Subscribe: I d e n t i t y C a f e
http://identitycafe.blogspot.com/feeds/posts/default
Added By: Feedage Forager Feedage Grade A rated
Language: Greek
Tags:
Rate this Feed
Rate this feedRate this feedRate this feedRate this feedRate this feed
Rate this feed 1 starRate this feed 2 starRate this feed 3 starRate this feed 4 starRate this feed 5 star

Comments (0)

Feed Details and Statistics Feed Statistics
Preview: I d e n t i t y C a f e

I d e n t i t y C a f e



Identity Lost. 'The melancholy folklore of exile', an uncertain way to fight the arrogance of ignorance...



Updated: 2018-01-15T18:31:51.951+02:00

 



Redhill

2009-12-14T22:25:07.118+02:00

Κι εγω που νομιζα οτι οι χαμενοι κωδικοι δεν βρισκονται ποτε...



β' θεαμα

2009-09-23T13:40:01.903+02:00

Αρκετες φορες οδηγουμενος σε μια φαεινη ιδεα, ενιωθα καποια απροσδιοριστη αντισταση καταγραφης της στο ιστολογιο. Κι ομως πολλα και διαφορα ενδιαφεροντα συμβαινουν, μαλλον η εξωτερικευση τους εχει παρει αλλα μονοπατια.

Η νομαδικη ζωη συνεχιζεται ισως με αλλους ρυθμους. Η μετακομιση στην ευρωπαικη ηπειρο εδω κι ενα χρονο υπηρξε λυτρωτικη απο διαφορες αποψεις, ταυτοχρονα μου ανοιξε τα ματια για διαφορα θεματα που τα εβλεπα απο μεγαλυτερη αποσταση με καποια εξιδανικευση.

Μου κανει μεγαλυτερη εντυπωση απο πριν η τελματωση της ελλαδας και το μεγεθος της παρακμης της κοινωνιας της.
Μοιραζοντας το χρονο μου μεταξυ Λονδινου, Βιλνιους, Βουδαπεστης και Αθηνας εχω αποκαρδιωθει πληρως απο την ελληνικη συγχυση και παρακμη, την παρανοικη συμπεριφορα με την οποια τιποτε δεν σημαινει αυτο που δηλωνεται, απροκαλυπτα καθε συμπεριφορα επιβαλεται με κριτηρια πρωτογονικα, το κοινο καλο εξοβελισμενο απο την καθημερινοτητα. Καποιος που θελει να εξετασει τον σχεδον απολυτο εμποτισμο με αμοραλισμο μιας κοινωνιας δεν εχει παρα να μελετησει την ελλαδα των τελευταιων 10 χρονων.
Και με τη δικη μου γενια που υποτιθεται οτι μεγαλωσε σε αλλο περιβαλλον να συμμετεχει στην ισοπεδωση μιας και καμια οργανωμενη κοινωνικα η πολιτικα αντιδραση δεν βλεπω που θελει να δειξει ενα αλλο προσωπο απο αυτο των ποτισμενων στην διαπλοκη νεοδημοκρατοπασοκων και μηδενιστοκαταστροφολογοψευδοαριστερων που συνδυαζομενοι εχουν γαμησει την χωρα οσο πιο ολοκληρωτικα γινεται.
Ας συνεχισουμε να σκαβουμε το λακο μας ψηφιζοντας Καραμανλη (δεν υπαρχει πιο θρασυς και προκλητικος ανθρωπος που να ζηταει ανανεωση θητειας ενος 'πασοκ' γ' διαλογης για μεταρρυθμισεις που ο ιδιος επι 5μιση χρονια δεν εκανε!), Πασοκο με κληρονομικο χαρισμα που λεει οτι δεν ανηκουμε στη Δυση (βλεπε συνεντευξη στην καθημερινη, θεε μου τον βλεπω να κανει χειραψιες με τον φιλο 'σοσιαλιστη' Τσαβες), η οποιονδηποτε απο τους υπολοιπους κομπαρσους και ανεγκεφαλους που προσβαλουν τη νοημοσυνη μας βαναυσα...
Οπως λεει και καλος φιλος, σε αυτην την χωρα Gotham, που ειναι επιτελους ο Batman?



Μακεδονικο Μουσειο Ακροπολης Ολε

2009-07-01T22:13:21.515+03:00

Θα κανω μια αποπειρα να εκφραστω κοσμια, μιας και τελευταιως το μπογκ αυτο ειναι εντελως σποραδικο. Ψυχολογος δεν ειμαι αλλα μια απο τις αρχες τις ψυχολογιας αναφερεται στι γεγονος οτι οι ανθρωποι τινουν να πιστευουν και να επικροτουν τις αποψεις αυτες που βρισκονται πολυ κοντα στη σφαιρα της κοσμοθεωριας τους, απο την πιο απλοικη μεχρι την πιο πολυσυνθετη και πολυεπιπεδη... Κατι που αντιβαινει στον καθιερωμενο τροπο σκεψης τους απορριπτεται χωρις ιδιαιτερη επεξεργασια. Αυτη η σκεψη μπορει να παρει πολλα μονοπατια αλλα η επισημανση αφορα ευτυχως ενα τομεα μονο.Μια κοινωνια με ντοπαρισμενη εθνικη συνειδηση που μεγαλωνει τα παιδια της συστηματικα και προπαγανδιστικα με μια ψευδαισθηση μεγαλειου πυροβολει επανειλημενα το ιδιο της το ποδι με την συνθηματολογια του "αδιαπραγματευτου" δικιου της (υπερ-)πατριδας (τι? παντα εχουμε δικιο!).Για να αφησω παραμερα τα σιχαμερα θρησκοληπτα παπαδιλικια που εχουν καλουπωσει αυτον τον τροπο σκεψης κοντα 2000 χρονια (ακρως τοξικος συνδυασμος αρχαιοελληνισμου και ορθοδοξιας) θα δωσω δυο συγχρονα παραδειγματα αυτης της "αδιαπραγματευτης" στασης σε διεθνες επιπεδο που μαλλον μας κανουν πολλαπλασιο κακο απ'οτι καλο, αλλα ποιος ακουει. Παραμεριζοντας την Κυπρο διοτι βαριεμαι (υπερκορεσμος) πλεον να ακουω οτιδηποτε αφορα το Κυπριακο, ο συνδετικος κρικος που θα μας διασκεδασει αποψε τυχαινει να ειναι ο τωρινος υπουργος πολιτισμου. Κατα τυχη βεβαιως διοτι σαν κι αυτον σκεφτεται ετσι κοντοφθαλμα και μια μεγαλη πλειοψηφια.Θυμαμαι λοιπον το 91-92 (τοτε δεν ηταν? Ημουν 15αρης συγχωρουμαι αν ξεχασα κατι) που βρισκοταν στο ΥΠΕΞ και μαζι με την τοτε κυβερνηση (κι ολα τα κομματα στο χορο) διατυμπανιζαν το "αδιαπραγματευτο" του ονοματος της Φυρομ.Καμια διαπραγματευση στο θεμα του ονοματος κλπ κλπ κλπ, μονο κορονες κι επιχειρηματα θυμικα θελοντας να παρουμε 100 και να δωσουμε 0. Λοιπον!!! Κανεις δεν βλεπει οτι τιποτε δεν εμαθαν???? Τιποτε!!! 17 χρονια αργοτερα π α ρ α κ α λ α μ ε τους μπουνταλαδες οπισθοδρομικους γειτονες μας να δεχτουν το Βορεια Μακεδονια (Pleeeeeeeease!!!) κι ο ιδιος ανθρωπος που απετυχε τοτε - φανταζομαι και τον ιδιο λαο ν'ακολουθει προβατικα ανεξαρτητως κομματικου χρωματισμου - να μιλαει ακομα με την ιδια γλωσσα για το "αδιαπραγματευτο" των μαρμαρων του[...]



