Subscribe: αλσος
http://alsoscom.blogspot.com/feeds/posts/default?alt=rss
Added By: Feedage Forager Feedage Grade B rated
Language: English
Tags:
για  δεν  είναι  θα  και  με  να  οι  που  τα  τη  την  της  το  τον  του 
Rate this Feed
Rate this feedRate this feedRate this feedRate this feedRate this feed
Rate this feed 1 starRate this feed 2 starRate this feed 3 starRate this feed 4 starRate this feed 5 star

Comments (0)

Feed Details and Statistics Feed Statistics
Preview: αλσος

αλσος...για έναν περίπατο





Last Build Date: Wed, 07 Mar 2018 20:47:08 +0000

 



Οι γονείς που αγαπούν τα παιδιά τους ...

Wed, 08 Jan 2014 19:38:00 +0000


Οι γονείς που αγαπούν τα παιδιά τους δεν είναι εθνικιστές, δεν ταυτίζονται με καμιά χώρα, γιατί η λατρεία της πατρίδας φέρνει τον πόλεμο, που σκοτώνει ή ακρωτηριάζει τα παιδιά τους.
Οι γονείς που αγαπούν τα παιδιά τους θα ανακαλύψουν ποια είναι η σωστή σχέση με την ιδιοκτησία, γιατί το ένστικτο κτητικότητας έχει δώσει στην ιδιοκτησία μια τεράστια και ψεύτικη σημασία που καταστρέφει τον κόσμο.
Οι γονείς που αγαπούν τα παιδιά τους δεν ανήκουν σε καμιά οργανωμένη θρησκεία, γιατί το δόγμα και η πίστη διαιρούν τους ανθρώπους σε αλληλοσυγκρουόμενες ομάδες, δημιουργώντας ανταγωνισμό και έχθρα.
Οι γονείς που αγαπούν τα παιδιά τους θα εγκαταλείψουν το φθόνο και την αντιπαλότητα και θα βαλθούν να αλλάξουν ριζικά τη δομή της σημερινής κοινωνίας.
Όσο εκείνο που επιθυμούν οι γονείς για τα παιδιά τους είναι η δύναμη, η επιτυχία και οι υψηλές θέσεις, δεν υπάρχει αγάπη στην καρδιά τους, γιατί η λατρεία της επιτυχίας ενθαρρύνει τη σύγκρουση και την αθλιότητα.
Το να αγαπάει κανείς τα παιδιά του σημαίνει ότι βρίσκεται σε πλήρη επικοινωνία μαζί τους κι ότι φροντίζει να έχουν τη σωστή εκπαίδευση, που θα τα βοηθήσει να αποκτήσουν ευαισθησία, νοημοσύνη και ψυχική ισορροπία.
(…) Η νοημοσύνη δεν έχει καμιά σχέση με το να περνάει κανείς τις εξετάσεις του σχολείου. Νοημοσύνη είναι η αβίαστη, χωρίς διεργασίες της σκέψης, αντίληψη που κάνει τον άνθρωπο δυνατό και ελεύθερο. Για να ξυπνήσουμε τη νοημοσύνη σ’ ένα παιδί, πρέπει να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε εμείς οι ίδιοι τι είναι νοημοσύνη.
Πώς μπορούμε να ζητάμε από ένα παιδί να συμπεριφέρεται με νοημοσύνη, όταν δεν υπάρχει νοημοσύνη σε πάρα πολλά πράγματα που κάνουμε εμείς οι ίδιοι;
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι δυσκολίες του μαθητή, αλλά και οι δικές μας: οι συσσωρευμένοι φόβοι μας, η δυστυχία και οι απογοητεύσεις μας, από τα οποία δεν έχουμε ελευθερωθεί. Για να βοηθήσουμε το παιδί να έχει νοημοσύνη, πρέπει πρώτα να γκρεμίσουμε μέσα μας τα εμπόδια εκείνα που μας κάνουν στενοκέφαλους και απερίσκεπτους.
Πώς μπορούμε να μάθουμε στα παιδιά να μη ζητάνε προσωπική εξασφάλιση, όταν την αναζητάμε εμείς οι ίδιοι;
Τι ελπίδα υπάρχει για το παιδί αν εμείς, που είμαστε γονείς και δάσκαλοι, δεν είμαστε ευαίσθητα ανοιχτοί στη ζωή, αν χτίζουμε προστατευτικά τείχη γύρω μας;
Για να ανακαλύψουμε την αληθινή σημασία αυτής της πάλης για ασφάλεια, που προκαλεί τέτοιο χάος στον κόσμο, πρέπει να αρχίσουμε να ξυπνάμε τη δική μας νοημοσύνη έχοντας επίγνωση των ψυχολογικών μας διαδικασιών πρέπει να αρχίσουμε να αμφισβητούμε όλες τις άξιες που τώρα μας εγκλωβίζουν.
Δεν πρέπει να συνεχίσουμε να ακολουθούμε απερίσκεπτα τα μοντέλα με τα οποία έτυχε να μεγαλώσουμε.
Πώς μπορεί να υπάρξει ποτέ αρμονία μέσα στο άτομο, κι επομένως στην κοινωνία, όταν δεν κατανοούμε τον εαυτό μας;

Κρισναμούρτι «Η εκπαίδευση και το νόημα της ζωής», μετάφρ. Ν.Πιλάβιος, εκδ.Καστανιώτη



Conversation with Buddhist Scholars

Fri, 18 Oct 2013 14:20:00 +0000

allowfullscreen="" frameborder="0" height="375" mozallowfullscreen="" src="//player.vimeo.com/video/77065376" webkitallowfullscreen="" width="500"> Conversation with Buddhist Scholars from insight on Vimeo.



