ένας από εσάς δεν έχει φέρει μαζί του ομπρέλα!» Με κοίταξε και είπε: ΟΧΙ! Αν προσευχηθούμε ΓΙΑ βροχή, η βροχή δεν θα έρθει ποτέ. Γιατί όταν προσεύχεσαι ΓΙΑ να συμβεί κάτι, απλά αναγνωρίζεις πως δεν υπάρχει αυτήν την στιγμή. Οπότε ρώτησα τον φίλο μου! Αν δεν προσευχήθηκες για βροχή, τι έκανες όταν έκλεισες τα μάτια σου; -Όταν έκλεισα τα μάτια μου, άρχισα να ΝΙΩΘΩ πως είναι να βρέχει στο χωριό μου. Μύρισα τις μυρωδιές που βγαίνουν όταν η βροχή πέφτει στο χώμα και τους τοίχους… και ένιωσα πως είναι να πατάω με τα γυμνά μου πόδια μέσα στην λάσπη, την πολλή λάσπη από την πολλή βροχή. Έτσι άνοιξα την πιθανότητα να έρθει βροχή στον κόσμο μας….. [...]



Ο φοβος του θανατου.

2013-09-26T15:43:08.410+03:00

Ήταν μια φορά ένας άνθρωπος που φοβόταν πάρα πολύ τις ασθένειες και, προπαντός, έτρεμε τη μέρα που θα ερχόταν ο θάνατος. Μια μέρα, μέσα σε τόσες παλαβές ιδέες, σκέφτηκε ότι μπορεί και να ήταν ήδη νεκρός. Τότε, ρώτησε τη γυναίκα του: «Για πες μου γυναίκα. Μήπως είμαι πεθαμένος;» Εκείνη γέλασε και του είπε να πιάσει τα χέρια και τα πόδια του. «Βλέπεις; Είναι ζεστά! Άρα, είσαι ζωντανός. Αν ήσουν πεθαμένος, τα χέρια και τα πόδια σου θα ήταν παγωμένα. Του φάνηκε πολύ λογική η απάντηση αυτή και ηρέμησε.  Λίγες βδομάδες αργότερα, μια μέρα που χιόνιζε, πήγε να κόψει ξύλα στο δάσος. Οταν έφτασε, έβγαλε τα γάντια του κι άρχισε να κόβει κορμούς με το τσεκούρι του. Χωρίς να το σκεφτεί, αφηρημένα πέρασε το χέρι του από το μέτωπο και το αισθάνθηκε παγωμένο. Θυμήθηκε τι του είχε πει η γυναίκα του, έβγαλε τα παπούτσια και τις κάλτσες και διαπίστωσε με φρίκη ότι και τα πόδια του ήταν παγωμένα. Τότε δεν του έμεινε πια καμία αμφιβολία. «Κατάλαβε» ότι ήταν νεκρός. «Δεν είναι σωστό ένας πεθαμένος να γυρίζει στο δάσος και να κόβει ξύλα» είπε. Έτσι, παράτησε το τσεκούρι κοντά στο μουλάρι του και ξάπλωσε στο παγωμένο χώμα, με τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος του και τα μάτια του κλειστά. Λίγο μετά που πλάγιασε, ένα κοπάδι σκυλιά πλησίασε το δισάκι του όπου είχε τρόφιμα. Καθώς κανένας δεν τα εμπόδισε, έφαγαν ό,τι βρήκαν μέσα. Ο άνθρωπος τότε σκέφτηκε: «Τυχερά είναι που είμαι πεθαμένος. Αλλιώς, θα τα άρχιζα στις κλοτσιές και θα τους έδειχνα». Το κοπάδι συνέχισε να οσμίζεται τον αέρα και ανακάλυψε ένα μουλάρι δεμένο σ' ένα δέντρο. Εύκολη λεία για τα κοφτερά δόντια των άγριων σκυλιών. Το μουλάρι γκάριζε και κλοτσούσε και ο άνθρωπος σκεφτόταν πόσο θα ήθελε να το υπερασπιστεί αν δεν ήταν πεθαμένος. Σε λίγα λεπτά τα σκυλιά είχαν ξεπαστρέψει το μουλάρι και μόνο λίγα είχαν μείνει να ροκανίζουν τα κόκαλα. Το άγριο κοπάδι, αχόρταγο, συνέχισε να τριγυρίζει εκεί γύρω. Δεν πέρασε πολλή ώρα ώσπου ένα σκυλί αντιλήφθηκε τη μυρωδιά του ανθρώπου. Κοίταξε και βρήκε τον ξυλοκόπο πλαγιασμένο ακίνητο στο έδαφος. Πλησίασε αργά, πολύ αργά, γιατί για το σκυλί οι άνθρωποι ήταν επικίνδυνα και ύπου[...]



