Subscribe: ΛΟΓΙΑ...... ΨΥΧΗΣ
http://ezinakapakiotouhotmailcom.blogspot.com/feeds/posts/default
Added By: Feedage Forager Feedage Grade B rated
Language: English
Tags:
kapa  zinaa kapa  zinaa  από  για  δεν  και  με  μια  μου  μου…  να  που  τα  την  το 
Rate this Feed
Rate this feedRate this feedRate this feedRate this feedRate this feed
Rate this feed 1 starRate this feed 2 starRate this feed 3 starRate this feed 4 starRate this feed 5 star

Comments (0)

Feed Details and Statistics Feed Statistics
Preview: ΛΟΓΙΑ...... ΨΥΧΗΣ

Λόγια.. ψυχής... zinaa kapa



Το γράψιμο λυτρώνει και μας απελευθερώνει, όταν οι σκέψεις μας μετατραπούν σε γραπτό λόγο, αποφορτίζεται αυτή η καταραμένη ένταση, που νιώθ



Updated: 2018-03-23T16:34:47.040-07:00

 



Ελενα καπακιώτου zinaa kapa ΣΥΓΝΩΜΗ...

2018-03-11T14:22:46.806-07:00

,Είναι αργά… βράδυκοίταξα ψηλά στον ουρανό,ήθελα να δω τον φίλο μου το φεγγάρμα το πυκνό σκοτάδι με την γκρίζα συννεφιάέκρυψαν ακόμη και τα αστέρια…Η ψυχη μου άρχισε να γυροφέρνετε….Δεν ησύχαζε….Μέχρι που με έχασα ακόμη μια φόρα.Άρχισα να περπατώ με γυμνά πόδια,προς τα φουρτουνιασμένα κύματα…με μια καρδιά που θα ήθελε να μην υπάρχει,κουρασμένη…απογοητευμένη από μένα και από όλα…το μόνο που αποζητούσα,ήταν αν υπήρχε τρόπος να μην υπήρχα…να μπορέσω να μην με ξαναβρώ ποτέ!!!ρίγος τύλιξε όλο μου το σώμα,περπάτησα προς τα έξωένα μικρό βραχάκι είδα και κάθισα εκείσκύβοντας το κεφάλι.Έβαλα τα χεριά μου,και τύλιξα εμένα, φτιάχνοντας μια ζεστή αγκαλιά!Το εχω τόσο πολύ ανάγκη,δυο χεριά αληθινά να με πάρουν στα δικά τους χεριά…μια καμιά αγκαλιά δεν είναιτόσο αληθινή όσο η δική μου.Έμεινα εκεί αρκετή ώρα αγκαλιά με μέναχαμένη στην δική μου σκοτείνια,στον δικό μου κόσμο,στον δικό μου πόνο…στον δικό μου αργό θάνατο μου.Αναπολώ…. Όνειρα….Όνειρα που έκανα από μικρό κοριτσάκι,μα ο εφιάλτης είχε έρθει από τότε στην ζωή μου,για να μου καταστρέφειότι εγώ ονειρευόμουν.Ένας εφιάλτης, που με ακόλουθει…με γονατίζει, με ματώνει.. με σκοτώνει,ποναω!!!!Προσπαθώ αυτήν την φόρανα τον διώξω, και τα καταφέρνω!!!Γύρισα τον χρόνο πίσω….Ήθελα να δω, τι ήμουν πριν μεγαλώσω…πριν ο εφιάλτης μπει να σκοτώσει την αθώα μου ψυχούλα και το κορμάκι μου.Με είδα χαρούμενη….διέκρινα ένα πραγματικά αληθινό χαμόγελο στα χειλάκια μου…δυο μαύρα ματάκια να αστράφτουν από ευτυχία…με έβλεπα να παίζω με μια γειτονόπουλα.Γελούσαμε…η εικόνα αυτή θόλωσε… δεν με έβλεπα….Και απότομα, χάθηκα… όλα χάθηκαν!!!!Το γέλιο έγινε κλάμα… η χαρά μου… πίκρα,η εικόνα ραγισμένη…. ξανάρθε πίσω…με είδα με ματάκια βουρκωμένα….Και τα χειλάκια μου να έχουν το σχήμα παραπόνου….Με ρώτησα….- Τι έχεις???Με κοίταξα με παράπονο….Δεν μπόρεσα να μιλήσω…μόνο δάκρυα έτρεχαν από τα βουρκωμένα μου μάτια.(πως μπορούν κάποιοι να σκοτώνουν την ψυχη ενός παιδιου,που ακόμη δεν πρόλαβε να μεγαλώσει???)Με κατάλαβα… με ένιωσα…Έκλεισα ερμητικά τα μάτια,αγκαλιάστηκα ακόμη πιο σφικτά…Έφυγα!!! Με έχασα!!!!Δεν το άντεξα…Συγνώμη!!!!zinaa kapa [...]



Ελενα καπακιώτου zinaa kapa ΠΑΝΤΑ ΕΓΩ… ΚΑΙ ΕΓΩ.