Κρισναμούρτι:Βλέπετε την αλήθεια-την αλήθεια αυτού του πράγματος- ότι η ταύτιση είναι η ρίζα του “εγώ”, μαζί με τη σκέψη και όλα τα υπόλοιπα; Αυτό είναι απόλυτο γεγονός, όπως είναι μια κόμπρα, όπως κάποιο επικίνδυνο ζώο, όπως είναι ένας γκρεμός, όπως όταν πάρεις κάποιο θανατηφόρο δηλητήριο. Δεν υπάρχει, λοιπόν, καμία ταύτιση απολύτως όταν δεις τον κίνδυνο.Τί σχέση έχω τότε με τον κόσμο,τη φύση, με τη γυναίκα μου, τον άνδρα, το παιδί; Όταν δεν υπάρχει ταύτιση, μπορεί τότε να υπάρχει αδιαφορία, σκληρότητα, βαρβαρότητα; Λες: ” Εγώ δεν ταυτίζομαι” και γίνεσαι ψηλομύτης;
Δρ.Ραχούλα: Αυτό θα ήταν πολύ εγωιστικό.
Κρισναμούρτι: Όχι, όχι εγωιστικό. Αυτό είναι που θα συμβεί;
Δρ.Ραχούλα: Όχι.
Κρισναμούρτι: Όχι, κύριε, δεν μπορείτε να λέτε απλώς, όχι. Γιατί όχι; Αυτό θα συμβεί αν έχεις δει την αλήθεια αυτού του πράγματος, διανοητικά.



«Ζωή δεν έχεις για να ζήσεις, προσμένεις κάτι άλλο…»

Tue, 01 Oct 2013 11:13:00 +0000

ΜΑΡΙΕΤΑ ΔΗΜΟΥΛΑ¨ 01.10.2013
(image)
Πρώτα σε ξεχειλώνουν. Ύστερα σε γυρνάνε ανάποδα να ξεράσεις κέρματα, καρδούλες, συνδετήρες και γραφειακή ύλη. Με το στομάχι πλυντήριο και το μυαλό χαλασμένο, λοιπόν, σε φέρνουν πάλι στα κανονικά σου, και για να μη διαλυθείς, σε ράβουν στο πάτωμα με κλωστή τύπου «Φόβος». Και εσύ χωλαίνεις από μέσα και το μυαλό μια μαύρη τρύπα, και τότε έρχεται κάποιος από τα παλιά κι από τα έμπειρα, να σε συμβουλέψει, να στάξει σοφία και επιβίωση πάνω σου και το μόνο που ψιθυρίζει είναι ένα: «Περιχαρακώσου!». Κι εννοεί να ρίξεις ένα συρματόπλεγμα, τίποτα να μη σε αγγίξει, καμία πινέζα να μην πιάσει κόκκαλο και το μόνο που να κοιτάς να είναι η δουλειά σου.

Η δουλειά σου, που απαιτεί σκυφτό κεφάλι, ένα ατέρμονο σκάσε και κολύμπα κι όλο να ανεβαίνουν οι στοίβες, και όλο να παίρνει νύχτα και συ κυπαρισσάκι σκυφτό πάνω από μονάδες και deadlines. Γραμμές θανάτου, και το αντικαρκινικό τίγκα στην απελπισία και στα φυλλάδια για περούκες. Θα ‘θελες αυτή η τρομοκρατία να μη σου ‘χε κόψει τα χέρια κι όλες οι εκπνεόμενες συλλαβές σου να μην ήταν τόσο ψεύτικες, τόσο πλαστικές.

Βέλη τρυπάνε τη σκέψη σου με αυτό το «Περιχαρακώσου!». Βρες μια ζωή για να μη σε απασχολεί, τίποτα άλλο, αλλά η ζωή, αγάπη μου, θέλει χρόνο, κόπο και χιλιόμετρα, κι ο κάθε φίλος έχει τα δικά του ζόρια. Ζωή δεν έχεις για να ζήσεις, προσμένεις κάτι άλλο, χαρά σου η Παρασκευή με μια λιγότερη στοίβα, να ανασάνεις λίγο, ώρα απογευματινή και η Βασιλίσσης Σοφίας όμορφη, για κάπου, για μία στιγμή φωλιάζουν στην άσφαλτο όλες σου οι προσδοκίες. Θα δάγκωνες τον ήλιο αν ήθελες, αλλά το μυαλό σου αποσπούν άλλα πράματα. Κι έτσι θολός και στεγνωμένος, σε μια προσπάθεια να αποφύγεις τη δίνη των δικών σου σφαλμάτων, συνεργείς στις αποφάσεις των άλλων.

Και δε σε βοηθά πουθενά αυτό το κείμενο, όλοι στα λόγια όταν πατάμε όμορφα τα βρίσκουμε. Η δημοκρατία -χρόνια τώρα- είναι μια τέχνη λόγου και περιωπής. Στα λόγια των άλλων όταν πατάς, όμορφα τα βρίσκεις. Στις πράξεις όμως πέφτεις στην τρύπα και σκοτώνεσαι.

