Subscribe: ΕΛΟΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ
http://tamvakologos.blogspot.com/feeds/posts/default
Added By: Feedage Forager Feedage Grade B rated
Language: English
Tags:
ένα  από  για  δεν  θα  και  με  μου  να  που  σε  στο  τα  την  της  το  του 
Rate this Feed
Rate this feedRate this feedRate this feedRate this feedRate this feed
Rate this feed 1 starRate this feed 2 starRate this feed 3 starRate this feed 4 starRate this feed 5 star

Comments (0)

Feed Details and Statistics Feed Statistics
Preview: ΕΛΟΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ

ΕΛΟΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ





Updated: 2018-04-26T20:30:42.112+03:00

 



Το τέλος του μικρού ταξιδευτή

2018-04-25T21:47:39.173+03:00

25 Απρίλη 2018

Σήμερα,μεταξύ παραλίας Κυανής Ακτής και Αστερίου εδώ στα Νότια της Λακωνίας.Το ταξίδι τελείωσε για άλλη μια χελώνα caretta caretta. 
Αυτήν την φορά ήταν ένας μικρούλης στα χρόνια και στο μέγεθος.
Χωρίς εξωτερικά εμφανή σημάδια που να μαρτυρούν τον λόγο της κατάληξής του.
Το πιθανότερο να κατάπιε κάποια πλαστική σακούλα (από αυτές που πετάμε)  περνώντας την για μέδουσα.. 
Έπραξα ότι και όλες τις άλλες φορές,ειδοποίηση στον ΑΡΧΕΛΩΝ και στο Λιμενικό Γυθείου όπου και τους περίμενα στο σημείο,όπου κατέγραψαν το περιστατικό και θα ακολουθούσε ειδοποίηση στον δήμο για παραλαβή της μικρής χελώνας και την μεταφορά της στον κτηνίατρο για όλα τα προβλεπόμενα.
Μπράβο στα παιδιά του Λιμενικού Γυθείου που έχουν ευαισθησίες και το αποδεικνύουν. Μετά την πρώτη ματιά αφότου έφτασαν, ο ένας κύριος 2 φορές ψέλλισε .. το καημένο. Για εμένα λέει πολλά αυτό.




Το Πατρικό

2018-04-24T19:17:22.851+03:00

Γέλια και κλάματα .. Παιδικές φωνές, φτώχεια, αγάπη. Πόλεμοι,δυσκολίες..Κοιτάζω μέσα από μια τρύπα που κάποτε ήταν παράθυρο. Η γιαγιά η Δημητρούλα δεν κάθεται σε εκείνο το καρεκλάκι μπροστά στο τζάκι πια. Μια λάμπα λαδιού κρέμεται ακόμη στον μισογκρεμισμένο πλίθινο τοίχο. 6 παιδιά με τους γονείς τους μεγάλωσαν σε ένα δωμάτιο σπίτι. Οι περισσότεροι ''έφυγαν'' και έγιναν ανάμνηση.. Το καημένο το πατρικό μην έχοντας πια κάποιον να προστατέψει,παραδόθηκε κι αυτό στον χρόνο. Η σκεπή έπεσε, άνοιξε αφήνοντας χώρο για να ''πετάξουν'' οι αναμνήσεις ψηλά,να αρχίσουν το ταξίδι τους αναζητώντας τις χαμένες άυλες ψυχές... Για να φωλιάσουν




Πορτοκάλια Λακωνίας

2018-03-15T20:19:21.588+02:00

Κάποιος πρόσφατα που με συνάντησε στον δρόμο μου είπε.
Νίκο είχα μπει στην σελίδα για να βρω φωτογραφίες με πορτοκαλιές,και δεν βρήκα.Γιατί δεν ανεβάζεις φωτογραφίες με πορτοκαλιές;
Έχω ανεβάσει φωτογραφίες τέτοιες κατά καιρούς απάντησα..
Παρόλα αυτά μιας και βρέθηκα ανάμεσά τους προχθές είπα να ''τραβήξω'' κάνα δυο με το κινητό τηλέφωνο.
Υπέροχες αυτήν την εποχή  οι πορτοκαλιές με τα πορτοκαλάκια τους.
Αυτό που χρειάζεται μια καλή τιμή κατά την πώληση  για να μπορέσει και η περιοχή να χαμογελάσει έστω και λιγάκι.. 
Οι μελισσούλες κάνουν πάρτι ανάμεσα και γύρω απ τις πορτοκαλιές πάνω στο κατακίτρινο τοπίο.
Και φυσικά τις αφήνουμε και μάλιστα πρέπει να τις προσέχουμε από.. (ψεκασμούς ,δηλητήρια κ.τ.λ) Είναι γνωστό άλλωστε πως αν αφανιζόντουσαν οι μέλισσες λίγα χρόνια μετά δεν θα υπήρχε ζωή στον πλανήτη.. 






Δημοτικό σχολείο Έλους (2018)

2018-03-12T16:59:49.858+02:00

9 Μαρτίου 2018         17:25μμ

Ένα ανοιξιάτικο απόγευμα του Μάρτη.
Στο προαύλιο του Δημοτικού σχολείου εδώ στο Έλος Λακωνίας.
Φωτογραφίες ''τραβηγμένες'' με το κινητό τηλέφωνο.