2018-03-11T12:44:07.739-07:00

ΠΑΝΤΑ ΕΓΩ… ΚΑΙ ΕΓΩ.Σε όλα μου τα χρόνια από όσο θυμάμαι….ζούσα πάντα εγώ και εγώ.... εγώ και άλλος μου εαυτός... πνιγμένες και οι δυο στην μοναξιά!!!Έμαθα να λέω, πως η αγάπη είναι χίλιες λέξης και χίλιες μια πράξης!!! Εγώ γνώρισα μόνο τις λέξεις, καμία πράξη.Ένιωσα πολλές φορές προδομένη,αλλά σιωπούσα, απ’ ότι θυμάμαι... πολλές οι φορές που ένιωσα  ξεχασμένη, παρέα με τα κουρελιασμένα όνειρα μου, και άλλες τόσες φορές που σφράγιζα το στόμα μου...έκλεινα τα μάτια... και τα αυτιά... για να βάζω νεράκι στο κρασί μας.. και όμως τι κέρδιζα??? Το μόνο που κέρδιζα, ήταν να ξυπνώ το πρωί με πρησμένα μάτια από το κλάμα... η φωνή μου να μην βγαίνει από το πνίξιμο που ένιωθα.. και μ’ ένα βλέμμα απλανές θλιμμένο και προβληματισμένο,  πάντα αύτη η μοναξιά με βάρυνε... ήθελα να φωνάξω να ακουστώ... ήταν από ανάγκη... αυτήν την καταραμένη ανάγκη που κάθε φορά, που πάω να βρω την ισορροπία μου,  αυτός που κάποτε αγάπησα να έρχεται και να με ισοπεδώνει... από ζήλια... από παραλογιες.... τα πάντα!!!! Θυμάμαι τις πόσες φορές που σχόλαζα από την δουλειά και πριν πάω σπίτι, πάντα πήγαινα στην αγαπημένη μου παραλία.. για να μπορέσω να ξεκαθαρίσω το μυαλό μου και για πάρω ανάσα καθαρή από τον αγέρα που φυσούσε στο πρόσωπο μου... να μπορέσω η μάλλον να βρω την δύναμη μια μέρα και να αφήσω πίσω μου όλα όσα με ενοχλούσαν!!!Κοίταζα την θάλασσα και στις σκέψεις μου Σαν κινηματογραφική ταινία, έβλεπα την ζωή που έζησα, από τότε που ήμουν μικρό παιδάκι...   τις πίκρες που γεύτηκα... το πόνο που ένιωσα... και να κρατώ τις πληγές μου τόσο σφικτά... για να μην αιμορραγήσουν... Και όμως οι άνθρωποι μαθαίνουν από τα λάθη τους... εγώ μάθαινα αλλά δεν τολμούσα... έμενα εκεί να πληγώνομαι να γεμίζω πληγές... και να αντέχω ακόμη!!Να κοιμάμαι ανήμπορη πια για να αντιδράσω... να παλεύω με τα ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ τα ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ και τα ΓΙΑΤΙ!!!!Μάζευα το πρωί τα κομμάτια μου και τα σύντασσα με ένα χαμόγελο... Έκρυβα τις χαμένες μάχες μου και πάλι από την αρχή...Έλπιζα σε κάτι... και περίμενα σκορπιόμουνα σε όνειρα...για να μην βλέπω την πραγματικότητα!!!Με πρόδωσε αρκετές φορές...Και εγώ εκεί.... χωρίς να τολμώ να φύγω...Πάντα να συγχωράω...  με κλειστά μάτια πια... ένιωθα τις γρατσουνιές στις πληγές μου με έκαιγαν.... πονούσα....αλλά άντεχα!!!Zinaa kapa[...]



Ελενα καπακιώτου zinaa kapa ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΗ ΜΟΥ ΨΥΧΗ..