Πηγή: http://www.doctv.gr/page.aspx?itemID=SPG5030



«Συναντήσαμε τον εχθρό: εμείς είμαστε ο εχθρός»

Thu, 19 Sep 2013 17:59:00 +0000

 
Είστε, λοιπόν, ολόκληρη η ανθρωπότητα. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Εάν το δεχτείτε απλώς σαν ιδέα τότε απομακρύνεστε από το γεγονός, από την αλήθεια του, από την πραγματικότητά του, από την ουσία του. Όταν υπάρχει αυτή η πραγματικότητα, αυτή η αλήθεια – ότι είστε η υπόλοιπη ανθρωπότητα – τότε όλη κίνηση της ζωής αλλάζει. Δεν θα μπορείτε να σκοτώνετε κάποιον άλλον γιατί τότε θα σκοτώνετε τον εαυτό σας. Ήταν ένας Αμερικανός στρατηγός – έχω ξεχάσει τ’ όνομά του. Πήγαινε να πολεμήσει και συναντάει τον εχθρό. Και αναφέρει στο αφεντικό: «Συναντήσαμε τον εχθρό: εμείς είμαστε ο εχθρός». Καταλαβαίνετε; Συναντήσαμε τον εχθρό στο πεδίο της μάχης αλλά εμείς είμαστε ο εχθρός- ο εχθρός είναι… εμείς.
Έτσι, όταν υπάρχει αυτή η αλήθεια ότι είστε ολόκληρη η ανθρωπότητα, πλαγιάστε μαζί της, ψάξτε την βαθύτερα, ψηλαφήστε την, ούτε να την αρνείστε ούτε να την δέχεστε, αλλά καθώς το ποτάμι κυλάει μπείτε μέσα και θα δείτε τι βαθιά μεταμόρφωση συμβαίνει. Μια μεταμόρφωση που δεν είναι διανοητική, φαντασιόπληκτη, συναισθηματική ή ρομαντική. Σ’ αυτήν υπάρχει ένα τρομερό αίσθημα συμπόνιας, αγάπης. Κι όταν υπάρχει αυτό, θα δράτε σύμφωνα με την υπέρτατη νοημοσύνη .

Κρισναμούρτι “Η τέχνη της ζωής” μετ.Ν.Πιλάβιος,εκδ.Καστανιώτη

Πηγή:  http://2insight4.wordpress.com/



Εισαγωγή στον Κρισναμούρτι

Sat, 14 Sep 2013 11:29:00 +0000

allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="//www.youtube.com/embed/JqG85SKFOmM" width="420">




Thu, 05 Sep 2013 07:07:00 +0000

Η βουκαμβίλια Το πρωί ο Αλέξανδρος, ο εγγονός μου που τον έχετε γνωρίσει από διάφορα posts εδώ, πήγε για πρώτη μέρα στο Σχολείο, στην Πρώτη Δημοτικού. Το Σχολείο του αρχίζει νωρίτερα, αλλά  σε λίγες μέρες, αρχίζουν τα μαθήματα σε όλα τα σχολεία. Και να που πριν λίγη ώρα, στο βιβλίο του Κρισναμούρτι που μεταφράζω αυτόν τον καιρό – «Η μόνη επανάσταση» – έπεσα σε ένα κομμάτι όπου ο Κρισναμούρτι μιλάει για ένα Δάσκαλο του Δημοτικού Σχολείου, στην Ινδία, που τον επισκέφτηκε για να συζητήσουν. Ε, μπορώ να μην σας μεταφέρω εδώ αυτό το κομμάτι και να το αφιερώσω σε όλους τους Δάσκαλους και τις Δασκάλες του Δημοτικού; Διαβάστε το και θα καταλάβετε γιατί έβαλα αυτόν τον τίτλο κι αυτή τη φωτογραφία που βλέπετε.Καλό βράδυΠ.Ο επισκέπτης μας ήταν δάσκαλος Δημοτικού. Ήταν Βραχμάνος, με ένα καθαρό dhoti*, ξυπόλητος και φορούσε ένα Ευρωπαϊκό πουκάμισο. Ήταν καθαρός, με διαπεραστικό βλέμμα· είχε φανερά ευγενικούς τρόπους και ο χαιρετισμός του ήταν μια επίδειξη της ταπεινοφροσύνης του. Δεν ήταν πολύ ψηλός και μιλούσε αγγλικά αρκετά καλά, αφού ήταν δάσκαλος αγγλικών στην πόλη. Είπε ότι δεν κέρδιζε πολλά και όπως όλοι οι δάσκαλοι στον κόσμο πολύ δύσκολα τα έβγαζε πέρα. Φυσικά ήταν παντρεμένος και είχε και παιδιά, αλλά όλα αυτά έμοιαζε να τα παραμερίζει σαν να μην είχαν καμιά σημασία. Ήταν ένας υπερήφανος άνθρωπος, με εκείνη την ιδιαίτερη υπερηφάνεια, όχι της επιτυχίας, όχι της ανώτερης κοινωνικής τάξης ή του πλούσιου, αλλά εκείνη την υπερηφάνεια μιας αρχαίας φυλής, του εκπρόσωπου μιας αρχαίας παράδοσης και ενός συστήματος σκέψης και ηθικής, που, όμως, δεν είχε καμιά απολύτως σχέση με αυτό που πραγματικά ήταν εκείνος. Η υπερηφάνειά του ήταν για το παρελθόν που εκπροσωπούσε, και το παραμέρισμα των τωρινών περιπλοκών της ζωής του, ήταν η κίνηση ενός ανθρώπου που τα θεωρεί όλα αυτά αναπόφευκτα αλλά εντελώς περιττά. Η προφορά του ήταν του Νότου, σκληρή και δυνατή. Είπε ότι είχε παρακολουθήσει τις ομιλίες, εδώ κάτω από τα δένδρα, για πολλά χρόνια. Το γεγονός ήταν πώς τον είχε φέρει ο πατέρας του όταν ήταν ακόμη φοιτητής και σπούδαζε στο Κολλέγιο. Αργότερα, όταν βρήκε την τωρινή μίζερη δουλειά του, ερχόταν από μόνος του κάθε χρόνο. - Σας ακούω εδώ και πολλά χ[...]