Το παιχνίδι του μυαλού

2018-02-27T18:16:08.413+02:00


Είχε περάσει γρήγορα η ώρα εκείνο το απόγευμα. Σε λίγη ώρα το σούρουπο θα είναι εδώ..
Έλα όμως που δεν μου κάνει καρδιά να φύγω..
Εκείνη η μέρα ήταν χειμωνιάτικη,και άγρια όμορφη.Μαγική μου φάνταζε τώρα που την φέρνω στην σκέψη μου. 
Φορώντας τα ακουστικά στα αυτιά μου και έχοντας την μουσική χαμηλά,περπατούσα στο κύμα.
Ένιωθα την ορμή ,την δύναμή του καθώς με χτυπούσε μέχρι πάνω απ το γόνα..
Ο ουρανός κατάμαυρος απ τα γεμάτα βροχή σύννεφα. 
Η μουσική στα αυτιά μου συγκρουόταν βίαια με τον θυελλώδη άνεμο και τις σταγόνες της θάλασσας που έφερνε πάνω μου.. 
Υπέροχη η αίσθηση της ελευθερίας μιας στιγμής...
Σε λίγο όμως δεν θα έβλεπα τίποτα. Το φεγγάρι προσπάθησε να με πείσει να μείνω στο ονειρεμένο άγριο σκηνικό να περπατήσουμε παρέα. 
Όμως δεν μπόρεσα να το κάνω.. Είναι εκείνη η ώρα που το βαθύ σκοτάδι σε αυτές τις συνθήκες  φέρνει σκέψεις και φόβο..
Κανείς δεν υπάρχει πουθενά τριγύρω, μόνο η θύελλα και το σκοτάδι που έρχεται..
Και τότε το βήμα έγινε ποιο γρήγορο, ταυτόχρονα εισερχόμενες παιδικές σκέψεις κατακλύζουν το μυαλό..  Και τότε φοβάσαι...
Φοβάσαι ότι τα λυσσαλέα κύματα θα σε σκεπάσουν και θα σε πάρουν μέσα στο άπειρο για πάντα..
Φοβάσαι ότι ο άνεμος θα σε σπρώξει σε εκείνο το μαύρο αφηνιασμένο, δίχως γυρισμό..
Η βροχή δυναμώνει .. ζυγώνω..
Μετά από λίγο με βλέπω που μπαίνω στο αμάξι,βρεγμένος, και λίγο λαχανιασμένος..
Παίρνω μια ανάσα,γυρίζω το κλειδί και με τα φώτα αναμμένα πλέον αφήνω πίσω μου την Νέα κοίτη στις εκβολές του Ευρώτα..



Ελιά Λακωνίας.Με φόντο το χειμωνιάτικο ηλιοβασίλεμα

2018-02-08T10:44:44.532+02:00


Παντού υπάρχει ομορφιά τριγύρω μας,στο κάθε τι..
Αν όμως ψάχνεις το κάτι παραπάνω, αυτό που από απλός θαυμασμός θα μετατραπεί σε μια εσωτερική τεράστια δροσερή ανάσα και ευχαρίστηση ανακατεμένα με ηρεμία και γαλήνη,το μόνο που χρειάζεται είναι να βρεθείς οπουδήποτε.. 
Την κατάλληλη όμως στιγμή.
Λίγες μέρες πριν....
#Greece #Laconia #Ελλάδα
© Nikos Tamvakologos



Αν υπάρχει παράδεισος,ανακάλυψα μια μικρή γωνιά του.

2018-02-06T21:39:56.369+02:00


Τι να περιγράψω από εκείνη την χειμωνιάτικη μέρα. Άγρια ομορφιά,λυσσαλέα θαλασσινή αύρα,και ένα βουητό απόκοσμο,φοβιστικό. Έβγαλα τα παπούτσια και περπάτησα 2 χιλιόμετρα μες στο νερό και βρέθηκα μπροστά σε αυτήν την εικόνα που δεν πίστευα. Μακάρι να μπορούσατε να το δείτε live.Ένα τεράστιο δέντρο,κλαδί εμφανίστηκε εκεί μαγικά..με περίμενε και μου συμπλήρωσε το όνειρο που ζούσα.. Πουθενά αλλού,μονάχα εδώ..



Ένας μαύρος ποταμός θυμάται την ζωή που έκρυβε μέσα του.