‘Και αυτή η βάρκα είναι επίσης άδεια΄. / Ζεν ιστορια.

2013-09-26T15:27:59.259+03:00

. Ένας από τους μεγαλύτερους δασκάλους Ζεν, ο Λιν Τσι, συνήθιζε να λέει, "Όταν ήμουν νέος, ήμουν ενθουσιασμένος με την κωπηλασία. Είχα μια μικρή βάρκα, και πήγαινα στη λίμνη μόνος μου. Έμενα εκεί για ώρες ολόκληρες. Κάποτε έτυχε να διαλογίζομαι στη βάρκα μου με κλειστά μάτια, μια όμορφη νύχτα. Τότε πλησίασε μια άλλη βάρκα ακολουθώντας το ρεύμα και χτύπησε τη βάρκα μου''. Τα μάτια μου ήταν κλειστά, έτσι σκέφτηκα : ''Κάποιος είναι εδώ με τη βάρκα του και χτύπησε τη δική μου βάρκα''. Θυμός γεννήθηκε μέσα μου. Άνοιξα τα μάτια μου και ήμουν έτοιμος να πω θυμωμένος κάτι σ’ αυτόν τον άνθρωπο, αλλά τότε συνειδητοποίησα ότι η βάρκα ήταν άδεια! Και δεν υπήρχε τρόπος να εκτονωθεί ο θυμός μου. Προς ποιόν θα τον εξέφραζα; Η βάρκα ήταν άδεια, απλώς έπλεε ακολουθώντας το ρεύμα από μόνη της και ήρθε και χτύπησε τη βάρκα μου. Έτσι δεν υπήρχε τίποτε να κάνω. Δεν υπήρχε δυνατότητα να εκτονώσω τον θυμό μου σε μια άδεια βάρκα’. Ετσι ο Λιν Τσι είπε, ‘Εκλεισα τα μάτια μου. Ο θυμός ήταν εκεί, αλλά δεν μπορούσε να βρει διέξοδο. Έκλεισα τα μάτια μου και απλώς κινήθηκα προς τα πίσω μαζί με τον θυμό. Και η άδεια βάρκα έγινε η συνειδητοποίησή μου. Έφτασα σ’ ένα σημείο μέσα μου εκείνη τη σιωπηλή νύχτα. Εκείνη η άδεια βάρκα έγινε ο δάσκαλός μου. Και τώρα εάν κάποιος έρχεται και με προσβάλλει, γελάω και λέω: ‘Και αυτή η βάρκα είναι επίσης άδεια΄. Κλείνω τα μάτια και πηγαίνω μέσα.’ από το βιβλίο Συναισθηματική Ευδαιμονία – Osho     . [...]



Ο Θεός μ' εχει συμπαθήσει γιατί του λέω ανεκδοτάκια.. ;)

