Subscribe: ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΠΕΙΡΑ
http://wwwjohnpap.blogspot.com/feeds/posts/default?alt=rss
Added By: Feedage Forager Feedage Grade B rated
Language: English
Tags:
Rate this Feed
Rate this feedRate this feedRate this feedRate this feedRate this feed
Rate this feed 1 starRate this feed 2 starRate this feed 3 starRate this feed 4 starRate this feed 5 star

Comments (0)

Feed Details and Statistics Feed Statistics
Preview: ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΠΕΙΡΑ

ΤΟ ΣΚΥΛΟΣΠΙΤΟ (του κεχαριτωμένου "θηρίου")



«Μοναξιά είναι να έχεις πολλά να δώσεις και να μην υπάρχει κανείς να τα πάρει» Χρόνης Μίσσιος



Last Build Date: Tue, 06 Mar 2018 09:17:52 +0000

 



ΠΕΡΙ ΒΙΑΣ

Thu, 02 Feb 2012 07:27:00 +0000

«Βία είναι να ξυπνάς από το χάραμα, να δουλεύεις 10 με 12 ώρες για 700 ευρώ και να μην τολμάς να πεις κουβέντα γιατί ξέρεις ότι 100 βιογραφικά περιμένουν στο γραφείο του αφεντικού σου»
«Βία είναι να είσαι άνεργος, να ψάχνεις ένα χρόνο για δουλειά και να μην σε προσλαμβάνει κανείς γιατί είσαι πάνω από τα σαράντα»
«Βία είναι να λες στα παιδιά σου ότι δεν τα πας στην θάλασσα γιατί η βενζίνη άγγιξε το 1.75 και πρέπει να κάνεις περικοπές»
«Βία είναι κλείνεις ραντεβού στο ΙΚΑ για μετά από δύο μήνες και όταν πηγαίνεις ο γιατρός να είναι απών»
«Βία είναι να μην τολμάς να γυρίσεις μόνος στο σπίτι μετά τις 9»
«Βία είναι να είσαι 18 χρονών, να έχεις υποστεί του κόσμου τις μεταρρυθμίσεις, να έχεις φτύσει αίμα για να μπεις σε μια σχολή και να βγαίνεις και άνεργος και αμόρφωτος»
«Βία είναι να στέκεσαι 5 ώρες στην ουρά στην εφορεία για να πληρώσεις, να έχεις ανεβοκατέβει σε 3 ορόφους και τέλος ο υπάλληλος να δηλώνει αναρμόδιος»
«Βία είναι να παρακολουθείς τα σκάνδαλα να περνούν από μπροστά σου σαν παραμύθι, να κουκουλώνονται από όλους, να μην μπαίνει κανείς φυλακή και να τελειώνουν με ένα ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα»
«Βία είναι να πληρώνεις 1.40 ενώ περιμένεις μια ώρα ένα λεωφορείο που όταν φτάνει χωράς μόνο στα πόδια του οδηγού»
«Βία είναι να σε παίρνουν 20 τηλέφωνα την μέρα από εισπρακτικές εταιρίες επειδή καθυστέρησες την δόση του στεγαστικού»
«Βία είναι να κόβεις τα παιδιά από το φροντιστήριο γιατί δεν φτάνουν τα λεφτά ενώ έχεις ήδη πληρώσει για δωρεάν παιδεία»
«Βία είναι να βλέπεις τους πολιτικούς σου να τσακώνονται με μόνο γνώμονα τα ποσοστά του κόμματος τους ενώ εσύ αγωνιάς για το μέλλον των παιδιών σου»
«Βία είναι ενώ σου ζητούν να πληρώσεις επίδομα αλληλεγγύης να διαβάζεις ότι οι εφορίες έχουν να κάνουν ελέγχους και να εισπράξουν από το 1995»
«Βία είναι να είσαι 45 χρονών, να δουλεύεις και να πληρώνεις μια ζωή και να καταντήσεις να ζεις από την σύνταξη των γονιών»
«Βία είναι το παραμύθιασμα από τα μέσα ενημέρωσης που συγκαλύπτουν ή αποκαλύπτουν ανάλογα με τα deal που γίνονται κάτω από το τραπέζι και τις επιχορηγήσεις»
«Βία είναι να σε ληστεύουν για τρίτη φορά και το όργανο της τάξεως να σου λέει "μην ελπίζετε πολλά, αφού δεν ήσασταν μέσα πάλι καλά να λέτε"
«Βία είναι να σου στερούν το δικαίωμα της διαμαρτυρίας, να τρως τόνους τα χημικά και να σε αναγκάζουν σε σιωπή παρακρατικοί, αντιεξουσιαστές, χρυσαυγίτες , πληρωμένοι ή προστατευόμενοι από όπου και αν προέρχονται»
«Βία είναι να πληρώνεις 3 ευρώ διόδια για να διανύσεις μια απόσταση 100 χιλ και ταυτόχρονα να κάνεις τάμα στον Άγιο Χριστόφορο να φθάσεις ζωντανός»
«Βία είναι να βλέπεις όσους εμπλέκονται σε σκάνδαλα πάσης φύσεως να κυκλοφορούν ελεύθεροι, να παρουσιάζονται στην δικαιοσύνη όποτε θέλουν και αν τελικά παραπεμφθούν να συνεχίζουν το έργο τους μέσα από την φυλακή»
«Βία είναι να ακούς τον Πρωθυπουργό και τους βουλευτές να ανησυχούν για την βία μόνο όταν αγγίζει το δικό τους σπίτι και να ανακοινώνει επιτροπές στις οποίες ο κάθε βουλευτής θα πληρώνεται με 245 ευρώ για να παραβρεθεί στην συζήτηση»
«Βία είναι να ζεις την κάθε μέρα σαν τελευταία. Όχι για να την ζήσεις στο έπακρο αλλά επειδή απλά δεν ξέρεις τι θα υπάρχει αύριο και δεν έχεις λεφτά για μεθαύριο>>.......

