Subscribe: Mezzanine
http://the-mezzanine.blogspot.com/feeds/posts/default
Added By: Feedage Forager Feedage Grade B rated
Language: Greek
Tags:
Rate this Feed
Rate this feedRate this feedRate this feedRate this feedRate this feed
Rate this feed 1 starRate this feed 2 starRate this feed 3 starRate this feed 4 starRate this feed 5 star

Comments (0)

Feed Details and Statistics Feed Statistics
Preview: Mezzanine

Mezzanine





Updated: 2015-09-16T18:41:40.958+02:00

 



μετακομίσαμε!

2012-05-04T23:36:00.118+02:00

Ελάτε στο καινούργιο μας σπίτι: http://sounds-of-the-mezzanine.tumblr.com/



Ξημέρωμα στο υπόγειο

2012-02-28T21:56:14.482+02:00

allowfullscreen="" frameborder="0" height="335" src="http://www.youtube.com/embed/MMFi2OaXiI8?rel=0" width="600">
Το ωραιότερο κομμάτι του δίσκου έχει και βίντεοκλιπ.



a - changin' (the mezzanine hours they are)

2012-02-04T13:17:14.681+02:00

allowfullscreen="" frameborder="0" height="437" src="http://www.youtube.com/embed/QXtOdSgf6Ic?rel=0" width="600">  
                                           
 Kοσμοϊστορικές αλλαγές συμβαίνουν κάθε μέρα. Aπλώς πρέπει να είναι κανείς ενήμερος και αποφασισμένος. Έτσι λοιπόν, η εκπομπή που  διαμόρφωσε τη μουσική αισθητική γενεών και γενεών ακροατών αλλάζει μέρα και ώρα. Αρχής γενομένης από σήμερα, τα mezzanine sessions θα μεταδίδονται κάθε Σάββατο, 14:00 - 16:00, στη διαδικτυακή συχνότητα του poplie web radio. You've been warned...



a room with a view - addiction of duplicities [1999]

2012-01-25T14:04:46.469+02:00



Τα παλιά παλιά χρόνια, όταν ήμουν πιτσιρικάς και το μόνο είδος μουσικής που με ενδιέφερε να ψάξω ήταν το punk, είχα ένα (ακόμα) κόλλημα: σνόμπαρα τις μπάντες που δεν ήταν απο τις ΗΠΑ ή απο την Αγγλία. Μπορεί οι φίλοι μου να έπιναν τις μπίρες τους στο όνομα των Satanic Surfers και των No Fun At All, αλλά στο δικό μου κεφάλι μια σουηδική μπάντα με ήχο που δημιουργήθηκε στην Καλιφόρνια δεν θα μπορούσε παρά να είναι ένα φτηνό αντίγραφο των NOFX, των Lagwagon και των No Use For A Name. Εντάξει, για τους Refused έκανα μια εξαίρεση, αλλά κι αυτοί ήταν πολύ hardcore για τα τότε γούστα μου.

Τα επόμενα χρόνια δεν άλλαξαν και πολλά στη νοοτροπία μου. Η μόδα με το σουηδικο γκαραζ ας πούμε πέρασε και δεν ακούμπησε και λίγο μετά που άρχισα να ψάχνομαι με την jazz πολύ δύσκολα έδινα σημασία σε μουσικούς της απο δω μεριάς του Ατλαντικού. Κάθε μπάντα ή μουσικός που θα άξιζε της προσοχής μου έπρεπε να ζει κάπου κοντά στην κοιτίδα του εκάστοτε ήχου.

Δεν ήταν απολύτως λάθος το σκεπτικό μου. Ακόμα πιστεύω πολύ στη δύναμη της κουλτούρας κάθε τόπου, αλλά έμαθα να διαχωρίζω την παραδοσιακή μουσική απ' την ποπ. Άλλωστε αν τα αγγλάκια στα 60s σκεφτόντουσαν όπως (και όσο) εγώ και δεν αντέγραφαν τους bluesmen της Αμερικής, αντίο british invasion, αντίο Rolling Stones, Who, Led Zeppelin, αντίο μουσική όπως σε γνωρίσαμε.

Γιατί τα γράφω όλα αυτά; Γιατί αν πριν 7-8 χρόνια μου μιλούσαν για μια post-hardcore μπάντα απο Ισπανία θα έσκαγα στα γέλια, θα έκανα κάποιο αστειάκι στο στυλ του οτι όλοι οι Ισπανοί είναι χίπηδες και χίπηδες αποκλείεται να παίζουν post-hardcore και μετά θα έβαζα να ακούσω οποιαδήποτε μπάντα απο την Washington.