Ι21

2009-06-21T20:03:29.052+03:00

Στο καφε του Foyles, στον πρωτο οροφο του τεραστιου αυτου βιβλιοπωλειου στο κεντρικο Λονδινο, με τα μεγαλα ξυλινα τραπεζια και τους φαγωμενους παγκους τριμμενους απο την εμπειρια χιλιαδων αγκωνων και βιβλιων στην 'πλατη' τους, ξεφυλλιζω το London Fields, του Martin Amis... Προφαση για να χαζεψω κοσμο, σε μια πολυπολιτισμικη θαλασσα ανθρωπων με απειρες συνιστωσες, κατι που φαινεται να με ηρεμει, η πολιτισμικη ομογενοποιηση πλεον με τρομαζει ως εμμεσως καταπιεστικη και πρωτογονη. Η ελευθερια της Μητροπολης αξιοποιειται απο αυτους που την αναγνωριζουν, εν τελη απο τους λιγους που ενδιαφερονται να αξιοποιησουν εμπειριες του ασημαντα συντομου, παραδοξα τραγελαφικου περασματος τους απο τη ζωη.




The solitude of the long distance runner

2009-06-17T22:20:29.546+03:00

(image)
Δεν ξερω πως συμβαινει, αλλα ο συναισθηματισμος μου αυξανει γεωμετρικα οταν βλεπω ανθρωπους σε χωρες με καταπιεστικες δικτατοριες κοκκινες, μαυρες η θρησκευτικες, να εξεγειρονται και να ζητανε τα βασικα τους ανθρωπινα δικαιωματα. Ταυτοχρονα δυο σκεψεις με κυριευουν. Ποσο κακομαθημενη και αχαριστη ειναι η πλειοψηφια της δυτικης κοινωνιας που κακομοιριαζει και γκρινιαζει χωρις να συνειδητοποιει το απιστευτο δωρο μιας δημοκρατιας αντικειμενικα σε ευημερια και να διαφυλαττει το δωρο της "δυνατοτητας" σαν κορη οφθαλμου. Και το δευτερο, πως οι ελπιδες των ανθρωπων σ 'αυτες τις καταπιεσμενες χωρες που προσδοκοκουν απλως να ζησουν αυτοπροσδιοριζομενοι θα διαλυθουν βιαια ακομη μια φορα...



Δραση

2009-05-22T18:17:52.915+03:00

Ισως ενα καλο που εχει το να μεγαλωνεις ειναι οτι ερχεται μια στιγμη που το παιρνεις αποφαση. Τιποτε ουσιαστικο δεν αλλαζει μεσα στη διαρκεια μιας ανθρωπινης ζωης. Ειναι τοσο δυνατες οι δυναμεις που παρεμποδιζουν την προοδο και αντιτιθενται στην κοινη λογικη, τοσο βαλτωτικη (νεα λεξη!) η αδρανεια που ειτε συνειδητα μετακινεισαι στο περιθωριο της κοινωνιας με οσο το δυνατον λιγοτερη συμμετοχη στον παραλογισμο η αυτοεξοριζεσαι.

Τι να πρωτοπιασεις?
Παρακολουθω με απορια, πως ειναι δυνατον να υπαρχει υπουργος οποιασδηποτε δημοκρατικης κυβερνησης που να απαγορευει με νομο, σε κομματα εκτος του κοινοβουλιου (πχ στη Δραση) να διαφημισουν τις αποψεις τους εν οψη εκλογων. Ειναι τοσο ντροπιαστικο που εχουν καταντησει την ελληνικη δημοκρατια τα κομματα της βουλης... οταν υπαρχουν βουλευτες που υποστηριζουν το δικτατορικο κομμα ΚΚΕ το οποιο εχει φτασει να δωσει αφεση αμαρτιων στο μεγαλυτερο σφαγεα του 20ου αιωνα (μονο στις χωρες που δεν εζησαν τη στυγνη δικτατορια του κομμουνισμου υπαρχουν κομμουνιστικα κομματα με απηχηση). Οταν υπαρχει ενας ακραιος Συριζα στα ορια της νομιμοτητας που καταλυει πανεμιστημια κι αντιτιθεται τυφλα σ'οποιαδηποτε εννοια εκσυγχρονισμου ενος απαρχαιωμενου και διαβρωμενου τριτοβαθμιου εκπαιδευτικου χωρου, εντελως ανεκμεταλευτου για τις αναγκες της Ελλαδας ως μελους μιας μεγαλυτερης ευρωπαικης κοινοτητας! Οταν εξευτελιστικα σκανδαλα ξεσπανε συνεχως σε μια κυβερνηση που ισως το μονο που υποσχεθηκε ηταν να μην υποπεσει στα αμαρτηματα του Πασοκ, κι οπως παντα κανενας δεν εχει αρχιδια οταν ερχεται η στιγμη της αποφασης... Ολοι οι ελληναρες βουλευτες που μονιμως το παιζουν πολλα-βαρεις, φωνασκουν και διατυμπανιζουν μπουρδολογιες, ανενδοτοι και ηθικοι μα οταν ερχεται η ωρα να παρουν μια αποφαση σημαντικη, (οπως πχ να στειλουν τον καθε Παυλιδη στα δικαστηρια) ως δια μαγειας χανουν τα αρχιδια τους (applies to both sexes). Κι οταν εχουμε τον πιο αχρωμο και αοσμο προεδρο δημοκρατιας που ουτε μια φορα δεν εχει ξεφυγει απο τα ορια του politically correctness, να πει τα πραγματα με το ονομα τους, και που αφηνει τη βουλη να κλεισει προωρα μην ανοιξουν αλλα σκανδαλα, τι ντροπη... Ας ελεγε, 'δεν υπογραφω, παραιτουμαι'... αλλα που τετοια τυχη.