2013-05-23T15:19:55.657+03:00

Δύο λέξεις...Έντεκα γράμματα...Ένα νόημα...Μία ευχή...Άντε Γαμήσου... Εγω πιστευω πως ο μητσοτακης ειναι σαν τον πετρο το πελεκανο της μυκονου..... Πεθαινει κ βαζουν αλλον στη θεση του... Το έχουμε κατοχυρώσει το ελληνικό αίμα, ή θα την πατήσουμε πάλι όπως με τη φέτα; Οι γυναίκες ψάχνουμε για ένα καλό παιδί να μας φέρεται όπως μας αξίζει...και μόλις τον βρούμε τον κάνουμε φίλο για να του λέμε για τον μ@λ@κα που μας φέρεται άθλια.... Όχι οτι κοιμάμαι βαριά, αλλά τη τελευταία φορά είχαν ήδη αρχίσει να ρίχνουν χώμα απο πάνω .. Σε θέλω...όπως η μολότοφ τον μπάτσο.. . Όταν φτάσεις σε οργασμό, θέλω να μου το πεις... -Εντάξει, άφησέ μου το τηλέφωνό σου... Όταν βαριέμαι παίρνω στο άγιο όρος τηλέφωνο... -Ναι γειά σας, Άγιο Όρος; Θα ήθελα να κλείσω ένα κελί. -Μάλιστα. Σε τι όνομα; -Στο όνομα του Πατρός.... Τι ομορφο που βρεχει....Βγαινεις εξω με το κοριτσι σου...γινεστε μουσκεμα...φιλιεστε στην βροχη....παθαινετε πνευμονια...πεθαινετε μαζι....Ο κυκλος της αγαπης.... Η κρίση χτύπησε και τους οίκους ανοχής. Ανησυχώ για τις κοπέλες που θα μείνουν άνεργες. Τι θα κάνουν τώρα; Πουτάνες θα γίνουν; Το να μαλώνεις online, είναι σα να συμμετέχεις σε διαγωνισμό αυνανισμού. Και να κερδίσεις, πάλι μαλάκας παραμένεις... Πολλοί άνθρωποι αντιλαμβάνονται τους παπάδες....σαν την "άκρη" που θα "λαδώσει"τον πορτιέρη( άγιο πέτρο).. Ήρθε ο αη βασίλης να με πάρει. Κάποια με ζήτησε για δώρο... -Ποτε θα μεγαλωσεις επιτέλους; -Δεν ξέρω, αυριο κατα της 9:00 σε βολεύει;;; - Ήσουν άρρωστη; - Όχι, γιατί ρωτάς; - Ε να, είδα το γιατρό να μπαινοβγαίνει στο σπίτι σου. - Γιατί, όταν μπαινόβγαινε στο δικό σου ο στρατηγός, είχαμε πόλεμο; Μπαίνει ενας στο καφενείο με πιστόλα στο χέρι: “Ποιος απο σας πηδηξε την γυναικα μου ????” Κάπου απ’το βάθος: “Δε σου φτάνουν οι σφαίρες ρε!” Με είπε φλώρο... -Και συ τι της είπες; -Τι να της πω ρε φίλε; Κι'αν με έδερνε; Πριν γίνεις επαναστάτης, διάβασε καλά τις οδηγίες στη συσκευασία του καλσόν.... ο Μωυσής είδε ένα καιόμενο θάμνο και μετά άκουσε φωνή Θεού.....Μεταξύ μας τώρα, όλοι έχουμε καταλάβει τι θάμνος ήταν και γιατί την άκουσε.... Πηδήξτε....  Αν χρε[...]



Ο σκύλος και η λεοπάρδαλη.

2013-05-23T14:31:50.387+03:00

Ενώ ένας σκύλος περιφέρεται στη ζούγκλα, βλέπει μια λεοπάρδαλη να κατευθύνεται προς το μέρος του, φανερά πεινασμένη. "Ωχ μπλέξαμε!", σκέφτεται ο σκύλος. Τότε βλέπει κάτι κόκαλα και αρχίζει να τα ροκανίζει με την πλάτη γυρισμένη στην λεοπάρδαλη. Ενώ εκείνη είναι έτοιμη να του χιμήξει, ο σκύλος λέει: - Μμμμ... Πολύ νόστιμη αυτή η λεοπάρδαλη. Αναρωτιέμαι αν υπάρχουν άλλες εδώ τριγύρω... Η λεοπάρδαλη παγώνει, και εξαφανίζεται πίσω από κάτι δέντρα. "Λίγο έλειψε να την πατήσω", σκέφτεται "αυτός ο σκύλος θα μ'έτρωγε..." Ενας πίθηκος, παρακολουθώντας όλο το σκηνικό από ένα δέντρο, σκέφτεται ότι μπορεί να εξασφαλίσει την εύνοια της λεοπάρδαλης και να γλιτώσει το τομάρι του εξηγώντας της αυτό που είχε συμβεί. Πάει προς το μέρος της και εξηγεί τα πάντα. Η λεοπάρδαλη, έξαλλη για την κοροϊδία, λέει στον πίθηκο: - Ελα, πίθηκε. Ανέβα στη ράχη μου να δεις από κοντά τι πρόκειται να πάθει ο σκύλος!! Ο σκύλος βλέπει τη λεοπάρδαλη να έρχεται προς το μέρος του με τον πίθηκο καβάλα. "Τι θα κάνω τώρα;" σκέφτεται. Κάθεται, λοιπόν, με την πλάτη γυρισμένη στους δυο. Όταν η λεοπάρδαλη και ο πίθηκος έχουν πλησιάσει αρκετά, ο σκύλος μουρμουράει: - Που είναι αυτός ο @$#%$ ο πίθηκος; Ποτέ δεν μπορώ να τον εμπιστευτώ! Τον έστειλα πριν από μισή ώρα να μου φέρει άλλη μια λεοπάρδαλη κι ακόμα να φανεί.... [...]