2018-01-26T20:03:39.596+02:00

Κατέβηκα απ το αυτοκίνητο και έψαξα με τα μάτια το Γύθειο..
Αγναντεύοντας το απέραντο ανοιχτό γαλάζιο του ουρανού να ενώνεται με εκείνο το βεραμάν του Λακωνικού κόλπου. 
Ξεφύσησα και σκέφτηκα, ποιον κοροϊδεύεις?
Τελικά μόνο το Γύθειο δεν έψαξα σε εκείνη την ματιά.
Κούνησα το κεφάλι σε μια ένδειξη απογοήτευσης για αυτό που έβλεπα.
Βρισκόμουν στο τέρμα, στις εκβολές του ποταμού Ευρώτα. 
Του ποταμού Ευρώτα που δίνει ζωή,δροσιά ''αναπνοή'' και πρασινίζει τα πάντα στο πέρασμά του..
Η έστω, αυτό μονάχα θα έπρεπε να κάνει.. Αλλά.
Πάντα θα υπάρχει και ένα αλλά.
Μαύρος..   Ο Ευρώτας ο μαύρος ποταμός.
Και να σκεφτείς ότι πρόλαβα τα χρόνια που περνώντας πίναμε από το παγωμένο, κρύσταλλο νερό του..
Σε τόσο λίγα χρόνια άλλαξαν τόσα πολλά.
Και ο Ευρώτας έγινε ένα μολυσμένο τοπίο..
Τι κρίμα..
Έχω την αίσθηση του τώρα και μπορώ να καταλάβω πόσο γρήγορα όλα γύρω μας αλλάζουν, προς το χειρότερο.
Μάλλον λάθος δεν αλλάζουν,εμείς τα αλλάζουμε..
Και αφού δεν άντεχα άλλο να βλέπω αυτό το θέαμα,''έδειξα'' πλάτη στον Ευρώτα και κοιτάζοντας ανατολικά θέλησα να θαυμάσω την Κουρκούλα και την Κυανή Ακτή. 
Μπόρεσα και είδα λίγο την κορυφή της καθώς τα σύννεφα περνώντας άφηναν για λίγο την σκιά τους πάνω της.
Έμεινα για λίγο εκεί, πλάι στον Φάρο του Άρη,κοιτάζοντας τα πλοία που είχαν ''φωλιάσει'' ως που να φύγει μακριά ο άνεμος που τα πολιορκούσε.
Νίκος Ταμβακολόγος





Ένα χειμωνιάτικο δειλινό

2018-01-16T23:03:48.484+02:00

16 Γενάρη του 2018
Στην καρδιά του χειμώνα!!!
Πάντα τα ξωκλήσια και ιδίως αυτά που δεν τα αντικρίζουν συχνά μάτια,είναι τα αγαπημένα μου.Και δεν μιλώ μονάχα φωτογραφικά.
Ανάμεσα στις πορτοκαλιές,στον κάμπο του Έλους Λακωνίας. 
Το εκκλησάκι του Αγίου Δημητρίου.
Ζωσμένο στο πράσινο και με φόντο το χειμωνιάτικο δείλι..






Γιατί η ζωή είναι ωραία

2018-01-07T22:01:06.250+02:00

31/12/2017 
Πάει και αυτός ο χρόνος..
Και κάπως έτσι, με αυτά τα υπέροχα χειμωνιάτικα, ηλιόλουστα η συννεφιασμένα, πρωινά και απογευματινά πλάνα, θα αποχαιρετήσω τον χρόνο.. Με την ελπίδα ότι όσο ζω δεν θα δω να αλλάζει,να καταστρέφεται .. ο επίγειος παράδεισος μου.
Αλλά και αν κάποτε ο άνθρωπος,''ο καταστροφέας'' γεμίσει με τσιμέντο,πλαστικό και βλάψει ετούτη εδώ την ομορφιά. 
Θα χαίρομαι που εκατοντάδες χρόνια μετά κάποιοι ίσως δουν την υπέροχη ομορφιά που κάποιοι δεν σεβάστηκαν,πίσω στον χρόνο...... Αν θα υπάρχει ακόμη ζωή.
Το βίντεο αφιερωμένο σε μια κοπέλα που δεν γνώριζα προσωπικά, και που ''πέταξε'' στο άγνωστο λίγες μέρες πριν...
Καλή Χρονιά με υγεία ,ευτυχία και διάθεση για ζωή..
Γιατί η ζωή είναι ωραία.

Βίντεο Νίκος Ταμβακολόγος
allow="encrypted-media" allowfullscreen="" frameborder="0" gesture="media" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/V2NqwuSUXLY" width="560">



Ο διακόπτης

2017-12-16T20:30:04.585+02:00

Και να μαστε πάλι εδώ φίλε μου. Οι δύο μας..
Πάνε μήνες που ξεγυμνώσαμε την ψυχή μας και την ''πετάξαμε'' στην διαδικτυακή αρένα..
Υπάρχουν διαστήματα που η ρουτίνα παρέα με τα προβλήματα, σκεπάζουν κάθε τι ωραίο που υπάρχει δίπλα σου. 
Εισβάλουν στο μυαλό και σου κατασπαράζουν φαντασία και αλλόκοσμες σκέψεις..
Και κάπου κάπου εσύ αντιστέκεσαι..η έτσι νομίζεις.
Έστρεψα το κεφάλι προς τα πίσω και τα μάτια ''καρφώθηκαν'' στον ουρανό..
Δες τα σύννεφα πόσο γρήγορα τρέχουν, σκέφτηκα έντονα, για να τ ακούσεις.. Εαυτέ μου.
Για να τ ακούσεις και να ξυπνήσεις. 
Να ξυπνήσεις και να πολεμήσεις..
Να πολεμήσουμε παρέα. Για την ζωή και την ομορφιά της.
Για την Αγάπη και την αίσθηση που σου αφήνει..
Οι σταγόνες της βροχής άρχισαν να πέφτουν περισσότερες και χτυπούσαν με μανία το πρόσωπό σου,τα μάτια αντέδρασαν και έκλεισαν.Μα εσύ δεν σκέφτηκες ποτέ να χάσεις την στιγμή..
Κάπου παρακάτω, τα σύννεφα μαύρισαν σαν το σκοτάδι που έπεσε..
Οι νύχτες έρχονται, και είναι ποιο δύσκολες,μου είπες.
Μα κάθε που η νύχτα είναι εδώ,μην την φοβάσαι.Μείνε μαζί της, κάνε της παρέα γιατί και αυτή φοβάται το φως που ξημερώνει..
Και έτσι οι μέρες και οι νύχτες περνούν .. και μαζί τους παίρνουν μήνες και χρόνια.
Το χέρι απλωμένο στον τοίχο ψάχνει να βρει τον διακόπτη.. 
Ένα κλικ και..
Το σκοτάδι ''έπνιξε'' το δωμάτιο, εσύ γύρισες στο πλάι, τα μάτια έκλεισαν,οι σκέψεις χάθηκαν σε άλλη διάσταση..
Αύριο πάλι, σε μια καινούργια μέρα ... 
Ήταν η τελευταία σκέψη.