Να λοιπόν ένα απ' τα καλά του να γίνεσαι πιο φλώρος όσο μεγαλώνεις: δεν σνόμπαρα τους A Room With A View. Οι οποίοι βέβαια δεν είναι ακριβώς post-hardcore - ας πούμε έχουν αρκετά στοιχεία που παλιά θα τα λέγαμε post-rock και θα εννοούσαμε τους Slint και όχι τους Sigur Ros. Βάλε και μερικά σημεία που ψαρωτικά κολλάει η ταμπέλα του math rock και έχεις έναν απ' τους πιο γαμάτους δίσκους που έπεσαν στα χέρια μου τελευταία.

Οπότε αν βρείτε και κανέναν άλλο ισπανό που δεν είναι χίπης ενημερώστε...





nude beach - nude beach [2010]

2012-01-24T12:31:57.516+02:00



Πάλι έμπλεξα με κιθάρες. Λογικό κι αναμενόμενο ήταν βέβαια, πόση post-dubstep και bass music αναζήτηση να αντέξει κανείς χωρίς να κάνει ένα διάλειμμα για σωστό, αυθεντικό, αρχιδάτο κιθαριστικό θόρυβο;

Το μόνο κακό είναι ότι είναι εύκολο να χαωθείς ψάχνοντας ωραίες r'n'r μπάντες τις οποίες, ιδανικά, δεν ξέρει ούτε η μάνα τους. Όπου υπάρχει πρόσβαση σε κιθάρες, ενισχυτές και MRR θα υπάρχουν και τύποι που παίζουν r'n'r. Το πρόβλημα μεγαλώνει όταν σκεφτείς ότι εδώ δεν είναι μέταλ, δεν θα αποκλείσεις μια μπάντα επειδή δεν έχει καλή παραγωγή, ο τραγουδιστής δεν πατάει καλά τις ψηλές και ο κιθαρίστας δεν παίζει σε 6000bpm το Flight of the Bumblebee. Για την ακρίβεια, αν βρεις κάποια μπάντα που τα κάνει αυτά ξέρεις οτι είναι για πέταμα.

Πάντα βέβαια υπάρχει και η παγίδα του να εγκλωβιστείς στην καύλα της ανακάλυψης μιας μπάντας και να τη γουστάρεις όχι τόσο για τη μουσική της αλλά για τη φάση, τα diy ethics, το ότι παίζουν λάιβ μόνο σε υπόγεια και οτι είναι κολλητοί των Men. Κι αν είναι power trio, ξέρουν πέντε πράγματα για τη power pop και έχουν συμμετάσχει διασκευάζοντας Alex Chilton σε κάποια θορυβώδη συλλογή για τη σκηνή της Νέας Υόρκης, εκεί όλες οι αντιστάσεις κάμπτονται.

Η πλάκα είναι πως σίγουρα έχουν πει στον τραγουδιστή άπειρες φορές οτι μοιάζει με τον Dylan και το έχει πιστέψει, σε φάση ούτε καταλαβαίνεις τι διάολο αρθρώνει, ούτε γιατί φοράει αυτά τα πουκάμισα που νόμιζες οτι είχαν απαγορευτεί απο την αστυνομία της μόδας. Από την άλλη μπορεί αυτά τα πουκάμισα να είναι η δύναμή του. Για την ακρίβεια να μην είναι πληθυντικός, "πουκάμισα", αλλά ένα πουκάμισο που του το χάρισε ο ίδιος ο Bob, ξενερωμένος που η νέα γενιά γράφει όλο μαλακίες. Και να σου η δισκάρα έτοιμη (και τσαμπέ). Γαμάτο θα ήταν αυτό.





green onion's jazz special #2

2012-01-13T20:19:44.868+02:00

Κι αφού ο Winton Tostello κατέβηκε ως την Κρήτη για να μαζέψει ελιές (true story), βρήκα την ευκαιρία για άλλο ένα jazz special. Enjoy!