Ας γινει ενα θαυμα, κι ας παρει η Δραση, η εστω καποιο προοδευτικο κεντρωο κομμα ενα ποσοστο που θα την βαλει στην ευρωβουλη, δεν παει πια αλλο, τοσο σιχαμα στην ελληνικη πολιτικη ζωη, πρεπει να ξελασπωσουμε...



Where do we go now, sweet child of mine?

2009-05-10T23:31:35.924+03:00


Κι ομως, ενα "μεταβατικο" δεκαμηνο περασε κι αυτο, τι γλυκια αδρανεια, απ'αυριο ξεκιναμε παλι, ο σαλιγγαρος με τα υπαρχοντα του μετακομιζει στο νησι της Βρετανιας...κι οπου μας βγαλει... Εν τελη, η νομαδικη ζωη ειναι μαλλον μια κατασταση του μυαλου...

(image) my world through her eyes


(image) LJ trapped in a glass


(image)
Proba...



Ποιος ειπε οτι ο Απριλης ειναι σκληρος?

2009-04-29T11:32:06.123+03:00

(image)
Εφυγε ο Απριλης χωρις σημειωση, κι ας συμβαινουν τοσα μικρα κι ωραια...



Καπως ετσι

2009-03-30T12:40:34.789+02:00

(image)
Σαββατο βραδυ. Αθηνα. Βγαινουμε απο το Νιξον, κατευθυνομαστε προς το μετρο του Κεραμεικου. Σ'ενα απο τα σοκακια γυρω απο το Γκαζι, ακουμε να μας προσεγγιζει πρωτα η μουσικη και μετα ο ηχος του αυτοκινητου πισω μας. Ολα γινονται σχετικα γρηγορα. Στην αντιθετη κατευθυνση παρατηρω την εκφραση του τυπου που περπαταει προς εμας κι εχει στο πεδιο του το διερχομενο αυτοκινητο. Γελαει φωναχτα με ενα κοφτο 'μπουαχα'! Γυρναμε το κεφαλι μας καθως μας προσπερναει το παλιο Κορολα κι αντικρυζουμε τον παπα στη θεση του οδηγου ν'ακουει στη διαπασων red hot chili peppers... give it away now! - Το ειδες αυτο? Μου λεει η Τζ. - Αλλος ενας λογος για να συνεχισω να επιστρεφω στον τοπο που γεννηθηκα.

**********
Σαββατο βραδυ. Βουδαπεστη. Ειμαστε στο Dürer Kert, κι ακουμε την Pannonia Ska Orchestra να βαραει αλυπητα. Ειμαι με την Τσ. στο μπαρ, λιγο απομακρυσμενοι απο το χαμο, υιοθετουμε τη γνωστη σταση παρατηρητη και χαζευουμε. Νεαρος ψιλολελεκας ημι-emo, μας ρωταει. - Δικο σας ειναι το ποτο αυτο? Αναφερομενος σε μια διπλανη παραμελημενη ξεθυμασμενη μπυρα πανω στον παγκο, που μπορει και να χρησιμευε κι ως τασακι. - Οχι, του λεω, κανοντας μισο βημα πισω να τον βλεπω και καλυτερα , με την κορη του ματιου μου να διαστελεται. Ο τυπος με γρηγορες κινησεις, στα κλεφτα, κατεβαζει την αγνωστη μπυρα διπλα μας κι εγω με την Τσ. να παρακολουθουμε. Συνεχιζει συστηματικα να προχωραει στο μπαρ και με κλεφτες ματιες και γρηγορες κινησεις να κατεβαζει στα μουλωχτα οτι ορφανο ποτο εβρισκε στο διαβα του. Μια απολαυση να τον παρακολουθεις κι ενα στοιχημα για το ποτε θα εκδηλωσει την ηπατιτιδα α, η καποια αλλη τροφικη δηλητηριαση...





My lucky number, cont

2009-03-23T13:52:15.883+02:00

(image) (8) Tranzzit

Το τρενο διασχιζει ταχυτατα τις ουγγρικες πεδιαδες και τους ντροπαλους λοφισκους που επιτελους αρχιζουν και πρασινιζουν... Το σημειο αναφορας μια ανθρωπινη κουκιδα στο χωρο που κινειται σε ραγες με 150χλμ την ωρα.

Εξωτερικη ορατοτητα γυαλι, ενιοτε a bird's eye view. Εσωτερικη ορατοτητα παρατεταμενα ομιχλωδης...

Μολις αφησαμε πισω το Győr, στο intercity rapid Βουδαπεστης – Βιεννης, αισθανομενος περιπου οπως ο χαρακτηρας του Romain Duris στο Russian Dolls. Ιn transit. Γυναικες, ιδεες, σχεδια, πατριδες, δουλειες, επιθυμιες, Ο κοσμοπολιτης homo sapiens του 21ου αιωνα ενα lost boy κι ενα lost girl, οπως λεει κι η Ε, πνιγμενοι σε μια παρατεταμενη και βαθυτερη συγχυση. Ολοκληρωτικα και ενδομυχα φοβουμενος, ανεπιστρεπτι.