Νίκος Τ.




Έψαξα στα μάτια για ζωή

2017-09-20T00:29:13.881+03:00


Και ξαφνικά σταμάτησα..
Μια μικρή περιστροφή του λαιμού δεξιά, και η ματιά σταμάτησε και αυτή.
Μπροστά μου μια εικόνα.. Μια γνώριμη από το παρελθόν εικόνα.
Ένα πλάσμα μυθικό που από την άβυσσο του πελάγους, ξεβράστηκε στην μολυβένια ακτή,έχασε την πνοή και έμεινε και αυτό εκεί..
Προσπάθησα να δω μέσα από το μεγάλο του μάτι κάτι για το απόκοσμό του.
Πως μπορείς να δεις όμως ζωή μέσα από κάτι που δεν έχει ζωή..
Μπορείς σκέφτηκα..
Και φαντάστηκα, και ξεχάστηκα σαν ένα μικρό παιδί.
Έχουν περάσει δυο χρόνια από τότε που το είδα για πρώτη φορά σε κάποιο άλλο σημείο της παραλίας.. Τότε δεν μπορούσα να δω καθαρά και προσπέρασα..
Θα μείνει εκεί μέχρι η ασημομολυβένια άμμος να το καταπιεί στα έγκατα της.
Η κάποιος άνθρωπος το αφανίσει στο τζάκι του κάποια κρύα νύχτα του χειμώνα..
           Ντόμπερμαν με σώμα ιππόκαμπου 
                                                                   ... Η απλά κάτι άλλο.

Σε έναν τόσο σκληρό κόσμο, μπορώ να επιβιώσω μονάχα αν σπάω τις αλυσίδες που κρατούν την φαντασία μου κλειδωμένη στο κελάρι του καθωσπρεπισμού..



''Δελφίνι πάνω απ τα σύννεφα''

2017-04-26T16:47:05.053+03:00

Τετάρτη 26 Απρίλη 2017  Παραλία Αστέρι, Νότια Λακωνία  11:14 πμ Όπως κάθε φορά έτσι και σήμερα άφησα το αυτοκίνητο κάτω από τον ευκάλυπτο, και κατέβηκα στην παραλία ..  Εδώ στην Κυανή Ακτή. Σήμερα δεν θα περπατήσω σκέφτηκα, απλά θα κάνω το κολύμπι μου και θα φύγω.. Στην συνέχεια άλλαξα πάλι γνώμη. Πρώτα γρήγορο περπάτημα στην ηλιόλουστη και ήρεμη ακρογιαλιά και στον γυρισμό κολύμπι. Ξεκίνησα λοιπόν από το Έλος με προορισμό το βιβάρι και πάλι πίσω.. Ωραία η περιγραφή, ακόμη καλύτερο το ζωντανό φυσικά έτσι; Όμως σήμερα όπως και κάποιες άλλες φορές αυτή η υπέροχη διάθεση εξανεμίστηκε.. 150 μέτρα μετά την παραλία Αστερίου.. Στα 60 μέτρα το είδα και άρχισα να τρέχω προς τα εκεί,αφήνοντας ένα αυθόρμητο (όχι ρε)  Στην αρχή και πριν φτάσω κοντά πίστεψα πως είναι φώκια, πλησιάζοντας κι άλλο είδα πως ήταν ένα δελφίνι. Απογοήτευση..  Θλίψη, στεναχώρια. Το κοίταξα ξανά και ξανά να δω αν έχει κάποιο χτύπημα (ορατό) Εκτός από ένα ίσιο σχίσιμο 20 εκατοστά στο κάτω μέρος και πίσω, δεν μπόρεσα να δω κάτι άλλο.  Βέβαια τις τελευταίες ώρες από ότι κατάλαβα το είχαν πλησιάσει και σκυλιά. Σε αυτό οφείλεται και η ''ζημιά'' αυτή κάτω απ τον λαιμό του. (Φαίνεται στις φωτογραφίες) Μετά κάλεσα για ακόμη μια φορά το Λιμενικό Γυθείου, όπου και πήγαν στο σημείο λίγο μετά.. Και εγώ συνέχισα την πορεία μου πίσω, προς την Κυανή Ακτή. Καμιά όρεξη για κολύμπι πλέον, κάθισα λίγο στην παραλία και στο μυαλό μου είχα ''υποθετικά στιγμιότυπα''  Σκεφτόμουν ότι μπορεί να έχασε την πορεία του και να βγήκε έξω, με αποτέλεσμα αυτό το υπέροχο πλάσμα να έσβησε από ασφυξία αβοήθητο.. Μετά σκέφτηκα ότι ίσως το χτύπησε κάποιο σκάφος.. Τελευταία έβαλα στο μυαλό μου την περίπτωση κάποιος να το χτύπησε με σκοπό να το σκοτώσει.. Το έβαλα τελευταίο στο μυαλό μου γιατί εξοργίζομαι και μόνο με την σκέψη αυτή.. Λίγους μήνες πριν, είχα ανεβάσει ένα βιντεάκι με ένα δελφίνι στο βάθος της Κυανής Ακτής, που έπαιζε στα νερά της.. Αυτή ήταν η τελευταία μου σκέψη σήμερα.. Εκεί.. Καθισμένος στην άμμο και κοιτάζοντας βαθιά μέσα μήπως και το ξαναδώ.. Καλό απόγευμα.. [...]