Oταν μπορείτε να αποστασιοποιηθείτε χωρίς να το κρίνετε και απλά να το παρακολουθείτε με συμπόνια...

2013-07-25T16:51:12.596+03:00

Ποτέ δεν θυμώνουμε πραγματικά με κάποιον άλλον, με τις κυβερνήσεις, με τις συνομωσίες, με το πως ειναι τα πράγματα,  με τα κακώς κείμενα.  Θυμώνουμε με τον εαυτό μας πάντα για το ότι καταστέλλουμε το Θεϊκό μας Φως.  Είμαστε θυμωμένοι και για το ότι δεν δρούμε, ή για το ότι δεν δουλεύουν τα πράγματα με τις παλιές ενέργειες και δεν τόχουμε βρει πως να το κάνουμε με τις νέες ενέργειες.  Δεν γνωρίζουμε πως, πως να δράσουμε διαφορετικά.  Τέλος νιώθουμε θυμό τεράστιο γιατί ακόμα δεν μετακινούμεθα από την συμπεριφορά που περιμένουμε να μας τα δώσουν έτοιμα, περιμένουμε να τα κάνουν άλλοι για μας. Δεν θέλουμε. Δεν θέλουμε να πάρουμε πρωτοβουλία, κι όταν δεν τα κάνουν οι άλλοι για μας, όταν δεν το κάνει κάποιος άλλος, αυτό καθρεφτίζει τον θυμό μας με τον εαυτό μας που δεν είμαστε έτοιμοι. Μέχρι να είμαστε έτοιμοι να αναλάβουμε πρωτοβουλία και ευθύνη για τον εαυτό μας, θα υπάρχει τεράστιος θυμός, και συλλογικά, αυτός ο θυμός εκφράζεται για τις κυβερνήσεις, τους Ιλλουμινάτι, λέμε μας κάνουν αυτό μας κάνουν εκείνο, αλλά ουσιαστικά ο θυμός είναι για τον εαυτό μας που δεν μπορούμε να αναλάβουμε τον εαυτό μας και να δράσουμε. Οπότε θυματοποιούμαστε καθημερινά. Αυτοί που έχουν πάψει να γκρινιάζουν για το τι γίνεται και να στέκονται σε θέση αποκάλυψης και σοκαριστικών! αποκαλύψεων έχουν μπει εκεί που πρέπει. Αυτούς παρακολουθείστε. Θέλουμε ν' αλλάξουμε, θέλουμε να δράσουμε, ονειρευόμαστε και σκεφτόμαστε να κάνουμε πράγματα, μιλάμε γι' αυτά και δεν το κάνουμε. Και αυτό μας εξαλλοποιεί. Ο λόγος που βρισκόμαστε ακόμα σε έκφραση τόσου σκότους είναι επειδή για κάποιο λόγο, το επιθυμούμε.Κάτι μας δίνει αυτό, κάτι μας μαθαίνει αυτό, αλλιως δεν θα υπήρχε. Το θέμα είναι ότι υπάρχει η εμμονή για το τι θα γίνει και η σκέψη που συνεχίζει να κυριαρχεί ακόμα και στους πιο "προχωρημένους" εξ' ημών, ότι πως θα αλλάξουν τα πράγματα αφού υπάρχει τόσο σκότος.  Οκέυ, για να εξηγήσουμε γιατί γίνεται αυτό - είναι επειδή παράγεται όλο και περισσότερο φως και όλο και περισσότερο όταν τα βρίσκουμε με [...]