Αγνώστου



ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ...

Tue, 24 Jan 2012 06:14:00 +0000

Μην κοιτάξεις για κάτι αστείο σ' αυτό το κείμενο, δεν υπάρχει, μα διάβασέ το.Η ερώτηση είναι: Θα έκανες την ίδια επιλογή με αυτό που έκαναν τα παιδιά;Σε ένα δείπνο, για φιλανθρωπικό σκοπό, ενός σχολείου για παιδιά με ειδικές ανάγκες, ο πατέρας ενός αυτιστικού παιδιού διηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που δεν θα την ξεχάσει κανείς από όσους την άκουσαν εκείνη τη μέρα. Μετά την τελετή, έκανε μια ερώτηση. "Όταν η φύση δεν παρεμποδίζεται απο εξωτερικές επιρροές, όλα γίνονται τέλεια. Ακόμα ο γιος μου, ο Shay, δεν μπορεί να μάθει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Δεν μπορεί να καταλάβει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Πού είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων στο γιο μου;"Όλοι στην αίθουσα αναρωτιόνταν σιωπηλά και γεμάτοι απορία. Ο πατέρας συνέχισε."Όταν ένα παιδί σαν τον Shay που είναι πνευματικά ανάπηρο, έρχεται στη ζωή, η ευκαιρία να καταλάβεις την αληθινή ανθρώπινη φύση είναι, το πώς οι υπόλοιποι άνθρωποι θα συμπεριφερθούν σ' αυτό το παιδί."Και αφηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που θα σας παρακαλέσω θερμά να διαβάσετε μέχρι το τέλος της..Ο Shay κι εγώ, περάσαμε έξω απο ένα πάρκο, όπου κάποια αγόρια που γνώριζαν τον Shay, έπαιζαν μπέιζμπολ. Ο Shay με ρώτησε, "μπαμπά, νομίζεις ότι θα μ' αφήσουν να παίξω μαζί τους;"Εγώ ήξερα ότι τα περισσότερα αγόρια, δεν θα ήθελαν κάποιον σαν τον Shay στην ομάδα τους.Μα ήξερα, και καταλάβαινα σαν πατέρας, ότι αν του δινόταν η ευκαιρία να παίξει, θα του έδινε πολύ μεγάλη χαρά και επίσης ένα αναγκαίο αίσθημαένταξης, μαζί με κάποια εμπιστοσύνη που θα γινόταν αποδεκτός από τα άλλα παιδιά, παρά την αναπηρία του.Πλησίασα λοιπόν ένα απο τα παιδιά, και το ρώτησα χωρίς βέβαια να περιμένω και πολλά, αν ο Shay θα μπορούσε να παίξει μαζί τους.Το αγόρι κοίταξε γύρω του σαν να ζητούσε κάποια υποστήριξη, μα στο τέλος απάντησε, "χάνουμε έξι γύρους, και το παιχνίδι είναι στον όγδοο γύρο. Γιατί όχι, μπορεί να παίξει στην δική μας ομάδα, και θα προσπαθήσουμε να τον βάλουμε να παίξει στον επόμενο γύρο, να αποκρούσει τις βολές αν το θέλει.Ο Shay πήγε με δυσκολία μέχρι τον πάγκο της ομάδας, για να φορέσει την μπλούζα της ομάδος. Τον παρακολουθούσα με μάτια δακρυσμένα και μια θέρμη στην καρδιά μου.Τα αγόρια της ομάδας, είδαν την χαρά μου, που τον αποδέχτηκαν στην ομάδα τους.Στο τέλος του όγδοου γύρου, η ομάδα του Shay νικούσε μερι[...]






ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΥ ΠΟΛΛΑ!!!

Sat, 07 Jan 2012 06:58:00 +0000

Ιωάννης, Ιωάννα: από την εβραϊκή λέξη Ιωννάθαν (η χάρη του Θεού).
Ο Γιάννης είναι δυναμικός και αρκετά αυταρχικός. Υπεύθυνος και άνθρωπος του καθήκοντος, αγαπάει πολύ την οικογένειά του.
Κλειστός χαρακτήρας όταν βρίσκεται με πολύ κόσμο, γίνεται ιδιαίτερα ευχάριστος στον κύκλο των φίλων του. 


ΓΛΥΚΑΚΙ ? 

 



Γερμανού ρήσεις επίκαιρες...

Fri, 18 Nov 2011 07:06:00 +0000

(image) "Ο πολιτισμός στην Ελλάδα, αφότου έγινε υπουργείο, ακολουθεί τό παράδειγμα των δημοσίων υπαλλήλων. ΑΠΕΡΓΕΙ".