(object) (embed)





τα ίδια

2012-01-12T14:33:02.870+02:00

Ένας από τους λόγους για τους οποίους χαίρομαι που αποφάσισα να σταματήσω να στήνω τα κείμενά μου γύρω από καινούργιους δίσκους, είναι οτι μερικές φορές δεν έχω όρεξη να ψάξω καινούργια μουσική. Σοκαριστικό, ε; Κι όμως, συμβαίνει και στους καλύτερους - κι εγώ δεν είμαι καν ένας απ' αυτούς.Αυτό βέβαια δεν σημαίνει οτι δεν ακούω μουσική - προφανώς. Απλά για λίγες μέρες το κεφάλι μου χρειάζεται να ηρεμήσει απ' τον ψυχαναγκασμό που υποχρεώνει τα αυτιά μου να υποφέρουν δίσκους που προτείνουν μπλογκ, σάιτ και φίλοι απο δω κι απο κει, μπας και πετύχω κάτι που αξίζει. Κάπου εδώ θα μπορούσα να γράψω διάφορες σκέψεις σε σχέση με τις λίστες τις περασμένης χρονιάς και την παρατήρηση οτι οι περισσότερες μοιάζουν να ανακυκλώνουν την ίδια πηγή 50 δίσκων, αλλάζοντας την κατάταξη. Δεν μπορώ να δεχτώ οτι δεν βγήκε άλλη αξιόλογη μουσική πέρυσι, μάλλον δεν είμαστε όσο "ανεξάρτητοι" νομίζουμε. Αλλά αυτές τις σκέψεις τις κρατάω (μάλλον) για μελλοντικό πόστ.Τι ακούω λοιπόν αυτές τις μέρες που η μουσική είναι στο υπόβαθρο; Συνήθως με το που ξυπνάω έχω όρεξη για κάτι που θα με ταρακουνήσει - κι αυτόν τον ρόλο εκπληρώνει ο Albert Ayler, αυτός ο χαρισματικός σαξοφωνίστας που ως την αυτοκτονία (;) του στα 34 του χρόνια πρόλαβε με τους πειραματισμούς του να επηρεάσει ως και τον (μεγαλύτερό του) John Coltrane. Το Spiritual Unity σου καίει λίγο το κεφάλι, αλλά κάνει καλό. Το live Stockholm, Berlin 1966 που κυκλοφόρησε πέρυσι είναι κάπως πιο ξεκούραστο και φανερώνει τις επιρροές του Ayler απο τη μουσική των marching bands. Με αφορμή αυτόν τον ήχο, γράφτηκε η πολύ ενδιαφέρουσα παρατήρηση οτι ο Ayler εξερεύνησε τις προ-Louis Armstrong ρίζες τις jazz.Κι επειδή περνάω φάση κουλτούρας - τύπου δεν βλέπω ταινία που δεν θα με κάνει να αναρωτηθώ για τα βαθύτερα μυστικά της ύπαρξης, απο Ταρκόφσκι και πάνω δηλαδή - χρειάζομαι μουσική που να λειτουργεί ως ατμόσφαιρα  για την ώρα που διαβάζω. Λογοτεχνία, ναι. Είμαι αυτός ο τύπος που όταν θέλει να το παίξει ψαγμένος στη συζήτηση πετάει - με απόλυτα φυσικό ύφος - στη συζήτηση οτι διαβάζει το Infinite Jest, "ξέρεις μωρέ, αυτού του Αμερικάνου που είχε πάρει αυτό το βραβείο που δίνουν μόνο στις διάνοιες και στο τέλος αυτοκτόνησε". Παραλείπω βέβαια (α) οτι το γαμημένο το παλεύω τέσσερις μήνες [...]



the mezzanine sessions #15

2012-01-06T22:34:02.018+02:00

Η μουσική θεματολογία της πρώτης εκπομπής της χρονιάς είχε ως αφορμή ένα garage-soul κομμάτι. Με αφορμή αυτό επιλέξαμε τραγούδια τα οποία μας ήρθαν συνειρμικά ή θεματικά. Enjoy!


(object) (embed)




the mezzanine sessions #14

2011-12-31T12:57:24.763+02:00

Η τελευταία εκπομπή της χρονιάς που φεύγει! Καλή χρονιά, άνθρωποι!


(object) (embed)