2018-03-11T12:23:16.719-07:00

Κουρελιασμένη η ψυχη μου…  Εφθασα στα τόσα μου χρόνια και ακόμη μαζεύω τα κομμάτια μου… το φως έφυγε και η σκοτείνια με έχει πάρει αγκαλιά, με νανουρίζει με ένα παράξενο ήχο.. ένα ηχο τρομου… φοβου…  μια μελωδία που έπρεπε να την χορέψω με γυμνά πόδια πάνω σε αγκάθια… μάτωνα.. ο πόνος ξέσχιζε τις πατούσες μου..­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­μα αυτές συνέχιζαν να χορεύουν στο δικό τους ρυθμό,καταπατώντας ότι πολύτομο είχα… στάχτες έγιναν όλα… η μουσική σταμάτησε.. το κορμί μου σωριάστηκε στις στάχτες μου κλαίγοντας κοίταξα τον σκοτεινό ουρανό μου, διερωτήθηκα πως πέρασαν όλα αυτά τα χρόνια, πόσο έχω μεγαλώσει, και όμως η ψυχή μου παρέμεινε σαν μικρού παιδιού.. παραμυθιάζομαι… Τυλίγω τα χεριά μου, αγκαλιάζοντας με… σφίγγω με δύναμη τις πληγές μου, για να πάψου να αιμορραγούν… με καίνε… μα ακόμη μια φόρα η δύναμη της ψυχής μου μαζεύει ότι περίσσεψε από τις στάχτες μου… και προχωράω…κρύβω το πρόσωπο μου με τα χέρια..  δεν θέλω να βλέπω άλλο  το φως… το απεχθάνομαι είναι όλα ένα ψέμα… μια αυταπάτη… Μακρύς ο δρόμος μου… μα ψιθυρίζω στη σκιά μου να αντέξει…με ακολουθεί σιωπηλή… της λέω…-      Μίλησε μου, πες μου που πάω, τι κάνω, ποια είμαι, η… μάλλον ποιες είμαστε!! Βουβή εκεί να με ακολουθεί χωρίς μιλιά λες και πασχίζει να με εξασθενήσει περισσότερο… -      Μίλησε μου ψυχη μου… της φωνάζω, πες κάτι… καθοδήγησε με έστω μια φόρα εσύ… ίσως βαδίζω σε λάθος δρόμο, προχώρησε εσύ μπροστά να σε ακολουθήσω εγώ… μα… Όποια μεριά και να πιάσω μα όπου και αν στρίψω εσύ πάντα με ακολουθείς και στα σωστά και στα λάθη μου… νύχτωσε και πάλι… άλλη μια μέρα άλλη μια νύχτα, άλλη μια εβδομάδα άλλος ένας μήνας… χρόνος με χρόνο… πέρασαν τόσα πολλά χρόνια… νιώθω κουρασμένη… κουράστηκα να αγωνίζομαι… τόσες φορές το είπα… αλλά και πάλι η επιμονή μου για μια καινούργια αρχή, μια καινούργια μέρα, δεν σταματά εδώ… όσο και αν ματώσω… όσες πληγές και έχω… μέσα στα χέρια μου, κρατώ τα κομμάτια μου σφιχτά, προσπαθώντας να τα συναρμολογήσω, φτιάχνοντας ευχάριστες στιγμές… στιγμές δήθεν ευτυχίας… Μπούρδες!! Και πάλι μπούρδες!!! Αλλά συνεχίζω… Κρατώντας έμενα και να με σέρνω σε σωστά και λάθη… δεν με λυπάμαι πια… αντιθέτως χαίρομαι από την[...]



Ελενα καπακιώτου zinaa kapa Νιώθω να χάνομαι…. νιώθω να πνίγομαι…

2018-03-11T12:26:35.517-07:00

Στις θυμίσεις μου, πάλι έρχονται…. τα όσα έζησα…τα χρόνια που έφυγαν….για τις τόσες φορές που πληγώθηκα… για στιγμές που πονούσα….που έκλαιγα σαν μικρό παιδάκι…Για ανθρώπους που αγάπησα και έχασα…για άλλους που χρειαζόμουν αλλά…βιάστηκαν… να φύγουν για την απέναντι όχθη…Για ανθρώπους που πλήγωσα χωρίς να το θέλω…για ανθρώπους που με μαχαίρωσαν.. πισώπλατα..Για τα λάθη και πάθη μουγια τα χαμένα όνειρα μουγια φόβους… και για εφιάλτες που έζησα Για φίλους που δεν ήταν ποτέ φίλοι….  Για το σήμερα που δεν ζω…για το σήμερα… που γίνετε χθες,για το αύριο που φοβάμαι….Και την διάσταση του όλου θέματος!!!Νιώθω να χάνομαι…. νιώθω να πνίγομαι…   Για ακόμη μια φορά…..τα δάκτυλα μου παραμιλούν ανάμεσαστα πλήκτρα του υπολογιστή μου,νιώθω να θέλω να αποτυπώσω και πάλι τις σκέψεις μου….να ξεφουσκώσω την πίεση την μυαλού…να αδειάσω την λογική και τα πρέπει της….Μην απορείτε… πάει τρελάθηκα…και την στιγμή που τρελαίνομαι…νιώθω την λογική να παλεύει με μένα… Και εγώ να την διώχνω… αλλά αυτή να επιμένει!!!Θέλω να ζήσω…. και ζω…..ζω όμως χωρίς ζωή…. παραμιλώ και πάλι….χωρίς να γνωρίζω και εγώ η ίδια το τι γράφω απόψε..!!!Ξημέρωσε…. είναι 5.30 το πρωί…. και εγώ βρίσκομαι εδώγια να χτυπούν τα δάκτυλο μου τα πλήκτρα…για να προλαβαίνουν τις σκέψεις μου….να αποτυπώνουν τα στιγμιαία λόγια ψυχήςπου βγαίνουν από τα σωθικά μου….Η Φωνή μου μένει βουβή…..τα χέρια μου τρεμοπαίζουν καθώς γράφω…. δεν ξέρω τι έχω.  Είμαι ευτυχισμένη και όμως νιώθω κενή…..είμαι χαρούμενη και όμως ειμαί χάλια…..νιώθω φίλους δίπλα μου… και όμως είμαι μόνη….  Βλέπω πόσο γρήγορα έρχεται το πρωινόκαι μέχρι να πούμε καλημέρα νυχτώνει….νυχτώνει…. ξημερώνειφεύγουν οι νύχτες και οι μέρες….γίνονται μέρες χαμένες,εβδομάδες και μήνες….και μετά γίνεται χρόνος….μετά χρονιααααααααααααακαι εγώ βλέπω πόσο γρήγορα κυλούν τα χρόνια….Διαιρωτουμε…. τι διαιρωτουμαι???Για ολααααααααα….. για όλα όσα χάνω!!!    Για το αύριο που δεν ξέρω τι θα μου φέρει….για το σήμερα… το χθες…. …. Και όλα τα σήμερα μου…να γίνονται όλα ένα χθες άπιαστο…να το βλέπω να μικραίνει… και να χάνεται….και εγώ να μην διακρίνω τίποτα πια!!! Και έρχεται το αύριο και γίνεται σήμ[...]