“- ...baby, why people try to hit us with their cars?
- well, mama, it's because they are unhappy and unhappy people like to hurt things.

- Aren't there any happy people?
- There are many people who pretend that hey are happy.
- Why?
- Because they are ashamed and frightened and don't have the guts to admit it.
- Are you frightened?
- I only have the guts to admit to y o u , - i' m so god damned scared, mama, that I think I'm going to die any minute...”


(Charles Bukowski,
Tales of ordinary madness)




My lucky number, cont.

2009-03-20T18:29:17.911+02:00

(image)
(6) Αγγλοσαξονικες ιδιαιτεροτητες

Φεστιβαλ κουκλοθεατρου για ενηλικες στο Sirály... Πολυς κοσμος μαζεμενος, μιας κι οι παραστασεις δινονται δωρεαν, ελαφρως στριμωγμενοι, πιανω κουβεντα με τη Madelene, αγγλιδα που ανακαλυψε κι αυτη τις χαρες της Βουδαπεστης. Μπλα μπλα μπλα. Ωσπου:

- 'Λοιπον, που αλλου συχναζεις εδω?' τη ρωταω.
- 'Μ'αρεσει πολυ το νεκροταφειο στη Γιοζεφβαρος, βρισκω την ηρεμια μου εκει'.

Μαλιστα. Την ξανασκαναρω και ομολογουμενως εχει κατι το τιμ-μπαρτονικο πανω της. Μου ερχεται και στο μυαλο κι η cemetery-friendly σταση των αμερικανων, ενα απο τα πιο δημοφιλη μερη για βολτες στο Μπαφαλο ηταν το νεκροταφειο του στο κεντρο της πολης... Σκεφτομαι οτι παροτι δεν αισθανομαι αβολα σ'ενα νεκροταφειο, ουδεποτε θα ηταν το αγαπημενο μερος για ρεμβασμο και περιπατο.
Η εξοικειωση με το θανατο παιρνει πολλους δρομους.

(7) Χιλιομετρα

Επιστροφη σπιτι μετα απο μεταμεσονυκτιες δαιδαλωδεις περιπλανησεις.

- 'Ρε συ Φ. ξερεις γιατι ειναι τοσο μοναδικο το μερος αυτο?'
- 'Γιατι?' Με κοιταει μ'ενα βλεμμα που δηλωνει οτι 'θες να πεις μαλακια'.

- 'Διοτι καταφερνει και συνδυαζει κατι το εντελως βαλκανικα χαοτικο, παθιασμενα απροοπτο με ταυτοχρονα εντονη δυτικη επιρροη. Η αναγεννηση, ο ρεφορμισμος κι ο διαφωτισμος εχουν σφραγισει το κομματι αυτο της Ευρωπης. Εξαλλου η Βιεννη δεν ειναι παρα περιπου 200 χιλιομετρα μακρυα!'
- 'Τι λες ρε? Λαθος στην πινακιδα εχουν κανει. 2000 χιλιομετρα ειναι στην πραγματικοτητα...' χαμογελαει σαρκαστικα. (Ο εκλεπτυσμενος αυτοσαρκασμος των ουγγρων ειναι αγαπημενο σπορ).

Αντε να του εξηγησω μετα τι σημαινει νεοτερη ελλαδα και ποσο απεχει απο τη δυση ...



My lucky number, cont.

2009-03-18T15:32:13.167+02:00

(image)
(5) Follie-a-deux

Ισως η στιγμη που ερωτευεται κανεις με οτι αμεσα επακολουθει αποτελουν απο τις πιο ευθραυστες στιγμες της υπαρξης. Απο τη μια, το συναισθημα ειναι αφορητα καταπιεστικο, απο την αλλη υπερδιεγερτικο, υπερβατικο με οτι παρανορμαλ κι αν σημαινει για τον καθενα αυτο. Βεβαια, σχεδον αποκλειστικα, η αμοιβαιοτητα κι ο συγχρωτισμος σε μια τετοια παρανοικη διαδικασια εκλειπουν, η τραμπαλα σπανια ισορροπει, οι ρολοι εναλασσονται με τη μνημη να καταγραφει ελλειπτικα και συμφεροντολογικα.
Κι ως επι το πλειστον η αδυναμια αυτοδιαχειρησης της εκθεσης, αυτοελεγχου και κυριως προσεκτικου χειρισμου του αλλου που υποφερει αδικως ειναι τοσο μπαναλ επαναλαμβανομενη που καθιστα την ολη πραξη 'συσιφεια'.
Μεγαλε Συσιφε , αγαπημενε μυθικε ηρωα..
.