"Νά φυλάγεσα ταπό έναν ταύρο όταν βρίσκεται μπροστά σου, από έναν ομότεχνο σου όταν βρίσκεται δίπλα σου κι από έναν Έλληνα πρωθυπουργό όπου κι αν βρίσκεται".

"Μερικοί Έλληνες πολιτικοί είναι σαν τά βιβλία στήν Εθνική Βιβλιοθήκη. Όσο πιό ψηλά βρίσκονται, τόσο πιό άχρηστοι είναι".

"Το υπουργείο Εσωτερικών θέλει, λέει, νά εξορίσει τά ζώα από τίς πολυκατοικίες - επειδή γαβγίζουν. Καί τότε γιατί αφήνει αυτά που γαβγίζουν στή Βουλή;"

"Όλοι οι Έλληνες είναι λίγο συγγραφείς, εκτός από μερικούς συγγραφείς".

"Η Ελλάδα είναι μιά σχετικά μικρή χώρα. Παρ' όλα αυτά, οι μισοί Έλληνες μισούν τούς άλλους μισούς. Τό μίσος είναι τό εθνικό χόμπυ της φυλής. Χωρίς μίσος ό Έλληνας είναι μισός".

Από το βιβλίο του αγαπημένου μου Φρέντυ Γερμανού "Κατάστασις απελπιστική αλλά όχι σοβαρή" των Εκδόσεων Καστανιώτη (1999) που περιέχει ευθυμογραφήματά του δημοσιευμένα σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες.



ΜΕΣ ΣΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΜΟΥ...

Wed, 21 Sep 2011 22:27:00 +0000

Το σ'αγαπώ που δεν είπες όταν έπρεπε, 
Το σ'αγαπώ που δεν είπα από ντροπή και περηφάνια, 
Και πήραμε άλλους δρόμους,
Φιλούσα τον άντρα που παντρεύτηκα,
Έκλεινα τα μάτια,
Και ονειρευούμουνα ότι φιλούσα τα δικά σου χείλη,
Εσύ με σκεφτόσουν;
Μη μου πεις,
Δεν έχει πια σημασία...

ΝΙΚΗΘΗΚΑΜΕ!!!

(Δε ξέρω ποιος το έγραψε)

Το είπε η ηθοποιός Έρση Μαλικένζου στο παρακάτω Video-clip:

(object) (embed)



Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΠΙΘΥΜΙΑ

Tue, 06 Sep 2011 20:23:00 +0000

Τον είχανε φέρει σε κώμμα,μετά απο ένα σοβαρό τροχαίο,..μόλις που υπήρχε σφυγμός.Σ εκείνο το παγερό δωμάτιο που το στοίχειωναν κάθε λογής μηχανήματα,μόνο ένας ήχος διακεκομένος έδειχνε πως ακόμα ήτανε στη ζωή.Εξω απ την εντατική οι στενοί του συγγενείς περίμεναν με αγωνία τα νέα απ τον γιατρό.Εκείνος μπήκε στο δωμάτιο ,όπως έκανε ατέλειωτες φορές ,ρίχνοντας μια προσεκτική ματιά στο διάγραμμα που υπήρχε στα πόδια του κρεβατιού,δηλαδή την πορεία της καταστασής του.Σαν σε όνειρο ο νεκροζώντανος αναγνώρισε την μορφή που στεκόταν δίπλα του."΄γιατί εισαι δώ?" τον ρώτησε με μισόκλειστα τα χείλη."ήλθα για σένα φίλε σήμερα,αποκλειστικά για σένα "αποκρίθηκε χαμογελώντας στον ξαπλωμένο άντρα."δηλαδή είσαι εκείνος πού.." Ο γιατρός τότε έβγαλε την ιατρική ποδιά του και φάνηκε το υπέροχο λευκό του κουστούμι που έκανε τον χώρο να φωτιστεί απο ένα εξώκοσμο φώς."ναί είμαι ο ψυχοπομπός άνθρωπε αλλά μή φοβάσαι, θα γίνουν όλα όπως πρέπει""όπως πρέπει?" ρώτησε ο ακίνητος άντρας."Μη σκιάζεσαι,δεν θα σε πάρω μαζί μου ,αν πρώτα δεν εκτελέσω μια τελευταία επιθυμία σου,όποια και νάναι αυτή ",ψιθύρισε  ο ψυχοπομπός."Ε τότε ας βιαστούμε" απάντησε εκείνος με μισόκλειστα τα μάτια."σ ακούω λοιπόν,τί θα ήθελες να νοιώσεις απο τουτο τον υλικό κόσμο,που δεν ενοιωσες μια ολάκερη ζωή και που φεύγοντας θα έμενες με το παράπονο?"Ο μικρός ήχος στο μηχάνημα άρχισε να γίνεται πιό έντονος αλλά διακεκομένος,που σήμαινε ότι υπήρχε μια εσωτερική διεργασία ξέχωρη εκείνη την στιγμή,μιά μεγάλη συγκίνηση."θέλω να νοιώσω για λίγο πλούσιος,γίνεται?",τον ρώτησε με σβησμένη τη φωνή,"μόνο για λίγα λεπτά της ώρας"."Μα και φυσικά γίνεται φίλε μου,πές μου λοιπόν τι ακριβώς επιθυμείς,για να το πραγματοποιήσω"."θέλω σπίτια,κότερα,γυναίκες,ακριβά αυτοκίνητα,λεφτά..πολλά λεφτά,θέλω δόξα,τιμές,θέλω τα πάντα !".Τότε με μια κίνηση των χεριών του ψυχοπομπού, η εικόνα άλλαξε και τη θέση του δωματιου της εντατικής πήρε μια πανακριβη σουίτα σ ενα πολυτελέστατο.Απ έξω λαχταριστά γυναικία κορμιά λιαζόντουσαν ανέμελα,ενώ ο μπάτης δημιουργούσε τις προυποθέσεις για έρωτα."μη σε νοιάζει είμαι δίπλα σου,αν θέλεις μπορείς να τις πάρεις όλες"."όλες"?ψέλλισε εκεινος. "μα φρόντισα να έχε[...]