Κρισναμούρτι-Ακρόπολη-Παρθενώνας

2013-05-21T16:55:59.616+03:00

Η Ακρόπολη δεν έχει το ταίρι της και είμαι ερωτευμένος με μια κυρία που δυστυχώς είναι από μάρμαρο. Η τύχη μου βλέπετε! Είναι η θεά της Δικαιοσύνης, η Θέμις. Είναι πραγματικά υπέροχη και μου έκλεψε το μυαλό και την καρδιά”. “Ποτέ μου δεν είχα δει κάτι τόσο όμορφο, απλό και δυνατό, όσο ο Παρθενώνας. Ολόκληρη η Ακρόπολη είναι εκπληκτική, σου κόβει την ανάσα, και μπροστά της όλα τα άλλα δημιουργήματα της ανθρώπινης έκφρασης είναι χυδαία, μέτρια και γεμάτα σύγχυση. Τι άνθρωποι ήταν αυτοί οι λίγοι υπέροχοι Έλληνες τότε! Πρέπει να τον δει κανείς για να καταλάβει ότι καθετί άλλο που δε βαδίζει στο δρόμο της αιωνιότητας είναι ασήμαντο, γελοίο και ανόητο.” “Ο ναός έβλεπε τη γαλανή Μεσόγειο. Ήταν ερειπωμένος και το μόνο που απόμενε απ’ αυτόν ήταν οι μαρμάρινες κολόνες. Είχε καταστραφεί σε κάποιο πόλεμο, αλλά ήταν ακόμα ιερό καταφύγιο. Κάποιο σούρουπο, με το χρυσό ήλιο να πέφτει στα μάρμαρα, ένιωσες την ιερή ατμόσφαιρα. Ήσουν μόνος, χωρίς τους επισκέπτες και την ατέλειωτη φλυαρία τους γύρω σου. Οι κολόνες έπαιρναν ένα καθαρό χρυσαφί χρώμα και η θάλασσα κάτω μακριά ήταν έντονα γαλάζια. Υπήρχε ένα διατηρημένο άγαλμα της θεάς, αλλά ήταν κλειδωμένο. Μπορούσες να τη δεις μόνο σε ορισμένες ώρες κι έτσι έχανε την ομορφιά της ιερότητας. Η θάλασσα παρέμενε γαλάζια…” “Όταν πας στην Ελλάδα και δεις για πρώτη φορά τον Παρθενώνα νιώθεις ότι έχουν τόσο σπάνια σπουδαιότητα: η ομορφιά του, τα χρώματά του με φόντο τον ουρανό, όλο το μεγαλείο του ελληνικού πολιτισμού, που θέλεις να γονατίσεις μπροστά του…” Κρισναμούρτι. [...]



Ανάσταση, Αφύπνιση, Αναγέννηση.

2013-05-05T22:30:03.892+03:00

 Η ίδια η αναγέννηση είναι απλά η αυγή μέσα στο νου,  αυτού που ήδη βρίσκεται εκεί. Είμαι έργο του Θεού, και το έργο Του είναι εξ ολοκλήρου αξιαγάπητο και απόλυτα στοργικό. Έτσι πρέπει να σκέφτεται κάθε άνθρωπος για τον εαυτό του μέσα στην καρδιά του, διότι αυτό είναι. Η ανάστασή μου είναι η αφύπνισή μου. Πίστεψε στην ανάσταση διότι έχει ήδη επιτευχθεί, και έχει επιτευχθεί μέσα σε σένα. Αυτό είναι τόσο αληθές τώρα όσο θα είναι πάντα, διότι η ανάσταση είναι η Θέληση του Θεού, που δεν γνωρίζει χρόνο ούτε κάνει εξαιρέσεις. Άφησε τους νεκρούς και αυτούς που έχουν φύγει να λησμονηθούν ειρηνικά. Η ανάσταση έχει έρθει για να πάρει την θέση της. Και τώρα είσαι ένα μέρος της ανάστασης, όχι του θανάτου.Μπορώ να σε θεραπεύσω διότι σε γνωρίζω. Γνωρίζω την αξία σου για σένα, και αυτή η αξία είναι που σε κάνει ολοκληρωμένο. Λίγο ακόμα και θα με δεις, διότι εγώ δεν είμαι κρυμμένος επειδή εσύ κρύβεσαι. Θα σε ξυπνήσω σίγουρα έτσι όπως ξύπνησα και τον εαυτό μου, διότι ξύπνησα μέσα σε σένα. Στην ανάστασή μου βρίσκεται η απελευθέρωσή σου. Η αποστολή μας είναι να ξεφύγουμε από την σταύρωση, όχι από την λύτρωση. Εμπιστεύσου την βοήθειά μου, διότι εγώ δεν περπάτησα μόνος, και θα πορεύομαι μαζί σου όπως ο Πατέρας μας πορεύτηκε μαζί μου. Να είσαι, λοιπόν, μάρτυρας στο θαύμα, και όχι στους νόμους της αμαρτίας. Δεν χρειάζεται να υποφέρεις άλλο. Χρειάζεται, όμως, να μπορέσεις να θεραπευτείς, διότι τα βάσανα και η θλίψη του κόσμου τον έχουν κάνει κουφό στην σωτηρία και την απελευθέρωσή του. Η ανάσταση του κόσμου περιμένει την δική σου θεραπεία και την ευτυχία, ώστε να μπορέσεις να είσαι η απόδειξη της θεραπείας του κόσμου. «Ας βρίσκεσαι στο νου μου, Πατέρα μου, όταν ξυπνώ, και ας λάμπεις πάνω μου όλη την ημέρα σήμερα. Κάθε λεπτό ας είναι χρόνος που ενοικώ μαζί Σου. Και ας μην ξεχνώ κάθε ώρα να σου δίνω τις ευχαριστίες μου που έμεινες μαζί μου, και που θα είσαι πάντα εκεί για ν’ ακούς το κάλεσμά μου προς Εσένα και να μου απαντάς. Καθώς έρχεται το βράδυ, όλες μου οι σκέψεις ας είναι ακόμα [...]