Καλησπέρα 'Ελος

2017-04-20T21:15:08.967+03:00

Καλησπέρα .. Καλησπέρα και ξανά καλησπέρα..
Χάθηκα λιγάκι το ξέρω, αλλά το έχω γράψει πολλές φορές,εδώ θα γράφω όταν μου ρθει..
Ελπίζω να περάσατε όμορφα τις ημέρες του Πάσχα ότι κι αν κάνατε.
Κι αν φύγατε για το χωριό, την πόλη η ακόμη κι αν μείνατε στα ίδια..Σημασία έχει να περάσατε όμορφες στιγμές με υγεία και αγαπημένα πρόσωπα τριγύρω σας.
Ένα ανοιξιάτικο,συννεφιασμένο σούρουπο το αποψινό Πέμπτη 20 του Απρίλη..
Και όπου κι αν περπατήσεις όλο το Έλος μοσχοβολά πορτοκαλοανθούς, ακόμη και μέσα στα σπίτια,λίγο τα παράθυρα να ανοίξεις και μοσχοβολούν τα πάντα..
Και ενώ γράφω δυο λόγια ακόμη, απ το παράθυρο βλέπω το σκοτάδι πού πέφτει και σκεπάζει το χωριό.Φώτα τρεμοπαίζουν μακριά, είναι τα φώτα απ τα γύρω χωριά. 
Κοιτάζω αυτήν την στιγμή και το περίγραμμα της κορυφής του Ταυγέτου που σκοτεινιασμένος μοιάζει λες και κάποιο μικρό παιδί ορθώθηκε μπροστά του και το έβαψε με το μολύβι του..
Με αυτήν την ''εικόνα'' θα σας καληνυχτίσω, και με μια φωτογραφία σημερινή από την φουρτουνιασμένη Κυανή Ακτή, "τραβηγμένη" με την κάμερα του κινητού τηλεφώνου..
Καλό βράδυ από την πάνω γειτονιά ..




Το κουδούνι, η βάγια και οι φακές (Καλό Σαββατοκύριακο)

2017-03-03T14:24:31.477+02:00

Απ το παράθυρο βλέπω το χέρι του δάσκαλου να σηκώνει ψηλά το κουδούνι,τι ευχάριστος ήχος..Επιτέλους Σαββατοκύριακο μπροστά μας,από δευτέρα πάλι.. Αυτό σκεφτόμασταν πριν πολλά χρόνια παρασκευή μεσημέρι καθώς κατεβαίναμε τρέχοντας τις Σκάλες..
Η μόνη σκέψη καθώς τρέχαμε για το σπίτι ήταν (ελπίζω να μην έχουμε φακές σήμερα χαχαχα) Τα χρόνια πέρασαν και μεγαλώνοντας οι φακές έγιναν αγαπημένο φαγητό,και όταν έχουν μέσα και βάγια απ το σχολείο, είναι ακόμη ποιο νόστιμες..
Δυστυχώς στις αμέτρητες μέρες που ήρθαν τα σχολεία τα ''έφαγαν'' οι αποφάσεις..
Άνοιξη 2017 μεσημέριασε.. Και αν βρεθείς εκεί θα ακούσεις τον χορό που έχουν στήσει πάνω στα πανέμορφα δέντρα του προαυλίου τα σπουργίτια τα χελιδόνια και οι δεκαοχτούρες..