Καλό σας Μήνα φίλοι μου!!! :-)

Wed, 01 Jun 2011 13:41:00 +0000

allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/WKbPlv9a_oU" width="500">



Θ.Β. καλεί Παράδεισο...

Tue, 03 May 2011 11:35:00 +0000

Δυστηχώς ο Παράδεισος απάντησε.

Σήμερα το πρωί το έμαθα.Δύο μήνες βασανιζόταν στην Εντατική του Ερυθρού Σταυρού.Μάθαινα νέα από τη μητέρα που δουλεύει εκεί.Για ένα διάστημα είχε πάρει λίγο τα πάνω του.Πόσα εγκεφαλικά να αντέξει ένας άνθρωπος όμως;Είμαι σίγουρος ότι το πάλεψες παλικαρίσια.Γέλουσες του Χάρου κατάμουτρα επι δύο μήνες.Δυστηχώς για μας έφερε εξάρες.Πώς να τη παλέψεις με ασόδυο;Όπως μας έκανες να γελάμε δεκαετίες ολόκληρες.Και θα συνεχίσουμε να γελάμε.Γιατί η κληρονομιά που μας άφησες είναι τεράστια.Ελπίζω να τη διαχειριστούν σωστά οι "αρμόδιοι".

Στο Θέατρου του παραδείσου θα στήνεις παραστάσεις με τον Σταυρίδη,τον Παπαγιαννόπουλο και τον Ευθυμίου.Θα βλέπεις τον Λαμπρούκο να κυνηγάει τις μικρούλες.Θα βλέπεις τη κατάντια της Ελλάδας και θα έχεις μια πικρία.Θα έχει όμως και ένα χαμόγελο...

Θα λες:"Εγώ γλύτωσα από όλα αυτά.Είμαι ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ!!!".Τώρα μπορώ να τρέξω όσο δεν έτρεξα ποτέ στις ταινίες μου.

Θα κλάψουμε,θα στεναχωρηθούμε.Άλλα όχι για πολύ.Δε θα το ήθελες.Φτάνει μία ταινία σου για να γελάσουμε ξανά.

Καλό ταξίδι φίλε μου.Θα ανταμώσουμε...
(object) (embed)



Καλό ταξίδι Χρήστο... :-(

Fri, 18 Mar 2011 23:33:00 +0000

"Έφυγες" Χρήστο.Ελπίζω το στερνό σου ταξίδι να μην ήταν δύσκολο.Να μη ταλαιπωρήθηκες για να ξεκινήσεις.Χαλάλι όμως η ταλαιπωρία.Τώρα είσαι με τη Μυρτώ σου.

Να μας κοιτάς απο εκεί ψηλά και να χαμο-γελάς.Ανήκεις στο πάνθεον των ανθρώπων που αγάπησαν αυτό που υπηρέτησαν και αγαπήθηκαν για αυτό που διάλεξαν να υπηρετήσουν...

Τη μαγεία της απαγγελίας σου είχα τη χαρά να την γνωρίσω.Από κοντά.Είπα μετά να σου πω ένα μπράβο.Στεναχωριέμαι που δε θα στο πω.Ξέρω όμως ότι μόλις το έλαβες...

Ο Χρήστος Τσάγκας απαγγέλει το ποιήμα του Κωνσταντίνου Καβάφη "Ιθάκη"

allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/6_8KUrFtnNs" title="YouTube video player" width="508">
Το υποκριτικό σου ταλέντο το αγάπησα πιότερο στη σειρά

"Παππούδες εν δράσει"

allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/XmyI46Fuy18" title="YouTube video player" width="508">




Καλό ταξίδι νονέ μου...

Mon, 07 Mar 2011 20:33:00 +0000

Μετά από μεγάλο αγώνα δε κατάφερες να βγεις νικητής.Κάτι τέτοιες στιγμές το μυαλό αδειάζει και οι λέξεις χάνουν το νόημα τους.Αυτή η γαμημένη επάρατη νόσος νίκησε για άλλη μία φορά.Περίεργο αλλά από μία άποψη είμαι ήρεμος.Βασανιζότανε πολύ το τελευταίο διάστημα οπότε τώρα ξεκουράστηκε.Θα μπορούσε να μπει σε μηχανική υποστήριξη αλλά δε θα του πρόσφερε κάτι.Απλά θα πάρατεινε την αγωνία.Για αυτό αρνήθηκε η οικογένειά του.Για να ηρεμίσει πρώτα από όλα ο ίδιος.