Μαρίνα Αμπράμοβιτς & Ουλάι / Marina Abramovic & Ulay / MoMA 2010 - The Artist Is Present

2013-04-27T23:39:19.381+03:00

Ποια είναι η γλώσσα που μιλάς θάλασσα εσύ; Η γλώσσα των αιώνιων ερωτήσεων. Και σε ποια γλώσσα απαντάς ουρανέ; Στη γλώσσα της ατέλειωτης σιγής. R. Tagore Marina Abramovic: The Artist Is Present Οι μεγάλοι έρωτες δεν τελειώνουν ποτέ. Ούτε αρχίζουν. Μόνο διαρκούν σε έναν αιώνιο χρόνο κι είμαστε πάντα εκεί γι’ αυτούς. Κι όταν οι εραστές ξανασυναντηθούν είναι σαν χτύπημα. Χαμογελούν αμήχανα, κοιτούν βαθιά στα μάτια, κουνάνε το κεφάλι κάνοντας νεύμα με το βλέμμα να ξεχειλίζει δάκρυα και τρυφερότητα. Μένουν σιωπηλοί για ένα λεπτό, συγκινημένοι, κι έπειτα αγγίζονται, κρατούν σφιχτά τα χέρια ο ένας του άλλου και λένε αντίο. Και παίρνει λίγη ώρα μέχρι να μπορέσουν ξανά στα μάτια να κοιτάξουν κάποιον άλλο...  allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/OS0Tg0IjCp4" width="640"> Marina Abramovic & Ulay. Ένας μεγάλος έρωτας τη δεκαετία του ’70-80. Δύο ανατρεπτικοί καλλιτέχνες. Μαζί έκαναν πολλές παράξενες performances στην προσπάθειά τους να χαρτογραφήσουν τα όρια της αγάπης και της συμβίωσης μέσω της ζωντανής αναπαράστασης, προσπαθώντας παράλληλα να τοποθετήσουν την performance ως τέχνη ισάξια με τις υπόλοιπες. Ακόμα και το χωρισμό τους έτσι τον έζησαν. Περπάτησαν οι δυο τους για πολλές μέρες κατά μήκος του Σινικού Τείχους από αντίθετες πλευρές και συναντήθηκαν στη μέση. Αγκαλιάστηκαν και δεν ξαναείδαν ποτέ ο ένας τον άλλο... Μέχρι την αναδρομική της έκθεση στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Νέα Υόρκη 30 χρόνια μετά (τον Μάιο του 2010). Στο «The Artist is Present»*, τη μεγαλύτερη και πιο απαιτητική της performance, η ιέρεια της σύχρονης τέχνης παρέμεινε για τρεις μήνες απαθής σε μια καρέκλα. Για 7.30 ώρες τη μέρα καθόταν ακίνητη, χωρίς να έχει το δικαίωμα να πιει, να φάει ή να κάνει οτιδήποτε, και οι επισκέπτες μπορούσαν να καθίσουν απέναντί της σιωπηλοί για ένα λεπτό. 750 χιλιάδες άνθρωποι χάθηκαν στο βλέμμα της. Ανάμεσά τους, χωρίς εκείνη να το γνωρίζει, ήταν και ο Ulay... / ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΚΡΟΥΣ   http://www.athensvoice.gr/ Επί ένα μήνα, 750 χιλιάδες άνθρωποι κάθισαν μπροστά της και χάθηκαν στο βλέμμα της 63χρονης «γιαγιάς της περφό[...]