Ax μοναξια μου.. BINTEO zinaa kapa Ελενα καπακιώτου

2018-03-11T12:51:54.154-07:00

allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="//www.youtube.com/embed/adwH7omtNMY" width="459">



το τραγουδι του τυφλου

2013-06-30T17:24:36.467-07:00

allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="//www.youtube.com/embed/yY2gFFUtP3s" width="459">



Γυρισα τον χρονο πισω BINTEO zinaa kapa

2018-03-11T12:51:00.540-07:00

allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="//www.youtube.com/embed/aMDjABdEYeM" width="459">



ΣΚΗΝΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ.. ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΛΕΣ ΠΟΤΕ

2013-06-30T17:09:55.525-07:00

allowFullScreen='true' webkitallowfullscreen='true' mozallowfullscreen='true' width='320' height='266' src='https://www.youtube.com/embed/w8NG1pGCaSU?feature=player_embedded' FRAMEBORDER='0' />




ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΟΥ....

2013-06-30T17:07:43.058-07:00

allowFullScreen='true' webkitallowfullscreen='true' mozallowfullscreen='true' width='320' height='266' src='https://www.youtube.com/embed/bIwKE4EQe3w?feature=player_embedded' FRAMEBORDER='0' />



Ελενα καπακιώτου zinaa kapa Θέλω να δραπετεύσω….

2018-03-15T08:30:16.291-07:00

Θέλω να δραπετεύσω…. Θέλω να βγω από αυτό το τοίχος που έχτισε η ψυχη μουΤης είπα πόσο κουρασμένη και απογοητευμένη είμαι απ την ζωή..... πληγωμένη…. με μια ψυχή να αιμορραγεί.... πόσο αποκομμένη είμαι αππληγωμένη…. με μια ψυχή να αιμορραγεί.... πόσο αποκομμένη είμαι απ όλους και απ όλα...... ότι θέλω να φύγει απ την ζωή μου. Να βγω έξω... να αναπνεύσω καθαρό αέρα… Να βγω έξω... να αναπνεύσω καθαρό αέρα… Η μοναξιά μου βούρκωσε, μου έδωσε το χέρι… το κράτησε σφικτά στο δικό της έβαλε την ανάσα της κοντά μου, δίνοντας μου πνοή, ανάσα ζωής.....  με ένα μόνο φύσημα της, λόγια συμπαράστασης, λόγια που μου απάλυναν τις πληγές μου. Και εγώ έγινα και πάλι  αιχμάλωτη στα χέρια της… Και για ακόμη μια φορά δεν κατάφερα να δραπετεύσω, ανακάλυψα, και πάλι τον εαυτό μου μόνο, σε πυρωμένη φωτιά, εγώ και η…… μοναξιά μου!!! Βαρέθηκα την μοναξιά, της το είπα κατάμουτρα ψες…. Μετά με πήρε στην αγκαλιά της.. με έσφιξε τόσο δυνατά… μέχρι που μου ξέφυγε ένας αναστεναγμός ανακούφισης..Αυτή που με έμαθε να με αγκαλιάζει με ένα μοναδικό, ξεχωριστό δικό της τρόπο!!![...]



Ελενα καπακιώτου zinaa kapa Ζω... βλέπω... ακούω...

2018-03-15T11:29:36.846-07:00

ΖΩ... ΒΛΕΠΩ... ΜΑΘΑΙΝΩ... ΑΚΟΥΩ... ΜΕΘΩ…ΚΛΕΙΝΩ ΤΑ ΜΑΤΙA…ΧΑΝΟΜΑΙ…Δεν αντέχω άλλο να κάνω όνειραγιατί δεν πρόκειται να αλλάξουν κάποια πράγματα.δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα πια…ότι ήταν να γίνει έγινε.. και ότι έφυγε, ποτέ δεν επιστρέφει,και αν επιστρέψει… ποτέ δεν θα είναι το ίδιο!Λαχτάρισα πολλές φορές το φως της ζωής αγάπη μου…μα το βλέπω μόνο όταν το ποτό κυλάει στην ψυχή μου… είτε για να την γιατρέψει, είτε για να την ναρκώσει…κάνοντας την να την δει, με μιαν άλλη όψη την ζωή!!!Μα με τρομάζει πολύ όταν συνέρθω… και το χειρότερο; Τρομάζω βλέποντας… αυτά που βλέπω και ακούω!!!Τρομάζουν ακόμη και τα δάκτυλα μου, όταν αγγίζουν το πληκτρολόγιο,τα χέρια μου δεν τολμούν να γράψουν περισσότερα!!!Και εγώ… Χάνομαι δεν θέλω να βλέπωΟύτε να ακούω… δεν αντέχω άλλο,το νιώθω πως χάνομαι…Και δεν θέλω να χαθώ…ξέρω ότι υπάρχεις,μα εσύ δεν βλέπεις… είσαι αλλού… δεν κοιτάς…. δεν ακούς… δεν νιώθεις…έτσι είναι ο κόσμος μάτια μου… μια τριγωνική μαλ@κι@….αυτά μάθαμε από όλα όσα πάθαμε…λάθη αμέτρητα… πάθη…και εμείς προσπαθούμε να ζήσουμεόσα μπορούμε… και μετά??? Μετά τίποτα!!! Ένα κενό… ένα μεγάλο ΤΙΠΟΤΑ!!!!zinaa kapa [...]