Ένα χρόνο το πάλεψες παλικαρίσια.Είχαμε την ελπίδα ότι η μεταμόσχευση μυελού των οστών θα πήγαινε καλά.Δεν υπήρχε καλύτερος δότης από τον αδερφό σου.Περνούσε ο καιρός.Άλλοτε η άνοδος άλλοτε η πτώση.Από ένα σημείο και μετά οι γιατροί πειραματίζονταν με τη κορτιζόνη.Του τη μειώνανε σιγα-σιγά να δούνε αν θα αντιδράσει ο οργανισμός.

Τη τελευταία εβδομάδα είχε και δύσπνοια οπότε έπρνε και οξυγόνο.Καπού μέσα μου ήξερα ότι πλησιάζει η αντίστροφη μέτρηση.Απλώς δε γούσταρα να το παραδεχτώ.

Ξαφνικά κρυώνω.Κρυώνω πολύ.Νοιώθω κούραση.Έχω κουραστεί να χάνω αυτούς που αγαπάω.Ο παππούς μου,ο θείος μου.Ο νονός μου.Δε γουστάρω να πεθαίνει κανείς.Γιατί να πρέπει να στενοχωριόμαστε;Σε τι έχουμε φταίξει και το πληρώνουμε έτσι;Σε ποιούς χρωστάμε ρε γαμώτο;

Ειμαι θυμωμένος.Πολύ θυμωμένος.

Πολυζώης Σωτήρης:1946-2011


 



"Ορκιστείτε παρακαλώ"

Sun, 06 Mar 2011 09:28:00 +0000

Μία από τις αγαπημένες μου σειρές θρύλους των αρχών της δεκαετίας του '80.Παρωγωγής του 1983.Εγώ πρέπει να την έβλεπα σε επανάληψη γιατί το '83 ήμουν δύο και κάτι ψιλά!!Καταπληκτικός ο Γιάννης Μιχαλόπουλος στο ρόλο του δικαστή.Μία κωμική σειρά που έχει πλέον καταχωρηθεί στις κλασσικές.

Βρείτε ένα μισάωρο για να ξαναθυμηθείτε τις εποχές που γυρίζονταν σειρές διαμάντια.Φτιαγμένες με αγάπη και μεράκι.


Επεισόδιο 01:Αγαθοκλής ο βιντεομανής

allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/x7YWCpNhqiY" title="YouTube video player" width="480">



ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΥ ΠΟΛΛΑ!!! (να με χαιρόσαστε :-) :-) :-) )

Thu, 06 Jan 2011 22:03:00 +0000

Να σας κεράσω;

 
Πάρτε ένα...












Αφιερωμένο σε όλους εσάς που με αγκαλιάσατε παρά τα ελλατώματά μου...

(object) (embed)



Περαστικά σου... Φανερέ πράκτωρ 000

Mon, 20 Dec 2010 18:53:00 +0000





Ο μεγάλος ηθοποιός Θανάσης Βέγγος νοσηλεύεται στην Εντατική Μονάδα του Ερυθρού Σταυρού, έπειτα από ατύχηµα που είχε όταν έπεσε και χτύπησε, μετά απο εκγεφαλικό.
Πριν από λίγο καιρό ...
είχε νοσηλευτεί στο νοσοκοµείο του Ρίου στην Πάτρα, όπου υποβλήθηκε σε νευροχειρουργική επέµβαση για να αντιµετωπιστεί ανεύρυσµα.

Απ' ότι λένε οι γιατροί το αιμάτωμα αυτό, έχει ήδη αρχίσει να υποχωρεί αλλά η κατάστασή του είναι τέτοια που δεν τους επιτρέπει προς το παρόν να τον αποσωληνώσουν.
Στο πλευρό του πάντα οι δικοί του άνθρωποι και όλοι οι πιστοί θαυµαστές του που εύχονται γρήγορα περαστικά και να βγει νικητής και σε αυτήν τη δύσκολη στιγµή.

 Η ανάρτηση είναι αντιγραφή από εδώ...
http://prothselida.blogspot.com/2010/12/blog-post_5958.html?spref=fb



Μουσικό διάλειμμα :-)

Thu, 18 Nov 2010 22:04:00 +0000

Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Μουσική: Γιώργος Χατζηνάσιος
Πρώτη εκτέλεση: Μαρινέλλα




Τραγούδι από το δίσκο "Η Μαρινέλλα του σήμερα σε τραγούδια του Γιώργου Χατζηνάσιου" (1978)

Να παίζει το τρανζίστορ τ' αμερικάνικα
κι εσύ περνάς στους δρόμους
με το μπουφάν στους ώμους
και τα πουκαμισάκια τα κοντομάνικα.

Έρημος η αγάπη δίχως όαση
στην άδεια κάμαρά μου να βλέπω τα όνειρά μου
σαν σήριαλ κομμένο στην τηλεόραση.