Το "θαύμα" του Lester Levenson

2013-04-22T23:36:50.967+03:00

 Αυτή είναι η απίστευτη ιστορία του Lester Levenson. Ο Lester Levenson, (1909-1994) ήταν ένας φυσικός και επιχειρηματίας από το Νιου Τζέρσεϋ. Το 1952, στην ηλικία των 42, ο Λέστερ υπέστη σοβαρό καρδιακό επεισόδιο. Ο γιατρός τον έστειλε σπίτι από το νοσοκομείο και δεν υπήρχε τίποτα άλλο που θα μπορούσε να κάνει γι 'αυτόν.  Ο  Λέστερ ρώτησε τον γιατρό πόσος χρόνος του απέμενε . Ο γιατρός δεν ήξερε, δηλώνοντας ότι θα μπορούσε να ζήσει άλλη μια χρονιά ή δύο ή θα μπορούσε να πεθάνει αύριο. Η Απελπισία Ο Lester  επέστρεψε στο  ρετιρέ  του στη Νέα Υόρκη και  ετοιμάστηκε  να πεθάνει. Σκέφτηκε να καταπιεί  όλα τα χάπια που του είχαν  συνταγογραφηθεί, αλλά αποφάσισε να περιμένει.  Αναρωτήθηκε τι  ήταν η ζωή και τι έκανε εδώ σε αυτόν τον πλανήτη. Σκέφτηκε για τη ζωή του και πώς θα φαινόταν  να αγωνιστεί για φευγαλέες στιγμές ευτυχίας. Πριν από το έμφραγμα , ο Lester είχε άλλα προβλήματα υγείας να αντιμετωπίσει και αναρωτήθηκε πώς η ζωή θα μπορούσε να είναι τόσο σκληρή  ώστε να τον κάνει να περάσει από όλα αυτά για να καταλήξει με ένα  ετοιμοθάνατο σώμα και τίποτα άλλο, τουλάχιστον τίποτα που πραγματικά να έχει σημασία. Η Ελπίδα Ο Λέστερ αποφάσισε να μην παραιτηθεί. Αναρωτήθηκε αν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το μυαλό του για να βρει μια απάντηση για να ξεπερασει την παρούσα  κατάστασή του. Εξέτασε  το ερώτημα, τι είναι η ζωή και αναρωτήθηκε τι έψαχνε σε  όλη του τη ζωή. Περισσότερες ερωτήσεις ήρθαν στην επιφάνεια σχετικά με τη φύση της ύπαρξης και ο Lester αναζήτησε τις απαντήσεις στα βιβλία στο ράφι του.  Φρόιντ, Watson,  Jung, Adler, βιβλία ιατρικής, φυσικής, μηχανικής, "είχε βιβλία για τα πάντα". Συνειδητοποίησε ότι τις απαντήσεις που έψαξε  δεν θα μπορούσε να τις βρει  σε βιβλία. Ο Λέστερ συνειδητοποίησε  ότι τα προβλήματά  του ήταν στο σώμα, το νου και τα συναισθήμά  του. Ως εκ τούτου, σκέφτηκε , εκεί πρέπει να βρίσκονται και οι απαντήσεις. Μέσα στον εαυτό του. Οι Απαντήσεις Για τον επόμενο μήνα, ο Lester  μελέτ[...]



Ο δρόμος έχει αγκάθια.