Άγιος Ανδρέας Λακωνίας (Ένα μεσημέρι στο Μαριόρεμα)Βίντεο

2017-02-26T11:14:12.245+02:00

Αφήνοντας πίσω το Βλαχιώτη Λακωνίας και με κατεύθυνση βόρεια σε μονάχα 5 χιλιόμετρα θα συναντήσουμε το χωριό Άγιος Ανδρέας.
Ένα μικρό ορεινό χωριουδάκι με ελάχιστους πλέον κατοίκους.
Ο βασικός προορισμός είναι ο Αι Στράτηγος  και το ασκηταριό.
Ένα δύσκολα προσβάσιμο σημείο.
Περνώντας το Μαριόρεμα και ακολουθώντας ένα μονοπάτι κάτω από τα βράχια και με την απόλυτη ησυχία να κυριαρχεί,νιώθεις αποκομμένος ενώ βρίσκεσαι τόσο κοντά στον πολιτισμό.. 
Ένα πολύ μικρό βίντεο με λίγα πλάνα από την ομορφιά του τοπίου,αρχικά ανάμεσα στις ελιές,στις παπαρούνες και στα αγριολούλουδα,και κατεβαίνοντας στα πεύκα και στα πουρνάρια. Απίστευτο το τοπίο και η ομορφιά του.
Λίγο αργότερα ανεβήκαμε και στο εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής που φαίνεται ψηλά στο χείλος του γκρεμού..

allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/SiZj9oh3Y84?ecver=2" style="height: 100%; left: 0; position: absolute; width: 100%;" width="640">



Έλος Λακωνίας (Δεκέμβρης 2008)

2017-02-20T22:04:41.456+02:00

Ήταν οι τελευταίες μέρες του 2008.''Τράβηξα'' κάποιες φωτογραφίες από κινητό τηλέφωνο αλλά και λίγα πλάνα από το ίδιο τηλέφωνο και είπα να φτιάξω ένα εικονο-βίντεο για το Έλος Λακωνίας, το χωριό μου. Το χωριό όπου μεγάλωσα, έζησα... και ζω μέχρι και σήμερα..
Δεν ήταν κάτι ''σημαντικό'' για όλους εμάς όπου ζούμε εδώ... Αυτές ήταν κάποιες συνηθισμένες εικόνες από την καθημερινότητά μας. Κάποιες γειτονιές, το σχολείο, η εκκλησία, το γήπεδο του χωριού και του Ευρώτα. Η παραλία μας(δεν μας ανήκει,αλλά την νιώθουμε δική μας), ο ποταμός Ευρώτας που κυλά πλάι μας(κ άμα ''τα πάρει'' περνά και από πάνω μας). Και φυσικά παντού πορτοκαλιές!!!
 Όλα αυτά σε λίγα λεπτά και η αλήθεια να λέγεται με χάλια ανάλυση εικόνας,μιας και όπως είπα η λήψη έγινε από ένα κινητό από τα πρώτα που βγήκαν με κάμερα.
 Το ανέβασα στο Youtube και στο ιστολογιό μου(blog) και όταν αργότερα σιγά σιγά το ίντερνετ άρχισε να μπαίνει στην ζωή των μεγαλύτερης ηλικίας συνανθρώπων μας, είδα πόσο σημαντικό ήταν για κάποιους άλλους συχωριανούς μας που έχουν ξενιτευτεί ανά τον κόσμο και που οι περισσότεροι δεν έχουν έρθει ποτέ ξανά στο αγαπημένο τους χωριό η περιοχή.. 
Εμαιλ από την Ελλάδα την Αυστραλία,τον Καναδά, την Αμερική, αλλά και από την Ευρώπη. Κάποιοι από αυτούς μου έγραψαν μια μικρή ιστορία τους από τα παιδικά τους χρόνια, το πως έφυγαν και τι θυμούνται..Και κάθε βράδυ ανταλλάσσαμε εμαιλ.. Χαιρόμουν(και χαίρομαι) τόσο πολύ να τους διαβάζω, υπήρχαν φορές που καθόμουν μέχρι αργά και κοιτούσα το γραπτό τους αποσβωλομένος από τον τρόπο που έγραφαν,ένα γραπτό που θα ζήλευε και ο καλύτερος συγγραφέας.Ήταν οι μνήμες τόσο έντονα νοσταλγικές..
Κάποιοι με παρακάλεσαν να τραβήξω φωτογραφία το πατρικό τους σπίτι η το χάλασμα που απέμεινε από αυτό..
Κάποιοι άλλοι τα σχολεία τους(σε διπλανά χωριά) και κάποιοι άλλοι την τελευταία κατοικία των γονιών τους,
ναι ... κι όμως αυτό ήταν πολύ σημαντικό για αυτούς. 
Κάποιοι από αυτούς πλέον δεν υπάρχουν,έφυγαν... 
Και μου άφησαν την μικρή παιδική ιστορία τους για να τους θυμάμαι..

allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/iHUSqCsR8dA?ecver=2" style="height: 100%; left: 0; position: absolute; width: 100%;" width="480">