My lucky number

2009-03-17T16:58:12.307+02:00

(1) "Things that - just - are not enough" Τα προσωπα λαμπουν, κι οι δυο στροβιλλιζονται στον χωρο. Η' ισως να ειναι ακινητοι αλλα παρ'ολ'αυτα ζαλιζονται. Δεν εχει σημασια. Η απωλεια της ισορροπιας ειναι εμφανης. - 'Εχει περασει καιρος απο την τελευταια φορα' της λεει. - 'Δεν το αισθανομαι'. Τον αγγιζει στο προσωπο.Στην Klauzal ter περπαταει μονος του, ηχοι απο τακουνια και πνιχτες φωνες ενιοτε ακουγονται απο τα σοκακια. Στελνει μηνυμα στον Φ.- 'Ειναι χαζο αλλα ανεξελεγκτο που ακομα με ελκυει τοσο η Π'- 'Τι περιεργο! Κι η Π. μολις αυτο μου ειπε για σενα!' διαβαζει στην οθονη.Βγαινοντας απο την σκοτεινη Dob utca στο ανοιγμα της Madach ter, κοντοστεκεται, εμπρος του τα φωτα στη Citadella που λουζουν την Νικη πανω στο λοφο του Gellert τωρα σβηνουν. 2 το πρωι. Σκεφτεται οτι καποια πραγματα ανεξαρτητως της ερμηνειας τους απλως δεν ειναι αρκετα να σε κατευνασουν. Σηκωνει το χερι στο ταξι που περναει μπροστα του στην αδεια λεοφωρο...(2). "Κριτηρια"Στο 'Μερλιν' η μουσικη στη διαπασων, χοντρος σουηδος dj παιζει καποια βιομηχανικη εκδοση ηλεκτρονικης μουσικης με ψυχεδελικα βιντεο στους τοιχους. Που ειναι οι καλες μερες του breakbeat ξεβιδωματος στο Corvin?Ετοιμαζεται να φυγει αλλα κοιταει τις τεσσερις ομορφες (what's new in Budapest?) γυναικες διπλα του, σε διπλετες. Τις παρατηρει με προσοχη και σκεφτεται με τι κριτηρια θα αποφασιζε να παει να μιλησει σε μια απο αυτες τις αγνωστες. Εντελως πλασματικες αβασιμες εγκεφαλικες διαδικασιες. Τον διασκεδαζει η αγνοια του σε βαθμο συγχυσης. (3). "Η Γιορτη"Ο θιασος απο κοινου αποφασισε να σταματησει το αλκοολ για ενα μηνα. 'Υγειινη ζωη'! Διακηρυσουν στο υπογειο μπαρ του θεατρου οι ηθοποιοι καθως καπνιζουν σαν φουγαρα, κι ο Α. σε μια γωνια με τη μαριχουανα του, να συνηγορει. 'Να καθαρισει το συστημα!' Αργοτερα πανω στη σκηνη, λιγο πριν το χειροκροτημα, ο Δ. πεφτει κατω με σπασμους. Σκεφτομαι, κανεις δεν τους ειδοποιησε για το επερχομενο Delirium Tremens...Καθε σχεδιο ειναι καταδικασμενο να ακολουθησει μια αλλη πορεια απο την προβλεπομενη. Σιγα τα νεα.(4). "Constitution/Alkotmany/Συνταγμα"Το τηλεφωνο του Φ. χτυπαει καθως περπαταμε υπο σιχαμερο ψιλοβροχο προς το Jelen.Θα συναντησει αυριο τον Π. μετα το υποτ[...]



Τωρα

2009-02-23T19:16:41.795+02:00

Χιονισμενη Βουδαπεστη, χλωμο ασπρο φως. Σε καφε στην Kiraly utca εχω βολευτει σε καναπε μπροστα απ' τη τζαμαρια, κοιταω εξω τους περαστικους που βαδιζουν κατα το μηκος του οπτικου μου πεδιου, κρυο αλυπητο, το βημα των περαστικων ταχυ. Περιμενω φιλους να ερθουν να με βρουν, ν'ακουσουν τις ημι-ενδιαφερουσες ιστοριες που θα τους πω απο την υποτιθεμενη υπαρξη εν-κινησει, να διασκεδασουν δηλαδη με την ταλαιπωρια του βολοδερματος, και να βαλουν στο μυαλο τους πραγματα που δεν εχουν συμβει για τις δικες τους προβολες στον μικροκοσμο τους ψηγματων απ' τις ζωες των αλλων... Οπως το κανουμε σχεδον καθημερινα δηλαδη.

Υπο την μουσικη υποκριση των Franz Ferdinand (I want to live alone / Because the greatest love is always ruined by the bickering , the argument of living...) που ακομη μια φορα κανανε το θαυμα τους με ενα δισκο δυναμο, σε κανει να θελεις να τρεξεις με 1000 χμ/ω. Αλλα ω ι με!!! Ακουω στο μυαλο μου κοροιδευτικα τους Radiohead να τραγουδουν
('you ask me where the hell I'm going at thousand feet per second?
Hey man, slow down, slow down, idiot slow down, slow down'...

Ακολουθουν τυχαιες εικονες-στιγμες του τωρα στους λαβυρινθους της πολης, και του μυαλου...


(image)
show must go on


(image)
Sidsel Endresen /Trafo

(image)



Yesterday's Tomorrows

2009-02-06T21:39:11.356+02:00

Ακουω τον τελευταιο δισκο των Tindersticks σαν ενα σκονισμενο πολυτιμο αλμπουμ με παλιες φωτογραφιες ('The Hungry Saw'), εναυσμα απο τις αφισες της πριονισμενης καρδιας που γεμιζουν τους δρομους της Αθηνας, πολλαπλασιαζομενες μερα με τη μερα (τουλαχιστον μεχρι τις 21 φλεβαρη). Νυχτερινοι ερωτες με σαουντρακ παρεα απο την πρωτη τους δουλεια το 1993, συμπληρωνουν περιεργως σαν rapid rewind μια μικρη βιβλιοθηκη μ'αυτες τις στιγμες που μενουν και δεν αποτυπωνονται σε καμια φωτογραφια, μαλλον πειραγμενες αποθηκευονται στ'αρνητικο του μυαλου μας.Warszawa fleeting μιλισεκοντς...and still we try/ to reach for what is gone tonight/ and they're herethis ain't right, determined to let life run dry/ and every moment burned with that fire and they're here and then our yesterday's tomorrowand all our hoping/ all our wondering/ they're here[...]



