Subscribe: Το Αλφα του Κενταυρου
http://toalfatoukentaurou.blogspot.com/feeds/posts/default
Added By: Feedage Forager Feedage Grade A rated
Language: Greek
Tags:
Rate this Feed
Rate this feedRate this feedRate this feedRate this feedRate this feed
Rate this feed 1 starRate this feed 2 starRate this feed 3 starRate this feed 4 starRate this feed 5 star

Comments (0)

Feed Details and Statistics Feed Statistics
Preview: Το Αλφα του Κενταυρου

Το Αλφα του Κενταυρου



Στον αστερισμό των λέξεων ...



Updated: 2018-04-19T21:36:43.068+03:00

 



ΕΝΑ ΚΙΛΟ ΝΙΤΡΟ

2018-04-19T21:36:43.027+03:00

Την πιρίουδου που ταν ου Αντρέας στα μέσα κι τα έξου, άρχισε να πασουκοποιείτι η μάνα μ. Ένα προυί μι είπι να πιταχτώ στου πιρίπτιρου να την φέρου ένα κιλό νίτρου. Αντραλιάσκα !!!«Τι του θες ρε μάνα του νίτρου;»  τη ρώτσα. Του μυαλό μ πήγι αμέσως στη 17 Νουέμβρ. «Ετς κάνουν οι προυτευουσιάν …» μι απλουήθκι μι σουβαρότητα. Κουβέντα δεν σίκουνε η μάνα. «Καλά ρε μάνα, έχουν τα πιρίπτιρα νίτρου;» ρώτσα σι στυλ ντε και καλα: Στην έφερα τώρα, πους ξέρς ισύ απού νίτρα χουριατουπούλα, ιμείς φοιτηταί είμαστε κι ξέρουμε πέντε πράματα περισσότιρου. Η μάνα όμως επέμεινι.«Ακούς τις σι λέου; Πήγινι στουν Γιουργαλί στου πιρίπτιρου κι πάρι μι ένα κιλό νίτρου» Έτρεξα λοιπόν μι χίλια, είπα στουν Γιουργαλί βάλε ένα κιλό νίτρου, μι ντρουπαλότητα, ικείνους πίρι ένα  πιριοδικό απ΄του ράφ, του ζύγισε κι μου πε«Αυτήν τη βδομάδα του βγάζ στα 750 γραμμάρια. Του θες; Αλλιώς θα πιριμένς την άλλ τη βδουμάδα που θα βγει σι κιλό.»  Έπαθα την πλάκα μ, όπως λέγαμι κι στα πανεπιστήμια οπού χαζεύαμι  εκείν την επουχή. Του πήρα παραμάσκαλα, πήγα σπίτ και τς του πέταξα στα μούτρα.«Πάρε να ξεβλαχέψεις» τς είπα θυμουμένους, «ιγώ δεν χρειάζουμαι τέτοια» Τιλικά κουρκούτ στου μυαλό είχα τότις. Κάτι ήξερε η καημέν η μάνα μ κι μέλεγι άνοιξε τα μάτια σ κι ξεστραβωσ. Σήμερα ψάχνου να βρο κανα γραμμάριο νίτρου κι δεν βρίσκου. Καταστράφκα…. [...]



ΦΥΛΑΞΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΚΥΛΟ (CAVE CANEM)

2018-04-18T19:16:00.260+03:00

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΡΑΞΕΝΕΣ ΜΕΡΕΣνέες κυκλοφορίεςΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣΆνοιξη 2018ΦΥΛΑΞΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΚΥΛΟΤο μυθιστόρημα «Φυλάξου από τον σκύλο» του θεσσαλονικιού συγγραφέα Χριστόδουλου Δ-Α Λιτζερίνου βραβεύτηκε στον δεύτερο πανελλήνιο διαγωνισμό μυθιστορήματος των εκδόσεων Παράξενες Μέρες.Το μυθιστόρημα διαδραματίζεται σε μια παράξενη χώρα που μοιάζει πολύ με τη δική μας χωρίς ποτέ να υπάρχει το στοιχείο της ταύτισης. Είναι άραγε πιο αστεία αυτή η εικόνα εκείνης της χώρας και των ανθρώπων που μας μοιάζουν. Είναι μήπως πιο δραματική; Θα έλεγα ότι είναι απλώς πιο λογοτεχνική και –μέσα στην ιλαροτραγωδία που υφαίνει συνθέτοντας είδη λογοτεχνικά και διαπλέκοντας πολύ οικείες και εντελώς φανταστικές εικόνες, όνειρα, ελάχιστα θαύματα και πολλά τραύματα καταφέρνει να μας παρουσιάσει ταυτόχρονα την πραγματκότητα όπως είναι, όπως δεν θα ‘πρεπε να είναι κι όπως ανησυχούμε ότι θα γίνει. Γιατί αυτό είναι το χαρακτηριστικό κάθε καλού βιβλίου κάθε σημαντικού λογοτεχνικού έργου. Να μετατρέπει την επιστημονική ή όποια άλλη φαντασία σε πραγματικότητα. Άλλοτε θαυμαστή και άλλοτε οδυνηρή. Αλλά πάντα, όπως εδώ σε αυτό το βιβλίο πιο αληθινή από τις περισσότερες αλήθειες που ξέρουμε. Από τις αλήθειες που μας …ενημερώνουν απο τις αλήθειες που μας εξαγριώνουν, από τις αλήθειες που μας υπόσχονται τάχα τις καλύτερες μέρες. Πάει όμως λίγο παραπέρα, εκεί που μόνο η λογοτεχνία μπορεί να πάει. Πάει πιο πέρα ακόμη κι από την αλήθεια –αν υπάρχει τέτοιο πράγμα- γιατί ο πραγματικός συγγραφέας πρέπει και έχει υποχρέωση να επινοήσει τη δική του αλήθεια, το δικό του δρόμο. Όταν είναι επιδέξιος μπορεί να δημιουργήσει και τον δικό του μικρό-κοσμο. Αυτό γίνεται στο βιβλίο του Χριστόδουλου Λιτζερίνου που ξεχώρισε μέσα από εκατοντάδες συμμετοχές στον δεύτερο διαγωνισμό μυθιστορήματος και πήρε το πρώτο και μοναδικό βραβείο.Ο Χριστόδουλος Δ-Α Λιτζερίνος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε στη Νομική Σχολή του Α.Π.Θ. Σήμερα εργάζεται ως δικηγόρος. Διηγηματά του έχουν βραβευθεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και δημοσιευθεί σε περιοδικά. Συμμετείχε με ένα διήγημά του στο συλλογικό έργο «Παράξενες Μέρες στη Θεσσαλονίκη» το 2016 αλλά και στις συλλογές «Παράξενοι Έρωτες» και «Μικρές επαναστάσεις» το 2017. Αυτό είναι το πρώτο του μυθιστόρημ[...]