Τα δέντρα δίπλα στο ποτάμι (Βίντεο Ευρώτας) Βρονταμάς Λακωνίας

2017-02-15T23:24:53.305+02:00

Το νερό κυλά και το άκουσμα του δένει με το θρόισμα κάθε τι πράσινου που υπάρχει τριγύρω.
Βρίσκομαι λίγο πριν το χωριό Βρονταμάς εδώ στην Λακωνία..
Πριν λίγο κατέβηκα από το παλαιομονάστηρο(θα αναφερθεί σε κάποια άλλη ανάρτηση)
Από ψηλά καθώς κατηφόριζα  οι εικόνες που έβλεπα ήταν μαγικές.
Ψηλά δέντρα σκόρπια σε καταπράσινα λιβάδια και ανάμεσα τρεχούμενο νερό. 
Δεν περιγράφεται η ομορφιά του τοπίου παρά μονάχα αν την νιώσεις βλέποντάς την με τα ίδια σου τα μάτια και την ψυχή!!!
Απόψε θα σας μεταφέρω εκεί με ένα τόσο δα μικρούτσικο βίντεο..
Συνεχίζω να στηρίζω την περιοχή μου με κάθε τι όμορφο που δρα στην ψυχή μου,άρα θεωρώ και στην ψυχή κάποιων από εσάς.. 
Καληνύχτα Έλος, Λακωνία, Ελλάδα.. Την καλησπέρα μας σε όλους τους Έλληνες ανά τον κόσμο..
allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/Y_b3FEpXVTY?ecver=2" style="height: 100%; left: 0; position: absolute; width: 100%;" width="640">



Νοέμβρης 2014 Μαυροβούνι, Γύθειο

2017-01-31T11:07:30.227+02:00

Πάντα θα σταματήσω αν τύχει και περνώ από το συγκεκριμένο σημείο,για να το θαυμάσω.. Νοέμβρης 2014 λίγο έξω από το Μαυροβούνι στο Γύθειο. Σε κάτι τέτοιες στιγμές ''ζηλεύω'' όσους μπορούν και ζωγραφίζουν,το φαντάζομαι πάνω σε καμβά.. Παρόλα αυτά καλή είναι και η φωτογραφία!!!
#Gytheio #Mavrovouni #Laconia #Greece




Αγναντεύοντας... κάτω απ τον θόλο

2017-01-19T20:11:14.363+02:00

Τρίτη  17 Ιανουαρίου 2017

Άλλη μια μέρα που η βροχή συνεχίζει.. Σταματά για λίγο,και πάλι απ την αρχή.
12:55 μμ και η βροχή...
Σταμάτησε να ακούγεται έντονα. Άνοιξα το  παράθυρο για να δω..
Μπροστά μου απλώνεται ένας κάμπος πορτοκαλοπράσινος, Σε απόσταση λίγων μέτρων 
τα κυπαρίσσια του Αγίου Κωνσταντίνου εδώ στο Έλος Λακωνίας..
Αυτό που μου μαγνήτισε την προσοχή όμως ήταν το ουράνιο τόξο που μόλις είχε σκεπάσει 
το Βλαχίωτη και την Μυρτιά Λακωνίας.. 

Έμεινα με τα μάτια ανοιχτά να κοιτάζω τον "θόλο" 
Ξεκλείδωσα το μυαλό και άφησα ελεύθερη την φαντασία να κάνει τα υπόλοιπα..





Καλή Χρονιά με υγεία, και ευτυχισμένες στιγμές

2017-01-02T12:58:14.065+02:00

2 Ιανουαρίου 2017

Δεύτερη μέρα του έτους 2017     11:33 πμ

Και αφού κολυμπήσαμε έτσι για να πάει καλά η χρονιά.
Με την παρακάτω φωτογραφία θέλω να σας ευχηθώ να έχετε
Καλή Χρονιά με υγεία και Αγάπη.. 
Και ότι άλλο σας κάνει να είστε ευτυχισμένοι.

Από το Έλος Λακωνίας, την παραλία Κυανή Ακτή που βρισκόμουν λίγο πριν,  και εν συνεχεία μέσα από τα προσωπικά μου ιστολόγια 
tamvakologos.blogspot.com
kiani-akti.blogspot.gr  σας εύχομαι και πάλι Καλή Χρονιά.
Νίκος Γ. Ταμβακολόγος
 Η Κυανή Ακτή και στο βάθος πίσω από τα πεύκα ο χιονισμένος Ταΰγετος




alma libre

2016-11-27T00:15:19.386+02:00

7 Δεκέμβρη 2014 Νότια του Αστερίου και της Γλυκόβρυσης εδώ στην Λακωνία. Στην Λίμνη (βιβάρι). #LakeVivari #Laconia #Greece #Nature [...]



Κυανή Ακτή. Μακρινή ματιά στον χιονισμένο Πάρνωνα (Γενάρης 2015)

2016-11-23T21:55:38.897+02:00

23 Νοεμβρίου 2016


Καλησπέρα σας από το Έλος Λακωνίας. Λίγο μετά τις 9 το βράδυ, και βρισκόμαστε λίγες μέρες πριν μεταβούμε στον τελευταίο μήνα αυτής της χρονιάς..
Περνά γρήγορα ο χρόνος.
Σαν χθες μου φαίνεται ο Γενάρης του(2015). Συγκεκριμένα στις 5 Ιανουαρίου 2015.
΄Βρέθηκα στην Κυανή Ακτή(ως συνήθως) και συγκεκριμένα περπάτησα έως την Νέα Κοίτη(εκβολές Ευρώτα).Αυτήν την φορά δεν περπάτησα στο κύμα, αλλά πίσω κάτω από τα πανέμορφα πεύκα.
Σε κάποιο ξέφωτο ψηλά στους αμμόλοφους σταμάτησα για να ανασάνω τον κρύο αέρα που ερχόταν από τον χιονισμένο Πάρνωνα. 
Τι ωραία ήταν... σκέφτομαι αυτήν την στιγμή,καθισμένος μπροστά από τον υπολογιστή μου..
Θα σας μεταφέρω σε εκείνη την ημέρα με μια φωτογραφία. Θα είναι απλά μια φωτογραφία..
Θα λείπει η υπέροχη αίσθηση του παγωμένου αλλά καθαρού αέρα στα ρουθούνια.Θα λείπει η ζωντάνια των ματιών που μπροστά τους υπάρχουν πεύκα,θάλασσα, αμμόλοφοι, κίτρινο,γκρι,καφέ,χρυσαφί και αμέτρητες άλλες αποχρώσεις..
Υπέροχο θέαμα,σε μια καταπληκτική περιοχή.
Ο χιονισμένος Πάρνωνας.. Και το Βλαχιώτη Λακωνίας αποκάτω..