η σούμα

2011-12-21T22:11:28.361+02:00

Ακούγοντας το Old Friends των Pygmy Lush, ένα μόνο απ' τα άλμπουμ που είχα αγνοήσει μέσα στη χρονιά - η πρώτη θέση που έλαβε στη λίστα του elementary revolt με έκανε να ασχοληθώ μαζί του - σημειώνω τη συνολική λίστα των αγαπημένων μου δίσκων για το 2011, καθώς και αυτή των αγαπημένων μου τραγουδιών.Δίσκοι01. Zomby - Dedication [4AD]02. Touché Amoré - Parting The Sea Between Brightness And Me [Deathwish Inc.]03. The Field - Looping State Of Mind [Kompakt]04. Mind Spiders - Mind Spiders [Dirtnap Records]05. The Men - Leave Home [Sacred Bones Records]06. Modeselektor - Monkeytown [Monkeytown Records]07. Machinedrum - Room(s) [Planet Mu]08. The Weeknd - House Of Balloons [self released]09. Gil Scott-Heron and Jamie xx - We're New Here [Young Turks]10. The Go! Team - Rolling Blackouts [Memphis Industries]11. Sepalcure - Sepalcure [Hotflush Recordings]12. Craft Spells - Idle Labor [Captured Tracks]13. Night Birds - The Other Side Of Darkness [Grave Mistake Records]14. Acid Baby Jesus - Acid Baby Jesus [Slovenly Recordings]15. Shabazz Palaces - Black Up [Sub Pop Records]16. Wu Lyf - Go Tell Fire To The Mountain [LYF Recordings]17. Peaking Lights - 936 [Not Not Fun Records]18. Social Distortion - Hard Times and Nursery Rhymes [Epitaph Records]19. Rustie - Glass Swords [Warp Records]20. Planet of Zeus - Macho Libre [B-Otherside] Τραγούδια01. Burial vs. Massive Attack - Four Walls02. Zomby - A Devil Lay Here03. Blawan - Getting Me Down04. Gil Scott-Heron and Jamie xx - I'll Take Care Of You05. Modeselektor feat. Thom Yorke - Shipwreck06. The Weeknd - Wicked Games07. Burial - Street Halo08. Mind Spiders - Read Your Mind09. Mosca - Bax10. Joe Goddard feat. Valentina - Gabriel11. Andrés - Be Free Baby12. Floating Points - Marilyn13. Jamie xx - Far Nearer14. James Blake - Limit to Your Love15. Touché Amoré - Method Act16. Acid Baby Jesus - I’m a Baby17. Peaking Lights - Hey Sparrow18. Wu Lyf - L Y F19. Four Tet - Locked20. Teams vs. Star Slinger - Punch Drunk Love...και του χρόνου[...]















winton's 2011 picks, pt.2

2011-12-17T12:09:29.221+02:00

Ένα από τα πιο out there βιντεοκλίπ των τελευταίων – τουλάχιστον; - χρόνων, η διαστημική περιπλάνηση του Mmhmm (από το Cosmogramma του Flying Lotus), υπήρξε για τους περισσότερους από εμάς η γνωριμία με τον τύπο με την φτέρινη περικεφαλαία που τραγουδάει και παίζει μπάσο, τον Thundercat (Stephen Burner). Aν παρακολουθούσαμε τη hardcore σκηνή των ΗΠΑ θα τον γνωρίζαμε και ως τον μπασίστα των Suicidal Tendencies ή αν ήμαστε ακόρεστοι συλλέκτες πηροφοριών (όχι ότι δεν είμαστε ακριβώς) κάπου θα τον πετυχαίναμε στα credits δίσκων του Snoop Dogg, της Erykah Badu και άλλων. Mέλος της ευρύτερης παρέας της Brainfeeder του Flying Lotus και κάτοικος του Los Angeles, τη χρονιά που μας πέρασε ο Thundercat μας έδωσε τον πρώτο του δίσκο, το Golden Age of Apocalypse, ένα ιδιοσυγκρασιακό ταξίδι ρετροφουτουριστικής υπερκοσμικής soul που δανείζεται τόσο από την κληρονομιά της jazz fusion του ’70 (διασκευή σε George Duke, περίεργοι ρυθμοί, εκτελεστική δεινότητα του Thundercat στο μπάσο, ΑRP και λοιπά αναλογικά σύνθια, η μινιμαλιστική ψυχεδελική soul του Shuggie Otis) όσο και από τις μουσικές κατευθύνσεις των καιρών μας (η cosmic beat σκηνή του LA, τo ρυθμολογικό εργαστήρι των Tortoise, το καλειδοσκοπικό χαρμάνι των Mouse on Mars στο Audoticaker). Παρά τις ποικίλες αναφορές, τις εναλλαγές σε tempo και διάθεση καθώς και κάποια κομμάτια που μένουν συνθετικά στο επίπεδο του τζαμαρίσματος ( Ιt Really Doesn’t Matter To Me, Jamboree) ο δίσκος στέκεται πάρα πολύ καλά ως σύνολο και σε αυτό σίγουρα έχει βάλει το χεράκι του ο Lotus που επιμελήθηκε της παραγωγής. Τα πρωτόλεια αν και διακριτικά, φαλτσέτο φωνητικά του ίδιου του Thundercat είναι συστατικό μερικών από τις καλύτερες στιγμές του δίσκου όπως το Daylight, μια κυριακάτικη 80’s spacey new wave αυτοκινητάδα, και το For Love I Come, σύνθεση του George Duke, που από χαμηλότονη ψυχεδελική soul μεταμορφώνεται σε ελαστική jazz funk. Ανάλογες εναλλαγές έχει και το instrumental Golden Boy, όπου το επίκεντρο είναι στο διάλογο μεταξύ τυμπάνων και μπάσου. Τέλος, το αγαπημένο μου Βoat Cruise, μια γαλαξιακή κρουαζιέρα όπου το ρετρό drum machine φαντάζει σαν τον ταλαιπωρημένο κινητήρα του διαστημοπλοίου, οι πολύπλοκες φράσεις το μπάσου σαν την διαδαλώδη πορεία μας σ’ένα δάσος μετεωριτών, τα arp strings σαν τη θέα[...]