Να παίζει το τρανζίστορ τ' αμερικάνικα
κι εσύ περνάς στους δρόμους
με το μπουφάν στους ώμους
και τα πουκαμισάκια τα κοντομάνικα.

Άμμος είν' η αγάπη μέσα στα χέρια μου
τ' ανοίγω και τη χάνω, τα κλείνω δεν τη πιάνω
κι έτσι περνούν οι ώρες τα μεσημέρια μου.

Να παίζει το τρανζίστορ τ' αμερικάνικα
κι εσύ περνάς στους δρόμους
με το μπουφάν στους ώμους
και τα πουκαμισάκια τα κοντομάνικα.

(object) (embed)



Χαμο-γελάστε (είναι μεταδοτικό...)

Fri, 05 Nov 2010 15:07:00 +0000

Σίγουρα κάποιοι από εσάς το έχετε δει.Αλλά αξίζει να το ξανα-δείτε!!!!

Αφιερωμένο στη Φούλη και σε όλους τους γατόφιλους! :-)



(object) (embed)



ΚΩΔΙΚΟΣ:ΜΑΗ00821 (ό,τι και να σημαίνει αυτό... :-) )

Sun, 31 Oct 2010 19:23:00 +0000

Σας παραθέτω τη πρώτη σκηνοθετική απόπειρα ενός νεοεκκολαπτόμενου σκηνοθέτη.Άριστοι φωτισμοί και ικανοποιητική ποιότητα εικόνας.Οι φωνητικές παρεμβάσεις στο τέλος του βίντεο,του σκηνοθέτη και του γραφόντα,ίσως να μην συνάδουν με το υπόλοιπο περιεχόμενο.Προσθέτουν όμως αυτό το κάτι (που θέλει...)


(object) (embed)



Καλό ταξίδι Γιάννη...

Mon, 18 Oct 2010 17:33:00 +0000

Ο Γιάννης Δαλιανίδης, σκηνοθέτης και σεναριογράφος από τους πιο εμπορικούς του ελληνικού κινηματογράφου, γεννημένος στη Θεσσαλονίκη στις 31 Δεκεμβρίου του 1923, μεγάλωσε από θετούς γονείς. Ξεκίνησε την καριέρα του, ως χορευτής και χορογράφος, με καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Γιάννης Νταλ. Από το 1958 άρχισε να γράφει σενάρια για κινηματογραφικές ταινίες, με πρώτο το σενάριο της ταινίας «Το τρελοκόριτσο». Η σκηνοθετική του καριέρα «ανέτειλε» το 1959 με την ταινία «Η μουσίτσα». Την ίδια χρονιά βγήκε στο πανί η ταινία «Λαός και Κολωνάκι». Το 1961 ξεκινά τη συνεργασία του με την εταιρία Φίνος Φιλμς. Με την ταινία του «Ο κατήφορος», ο Γιάννης Δαλιανίδης καθιερώνει άλλη μία πρωταγωνίστρια του Ελληνικού Κινηματογράφου, τη Ζωή Λάσκαρη, όπως άλλωστε, έκανε αργότερα με πολλές άλλες ηθοποιούς, ανάμεσά τους την αδερφική του φίλη Μάρθα Καραγιάννη. Με τον «Κατήφορο» η ως τότε Ζωή Κουρούκλη, βαφτίζεται από τον σκηνοθέτη, Ζωή Λάσκαρη, για να μη συνδέεται με την συνόνόματη και συνεπώνυμή της ξαδέρφη, που εκείνη την εποχή έκανε επιτυχημένη καριέρα ως τραγουδίστρια. Μετά τον Κατήφορο, η καριέρα του Γιάννη Δαλιανίδη εκτινάσεται στα ύψη, ακολουθεί η δημιουργία σειράς ταινιών κυρίως μιούζικαλ, χαρακτηρισμό τον οποίο ο ίδιος δεν αποδέχεται, επιμένοντας στον όρο «μουσικές κωμωδίες». Συνολικά σκηνοθέτησε περισσότερες από 60 ταινίες και στις περισσότερες είχε γράψει ο ίδιος το σενάριο. Από τη δεκαετία του ΄70 μπαίνει και στον χώρο της τηλεόρασης σκηνοθετώντας σειρές, που άφησαν εποχή, όπως το Λούνα Πάρκ (1974-1981), τα Λιονταράκια, το Ρετιρέ, οι Μικρομεσαίοι, Στραβά κι Ανάποδα, Το τρίτο στεφάνι (1995) και το τελευταίο σήριαλ με τίτλο Μικρές Αμαρτίες (1999). Στις συνεντεύξεις του αρεσκόταν να μιλά για τα παιδικά του χρόνια στη Θεσσαλονίκη και για την αγάπη του για τον χορό και τον κινηματογράφο. Η καριέρα του, ως ηθοποιού, σε ηλικία 10 μόλις χρόνων, ξεκίνησε από το παιδικό θέατρο. Όπως έλεγε ο ίδιος «σε ό,τι καλλιτεχνικό, τρύπωνα». Σε ερώτηση, μάλιστα, για το πώς προέκυψε η αγάπη του για το σινεμά, ο [...]



ΑΓΑΠΗΣ...