Καλό μας βράδυ.




Τέλος φθινοπώρου στο μυστηριώδες Άκρο Ταίναρον.Υπέροχη Μάνη.Υπέροχη Λακωνία

2016-11-18T17:10:11.638+02:00

Κυριακή 13 Νοέμβρη και μια επίσκεψη ακόμη στην Μέσα Μάνη. Για ακόμη μια φορά σε γνωστά εδάφη.  Φεύγοντας απ το Έλος και αφήνοντας τον κάμπο του Ευρώτα με κατεύθυνση προς το Γύθειο και τερματισμό εκεί που τελειώνει ο δρόμος. Στο Άκρο Ταίναρον Ψηλά ο ήλιος με φορεσιά τα διάσπαρτα βαμβακένια σύννεφα,και αεράκι βορινό. Περνώντας την Σκάλα την  Αρεόπολη και τον Πύργο Δυρού και τα τόσα ακόμη επιβλητικά χωριά και οικισμούς της Ανατολικής Μάνης. Το τοπίο πανέμορφο ,μοναδικό σε ολόκληρο τον κόσμο. Ο άνεμος δυναμώνει, σταματώ για να θαυμάσω από μακριά τον Γερολιμένα και λίγο παραπέρα την Βάθεια. Συνεχίζω και βλέπω το Μαρμάρι και την παραλία του σε χειμωνιάτικο σχεδόν φόντο από ψηλά.Στην διχάλα από δρόμους παρακάτω αφήνω το Πόρτο Κάγιο για την επιστροφή, και επιλέγω τον αρχικό προορισμό μου το Ταίναρο. Λίγα μέτρα πριν φτάσω σταματώ να φωτογραφίσω το αγαπημένο μου σημείο που αυτήν την εποχή μοιάζει ψεύτικο απ την τόση ομορφιά. Πλέον βρίσκομαι στο τέρμα.Περνώ το ταβερνάκι και λίγα μέτρα παρακάτω αφήνω το αυτοκίνητο. Από αυτό το σημείο η συνέχεια περπατώντας. Βρίσκομαι σε έναν ιερό τόπο γεμάτο μύθους και ιστορία. Η ενέργεια που εισπράττει ο επισκέπτης είναι μοναδική. Χάνεις την αίσθηση του σήμερα,έχεις μεταφερθεί πίσω στον χρόνο. Μπροστά μου το εκκλησάκι του Ασωμάτου το οποίο λένε ότι έχει οικοδομηθεί  από υλικά που έμειναν από τον Ναό του Ποσειδώνα όπου ήταν λίγο παραδίπλα. Εκεί ήταν οι πύλες του Άδη, ''η πόρτα'' που χώριζε τους δυο κόσμους;  Ακόμη ήταν  Υπνομαντείο ,Νεκρομαντείο,Ψυχοπομπείο. Κατεβαίνοντας δεξιά ακολουθούμε ένα μονοπάτι (εύκολο) και σε 20 περίπου λεπτά βρισκόμαστε στον Φάρο του Ταινάρου. Μια μικρή και εύκολη διαδρομή που αξίζει να κάνει κάποιος. Στην διαδρομή θα συναντήσουμε και το ''Άστρο της Αριάς'' έτσι αποκαλείτε το ψηφιδωτό διακοσμητικό που σώζεται από δάπεδο οικίας της Ελληνιστικορωμαικής εποχής 1ου αιώνα μ.χ Στην διαδρομή προς τον Φάρο αυτήν την [...]



Έλος Λακωνίας 28 Οκτωβρίου 2008

2016-10-28T11:46:01.819+03:00

Όπως κάθε χρόνο,έτσι και φέτος, αυτήν την ημέρα θα αναρτήσω το Βίντεο από την πλατεία του Έλους εδώ στην Λακωνία. Ήταν από τις τελευταίες φορές που ακούστηκε ο εθνικός μας ύμνος,μπροστά από το άγαλμα του άγνωστου στρατιώτη. Μετά το σχολείο έκλεισε (όπως τα περισσότερα στα χωριά μας)
28 Οκτωβρίου και 25 Μαρτίου ήταν οι μέρες που αυτή η πλατεία γέμιζε μπλε και άσπρο και πολλές πολλές παιδικές φωνές.......   Κάποτε.
Χρόνια πολλά από το Έλος Λακωνίας
allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/1yeXIwRxKuY" width="640">