Tourlou

2009-01-23T20:37:57.723+02:00

Απο τα λιγα καλα που διατηρει η απουσια αισθησης οτι ανηκεις σε ενα μερος ειναι και η δυνατοτητα να βλεπεις τα πραγματα απεριττα απο βαριδια και αποστασιοποιημενα ως παρατηρητης. Νομιζω τελικα καπου εκει πηγαζει και η στενη σχεση με το σινεμα.***Διαβαζοντας καθημερινα εφημεριδα και εχοντας αρκετο χρονο στη διαθεση μου σκεφτηκα να ανατρεξω στα αρχεια ορισμενων φυλλαδων συστηματικα να διαπιστωσω στη διαρκεια ενος ετους ποσες φορες αναγραφουν τη λεξη 'εκλογες' σε πρωτοσελιδα. Εχοντας σωας τας φρενας, προτιμησα να συνεχισω το διαβασμα του απολαυστικου Aleksandar Hemon.***Δεν παυω να εκπλησσομαι οσες φορες κι αν συμβαινει διπλα μου, να βλεπω κοριτσια (ναι, ειναι κυριως γυναικες) να σταυροκοπιουνται οταν περνανε καβαλα σε οποιοδηποτε οχημα διπλα απο μια εκκλησια. Η 'κινηση σταυροκοπημα' ειναι μια καθημερινη προκληση... σκεφτομαι ν' ακολουθησω τη μονη μεθοδο που περναει στην ελλαδα, την 'συνθηματικη', ψεκαζοντας γραφιτι και ιδεες του Διαφωτισμου σε κεντρικα σημεια των Αθηνων. Νομιζω με τοσες αρλουμπες που ηδη γραφονται στους τοιχους, ενα Enlightenment 101 spray-on-canvas-wall απλως θα υπογραμμιζε τον υπερρεαλισμο αυτης της γωνιας του πλανητη. ***Παρεπιτοντως σημερα ειδα το καλυτερο συνθημα με κοκκινη μπογια στη Σταδιου, στο κτιριο της τραπεζας της ελλαδας. "Ο κουγιας ειναι κοντος". Πιανει ενα ολοκληρο τοιχο. Και απο κατω δεξια η σημειωση δινει χαρακτηρα πανηγυρικο στο μηνυμα. "150cm". Οποιος ξαναμιλησει για ιδεολογιες στην ελλαδα προκειται περι μεγαλου καφρου. Ο χαβαλες ειναι η μονη σοβαρη κινητηρια δυναμη. ***Μου αρεσε πολυ η μεσιανικη τελετη ορκομωσιας του Ομπαμα. Τι χολυγουντ και βλακειες, εδω μιλαμε για Βιβλο, σανδαλια με σκονισμενα δαχτυλα, χιτωνες και οβελισκους, με πληθη μεχρι εκει που πιανει το ματι. Η μονη μου απογοητευση ηταν που δεν περπατησε ο Ομπαμα πανω στο νερο της λιμνουλας που εχει διπλα στο Mall, να μας αφησει ολους μαλακες... Απορω κι ολας που δεν το σκεφτηκε. Μισες δουλειες. Θα ειναι μια καλη οκταετια παντως, ισως κι η δευτερη ευκαιρια να αγαπησω την Αμερικη ετσι οπως θα ηθελα πριν απο 8 χρονια... Αρχισε το φεστι[...]



My hometown?

2009-01-16T13:45:52.728+02:00

(image)
Κατα τυχη, στο Cabaret Voltaire, πεφτοντας στους Σαλατα Λατινα...

(image)
Ολα στο τελος γινονται 'Λασπη', του Β. Χατζηγιαννιδη.

(image)
Μπλαστ φρομ δε παστ.
Η συναυλια των Πιουρεσενς στο Γκαγκαριν μ'εστειλε 10 χρονια πισω στη γωνια Jozsef & Maria Utca...



Η μαχη του παπουτσιου

2009-01-07T23:50:33.160+02:00

Η ημέρα καθημερινή, η ώρα απογευματινή, τέτοια ώρα μου αρέσει να παίρνω το Αθηναϊκό μετρό. Ο λίγος κόσμος με βοηθά να ασχοληθώ με πιο ενδιαφέροντα πράγματα από την διπλανή μαυροφορεμένη πιτσιρίκα με το mp3 player στη διαπασών να ακούει deathmetal!!! ή με την ενόχληση που μου προκαλούν όσοι μιλάνε δυνατά στο κινητό τους anyway που λεν και στο χωριό μου, μια τέτοια μέρα παρατηρώντας όπως πάντα τον κόσμο ξαφνικά μου ‘ρθε… τα γυναικεία παπούτσια.Είναι αλήθεια ότι πάντα ένιωθα δέος και όχι μόνο, μπροστά στην γυναικεία γκαρνταρόμπα γενικά. Έχω σταθεί πολλές φορές εκστατικός μπροστά σε απροσδιορίστου σχήματος υφάσματα που με ένα μαγικό τρόπο τον οποίο μόνο οι γυναίκες κατέχουν, μετατρέπονται σε ενδυμασία και μάλιστα όμορφη ενδυμασία ενίοτε και σεξυ. Τις έχω χαζέψει να περιεργάζονται τέτοια «ρούχα» στα καταστήματα, να τα χειρίζονται δε τόσο άνετα που τρελαίνεσαι. «Αχ αυτή η βεραμάν τουνίκ ταιριάζει τέλεια με το μπολερό μου»(!!!) κτλ. Παρόλα αυτά όμως ένα είδος κατέχει στις γυναικείες καρδιές ξεχωριστή θέση, τα παπούτσια τους. Είναι το κάτι άλλο. Ποτέ άλλοτε ένα αντικείμενο με τόσο συγκεκριμένη αποστολή δεν πήρε τόσες μορφές. Μέσα στο βαγόνι μου λοιπόν παρατηρώ, γεμίζω, εικόνες, σχέδια, χρώματα τόση ποικιλία. Από αυστηρά σκούρα μεσόκοπης κυρίας μέχρι μαύρες λουστρίνι μπότες ως το γόνατο με μεγάλες αλυσίδες (τις φοράει η πιτσιρίκα με το mp3).Έχει τα πάντα ο μπαξές-λέγε με βαγόνι- κομψές γόβες όχι πάντα σε κομψά πόδια, στα οποία πόδια θα επανέλθω έχει επίσης αγριεμένα νιάτα με σταράκια, μπαλαρίνες σε απίστευτο αριθμό χρωματικών συνδυασμών, μπότες, μποτάκια ή σεξυ μποτίνια καθώς και κλασικές γόβες. Γόβες στιλέτο, μυτερές ή πιο στρογγυλευμένες. Τα αξεσουάρ πολλά. Φιογκάκια λουλουδάκια μέχρι και κουδουνάκια έχω δεί, φυσικά αθλητικά διαφόρων ειδών. Καθαρόαιμα, φιρμάτα με χρυσές λεπτομέρειες, η πιο απλά περιπάτου. Τα χρώματα άπειρα φυσικά. Τα τακούνια από μόνα τους αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι της μάχης του παπουτσιού στο γυναικείο έπος. Ψηλά, κοντά πιο χοντρά, στιλέτα ή παγοκόφτες ότι[...]