Mi Ultimo Tango en Atenas

Thu, 27 Jun 2013 07:40:00 +0000

allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="//www.youtube.com/embed/5h3P-WclRSo" width="560">
APURIMAC (feat. Έλλη Πασπαλά) - Mi ultimo tango en Atenas
Στίχοι μουσική Daniel Armando

Armonia neurotica en el microcosmο de la metropoli
cultura narcisista en una monarquia dogmatica
simfonia cacofonica, pandemonium en la  atmosfera
melodia simbolo, melodrama y tragedia.

Orgasmo ideologico del barbarismο a la teoria
politico dislexico en parodia onirica
tirania fantasma, dilema megalomano
de un metabolismο retorico sin tesis ni antitesis.

Este mi ultimo tango en Atenas
tango lloron, que corre por mis venas. 


Patriota heroicο, tragicο, sistematico
hipocrecia paranoica sin dialogo esotericο
teatro ironicο, sindicato plasticο
y epicentro de la epidemia, una quimera, una utopia.

Energia hyperbole, antidotο democraticο
Laberinto critico sin entusiasmo, sin rima
musica epidermica en un pentagrama masoquista
y la simetria toxica de un epilogo necrologico.

Este mi ultimo tango en Atenas
tango lloron, que corre por mis venas. 


Hay un oasis aromatico, paralelo, fisiologico
profeta enigmatico, fenomeno cronico y ortodoxo
sin racismos ni extremismos, sin tabues etnicos
en lirica extasis sus praxis
es el melodico y fantastico antropo.

Este mi ultimo tango en Atenas
tango lloron, que corre por mis venas.



Μια σελίδα απ' το ημερολόγιό μου

Sat, 08 Jun 2013 17:40:00 +0000


28 Ιουλίου 2011

Ώρα μεσημέρι. Σε είκοσι λεπτά θα είμαστε εκεί. Στην Αιγείρα, το μέρος που θα πάμε διακοπές φέτος. Αιώνας μου φάνηκαν αυτά τα είκοσι λεπτά. Όταν φτάσαμε, δεν κρατιόμουν. Ήθελα να πάω στη παραλία. Αυτό και κάναμε. Χωρίς να χάσω χρόνο, έτρεξα προς αυτή. Το θέαμα που αντίκρισα με άφησε άφωνο. Έμεινα με το στόμα ανοιχτό. Η τεράστια παραλία για την οποία είχα ακούσει τόσα πολλά, είχε εξαφανιστεί. Η θάλασσα την είχε κάνει μια χαψιά. Τότε, απογοητευμένος κίνησα προς ένα παγκάκι. Αργότερα ήρθαν και οι γονείς μου με τον αδερφό μου. Μπήκαμε στη θάλασσα για να κάνουμε μπάνιο. Ήταν ζεστά. Μία απέραντη γαλήνη κάλυπτε τη θάλασσα. Είμασταν μόνοι. Κατά το απογευματάκι, καθώς βγαίναμε από τη θάλασσα, είδαμε αυτό το πανέμορφο φως, αυτό, που ακόμα και οι καλύτεροι ζωγράφοι δεν μπορούν να ζωγραφίσουν. Το φως που οι απομιμήσεις του, δεν πιάνουν μία  αν δε  το βλέπεις από κοντά, το ηλιοβασίλεμα. Το βλέπαμε για κάμποση ώρα, ώσπου το φεγγάρι βρισκόταν στον ουρανό και έλαμπε αμυδρά πάνω από τα πολύχρωμα μαγαζιά. Κατόπιν ξεκινήσαμε για το σπίτι. Δεν ήταν μακριά. Μπορούσες, όμως, να νιώσεις το δροσερό αεράκι και να μυρίσεις την αλμύρα της θάλασσας. Με το που φτάσαμε σπίτι, πήγα αμέσως στο κρεβάτι μου. Μετά από λίγη ώρα είχα κοιμηθεί σαν πουλάκι.
Σ.Π.



Χωρίς ταύτιση: η αλήθεια που βάζει τάξη

Sun, 02 Jun 2013 17:26:00 +0000

allowfullscreen="" frameborder="0" height="375" mozallowfullscreen="" src="http://player.vimeo.com/video/66452196" webkitallowfullscreen="" width="500"> Χωρίς ταύτιση: η αλήθεια που βάζει τάξη from insight on Vimeo.



Το θέμα της ομοφυλοφιλίας

Sun, 02 Jun 2013 17:23:00 +0000

allowfullscreen="" frameborder="0" height="375" mozallowfullscreen="" src="http://player.vimeo.com/video/66989593" webkitallowfullscreen="" width="500"> Το θέμα της ομοφυλοφιλίας from insight on Vimeo.



Μπορεί να αναζητηθεί η αλήθεια;

Wed, 01 May 2013 10:16:00 +0000

allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/Qjan6WAZbSI" width="420">



Η τέχνη της ζωής

Wed, 17 Apr 2013 09:42:00 +0000

allowfullscreen="" frameborder="0" height="375" mozallowfullscreen="" src="http://player.vimeo.com/video/64142665" webkitallowfullscreen="" width="500"> Η τέχνη της ζωής from insite on Vimeo.