2013-04-21T00:16:59.191+03:00

Να είσαι προετοιμασμένος. Ο δρόμος έχει αγκάθια. Αυτά που επέτρεψες να μεγαλώσουν στον κήπο σου. Ο δίπλα θα κοιτάξει να σε φρενάρει. Αυτό του ζήτησες όταν του επέτρεψες να σε κρίνει. Το μυαλό σου θα βλέπει αδιέξοδα. Έτσι στο εκπαίδευσαν να κάνει. Να είσαι προετοιμασμένος. Το σπόρο των προσδοκιών σου, μην τον ξεφυτεύεις συνέχεια για να δεις αν φύτρωσε. Και να σε πατάνε, και να χωθείς βαθιά μέσα στο χώμα, και να σκοτεινιάσει γύρω σου, μην ξεχνάς ότι μόλις φυτρώσεις, θα κατευθυνθείς προς τα ουράνια. Να είσαι προετοιμασμένος. Οι γύρω ζουν με το σύνηθες, με το γνωστό, με το τετριμμένο. Θέλουν την επαναληψημότητα, την ασφάλεια, τη σιγουριά. Και αντιδρούν σε κάθε τι νέο. Πρώτα το χλευάζουν, μετά το πολεμούν και στο τέλος το κάνουν τμήμα της ζωής τους. Dimitris Nomikos .             [...]



H στάση του καλου από δω και πέρα, θα είναι ανελέητη, στη πάταξη του κακού.

2013-04-19T00:24:01.273+03:00

Καθοριστικές εξελίξεις μετά την άνοιξη  Το θέμα της σημερινής μας ομιλίας, που προηγείται του οραματισμού, είχε ανακοινωθεί κατά τις 20 Φεβρουαρίου, πιστεύω να αντιλαμβάνεστε ότι ακόμα δεν είχε γίνει τίποτα γνωστό, ούτε για όσα συνέβησαν στη συνέχεια στην Κύπρο, ούτε για όσα μέλλονται να επακολουθήσουν κι από δω και πέρα. Αυτό είναι ένα δείγμα για το ποιες καταστάσεις είναι αυτές, που μπορεί μέσα απ’ τα πνευματικά πεδία να προειδοποιείται κάποιος. Έτσι είναι τα πράγματα καλώς ή κακώς, χθες είχα μια συζήτηση με το συγγραφέα τον Γκαρνιέ Μαλέ, το συγγραφέα του βιβλίου «Αλλάξτε το μέλλον σας μέσα απ’ τα ανοίγματα του χρόνου», είχε έρθει απ’ το γραφείο για να γνωριστούμε, γιατί δεν είχαμε ξαναβρεθεί από κοντά, ο οποίος ούτε λίγο, ούτε πολύ, γιατί δεν είναι μυστικό γι αυτό και το μοιράζομαι μαζί σας, από μόνος του μου εξομολογήθηκε και μου λέει ότι, επειδή και ο πυρήνας της θεωρίας της δικιάς του, σε σχέση με τα ανοίγματα του χρόνου, αλλά θεωρεί ότι και γενικότερα το πνευματικό μονοπάτι κατάγεται απόλυτα απ’ τον ελληνισμό, μου είπε ότι, ήταν επόμενο ότι η κρίση θα ξεκινήσει απ’ την Ελλάδα, όπως είναι και επόμενο ν’ αρχίσει και η αντίστροφη μέτρηση γενικά στην αναμέτρηση που γίνεται αυτή τη στιγμή μεταξύ καλού και κακού, κάτι που είχαμε θέσει κι εμείς πριν από χρόνια, μέσα απ’ αυτές τις ομιλίες που προηγούνται του οραματισμού. Είναι πολλά τα μηνύματα γενικά, που έρχονται απ’ όλο τον κόσμο και δεν είναι ότι έρχονται από Έλληνες, οι οποίοι μπορεί να είναι και προκατειλημμένοι στο κάτω-κάτω, λόγω της εθνικότητάς τους, λόγω της καταγωγής τους, αλλά προέρχονται κι από ανθρώπους, όπως ο συγγραφέας που σας ανέφερα και άλλοι πολλοί, O Νταν Μίλμαν, ο συγγραφέας του δρόμου του ειρηνικού πολεμιστή,πολλοί άνθρωποι, που δεν έχουν κανένα προσωπικό συμφέρον, ή προκατάληψη ν’ αναφερθούν στα της Ελλάδας. Επίσης, δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι σ’ αυτή την κατάσταση που επικρατεί, αυτοί οι άνθρωποι και δεν θα πω[...]






0 σχόλια

2013-04-15T21:28:25.168+03:00

ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΥΚΝΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΕΣΟΥΝ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΛΕΥΚΑ ΦΤΕΡΑ. [...]