Το Μελλον

2008-12-31T12:28:48.955+02:00

"Οι ανθρωποι φωναζουν πως θελουν να δημιουργησουν ενα καλυτερο μελλον, αλλα αυτο δεν ειναι αληθεια. Το μελλον ειναι ενα αδιαφορο κενο που δεν ενδιαφερει κανεναν, ενω το παρελθον σφυζει απο ζωη και η οψη του μας διεγειρει, μας ζεσταινει, μας προσβαλλει, ετσι που θελουμε να το καταστρεψουμε η να το βελτιωσουμε. Οι ανθρωποι θελουν να γινουν κυριαρχοι του μελλοντος μονο και μονο για να μπορουν να αλλαζουν το παρελθον. Αγωνιζονται να μπουν στο εργαστηρι οπου εκει ρετουσαρουν τις φωτογραφιες και πλαστογραφουν βιογραφιες και ιστορια."

(Μιλαν Κουντερα, Το βιβλιο του γελιου και της ληθης.)



Προχθες μια αλλη σημαντικη επετειος, την οποια κανεις δεν σημειωσε. Ο ουμανιστης, ευρωπαιστης, τσεχος συγγραφεας Βατσλαβ Χαβελ, επι κομμουνισμου διαφωνων του απολυταρχικου καθεστωτος με συγγραφη πολλων θεατρικων εργων, επιστολων και ειρηνικης διαμαρτυριας που τον εστειλε επανειλημενως φυλακη για πολλα χρονια, γινεται στις 29 δεκεμβριου του 1989, ο πρωτος Δημοκρατικος προεδρος μετα τη βελουδινη επανασταση της Πραγας.

(Διαβαστε, "Εν αρχη ην ο λογος", επιστολες του στα χρονια της κομμουνιστικης δικτατοριας. Μια απο τις σημαντικοτερες λογοτεχνικες και πολιτικες μορφες της Ευρωπης του 20ου αιωνα...και φυσικα στην Ελλαδα του Φωτος στα περισσοτερα βιβλιοπωλεια(!), πολλοι υπαλληλοι να μην αναγνωριζουν καν το ονομα, ζητωντας μαλιστα να το συλλαβισω!)

Δωρο πρωτοχρονιας η επαφη με εναν απο τους πιο ταλαντουχους Ουγγρους μουσικους, τον Lajko Felix...
A jövő (το μελλον)

Καλη χρονια, κι εμπρος για καινουριες πλαστογραφησεις του παρελθοντως!



Wishful thinking

2008-12-24T00:17:56.874+02:00

(image)
Για να ειμαστε συνεπεις στο πνευμα των ημερων μια ευχη που βγαζει νοημα!
Megszentségteleníthetetlenségeskedéseitekért!

(ειναι κατα συμπτωση κι η μακρυτερη ουγγρικη λεξη)

Προτασεις για ευ ζην:
- Διαβαστε η τυπωστε μικρα διηγηματα απο το New Yorker... Ο βοσνιος Aleksandar Hemon γραφει μοναδικα... Τυπωστε το The noble truths of suffering . Το επομενο βημα ειναι το τελευταιο του μθυιστορημα, The Lazarus Project, το οποιο μπηκε στην τελικη λιστα του National Book Award στην Αμερικη.
Μολις τελειωσα την αναγνωση του, ο ανθρωπος ειναι διανοια.

- Ακουστε/βρειτε/κατεβαστε Citizen Cope... Θαυμασιος singer/songwritter,(κατηγοριας Andrew Bird, Hayden etc) θα σας αποζημιωσει στο επακρο, τα δυο τελευταια αλμπουμ του ειναι ΑΑΑ.




Το καλυτερο Φιλμ της χρονιας

2008-12-18T02:33:43.391+02:00

Παρ'ολες τις αρκετες εξαιρετικες ταινιες φετος, ειναι νομιζω μακραν η καλυτερη στο 2008 που τελειωνει...

Σε 5, 10, 20, 30 χρονια κι ουτω καθ'εξης θα παραμενει ενα απο τα ελαχιστα φιλμ που αντιμετωπιζεται καταρχην με δεος...


(image)
(image)
(image)
(image)
(image)
(image)
(image)



London nous appartient

2008-12-15T19:37:07.407+02:00

(image)
(image)
Τριτη 16 Δεκεμβριου στην ιδια πολη την ιδια ωρα παιζουν LIVE...
Ποιο να διαλεξεις!


Σε αλλα μηκη και πλατη παιζουν αλλο 'βιολι' οι ανθρωποι...
Ο καθενας οπως μπορει.





Οι δυο οψεις των Ηλιθιων

2008-12-08T21:51:13.091+02:00

(image)
Συμφωνοι, η υπο οποιεσδηποτε συνθηκες δολοφονια ενος πολιτη ειναι ασυγχωρητο εγκλημα.

Συμφωνοι, οι διεφθαρμενοι στη νεα δημοκρατια, πασοκ, συριζα,κουκουε, λαος προκαλουν κατα συρροη με τα λεγομενα τους και τις πραξεις τους, εχοντας εξευτελισει το πολιτευμα, και παραμενουν παντοτε ατιμωρητοι.


Συμφωνοι, το επιπεδο παιδειας στην ελλαδα ειναι κατωτατο, βαυκαλιζονται οι ελληνες με μυθους προιστορικους χαμενοι στη δινη μιας ολο βαθυτερης συγχησης και αγνοιας...


Συμφωνοι, περιθωριακοι τη νυχτα/καφενοβιοι-μερος-του-συστηματος-με-τα-λεφτα-του-μπαμπα τη μερα εκμεταλευονται οποιαδηποτε αφορμη να 'εξεγερθουν', υποκριτες αισχιστου ειδους, παθολογικοι ψευτες τραμπουκιζουν και πιθηκιζουν, ζωντανα παραδειγματα αμφισβητησης της θεωριας της εξελιξης...


Πως δικαιολογειται ομως τετοια παρατεταμενη βια και καταστροφη?
Γιατι εστω και τοσο μακρυα αισθανομαι απροστατευτος ως πολιτης?

Σπαρακτικη απουσια ειρηνικης αλληλεγγυης (αποδειξη οτι κανεις δεν ποναει αυτην την πολη).
Πληρης απουσια επιμονης διεκδικησης των πραγματικων αλλαγων που εχει αναγκη αυτη η πουτανα η χωρα.


Καταστρεψτε τα ολα και μην ξεχασετε να γυρισετε πλευρο...