"Τα προβλήματα του κόσμου είναι τα ατομικά προβλήματα. Αν το άτομο βρει την ευτυχία, αν δημιουργήσει τάξη στον εαυτό του..."

Mon, 25 Mar 2013 00:12:00 +0000

 
"Τα προβλήματα του κόσμου είναι τα ατομικά προβλήματα. Αν το άτομο βρει την ευτυχία, αν δημιουργήσει τάξη στον εαυτό του, τότε θα δημιουργήσει τάξη και στον κόσμο γύρω του˙ και βοηθώντας τους άλλους να λύσουν τα ατομικά τους προβλήματα, θα βοηθήσει να λυθούν τα προβλήματα του κόσμου. Νομίζετε ότι στην αναζήτηση της απελευθέρωσής σας από το «εγώ», υπάρχουν ίχνη εγωισμού˙ νομίζετε ότι το να είστε ασταμάτητα ευτυχισμένος είναι εγωιστικό˙ νομίζετε ότι το να ελευθερωθείτε από κάθε θλίψη και πάλη, είναι λιποταξία από τον κόσμο. Αυτή η αντίληψη είναι λάθος. Η απελευθέρωση είναι ακριβώς το αντίθετο της έννοιας του «εγώ», της «εγω-ιστικότητας».* Είναι το σημαντικότερο που έχουν να πραγματοποιήσουν όλοι οι άνθρωποι ."



*Ο Κρισναμούρτι, μερικές φορές, προκειμένου να μεταδώσει την αίσθηση εκείνου που ήθελε να πει, μεταχειριζόταν κάποιες λέξεις που έφτιαχνε ο ίδιος και που γραμματικά δεν ήταν απολύτως σωστές. Έτσι εδώ η λέξη «εγω-ιστικότητα», είναι η μετάφραση της δικής του λέξης στα αγγλικά, “I-ness”. Σ.τ.Μ.



"The future is now"

Thu, 07 Mar 2013 16:59:00 +0000

allowfullscreen="" frameborder="0" height="400" mozallowfullscreen="" src="http://player.vimeo.com/video/59857195" webkitallowfullscreen="" width="500"> The Future is Now from Krishnamurti Library of Athens on Vimeo.



Η λογική της σκέψης (Συνέντευξη του Κρισναμούρτι στη Γαλλική Τηλεόραση)

Sun, 20 Jan 2013 07:32:00 +0000

allowfullscreen="allowfullscreen" frameborder="0" height="375" mozallowfullscreen="mozallowfullscreen" src="http://player.vimeo.com/video/57739124" webkitallowfullscreen="webkitallowfullscreen" width="500"> Η λογική της σκέψης from Krishnamurti Library of Athens on Vimeo.



Krishnamurti -The Reluctant Messiah

Thu, 10 Jan 2013 20:29:00 +0000

allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/PDlDWLg7-H8" width="459">



Fatherly Love... και οι σκέψεις ενός πατέρα

Sat, 15 Dec 2012 11:26:00 +0000

allowfullscreen="allowfullscreen" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/6FhxbR4YUC0" width="560">Στέλνουμε τα παιδιά μας σε σχολεία όπου  δεν ενδιαφέρεται κανείς αληθινά γι” αυτά· αλλά ούτε και εμείς ενδιαφερόμαστε βαθιά για τα παιδιά σας, κι έτσι μεγαλώνουν μέσα στο φόβο, στη μοναξιά και στο άγχος. Δεν υπάρχει αληθινή και βαθιά αγάπη στο σπίτι, αλλά δεν υπάρχει και στο σχολείο. Έτσι δεν είναι; Γιατί στέλνουμε τα παιδιά μας στο Σχολείο; Είναι απλώς για την απόκτηση κάποιας τεχνικής γνώσης που μ’ αυτήν θα προχωρήσουν τη ζωή τους, ασκώντας αυτή τη γνώση για να έχουν ένα κερδοφόρο επάγγελμα; Αυτό εννοούμε όταν λέμε, «Εκπαίδευση»; Να περνάμε κάποιες εξετάσεις για να αποκτήσουμε ένα δίπλωμα και να γίνουμε υπάλληλοι που θα σκαρφαλώσουν τη σκάλα της εξέλιξης  και θα γίνουμε διευθυντικά στελέχη;Δημιουργούμε, λοιπόν,  μια γενιά ανθρώπων ίδιους με μας:  άχρωμους, αναίσθητους, με προκαταλήψεις και  δοσμένους στο να κάνουν λεφτά. Ως γονείς ενδιαφερόμαστε πώς θα πάρουν ένα δίπλωμα και πώς θα βρουν μια καλή δουλειά. Αυτό είναι που ενδιαφέρει τον κάθε γονιό στον κόσμο για το παιδί του: να βρει μια καλή δουλειά, να παντρευτεί, να κάνει παιδιά και να βολευτεί. Να βολευτεί πού; Στη μιζέρια, έτσι δεν είναι;Δεν είμαστε προετοιμασμένοι, ως γονείς και δάσκαλοι, να φέρουμε στον κόσμο μια νέα γενιά ανθρώπων, γιατί αυτό είναι που χρειάζεται η ανθρωπότητα: μια εντελώς νέα γενιά ανθρώπων με εντελώς διαφορετικό νου και καρδιά. Είμαστε έτοιμοι γι αυτό; Πράγμα που σημαίνει:  Το να μην φοβάσαι να μην είσαι κάποιος, να μην είσαι «φτασμένος», να μην είσαι επιτυχημένος, γιατί εκεί είναι η ρίζα του ανταγωνισμού, δηλαδή του φόβου μήπως δεν πετύχεις. Αλλά όταν υπάρχει φόβος, σταματάς να μαθαίνεις. Κι έτσι η αποστολή της εκπαίδευσης θα έπρεπε να είναι η εξάλειψη κάθε ψυχολογικού φόβου. Αυτό περιλαμβάνει την εξάλειψη κάθε ανταγωνισμού. Μέσα στη διαδικασία του ανταγωνισμού, συμμορφώνεσαι  με τη γενική τάση και σταδιακά καταστρέφεις την ευαισθησία, τη φρεσκάδα, τη νεανικότητα του μυαλού σου. Έτσι, η εκπαίδευση μπορ[...]