Ελενα καπακιώτου zinaa kapa Φταινε τα στραβα... και τα αναποδα...

2018-03-15T11:36:52.478-07:00

πνίγομαι σε κάθε μπούρδα που ακούω… και νευριάζω… και άλλες τόσες φορές να  θλίβομαι, για όλα όσα βλέπω…ξέρετε… ίσως να φταίει και ο αέρας... που νιώθω πως έπαψε να δίνει οξυγόνο… φταίνε όμως… τα στραβά και τα ανάποδα της ζωήςπου όλο γυρίζουν… γυρίζουν και το μόνο που κάνουν είναι να με ζαλίζουν….Και πάλι ακόμη μια φορά… δεν τολμώ να γράψω περισσότεραίσως τα μπέρδεψα…  και να μπλέχτηκε το κουβάρι του μυαλού μου… σε αμέτρητους κόμπους… δεν ξετυλίγεται….Και όσο δεν ξετυλίγετε… τόσο μπερδεύεται το κουβάρι του μυαλού…άκρη δεν βρίσκω… και ούτε ποτέ θα βρω… Ετσι είναι η ζωή... ετσι μας κατάντησε το κράτος μας.... Ανεργία… χαμηλοί μισθοί…φοβόμαστε να περπατήσουμε στους δρόμους… ληστείες… τα πάντα!!!τα βλέπαμε όλα αυτά σε άλλες χώρες και τώρα είναι μπροστά μας… στα πόδια μας… τρέμουμε να αντισταθούμε… όλα έγιναν μια άμορφη μάζα… και αυτό εννοώ την κοινωνία μαςzinaa kapa[...]



Ελενα καπακιώτου zinaa kapa Μοναξιά μου...

2018-03-15T11:41:24.940-07:00

Μοναξιά… είναι να είσαι σε διπλή μορφήεσύ το μυαλό σου… και οι σκέψεις σου… Δυο χέρια μπλεγμένα ανάμεσα σε πλήκτρα, να αποτυπώνουν όλα τα κομμάτια των αναμνήσεων σου… η για κάποια ιστορία που άκουσες…μοναξιά είναι ο σκοτεινός ουρανός… και πολλές φορές… να καταντάς να μιλάς μόνος σου…Θλίψη είναι να κοιτάς τα άστρα που φεγγοβολούν…. και εσύ να ταξιδεύεις… παρέα με το φεγγάρι…. αναζητώντας τα άδικα της ζωής σου… ψάχνοντας για ένα γιατί!!!ψάχνοντας τα  σωστά και τα λάθη… και ψαχουλεύοντας τα,να μαθαίνεις μέσα από αυτά… αν και ο προορισμός μας σε αυτή την ζωή είναι να κάνουμε λάθη να αμαρτήσουμε… να ματωθούμε…να λυγίσουμε… να φάμε τις πιο πολλές την αχαριστία σε κρύο πιάτο…… να πονέσεις… να αδικήσεις και να αδικηθείςzinaa kapa[...]



Ελενα καπακιώτου zinaa kapa βλέπω τα λόγια...

2018-03-15T08:20:12.871-07:00

βλέπω τα λόγια που μεταφράζουν οι σκέψεις μου, να γράφονται σε αυτή την σελίδα…τη φωνή μου όμως δεν την ακούω, ποτέ δεν την ακούω όταν η γραφή με απορροφά,Ακούω μόνο την βροχή...το πρόσωπό και τις εκφράσεις μου δεν τις βλέπω,μόνο τα δάκρυα μου νιώθω… που κυλούν στο πρόσωπο μου… βρέχοντας τα πλήκτρα μου.θλίβομαι καθημερινά... και αν ψάξω το γιατί, δεν βρίσκω λέξεις για να εκφράσωτα συναισθήματα μου, δεν μπορώ να εντοπίσω σε ποιό μέρος της ψυχής μου, με πονάει περισσότερο.νιώθω να πονάω παντού και άλλες φορές, να μην αισθάνομαι  τίποτα!Χάνομαι σαν αυτές τις στιγμές,που νιώθω ότι βρίσκομαι στο πουθενά.[...]



Ελενα καπακιώτου zinaa kapa O έρωτας είναι μια σοβαρή....

2018-03-15T08:27:16.825-07:00

O έρωτας είναι μια σοβαρή αρρώστια του μυαλού…και όταν το μυαλό αρρωστήσει, αρχίζει να έχει παραισθήσεις…και όταν έχει παραισθήσεις… αρχίζει να χάνει την επαφή με το περιβάλλον… και όταν χάνει την επαφή με το περιβάλλον…Χάνετε και ο ίδιος! Zinaa kapa[...]



Ελενα καπακιώτου zinaa kapa Συγνωμη....