οι δίσκοι του 2011 - #6

2011-12-15T12:34:11.050+02:00

Modeselektor
Monkeytown
Monkeytown Records
Σεπτέμβριος 2011

Συνήθως όταν γράφω για έναν δίσκο, τον ακούω ταυτόχρονα ώστε να μου έρθει έμπνευση μπας και το κείμενο που γράψω βγάζει κάποιο νόημα. Το κείμενο για το Monkeytown των Modeselektor το γράφω ακούγοντας punk rock. Ανάποδη τακτική: αν δεν θυμάμαι τι διάολο είναι αυτό που τόσο μου άρεσε στον δίσκο ώστε να τον βάλω στο #6, ε μάλλον η λίστα μου είναι της πλάκας. Ε λοιπόν, αυτό που θυμάμαι είναι οτι όταν είχε κυκλοφορήσει τον άκουγα συνεχώς, με είχε κολλήσει στον τοίχο ο ήχος του ρε παιδί μου, μιλούσα στους φίλους μου γι' αυτόν (με κοιτούσαν σαν καθυστερημένο) και άλλα τέτοια. Αλλά τώρα βαριέμαι να γράψω για τους Modeselektor, πάω να ακούσω Pregnant.



Σε προηγούμενα επεισόδια
07. Machinedrum - Room(s) [Planet Mu]
08. The Weeknd - House Of Balloons [self released]
09. Gil Scott-Heron and Jamie xx - We're New Here [Young Turks]
10. The Go! Team - Rolling Blackouts [Memphis Industries]
11. Sepalcure - Sepalcure [Hotflush Recordings]
12. Craft Spells - Idle Labor [Captured Tracks]
13. Night Birds - The Other Side Of Darkness [Grave Mistake Records]
14. Acid Baby Jesus - Acid Baby Jesus [Slovenly Recordings]
15. Shabazz Palaces - Black Up [Sub Pop Records]
16. Wu Lyf - Go Tell Fire To The Mountain [LYF Recordings]
17. Peaking Lights - 936 [Not Not Fun Records]
18. Social Distortion - Hard Times and Nursery Rhymes [Epitaph Records]
19. Rustie - Glass Swords [Warp Records]
20. Planet of Zeus - Macho Libre [B-Otherside]



οι δίσκοι του 2011 - #7

2011-12-14T13:12:21.847+02:00

Machinedrum
Room(s)
Planet Mu
Ιούλιος 2011

Όσο προχωράει η blogovision και ανεβαίνουν στο μπλογκ οι δίσκοι που βρίσκονται στην κορυφή της λίστας μου, τόσο πιο ανόητο μου φαίνεται να προσπαθήσω να δικαιολογήσω τις επιλογές μου. Για την πρώτη πεντάδα λέω να ανεβάσω μόνο τα εξώφυλλα. Στη τελική εδώ δεν είναι ούτε πίτσφορκ ούτε φακτ ούτε ουάιρ. Εδώ μιλάει η καύλα και οι αναμνήσεις. Όσο για τον Machinedrum; Τα γάμησε όλα, τι να λέμε. Η αλήθεια είναι στον ρυθμό. Και στα τρίηχα.