με φύλλα αλκαλικά...

Mon, 10 Dec 2012 19:19:00 +0000


Κλειστό το φινιστρίνι και το γυαλί θαμπό
ποτέ στα όνειρά σου δε μ' άφησες να μπω.
Αν δεις λευκό καράβι με πορφυρά πανιά
θα 'ναι η δική μου αγάπη που πάει στη λησμονιά.

Μην έρχεσαι μαζί μου
μου είπες πριν χαθείς
θα μαραθεί η αγάπη
κι εσύ θα μ' αρνηθείς.

Φτιάξε μαγιά στο χώμα
με φύλλα αλκαλικά
σε μια ζωή χαμένη
κανένας δε νικά.

Γλυκάνισο σου στέλνω
και μέλι φοινικιάς
τις πίκρες σου να λιώνεις
και να μη με ξεχνάς.

Κι αν σ' έπιασε το βράδυ
κι ο έρωτας αργεί
το πιο βαθύ σκοτάδι
είναι πριν την αυγή.

Στίχοι:Άλκης Αλκαίος

καλή αντάμωση
φίλε Άλκη



Υπάρχει ελπίδα για τους ανθρώπους…

Sun, 09 Dec 2012 08:33:00 +0000



“Σίγουρα δεν φέρομαι σαν γκουρού σας επειδή,καταρχάς, δεν σας προσφέρω καμιά ικανοποίηση. Ούτε σας λέω τι πρέπει να κάνετε την κάθε στιγμή ή την κάθε μέρα, αλλά απλώς σας εντοπίζω κάτι- μπορείτε να το δείτε ή να αδιαφορήσετε, αυτό εξαρτάται
από εσάς, όχι από μένα. Έπειτα, δεν ζητάω το παραμικρό από εσάς, ούτε τη λατρεία σας, ούτε την κολακεία σας, ούτε τις προσβολές σας, ούτε τους θεούς σας. Σας λέω απλώς: “Αυτό είναι ένα γεγονός, δείτε το ή αδιαφορήστε”. Και οι περισσότεροι θα αδιαφορήσετε για τον προφανή λόγο ότι δεν βρίσκετε καμιά ικανοποίηση σ’ αυτό.”

“Υπάρχει ελπίδα για τους ανθρώπους, αλλά όχι στην κοινωνία, όχι σε διάφορα συστήματα, όχι στις οργανωμένες θρησκείες, αλλά μέσα σ’ εσένα και σ’ εμένα”

Κρισναμούρτι “Η χαρά της ελευθερίας” μετάφραση Ν.Πιλάβιος,εκδ.Καστανιώτη



Ρουμί

Mon, 26 Nov 2012 13:55:00 +0000

Σταμάτα πια να τριγυρνάς ψάχνοντας κάπου να κρυφτείς.Θεριά σε περιμένουνε στο κάθε σπηλιαράκι.Αν ζεις με τα ποντίκιαθα σέ ΄βρουν νύχια γάτας.Η μόνη σου ξεκούρασηείναι με το Θεό να μένεις.Ζήσε στο πουθενά αφού από εκεί έρχεσαικι ας έχεις εδώ μια διεύθυνση.Γι' αυτό είναι που βλέπεις τα πράγματα διπλά.Βλέπεις τον άλλον καμμιά φορά σα φίδι επικίνδυνοενώ άλλος τον βλέπει όμορφο εραστή.Έχετε δίκιο και οι δυο!Μισός μισός είναι ο καθένας μαςσαν το ασπρόμαυρο μοσχάρι.Ο Ιωσήφ στ' αδέλφια του εφάνταζε άσχημοςκι ας ήταν τόσο όμορφος στα μάτια του πατέρα του.Έχουμε μάτια που κοιτούν και βλέπουν απ' το πουθενάκαι άλλα πάλι που κρίνουμε πόσο μακριά πόσο κοντάπόσο ψηλά ή χαμηλά.Κρατάμε δύο μαγαζιάκαι τρέχουμε μπρος πίσω.Κλείσε επιτέλους το μικρό πουδιαρκώς φυραίνει.Άφησε μόνον ανοιχτόεκείνο που δεν πουλά τα σύνεργα της ψαρικής.Εσύ είσαι το αψάρευτο το ελεύθερο το ψάρι------------------------------------------------.Καρφί στραβό στο ήρεμο πρόσωπο γίνεται η σκέψη. Χρυσή σπάθα βυθίζεται σ' ένα σωρό σκατά.Ας υποθέσουμε ότι χαλάρωσες ένα διανοητικό κόμπο.Ο σάκος αδειανός.Γέρασες προσπαθώντας να λύσεις τέτοιους γρίφους.Άντε λύσε και μερικούς ακόμα!Είναι κι ένας σφιχτόκομπος στον ίδιο το λαιμό σουτο αίνιγμα του αν ζεις αρμονικάμ΄αυτό που δεν έχει όνομα.Συνέχεια εξετάζεις ουσία και αιτίες.Σκορπάς τη ζωή σου σαν προσπαθείςη σύνταξή σου να είναι σωστή.Διορθώνεις και τον άνεμο στα λόγια του αέρα!Στο κάθε χειροτέχνημα νομίζεις αναγνώρισες και τον Δημιουργό.Τόσο πολύ περήφανος για το συλλογισμό σου!Ο άνθρωπος της σκέψης συλλέγει αποδείξεις.Ο μυστικός τ' ανάποδο.Σκύβει απαλά στο στήθος του καθένακαι χάνεται στην απάντηση.Η σκέψη βγάζει καπνό πολύπλοκοστο τέλος της φωτιάς.Ο μυστικός στέκει στη φωτιά.Ακίνητος.Η φαντασία τα αγαπά του καπνού τα σχήματα.Είναι όμως λάθος καίριο απ' τη φωτιά να βγαίνεις.Τζ.Ρουμί [...]