2018-03-15T12:00:24.840-07:00

Είναι αργά… βράδυ,κοίταξα ψηλά στον ουρανό, ήθελα να δω τον φίλο μου το φεγγάρι, μα το πυκνό σκοτάδι με την γκρίζα συννεφιά έκρυψαν ακόμη και τα αστέρια… Η ψυχή μου άρχισε να γυροφέρνετε…. Δεν ησύχαζε…. Μέχρι που με έχασα ακόμη μια φόρα.Άρχισα να περπατώ με γυμνά πόδια, προς τα φουρτουνιασμένα κύματα… με μια καρδιά που θα ήθελε να μην υπάρχει,κουρασμένη…απογοητευμένη από μένα και από όλα… το μόνο που αποζητούσα, ήταν αν υπήρχε τρόπος να μην υπήρχα… να μπορέσω να μην με ξαναβρώ ποτέ!!!  σκύβοντας το κεφάλι.Κουράστηκα… τα πόδια μου πάγωσαν… ρίγος τύλιξε όλο μου το σώμα, περπάτησα προς τα έξω ένα μικρό βραχάκι είδα και κάθισα εκεί Έβαλα τα χεριά μου, και τύλιξα εμένα, φτιάχνοντας μια ζεστή αγκαλιά!Το εχω τόσο πολύ ανάγκη, δυο χεριά αληθινά να με πάρουν στα δικά τους χεριά… μια καμιά αγκαλιά δεν είναι τόσο αληθινή όσο η δική μου.Έμεινα εκεί αρκετή ώρα αγκαλιά με μένα χαμένη στην δική μου σκοτείνια, στον δικό μου κόσμο, στον δικό μου πόνο… στον δικό μου αργό θάνατο μου.Αναπολώ…. Όνειρα…. Όνειρα που έκανα από μικρό κοριτσάκι, μα ο εφιάλτης είχε έρθει από τότε στην ζωή μου,για να μου καταστρέφει ότι εγώ ονειρευόμουν.Ένας εφιάλτης, που με ακόλουθει…με γονατίζει, με ματώνει.. με σκοτώνει,ποναω!!!!Προσπαθώ αυτήν την φόρα να τον διώξω, και τα καταφέρνω!!! Γύρισα τον χρόνο πίσω…. Ήθελα να δω, τι ήμουν πριν μεγαλώσω… πριν ο εφιάλτης μπει να σκοτώσειτην αθώα μου ψυχούλα και το κορμάκι μου.Με είδα χαρούμενη….διέκρινα ένα πραγματικά αληθινό χαμόγελο στα χειλάκια μου… δυο μαύρα ματάκια να αστράφτουν από ευτυχία… με έβλεπα να παίζω με μια γειτονόπουλα.Γελούσαμε… η εικόνα αυτή θόλωσε… δεν με έβλεπα….Και απότομα, χάθηκα… όλα χάθηκαν!!!!Το γέλιο έγινε κλάμα… η χαρά μου… πίκρα,η εικόνα ραγισμένη…. ξανάρθε πίσω…με είδα με ματάκια βουρκωμένα….Και τα χειλάκια μου να έχουν το σχήμα παραπόνου…. Με ρώτησα…. - Τι έχεις???Με κοίταξα με παράπονο….Δεν μπόρεσα να μιλήσω… μόνο δάκρυα έτρεχαναπό τα βουρκωμένα μου μάτια.(πως μπορούν κάποιοι να σκοτώνουν την ψυχή ενός παιδιού, που ακόμη δεν πρόλαβε να[...]



Ελενα καπακιώτου zinaa kapa Φεγγάρι μου!!!!

2018-03-15T12:06:59.396-07:00

Φεγγάρι μου κράτησε μου απόψε συντροφιά τύλιξε με στην αγκαλιά σου σφίξε με δυνατά στα χεριά σου και άφησε με μαζί σου μέχρι να ξημερώσει. Μην με αφήσεις λεπτό μόνη… εχω ανάγκη μια αγκαλιά… εχω ανάγκη να κλάψω στα δικά σου χεριά, να καταφέρω να ξεφορτίσω την ψυχη μου… νιώθω τόσο μόνη… και ας εχω τόσους δίπλα μου,νιώθω ακόμη αποκομμένη και από μένα, κουράστηκα πια να με χάνω, να με βρίσκω και ξανά όλα από την αρχή, βαρέθηκα να πηγαίνω κόντρα με μένα, ναι!!! Κόντρα με μένα, με τον ίδιο μου τον εαυτό. Δεν με καταλαμβαίνω.. αν και μιλούμε την ίδια γλώσσα… δεν καταλαβαινόμαστε.Εγώ μιλώ την λογική…. Έτσι έμαθα, και όμως η ψυχη μου δεν μαθαίνει, θέλει να μιλαει με τα ΛΟΓΙΑ ΨΥΧΗΣ…Άκρη δεν βρίσκουμε!!!Ελληνική γλώσσα και όμως είναι ακαταλαβίστικα όλα όσα λέμε.Η λογική στα δικά της θέλω…και η ψυχη στα δικά της απωθημένα και όμως αυτές οι δυο ζουν στο ίδιο σώμα… στο σώμα μου!!! Ρήμαξαν εμένα…σκότωσαν τον αετό μου…αυτόν που από μικρή ζωγράφισα κάποτε στον τοίχο της γειτονιάς μου είχα πετάξει πολύ ψηλά, μα πάρα πολύ ψηλά…μέχρι που οι φτερούγες μου πάγωσαν! Άρχισα να χάνω το ύψος μου και να πετώ όλο και πιο χαμηλά… μέχρι που έπεσα!Κάποιοι προσπάθησαν να με βοηθήσουν ενώ άλλοι με κοιτούσαν περίεργα, μα αλίμονο!!!Αυτοί που δήθεν βοηθούσαν έτρεξαν να ανάψουν φωτιά για να με ζεστάνουν… Η φωτιά μεγάλωσε… όλοι έφυγαν και τα φτερά μου τα έκαψαν! Με κοίταξα… και δάκρυσα… γύρω μου δεν υπήρχε κανείς… Έκλαψα… έγειρα το κεφάλι και το φεγγάρι με έσφιξε πιο πολύ στην αγκαλιά του, τότε του ψιθύρισα…- Φεγγάρι μου…. Απόψε που είναι πανσέληνος, βοήθησε την ψυχη μου να μην θυμάται, να μην ποναει στις θυμίσεις του παρελθόντος… να παψω πια να με χάνω και να χάνομαι όταν με ξαναβρίσκω. Θέλω να σταματήσουν οι σιωπηλές κραυγές μου… ίσως καταφέρω να ξεφύγω από τους εφιάλτες μου… αυτούς τους εφιάλτες που από μικρό κοριτσάκι τους κουβαλώ στην ψυχη μου, που δεν αφήνουν την ψυχη μου να ηρεμήσει.. είναι κατάρα!!!!zinaa kapa[...]