Σε προηγούμενα επεισόδια
08. The Weeknd - House Of Balloons [self released]
09. Gil Scott-Heron and Jamie xx - We're New Here [Young Turks]
10. The Go! Team - Rolling Blackouts [Memphis Industries]
11. Sepalcure - Sepalcure [Hotflush Recordings]
12. Craft Spells - Idle Labor [Captured Tracks]
13. Night Birds - The Other Side Of Darkness [Grave Mistake Records]
14. Acid Baby Jesus - Acid Baby Jesus [Slovenly Recordings]
15. Shabazz Palaces - Black Up [Sub Pop Records]
16. Wu Lyf - Go Tell Fire To The Mountain [LYF Recordings]
17. Peaking Lights - 936 [Not Not Fun Records]
18. Social Distortion - Hard Times and Nursery Rhymes [Epitaph Records]
19. Rustie - Glass Swords [Warp Records]
20. Planet of Zeus - Macho Libre [B-Otherside]



οι δίσκοι του 2011 - #8

2011-12-13T12:48:09.049+02:00

The Weeknd
House Of Balloons
self-released
Μάρτιος 2011

Καλά, εντάξει, αυτή σίγουρα είναι η μεγαλύτερη κωλοτούμπα που έχω κάνει όσον αφορά δίσκο. Τον έκραζα, τον έκραζα, τον έκραζα, και τώρα χτύπησε δεκάδα στους δίσκους της χρονιάς. Είναι επειδή θέλω να είμαι χιπ, επειδή το fact τον έβαλε στο #1 του και ντρέπομαι να μην τον έχω και στη δική μου λίστα; Όχι, είναι πολύ απλά γιατί δεν τον ένιωθα και τον βαριόμουν, μέχρι που ένα βράδυ - έξαφνα - μου τα έσκασε. Και απο τότε παίζει στο repeat. Τι να γίνει, είπαμε, κωλοτούμπας.



Σε προηγούμενα επεισόδια
09. Gil Scott-Heron and Jamie xx - We're New Here [Young Turks]
10. The Go! Team - Rolling Blackouts [Memphis Industries]
11. Sepalcure - Sepalcure [Hotflush Recordings]
12. Craft Spells - Idle Labor [Captured Tracks]
13. Night Birds - The Other Side Of Darkness [Grave Mistake Records]
14. Acid Baby Jesus - Acid Baby Jesus [Slovenly Recordings]
15. Shabazz Palaces - Black Up [Sub Pop Records]
16. Wu Lyf - Go Tell Fire To The Mountain [LYF Recordings]
17. Peaking Lights - 936 [Not Not Fun Records]
18. Social Distortion - Hard Times and Nursery Rhymes [Epitaph Records]
19. Rustie - Glass Swords [Warp Records]
20. Planet of Zeus - Macho Libre [B-Otherside]



οι δίσκοι του 2011 - #9

2011-12-12T13:25:20.890+02:00

Gil Scott-Heron and Jamie xx
We're New Here
Young Turks
Φεβρουάριος 2011

Για κάποιους ο Jamie xx είναι μια φενάκη, ένα πυροτέχνημα που πάτησε στην επιτυχία των xx και το παίζει παραγωγός. Για μένα είναι ο τύπος που έβγαλε ένα από τα καλύτερα singles της χρονιάς (Far Nearer) και που τόλμησε να πάρει το κύκνειο άσμα ενός από τους σημαντικότερους μουσικούς του 20ου αιώνα, να το δουλέψει από την αρχή και να φτιάξει τελικά κάτι τόσο δικό του και τόσο 2011 που δε θα μπορούσε να λείψει από τούτη εδώ τη λίστα.



Σε προηγούμενα επεισόδια
10. The Go! Team - Rolling Blackouts [Memphis Industries]
11. Sepalcure - Sepalcure [Hotflush Recordings]
12. Craft Spells - Idle Labor [Captured Tracks]
13. Night Birds - The Other Side Of Darkness [Grave Mistake Records]
14. Acid Baby Jesus - Acid Baby Jesus [Slovenly Recordings]
15. Shabazz Palaces - Black Up [Sub Pop Records]
16. Wu Lyf - Go Tell Fire To The Mountain [LYF Recordings]
17. Peaking Lights - 936 [Not Not Fun Records]
18. Social Distortion - Hard Times and Nursery Rhymes [Epitaph Records]
19. Rustie - Glass Swords [Warp Records]
20. Planet of Zeus - Macho Libre [B-Otherside]



οι δίσκοι του 2011 - #10

2011-12-11T12:45:20.592+02:00

The Go! Team
Rolling Blackouts
Memphis Industries
Ιανουάριος 2011


Ίσως ο δίσκος που έχω συνδέσει περισσότερο με τη χρονιά που τελειώνει. Μέσα από τις άπειρες κολλητικές μελωδίες των τραγουδιών των Go! Team, μου έρχονται οι μυρωδιές των πρώτων μηνών του 2011. Εκείνες τις μέρες άκουγα το Rolling Blackouts ξανά και ξανά και κάθε φορά γέμιζα κουράγιο. Το μεγαλύτερο κατόρθωμα του άλμπουμ είναι πως δεν νιώθεις ότι είναι δεκατρείς επαναλήψεις του ίδιου τραγουδιού (βλ. ας πούμε τον δίσκο των Cults). Από το 'Ready to Go Steady' στο 'Yosemite Theme' και το 'Voice Yr Choice' οι διαθέσεις και οι ήχοι να αλλάζουν, πάντα παραμένοντας όμως μέλος ενός γερά δομημένου συνόλου, σιγουρεύοντας πως δεν πρόκειται να βαρεθείς. Απίθανο.