Κι ήθελε ακόμη

Sun, 18 Nov 2012 20:50:00 +0000


Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει
όμως εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα,
έβλεπα τώρα πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω
πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες.

Μιλάτε, δείχνετε πληγές, αλλόφρονες στους δρόμους.
Τον πανικό που στραγγαλίζει την καρδιά σας σαν σημαία
καρφώσατε σ' εξώστες, με σπουδή φορτώσατε το εμπόρευμα.
Η πρόγνωσή σας ασφαλής: Θα πέσει η πόλις.

allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/8K4OWa82NXI?fs=1" width="459">



Κυριακή προσευχή

Sun, 28 Oct 2012 06:51:00 +0000

ΠΙΣΤΕΥΩ Σ” ΕΝΑ ΘΕΟ, ΑΚΡΙΤΑ, ΔΙΓΕΝΗ, ΣΤΡΑΤΕΥΟΜΕΝΟ, ΠΑΣΧΟΝΤΑ, ΜΕΓΑΛΟΔΥΝΑΜΟ, ΟΧΙ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟ, ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ ΣΤ” ΑΚΡΟΤΑΤΑ ΣΥΝΟΡΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΟ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΦΩΤΕΙΝΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ, ΤΙΣ ΟΡΑΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΟΡΑΤΕΣ.
ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤ” ΑΝΑΡΙΘΜΗΤΑ, ΕΦΗΜΕΡΑ ΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΠΟΥ ΠΗΡΕ Ο ΘΕΟΣ ΣΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΚΑΙ ΞΕΚΡΙΝΩ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΑΥΤΗ ΡΟΗ ΤΟΥ ΤΗΝ ΑΚΑΤΑΛΥΤΗ ΕΝΟΤΗΤΑ.
ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΟΝ ΑΓΡΥΠΝΟ ΒΑΡΥ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ, ΠΟΥ ΔΑΜΑΖΕΙ ΚΑΙ ΚΑΡΠΙΖΕΙ ΤΗΝ ΥΛΗ, ΤΗ ΖΩΟΔΟΧΑ ΠΗΓΗ ΦΥΤΩΝ, ΖΩΩΝ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.
ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, ΤΟ ΧΩΜΑΤΕΝΙΟ ΑΛΩΝΙ, ΟΠΟΥ ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΝΥ­ΧΤΑ ΠΑΛΕΥΕΙ Ο ΑΚΡΙΤΑΣ ΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ.
«ΒΟΗΘΕΙΑ!» ΚΡΑΖΕΙΣ, ΚΥΡΙΕ. «ΒΟΗΘΕΙΑ!» ΚΡΑΖΕΙΣ ΚΥΡΙΕ, ΚΙ ΑΚΟΥΩ.
ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΚΙ ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΚΙ ΟΙ ΡΑΤΣΕΣ ΟΛΕΣ, ΚΙ ΟΛΗ Η ΓΗΣ, ΑΚΟΥ­ΜΕ ΜΕ ΤΡΟΜΟ, ΜΕ ΧΑΡΑ, ΤΗΝ ΚΡΑΥΓΗ ΣΟΥ.
ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΣΟΙ ΑΚΟΥΝ ΚΑΙ ΞΕΧΥΝΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΣΕ ΛΥΤΡΩΣΟΥΝ, ΚΥΡΙΕ, ΚΑΙ ΛΕΝ: «ΕΓΩ ΚΑΙ ΣΥ ΜΟΝΑΧΑ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ.»
ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΣΟΙ ΣΕ ΛΥΤΡΩΣΑΝ ΚΑΙ ΣΜΙΓΟΥΝ ΜΑΖΙ ΣΟΥ, ΚΥΡΙΕ, ΚΑΙ ΛΕΝ: «ΕΓΩ ΚΑΙ ΣΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑ.» ΚΑΙ ΤΡΙΣΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΣΟΙ ΚΡΑΤΟΥΝ ΑΠΑΝΩ ΣΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ ΤΟΥΣ – ΚΑΙ ΔΕ ΛΥΓΟΥΝ – ΤΟ ΜΕΓΑ, ΕΞΑΙΣΙΟ, ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΟΤΙ ΤΟ ΕΝΑ ΤΟΥΤΟ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
 Νίκου Καζαντζάκη, «ΑΣΚΗΤΙΚΗ – SALVATORES DEI», Εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ



Θέλω να πάρω τη φυλή μου και να φύγω...

Thu, 18 Oct 2012 20:01:00 +0000


Θέλω να πάρω τη φυλή μου και να φύγω
δε θέλω ούτε μερτικό απ' το κοπάδι
μού 'πες φτερά πως έχω κάποιο κρύο βράδυ
μα εγώ φτερά δεν έχω άμα δεν τ' ανοίγω.