Ο ΡΟΦΟΣ

2018-04-17T09:05:59.726+03:00

Ο ροφός με κοίταζε με γουρλωμένα μάτια πίσω από τον βράχο, λες και έβλεπε πρώτη φορά άνθρωπο με μοτοσικλέτα. Ένα ζευγάρι σαργών ταράχτηκε από τον ήχο της εξάτμισης της παλιάς Harley και χώρισε στα δυο. Παρατήρησα αυτή τη φορά ότι ο αρσενικός κουνούσε λίγο παράξενα την ουρά του, πιο χαριτωμένα, κι αμέσως το πονηρό μου μυαλό πήγε στην εναλλαγή των φύλων στην οποία επιδίδονται τα ψάρια. Αν μπορούσαμε κι εμείς οι άνθρωποι να αλλάζουμε φύλο κατά πως μας βόλευε, θα μπορούσαμε να λύσουμε πλείστα των προβλημάτων μας. Ας πούμε εκεί που τρως καθημερινά τα μούτρα και τα παπούτσια σου σε αναζήτηση μιας δουλειάς της προκοπής ως αρσενικό, γίνεσαι θηλυκός σαργός και τσούπ σου κάθεται μια ωραία θέση σερβιτόρας σε καφετέρια με μισθό εξακόσια ευρώ συν τα τυχερά. Δεν σου κάθεται μια τέτοια θέση, σου κάθεται ένας γαμπρός με λεφτά. Και το ανάποδο από θηλυκός σαργός σε αρσενικό σαργό, στην περίπτωσή μου όμως ενδιέφερε η πρώτη μεταλλαγή. Με αυτές τι σκέψεις δεν πρόσεξα τον μικρούλη μαύρο ήλιο που είχε τρυπώσει ο μισός στην άμμο και ο άλλος μισός κατάφερε να χωθεί στο λάστιχο της μπροστινής ρόδας της Harley. Ένα λάστιχο μεσοπέλαγα, ήταν ό,τι χειρότερο για τη συνέχεια του ταξιδιού μου και σχεδόν πάντα είχε την ίδια κατάληξη. Η αναζήτηση βουλκανιζατέρ με ανάγκαζε να ξυπνήσω ακόμη μια φορά για να διαπιστώσω ότι η ώρα ήταν μια το πρωί. Ενώ δεν είχαν περάσει ούτε πέντε λεπτά της ώρας απ όταν κουκουλώθηκα με το πάπλωμα, το μυαλό ακόμη μια φορά δεν υπάκουσε στο όνειρο που είχα σκαρφιστεί ξύπνιος και έφτιαξε του κεφαλιού του ένα άλλο. Κάθε βράδυ αφού παρέδιδα τις εισπράξεις και τα κλειδιά του παπιού στο αφεντικό, μετά το τελευταίο ντιλίβερυ, έφτανα με τα πόδια στο διαμέρισμα μου για τη βραδινή ξεκούραση. Η βραδινή βάρδια με κούραζε και δεν άφηνε την ψυχή μου να ησυχάσει. Είχα βρει έναν έξυπνο τρόπο να αναγκάσω το σώμα να κοιμηθεί. Έφτιαχνα λοιπόν ξύπνιος μια ιστορία και ζόριζα το μυαλό να συνεργαστεί ώστε αφενός μεν να κοιμηθεί, αφετέρου δε να συνεχίσει η ιστορία του ξύπνιου να προβάλλεται και στον ύπνο. Τζίφος. Ενώ πετύχαινα αμέσως το πρώτο σκέλος, το δεύτερο σκέλος δεν υπάκουε στο σενάριο και κάθε βράδυ πετάγονταν μπροστά μου ροφοί, σαργοί, καλαμάρια και σμέρνες. Εγώ πάντα καβάλα στη Harley !! Εκείνο δε το μπροστινό λάστιχο εί[...]



ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

2018-03-24T11:48:04.049+02:00

 



Το Σάββατο 31 Μαρτίου παρουσιάζεται το μυθιστόρημά μου ΦΥΛΑΞΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΚΥΛΟ (CAVE CANEM) στο Καφέ του Βασιλικού Θεάτρου Θεσσαλονίκης, ώρα 19:00