Σε προηγούμενα επεισόδια
11. Sepalcure - Sepalcure [Hotflush Recordings]
12. Craft Spells - Idle Labor [Captured Tracks]
13. Night Birds - The Other Side Of Darkness [Grave Mistake Records]
14. Acid Baby Jesus - Acid Baby Jesus [Slovenly Recordings]
15. Shabazz Palaces - Black Up [Sub Pop Records]
16. Wu Lyf - Go Tell Fire To The Mountain [LYF Recordings]
17. Peaking Lights - 936 [Not Not Fun Records]
18. Social Distortion - Hard Times and Nursery Rhymes [Epitaph Records]
19. Rustie - Glass Swords [Warp Records]
20. Planet of Zeus - Macho Libre [B-Otherside]



οι δίσκοι του 2011 - #11

2011-12-10T12:49:15.999+02:00

Sepalcure
Sepalcure
Hotflush Recordings
Νοέμβριος 2011


Ακούγοντας ξεχωριστά τις κυκλοφορίες του Braille και του Machine Drum - τα δύο μέλη των Sepalcure δηλαδή - μου δημιουργείται η αίσθηση πως ο πρώτος αγαπάει πιο πολύ τον μελωδικό, 4/4 house ήχο ενώ ο δεύτερος έχει την προσοχή του στραμμένη σε πιο ιδιαίτερα ρυθμικά σχήματα και στον χώρο του footwork. Στην πρώτη τους full-length κυκλοφορία ως Sepalcure (είχε προηγηθεί μια σειρά απο EP) προσπαθούν να ενώσουν τα καλύτερα στοιχεία των δύο κόσμων και το πετυχαίνουν σε μεγάλο ποσοστό. Το Sepalcure είναι ένας πολύ όμορφος δίσκος που θα ήταν ψηλότερα στη λίστα αν η φετινή σόλο δουλειά του Machine Drum δεν ήταν τόσο εξαιρετική.



Σε προηγούμενα επεισόδια
12. Craft Spells - Idle Labor [Captured Tracks]
13. Night Birds - The Other Side Of Darkness [Grave Mistake Records]
14. Acid Baby Jesus - Acid Baby Jesus [Slovenly Recordings]
15. Shabazz Palaces - Black Up [Sub Pop Records]
16. Wu Lyf - Go Tell Fire To The Mountain [LYF Recordings]
17. Peaking Lights - 936 [Not Not Fun Records]
18. Social Distortion - Hard Times and Nursery Rhymes [Epitaph Records]
19. Rustie - Glass Swords [Warp Records]
20. Planet of Zeus - Macho Libre [B-Otherside]