Πάρε, αγέρι, στα ουράνια την πνοή μας
να κάμει όσα ονειρευτήκαμε ταξίδια
εδώ ο άρχοντας μοιράζει μπιχλιμπίδια
κι εμείς του δίνουμε στιγμές απ' τη ζωή μας.

Θέλω να πάρω τη φυλή μου και να φύγω
εδώ ο έρωτας πια δεν περνοδιαβαίνει
αφού τ' αδέρφιά μας γυρνούν σαν κολασμένοι
για να μαζέψουνε το βιος τους λίγο λίγο.

Πάνω στο στέμμα μου βρυχάται άγριος λιόντας
κι έιναι του άγνωστου ο πιο μεγάλος τρόμος
το ξέρεις, μάτια μου, πως δεν υπάρχει δρόμος
αφού το δρόμο τον ανοίγεις περπατώντας
width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/vpLLSZWI9F0" frameborder="0" allowfullscreen>



The Ring of Fire

Sun, 16 Sep 2012 15:22:00 +0000

allowfullscreen="allowfullscreen" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/99CT3wQmiFU" width="420">

Love Is A Burning Thing
And It Makes A Fiery Ring
Bound By Wild Desire
I Fell Into A Ring Of Fire


I Fell Into A Burning Ring Of Fire
I Went Down, Down, Down
And The Flames Went Higher

And It Burns, Burns, Burns
The Ring Of Fire
The Ring Of Fire

I Fell Into A Burning Ring Of Fire
I Went Down, Down, Down
And The Flames Went Higher

And It Burns, Burns, Burns
The Ring Of Fire
The Ring Of Fire

The Taste Of Love Is Sweet
When Hearts Like Ours Meet
I Fell For You Like A Child
Oh, But The Fire Went Wild


I Fell Into A Burning Ring Of Fire
I Went Down, Down, Down
And The Flames Went Higher

And It Burns, Burns, Burns
The Ring Of Fire
The Ring Of Fire

I Fell Into A Burning Ring Of Fire
I Went Down, Down, Down
And The Flames Went Higher

And It Burns, Burns, Burns
The Ring Of Fire
The Ring Of Fire

And It Burns, Burns, Burns

The Ring Of Fire

The Ring Of Fire



“Το να παρατηρείς και να ακούς προσεκτικά είναι μεγάλη τέχνη”

Fri, 07 Sep 2012 13:48:00 +0000

Ποτέ δεν παρατηρούμε για πολύ. Όταν παρατηρούμε με μεγάλη υπομονή, όταν παρατηρούμε χωρίς καμιά αίσθηση του παρατηρητή, όταν παρατηρούμε τα πουλιά, τις σταγονίτσες πάνω στα φύλλα που τρεμουλιάζουν, τις μέλισσες, τα λουλούδια και τις μακριές ουρές από μυρμήγκια, τότε ο χρόνος σταματάει, ο χρόνος τελειώνει. Δε βρίσκουμε καιρό να παρατηρήσουμε ή να έχουμε την υπομονή να παρατηρήσουμε. Μαθαίνει κανείς πάρα πολλά με την παρατήρηση – την παρατήρηση των ανθρώπων, του τρόπου που περπατάνε, που μιλάνε, που χειρονομούν. Μπορείς να δεις πράγματα μέσα από τη ματαιοδοξία τους, από το πώς παραμελούν το ίδιο τους το σώμα. Είναι αδιάφοροι, αναίσθητοι.Ψηλά στον αέρα πετούσε ένας αετός κάνοντας κύκλους χωρίς να χτυπάει τα φτερά του κι ένα ρεύμα αέρα τον μετέφερε μακριά πάνω από τους λόφους και χάθηκε. Παρατήρηση και μάθηση: η μάθηση έχει χρόνο, αλλά η παρατήρηση δεν έχει χρόνο.Ή όταν ακούς, άκου χωρίς καμιά ερμηνεία, χωρίς καμιά αντίδραση, άκου χωρίς προκατάληψη. Άκου εκείνο τον κεραυνό στον ουρανό, τον κεραυνό που κατρακυλάει ανάμεσα στους λόφους. Δεν ακούμε ποτέ ολοκληρωτικά, υπάρχουν πάντα διακοπές. Το να παρατηρείς και να ακούς προσεκτικά είναι μεγάλη τέχνη – το να παρατηρείς και να ακούς χωρίς καμιά αντίδραση, χωρίς να έχεις καμιά αίσθηση του εαυτού σου να βλέπει και να ακούει. Παρατηρώντας κι ακούγοντας μαθαίνουμε απείρως περισσότερα απ’ όσα με οποιοδήποτε βιβλίο. Τα βιβλία είναι αναγκαία, αλλά το να παρατηρείς και ν’ ακούς οξύνει τις αισθήσεις σου. Γιατί, σε τελευταία ανάλυση, ο εγκέφαλος είναι το κέντρο όλων των αντιδράσεων, των σκέψεων και των αναμνήσεων. Αλλά αν οι αισθήσεις σου δεν είναι εξαιρετικά ξύπνιες, δεν μπορείς να παρατηρήσεις και να ακούσεις πραγματικά και να μάθεις όχι μόνο για το πώς θα δράσεις, αλλά και για την ίδια τη μάθηση, που είναι το έδαφος ακριβώς όπου μπορεί να ανθίσει ο σπόρος της καλοσύνης.Όταν παρατηρείς και ακούς έτσι απλά και καθαρά, τότε υ[...]