Ελενα καπακιώτου zinaa kapa θυμώνω με μένα

2018-03-15T12:20:12.290-07:00

θυμώνω με μένα μαλώνω με την μοναξιά μουπαλεύω με τα τόσα μου  γιατί…Ξεπλένω με την αλμύρα της θάλασσας τις αναμνήσεις μου…και σκουπίζω το σκουριασμένο πια παρελθόν, με τον κάτασπρο αφρό των κυμάτων!Παίρνω στην παλάμη τα δάκρυα μου,και τα σκορπώ στον  σκοτεινό ουρανό μου… αστέρια θέλω να γίνουν… και κάθε βράδυ να με συντροφεύουν, όταν εγώ θα είμαι όπως πάντα εκεί… να αγναντεύω στην αγαπημένη μου παραλία, το φεγγάρι, τα αστέρια την ζεστή μαύρη αγκαλιά της νύχτας,αυτή που πάντα με παίρνει στην αγκαλιά της και με ταξιδεύει στον απέραντο ωκεανό της… κοιτάζοντας τα κομματιασμένα όνειρα μου.zinaa kapa[...]



Ελενα καπακιώτου zinaa kapa Ζω για να γραφω...

2018-03-15T12:14:03.954-07:00

Ζω για να γράφω..χωρίς συλλογισμό δεν θα υπάρχω…Μέσα από τα λάθη και τα πάθη… έμαθα πολλά.Έρχομαι από το άγνωστο…και έμεινα εδώ!!!θα βρείτε πολλά κοινά μαζί μου…απλώς η διαφορά είναι ότι εσείςδεν τα βγάζετε προς τα έξω…Πολλά γραφόμενα μου θα σας αγγίξουν…Θα νιώσετε λες και όλα αυτά που θα διαβάσετε  κάπου… κάποτε…ότι νιώσατε και εσείς χαμένοιστο σκοτεινό λαβύρινθο.. της ψυχής σας,και για αυτό τα ονόμασα ΛΟΓΙΑ ΨΥΧΗΣ θυσιάζω τον ύπνο μου τα βράδια,ταξιδεύοντας με τις σκέψεις μουμέσα από την μικρή αυτή οθόνη…εδώ που μου δόθηκε η ευκαιρία,να γνωρίσω και να μάθω όσα δεν γνώριζα.....να ανακαλύψω και να πραγματοποιήσωμέσα σε όσα έβλεπα.....να μπορώ να εκφραστώ….να ζωντανέψουν οι αισθήσεις της ψυχής μου,να δεθώ..... με ένα ψευδώνυμο..να τον κάνω ένα δεύτερο εαυτό μου… Ναι!!! Είμαι η zinaa kapa…Αυτό το ψευδώνυμο διάλεξα… δέθηκα μαζί της…πολλές φορές ξεχνώ ποια από τις δυο είμαι…Εδώ ανακάλυψα ότι ακόμη υπάρχω,ότι αναπνέω, ότι ζω.... ότι υπάρχει ζωή!!!!Με έφυγε από το πουθενά από εκεί όπου βρισκόμουν εδώ και πολύ καιρό.Μόνη όπως μόνη ήμουν σε όλα μου τα χρόνια...κουρασμένη απογοητευμένη από την ζωή,πληγωμένη με μια ψυχή που αιμορραγούσε,αποκομμένη από όλους και από όλα...μου έδωσε πνοή, ανάσα ζωής..... αγάπη,λόγια συμπαράστασης,λόγια που μου απάλυναν τις πληγές σας ευχαριστώ φίλοι μου.. έστω και άγνωστοι...γνωρίζω πως υπάρχει κάτι αληθινό ανάμεσα μας!!! zinaa kapa[...]