Αν αλλαζανε ετσι τα πραγματα...

Ωπ, να αλλη μια Στρουθοκαμηλος...



Keleti

2008-12-01T14:34:42.600+02:00

Αρχες Νοεμβρη. Περιμενω την Κ. στο σιδηροδρομικο σταθμο του Κελετι. Ειναι 10 παρα το βραδυ, λιγα τρενα στις πλατφορμες, κρυο και σποραδικες ανθρωπινες παρουσιες στον τεραστιο σταθμο των ψηλων κιτρινων λαμπων της αιωνιας θαμπαδας. Το βλεμμα μου καταγραφει τις περισσοτερες φιγουρες ταλαιπωρημενες κι υποπτες...Τι ειναι προκαταληψη και τι αληθεια δεν εχω διαθεση η προθεση να ανακαλυψω... Λιγα λεπτα υπομονη ακομη. Χαζευω την παρακμη του χωρου. Στρεφω το βλεμμα μου στο μεγαλο ασπρομαυρο πινακα αφιξεων κι αναχωρησεων στο μεσο του σταθμου. Απο μικρο παιδι με συνεπαιρνε ο ηχος κι η ταχυτητα της αλλαγης γραμματων κι αριθμων της ενδιαμεσης αυτης καταστασης εν κινησει... Η ψευδαισθηση της συνενοχης στην αλλαγη. Στην υποδιαιρεση του χρονου οπου οι επιγραφες μετακινουνται και προσαρμοζονται χρονικα προς τα επανω βλεπω μετα εκπληξεως αναμεσα στα ονοματα των τρενων που αλλαζουν αστραπιαια (Tenkes IC, Gyors, Szemely, Somogy IC, Bem EC, Kopernikus IC κλπ) την παραδοξοτητα της λεξης ‘Nosztalgia’ σαν σφηνα να εμφανιζετα για το ελαχιστο αυτο κομματι του χρονου αρκετο να ταξιδεψει μεσω νευρωνων και να προκαλεσει πυρηνικη συντηξη στον εγκεφαλο... Μην πιστευοντας σ’αυτο που βλεπω - η υποψια της αυθυποβολης - καθομαι κολημενος στη θεση μου, με το λαιμο μου να ποναει και τα ματια ορθανοιχτα περιμενοντας την επομενη αλλαγη... Με το φλαπ-φλαπ-φλαπ των γραμματων να στρεφονται ταχυτατα, η ‘Νοσταλγια’ εμφανιζεται και χανεται ξανα αστραπιαια κι εγω κοιταζω γυρω μου σαστισμενος, μοναχικος μαρτυρας του ειρωνικου αυτου παιχνιδιου, με τα υπολοιπα κουρασμενα η αφηρημενα προσωπα βουτηγμενα στο κενο. Ακουμπαω την πλατη μου στο ημιτοιχιο, ενα μπερδεμενο μειγμα αναταραχης, ευφοριας και θλιψης να μoυ κανει παρεα στο λιγο χρονο προτου χαθω σ’αυτα που απαιτει το α-μνησιακο παρον... [...]



Ουξι καξι κολομε

2008-11-26T22:07:22.490+02:00

Το ονομα του μου θυμιζει καποια αρχεγονη προσταγη: Λεθεμ! Μεχρι πολυ προσφατα δεν τον ειχα συναπαντησει πουθενα. Η μαλλον δεν ημουν αρκετα παρατηρητικος. Φευγοντας απο Βουδαπεστη , τα βιβλια μου σκορπιστηκαν παλι αναμεσα σε φιλους, προτιμω να ταξιδευω παντα με το μικροτερο εν δυναμει σακ βουαγιαζ, κι ετσι στη Χαιδελβεργη καποια στιγμη που ενιωσα την αναγκη να διαβασω κατι ενδιαφερον ανετρεξα στην ιστοσελιδα του Νιου Γιορκερ, οπου καθε βδομαδα μια μικρη ιστορια παιρνει το δρομο της στις σελιδες του περιοδικου... Τυπωσα γυρω στις δεκα ιστοριες περισσοτερο τυχαια... πολλες φορες ο τιτλος ηταν αρκετος. Ετσι λοιπον εγιναν οι συστασεις με τον Jonatham Lethem, πετυχαινοντας το 'Lostraunaut', και μετα μια απο τις ωραιοτερες μικρες ιστοριες που υπαρχουν, το 'The King of Sentences' το οποιο απαιτει απνευστι διπλoτριπλη αναγνωση...σκετη απολαυση. Τις τελευταιες μερες κοιταω σχεδον αποκλειστικα την ιστοσελιδα του με πολλες ιστοριες εκει, πληθωρα συνδεσμων κυριως σουρεαλ, οπως μας αρεσει... Μοιραζομαι την ευφορια προσωπικης 'ανακαλυψης'... ------------ Πριν πεταξω απο το Λονδινο στο Οσλο εκανα το καθιερωμενο ταμα στο British Film Institute, ναος εντελως για χασιμο... Εφυγα με μια συλλογη απο τις πρωτες ταινιες του Ακι Καουρισμακι (αληθεια, μηπως να τον ελληνοποιουσαμε ευκολα, ο Ακης Καουρισμακης?) τις οποιες καταφερα να δω παλι εδω στη Χαιδελβεργη που οι ρυθμοι εχουν πεσει (ανυπομονω και να φυγω)... Το χιουμορ του Καουρισμακι ειναι τοσο ανεπαισθητο, μινιμαλιστικο και αναπαντεχο που νομιζω δεν υπαρχει αλλος τετοιος σκηνοθετης που να εκφραζεται με παρομοιο τροπο... Το 'Calamari Union' (απο τις πιο κουλ εντελως παραλογες ταινιες), το 'Hamlet goes business' (φιλανδικη εκτελεση του Αμλετ με μαυρο χιουμορ στα καλυτερα του), το 'La Vie Boheme' (εναυσμα να μαθω ωραια και διαφορα για εναν απο τους σημαντικοτερους ευρωπαιους ηθοποιους, τον Matti Pelonpaa) ειναι ταινιες που οσοι ενδιαφερονται για αυθεντικο ανεξαρτητο ιδιοφυη κινηματογραφο θα απολαυσου[...]