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ΠΑΡΑΞΕΝΕΣ ΜΕΡΕΣ 



ΣΙΜΟΥΝ

2018-03-22T20:45:01.488+02:00

«Πώς βλέπεις τον καιρό καπετάνιο;»ρώτησε ο Σαρίφ αφορμή για κουβέντα«Δεν είναι καλά μαντάτα αυτά. Δεν βλέπω βροχή και φοβάμαι μη ξυπνήσει ο Σιμούν που χει καιρό να μας επισκεφτεί»απάντησε εκείνος χωρίς να βγάλει το τσιμπούκι από το στόμα.  Ο νεκροθάφτης ξεκαθάρισε πως υπολόγιζε στη δύναμη του τείχους και δεν φοβόταν το θεριό. Ο γέρο ναυτικός χαμογέλασε μόλις τον άκουσε, ενώ το μυαλό του έκανε άλματα στον χρόνο.«Σαρίφ δεν ξέρεις τι θα πεί Σιμούν. Όσους γνώρισες στο χωριό μέχρι τώρα ήταν χάδια, ίσα να γεμίσουν η αυλή και τα ρουθούνια σου σκόνη…» τα μάτια του γέρου τώρα έβλεπαν μπροστά τους τον Μεγάλο Σιμούν να ορθώνει πανύψηλο το ανάστημά του, να σηκώνει την έρημο στον ουρανό και να τη στέλνει σε όλες τις γωνιές της γης πεσκέσι. Να βλέπουν οι άνθρωποι στον βορρά τον ήλιο, άσπρο, χλωμό και αρρωστιάρη σε έναν κατάγκριζο ορίζοντα, να γκρινιάζουν για τη θολή ατμόσφαιρα και να δυσανασχετούν, χωρίς καν να πάει το μυαλό τους, πια αντάρα εκεί κάτω σήκωσε την έρημο στον ουρανό ιπτάμενο χαλί, ούτε τι απέγιναν οι άνθρωποι που συνάντησε στο διάβα της. «Τον συνάντησα να έρχεται κατά πάνω μας στη θάλασσα. Είδα να γεμίζει η κουβέρτα του πλοίου έρημο απ΄άκρη σ΄άκρη. Από το ντεκ έβλεπα το χωριό μου ξαπλωμένο πάνω στο πλοίο. Μόνο οι καμήλες έλειπαν…»  ο γέρος έβαλε τρανταχτά γέλια. Ύστερα τράβηξε μια γερή τζούρα από το τσιμπούκι και βάλθηκε να συνεχίσει. Όταν ξεκινούσε τις ιστορήσεις δεν είχε τελειωμό. Το κακό άλλωστε αν το αποφύγεις μια φορά, μετά από χρόνια μπορείς και να το περιγελάσεις με ασφάλεια. «Στην Ανατολή τον λένε Χαμσίν, αλλά δεν αλλάζει τίποτα. Είναι σαν να σε λένε Μωχαμέτη στην Ανατολή και Μωάμεθ στη Δύση. Το ίδιο πράμα. Όλοι οι άνθρωποι τον τρέμουν. Μόνο οι καμήλες και οι γαλάζιοι δεν τον φοβούνται. Οι γαλάζιοι μερικές φορές φανήκαν πιο δυνατοί και απ’ τις καμήλες τους. Θα ήσουν μικρός Σαρίφ, όταν γύρισε ο μακαρίτης ο Μουσταφά στο χωριό από ταξίδι με το καραβάνι του. Έλειπαν δυο καμήλες αλλά κανένας άντρας. Ο Σιμούν σκότωσε τις καμήλες….» έκανε μια παύση ξέροντας ότι όλο και κάποια ερώτηση θα έπεφτε από το ακροατήριό του. Ο Σαρίφ δεν κρατιόταν και ήθελε να μάθει πότε για τελευταία φορά χτύπησε ο Σιμούν με μανία το χωριό. «Όταν πρωτόρθαμε με τις βάρκες. Μικρ[...]



ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ CAVE CANEM

2018-01-19T19:48:46.484+02:00

Δεύτερος διαγωνισμός μυθιστορήματος – ΑποτελέσματαΑναρτήθηκε από τον/την PARAXENESMERES στις 19 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2017Το μυθιστόρημα Cave Canem του Χριστόδουλου Λιτζερίνου είναι αυτό που βραβεύεται (και επιβραβεύεται με έκδοση) στον δεύτερο διαγωνισμό μυθιστορήματος που διοργάνωσαν οι εκδόσεις Παράξενες Μέρες και το λογοτεχνικό περιοδικό eyelands. Ο διαγωνισμός ξεκίνησε στις 20 Ιουνίου και έληξε στις 20 Οκτωβρίου 2017. Το θέμα του ήταν ελεύθερο με μοναδικό περιορισμό να απεικονίζει την εποχή μας. Ο συγγραφέας του έργου θα  κληθεί να υπογράψει συμφωνητικό συνεργασίας μέσα στον Ιανουάριο και το βιβλίο είναι πιθανό να εκδοθεί μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2018.Εννοείται ότι υπήρξαν και άλλα αξιόλογα μυθιστορήματα ανάμεσα σε αυτά που υποβλήθηκαν στον διαγωνισμό, ήμασταν όμως αναγκασμένοι να επιλέξουμε μόνο ένα αυτή τη χρονιά. Ευχαριστούμε όλες και όλους που συμμετείχαν (οι συμμετοχές ξεπέρασαν τις εκατό) και ευχόμαστε πολλά από τα κείμενα αυτά να γίνουν βιβλία.Ο Χριστόδουλος Δ. Λιτζερίνος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε στη Νομική Σχολή του Α.Π.Θ. Σήμερα εργάζεται ως δικηγόρος. Από τις εκδόσεις Ανάτυπο κυκλοφορεί η συλλογή διηγημάτων του «Τα χαρτόκουτα δεν έχουν φινιστρίνια». Διηγηματά του έχουν βραβευθεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και δημοσιευθεί σε περιοδικά. Συνεργάζεται με το λογοτεχνικό περιοδικό Fractal και διατηρεί λογοτεχνική σελίδα (http:// toalfatoukentaurou.blogspot.com) όπου δημοσιεύει διηγήματα, ποιηματά του και κριτική βιβλίου. Συμμετείχε με ένα διήγημά του στο συλλογικό έργο «Παράξενες Μέρες στη Θεσσαλονίκη», ενώ διακρίθηκε και στον πρόσφατο διαγωνισμό διηγήματος με θέμα «Παράξενοι έρωτες» και το διήγημά του Μια φλόγα στο παράθυρο βρίσκεται στην ομώνυμη συλλογή.[...]



ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΩΝ ΣΤΟ POLIS CAFE ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

2017-11-24T21:00:54.592+02:00



POLIS CAFE στην Αθήνα

ΣΑΒΒΑΤΟ 25/11 ώρα 12:00 παρουσιάζεται το συλλογικό έργο "ΠΑΡΑΞΕΝΟΙ ΕΡΩΤΕΣ" στο οποίο μετέχω με το διήγημά μου 

"Η Φλόγα στο Παράθυρο"

ΚΥΡΙΑΚΗ 26/11 ώρα 12:00 παρουσιάζεται το συλλογικό έργο "ΜΙΚΡΕΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ" στο οποίο μετέχω με το ποίημά μου 

"Στις Πλατείες" 

.................. 






ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ

2017-11-18T12:52:32.508+02:00

Ένα από τα μυθιστορήματα που έγραψα και παραμένουν ανέκδοτα είναι και το "Ο ΓΑΛΑΖΙΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ" . Κατά την προσφιλή μου τακτική το έφτιαξα χειροποίητο βιβλίο και το έδωσα δε κάποιους φίλους, που τους έχω βαφτίσει "ιδανικούς αναγνώστες" μου, για να το κρίνουν αντικειμενικά. Μετά το έστειλα στους εκδοτικούς οίκους των Αθηνών. Το βιβλίο αναφέρεται στην περιπλάνηση μιας φυλής Τουαρέγκ στην έρημο Σαχάρα και την υποσαχάρια Αφρική η οποία μάχεται τόσο για την φυσική της επιβίωση όσο και για την επιβίωση του πανάρχαιου πολιτισμού της με κάθε μέσο, σε ένα εχθρικό και συνάμα φορτισμένο, θρησκευτικά, κοινωνικά και πολιτικά, περιβάλλον. Κατά μια παράξενη συμπαντική συνωμοσία, την περίοδο που το πήρε στα χέρια του ο εκδοτικός οίκος Καστανιώτη εξέδιδε τον σημαντικό Λίβυο συγγραφέα Αλ Κούνι για πρώτη φορά στα ελληνικά, με το μυθιστόρημά του "Το Χρυσάφι και η Κατάρα της Ερήμου" όπου κι αυτός ο συγγραφέας - από φυλή των Τουαρέγκ ο ίδιος - ασχολείται με ένα παραπλήσιο θέμα των γαλάζιων ανθρώπων της ερήμου."Διαβάσαμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το έργο σας, αλλά δεν μπορούμε να το εντάξουμε στο εκδοτικό μας πρόγραμμα" ήταν η απάντηση.Ζήτησα λοιπόν από τους "ιδανικούς μου αναγνώστες" να διαβάσουν και το βιβλίο του Κούνι, όχι για να κάνουν σύγκριση (το μυθιστόρημα του Κούνι είναι εξαιρετικό και το συστήνω ανεπιφύλακτα. Θα ήταν ιεροσυλία μια τέτοια σύγκριση) αλλά για να εντοπίσουν αν ένας μη Τουαρέγκ συγγραφέας που δεν έχει επισκεφτεί ποτέ αυτούς τους τόπους και δεν έχει γνωρίσει τη φιλοσοφία αυτών των αθρώπων, αποτύπωσε σωστά τη ατμόσφαιρα και εξέλιξε την ιστορία του σα να ήταν ένας Τουαρέγκ συγγραφέας, όπως είναι ο Κούνι. Τις απόψεις τους ότι τους άρεσε περισσότερο το δικό μου μυθιστόρημα τις κρίνω ως  καθαρά υποκειμενικές, στέκομαι μόνο στις επισημάνσεις τους ότι εντυπωσιάστηκαν από το γεγονός της αμεσότητας και της καθαρότητας των χαρακτήρων του έργου, την απόδοση των τόπων και των περιγραφών, ενώ δεν γνώρισα ποτέ την κουλτούρα αυτών των ανθρώπων, ούτε ποτέ περπάτησα στη Σαχάρα. Σήμερα το μυθιστόρημα βρίσκεται φυλακισμένο για έξη μήνες περίπου σε έναν άλλον εκδοτικό οίκο των Αθηνών με άλλον τίτλο (σε ένα[...]



ΑΛΛΑΓΗ ΠΛΕΥΣΗΣ- ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

2018-02-12T14:13:47.441+02:00

To ΑΛΦΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥ αλλάζει σελίδα και γίνεται περισσότερο εξωστρεφές, αγκαλιάζοντας όλους τους δημιουργούς που πιστεύουν στην ελεύθερη πλεύση των έργων τους προς τους τελικούς αποδέκτες αναγνώστες. Όσοι λοιπόν συγγραφείς επιθυμούν,  μπορούν να στέλνουν στο blog ποιήματα, διηγήματα, δοκίμια και κριτική βιβλίου - όχι μυθιστορήματα - και θα δημοσιεύονται. Τα κείμενα πρέπει να είναι σε μορφή word και μέχρι 2.000 λέξεις τα διηγήματα, τα δοκίμια και η κριτική βιβλίου. Τα ποιήματα τα αφήνουμε ελεύθερα να φουσκώσουν τα πανιά τους γιατί η ποίηση δεν φυλακίζεται.Επίσης συγγραφείς μπορούν να μας ενημερώνουν για παρουσιάσεις βιβλίων τους και οργανισμοί για λογοτεχνικούς διαγωνισμούς που διοργανώνουν ανά την Ελλάδα. Τα γραπτά σας μπορείτε να τα στέλνετε ενυπόγραφα στο mail: litzerin@gmail.com και θα δημοσιεύονται με σειρά προτεραιότητας. Δεν θα γίνονται δεκτά κείμενα που εξυμνούν τον ρατσισμό, τον φασισμό, τον ναζισμό, την πορνογραφία ή προωθούν τη βία σε κάθε της μορφή. Μαζί με το κείμενο απαραίτητο είναι ένα σύντομο βιογραφικό  και μια φωτογραφία που θα θέλατε να στολίζει το κείμενο σας σε μορφή jpeg. Μπορείτε να τα στείλετε και χωρίς φωτογραφία και εμείς θα διαλέξουμε μια να ταιριάζει με το περιεχόμενο.  Οι συγγραφείς με την αποστολή του κειμένου τους αποδέχονται ρητά ότι:α) τα πνευματικά δικαιώματα του έργου ανήκουν καθολοκληρίαν στον συγγραφέα.β) ο διαχειριστής του blog μπορεί μόνο να προωθήσει το κείμενο στον προσωπικό του λογαριασμό face book προκειμένου να διαβαστεί το κείμενο από όσο μεγαλύτερο αριθμό προσώπων γίνεται.(η άδεια του συγγραφέα δίνεται με την αποστολή του έργου του) γ) κανένας άλλος δεν έχει δικαίωμα - εκτός από τον συγγραφέα και τον διαχειριστή του blog - να αναδημοσιεύσει το κείμενο χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του συγγραφέα. δ) το ΑΛΦΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥ δεν ευθύνεται για το περιεχόμενο του έργου, ούτε έχει δικαίωμα να το λογοκρίνει ή να επέμβει σε αυτό.ε) έχουν κατοχυρώσει νομικά τα πνευματικά δικαιώματα του έργου τους.--------- Περιμένουμε λοιπόν  τα έργα σας να τα διαβάσουμε και να τα δημοσιεύσουμε, για να φτάσουν στους αναγνώστες ελεύθερα. Για το Άλφα του[...]



ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΝΑΤΥΠΟ "Έδωσα υπόσχεση" ΓΛΥΚΕΡΙΑ ΚΑΚΟΥΡΗ

2017-11-11T11:53:52.248+02:00

allowfullscreen="" frameborder="0" height="270" src="https://www.youtube.com/embed/RyFzOM1lFrw" width="480">



ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

2017-11-08T19:47:24.054+02:00





Την Κυριακή 26 Νοεμβρίου 2017 στο Polis Cafe στην Αθήνα, ώρα 12:00, 
παρουσιάζεται το βιβλίο
ΜΙΚΡΕΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ 
των εκδόσεων "Παράξενες Μέρες" 
στο οποίο συμμετέχω με ένα
βραβευμένο ποίημά μου



ΒΑΛΣ ΣΤΗΝ ΟΜΙΧΛΗ - ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΡΙΖΩΝΗ

2017-11-06T13:49:56.030+02:00

ΒΑΛΣ ΣΤΗΝ ΟΜΙΧΛΗΤο μυθιστόρημα αυτό θα το χαρακτήριζα αστυνομικό-θρίλερ, του οποίου η πλοκή ξετυλίγεται μέσα σε ένα φορτισμένο ιστορικά περιβάλλον αυτό της Θεσσαλονίκης στα τέλη του 19ου αιώνα και την ανατολή του 20ου .  Η ίδια η συγγραφέας μας έχει δώσει σημαντικά δείγματα της δουλειάς της ως ιστορικός μυθιστοριογράφος – αν είναι δόκιμος ο όρος – με κύριο χαρακτηριστικό της την εμμονή στην ιστορική λεπτομέρεια, χωρίς η μυθοπλασία να υποφέρει από την ιστορία. Έτσι μας εκπλήσσει ευχάριστα όταν για πρώτη φορά σε αυτό το βιβλίο παντρεύει το ιστορικό μυθιστόρημα με το αστυνομικό. Η ηρωίδα του βιβλίου –αρχειονόμος των Αρχείων της Πλατείας Κλαυθμώνος– δεν θα μπορούσε παρά να είναι Σαλονικιά. Άφησε πίσω τη ζωή της στη Θεσσαλονίκη για να μη θυμάται. Στην Αθήνα όμως τίποτα δεν μπορεί να τη γοητεύσει και να την κάνει να αισθανθεί πως βρήκε το ιδανικό γι΄αυτή μέρος να ζήσει. Νοσταλγεί την υγρασία, την ομίχλη της Θεσσαλονίκης, τις βραδινές βόλτες, την παραλία. Εδώ η συγγραφέας επινοεί ένα ευφυέστατο τρικ απόδρασης της ηρωίδας από τη μιζέρια της Αθήνας και ταυτόχρονα εισόδου των αναγνωστών της στην ιστορία. Μέσα στο χαρτομάνι των εφημερίδων του Αρχείου, το μάτι της πέφτει στο φύλλο μιας εφημερίδας. Φάρος της Θεσσαλονίκης, 22 Ιανουαρίου 1899. Πρωτοσέλιδο: «Προβλέπεται νίκη του Τρικουπικού κόμματος». Σ' ένα άλλο, ένα δελτίο τύπου αναφέρει έναν χορό της ελληνικής κοινότητας και τον παρευρισκόμενο ανιψιό του προξένου της Αυστρίας, Φρανκ Αμαντέους Μάγερ. Σε ένα τρίτο, διαβάζει: «Στυγερό έγκλημα στην πλάζα ντι Σιέντε Καλέντζος. Ο βαθύπλουτος χρηματιστής Αλή Σαράτσογλου βρέθηκε στραγγαλισμένος στο γραφείο του. Είχε πολλούς εχθρούς. Ύποπτοι για τον φόνο θεωρούνται,... »Η πρώτη έκπληξη έρχεται εκεί που ενώ ο αναγνώστης θα περίμενε μια περιπλάνηση του μυαλού της ηρωίδας στη Θεσσαλονίκη του 1899, δεν συμβαίνει αυτό αλλά ένας από μηχανής Θεός την οδηγεί σωματικά και πνευματικά στη Θεσσαλονίκη εκείνης της εποχής στο κέντρο των γεγονότων. Μια φωτιά στο Αρχείο αντί να σκοτώσει, ανασταίνει. Ανασταίνει μια ολόκληρη πόλη και μια επο[...]



SMS

2017-10-08T22:42:28.400+03:00

Ο Νίκος έλλειπε όλη μέρα στη δουλειά και η Γιώτα καθόταν μόνη σπίτι. Δεν ήταν άνθρωπος των καφέδων και του κουτσομπολιού στη γειτονιά. Τα μεσημέρια εκείνος  πεταγόταν από τη δουλειά για μια μπουκιά φαγητό και μετά ξανά πίσω στο φροντιστήριο, μέχρι αργά το βράδυ που σχολούσαν τα ιδιαίτερα. Προετοίμαζε τους μαθητές στα μαθηματικά για τις Πανελλήνιες. Η φήμη του είχε εξαπλωθεί σε όλη την Αχαΐα και οι γονείς στέλνανε τα παιδιά τους στο φροντιστήριο που δούλευε, χώρια τα ιδιαίτερα. Όλη μέρα την έβγαζε με καφέ και τσιγάρο και η Γιώτα με τα μαγειρέματα, τα σιδερώματα και το διάβασμα της μικρής. Ο μεγάλος γιός ήταν φοιτητής. Όταν έλειπαν όλοι από το σπίτι δεν είχε κανέναν να μιλήσει. Το βράδυ προτού πέσει να κοιμηθεί του τηλεφωνούσε στο φροντιστήριο και του υπενθύμιζε να κλείσει την πόρτα του διαμερίσματος γιατί ήταν ξεχασιάρης και πολλές φορές έτυχε να την αφήσει ανοιχτή όλη νύχτα. Οι γονείς της είχαν πεθάνει, η αδελφή της έμενε μακριά. Δεν είναι και το καλύτερο πράγμα η σιωπή σε ένα σπίτι, μέσα σε άδεια ντουβάρια για έναν άνθρωπο που φτιάχτηκε να μιλάει. Με την τεχνολογία δεν είχε ιδιαίτερη σχέση. Στην οικογένεια όλοι είχαν κινητό εκτός από αυτή. Ένα μεσημέρι καθώς τρώγανε τον κρασάτο κόκορα που του έφτιαξε κι εκείνος είχε πιει και τις τρεις  κοκακόλες του μέσα σε μεγάλο ποτήρι μπύρας, κατά πως συνήθιζε, του ξεφούρνισε«Θέλω να μου πάρεις ένα κινητό»«Τι να το κάνεις;» «Έτσι να έχω κάτι να ασχολούμαι όταν είμαι μόνη, να  μπαίνω στο f.b να μιλάω με την αδελφή μου» απόρησε με την ξαφνική της επιθυμία, αλλά δεν μπορούσε να την κακοκαρδίσει, γιατί ήξερε ότι ο ίδιος δεν θα μπορούσε να μείνει δευτερόλεπτο ζωντανός χωρίς να πει μια κουβέντα. Την  άλλη μέρα της έφερε ένα καινούριο καρτοκινητό, της έδειξε τα βασικά και καταχωρίσανε όλοι τον αριθμό της στα κινητά τους. Το βράδυ γύρισε πιο νωρίς σπίτι και έπεσε με τα μούτρα στο Τσαμπιονς Λιγκ. Ο μεγάλος γιός έλειπε στην Αθήνα και η μικρή είχε πέσει νωρίς για ύπνο γιατί το πρωί έπρεπε να πάει σχολείο. Έκανε μερικές βόλτες στο σαλόνι, η προσοχή του Νίκου δεν αποσπάσθηκε στιγμή από  το μα[...]