Thu, 14 Oct 2010 07:25:00 +0000

(image)
 δίδαγμα.Η φύση διδάσκει.Γιατί επιμένουμε στην ημιμάθεια;

(object) (embed)



Μουσική Διαδρομή

Mon, 04 Oct 2010 13:50:00 +0000

Το πέτυχα στο ραδιόφωνο το πρωί μετά από πολλά χρόνια...

Αγαπημένο τραγούδι και είπα να το μοιραστώ μαζί σας.



(image)
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Μιχάλης Δημητριάδης & Ελένη Τσαλιγοπούλου


Κάποιοι φίλοι μας τις νύχτες που τους λεν αλήτες
και μας βλέπουν και μας γνέφουν απ' τους ουρανούς
έρχονται μες στα σκοτάδια σαν τους λωποδύτες
παίζουν και πονούν και μας τραγουδούν
τα κιτάπια τους που δεν τα πιάνει ο νους

Στων αγγέλων πάμε πάμε τα μπουζούκια
που είναι σαν τις μέρες τις βυζαντινές
πέταξε τα μαύρα τα γνωστά σου λούσα
και βάλε στην ψυχή σου ανθρώπινες φωνές

Κάποιοι άγνωστοι τις νύχτες χρόνια ισοβίτες
ψέλνουνε κάτι τραγούδια αγιασμένα πια
στου παράδεισου την πύλη σαν τους αλφαμίτες
τα τραγούδια τους και το χάδι τους
τα τραγούδια τους μας λεν και κλαιν σιγά

Στων αγγέλων πάμε πάμε τα μπουζούκια
που είναι σαν τις μέρες τις βυζαντινές
πέταξε τα μαύρα τα γνωστά σου λούσα
και βάλε στην ψυχή σου ανθρώπινες φωνές

Κάποιοι φίλοι μας τις νύχτες που τους λεν αλήτες
και μας βλέπουν και μας γνέφουν απ' τους ουρανούς
έρχονται μες στα σκοτάδια σαν τους λωποδύτες
παίζουν και πονούν και μας τραγουδούν
τα μεράκια τους που δεν τα πιάνει ο νους

Καλή ακρόαση...

(object) (embed)







Νομίζω πως άρχισε η κάθοδος...

Sat, 11 Sep 2010 14:58:00 +0000


 της θερμοκρασίας...

Αυτή τη στιγμή βρέχει για τα καλά εδώ στο Ν.Βούτζα.Το βρεγμένο χώμα μου φέρνει μυρωδιές που είχα λησμονήσει.Όμορφες.Της μάνας γης.Αν και όσο να είναι σε πιάνει μια μελαγχολία.Σκέφτεσαι ότι πρέπει να μαζέψεις τα καλοκαιρινά,σιγά-σιγά,και να πάρουν τη θέση τους στη ντουλάπα τα χειμωνιάτικα.Στο κρεββάτι αρχίζει η εναλλαγή.Από το σεντόνι στη κουβέρτα και από εκεί στο ζεστό,πουπουλένιο,ίσως,πάπλωμα.

Τα βράδια θα μαζευόμαστε γύρω από το τζάκι και θα αναπολούμε τις όμορφες,και μη λημονησμένες,στιγμές των διακοπών μας.Θα χουχουλιάζουμε πριν κοιμηθούμε κάτω από το ζεστό μας πάπλωμα χαζεύοντας τηλεόραση μέχρι να μας πάρει ο ύπνος.Μόλις έρθει το πρωί βαριεστημένοι και ανόρεχτοι θα αφήνουμε τη ζεστή φωλίτσα για να βγούμε προς το ζην.Και στο κρύο.

Ο γαλλικός και ο ελληνικός θα αντικαταστήσουν το frappe που πίναμε το καλοκαίρι κάτω από την ομπρέλα μιας ήσυχης ή πολύβουης παραλίας.Τα βράδια ένα ζεστό αφέψημα θα είναι ότι πρέπει για να χαλαρώσεις και κοιμηθείς μετά από μία εξοντωτική ημέρα.

Ίσως βιάστηκα λίγο να γράψω για Φθινόπωρο.Μπορεί.Κάτι τα τερτίπια του καιρού,βροχή,με όλα τα επακόλουθα,ψύχρα λόγω πτώσης της θερμοκρασίας, και εμπνεύστηκα αυτό το πόνημα.

Και η βροχή δε λέει να σταματήσει...

Στις καρδιές μας όμως ας έχουμε λιακάδα.

(object) (embed)



Έξυπνη Διαφήμιση

Mon, 16 Aug 2010 21:16:00 +0000

Αγοράζει Coca-Cola!

Γιατί όμως;

(object) (embed)



Να μ'αγαπάς

Sun, 08 Aug 2010 20:27:00 +0000

Ανακάλυψα τυχαία αυτό το πανέμορφο video-clip.Τα υπέροχα λόγια σε συνδυασμό με τις υπέροχες εικόνες ήταν αρκετά.Η ευαίσθητη χορδή γραντζουνίστηκε.Όποιος αγαπάει τα ζώα είναι ικανός να αγαπήσει και τους άλλους.

Μέσω της ενασχόλησής σου με αυτά ανακαλύπτεις και τον εαυτό σου.

Αφιερωμένο:

Στον Ρέμο
Στην Κάρμεν
Στον Πύρρο

Αφιερωμένο επίσης στο πρώτη και μοναδική Νεραιδοσκυλίτσα που είχα την ευτυχία να "γνωρίσω".