Ελενα καπακιώτου zinaa kapa κουρελιασμενη μου ψυχη....

2018-03-15T13:09:26.633-07:00

Κουρελιαμενη η ψυχη μου… Εφθασα στα τοσα μου χρονια και ακομη μαζευω τα κομματια μου… το φως εφυγε, και η σκοτεινια με εχει παρει αγκαλια… με νανουριζει, με ένα παραξενο ηχο.. ένα ηχο τρομου… φοβου… μια μελωδια που επρεπε να την χορεψω με γυμνα ποδια πάνω σε αγκαθια…ματωνα.. ο πονος ξεσχιζε τις πατουσες μου..μα αυτές συνεχιζαν να χορευουν στο δικο τους ρυθμο,καταπατωντας ότι πολυτομο ειχα… σταχτες εγιναν όλα… η μουσικη σταματησε..το κορμι μου σωριαστηκε στις σταχτες μου κλαιγοντας…κοιταξα τον σκοτεινο ουρανο μου, διαιρωτηθηκα πως περασαν όλα αυτά τα χρονια, ποσο εχω μεγαλωσει, και όμως η ψυχη μου παρεμεινε σαν μικρου παιδιου.. παραμυθιαζομαι…τυλιγω τα χερια μου, αγκαλιαζοντας με… σφιγγω με δυναμη τις πληγες μου, για να παψουν να αιμορραγουν… με καινε… μα ακομη μια φορα η δύναμη της ψυχης μου μαζευει ότι περίσσεψε από τις σταχτες μου…και προχωραω κρυβοντας το προσωπο μου με τα χερια.. δεν θελω να δω το φως… το απεχθανομαι είναι όλα ένα ψεμα… μια αυταπατη… μακρης ο δρομος μου… μα ψυθηριζω στη σκια μου να αντεξει… με ακολουθει σιωπηλη… της λεω μιλησε μου… πες μου που παω τι κανω ποια ειμαιη μαλλον ποιες ειμαστε…βουβη εκει να με ακολουθει χωρις μιλιαλες και πασχιζει να με εξασθενησει περισσοτερο… μιλησε μου ψυχη μου… της φωναζω,πες κατι…καθοδήγησε με εστω μια φορα εσυ… ισως βαδιζω σε λαθος δρομο, προχώρησε εσυ μπροστά να σε ακολουθησω εγω… μα….Όποια μερια και να πιασω μα οπου και αν στριψω εσυ παντα με ακολουθεις και στα σωστά και στα λάθη μου… νύχτωσε και πάλι… άλλη μια μέρα άλλη μια νύχτα….Άλλη μια εβδομάδα άλλος ένας μήνας…χρόνος με χρόνο… πέρασαν τόσα πολλά χρόνια… νιώθω κουρασμένη… κουράστηκα να αγωνίζομαι… τόσες φορές το είπα… αλλά και πάλι η επιμονή μου για μια καινούργια αρχή μια καινούργια μέρα δεν σταματά εδώ… όσο και αν ματώσω… όσες πληγές και έχω… μέσα στα χέρια μου κρατώ τα κομμάτια μου σφιχτά, προσπαθώντας να τα συναρμολογήσω, φτιάχνοντας ευχάριστες στιγμές… στιγμές δήθεν ευτυχί[...]



Ελενα καπακιώτου zinaa kapa Σε ευχαριστώ θεέ μου..

2018-03-15T13:14:39.793-07:00

θεέ μου..... σε ευχαριστώ για όσα μου χάρισες και για όσα μου πήρες....ξέρω ότι όλα έχουν κάποιο σκοπόγια οτι περνούμε απο τις δοκιμασίες που μας βάζεις...ξέρω οτι εχω μεγάλο δρόμο ακόμη για να διασχίσω... οτι θα γευτώ και χαρές και πίκρες...αλλά με έκανες δυνατή...αντεχωωωωωωωωωωωωκαι θα αντέξω ακόμη άλλα τόσα!!!Αφιερωμενη αναρτηση σε ολους τους αγνωστους... γνωστούς φίλους μου...zinaa kapa [...]






Αφιερωμενη αναρτηση στον γιο μου... Βακη Δημητριου

2018-03-15T13:25:11.772-07:00

Ακόμη μια φορά με έκανες περήφανη γιε μου!!!όλοι με αγωνία.... παρακολουθουσαμε τον δύσκολο αγώνα σου... νίκησες!!!!!!όλοι μας σε καμαρώναμε!!!!!εδώ σου φοράνε την ζώνη.... με το κύπελλο στα χέρια σου!!!καμάρι μου!!!!![...]



Ελενα καπακιώτου zinaa kapa καλο Πασχα φιλοι μου... καλή Ανάσταση ναχουμε....

2018-03-15T13:36:54.885-07:00

Ευχομαι σε ολους τους φιλους μου, εύχομαι αυτή η ανάστασηνα αναστησει τις καρδιες όλου του κόσμου...φέρνοντας αγάπη, και οχι μίσος...  χαρά και οχι θλίψηγέλιο και οχι κλάματα απόγνωσηςο θεος να ευλογει  τον καθενα μας...για ενα καλυτερο αυριο και οχι για χειροτερο....καλο Πασχα φιλοι μου...καλή Ανάσταση ναχουμε...zinaa kapa[...]