ΠΑΡΑΞΕΝΟΙ ΕΡΩΤΕΣ

2017-09-21T19:56:14.581+03:00






Το διήγημά μου Η ΦΛΟΓΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ επιλέχθηκε από την κριτική επιτροπή στη Μικρή Λίστα του διαγωνισμού "Παράξενοι Έρωτες". 


Μόλις κυκλοφορήσει το συλλογικό έργο, όπου θα συμπεριλαμβάνεται, θα σας ενημερώσω. 

Το μόνο που μπορώ να πω για το διήγημα είναι ότι εμπνεύστηκα τον Παράξενο Έρωτα της δικής μου ιστορίας από τον αρχαίο μύθο της Ηρούς και του Λέανδρου. Τον έρωτά τους ύμνησαν ποιητές όπως ο Μουσαίος, ο Οβίδιος, ο Βιργίλιος, ο Παρτιάλης



ΚΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΥ - ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΒΑΓΓΛΗΣ / Η ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΜΙΑ ΦΑΡΣΑ

2017-09-18T12:09:08.575+03:00

Πριν μερικούς μήνες πήρα στα χέρια μου το βιβλίο του φίλου εκπαιδευτικού, δημοσιογράφου, συγγραφέα Στέργιου Βαγγλή Η ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΜΙΑ ΦΑΡΣΑ (τόσο σε ηλεκτρονική, όσο και σε καλαίσθητη έντυπη μορφή των εκδόσεων Εντευκτηρίου). Επειδή όμως έχω ως αρχή μου όταν γράφω να μη διαβάζω έργα άλλων συγγραφέων για να μη επηρεαστώ (δεν ξέρω αν είναι σωστό, αλλά έτσι συνήθισα) δεν ξεκίνησα αμέσως την ανάγνωση τότε.Ο Στέργιος Βαγγλής είναι καταξιωμένος Χαλκιδικιώτης συγγραφέας με πλούσια συγγραφική δράση, κοινωνική και πολιτική. Όσοι διαβάσουν το βιβλίο του θα μάθουν εύκολα για το συγγραφικό του έργο από το βιογραφικό του και μόνο. Το πρώτο πράγμα που διαπιστώνει ένας αναγνώστης, καθώς διαβάζει τις σελίδες του έργου, είναι η σχολαστική και προσεγμένη φιλολογική επιμέλεια, όπου κάθε λέξη, κάθε συλλαβή, κάθε σύνταξη, κάθε πρόταση, κάθε κόμμα και τελεία είναι προσεκτικά καρφιτσωμένες στο σύνολο, χωρίς να το καθιστούν αποστειρωμένο και άχρωμο, ένας σοβαρός κίνδυνος που μπορεί να προκύψει από την υπέρμετρη φιλολογική επιμέλεια. Φιλόλογος ο ίδιος, ξέρει να διακρίνει την ουσία  από την επιτήδευση με τη χρήση σωστού συντακτικού και παράθεση κατάλληλων λέξεων, χωρίς να μετατρέπεται αυτό σε μια ανιαρή διορθωμένη έκθεση σκέψεων. Η αφήγηση ανατίθεται σε έναν παντογνώστη αφηγητή σε τρίτο πρόσωπο, ψυχρό, ο οποίος κρατά αποστάσεις από τους ήρωες του έργου, τηρώντας με θρησκευτική ευλάβεια την ανοικείωση των συναισθημάτων του, όπως πρέπει. Η απόσταση δε συγγραφέα και αφηγητή σωστή, καθόλη τη διάρκεια του έργου. Ενώ θα μπορούσαμε να επιτρέψουμε την ταύτιση του συγγραφέα με τον πρωταγωνιστή ή κάποιον άλλον ήρωα του έργου, ούτε αυτό αφήνει ο συγγραφέας να διαφανεί και έτσι έχουμε τα δυο πρόσωπα, του συγγραφέα και του αφηγητή, ανοίκεια συναισθημάτων και ξένα μεταξύ τους, δείγμα έμπειρου και καλού συγγραφέα. Η γλώσσα λιτή, αλλά και λυρική ενίοτε (περιγραφές τόπων) χωρίς όμως αυτός λυρισμός να χαλάει τη συνολική εικόνα και να φτάνει σε υπερβολές ή και μελό καταστάσεις. Άριστος γνώστης της ελληνικής, δεν αφήνει τίποτα παρε[...]



ΕΙΡΚΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

2017-09-11T14:23:45.779+03:00

Έκλεψα την άμμο για τα  καλοκαίρια σουμία κορδέλα να φορέσεις στα μαλλιάύστερα τα τζιτζίκια για τα μεσημέρια σουκι ένα τριζόνι κάτω απ΄την ελιάΠευκοβελόνες κένταγαν το μαξιλάρι σουκαι το φεγγάρι έφεγγε μακριάτο καναρίνι έσφαξα για χάρη σουνα κιτρινίσει η αστροφεγγιάΜα όλα τριγύρω μαρτυράνε πως σε ξέχασαανάσες, ήχοι, ψίθυροι και ουρλιαχτάβάνω μετρώ, τι βρήκα και τι έχασαστο τέλος βγάζω πως μου λείπει η χαράΤότε, αυγή πάνω στη γέννα μου τρελάθηκακάποιο μελίσσι έχασε τον αρχηγόώρα φτωχή στον τοίχο που καρφώθηκασταλαματιά σταλαματιά το αίμα μου τρυγώΤην άμμο που κλεψα σκόρπισα στα νεράκι εκείνα ζωγραφίσαν  στην ακτήώρες νεκρές, λόγια τζιτζίκια θαλεράφυλακισμένη μνήμη  σε μια θάλασσα ειρκτή. * * *2017[...]



ΤΟ ΓΡΑΜΜΑΤΙΟ

2017-08-31T11:25:31.718+03:00

Μέρες σκυφτές με κυβερνούνδεν έχει χρώμα τούτο το δωμάτιοτα χρόνια δίπλα μου περνούνκαι με πιέζουν να ξοφλήσω το γραμμάτιοΜάνα μου το γραμμάτιο που υπέγραψαμου είπες είναι για καλό σουμαύρισε το μελάνι στο  χαρτίκι έσβησε  στο μολύβι το όνειρό σουΜουτζουρωμένα όνειρα το γάλα που δεν ήπια,η αγκαλιά που ξέχασα να δώσω,τα ρούχα μου έραψα φανταχτερά, μα τρύπιακαι τους χειμώνες μου παλεύω τώρα να μισθώσω Μέρες σκυφτές με προσπερνούνκαι μου χτυπάν  το τζάμι στο δωμάτιομάνα μου αν θέλεις δώσε μια ευχήγια να το σκίσω τούτο το γραμμάτιο. * * * 2017[...]



ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ

2017-08-04T09:34:34.286+03:00

Από παντού με κυνηγούν πευκοβελόνεςχύνεται η θάλασσα στο αριστερό μου αυτίοι βάρκες αναποδογυρίζουνε φύκιαγίνονται βαριές, δυσκίνητες χελώνεςτρων τους κολυμβητέςμε τις πολύχρωμες ομπρέλεςτρων τις καρέκλες των παράκτιων καφενείωνκανείς δεν φεύγει, όλοι μαγεμένοιακούν μια ορχήστρα που φλέγεται στον ουρανόκάποιος περνάει με μια τάβλα λουκουμάδεςστον ουρανίσκο ανοίγει μια αρχαία πληγήΞάφνου διακρίνω τον Ελύτη σε μια ψάθανα γράφει το όνομά του σ΄ένα όστρακοκαι τον ζωγράφο Παραλήνα βγαίνει από τη θάλασσαμαζί με κάτι γερασμένα πεύκακι έναν ένστολο άγιο στον ορίζοντανα σημαδεύει έναν άσπρο καρχαρίακι αναρωτιέμαι πάλι... αν τάχα τότε...ίσως να μην ... και αν όμως ... τι ...και γιατί ... Κατερίνα Καριζώνη(Συλλογή Σκοτεινός Χρόνος, Εκδ. Καστανιώτη) [...]



ΤΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΑ

2017-08-03T09:09:05.745+03:00




Όταν δυο ηλεκτρόνια συναντηθούν
πάνω από το Αιγαίο
-καθώς ένα τραβάει για την Αμερική
και τ΄άλλο για Ασία -
ερωτεύονται και χωρίζουν

Ο χωρισμός θα τα τυραννάει
στους αιώνες

για το λίγο του έρωτα.

Αύγουστος 2017 



ΛΑΘΡΕΜΠΟΡΙΟ ΑΝΕΜΩΝ

2017-08-03T08:30:16.774+03:00

Μετρώντας το μαύρο και το λευκόεκείνωνπου φίμωσαν τις ώρες στης σπασμένηςγένναςμε φονικό και λησμονιά.Αφήσαμε τη νίκη ενέχυρο στα σπίτια των προγόνων.Άδεια πλέοντα σπίτια αυτάαφημένα στη δόξατου πρώτου ωμέγακι έπειταστα όψιμα χρόνιατου άλφα. Ακούγονται επίμονοι οι ήχοιτου σαρακοφαγωμένου χρόνουεπάνω στα κεραμίδια.Από τότε, οι άνεμοι γεννούνρήματα μοιχείαςστο τίποτα της στέγηςκαι η στέγηστο κουράγιο του ανέμουφυσάειγυμνό αιώνα.Λαθρεμπόριο ανέμων, λοιπόν, στις αρχές του έτους, σε όσους καρτερούν το πρωινό φωςμε ρημαγμένη τη βροχή, την πρώτητου κατακλυσμούκι ας είναι στη αγοράη θάλασσα, το μπλε και η ομίχληπληθωριστικά ποιήματασε παλιωμένες κάμαρεςμε παιδικά παιχνίδια.Σάπιος βοριάς της Κυριακήςστην τολμηρή σιωπή της ποίησης. Με αυτούς και με αυτούς τους ανοίκειουςτρόπουςη γλώσσα ξεβράστηκεσε χεριοποίητα χαρτιάνα μην τη βρει η λήθητης ανθολογίας των συγγενώνπου ήξεραν αδέρφια θείουςκαι ξαδέρφια τουπρόστυχου ανθολόγου.Αντώνης Σκιαθάς(Συλλογή ΕΥΓΕΝΙΑ Εκδ. Πικραμένος)[...]



ΑΦΥΤΟΣ

2017-08-02T22:08:29.201+03:00

ανάμεσα σε δυο κόκκινες στέγεςτο σιωπηλό πράσινο της συκιάςδιαλέγεται με τους κυματισμούς του γαλάζιουως τη θαμπή υπόνοια της μακρινής ακτήςως το βάθος τ' ουρανού που ψηλαφούν οι υδρατμοίως τις αστραφτερές ζωντανές ανταύγειεςπου βασιλεύουν κάτω απ' την επιφάνειαλευκά πλεούμενα διασχίζουν το αόρατο φωςμαύρες σαϊτες διαγράφουν απροσδιόριστα σχήματαπάνω από την επίκληση των δέντρωνπάνω από την πελεκημένη πέτρατρυφερή όπως το δέρμα και το άγγιγμαστους λόφους αιωρούνται νότεςαπό τ' αρχαία έγχορδα της παραλίαςόπως φόρεμα πολύχρωμο που θροΐζει στο χόρτοένας ξένος μαθαίνει να συλλαβίζει τη γαλήνηένα παιδί απλώνει τα παιχνίδια του στο χώμαοι απαντήσεις βρίσκονται όπως πάντα εδώκαι χαμογελούν με καλοσύνησε χιλιάδες μάταια ερωτήματαΤόλης Νικηφόρου(από τη συλλογή Την κοκκινόμαυρη ανεμίζοντας της ουτοπίας, 1997)[...]



ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΣ

2017-08-02T08:49:31.138+03:00

Κατά τα μεσάνυχτα,μία βάρκα αποχωρεί.Ένας γέρος καλόγεροςανάβει χάρτινα φανάριαπου σιωπηλά επιπλέουν στο νερό.Οι ποιητές επιβιβάζονται αργά,σκιές που φωσφορίζουν στο σκοτάδι.Είναι συνήθως ντυμένοι ελαφρά,(πόσο αναμενόμενο και απρόσμενοείναι πάντα το ταξίδι),άλλοι φορούν τριμμένα πανωφόριακαι άλλοι από μετάξι κάπες,άλλοι τζιν μπουφάν και λιωμένα παντελόνια, κάποιες γυναίκες φορούν δαντελένιες νυχτικές,άλλες μακριά φορέματα και κρινολίνα,κι άλλες ντυμένες είναι με κοστούμι και γραβάτα.Η βάρκα γλυστράει αθόρυβα στο αλλόκοτο τοπίο,το δάσος μισοπνιγμένο μες στη λίμνη,μπλέκουν τα κλαδιά των δέντρωντα μακριά μαλλιά των ποιητών,κι η βάρκα μετεωρίζεται στους κορμούς των δέντρων,ανάμεσα στις φυλλωσιές και στους καρπούς τους.Τα νερά της λίμνης είναι ζεστά,γεμάτα μικροοργανισμούς, θολά,η λίμνη γουργουρίζει,κάτι ζωντανό κοχλάζει στον βυθό της.IVΌλοι οι ποιητές κουβαλούνπάνω τους κάτι αιχμηρό.Είτε μια παλιά καρφίτσα στη γραβάτα,είτε μανικετόκουμπα ασημένιαπου μπήγονται στη σάρκα,ή κοχύλια μυτερά, ξυράφια,σπασμένα μπουκάλια από αψέντι,αλεξανδρινούς κονδυλοφόρουςή σουγιάδες ναυτικούςή μία μόνο λέξηόπως «λείπεις» ή «μάνα» ή «ποτέ».ΙΧΠού πάνε οι ποιητές τις νύχτες;Γιατί κυκλοφορούν με χέρια ματωμένα;Γιατί ουρλιάζουν οι ποιητές στις στέγες;Γιατί έχουν έναν επίδεσμο στη θέση της καρδιάς;Γιατί τα γράμματα που σκαλίζουν με κόπο στο χαρτίμε πένα, με κονδυλοφόρο, με μολύβι,αφήνουν μικρά κόκκινα χνάρια από αίμα;ΧΛΟΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΕΛΗΑπό τη Συλλογή «Η αποχώρησης της Λαίδης Κάπα» Εκδόσεις Ν.Πορεία 2004[...]



ΑΛΛΟΤΕ Η ΘΑΛΑΣΣΑ

2017-08-02T08:24:05.627+03:00





Ἄλλοτε ἡ θάλασσα μᾶς εἶχε σηκώσει στὰ φτερά της
Μαζί της κατεβαίναμε στὸν ὕπνο
Μαζί της ψαρεύαμε τὰ πουλιὰ στὸν ἀγέρα
Τὶς ἡμέρες κολυμπούσαμε μέσα στὶς φωνὲς καὶ τὰ χρώματα
Τὰ βράδια ξαπλώναμε κάτω ἀπ᾿ τὰ δέντρα καὶ τὰ σύννεφα
Τὶς νύχτες ξυπνούσαμε γιὰ νὰ τραγουδήσουμε
Ἦταν τότε ὁ καιρὸς τρικυμία χαλασμὸς κόσμου
Καὶ μονάχα ὕστερα ἡσυχία
Ἀλλὰ ἐμεῖς πηγαίναμε χωρὶς νὰ μᾶς ἐμποδίζει κανεὶς
Νὰ σκορπᾶμε καὶ νὰ παίρνουμε χαρὰ
Ἀπὸ τοὺς βράχους ὡς τὰ βουνὰ μᾶς ὁδηγοῦσε ὁ Γαλαξίας
Καὶ ὅταν ἔλειπε ἡ θάλασσα ἦταν κοντὰ ὁ Θεός


ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ 

Συλλογὴ «Σὰν Πνοὴ τοῦ Ἀέρα», 1999
Ἐπιμέλεια καὶ Ἀνθολόγηση Μαρία Ἰατροῦ.
Ἐκδόσεις ΕΡΜΗΣ, Ἀθήνα 1999.





ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

2017-08-01T08:42:11.667+03:00

Κλείστηκαν στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του.ήταν περαστικός στην πόλη της για επαγγελματικές υποχρεώσεις.Άλλωστε από τη δουλειά γνωρίστηκαν.Έσκυψε να τη φιλήσει και για λίγο σταμάτησε,ασχολήθηκε με το πρόσωπό της.Βρήκε έξοχα, καλοσχηματισμένα καθένααπό τα χαρακτηριστικά της, μάτια, μύτη, στόμα, τα πάντα-κι ότι σαν σύνολο έδενα τέλεια μεταξύ τους.Στον έρωτα έκλυτοι έγιναν,πρόστυχα λόγια και κινήσεις.Δεν ξεγελιόταν ότι ο άνδρας την ήθελεγια μια μόνο φορά,τα ίχνη του θα χάνονταν.Δεν μετάνοιωσε για τον έρωτα μαζί του,υπήρχε τραχύτητα αλλά και ομορφιά,η ζεστασιά του όταν έκρινε κάθε λεπτομέρεια του προσώπου τηςγια να της δείξει πόσο ποθητή ήταν.( ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΜΠΑΚΟΝΙΚΑ. "Ηδονή και εξουσία", εκδ. Μεταίχμιο)[...]