Καλή ακρόαση!


Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Μουσική: Αντώνης Βαρδής
Πρώτη εκτέλεση: Αντώνης Βαρδής

Να μ’ αγαπάς, να μ’ αγαπάς,
να με κοιτάς στα μάτια,
να μ’ αγαπάς.
Να μ’ αγαπάς, να μ’ αγαπάς,
να μου κρατάς το χέρι,
να μ’ αγαπάς.

Σε ταξίδια μαγεμένα
μακρινά κι ονειρεμένα
με καράβια και με τρένα
θέλω να με πας.
Σε ταξίδια μαγεμένα
μακρινά κι ονειρεμένα,
φτάνει μόνο να με αγαπάς.

Σαν Αυγουστιάτικο φεγγάρι
στα όνειρά μου θα γυρνάς,
κι όταν ο ύπνος θα με πάρει
βόλτα στον κόσμο θα με πας.
Σε ταξίδια μαγεμένα
μακρινά κι ονειρεμένα
φτάνει μόνο να με αγαπάς.

Να μ’ αγαπάς, να μ’ αγαπάς,
μες στην καρδιά να μ’ έχεις,
να μ’ αγαπάς.
Να μ’ αγαπάς, να μ’ αγαπάς,
όσο μπορείς κι αντέχεις να μ’ αγαπας.

(object) (embed)



Το σκυλόσπιτο πάει διακοπές...

Wed, 21 Jul 2010 20:30:00 +0000

Από αύριο,22/7,και μέχρι τις 6/8 θα βρίσκομαι στην Κέρκυρα.Σας αφήνω με ένα τραγουδάκι.

Αλήθεια πόσο εύκολα ζητάμε συγγνώμη;

Καλό καλοκαίρι σε όλη την πάρε-ούλα

Φιλιά!

(object) (embed)



Ηθικά διδάγματα

Fri, 16 Jul 2010 14:24:00 +0000

Παρακάτω έχουμε 18 ηθικά διδάγματα.Τα οποία ευελπιστώ να διαβάσει ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 1 φίλος/φίλη και να του ομορφύνουν τα επόμενα 88 λεπτά της ζωής του.Όλο μαζί 11888!Τυχαίο;Δε νομίζω!!!Με τέτοια ζέστη ζητάω πολλα το ξέρω!!Να 'στε καλά φίλοι μου και καλό καλοκαίρι να έχουμε!Ένας τύπος χάνει το παπάκι του. Προφανής κλοπή. Τι να κάνει, μια και οιμπάτσοι αδιαφόρησαν, παίρνει τον τηλεφωνικό κατάλογο και αποφασίζει νααπευθυνθεί σε όποιον είχε καλό όνομα. Κάποια στιγμή σταματά έκπληκτος.Ντετέκτιβ, Τζόνι Dangerous!!! Αυτός είναι, σκέφτηκε και τρέχει στο γραφείοτου να του πει το πρόβλημα του. Η πρώτη ερώτηση: έχεις καμία υποψία? Ναι,απάντησε, πιστεύω πως πρέπει να είναι ο γείτονας, μια και μου έχει ζητήσεινα του το πουλήσω 5 φορές. Οι φίλε, άστο σε μένα. Παει λοιπόν ο ντετέκτιβ,παίρνει σκοινιά, ανεβαίνει σε ένα λόφο και κουτρουβαλάει σε ένα τοίχο.Ανεβαίνει τον τοίχο απλώνει τα σκοινιά και ξανακουτρουβαλαει μέχρι πουπέφτει πάνω στο παπάκιΠοιο είναι το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας?Κύλησε ο Dangerous και βρήκε το παπάκι!!!--------------------------Μία μέρα, περπατούσε σε ένα απέραντο λιβάδι ένα μικρό σαλιγκάρι. Μετά απόώρες πορείας, και ενώ είχε καλύψει γύρω στα 34 εκατοστά, το σαλιγκάρι άρχισενα απογοητεύεται. Κοιτάει λοιπόν γύρω γύρω, και βλέπει ένα μονόφθαλμο τύπονα έρχεται προς το μέρος του. Το αποφασίζει λοιπόν, και κάνοντας μίαυπερ-σαλίγκαρη προσπάθεια, τινάζεται πάνω στο παπούτσι του μονόφθαλμουτύπου, σκαρφαλώνει από τη γάμπα του στον ώμο του, και μένει κολλημένο εκεί,συνεχίζοντας -άνετα πια- τη διαδρομή του.Μετά από 10 λεπτά πορείας, ένα βέλος πετάγεται από ένα θάμνο στα δεξιάτους, και καρφώνεται στο μέτωπο του τύπου, ο οποίος μένει στον τόπο. Τοσαλιγκάρι κοντεύει να πάθει κατάθλιψη: "Τι έφταιξα, γαμώτο, και τώρα πουβολεύτηκα βρήκαν να τον σκοτώσουν;". Κοιτάει όμως αριστερά και μετάδεξιά, και τι να δει; Ένας άλλος μονόφθαλμος τύπος που περπατούσεαμέριμνος προς την κατεύθυνση που σκόπευε να πάει και αυτ[...]