winton's 2011 picks, pt.1

2011-12-09T16:51:35.517+02:00

Το ξέρουμε. Είμαστε εθισμένοι. Στη μουσική. Στις λέξεις για την μουσική. Στις εικόνες για τη μουσική ή με τη συνοδεία της. Το πιθανότερο είναι ότι κι ο αναγνώστης αυτών των γραμμών δεν πάει πίσω, απλώς όπου μουσική συμπληρώστε βιβλία, ταινίες, θεωρίες συνομωσίας, πόδια. Μας έχουν μάθει ότι οι εθισμοί κάνουν κακό στην υγεία. Την ψυχική κυρίως. Βλακείες. Τους εθισμούς πρέπει να τους καλλιεργούμε, να τους βγάζουμε βόλτα στο φως της ημέρας, να επιμελούμαστε το διαιτολόγιό τους, να συναντούμε συνάδελφους συνεμμονικούς - show me yours i'll show you mine. Από τα καλύτερα μέρη για τέτοιες βόλτες είναι και η γεμάτη θαλπωρή μπλογκόσφαιρά μας. Η μπλογκοβίζιον – ταυτόχρονο countdown των είκοσι καλύτερων δίσκων της χρονιάς και ψηφοφορία από περίπου 150 μουσικοϊστολόγους – που εκτυλίσεται ήδη εδώ και δώδεκα μέρες στις οθόνες σας από τα μαζικότερα ραντεβού. Η συμμετοχή μου θα είναι περισσότερο στο περιθώριο της φετεινής μπλογκοβίζιον, με αναρτήσεις για δίσκους που κρατάω από τη φετεινή χρονιά, ανεξαρτήτως φορμάτ, κυκλοφορίας και αυστηρής αξιολογικής κατάταξης. Aς ξεκινήσουμε απ΄το άλμπουμ Means and Ways του Afrikan Sciences (Eric Porter Douglas). Ακούστηκε ελάχιστα μέσα στη χρονιά (αν δε κάνω λάθος κυκλοφόρησε μέσα στο καλοκαίρι), ίσως γιατί μέχρι πολύ πρόσφατα ήταν διαθέσιμο μόνο ψηφιακά και αρκετά δυσεύρετο διαδικτυακά. Μόνο το Resident Advisor το παρουσίασε και μάλιστα το αξιολόγησε με υψηλή βαθμολογία, γεγονός που μου κίνησε το ενδιαφέρον...Ποιες είναι λοιπόν οι αφρικανικές επιστήμες των οποίων κοινωνός επαγγέλλεται ο Douglas; Τα blues; Η soul ; H jazz, το hip hop, το techno; Mμμμ περίπου σωστό. Τα παραπάνω μάλλον είναι αυτά που περιγράφει ο τίτλος: “μέσα” και “τρόποι”. Η επιστήμη είναι ουσιαστικά μία: η αυτού μεγαλειότης ο ρυθμός.Ο Afrikan Sciences χτίζει κάθε κομμάτι γύρω από το επεξεργασμένο, πολυεπίπεδο ρυθμικό του υπόβαθρο. Πολύ αφαιρετικά, σαν σκελετοί ή σκαριφήματα δομών παρελαύνουν οι περισσότερες από τις χαρακτηριστικές μορφές που πήρε ο ρυθμός στην αφροαμερι[...]



οι δίσκοι του 2011 - #12

2011-12-14T13:18:46.274+02:00

Craft Spells
Idle Labor
Captured Tracks
Μάρτιος 2011


Εντάξει, δεν θα προσποιηθώ ότι έχω οποιονδήποτε τρόπο να περιγράψω τον μοναδικό indie pop δίσκο της λίστας μου αποφεύγοντας κλισέ τύπου "μελαγχολικό πόνημα", "γλυκόπικρες μελωδίες", "βράδια που έχεις ξεμείνει μόνος σου σπίτι", "synth pop ελεγείες", "βόλτες στα ηλιόλουστα Εξάρχεια/Soho/wherever με ακουστικά στα αυτιά", "όμορφες στιγμές που πέρασαν" και άλλα τέτοια. Αυτά τα κάνουν άλλοι κύριοι.


Σε προηγούμενα επεισόδια
13. Night Birds - The Other Side Of Darkness [Grave Mistake Records]
14. Acid Baby Jesus - Acid Baby Jesus [Slovenly Recordings]
15. Shabazz Palaces - Black Up [Sub Pop Records]
16. Wu Lyf - Go Tell Fire To The Mountain [LYF Recordings]
17. Peaking Lights - 936 [Not Not Fun Records]
18. Social Distortion - Hard Times and Nursery Rhymes [Epitaph Records]
19. Rustie - Glass Swords [Warp Records]
20. Planet of Zeus - Macho Libre [B-Otherside] 



οι δίσκοι του 2011 - #13

2011-12-08T12:02:46.239+02:00

Night Birds
The Other Side Of Darkness
Grave Mistake Records
Σεπτέμβριος 2011


Γρήγορα, λιτά και περιεκτικά. Σαν και τον δίσκο. Αγνό punk rock απ' το New Jersey, με σφραγίδα 2011, garage επιρροές και μόνο τρία κομμάτια διαρκείας άνω των δύο λεπτών. Μόνο η ενέργεια που έχει αυτή η μπάντα θα μπορούσε να ηλεκτροδοτήσει την Αθήνα για καμιά βδομάδα. That's how it's done, kids.



Σε προηγούμενα επεισόδια
14. Acid Baby Jesus - Acid Baby Jesus [Slovenly Recordings]
15. Shabazz Palaces - Black Up [Sub Pop Records]
16. Wu Lyf - Go Tell Fire To The Mountain [LYF Recordings]
17. Peaking Lights - 936 [Not Not Fun Records]
18. Social Distortion - Hard Times and Nursery Rhymes [Epitaph Records]
19. Rustie - Glass Swords [Warp Records]
20. Planet of Zeus - Macho Libre [B-Otherside]